Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 3

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.1

समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ ३.१ ॥

சமிதைகளால் அக்னியை வழிபடுங்கள்; நெய்யால் விருந்தினரான அவரை எழுப்புங்கள். இவரிடத்தில் அவிர்ப்பொருட்களை அர்ப்பியுங்கள்.

3.2

सुसमिद्धाय शोचिषे घृतं तीव्रं जुहोतन ।
अग्नये जातवेदसे ॥ ३.२ ॥

நன்கு கொழுந்துவிட்டெரியும் ஒளிரும் அக்னிக்கு, கடுமையான நெய்யை அர்ப்பியுங்கள் — ஜாதவேதஸ் அக்னிக்கு.

3.3

तं त्वा समिद्भिर् अङ्गिरो घृतेन वर्धयामसि ।
बृहच्छोचा यविष्ठ्य ॥ ३.३ ॥

ஓ அங்கிரஸே, சமிதைகளாலும் நெய்யாலும் உன்னை வளர்க்கிறோம். ஓ இளையவனே, பெரிதாக ஒளிர்வாய்.

3.4

उप त्वाग्ने हविष्मतीर् घृताचीर् यन्तु हर्यत ।
जुषस्व समिधो मम ॥ ३.४ ॥

ஓ அக்னியே, அவியுடன் கூடிய, நெய்யில் செல்லும் (அர்ப்பணங்கள்) உன்னிடம் செல்லட்டும். ஓ விரும்பப்பட்டவனே, என் சமிதைகளை ஏற்றுக்கொள்.

3.5

भूर् भुवः स्वः ।
द्यौर् इव भूम्ना पृथिवीव वरिम्णा ।
तस्यास् ते पृथिवि देवयजनि पृष्ठेऽ ग्निम् अन्नादम् अन्नाद्याया दधे ॥ ३.५ ॥

பூ, புவ, ஸ்வ. விரிவில் வானம் போலவும் பரப்பில் பூமி போலவும். ஓ பூமியே, தேவயஜனியே, உன் மேற்பரப்பில் உணவை உண்ணும் அக்னியை உணவு அனுபவிப்பதற்காக நான் நிறுவுகிறேன்.

3.6

आयं गौः पृश्निर् अक्रमीद् असदन् मातरं पुरः ।
पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥ ३.६ ॥

இந்தப் புள்ளிகள் நிறைந்த பசு வந்தது; முன்னால் தாயான பூமியில் அமர்ந்தது, மேலும் தந்தையான வானத்தை நோக்கி, சொர்க்கத்திற்குச் சென்றது.

3.7

अन्तश् चरति रोचनास्य प्राणाद् अपानती ।
व्यख्यन् महिषो दिवम् ॥ ३.७ ॥

அதன் ஒளிக்குள் அவன் செல்கிறான்; மூச்சிலிருந்து மூச்சை வெளியிடுகிறான். மகத்தானவன் வானத்தை ஒளிரச் செய்கிறான்.

3.8

त्रिꣳशद् धाम वि राजति वाक् पतङ्गाय धीयते ।
प्रति वस्तोर् अह द्युभिः ॥ ३.८ ॥

முப்பது உலகங்கள் ஒளிர்கின்றன; பறவையாகிய (சூரியனுக்காக) வாக் வைக்கப்படுகிறது. விடியலுக்கு, நாட்களுடன்.

3.9

अग्निर् ज्योतिर् ज्योतिर् अग्निः स्वाहा ।
सूर्यो ज्योतिर् ज्योतिः सूर्यः स्वाहा ।
अग्निर् वर्चो ज्योतिर् वर्चः स्वाहा ।
सूर्यो वर्चो ज्योतिर् वर्चः स्वाहा ।
ज्योतिः सूर्यः सूर्यो ज्योतिः स्वाहा ॥ ३.९ ॥

அக்னி ஒளி, ஒளி அக்னி—ஸ்வாஹா. சூரியன் ஒளி, ஒளி சூரியன்—ஸ்வாஹா. அக்னி வர்ச்சஸ், ஒளி வர்ச்சஸ்—ஸ்வாஹா. சூரியன் வர்ச்சஸ், ஒளி வர்ச்சஸ்—ஸ்வாஹா. ஒளி சூரியன், சூரியன் ஒளி—ஸ்வாஹா.

