Yajurveda · Adhyāya 3

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

3.1

समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ ३.१ ॥

Diene Agni mit den Brennhölzern; wecke den Gast mit Butterschmalz. Bringt in ihm die Opfergaben dar.

3.2

सुसमिद्धाय शोचिषे घृतं तीव्रं जुहोतन ।
अग्नये जातवेदसे ॥ ३.२ ॥

Gießt starkes Butterschmalz für den wohl entzündeten, leuchtenden Agni, für Agni Jātavedas.

3.3

तं त्वा समिद्भिर् अङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि ।
बृहच्छोचा यविष्ठ्य ॥ ३.३ ॥

O Aṅgiras, wir mehren dich mit Brennhölzern und Butterschmalz. O Jüngster, leuchte gewaltig.

3.4

उप त्वाग्ने हविष्मतीर् घृताचीर् यन्तु हर्यत ।
जुषस्व समिधो मम ॥ ३.४ ॥

O Agni, mögen die opfertragenden, butterschmalzgehenden Gaben zu dir kommen. O Geliebter, nimm meine Brennhölzer an.

3.5

भूर् भुवः स्वः ।
द्यौर् इव भूम्ना पृथिवीव वरिम्णा ।
तस्यास् ते पृथिवि देवयजनि पृष्ठेऽ ग्निम् अन्नादम् अन्नाद्याया दधे ॥ ३.५ ॥

Bhūḥ, bhuvaḥ, svaḥ. Wie der Himmel an Weite, wie die Erde an Breite. O Erde, Stätte des Götteropfers, auf deiner Fläche setze ich Agni, den Speiseesser, zum Genuss der Speise ein.

3.6

आयं गौः पृश्निर् अक्रमीद् असदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ ३.६ ॥

Diese gefleckte Kuh ist gekommen und vorangeschritten; sie setzte sich vor die Mutter (Erde) und ging auch zum Vater (Himmel), der zum Himmel fährt.

3.7

अन्तश् चरति रोचनास्य प्राणाद् अपानती ।
व्यख्यन् महिषो दिवम् ॥ ३.७ ॥

Innerhalb seines Glanzes bewegt er sich, indem er den Apāna aus dem Prāṇa ausatmet. Der Mächtige erleuchtet den Himmel.

3.8

त्रिꣳशद् धाम वि राजति वाक् पतङ्गाय धीयते ।
प्रति वस्तोर् अह द्युभिः ॥ ३.८ ॥

Die dreißig Wohnstätten leuchten auf; die Rede wird für den Vogel (die Sonne) niedergelegt. Zur Morgenröte, mit den Tagen.

अग्निर् ज्योतिर् ज्योतिर् अग्निः स्वाहा ।
सूर्यो ज्योतिर् ज्योतिः सूर्यः स्वाहा ।
अग्निर् वर्चो ज्योतिर् वर्चः स्वाहा ।
सूर्यो वर्चो ज्योतिर् वर्चः स्वाहा ।
ज्योतिः सूर्यः सूर्यो ज्योतिः स्वाहा ॥ ३.९ ॥

Agni ist Licht, das Licht ist Agni—svāhā. Sūrya ist Licht, das Licht ist Sūrya—svāhā. Agni ist Glanz, das Licht ist Glanz—svāhā. Sūrya ist Glanz, das Licht ist Glanz—svāhā. Das Licht ist Sūrya, Sūrya ist Licht—svāhā.

3.10

सजूर् देवेन सवित्रा सजू रात्र्येन्द्रवत्या ।
जुषाणो ऽअग्निर् वेतु स्वाहा ।
सजूर् देवेन सवित्रा सजू उषसेन्द्रवत्या ।
जुषाणः सूर्यो वेतु स्वाहा ॥ ३.१० ॥

Vereint mit dem Gott Savitṛ, mit der Nacht, mit Indravatī, möge der erfreute Agni annehmen—svāhā. Vereint mit dem Gott Savitṛ, mit der Morgenröte, mit Indravatī, möge die erfreute Sūrya annehmen—svāhā.

