ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.1
समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ ३.१ ॥
ସମିଧ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କର; ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅତିଥିରୂପୀ ତାହାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କର। ଏଥିରେ ହବ୍ୟ ଆହୁତି ଦିଅ।
3.2
सुसमिद्धाय शोचिषे घृतं तीव्रं जुहोतन ।
अग्नये जातवेदसे ॥ ३.२ ॥
ଉତ୍ତମ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ଘୃତ ଆହୁତି ଦିଅ — ଜାତବେଦସ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ।
3.3
तं त्वा समिद्भिर् अङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि ।
बृहच्छोचा यविष्ठ्य ॥ ३.३ ॥
ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ସମିଧ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁ। ହେ ଯବିଷ୍ଠ, ମହାନ ରୂପେ ଜ୍ୱଳ।
3.4
उप त्वाग्ने हविष्मतीर् घृताचीर् यन्तु हर्यत ।
जुषस्व समिधो मम ॥ ३.४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହବିଷ୍ମତୀ, ଘୃତଗାମୀ (ଆହୁତି) ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁ। ହେ ପ୍ରିୟ, ମୋ ସମିଧ ସ୍ୱୀକାର କର।
3.5
भूर् भुवः स्वः ।
द्यौर् इव भूम्ना पृथिवीव वरिम्णा ।
तस्यास् ते पृथिवि देवयजनि पृष्ठेऽ ग्निम् अन्नादम् अन्नाद्याया दधे ॥ ३.५ ॥
ଭୂଃ, ଭୁବଃ, ସ୍ୱଃ। ବିସ୍ତାରରେ ଆକାଶ ପରି, ପ୍ରଶସ୍ତତାରେ ପୃଥିବୀ ପରି। ହେ ପୃଥିବୀ, ଦେବଯଜନୀ, ତୁମ ପୃଷ୍ଠରେ ଅନ୍ନଭୋକ୍ତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନ୍ନଭୋଗ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରେ।
3.6
आयं गौः पृश्निर् अक्रमीद् असदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ ३.६ ॥
ଏହି ଦାଗିଆ ଗାଈ ଆସିଲା; ଆଗରେ ମାତା (ପୃଥିବୀ)ରେ ବସିଲା, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା ପିତା (ଦ୍ୟୁଲୋକ)ଙ୍କ ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ଗଲା।
3.7
अन्तश् चरति रोचनास्य प्राणाद् अपानती ।
व्यख्यन् महिषो दिवम् ॥ ३.७ ॥
ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତି ଭିତରେ ସେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ପ୍ରାଣରୁ ଅପାନ ନିଃସୃତ କରି। ମହାନ ଦେବତା ଆକାଶକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରନ୍ତି।
3.8
त्रिꣳशद् धाम वि राजति वाक् पतङ्गाय धीयते ।
प्रति वस्तोर् अह द्युभिः ॥ ३.८ ॥
ତିରିଶ ଧାମ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ପକ୍ଷୀ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ପାଇଁ ବାକ୍ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ଉଷା ପ୍ରତି, ଦିନ ସହିତ।
3.9
अग्निर् ज्योतिर् ज्योतिर् अग्निः स्वाहा ।
सूर्यो ज्योतिर् ज्योतिः सूर्यः स्वाहा ।
अग्निर् वर्चो ज्योतिर् वर्चः स्वाहा ।
सूर्यो वर्चो ज्योतिर् वर्चः स्वाहा ।
ज्योतिः सूर्यः सूर्यो ज्योतिः स्वाहा ॥ ३.९ ॥