3.10

सजूर् देवेन सवित्रा सजू रात्र्येन्द्रवत्या ।
जुषाणो ऽअग्निर् वेतु स्वाहा ।
सजूर् देवेन सवित्रा सजू उषसेन्द्रवत्या ।
जुषाणः सूर्यो वेतु स्वाहा ॥ ३.१० ॥

தேவன் சவிதாவுடன், இரவுடனும் இந்த்ரவதியுடனும் இணைந்து; மகிழ்ந்த அக்னி ஏற்கட்டும்—ஸ்வாஹா. தேவன் சவிதாவுடன், உஷஸுடனும் இந்த்ரவதியுடனும் இணைந்து; மகிழ்ந்த சூரியன் ஏற்கட்டும்—ஸ்வாஹா.

3.11

उपप्रयन्तो ऽ अध्वरं मन्त्रं वोचेमाग्नये ।
आरे ऽ अस्मे च शृण्वते ॥ ३.११ ॥

யாகத்தை நெருங்கி, அக்னிக்காக மந்திரத்தைச் சொல்வோம்—தூரத்திலும் அருகிலும் கேட்பவனுக்காக.

3.12

अग्निर् मूर्धा दिवः ककुत् पतिः पृथिव्या ऽ अयम् ।
अपाᳬं रेताᳬंसि जिन्वति ॥ ३.१२ ॥

அக்னி வானத்தின் தலையும், பூமியின் உச்சியும் தலைவனும்—இவன் நீரின் விதைகளை உயிர்ப்பிக்கிறான்.

3.13

उभा वाम् इन्द्राग्नी ऽ आहुवध्या ऽ उभा राधसः सह मादयध्यै ।
उभा दाताराव् इषाꣳ रयीणाम् उभा वाजस्य सातये हुवे वाम् ॥ ३.१३ ॥

நீங்கள் இருவரும், இந்திரனும் அக்கினியும், அழைக்கப்படத் தகுந்தவர்கள்; இருவரும் கொடைகளுடன் மகிழ்விக்கட்டும். இருவரும் உணவையும் செல்வத்தையும் அளிப்பவர்கள். வலிமையை வெல்வதற்காக நான் உங்கள் இருவரையும் அழைக்கிறேன்.

3.14

अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आरोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ ३.१४ ॥

இது உன் ருதுவுக்குரிய பிறப்பிடம்; இங்கிருந்து நீ பிறந்து ஒளிர்ந்தாய். ஓ அக்கினியே, அதை அறிந்து மேலேறு; எங்களுக்கு செல்வத்தைப் பெருக்கு.

3.15

अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ ३.१५ ॥

இங்கே முதலில் நிறுவப்பட்ட இந்த ஹோதா, வேள்விகளில் மிகவும் வணங்கத்தக்கவர், புகழத்தக்கவர்; நிறுவுவோரால் வைக்கப்பட்டவர். அப்நவானரும் பிருகுக்களும் காடுகளில் ஒளிர வைத்தவர் — அற்புதமானவர், எங்கும் நிறைந்தவர், ஒவ்வொரு குலத்துக்கும்.

3.16

अस्य प्रत्नाम् अनु द्युतꣳ शुक्रं दुदुह्रे ऽ अह्रयः ।
पयः सहस्रसाम् ऋषिम् ॥ ३.१६ ॥

அவனுடைய பழைய ஒளியைப் பின்பற்றி, சோர்வறியாதவர்கள் பிரகாசமான பாலைக் கறந்தனர் — ஆயிரங்களை அளிப்பவனும் முனிவனுக்குமாக.

3.17

तनूपा ऽ अग्ने ऽसि तन्वं मे पाहि ।
आयुर्दा ऽ अग्नेऽ स्य् आयुर् मे देहि ।
वर्चोदा ऽ अग्ने ऽसि वर्चो मे देहि ।
अग्ने यन् मे तन्वा ऽ ऊनं तन् मऽ आ पृण ॥ ३.१७ ॥

ஓ அக்கினியே, நீ உடலின் காவலன்; என் உடலைக் காப்பாற்று. ஓ அக்கினியே, நீ ஆயுளைத் தருபவன்; எனக்கு ஆயுளைக் கொடு. ஓ அக்கினியே, நீ ஒளியைத் தருபவன்; எனக்கு ஒளியைக் கொடு. ஓ அக்கினியே, என் உடலில் எது குறைவோ அதை எனக்கு மீண்டும் நிரப்பு.