3.11

उपप्रयन्तो ऽ अध्वरं मन्त्रं वोचेमाग्नये ।
आरे ऽ अस्मे च शृण्वते ॥ ३.११ ॥

Dem Opfer nahend, wollen wir die heilige Formel für Agni sprechen—für den, der aus der Ferne und auch uns nahe hört.

3.12

अग्निर् मूर्धा दिवः ककुत् पतिः पृथिव्या ऽ अयम् ।
अपाᳬं रेताᳬंसि जिन्वति ॥ ३.१२ ॥

Agni ist das Haupt des Himmels, der Gipfel und Herr der Erde; dieser belebt die Samen der Wasser.

3.13

उभा वाम् इन्द्राग्नी ऽ आहुवध्या ऽ उभा राधसः सह मादयध्यै ।
उभा दाताराव् इषाꣳ रयीणाम् उभा वाजस्य सातये हुवे वाम् ॥ ३.१३ ॥

Ihr beide, Indra und Agni, seid anzurufen; mögen beide mit Gaben erfreuen. Beide seid Geber von Speise und Reichtum. Um Kraft zu gewinnen, rufe ich euch beide.

3.14

अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आरोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ ३.१४ ॥

Dies ist dein jahreszeitlicher Geburtsort, von dem aus du geboren wurdest und erstrahltest. O Agni, ihn kennend, steige empor und mehre den Reichtum für uns.

3.15

अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ ३.१५ ॥

Dieser erste Hotṛ, hier zuerst eingesetzt, der verehrungswürdigste und preiswürdigste bei den Opfern, wird von den Stiftern aufgestellt. Den die Apnavānas und die Bhṛgus in den Wäldern erstrahlen ließen — wunderbar, allgegenwärtig, für jedes Geschlecht.

3.16

अस्य प्रत्नाम् अनु द्युतꣳ शुक्रं दुदुह्रे ऽ अह्रयः ।
पयः सहस्रसाम् ऋषिम् ॥ ३.१६ ॥

Seinem uralten Glanz folgend, melkten die Unermüdlichen die leuchtende Milch — den Geber von Tausenden, für den Seher.

3.17

तनूपा ऽ अग्ने ऽसि तन्वं मे पाहि ।
आयुर्दा ऽ अग्नेऽ स्य् आयुर् मे देहि ।
वर्चोदा ऽ अग्ने ऽसि वर्चो मे देहि ।
अग्ने यन् मे तन्वा ऽ ऊनं तन् मऽ आ पृण ॥ ३.१७ ॥

O Agni, du bist der Beschützer des Leibes; schütze meinen Leib. O Agni, du bist der Geber des Lebens; gib mir Leben. O Agni, du bist der Geber des Glanzes; gib mir Glanz. O Agni, was an meinem Leib fehlt, ergänze es mir wieder.

3.18

इन्धानास् त्वा शतꣳ हिमा द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
वयस्वन्तो वयस्कृतꣳ सहस्वन्तः सहस्कृतम् ।
अग्ने सपत्नदम्भनम् अदब्धासो ऽ अदाभ्यम् ।
चित्रावसो स्वस्ति ते पारम् अशीय ॥ ३.१८ ॥

Dich hundert Winter lang entfachend, entzünden wir dich gemeinsam, o Strahlender. Lebensspender, Kraftspender, Agni, Vernichter der Feinde, unvergänglich, unbesiegbar. O du von wunderbarem Reichtum, Heil sei dir; mögen wir das jenseitige Ufer erreichen.

3.19

सं त्वम् अग्ने सूर्यस्य वर्चसागथाः सम् ऋषीणाᳬं स्तुतेन ।
सं प्रियेण धाम्ना सम् अहम् आयुषा सं वर्चसा सं प्रजया सꣳ रायस् पोषेण ग्मिषीय ॥ ३.१९ ॥

O Agni, mögest du mit dem Glanz der Sonne vereint sein, vereint mit dem Lob der Seher. Sei vereint mit der lieben Wohnstätte; mögen auch ich mit Leben, Glanz, Nachkommen und Reichtum und Nahrung verbunden sein.