ଅଗ୍ନି ଜ୍ୟୋତି, ଜ୍ୟୋତି ଅଗ୍ନି—ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜ୍ୟୋତି, ଜ୍ୟୋତି ସୂର୍ଯ୍ୟ—ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି ବର୍ଚସ୍, ଜ୍ୟୋତି ବର୍ଚସ୍—ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଚସ୍, ଜ୍ୟୋତି ବର୍ଚସ୍—ସ୍ୱାହା। ଜ୍ୟୋତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜ୍ୟୋତି—ସ୍ୱାହା।
3.10
सजूर् देवेन सवित्रा सजू रात्र्येन्द्रवत्या ।
जुषाणो ऽअग्निर् वेतु स्वाहा ।
सजूर् देवेन सवित्रा सजू उषसेन्द्रवत्या ।
जुषाणः सूर्यो वेतु स्वाहा ॥ ३.१० ॥
ଦେବ ସବିତା ସହ, ରାତ୍ରି ସହ, ଇନ୍ଦ୍ରବତୀ ସହ ଯୁକ୍ତ; ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଅଗ୍ନି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା। ଦେବ ସବିତା ସହ, ଉଷା ସହ, ଇନ୍ଦ୍ରବତୀ ସହ ଯୁକ୍ତ; ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା।
3.11
उपप्रयन्तो ऽ अध्वरं मन्त्रं वोचेमाग्नये ।
आरे ऽ अस्मे च शृण्वते ॥ ३.११ ॥
ଯଜ୍ଞ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର କହିବା—ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଆମ ନିକଟରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣୁଥିବା ପାଇଁ।
3.12
अग्निर् मूर्धा दिवः ककुत् पतिः पृथिव्या ऽ अयम् ।
अपाᳬं रेताᳬंसि जिन्वति ॥ ३.१२ ॥
ଅଗ୍ନି ଆକାଶର ମସ୍ତକ, ପୃଥିବୀର ଶିଖର ଓ ସ୍ୱାମୀ—ଇଏ ଜଳର ବୀଜକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି।
3.13
उभा वाम् इन्द्राग्नी ऽ आहुवध्या ऽ उभा राधसः सह मादयध्यै ।
उभा दाताराव् इषाꣳ रयीणाम् उभा वाजस्य सातये हुवे वाम् ॥ ३.१३ ॥
ଆପଣ ଦୁହେଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆହ୍ୱାନ ଯୋଗ୍ୟ; ଦୁହେଁ ଉପହାରରେ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ। ଦୁହେଁ ଅନ୍ନ ଓ ଧନର ଦାତା। ବଳ ଲାଭ ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଡାକେ।
3.14
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आरोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ ३.१४ ॥
ଏହା ତୁମ ଋତୁସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ; ଏଠାରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମି ଦୀପ୍ତ ହେଲ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତାହା ଜାଣି ଉପରକୁ ଉଠ; ଆମର ଧନ ବଢାଅ।
3.15
अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ ३.१५ ॥
ଏଠାରେ ପ୍ରଥମେ ସ୍ଥାପିତ ଏହି ହୋତା, ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବାଧିକ ପୂଜନୀୟ ଓ ସ୍ତୁତ୍ୟ; ସ୍ଥାପକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଖାଯାଇଛି। ଅପ୍ନବାନ ଓ ଭୃଗୁମାନେ ବନରେ ଯାହାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି — ଅଦ୍ଭୁତ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବଂଶ ପାଇଁ।
3.16
अस्य प्रत्नाम् अनु द्युतꣳ शुक्रं दुदुह्रे ऽ अह्रयः ।
पयः सहस्रसाम् ऋषिम् ॥ ३.१६ ॥
ତାହାର ପ୍ରାଚୀନ ଦୀପ୍ତିକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଅକ୍ଳାନ୍ତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କ୍ଷୀର ଦୋହନ କଲେ — ସହସ୍ରଦାତା, ଋଷି ପାଇଁ।
