Yajurveda · Adhyāya 29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
29.1
समिद्धो ऽ अञ्जन् कृदरं मतीनां घृतम् अग्ने मधुमत् पिन्वमानः ।
वाजी वहन् वाजिनं जातवेदो देवानां वक्षि प्रियम् आ सधस्थम् ॥ २९.१ ॥
El fuego encendido unge el ghee con el poder de las plegarias. ¡Oh Agni, lleno de ghee dulce, fuerte, llevando al fuerte, oh Jātavedas, llévalo al querido lugar común de los dioses!
29.2
घृतेनाञ्जन्त् सं पथो देवयानान् प्रजानन् वाज्य् अप्य् एतु देवान् ।
अनु त्वा सप्ते प्रदिशः सचन्ताꣳ स्वधाम् अस्मै यजमानाय धेहि ॥ २९.२ ॥
Ungido con ghee, conociendo bien los caminos que recorren los dioses, que también el fuerte vaya hacia los dioses. ¡Oh caballo, que las direcciones te sigan; concede tu propio sustento a este sacrificador!
29.3
ईड्यश् चासि वन्द्यश् च वाजिन्न् आशुश् चासि मेध्यश् च सप्ते ।
अग्निष् ट्वा देवैर् वसुभिः सजोषाः प्रीतं वह्निं वहतु जातवेदाः ॥ २९.३ ॥
Eres digno de alabanza y de homenaje; oh fuerte, eres veloz y apto para el sacrificio. Oh caballo, que Agni, en armonía con los dioses y los Vasus, complacido te lleve, a ti que portas la ofrenda, ¡oh Jātavedas!
29.4
स्तीर्णं बर्हिः सुष्टरीमा जुषाणोरु पृथु प्रथमानं पृथिव्याम् ।
देवेभिर् युक्तम् अदितिः सजोषाः स्योनं कृण्वान सुविते दधातु ॥ २९.४ ॥
Extendida, bien dispuesta, amplia y vasta, primero desplegada sobre la tierra, esta hierba sagrada está unida a los dioses. Que Aditi, complacida y otorgando consuelo, la coloque en el bienestar.
29.5
एता ऽ उ वः सुभगा विश्वरूपा वि पक्षोभिः श्रयमाणा ऽ उदातैः ।
ऋष्वाः सतीः कवषः शुम्भमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा भवन्तु ॥ २९.५ ॥
Estas son auspiciosas para vosotros, de todas las formas, desplegadas con sus alas, apoyadas en los amarres alzados. Que estas puertas divinas, elevadas, adornadas y resplandecientes, sean de paso fácil.
29.6
अन्तरा मित्रावरुणा चरन्ती मुखं यज्ञानाम् अभि संविदाने ।
उषासा वाꣳ सुहिरण्ये सुशिल्पे ऽ ऋतस्य योनाव् इह सादयामि ॥ २९.६ ॥
Moviéndoos entre Mitra y Varuṇa, de común acuerdo hacia el rostro de los sacrificios, oh dos Auroras, bien adornadas de oro y de hermosa labor, os asiento aquí en el seno del ṛta.
29.7
प्रथमा वाꣳ सरथिना सुवर्णा देवौ पश्यन्तौ भुवनानि विश्वा ।
अपिप्रयं चोदना वां मिमाना होतारा ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.७ ॥
Primero vosotros dos, que cabalgáis en un mismo carro, doradas, dioses que contempláis todos los mundos; impulsoras de un anhelo que sacia, vosotras dos, como hotṛ, señaláis la senda de la luz.
29.8
आदित्यैर् नो भारती वष्टु यज्ञꣳ सरस्वती सह रुद्रैर् न ऽ आवीत् ।
इडोपहूता वसुभिः सजोषा यज्ञं नो देवीर् अमृतेषु धत्त ॥ २९.८ ॥
Con los Ādityas, que nuestra Bhāratī desee el sacrificio; que Sarasvatī, con los Rudras, nos proteja. Iḍā, invocada con los Vasus, compartiendo el gozo, ¡oh diosas!, estableced nuestro sacrificio entre los inmortales.
29.9
त्वष्टा वीरं देवकामं जजान त्वष्टुर् अर्वा जायत ऽ आशुर् अश्वः ।
त्वष्टेदं विश्वं भुवनं जजान बहोः कर्तारम् इह यक्षि होतः ॥ २९.९ ॥
Tvaṣṭṛ engendró al héroe que desea a los dioses; nació el caballo de Tvaṣṭṛ, el corcel veloz. Tvaṣṭṛ produjo este mundo entero. ¡Oh hotṛ, aquí adora al hacedor de muchos!
29.10
अश्वो घृतेन त्मन्या समक्त ऽ उप देवाꣳ२ऽ ऋतुशः पाथ ऽ एतु ।
वनस्पतिर् देवलोकं प्रजानन्न् अग्निना हव्या स्वदितानि वक्षत् ॥ २९.१० ॥
Que el caballo, ungido en su cuerpo con mantequilla clarificada, vaya por el camino, estación tras estación, hacia los dioses; conociendo el mundo de los dioses, que Vanaspati conduzca las dulces ofrendas por medio de Agni.
29.11
प्रजापतेस् तपसा वावृधानः सद्यो जातो दधिषे यज्ञम् अग्ने ।
स्वाहाकृतेन हविषा पुरोगा याहि साध्या हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.११ ॥
Oh Agni, que creces por el ardor de Prajāpati, naces al instante y sostienes el sacrificio. Ve delante con la ofrenda entregada con svāhā; que los Sādhya dioses coman la oblación.