3.20

अन्ध स्थान्धो वो भक्षीय मह स्थ महो वो भक्षीयोर्ज स्थोर्जं वो भक्षीय रायस् पोष स्थ रायस् पोषं वो भक्षीय ॥ ३.२० ॥

Ihr seid Speise; möge ich eure Speise essen. Ihr seid Größe; möge ich eure Größe essen. Ihr seid Kraft; möge ich eure Kraft essen. Ihr seid die Nahrung des Reichtums; möge ich eure Nahrung des Reichtums essen.

3.21

रेवती रमध्वम् अस्मिन् योनाव् अस्मिन् गोष्ठे ऽस्मिंल् लोके स्मिन् क्षये ।
इहैव स्त मापगात ॥ ३.२१ ॥

O Kühe, reich an Vieh, erfreut euch an diesem Schoß, in diesem Stall, in dieser Welt, in dieser Wohnstätte. Seid genau hier; geht nicht fort.

3.22

सꣳहितासि विश्वरूप्य् ऊर्जा माविश गौपत्येन ।
उप त्वाग्ने दिवे-दिवे दोषावस्तर् धिया वयम् ।
नमो भरन्त ऽएमसि ॥ ३.२२ ॥

Du bist vereint, allgestaltig; tritt mit Kraft in mich ein, mit der Herrschaft über das Vieh. O Agni, Tag für Tag, nachts und im Morgengrauen, mit Gedanken und Ehrerbietung bringend, nähern wir uns dir.

3.23

राजन्तम् अध्वराणां गोपाम् ऋतस्य दीदिविम् ।
वर्धमाणꣳ स्वे दमे ॥ ३.२३ ॥

Dem leuchtenden Herrn der Opfer, Hüter des ṛta, dem strahlenden Agni, der in seinem eigenen Haus wächst.

3.24

स नः पितेव सूनवे ऽग्ने सूपायनो भव ।
सचस्वा नः स्वस्तये ॥ ३.२४ ॥

Sei uns wie ein Vater dem Sohn, o Agni; sei leicht zugänglich und gütig; begleite uns zu unserem Wohl.

3.25

अग्ने त्वं नोऽ अन्तमऽ उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवाऽ अच्छानक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ॥ ३.२५ ॥

O Agni, sei uns der Nächste und Beschützer, gütig und Zuflucht; Agni, Spender des Reichtums und berühmt dafür, erreiche uns und gib den strahlendsten Reichtum.

3.26

तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ।
स नो बोधि श्रुधी हवम् उरुष्या णोऽ अघायतः समस्मात् ॥ ३.२६ ॥

O du hellster, Strahlender, nun bitten wir dich um Gunst für unsere Freunde; mögest du unseren Ruf erkennen und hören und uns vor dem Bösartigen beschützen.

3.27

इडऽ एह्य् अदित ऽ एहि ।
काम्या ऽ एत ।
मयि वः कामधरणं भूयात् ॥ ३.२७ ॥

O Iḍā, komm hierher; o Aditi, komm hierher; ihr Ersehnten, kommt; in mir möge eure Wunscherfüllung sein.

3.28

सोमानꣳ स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तं य ऽ औशिजः ॥ ३.२८ ॥

O Brahmaṇaspati, vollziehe das svaraṇa (Anrufung) des Soma, wie für Kakṣīvān, den Sohn des Uśij.

3.29

यो रेवान् यो ऽअमीवहा वसुवित् पुष्टिवर्धनः ।
स नः सिषक्तु यस् तुरः ॥ ३.२९ ॥

Der Reiche, der Krankheitsvernichter, der Reichtumfinder, der Mehrer der Nahrung — er möge uns gewähren, der Schnelle.