3.18

इन्धानास् त्वा शतꣳ हिमा द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि ।
वयस्वन्तो वयस्कृतꣳ सहस्वन्तः सहस्कृतम् ।
अग्ने सपत्नदम्भनम् अदब्धासो ऽ अदाभ्यम् ।
चित्रावसो स्वस्ति ते पारम् अशीय ॥ ३.१८ ॥

நூறு குளிர்காலங்கள் வரை உன்னை எரியச் செய்து, ஒளிர்பவனான உன்னை நாம் ஒன்றாக எரியூட்டுகிறோம். வயதை அளிப்பவனே, வலிமையை அளிப்பவனே, அக்னியே, எதிரிகளை அடக்குபவனே, அழியாதவனே, வெல்லப்படாதவனே. விசித்திர செல்வமுடையவனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நாம் கரையை அடையட்டும்.

3.19

सं त्वम् अग्ने सूर्यस्य वर्चसागथाः सम् ऋषीणाᳬं स्तुतेन ।
सं प्रियेण धाम्ना सम् अहम् आयुषा सं वर्चसा सं प्रजया सꣳ रायस् पोषेण ग्मिषीय ॥ ३.१९ ॥

அக்னியே, நீ சூரியனின் ஒளியுடன் இணைவாயாக; ரிஷிகளின் துதியுடன் இணைவாயாக. அன்புக்குரிய இல்லத்துடன் இணைவாயாக; நான் ஆயுளுடனும், ஒளியுடனும், சந்ததியுடனும், செல்வம் மற்றும் போஷணையுடனும் இணைந்திருப்பேனாக.

3.20

अन्ध स्थान्धो वो भक्षीय मह स्थ महो वो भक्षीयोर्ज स्थोर्जं वो भक्षीय रायस् पोष स्थ रायस् पोषं वो भक्षीय ॥ ३.२० ॥

நீங்கள் உணவாக இருக்கிறீர்கள்; உங்கள் உணவை நான் உண்பேனாக. நீங்கள் மகத்துவமானவர்கள்; உங்கள் மகத்துவத்தை நான் உண்பேனாக. நீங்கள் வீரியம்; உங்கள் வீரியத்தை நான் உண்பேனாக. நீங்கள் செல்வத்தின் போஷணை; உங்கள் செல்வப் போஷணையை நான் உண்பேனாக.

3.21

रेवती रमध्वम् अस्मिन् योनाव् अस्मिन् गोष्ठे ऽस्मिंल् लोके स्मिन् क्षये ।
इहैव स्त मापगात ॥ ३.२१ ॥

ஓ செல்வம் நிறைந்த பசுக்களே, இந்த இருப்பிடத்தில், இந்த தொழுவத்தில், இந்த உலகில், இந்த வாசஸ்தலத்தில் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள். இங்கேயே இருங்கள்; விலகிச் செல்லாதீர்கள்.

3.22

सꣳहितासि विश्वरूप्य् ऊर्जा माविश गौपत्येन ।
उप त्वाग्ने दिवे-दिवे दोषावस्तर् धिया वयम् ।
नमो भरन्त ऽएमसि ॥ ३.२२ ॥

நீ ஒன்றிணைக்கப்பட்டவன், எல்லா உருவங்களையும் கொண்டவன்; ஊர்ஜஸ்ஸுடன் என்னுள் நுழைவாயாக, கோபதித்துவத்துடன். அக்னியே, நாளுக்கு நாள், இரவிலும் விடியலிலும், புத்தியுடன், வணக்கம் கொண்டு நாம் உன்னை அணுகுகிறோம்.

