ياجورفيدا · أدهيايا 29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
29.1
समिद्धो ऽ अञ्जन् कृदरं मतीनां घृतम् अग्ने मधुमत् पिन्वमानः ।
वाजी वहन् वाजिनं जातवेदो देवानां वक्षि प्रियम् आ सधस्थम् ॥ २९.१ ॥
النار المشتعلة تمسح السمن بقوة الصلوات. يا أغني، يا من امتلأ بالسمن الحلو، القوي، حامل القوي، يا جاتافيدس، أوصله إلى المقعد المشترك المحبوب للآلهة.
29.2
घृतेनाञ्जन्त् सं पथो देवयानान् प्रजानन् वाज्य् अप्य् एतु देवान् ।
अनु त्वा सप्ते प्रदिशः सचन्ताꣳ स्वधाम् अस्मै यजमानाय धेहि ॥ २९.२ ॥
ممسوح بالسمن، عارف بالطرق التي يسلكها الآلهة، فليذهب القوي أيضًا إلى الآلهة. يا حصان، لتتبعك الجهات؛ امنح هذا المضحي نصيبك من القوت.
29.3
ईड्यश् चासि वन्द्यश् च वाजिन्न् आशुश् चासि मेध्यश् च सप्ते ।
अग्निष् ट्वा देवैर् वसुभिः सजोषाः प्रीतं वह्निं वहतु जातवेदाः ॥ २९.३ ॥
أنت جدير بالحمد والتبجيل؛ يا قوي، أنت سريع وصالح للقربان. يا حصان، ليحملك أغني، المتناغم مع الآلهة والفاسو، راضيًا، أنت حامل القربان، يا جاتافيدس.
29.4
स्तीर्णं बर्हिः सुष्टरीमा जुषाणोरु पृथु प्रथमानं पृथिव्याम् ।
देवेभिर् युक्तम् अदितिः सजोषाः स्योनं कृण्वान सुविते दधातु ॥ २९.४ ॥
هذا العشب المقدس، المبسوط على الأرض، الممهد جيدًا، الواسع العريض، المفروش أولًا، متصل بالآلهة. فلتضعه أديتي، راضية ومانحة الراحة، في الخير والسلامة.
29.5
एता ऽ उ वः सुभगा विश्वरूपा वि पक्षोभिः श्रयमाणा ऽ उदातैः ।
ऋष्वाः सतीः कवषः शुम्भमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा भवन्तु ॥ २९.५ ॥
هذه مباركة لكم، متعددة الهيئات، منبسطة بأجنحتها، مستندة إلى الأربطة المرفوعة. فلتكن هذه الأبواب الإلهية العالية المزينة المتلألئة سهلة المرور.
29.6
अन्तरा मित्रावरुणा चरन्ती मुखं यज्ञानाम् अभि संविदाने ।
उषासा वाꣳ सुहिरण्ये सुशिल्पे ऽ ऋतस्य योनाव् इह सादयामि ॥ २९.६ ॥
أيتها الفجران السائران بين ميترا وفارونا، المتفقتان نحو وجه القرابين، المزدانتان بالذهب، الحسنتا الصنعة، أُجلسكما هنا في رحم الرِّتَ.
29.7
प्रथमा वाꣳ सरथिना सुवर्णा देवौ पश्यन्तौ भुवनानि विश्वा ।
अपिप्रयं चोदना वां मिमाना होतारा ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.७ ॥
أولاً أنتما الاثنان، الراكبان عربةً واحدة، الذهبيتان، الإلهان الناظران إلى جميع العوالم؛ المحرِّكان بدافعٍ يُشبع، أنتما بوصفكما هوتري تُرشدان إلى طريق النور.
29.8
आदित्यैर् नो भारती वष्टु यज्ञꣳ सरस्वती सह रुद्रैर् न ऽ आवीत् ।
इडोपहूता वसुभिः सजोषा यज्ञं नो देवीर् अमृतेषु धत्त ॥ २९.८ ॥
مع الآدتيا، لتشتهِ بهاراتي قرباننا؛ ولتحمِ سرسواتي معنا مع الرودرا. إيدا المدعوّة مع الفاسو، المشاركة في الفرح، أيتها الإلهات، أقيموا قرباننا بين الخالدين.