3.30

मा नः शꣳसोऽ अररुषो धूर्तिः प्र णङ् मर्त्यस्य ।
रक्षा णो ब्रह्मणस्पते ॥ ३.३० ॥

Möge der Fluch und die Täuschung des Geizigen uns nicht erreichen; er möge für den Sterblichen vergehen. O Brahmaṇaspati, beschütze uns.

3.31

महि त्रीणाम् अवो ऽस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः ।
दुराधर्षं वरुणस्य ॥ ३.३१ ॥

Möge der große Schutz der Drei sein, der strahlende Schutz von Mitra und Aryaman. Möge der Schutz Varuṇas unantastbar sein.

3.32

नहि तेषाम् अमा चन नाध्वसु वारणेषु ।
ईशे रिपुर् अघशꣳसः ॥ ३.३२ ॥

Nicht einmal in ihrer Nähe, weder auf den Wegen noch in den Hindernissen, hat der Feind oder der Übelredner Macht.

3.33

ते हि पुत्रासो ऽ अदितेः प्र जीवसे मर्त्याय ।
ज्योतिर् यच्छन्त्य् अजस्रम् ॥ ३.३३ ॥

Sie sind wahrlich die Söhne der Aditi; dem Sterblichen zum Leben gewähren sie unablässig Licht.

3.34

कदा चन स्तरीर् असि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे ।
उपोपेन् नु मघवन् भूय ऽ इन् नु ते दानं देवस्य पृच्यते ॥ ३.३४ ॥

Niemals bist du geizig, o Indra; du näherst dich dem Gebenden. O Freigebiger, nun möge deine Gabe vom Gott immer mehr gewährt werden.

3.35

तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयत् ॥ ३.३५ ॥

Wir meditieren über den verehrungswürdigen Glanz des Gottes Savitṛ; er möge unsere Gedanken anregen.

3.36

परि ते दूडभो रथोऽस्माꣳ अश्नोतु विश्वतः ।
येन रक्षसि दाशुषः ॥ ३.३६ ॥

Möge dein unbezwingbarer Wagen uns von allen Seiten umfassen, mit dem du die Dämonen des Gebers vernichtest.

3.37

भूर् भुवः स्वः सुप्रजाः प्रजाभि स्याꣳ सुवीरो वीरैः सुपोषः पोषैः ।
नर्य प्रजां मे पाहि ।
शꣳस्य पशून् मे पाहि ।
अथर्य पितुं मे पाहि ॥ ३.३७ ॥

Bhūḥ, bhuvaḥ, svaḥ: Möge ich reich an guter Nachkommenschaft sein, mit Kindern; reich an tapferen Söhnen, genährt mit Nahrung. O Nārya, beschütze meine Nachkommenschaft. O Śaṃsya, beschütze mein Vieh. O Atharya, beschütze meine Nahrung.

3.38

आगन्म विश्ववेदसम् अस्मभ्यं वसुवित्तमम् ।
अग्ने सम्राड् अभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.३८ ॥

Wir sind zu dem Allbesitzer gekommen, dem besten Finder von Reichtum für uns. O Agni, Herrscher, gewähre uns Glanz und Kraft.

3.39

अयम् अग्निर् गृहपतिर् गार्हपत्यः प्रजाया वसुवित्तमः ।
अग्ने गृहपते ऽभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.३९ ॥

Dieser Agni ist der Hausherr, das Hausfeuer, der beste Finder von Reichtum für die Nachkommenschaft. O Agni, Hausherr, gewähre uns Glanz und Kraft.

3.40

अयम् अग्निः पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिवर्धनः ।
अग्ने पुरीष्याभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.४० ॥

Dieser Agni ist Purīṣya, reich an Gütern, der Mehrer der Nahrung. O Purīṣya Agni, gewähre uns Glanz und Kraft.