3.23

राजन्तम् अध्वराणां गोपाम् ऋतस्य दीदिविम् ।
वर्धमाणꣳ स्वे दमे ॥ ३.२३ ॥

யாகங்களின் ஒளிரும் அரசனும், ரிதத்தின் காவலனும், ஒளிர்பவனுமான அக்னியை, தன் இல்லத்தில் வளர்பவனை.

3.24

स नः पितेव सूनवे ऽग्ने सूपायनो भव ।
सचस्वा नः स्वस्तये ॥ ३.२४ ॥

நீ எங்களுக்குத் தந்தை போல், மகனுக்குத் தந்தை போல் ஆகு; ஓ அக்னியே, எளிதில் அணுகக்கூடியவனாக இரு; எங்கள் நலனுக்காக எங்களுடன் இரு.

3.25

अग्ने त्वं नोऽ अन्तमऽ उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवाऽ अच्छानक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ॥ ३.२५ ॥

ஓ அக்னியே, நீ எங்களுக்கு மிக நெருக்கமானவனும் காப்பாளனும், மங்களகரமானவனும் அடைக்கலமுமாக இரு; செல்வம் அளிப்பவனும் செல்வப் புகழ் பெற்றவனுமான அக்னியே, மிக ஒளிரும் செல்வத்தை எங்களிடம் கொண்டுவந்து கொடு.

3.26

तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ।
स नो बोधि श्रुधी हवम् उरुष्या णोऽ अघायतः समस्मात् ॥ ३.२६ ॥

மிக ஒளிரும் ஒளிர்பவனே, உன்னை இப்போது எங்கள் நண்பர்களுக்கு அருளுக்காக வேண்டுகிறோம்; நீ எங்கள் அழைப்பை அறிந்து கேள், தீங்கிழைப்பவனிடமிருந்து எங்களைக் காப்பாற்று.

3.27

इडऽ एह्य् अदित ऽ एहि ।
काम्या ऽ एत ।
मयि वः कामधरणं भूयात् ॥ ३.२७ ॥

ஓ இடா, இங்கே வா; ஓ அதிதி, இங்கே வா; விரும்பத்தக்கவர்களே, வாருங்கள்; என்னிடத்தில் உங்கள் விருப்பம் நிறைவேறட்டும்.

3.28

सोमानꣳ स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते ।
कक्षीवन्तं य ऽ औशिजः ॥ ३.२८ ॥

ஓ பிரம்மணஸ்பதியே, சோமனுக்கான ஸ்வரணத்தைச் (அழைப்பை) செய்; உசிஜின் மகனான கக்ஷீவானைப் போல.

3.29

यो रेवान् यो ऽअमीवहा वसुवित् पुष्टिवर्धनः ।
स नः सिषक्तु यस् तुरः ॥ ३.२९ ॥

செல்வமுடையவரும், நோயை அழிப்பவரும், செல்வத்தைக் கண்டடைபவரும், வளத்தைப் பெருக்குபவரும் ஆன அவர் எங்களுக்கு அருளட்டும், விரைந்து உதவுபவர் அவர்.

3.30

मा नः शꣳसोऽ अररुषो धूर्तिः प्र णङ् मर्त्यस्य ।
रक्षा णो ब्रह्मणस्पते ॥ ३.३० ॥

கொடுக்காதவனின் சாபமும் வஞ்சனையும் எங்களை அடையாதிருக்கட்டும்; மனிதனின் அது அழியட்டும். பிரம்மணஸ்பதியே, எங்களைக் காப்பாயாக.

3.31

महि त्रीणाम् अवो ऽस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः ।
दुराधर्षं वरुणस्य ॥ ३.३१ ॥

மூவரின் பெரிய பாதுகாப்பு உண்டாகட்டும்; மித்திரனும் அர்யமனும் தரும் ஒளிரும் காப்பு. வருணனின் காப்பு வெல்ல முடியாததாகட்டும்.

3.32

नहि तेषाम् अमा चन नाध्वसु वारणेषु ।
ईशे रिपुर् अघशꣳसः ॥ ३.३२ ॥

அவர்களுக்கு அருகிலும் இல்லை; வழிகளிலும் தடைகளிலும் பகைவனோ தீயசொல்லனோ ஆதிக்கம் செலுத்துவதில்லை.