3.17
तनूपा ऽ अग्ने ऽसि तन्वं मे पाहि ।
आयुर्दा ऽ अग्नेऽ स्य् आयुर् मे देहि ।
वर्चोदा ऽ अग्ने ऽसि वर्चो मे देहि ।
अग्ने यन् मे तन्वा ऽ ऊनं तन् मऽ आ पृण ॥ ३.१७ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ; ମୋ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦାତା; ମୋତେ ଆୟୁ ଦିଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତେଜ ଦାତା; ମୋତେ ତେଜ ଦିଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋ ଶରୀରରେ ଯାହା ଅଭାବ ତାହା ମୋ ପାଇଁ ପୁଣି ପୂରଣ କର।
3.18
इन्धानास् त्वा शतꣳ हिमा द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
वयस्वन्तो वयस्कृतꣳ सहस्वन्तः सहस्कृतम् ।
अग्ने सपत्नदम्भनम् अदब्धासो ऽ अदाभ्यम् ।
चित्रावसो स्वस्ति ते पारम् अशीय ॥ ३.१८ ॥
ଶହେ ଶୀତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମକୁ ଜଳାଇ, ଦୀପ୍ତିମାନ ତୁମକୁ ଆମେ ଏକତ୍ର ଜଳାଉ। ହେ ଆୟୁଦାତା, ବଳଦାତା ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ, ଅକ୍ଷୟ, ଅଜେୟ। ହେ ବିଚିତ୍ରଧନ, ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ; ଆମେ ପାରକୁ ପହଞ୍ଚୁ।
3.19
सं त्वम् अग्ने सूर्यस्य वर्चसागथाः सम् ऋषीणाᳬं स्तुतेन ।
सं प्रियेण धाम्ना सम् अहम् आयुषा सं वर्चसा सं प्रजया सꣳ रायस् पोषेण ग्मिषीय ॥ ३.१९ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜ ସହିତ ମିଳି ଯାଅ; ଋଷିମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତି ସହିତ ମିଳି ଯାଅ। ପ୍ରିୟ ଧାମ ସହିତ ମିଳି ଯାଅ; ମୁଁ ଆୟୁ, ତେଜ, ସନ୍ତାନ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ମିଳି ରହେ।
3.20
अन्ध स्थान्धो वो भक्षीय मह स्थ महो वो भक्षीयोर्ज स्थोर्जं वो भक्षीय रायस् पोष स्थ रायस् पोषं वो भक्षीय ॥ ३.२० ॥
ତୁମେ ଅନ୍ନ; ତୁମର ଅନ୍ନ ମୁଁ ଭକ୍ଷଣ କରେ। ତୁମେ ମହତ୍ତ୍ୱ; ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ ଭକ୍ଷଣ କରେ। ତୁମେ ଊର୍ଜା; ତୁମର ଊର୍ଜା ମୁଁ ଭକ୍ଷଣ କରେ। ତୁମେ ଧନର ପୋଷଣ; ତୁମର ଧନପୋଷଣ ମୁଁ ଭକ୍ଷଣ କରେ।
3.21
रेवती रमध्वम् अस्मिन् योनाव् अस्मिन् गोष्ठे ऽस्मिंल् लोके स्मिन् क्षये ।
इहैव स्त मापगात ॥ ३.२१ ॥
ହେ ଗୋଧନସମ୍ପନ୍ନା ଗାଈମାନେ, ଏହି ଯୋନିରେ, ଏହି ଗୋଶାଳାରେ, ଏହି ଲୋକରେ, ଏହି ନିବାସରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଏଠାରେ ହିଁ ରୁହ; ଦୂରକୁ ଯାଅ ନାହିଁ।
3.22
सꣳहितासि विश्वरूप्य् ऊर्जा माविश गौपत्येन ।
उप त्वाग्ने दिवे-दिवे दोषावस्तर् धिया वयम् ।
नमो भरन्त ऽएमसि ॥ ३.२२ ॥
ତୁମେ ସଂଯୁକ୍ତ, ବିଶ୍ୱରୂପ; ଊର୍ଜା ସହିତ ମୋ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କର, ଗୋପତିତ୍ୱ ସହିତ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଦିନକୁ ଦିନ, ରାତ୍ରି ଓ ପ୍ରଭାତରେ, ବୁଦ୍ଧିରେ, ନମସ୍କାର ଆଣି ଆମେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁ।
3.23
राजन्तम् अध्वराणां गोपाम् ऋतस्य दीदिविम् ।
वर्धमाणꣳ स्वे दमे ॥ ३.२३ ॥