29.9
त्वष्टा वीरं देवकामं जजान त्वष्टुर् अर्वा जायत ऽ आशुर् अश्वः ।
त्वष्टेदं विश्वं भुवनं जजान बहोः कर्तारम् इह यक्षि होतः ॥ २९.९ ॥
وَلَدَ توِشْطْرُ البطلَ الراغبَ في الآلهة؛ وُلد فرسُ توِشْطْرَ، الجوادُ السريع. وأبدعَ توِشْطْرُ هذا العالمَ كلَّه. أيها الهوتري، اعبد هنا صانعَ الكثيرين.
29.10
अश्वो घृतेन त्मन्या समक्त ऽ उप देवाꣳ२ऽ ऋतुशः पाथ ऽ एतु ।
वनस्पतिर् देवलोकं प्रजानन्न् अग्निना हव्या स्वदितानि वक्षत् ॥ २९.१० ॥
ليمضِ الفرس، المدهونُ جسدُه بالسمن، على الطريق فصلاً بعد فصل نحو الآلهة؛ وليحمل فنسباتي، العارفُ بعالم الآلهة، القرابينَ الحلوةَ بواسطة أغني.
29.11
प्रजापतेस् तपसा वावृधानः सद्यो जातो दधिषे यज्ञम् अग्ने ।
स्वाहाकृतेन हविषा पुरोगा याहि साध्या हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.११ ॥
يا أغني، النامي بحرارة برجاباتي، تولد في الحال وتحمل القربان. تقدَّم بالقربان المقدَّم مع «سفاها»؛ ولتأكل الآلهة الساديا القربان.
29.12
यद् अक्रन्दः प्रथमं जायमान ऽ उद्यन्त् समुद्राद् उत वा पुरीषात् ।
श्येनस्य पक्षा हरिणस्य बाहू ऽ उपस्तुत्यं महि जातं ते ऽ अर्वन् ॥ २९.१२ ॥
حين صهلتَ أول مرة وأنت تولد، صاعداً من المحيط أو من الفيض، فإن ميلادك العظيم، بجناحي الصقر وذراعي الظبي، أيها الجواد، جدير بالثناء.
29.13
यमेन दत्तं त्रित ऽ एनम् आयुनग् इन्द्र ऽ एणं प्रथमो ऽ अध्य् अतिष्ठत् ।
गन्धर्वो ऽ अस्य रशनाम् अगृभ्णात् सूराद् अश्वं वसवो निर् अतष्ट ॥ २९.१३ ॥
أعطاه ياما، فشدّه تريتا؛ وامتطى إندرا أولاً هذا الظبي السريع. أمسك الغاندهاربا لجامه؛ وأخرج الفاسو الجواد من الشمس.
29.14
असि यमो ऽ अस्य् आदित्यो ऽ अर्वन्न् असि त्रितो गुह्येन व्रतेन ।
असि सोमेन समया विपृक्त ऽ आहुस् ते त्रीणि दिवि बन्धनानि ॥ २९.१४ ॥
أنت ياما، وأنت أديتيا، أيها الجواد؛ وبالنذر السري أنت تريتا. متحد مع السوما، يُقال إنك متحرر؛ روابطك الثلاثة في السماء.
29.15
त्रीणि त ऽ आहुर् दिवि बन्धनानि त्रीण्य् अप्सु त्रीण्य् अन्तः समुद्रे ।
उतेव मे वरुणश् छन्त्स्य् अर्वन् यत्रा त ऽ आहुः परमं जनित्रम् ॥ २९.१५ ॥
يقال إن لك ثلاثة أربطة في السماء، وثلاثة في المياه، وثلاثة داخل المحيط. أيها الحصان، سيخبرني فارونا كأنه يقول أين يُذكر موطن ميلادك الأسمى.
29.16
इमा ते वाजिन्न् अवमार्जनानीमा शफानाꣳ सनितुर् निधाना ।
अत्रा ते भद्रा रशना ऽ अपश्यम् ऋतस्य या ऽ अभिरक्षन्ति गोपाः ॥ २९.१६ ॥
أيها الحصان السريع، هذه أقمشة مسحك، وهذه خزائن واهب الحوافر. هنا رأيت لجامك المبارك الذي يحرسه حراس النظام الكوني.