3.33

ते हि पुत्रासो ऽ अदितेः प्र जीवसे मर्त्याय ।
ज्योतिर् यच्छन्त्य् अजस्रम् ॥ ३.३३ ॥

அவர்களே அதிதியின் புதல்வர்கள்; மனிதனுக்கு வாழ்வுக்காக இடைவிடாமல் ஒளியை அளிக்கின்றனர்.

3.34

कदा चन स्तरीर् असि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे ।
उपोपेन् नु मघवन् भूय ऽ इन् नु ते दानं देवस्य पृच्यते ॥ ३.३४ ॥

இந்திரா, நீ ஒருபோதும் கஞ்சனாக இல்லை; கொடுப்பவனிடம் நீ நெருங்குகிறாய். மகவான், இப்போது உன் தானம் தேவனுடையதாக மேலும் அளிக்கப்படட்டும்.

3.35

तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि ।
धियो यो नः प्रचोदयत् ॥ ३.३५ ॥

சவிதா தேவனின் அந்த வரேண்ய ஒளியை நாங்கள் தியானிக்கிறோம்; அவர் எங்கள் அறிவுகளைத் தூண்டட்டும்.

3.36

परि ते दूडभो रथोऽस्माꣳ अश्नोतु विश्वतः ।
येन रक्षसि दाशुषः ॥ ३.३६ ॥

உன் வெல்ல முடியாத தேர் எங்களை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழட்டும்; அதனால் நீ கொடையாளியின் அரக்கர்களை அழிக்கிறாய்.

3.37

भूर् भुवः स्वः सुप्रजाः प्रजाभि स्याꣳ सुवीरो वीरैः सुपोषः पोषैः ।
नर्य प्रजां मे पाहि ।
शꣳस्य पशून् मे पाहि ।
अथर्य पितुं मे पाहि ॥ ३.३७ ॥

பூ, புவஃ, ஸ்வஃ — நான் நல்ல சந்ததியுடையவனாக, சந்ததிகளுடன் இருக்கட்டும்; நல்ல வீரப் புதல்வர்களுடனும் நல்ல போஷணையுடனும் இருக்கட்டும். ஓ நர்ய, என் சந்ததியைக் காப்பாயாக. ஓ சம்ஸ்ய, என் கால்நடைகளைக் காப்பாயாக. ஓ அதர்ய, என் உணவைக் காப்பாயாக.

3.38

आगन्म विश्ववेदसम् अस्मभ्यं वसुवित्तमम् ।
अग्ने सम्राड् अभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.३८ ॥

நாங்கள் எல்லாச் செல்வமும் அளிப்பவரிடம் வந்தோம்; அவர் எங்களுக்குச் சிறந்த செல்வத்தைக் கண்டுபிடித்துத் தருபவர். ஓ அக்னி சம்ராட், ஒளியையும் பலத்தையும் எங்களுக்குத் தருக.

3.39

अयम् अग्निर् गृहपतिर् गार्हपत्यः प्रजाया वसुवित्तमः ।
अग्ने गृहपते ऽभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.३९ ॥

இந்த அக்னி வீட்டின் தலைவர், கார்ஹபத்யன்; சந்ததிக்காகச் சிறந்த செல்வத்தைக் கண்டுபிடிப்பவர். ஓ அக்னி, ஓ வீட்டுத் தலைவா, ஒளியையும் பலத்தையும் எங்களுக்குத் தருக.

3.40

अयम् अग्निः पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिवर्धनः ।
अग्ने पुरीष्याभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व ॥ ३.४० ॥

இந்த அக்னி புரீஷ்யன்; செல்வமுடையவர், போஷணத்தை வளர்ப்பவர். ஓ புரீஷ்ய அக்னி, ஒளியையும் பலத்தையும் எங்களுக்குத் தருக.