ଯଜ୍ଞର ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଧିପତି, ଋତର ରକ୍ଷକ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ନିଜ ଗୃହରେ ବର୍ଦ୍ଧିତ ହୁଏ।
3.24
स नः पितेव सूनवे ऽग्ने सूपायनो भव ।
सचस्वा नः स्वस्तये ॥ ३.२४ ॥
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ପିତାଙ୍କ ପରି ହୁଅ; ହେ ଅଗ୍ନି, ସହଜରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଅ; ଆମ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆମ ସହିତ ରୁହ।
3.25
अग्ने त्वं नोऽ अन्तमऽ उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवाऽ अच्छानक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ॥ ३.२५ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ସବୁଠାରୁ ନିକଟତମ ଓ ରକ୍ଷକ ହୁଅ, କଲ୍ୟାଣକାରୀ ଓ ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ; ଧନଦାତା, ଧନପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଆମ ନିକଟକୁ ଆଣି ଦିଅ।
3.26
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ।
स नो बोधि श्रुधी हवम् उरुष्या णोऽ अघायतः समस्मात् ॥ ३.२६ ॥
ହେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମକୁ ମାଗୁଛୁ; ତୁମେ ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଜାଣି ଶୁଣ, ସେହି ଦୁଷ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
3.27
इडऽ एह्य् अदित ऽ एहि ।
काम्या ऽ एत ।
मयि वः कामधरणं भूयात् ॥ ३.२७ ॥
ହେ ଇଡା, ଏଠାକୁ ଆସ; ହେ ଅଦିତି, ଏଠାକୁ ଆସ; ଇଷ୍ଟ ଦେବୀଗଣ, ଆସ; ମୋ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ହେଉ।
3.28
सोमानꣳ स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तं य ऽ औशिजः ॥ ३.२८ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମର ସ୍ୱରଣ (ଆହ୍ୱାନ) କର; ଉଶିଜଙ୍କ ପୁତ୍ର କକ୍ଷୀବାନ ପରି।
3.29
यो रेवान् यो ऽअमीवहा वसुवित् पुष्टिवर्धनः ।
स नः सिषक्तु यस् तुरः ॥ ३.२९ ॥
ଯିଏ ଧନବାନ, ରୋଗନାଶକ, ଧନପ୍ରାପ୍ତିକାରୀ ଓ ପୁଷ୍ଟିବର୍ଧକ, ସେ ଆମକୁ ଦାନ କରନ୍ତୁ, ଯିଏ ଶୀଘ୍ର ଫଳଦାତା।
3.30
मा नः शꣳसोऽ अररुषो धूर्तिः प्र णङ् मर्त्यस्य ।
रक्षा णो ब्रह्मणस्पते ॥ ३.३० ॥
ଅଦାତାଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଓ ପ୍ରତାରଣା ଆମ ପାଖକୁ ନ ଆସୁ; ମର୍ତ୍ୟର ତାହା ବିନଷ୍ଟ ହେଉ। ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
3.31
महि त्रीणाम् अवो ऽस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः ।
दुराधर्षं वरुणस्य ॥ ३.३१ ॥
ତିନିଜଣଙ୍କର ମହାନ ରକ୍ଷା ହେଉ; ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମାଙ୍କର ଦୀପ୍ତ ରକ୍ଷା। ବରୁଣଙ୍କ ରକ୍ଷା ଅଜେୟ ହେଉ।
3.32
नहि तेषाम् अमा चन नाध्वसु वारणेषु ।
ईशे रिपुर् अघशꣳसः ॥ ३.३२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ପଥରେ କିମ୍ବା ବାଧାରେ ଶତ୍ରୁ ବା ଦୁଷ୍ଟବାକ୍ୟ ବକ୍ତା ଶାସନ କରେ ନାହିଁ।
3.33
ते हि पुत्रासो ऽ अदितेः प्र जीवसे मर्त्याय ।
ज्योतिर् यच्छन्त्य् अजस्रम् ॥ ३.३३ ॥