3.41

गृहा मा बिभीत मा वेपध्वमूर्जं बिभ्रत ऽ एमसि ।
ऊर्जं बिभ्रद् वः सुमनाः सुमेधा गृहान् ऐमि मनसा मोदमानः ॥ ३.४१ ॥

Häuser, fürchtet euch nicht, zittert nicht; wir kommen und tragen Ūrj, Kraft und Nahrung. Euch Ūrj bringend, komme ich, gutgesinnt und klug, mit frohem Sinn zu den Häusern.

3.42

येषाम् अध्येति प्रवसन् येषु सौमनसो बहुः ।
गृहान् उप ह्वयामहे ते नो जानन्तु जानतः ॥ ३.४२ ॥

Zu denen, in deren Häusern man auch auf Reisen lernt und in denen viel Wohlwollen herrscht, rufen wir. Mögen sie uns erkennen, wie die Wissenden erkennen.

3.43

उपहूताऽ इह गावऽ उपहूताऽ अजावयः ।
अथो ऽअन्नस्य कीलाल ऽउपहूतो गृहेषु नः ।
क्षेमाय वः शान्त्यै प्र पद्ये शिवꣳ शग्मꣳ शंयोः शंयोः ॥ ३.४३ ॥

Hier sind die Kühe gerufen, Ziegen und Schafe gerufen; und auch der Saft der Nahrung ist in unsere Häuser gerufen. Für eure Sicherheit und Frieden schreite ich voran: Möge es heilvoll, gesegnet und glückbringend sein, glückbringend.

3.44

प्रघासिनो हवामहे मरुतश् च रिशादसः ।
करम्भेण सजोषसः ॥ ३.४४ ॥

Wir rufen die Marut, die Festesser, und die Marut, die Feinde vernichten; mit Karambha (Gerstenmehl), vereint in Freude.

3.45

यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये ।
यद् एनश् चकृमा वयम् इदं तद् अव यजामहे स्वाहा ॥ ३.४५ ॥

Welche Verfehlung wir im Dorf, im Wald, in der Versammlung, in der Sinneskraft begangen haben — das bringen wir mit dieser Opfergabe fort. Svāhā.

3.46

मो षू ण ऽ इन्द्रात्र पृत्सु देवैर् अस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्न् अवयाः ।
महश् चिद् यस्य मीढुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः ॥ ३.४६ ॥

Indra, verlass uns nicht in diesen Kämpfen mit den Göttern; denn du, Starker, solltest gewiss nicht fern sein. Für den Großen und Freigebigen preist das Lied die Marut, die Opfergaben tragen.

3.47

अक्रन् कर्म कर्मकृतः सह वाचा मयोभुवा ।
देवेभ्यः कर्म कृत्वास्तं प्रेत सचाभुवः ॥ ३.४७ ॥

Die Vollzieher des Opfers haben das Werk mit einer glückbringenden Rede vollbracht. Nachdem ihr das Opfer für die Götter vollzogen habt, kehrt nach Hause zurück, ihr Gefährten.

3.48

अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः ।
अव देवैर् देवकृतम् एनो यासिषम् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् ।
पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि ॥ ३.४८ ॥

Du bist der Besprenger, Avabhṛtha; du bist herabgekommen. Mögen ich die von den Göttern begangene und die von Sterblichen begangene Schuld entfernen. O Gott, von vielen gepriesen, bewahre vor Schaden.

3.49

पूर्णा दर्वि परा पत सुपूर्णा पुनर् आ पत ।
वस्नेव वि क्रीणावहाऽ इषमूर्जꣳ शतक्रतो ॥ ३.४९ ॥

O volle Schöpfkelle, geh voll hinaus und komm voll zurück. Wie man mit einem Preis kauft, so laß uns beide Nahrung und Kraft erwerben, o du mit hundert Opfern.

3.50

देहि मे ददामि ते नि मे धेहि नि ते दधे ।
निहारं च हरासि मे निहारं निहराणि ते स्वाहा ॥ ३.५० ॥

Gib mir, ich gebe dir. Lege für mich, ich lege für dich. Du nimmst von mir die Gabe; ich gebe dir die Gabe zurück. Svāhā.