3.41

गृहा मा बिभीत मा वेपध्वमूर्जं बिभ्रत ऽ एमसि ।
ऊर्जं बिभ्रद् वः सुमनाः सुमेधा गृहान् ऐमि मनसा मोदमानः ॥ ३.४१ ॥

வீடுகளே, அஞ்ச வேண்டாம்; நடுங்க வேண்டாம். ஊர்ஜஸ் (வலிமையையும் உணவையும்) ஏந்தியவர்களாய் நாங்கள் வந்திருக்கிறோம். உங்களுக்காக ஊர்ஜஸ் ஏந்தி, நல்ல மனமும் நல்ல அறிவும் கொண்ட நான் மகிழ்ச்சியோடு வீடுகளுக்கு வருகிறேன்.

3.42

येषाम् अध्येति प्रवसन् येषु सौमनसो बहुः ।
गृहान् उप ह्वयामहे ते नो जानन्तु जानतः ॥ ३.४२ ॥

எவர்கள் பயணத்தில் இருந்தும் கற்றுக்கொள்கிறார்களோ, எவர்களிடம் பெரும் நல்லெண்ணம் உள்ளதோ, அந்த வீடுகளை நாங்கள் அழைக்கிறோம். அவர்கள் எங்களை அறிந்துகொள்ளட்டும், அறிபவர்கள் அறிவது போல.

3.43

उपहूताऽ इह गावऽ उपहूताऽ अजावयः ।
अथो ऽअन्नस्य कीलाल ऽउपहूतो गृहेषु नः ।
क्षेमाय वः शान्त्यै प्र पद्ये शिवꣳ शग्मꣳ शंयोः शंयोः ॥ ३.४३ ॥

இங்கே பசுக்கள் அழைக்கப்பட்டுள்ளன; ஆடுகளும் செம்மறியாடுகளும் அழைக்கப்பட்டுள்ளன. உணவின் சாறும் நம் வீடுகளில் அழைக்கப்பட்டுள்ளது. உங்கள் நலத்திற்கும் அமைதிக்கும் நான் முன்னேறுகிறேன் — மங்கலமும் நலனும் இன்பமும் பெருகட்டும்.

3.44

प्रघासिनो हवामहे मरुतश् च रिशादसः ।
करम्भेण सजोषसः ॥ ३.४४ ॥

பிரகாசி (விருந்து உண்ணும்) மருத்களையும், எதிரிகளை அழிக்கும் மருத்களையும் நாங்கள் அழைக்கிறோம்; கரம்பத்துடன், ஒருமித்த மகிழ்ச்சியுடன்.

3.45

यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये ।
यद् एनश् चकृमा वयम् इदं तद् अव यजामहे स्वाहा ॥ ३.४५ ॥

கிராமத்தில், காட்டில், சபையில், இந்திரியத்தில் — நாங்கள் செய்த எந்தக் குற்றத்தையும் இதன் வழியாக அர்ப்பிக்கிறோம். ஸ்வாஹா.

3.46

मो षू ण ऽ इन्द्रात्र पृत्सु देवैर् अस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्न् अवयाः ।
महश् चिद् यस्य मीढुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः ॥ ३.४६ ॥

இந்திரா, இந்தப் போர்களில் தேவர்களுடன் எங்களைக் கைவிடாதே; ஏனெனில் பலம் மிக்கவனே, உன் பலத்திலிருந்து நீ நிச்சயமாக விலகியிருக்காதே. பெரியவனும் அருள்பொழிபவனுமானவனுக்காக, ஹவிஸ் உள்ள மருத்களுக்காக பாடல் புகழ்கிறது.

3.47

अक्रन् कर्म कर्मकृतः सह वाचा मयोभुवा ।
देवेभ्यः कर्म कृत्वास्तं प्रेत सचाभुवः ॥ ३.४७ ॥

செயல் செய்தவர்கள் இன்பம் தரும் சொல்லுடன் சேர்ந்து செயலைச் செய்தனர். தேவர்களுக்காகச் செயலைச் செய்து வீட்டிற்குத் திரும்புங்கள், தோழர்களே.

3.48

अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः ।
अव देवैर् देवकृतम् एनो यासिषम् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् ।
पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि ॥ ३.४८ ॥

அவபிருத, நீ நிசும்புண; கீழிறங்கி வந்தாய். தேவர்கள் செய்த பாவத்தையும் மனிதர்கள் செய்த பாவத்தையும் நான் நீக்குவேனாக. பலரால் புகழப்பட்ட தேவனே, துன்பத்திலிருந்து காப்பாயாக.