ସେମାନେ ହିଁ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର; ମର୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତି।
3.34
कदा चन स्तरीर् असि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे ।
उपोपेन् नु मघवन् भूय ऽ इन् नु ते दानं देवस्य पृच्यते ॥ ३.३४ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେବେ ବି କୃପଣ ନୁହଁ; ଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ତୁମେ ଆସୁଛ। ହେ ମଘବନ୍, ଏବେ ତୁମର ଦାନ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ଦିଆଯାଉ।
3.35
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयत् ॥ ३.३५ ॥
ସବିତା ଦେବଙ୍କର ସେହି ବରେଣ୍ୟ ତେଜକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ; ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉନ୍ତୁ।
3.36
परि ते दूडभो रथोऽस्माꣳ अश्नोतु विश्वतः ।
येन रक्षसि दाशुषः ॥ ३.३६ ॥
ତୁମ ଅଜେୟ ରଥ ଆମକୁ ସବୁ ପାଖରୁ ଘେରୁ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦାତାର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କର।
3.37
भूर् भुवः स्वः सुप्रजाः प्रजाभि स्याꣳ सुवीरो वीरैः सुपोषः पोषैः ।
नर्य प्रजां मे पाहि ।
शꣳस्य पशून् मे पाहि ।
अथर्य पितुं मे पाहि ॥ ३.३७ ॥
ଭୂଃ, ଭୁବଃ, ସ୍ୱଃ — ମୁଁ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନବାନ ହେଉ, ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସହିତ; ଉତ୍ତମ ବୀର ପୁତ୍ର ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ପୁଷ୍ଟ ହେଉ। ହେ ନର୍ଯ, ମୋ ସନ୍ତାନକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଶଂସ୍ଯ, ମୋ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଅଥର୍ଯ, ମୋ ଅନ୍ନକୁ ରକ୍ଷା କର।
3.38
आगन्म विश्ववेदसम् अस्मभ्यं वसुवित्तमम् ।
अग्ने सम्राड् अभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.३८ ॥
ଆମେ ସର୍ବଧନଦାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆଣିବାକୁ ଅଗ୍ନି ସମ୍ରାଟ ଓ ତେଜ ଓ ବଳ ଦିଅ।
3.39
अयम् अग्निर् गृहपतिर् गार्हपत्यः प्रजाया वसुवित्तमः ।
अग्ने गृहपते ऽभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.३९ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ଗୃହପତି, ଗାର୍ହପତ୍ୟ; ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଆଣୁଥିବା। ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଗୃହପତି, ଆମକୁ ତେଜ ଓ ବଳ ଦିଅ।
3.40
अयम् अग्निः पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिवर्धनः ।
अग्ने पुरीष्याभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.४० ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ପୁରୀଷ୍ୟ; ଧନବାନ ଓ ପୋଷଣ ବଢ଼ାଉଥିବା। ହେ ପୁରୀଷ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ତେଜ ଓ ବଳ ଦିଅ।
3.41
गृहा मा बिभीत मा वेपध्वमूर्जं बिभ्रत ऽ एमसि ।
ऊर्जं बिभ्रद् वः सुमनाः सुमेधा गृहान् ऐमि मनसा मोदमानः ॥ ३.४१ ॥