29.17
आत्मानं ते मनसाराद् अजानाम् अवो दिवा पतयन्तं पतंगम् ।
शिरो ऽ अपश्यं पथिभिः सुगेभिर् अरेणुभिर् जेहमानं पतत्रि ॥ २९.१७ ॥
من بعيد بعقلي عرفتُ ذاتك، كطائر يهبط طائرًا من السماء. رأيت رأسك ذا الجناح يسرع على طرق سهلة خالية من الغبار.
29.18
अत्रा ते रूपम् उत्तमम् अपश्यं जिगीषमाणम् इष ऽ आ पदे गोः ।
यदा ते मर्तो ऽ अनु भोगम् आनड् आद् इद् ग्रसिष्ठ ऽ ओषधीर् अजीगः ॥ २९.१८ ॥
هنا رأيت صورتك العليا، راغبًا في نيل الطعام مكان البقرة. فإذا بلغ الفاني متعتك، فأنت، الأشد نهمًا، تبتلع الأعشاب.
29.19
अनु त्वा रथो ऽ अनु मर्यो ऽ अर्वन्न् अनु गावो ऽनु भगः कनीनाम् ।
अनु व्रातासस् तव सख्यम् ईयुर् अनु देवा ममिरे वीर्यं ते ॥ २९.१९ ॥
وراءك سار العربة أيها الحصان، ووراءك سار الفاني؛ ووراءك سارت الأبقار وبهاغا العذارى. وتبعت صداقتك الجماعات؛ وفي بأسك فرح الآلهة.
29.20
हिरण्यशृङ्गो ऽयो अस्य पादा मनोजवा ऽ अवर इन्द्र ऽ आसीत् ।
देवा ऽ इद् अस्य हविरद्यम् आयन् यो ऽ अर्वन्तं प्रथमो ऽ अध्यतिष्ठत् ॥ २९.२० ॥
ذو قرون من ذهب وحوافر من حديد، سريع كالفكر؛ وكان إندرا جزؤه السفلي. جاءت الآلهة لتنال قربانه الصالح للأكل؛ فمن ركب الفرس أولاً نالها.
29.21
ईर्मान्तासः सिलिकमध्यमासः सꣳ शूरणासो दिव्यासो ऽ अत्याः ।
हꣳसा ऽ इव श्रेणिशो यतन्ते यद् आक्षिषुर् दिव्यम् अज्मम् अश्वाः ॥ २९.२१ ॥
مندفعة إلى الأمام، لامعة في أوساطها، شجاعة معاً، سماوية وسريعة؛ تتسابق صفوفاً كالإوز حين تندفع على المسار السماوي.
29.22
तव शरीरं पतयिष्ण्व् अर्वन् तव चित्तं वात ऽ इव ध्रजीमान् ।
तव शृङ्गाणि विष्ठिता पुरुत्रारण्येषु जर्भुराणा चरन्ति ॥ २९.२२ ॥
جسدك، أيها الفرس، مهيأ للطيران، وعقلك سريع كالريح. قرونك منتصبة متفرقة؛ تجول في أماكن كثيرة في الغابات.
29.23
उप प्रागाच् छसनं वाज्य् अर्वा देवद्रीचा मनसा दीध्यानः ।
अजः पुरो नीयते नाभिर् अस्यानु पश्चात् कवयो यन्ति रेभाः ॥ २९.२३ ॥
جاء الحصان القوي قرب تلاوة الحمد، متأملاً بعقله نحو الآلهة. يُقاد الماعز غير المولود في المقدمة، وهو سرّته؛ ومن خلفه يتبع الحكماء والمنشدون.
29.24
उप प्रागात् परमं यत् सधस्थम् अर्वाꣳ२ऽ अच्छा पितरं मातरं च ।
अद्या देवान् जुष्टतमो हि गम्या ऽ अथा शास्ते दाशुषे वार्याणि ॥ २९.२४ ॥
جاء الحصان إلى ذلك المقام المشترك الأعلى، نحو الأب والأم. واليوم أنت، أكثرهم رضاً، جدير بأن تبلغ الآلهة؛ ثم يمنح السيد الكريم الخيرات المرغوبة.