3.49

पूर्णा दर्वि परा पत सुपूर्णा पुनर् आ पत ।
वस्नेव वि क्रीणावहाऽ इषमूर्जꣳ शतक्रतो ॥ ३.४९ ॥

நிறைந்த தர்வியே, நிறைந்தபடி செல்; மீண்டும் நிறைந்தபடி திரும்பு. விலைக்கு வாங்குவது போல நாம் இருவரும் உணவையும் சாற்றையும் வாங்குவோமாக, நூறு யாகம் செய்தவனே.

3.50

देहि मे ददामि ते नि मे धेहि नि ते दधे ।
निहारं च हरासि मे निहारं निहराणि ते स्वाहा ॥ ३.५० ॥

எனக்குக் கொடு, நான் உனக்குக் கொடுக்கிறேன். எனக்காக வை, நான் உனக்காக வைக்கிறேன். நீ என்னிடமிருந்து காணிக்கையை எடுத்துக்கொள்கிறாய்; நான் உனக்குக் காணிக்கையைத் திருப்பித் தருகிறேன். ஸ்வாஹா.

3.51

अक्षन्न् अमीमदन्त ह्य् अव प्रियाऽ अधूषत ।
अस्तोषत स्वभानवो विप्रा निविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी ॥ ३.५१ ॥

அவர்கள் உண்டனர், மகிழ்ந்தனர்; அன்புக்குரியவர்கள் உதறினர். ஒளிவீசும் ஞானியர் நிலைத்த மனத்தால் துதித்தனர். இந்திரனே, இப்போது உன் இரு குதிரைகளைப் பூட்டு.

3.52

सुसंदृशं त्वा वयं मघवन् वन्दिषीमहि ।
प्र नूनं पूर्णबन्धुर स्तुतो यासि वशाꣳ२ऽ अनु योजा न्विन्द्र ते हरी ॥ ३.५२ ॥

மகவன், அழகாகக் காணப்படும் உன்னை நாங்கள் துதிக்கிறோம். முழுமையான கட்டுகளுடன், துதிக்கப்பட்டு நீ நிச்சயமாகப் பசுக்களை நோக்கிச் செல்கிறாய். இந்திரனே, இப்போது உன் இரு குதிரைகளைப் பூட்டு.

3.53

मनो न्व् आह्वामहे नाराशꣳसेन स्तोमेन ।
पितॄणां च मन्मभिः ॥ ३.५३ ॥

நாம் இப்போது மனத்தால், நாராசம்ச ஸ்தோத்திரத்தாலும், பிதுர்களின் மந்திரங்களாலும் அழைக்கிறோம்.

3.54

आ न ऽएतु मनः पुनः क्रत्वे दक्षाय हविषे ।
ज्योक् च सूर्यं दृशे ॥ ३.५४ ॥

மனம் மீண்டும் நம்மிடம் வரட்டும்; அறிவுக்கும், வலிமைக்கும், ஹவிஸுக்கும், நீண்ட நாள் சூரியனைக் காண்பதற்கும்.

3.55

पुनर् नः पितरो मनो ददातु दैव्यो जनः ।
जीवं व्रातꣳ सचेमहि ॥ ३.५५ ॥

பிதுர்கள் மீண்டும் நமக்கு மனத்தைத் தரட்டும்; தெய்வீக மக்கள் உயிரையும் கூட்டத்தையும் தரட்டும்; நாம் அவர்களுடன் இணைந்திருப்போமாக.

3.56

वयꣳ सोम व्रते तव मनस् तनूषु बिभ्रतः ।
प्रजावन्तः सचेमहि ॥ ३.५६ ॥

சோமனே, உன் விரதத்தில் உடல்களில் மனத்தைத் தாங்கியவர்களாக, மக்கட்செல்வம் உடையவர்களாய் நாம் இணைந்திருப்போமாக.