3.51

अक्षन्न् अमीमदन्त ह्य् अव प्रियाऽ अधूषत ।
अस्तोषत स्वभानवो विप्रा निविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी ॥ ३.५१ ॥

Sie haben gegessen, sie haben sich gefreut; die Lieben schüttelten ab. Die selbstleuchtenden Seher lobten mit gesammeltem Sinn. O Indra, spanne nun deine beiden braunen Rosse an.

3.52

सुसंदृशं त्वा वयं मघवन् वन्दिषीमहि ।
प्र नूनं पूर्णबन्धुर स्तुतो यासि वशाꣳ२ऽ अनु योजा न्विन्द्र ते हरी ॥ ३.५२ ॥

O Freigebiger, wir wollen dich preisen, den Schönanzusehenden. Vollständig geschirrt und gepriesen, fährst du gewiss zu den Kühen. O Indra, spanne nun deine beiden braunen Rosse an.

3.53

मनो न्व् आह्वामहे नाराशꣳसेन स्तोमेन ।
पितॄणां च मन्मभिः ॥ ३.५३ ॥

Wir rufen nun mit dem Geist, mit dem Nārāśaṃsa-Lobgesang und den Gebeten der Pitṛs.

3.54

आ न ऽएतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय हविषे ।
ज्योक् च सूर्यं दृशे ॥ ३.५४ ॥

Möge der Geist wieder zu uns kommen, für Weisheit, Kraft und Opfergabe, und damit wir die Sonne lange sehen.

3.55

पुनर् नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः ।
जीवं व्रातꣳ सचेमहि ॥ ३.५५ ॥

Mögen die Pitṛs uns wieder den Geist geben; mögen die göttlichen Menschen Leben und Gemeinschaft geben; mögen wir mit ihnen verbunden sein.

3.56

वयꣳ सोम व्रते तव मनस् तनूषु बिभ्रतः ।
प्रजावन्तः सचेमहि ॥ ३.५६ ॥

O Soma, in deinem Gelübde, den Geist in unseren Leibern tragend, mögen wir verbunden sein, mit Nachkommen gesegnet.

3.57

एष ते रुद्र भागः सह स्वस्राम्बिकया तं जुषस्व स्वाहा ।
एष ते रुद्र भागऽ आखुस् ते पशुः ॥ ३.५७ ॥

O Rudra, dies ist dein Anteil, zusammen mit deiner Schwester Ambikā; nimm ihn an. Svāhā. O Rudra, dies ist dein Anteil; die Maus ist dein Tier.

3.58

अव रुद्रमद् ईमह्य् अव देवं त्र्यम्बकम् ।
यथा नो वस्यसस् करद् यद् यथा नः श्रेयसस् करद् यद् यथा नो व्यवसाययात् ॥ ३.५८ ॥

Wir flehen zu jenem Rudra, dem dreiäugigen Gott, dass er uns gedeihlicher mache, uns glücklicher mache und unsere Unternehmungen gelingen lasse.

3.59

भेषजम् असि भेषजं गवेऽश्वाय पुरुषाय भेषजम् ।
सुखं मेषाय मेष्यै ॥ ३.५९ ॥

Du bist Arznei; Arznei für die Kuh, für das Pferd, für den Mann. Wohlergehen für den Widder, für das Mutterschaf.

3.60

त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ।
उर्वारुकम् इव बन्धनान् मृत्योर् मुक्षीय माऽमृतात् ।
त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकम् इव बन्धनाद् इतो मुक्षीय मामुतः ॥ ३.६० ॥

Wir verehren Tryambaka, den Duftenden, Mehrer der Nahrung. Wie die Gurke von ihrem Stiel gelöst wird, mögen wir vom Tod befreit werden; mögen wir von der Unsterblichkeit nicht getrennt sein. Wir verehren Tryambaka, den Duftenden, Geber des Gatten. Wie die Gurke von ihrem Stiel gelöst wird, möge ich von hier und von dort befreit werden.