29.25
समिद्धो ऽ अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश् चिकित्वान् त्वं दूतः कविर् असि प्रचेताः ॥ २९.२५ ॥
متّقدًا اليوم في بيت الإنسان، أيها الإله، أنت تُكرِّم الآلهة. عظيمٌ كميترا وحكيم، أنت الرسول، الراؤون الحكيم؛ فأحضِر الآلهة إلى هنا. (جاتافيدس، أغني)
29.26
तनूनपात् पथ ऽ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त् स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिर् उत यज्ञम् ऋन्धन् देवत्रा च कृणुह्य् अध्वरं नः ॥ २९.२६ ॥
يا تنونابات، يا من تمسح بالعسل مسالك الحق ومداراته، يا حسن اللسان، يا من تُنمّي القربان بالأفكار والفطنة، أتمم شعيرتنا بين الآلهة. (تنوناباط، أغني)
29.27
नराशꣳसस्य महिमानम् एषाम् उप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः ।
ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा ऽ उभयानि हव्या ॥ २९.२७ ॥
نُمجّد بالقرابين عظمة ناراشاسا وعظمة المُبجَّل بينهم. الآلهة ذوو النية الحسنة، الطاهرون، حاملو الفكرة، يتلذذون بالقربانين كليهما. (ناراشاسا)
29.28
आजुह्वान ऽ ईड्यो वन्द्यश् चा याह्य् अग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानाम् असि यह्व होता स ऽ एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ २९.२८ ॥
يا أغني المدعوّ، المحمود المبجّل، تعالَ إلى هنا مع الفاسو في اتحاد مبتهج. أنت الهوتر العظيم للآلهة؛ فكن مدفوعًا، الأجدر بالعبادة، فاعبد هؤلاء الآلهة. (أغني)
29.29
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोर् अस्या वृज्यते ऽ अग्रे ऽ अह्नाम् ।
व्य् उ प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो ऽ अदितये स्योनम् ॥ २९.२९ ॥
يُقطع العشب المقدّس المتجه نحو الشرق في هذا الاتجاه من الأرض، عند الفجر، في مقدمة الأيام. ينبسط عريضًا واسعًا جدًا، مريحًا للآلهة ولأديتي. (البرهيس)
29.30
व्यचस्वतीर् उर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर् द्वारो बृहतीर् विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ २९.३० ॥
أيتها الأبواب الواسعة الممتدة، انفتحي على سعتها كالزوجات المتزينات لأزواجهن. أيتها الأبواب الإلهية العظيمة المحركة لكل شيء، كوني ممرات ميسّرة للآلهة.
29.31
आ सुष्वयन्ती यजते ऽ उपाके ऽ उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे ऽ अधि श्रियꣳ शुक्रपिशं दधाने ॥ २९.३१ ॥
لتقترب الفجر والليل، الجديرتان بالعبادة، وتجلسا في مكانهما: الإلهتان العظيمتان، المتزينتان بحليٍّ ذهبية جميلة، الحاملتان بهاءً لامعًا.
29.32
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.३२ ॥
الكاهنان الإلهيان الأولان، حسنا الكلام، يقيسان قربان البشر لتعظيمه، ويحثّانه في المجامع، كشاعرين ماهرين يُظهران النور القديم بالجهات.
29.33
आ नो यज्ञं भारती तूयम् एत्व् इडा मनुष्वद् इह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर् बर्हिर् एदꣳ स्योनꣳ सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥ २९.३३ ॥
لتأتِ بهاراتي سريعًا إلى قرباننا، ولتأتِ إيدا منتبهةً هنا كمانو. فليجلس الإلهات الثلاث مع سرسواتي على هذا العشب المقدس المريح، ماهرات في أعمالهن.
29.34
य ऽ इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपइर् अपिꣳशद् भुवनानि विश्वा ।
तम् अद्य होतर् इषितो यजीयान् देवं त्वष्टारम् इह यक्षि विद्वान् ॥ २९.३४ ॥
أيها الهوتار، المحثوث اليوم، العارف بالإله تفشتري، الأحق بالعبادة، الذي زيّن بالصور هاتين الوالدتين السماء والأرض وجميع العوالم، فاعبده هنا.
29.35
उपाव सृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऽ ऋतुथा हवीꣳषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो ऽ अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ २९.३५ ॥
ادهن بإرادتك طرق الآلهة، وأرسل القرابين حسب الفصول. ليتذوق فانسباتي، الكاهن شميتا، الإله أغني القربان بالعسل والسمن.
29.36
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञम् अग्निर् देवानाम् अभवत् पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रदिश्य् ऋतस्य वाचि स्वाहाकृतꣳ हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.३६ ॥
ما إن وُلد حتى قاس أغني الذبيحة وصار أول الآلهة. بإشارة هذا الهوتري، في كلمة الحق، ليأكل الآلهة القربان المقدَّم بالسواها.