3.57

एष ते रुद्र भागः सह स्वस्राम्बिकया तं जुषस्व स्वाहा ।
एष ते रुद्र भागऽ आखुस् ते पशुः ॥ ३.५७ ॥

ருத்ரனே, இது உனக்குரிய பங்கு; உன் சகோதரி அம்பிகையுடன்; அதை ஏற்றுக்கொள். ஸ்வாஹா. ருத்ரனே, இது உனக்குரிய பங்கு; எலி உன் விலங்கு.

3.58

अव रुद्रमद् ईमह्य् अव देवं त्र्यम्बकम् ।
यथा नो वस्यसस् करद् यद् यथा नः श्रेयसस् करद् यद् यथा नो व्यवसाययात् ॥ ३.५८ ॥

அந்த ருத்ரனை, முக்கண்ணனான தேவனை வேண்டுகிறோம்; அவன் நமக்கு மேலும் செழிப்பைத் தரட்டும், மேலும் மங்களத்தைத் தரட்டும், நம் செயல்களை வெற்றியடையச் செய்யட்டும்.

3.59

भेषजम् असि भेषजं गवेऽश्वाय पुरुषाय भेषजम् ।
सुखं मेषाय मेष्यै ॥ ३.५९ ॥

நீ மருந்தாக இருக்கிறாய். பசுவுக்கு மருந்து, குதிரைக்கு மருந்து, மனிதனுக்கு மருந்து. ஆட்டுக்கடாவுக்கு நலம், பெட்டைஆட்டுக்கு நலம்.

3.60

त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ।
उर्वारुकम् इव बन्धनान् मृत्योर् मुक्षीय माऽमृतात् ।
त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पतिवेदनम् ।
उर्वारुकम् इव बन्धनाद् इतो मुक्षीय मामुतः ॥ ३.६० ॥

நறுமணமுள்ள, ஊட்டத்தைப் பெருக்கும் த்ர்யம்பகரை வணங்குகிறோம். வெள்ளரிக்காய் காம்பிலிருந்து விடுபடுவது போல், மரணத்திலிருந்து விடுபடுவோமாக; அமிர்தத்திலிருந்து நாம் பிரியாதிருப்போமாக. நறுமணமுள்ள, கணவனை அளிக்கும் த்ர்யம்பகரை வணங்குகிறோம். வெள்ளரிக்காய் காம்பிலிருந்து விடுபடுவது போல், இங்கிருந்தும் அங்கிருந்தும் நான் விடுபடுவேனாக.

3.61

एतत् ते रुद्रावसं तेन परो मूजवतोऽ तीहि ।
अवततधन्वा पिनाकावसः कृत्तिवासाऽ अहिꣳसन् नः शिवोऽतीहि ॥ ३.६१ ॥

இதுவே உன் ருத்திரனின் காப்பு; அதனால் முஞ்சவத் மலையின் அப்பால் செல். வில்லை தளர்த்தியவனே, பினாகத்தின் காப்புடையவனே, தோலாடை அணிந்தவனே, எங்களைத் துன்புறுத்தாமல் மங்கலனாய் கடந்து செல்.

3.62

त्र्यायुषं जमदग्नेः कश्यपस्य त्र्यायुषम् ।
यद् देवेषु त्र्यायुषं तन् नो ऽअस्तु त्र्यायुषम् ॥ ३.६२ ॥

ஜமதக்னியின் முத்தாயுசு, காசியபரின் முத்தாயுசு. தேவர்களிடையே உள்ள முத்தாயுசு அது நமக்கு உண்டாகட்டும்; முத்தாயுசு ஆகட்டும்.

3.63

शिवो नामासि स्वधितिस् ते पिता नमस् ते ऽअस्तु मा मा हिꣳसीः ।
नि वर्तयाम्य् उषेऽन्नाद्याय प्रजननाय रायस् पोषाय सुप्रजास्त्वाय सुवीर्याय ॥ ३.६३ ॥

நீ சிவன் என்ற பெயருடையவன்; ஸ்வதிதி உன் தந்தை. உனக்கு வணக்கம்; என்னைத் துன்புறுத்தாதே. உஷையே, உணவுக்காகவும், பிரஜோற்பத்திக்காகவும், செல்வத்திற்கும் போஷணைக்கும், நல்ல மக்களுக்கும் நல்ல வீரியத்திற்கும் நான் கீழே திருப்புகிறேன்.