ହେ ଗୃହସମୂହ, ଭୟ କର ନାହିଁ, କମ୍ପିତ ହୁଅ ନାହିଁ; ଊର୍ଜ (ବଳ ଓ ପୁଷ୍ଟି) ଧାରଣ କରି ଆମେ ଆସିଛୁ। ତୁମ ପାଇଁ ଊର୍ଜ ଧାରଣ କରି, ଶୁଭ ମନ ଓ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଗୃହକୁ ଆସୁଛି।
3.42
येषाम् अध्येति प्रवसन् येषु सौमनसो बहुः ।
गृहान् उप ह्वयामहे ते नो जानन्तु जानतः ॥ ३.४२ ॥
ଯାହାଙ୍କ ଗୃହସ୍ଥ ପ୍ରବାସରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କଠାରେ ବହୁ ସୌମନସ୍ୟ ଅଛି, ସେହି ଗୃହମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଚିହ୍ନନ୍ତି।
3.43
उपहूताऽ इह गावऽ उपहूताऽ अजावयः ।
अथो ऽअन्नस्य कीलाल ऽउपहूतो गृहेषु नः ।
क्षेमाय वः शान्त्यै प्र पद्ये शिवꣳ शग्मꣳ शंयोः शंयोः ॥ ३.४३ ॥
ଏଠାରେ ଗାଈମାନେ ଆହୂତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଛେଳି-ମେଣ୍ଢା ଆହୂତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଅନ୍ନର ରସ ମଧ୍ୟ ଆମ ଗୃହରେ ଆହୂତ ହୋଇଛି। ତୁମ କ୍ଷେମ ଓ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି — ଶୁଭ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ସୁଖକର ହେଉ।
3.44
प्रघासिनो हवामहे मरुतश् च रिशादसः ।
करम्भेण सजोषसः ॥ ३.४४ ॥
ପ୍ରଘାସୀ (ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣକାରୀ) ମରୁତ୍ମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଶତ୍ରୁ ବିନାଶକାରୀ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; କରମ୍ଭ ସହିତ, ଏକତ୍ର ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ।
3.45
यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये ।
यद् एनश् चकृमा वयम् इदं तद् अव यजामहे स्वाहा ॥ ३.४५ ॥
ଗ୍ରାମରେ, ଅରଣ୍ୟରେ, ସଭାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ — ଆମେ କରିଥିବା ଯେକୌଣସି ଦୋଷକୁ ଏହି ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରୁ। ସ୍ୱାହା।
3.46
मो षू ण ऽ इन्द्रात्र पृत्सु देवैर् अस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्न् अवयाः ।
महश् चिद् यस्य मीढुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः ॥ ३.४६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମକୁ ଛାଡ଼ ନାହିଁ; କାରଣ ହେ ଶକ୍ତିମାନ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଦୂରରେ ରୁହ ନାହିଁ। ମହାନ ଓ ଦାନଶୀଳ ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ, ହବିଷ୍ମାନ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ସ୍ତୁତି କରେ।
3.47
अक्रन् कर्म कर्मकृतः सह वाचा मयोभुवा ।
देवेभ्यः कर्म कृत्वास्तं प्रेत सचाभुवः ॥ ३.४७ ॥
କର୍ମକାରୀମାନେ ସୁଖଦାୟୀ ବାଣୀ ସହିତ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ ସମ୍ପନ୍ନ କରି ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ, ସହଚରଗଣ।
3.48
अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः ।
अव देवैर् देवकृतम् एनो यासिषम् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् ।
पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि ॥ ३.४८ ॥