29.37
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या ऽ अपेशसे ।
सम् उषद्भिर् अजायथाः ॥ २९.३७ ॥
أيها الفانون، إذ تصنع علامة النور للجاهل وصورةً لمن لا صورة له، وُلدتَ مع الفجر.
29.38
जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद् वर्मी याति समदाम् उपस्थे ।
अनाविद्धया तन्वा जय त्वꣳ स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥ २९.३८ ॥
حين يدخل المتدرّع حضن مجلس القتال، يتّخذ هيئة السحابة الرعدية. اغلب بجسدٍ لم يُخترق؛ ولتحفظك عظمة الدرع.
29.39
धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम ।
धनुः शत्रोर् अपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम ॥ २९.३९ ॥
بالقوس نغلب الماشية وساحة القتال؛ وبالقوس نغلب مجالس القتال الشرسة. القوس يُبطل مراد العدو؛ وبالقوس نغلب كل الجهات.
29.40
वक्ष्यन्तीवेद् आ गनीगन्ति कर्णं प्रियꣳ सखायं परिषस्वजाना ।
योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वन् ज्या इयꣳ समने पारयन्ती ॥ २९.४० ॥
كأنها على وشك الكلام، تأتي مترنمةً نحو أذن الصديق الحبيب، تعانقه. كامرأةٍ، يصدح هذا الوتر الممدود على القوس، مُجتازًا بالمعركة نحو النصر.
29.41
ते ऽ आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृताम् उपस्थे ।
अप शत्रून् विध्यताꣳ संविदाने ऽ आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती ऽ अमित्रान् ॥ २९.४१ ॥
فلتتحرك في المعركة كامرأة، ولتحمل كما تحمل الأم ابنها في حجرها. وفي اتفاق، فلترتعش هاتان الوتران وتخترقا الأعداء من بعيد.
29.42
बह्वीनां पिता बहुर् अस्य पुत्रश् चिश्चा कृणोति समनावगत्य ।
इषुधिः सङ्काः पृतनाश् च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः ॥ २९.४२ ॥
أبو الكثيرين، وابنه كثيرون؛ يقترب في المعركة فيُعِدّ السهام. الكنانة وسهام السنكا وكل الجيوش — مشدودةٌ على الظهر، مُرسَلةً، تنتصر.
29.43
रथे तिष्ठन् नयति वाजिनः पुरो यत्र-यत्र कामयते सुषारथिः ।
अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चाद् अनु यच्छन्ति रश्मयः ॥ २९.४३ ॥
واقفًا على العربة، يقود السائس الماهر الخيولَ إلى الأمام حيثما شاء. فاحمدوا عظمة الأعنّة؛ فالأعنّة تتبع الذهن وتكبحه.
29.44
तीव्रान् घोषान् कृण्वते वृषपाणयो ऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः ।
अवक्रामन्तः प्रपदैर् अमित्रान् क्षिणन्ति शत्रूꣳ१ऽ रनपव्ययन्तः ॥ २९.४४ ॥
الخيول ذات الحوافر كأيدي الثيران، تعدو مع العربات بسرعة، تُحدث صيحات شديدة. مُتقدمةً بأرجلها الأمامية، دافعةً في القتال، تُهلك الأعداء.
29.45
रथवाहनꣳ हविर् अस्य नाम यत्रायुधं निहितम् अस्य वर्म ।
तत्रा रथम् उप शग्मꣳ सदेम विश्वाहा वयꣳ सुमनस्यमानाः ॥ २९.४५ ॥
هذه القربان الذي يجر العربة هو اسمها؛ حيث يوضع سلاحها ودرعها، فلنجلس نحن كل يوم بجوار العربة المباركة بقلوب طيبة.
29.46
स्वादुषꣳसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः ।
चित्रसेना ऽ इषुबला ऽ अमृध्राः सतोवीरा ऽ उरवो व्रातसाहाः ॥ २९.४६ ॥
أيها الآباء الجالسون في الحلاوة، المانحون للحيوية، المستقرون في الشدة، الأقوياء العميقون، ذوو الجيوش المتنوعة، القادرون بالسهام، الذين لا يخيبون، ذوو الأبناء الأبطال، الواسعون، الغالبون للجموع.