ହେ ଅବଭୃଥ, ତୁମେ ନିଚୁମ୍ପୁଣ; ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଛ। ଦେବତାମାନଙ୍କ କୃତ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ କୃତ ପାପ ମୁଁ ଦୂର କରିବି। ହେ ଦେବ, ବହୁଜନପ୍ରଶଂସିତ, ହାନିରୁ ରକ୍ଷା କର।
3.49
पूर्णा दर्वि परा पत सुपूर्णा पुनर् आ पत ।
वस्नेव वि क्रीणावहाऽ इषमूर्जꣳ शतक्रतो ॥ ३.४९ ॥
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ବି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଯାଅ; ପୁଣି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଫେରି ଆ। ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ କିଣିବା ପରି ଆମେ ଦୁହେଁ ଅନ୍ନ ଓ ରସ କିଣିବା, ହେ ଶତକ୍ରତୁ।
3.50
देहि मे ददामि ते नि मे धेहि नि ते दधे ।
निहारं च हरासि मे निहारं निहराणि ते स्वाहा ॥ ३.५० ॥
ମୋତେ ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ମୋ ପାଇଁ ରଖ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ରଖୁଛି। ତୁମେ ମୋ ଠାରୁ ନୈବେଦ୍ୟ ନେଉଛ; ମୁଁ ତୁମକୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଫେରାଇ ଦେଉଛି। ସ୍ୱାହା।
3.51
अक्षन्न् अमीमदन्त ह्य् अव प्रियाऽ अधूषत ।
अस्तोषत स्वभानवो विप्रा निविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी ॥ ३.५१ ॥
ସେମାନେ ଭୋଜନ କଲେ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ପ୍ରିୟଜନମାନେ ଝାଡ଼ିଲେ। ସ୍ୱୟଂ ଦୀପ୍ତ ବିପ୍ରମାନେ ସ୍ଥିର ମନରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ତୁମର ଦୁଇ ହରିଙ୍କୁ ଯୋଡ଼।
3.52
सुसंदृशं त्वा वयं मघवन् वन्दिषीमहि ।
प्र नूनं पूर्णबन्धुर स्तुतो यासि वशाꣳ२ऽ अनु योजा न्विन्द्र ते हरी ॥ ३.५२ ॥
ହେ ମଘବନ୍, ସୁନ୍ଦର ଦର୍ଶନୀୟ ତୁମକୁ ଆମେ ବନ୍ଦନା କରୁ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଧନଯୁକ୍ତ, ସ୍ତୁତ ହୋଇ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଗାଈମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ତୁମର ଦୁଇ ହରିଙ୍କୁ ଯୋଡ଼।
3.53
मनो न्व् आह्वामहे नाराशꣳसेन स्तोमेन ।
पितॄणां च मन्मभिः ॥ ३.५३ ॥
ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମନ ଦ୍ୱାରା, ନାରାଶଂସ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
3.54
आ न ऽएतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय हविषे ।
ज्योक् च सूर्यं दृशे ॥ ३.५४ ॥
ମନ ପୁଣି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଜ୍ଞାନ, ବଳ ଓ ହବି ପାଇଁ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବା ପାଇଁ।
3.55
पुनर् नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः ।
जीवं व्रातꣳ सचेमहि ॥ ३.५५ ॥
ପିତୃଗଣ ପୁଣି ଆମକୁ ମନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦୈବୀ ଜନମାନେ ଜୀବନ ଓ ସମୂହ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ରହୁ।
3.56
वयꣳ सोम व्रते तव मनस् तनूषु बिभ्रतः ।
प्रजावन्तः सचेमहि ॥ ३.५६ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମ ବ୍ରତରେ, ଶରୀରରେ ମନ ଧାରଣ କରି, ସନ୍ତାନବାନ ହୋଇ ଆମେ ଯୁକ୍ତ ରହୁ।