29.47
ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी ऽ अनेहसा ।
पूषा नः पातु दुरिताद् ऋतावृधो रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ २९.४७ ॥
أيها الآباء الشبيهون بالبراهمة، المتصلون بالسوما، لتكن السماء والأرض البريئتان مباركتين لنا. ليحفظنا بوشان مُنمّي الرتا من الشر؛ ولا يتسلط علينا قائل السوء.
29.48
सुपर्णं वस्ते मृगो ऽ अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता ।
यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यम् इषवः शर्म यꣳसन् ॥ २९.४८ ॥
السهم ذو الريش الجميل يتزين كناب الغزال؛ مشدودًا بالأوتار ومنطلقًا يطير. حيث يركض الناس مجتمعين ومتفرقين، فلتمنحنا السهام المأوى.
29.49
ऋजीते परि वृङ्धि नो ऽश्मा भवतु नस् तनूः ।
सोमो ऽ अधि ब्रवीतु नो ऽदितिः शर्म यच्छतु ॥ २९.४९ ॥
أيتها المستقيمة السير، احفظينا من كل جانب؛ ولتكن الحجارة درعًا لأجسادنا. ليتكلم سوما عنا، وليمنح أديتي المأوى.
29.50
आ जङ्घन्ति सान्व् एषां जघनाꣳ२ऽ उप जिघ्नते ।
अश्वाजनि प्रचेतसो ऽश्वान्त् समत्सु चोदय ॥ २९.५० ॥
يضربون ظهور هؤلاء، ويضربون الأفخاذ. يا من وُلد من الخيل، يا حكيم، حثّ الخيل في المعارك.
29.51
अहिर् इव भोगैः पर्य् एति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः ।
हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान् पुमान् पुमाꣳसं परि पातु विश्वतः ॥ २९.५१ ॥
كما تلتف الأفعى بحلقاتها، تدفع السهم من وتر القوس، وتحيط بالذراع. ليحمِ الرجلُ الذي يضرب باليد، العالم بكل حكمة، الرجلَ من كل جانب.
29.52
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया ऽ अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः ।
गोभिः संनद्धो ऽ असि वीडयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि ॥ २९.५२ ॥
يا رب الغابة، كن قوي الأعضاء؛ كن صديقنا، المُعبِر، ذا الأبطال الأخيار. أنت متدرع بأشعة البقر؛ كن ثابتًا. ليظفر محاربك الثابت بالغلبات.
29.53
दिवः पृथिव्याः पर्य् ओज ऽ उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्य् आभृतꣳ सहः ।
अपाम् ओज्मानं परि गोभिर् आवृतम् इन्द्रस्य वज्रꣳ हविषा रथं यज ॥ २९.५३ ॥
القوة المرفوعة من السماء والأرض، والبأس المجلوب من الأشجار؛ قوة المياه، صاعقة إندرا المحاطة بالأشعة. أكرم العربة بالقربان.
29.54
इन्द्रस्य वज्रो मरुताम् अनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः ।
सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय ॥ २९.५४ ॥
صاعقة إندرا، جيش المرُوت، رحم ميترا، سُرّة فارونا. أيها الإله، أيتها العربة، ارضَ وتقبّل هذا العطاء القرباني منا؛ اقبل القرابين.
29.55
उप श्वासय पृथिवीम् उत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् ।
स दुन्दुभे सजूर् इन्द्रेण देवैर् दूराद् दवीयो ऽ अप सेध शत्रून् ॥ २९.५५ ॥
أَحْدِثْ دويًّا في الأرض والسماء أيها الطبل؛ ليسمعك الجيش المصفوف. أيها الطبل الحربي، مع إندرا والآلهة، اطرد الأعداء من بعيد، من أبعد مكان.
29.56
आ क्रन्दय बलम् ओजो न ऽ आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः ।
अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना ऽ इत ऽ इन्द्रस्य मुष्टिर् असि वीडयस्व ॥ २९.५६ ॥
أيقظ القوة والبأس واهدر؛ اضرب بالرعد طاردًا الشدائد. أيها الطبل، انفخ الشر بعيدًا من هنا. أنت قبضة إندرا؛ فاشدد نفسك.