3.57
एष ते रुद्र भागः सह स्वस्राम्बिकया तं जुषस्व स्वाहा ।
एष ते रुद्र भागऽ आखुस् ते पशुः ॥ ३.५७ ॥
ହେ ରୁଦ୍ର, ଏହା ତୁମ ଭାଗ, ତୁମ ଭଉଣୀ ଅମ୍ବିକା ସହ; ତାହା ଗ୍ରହଣ କର। ସ୍ୱାହା। ହେ ରୁଦ୍ର, ଏହା ତୁମ ଭାଗ; ମୂଷା ତୁମ ପଶୁ।
3.58
अव रुद्रमद् ईमह्य् अव देवं त्र्यम्बकम् ।
यथा नो वस्यसस् करद् यद् यथा नः श्रेयसस् करद् यद् यथा नो व्यवसाययात् ॥ ३.५८ ॥
ସେହି ରୁଦ୍ର, ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ଦେବଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ; ସେ ଆମକୁ ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧ ଓ ଅଧିକ କଲ୍ୟାଣକାରୀ କରନ୍ତୁ, ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତୁ।
3.59
भेषजम् असि भेषजं गवेऽश्वाय पुरुषाय भेषजम् ।
सुखं मेषाय मेष्यै ॥ ३.५९ ॥
ତୁମେ ଔଷଧ। ଗାଈ ପାଇଁ ଔଷଧ, ଘୋଡା ପାଇଁ ଔଷଧ, ମଣିଷ ପାଇଁ ଔଷଧ। ମେଷ ପାଇଁ ସୁଖ, ମେଷୀ ପାଇଁ ସୁଖ।
3.60
त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ।
उर्वारुकम् इव बन्धनान् मृत्योर् मुक्षीय माऽमृतात् ।
त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकम् इव बन्धनाद् इतो मुक्षीय मामुतः ॥ ३.६० ॥
ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ପୋଷଣ ବର୍ଦ୍ଧକ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁ। କାକୁଡ଼ି ବୃନ୍ତରୁ ଛୁଟିଯିବା ପରି ଆମେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ; ଅମୃତରୁ ଆମେ ଦୂରେଇ ନ ଯାଉ। ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ପତି ପ୍ରଦାନକାରୀ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଆମେ ପୂଜା କରୁ। କାକୁଡ଼ି ବୃନ୍ତରୁ ଛୁଟିଯିବା ପରି ଏଠାରୁ ଓ ସେଠାରୁ ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
3.61
एतत् ते रुद्रावसं तेन परो मूजवतोऽ तीहि ।
अवततधन्वा पिनाकावसः कृत्तिवासाऽ अहिꣳसन् नः शिवोऽतीहि ॥ ३.६१ ॥
ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷା; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମୂଜବତ ପର୍ବତର ପାରିକୁ ଯାଅ। ଧନୁ ଢିଲା କରିଥିବା, ପିନାକର ରକ୍ଷାଯୁକ୍ତ, ଚର୍ମ ପରିହିତ, ଆମକୁ ନ ହାନି କରି ଶିବ ହୋଇ ଆଗକୁ ଯାଅ।
3.62
त्र्यायुषं जमदग्नेः कश्यपस्य त्र्यायुषम् ।
यद् देवेषु त्र्यायुषं तन् नो ऽअस्तु त्र्यायुषम् ॥ ३.६२ ॥
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କର ତ୍ରିଆୟୁଷ, କଶ୍ୟପଙ୍କର ତ୍ରିଆୟୁଷ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ତ୍ରିଆୟୁଷ, ତାହା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ; ତ୍ରିଆୟୁଷ ହେଉ।
3.63
शिवो नामासि स्वधितिस् ते पिता नमस् ते ऽअस्तु मा मा हिꣳसीः ।
नि वर्तयाम्य् उषेऽन्नाद्याय प्रजननाय रायस् पोषाय सुप्रजास्त्वाय सुवीर्याय ॥ ३.६३ ॥
ତୁମେ ଶିବ ନାମଧାରୀ; ସ୍ୱଧିତି ତୁମର ପିତା। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ମୋତେ ହାନି କର ନାହିଁ। ହେ ଊଷା, ଅନ୍ନ, ପ୍ରଜନନ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ତଳକୁ ଫେରାଉଛି।