29.57
आमूर् अज प्रत्या वर्तयेमाः केतुमद् दुन्दुभिर् वावदीति ।
सम् अश्वपर्णाश् चरन्ति नो नरो ऽस्माकम् इन्द्र रथिनो जयन्तु ॥ २९.५७ ॥
ادفعهم إلى الأمام ثم أعدهم؛ يدوّي الطبل بأعلامه. تسير أعلام أوراق الحصان معًا؛ فليَنتصر لنا رجالنا وفرسان العربات، يا إندرا.
29.58
आग्नेयः कृष्णग्रीवः सारस्वती मेषी बभ्रुः सौम्यः पौष्णः श्यामः शितिपृष्ठो बार्हस्पत्यः शिल्पो वैश्वदेव ऽ ऐन्द्रो ऽरुणो मारुतः कल्माष ऽ ऐन्द्राग्नः सꣳहितो ऽधोरामः सावित्रो वारुणः कृष्ण ऽ एकशितिपात् पेत्वः ॥ २९.५८ ॥
لأغني، ذو عنق أسود؛ نعجة لساراسفاتي؛ بُنّي، لسوما؛ لبوشان، داكن؛ أبيض الظهر؛ لبرهسباتي؛ مرقّط؛ لجميع الآلهة؛ لإندرا؛ مُحمرّ؛ للماروت؛ مُبقَّع؛ لإندرا وأغني؛ مجموع؛ ذو خاصرة منحنية إلى الأسفل؛ لسافيتري؛ لفارونا؛ أسود؛ ذو قدم بيضاء واحدة؛ السريع الطيران.
29.59
अग्नये ऽनीकवते रोहिताञ्जिर् अनड्वान् अधोरामौ सावित्रौ पौष्णौ रजतनाभी वैश्वदेवौ पिशंगौ तूपरु मारुतः कल्माष ऽ आग्नेयः कृष्णो ऽजः सारस्वती मेषी वारुणः पेत्वः ॥ २९.५९ ॥
لأغني أنيكافات: ثور ذو علامة حمراء؛ اثنان بعصًا مائلة إلى الأسفل؛ لسافيتري؛ لبوشان؛ ذو سرة فضية؛ لفيشفادِفا؛ أصفر مائل إلى البني؛ توبارو؛ للماروتا؛ مرقّط؛ لأغني؛ تيس أسود؛ لسارasvati، نعجة؛ لفارونا؛ بيتفا.
29.60
अग्नये गायत्राय त्रिवृते राथन्तरायाष्टाकपाल ऽ इन्द्राय त्रैष्टुभाय पञ्चदशाय बर्हतायैकादशकपालो विश्वेभ्यो देवेभ्यो जागतेभ्यः सप्तदशेभ्यो वैरूपेभ्यो द्वादशकपालो मित्रावरुणाभ्याम् आनुष्टुभाभ्याम् एकविꣳशाभ्यां वैराजाभ्यां पयस्या बृहस्पतये पाङ्क्ताय त्रिणवाय शाक्वराय चरुः सवित्र ऽ औष्णिहाय त्रयस्त्रिꣳशाय रैवताय द्वादशकपालः प्राजापत्यश् चरुर् अदित्यै विष्णुपत्न्यै चरुर् अग्नये वैश्वानराय द्वादशकपालो ऽनुमत्या ऽ अष्टाकपालः ॥ २९.६० ॥
لأغني، مع الغايتري، الثلاثي، الرَثَنتارا: كعكة من ثماني أوانٍ. لإندرا، مع التريشتوبه، الخماسي عشر، البرهات: كعكة من إحدى عشرة أوانٍ. لجميع الآلهة، مع الجاغاتي، السابع عشر، الفايروبا: كعكة من اثنتي عشرة أوانٍ. لميترا وفارونا، مع الأنوشتوبه، الحادي والعشرين، الفيراج: قربان لبن. لبرهاسباتي، مع البانكتي، الثلاثي التاسع، الشاكفارا: قربان أرز مطبوخ. لسافيتري، مع الأوشنيه، الثلاثة والثلاثين، الريفاتا: كعكة من اثنتي عشرة أوانٍ. لبراجاباتي: قربان أرز مطبوخ. لأديتي ولزوجة فيشنو: قربانا أرز مطبوخ. لأغني فايشفانارا: كعكة من اثنتي عشرة أوانٍ. لأنوماتي: كعكة من ثماني أوانٍ.