29.12
यद् अक्रन्दः प्रथमं जायमान ऽ उद्यन्त् समुद्राद् उत वा पुरीषात् ।
श्येनस्य पक्षा हरिणस्य बाहू ऽ उपस्तुत्यं महि जातं ते ऽ अर्वन् ॥ २९.१२ ॥
Cuando relinchaste primero al nacer, surgiendo del océano o de la corriente, tu gran nacimiento, con alas de halcón y brazos de antílope, oh corcel, es digno de alabanza.
29.13
यमेन दत्तं त्रित ऽ एनम् आयुनग् इन्द्र ऽ एणं प्रथमो ऽ अध्य् अतिष्ठत् ।
गन्धर्वो ऽ अस्य रशनाम् अगृभ्णात् सूराद् अश्वं वसवो निर् अतष्ट ॥ २९.१३ ॥
Entregado por Yama, Trita lo unció; Indra, el primero, montó sobre este veloz. El Gandharva tomó su rienda; los Vasu sacaron el caballo del sol.
29.14
असि यमो ऽ अस्य् आदित्यो ऽ अर्वन्न् असि त्रितो गुह्येन व्रतेन ।
असि सोमेन समया विपृक्त ऽ आहुस् ते त्रीणि दिवि बन्धनानि ॥ २९.१४ ॥
Eres Yama, eres Āditya, oh corcel; por el voto secreto eres Trita. Unido con Soma, se dice que estás liberado; tus tres ataduras están en el cielo.
29.15
त्रीणि त ऽ आहुर् दिवि बन्धनानि त्रीण्य् अप्सु त्रीण्य् अन्तः समुद्रे ।
उतेव मे वरुणश् छन्त्स्य् अर्वन् यत्रा त ऽ आहुः परमं जनित्रम् ॥ २९.१५ ॥
Dicen que tienes tres ataduras en el cielo, tres en las aguas y tres dentro del océano. Oh caballo, Varuṇa me dirá, por así decir, dónde se dice que está tu supremo lugar de nacimiento.
29.16
इमा ते वाजिन्न् अवमार्जनानीमा शफानाꣳ सनितुर् निधाना ।
अत्रा ते भद्रा रशना ऽ अपश्यम् ऋतस्य या ऽ अभिरक्षन्ति गोपाः ॥ २९.१६ ॥
Oh caballo veloz, estos son tus paños de limpieza, estos los depósitos del dador de cascos. Aquí he visto tus riendas auspiciosas, que protegen los guardianes del orden cósmico.
29.17
आत्मानं ते मनसाराद् अजानाम् अवो दिवा पतयन्तं पतंगम् ।
शिरो ऽ अपश्यं पथिभिः सुगेभिर् अरेणुभिर् जेहमानं पतत्रि ॥ २९.१७ ॥
Desde lejos, con la mente, conocí tu ser, como un pájaro que vuela desde el cielo. Vi tu cabeza, alada, veloz por senderos fáciles y sin polvo.
29.18
अत्रा ते रूपम् उत्तमम् अपश्यं जिगीषमाणम् इष ऽ आ पदे गोः ।
यदा ते मर्तो ऽ अनु भोगम् आनड् आद् इद् ग्रसिष्ठ ऽ ओषधीर् अजीगः ॥ २९.१८ ॥
Aquí he visto tu forma más alta, que desea ganar alimento en lugar de la vaca. Cuando un mortal alcanza tu disfrute, entonces, el más voraz, tragas las hierbas.
29.19
अनु त्वा रथो ऽ अनु मर्यो ऽ अर्वन्न् अनु गावो ऽनु भगः कनीनाम् ।
अनु व्रातासस् तव सख्यम् ईयुर् अनु देवा ममिरे वीर्यं ते ॥ २९.१९ ॥
Tras de ti fue el carro, oh caballo, tras de ti fue el mortal; tras de ti fueron las vacas y Bhaga de las doncellas. Tras tu amistad fueron las tropas; en tu valor se regocijaron los dioses.
29.20
हिरण्यशृङ्गो ऽयो अस्य पादा मनोजवा ऽ अवर इन्द्र ऽ आसीत् ।
देवा ऽ इद् अस्य हविरद्यम् आयन् यो ऽ अर्वन्तं प्रथमो ऽ अध्यतिष्ठत् ॥ २९.२० ॥
De cuernos de oro y pezuñas de hierro, veloz como el pensamiento; Indra era su parte inferior. Los dioses vinieron a recibir su oblación comestible; quien primero montó el caballo la obtuvo.
29.21
ईर्मान्तासः सिलिकमध्यमासः सꣳ शूरणासो दिव्यासो ऽ अत्याः ।
हꣳसा ऽ इव श्रेणिशो यतन्ते यद् आक्षिषुर् दिव्यम् अज्मम् अश्वाः ॥ २९.२१ ॥
Avanzando impetuosos, brillando en su medio, valientes juntos, celestiales y veloces, se esfuerzan en filas como gansos cuando corren por la senda celeste.
29.22
तव शरीरं पतयिष्ण्व् अर्वन् तव चित्तं वात ऽ इव ध्रजीमान् ।
तव शृङ्गाणि विष्ठिता पुरुत्रारण्येषु जर्भुराणा चरन्ति ॥ २९.२२ ॥
Tu cuerpo está hecho para volar, oh caballo, y tu mente es veloz como el viento. Tus cuernos se alzan separados; vagan por muchos lugares en los bosques.
29.23
उप प्रागाच् छसनं वाज्य् अर्वा देवद्रीचा मनसा दीध्यानः ।
अजः पुरो नीयते नाभिर् अस्यानु पश्चात् कवयो यन्ति रेभाः ॥ २९.२३ ॥
El fuerte caballo se acercó a la recitación de alabanza, meditando con la mente hacia los dioses. La cabra sin nacer es llevada delante, su ombligo; detrás siguen los sabios y los cantores.
29.24
उप प्रागात् परमं यत् सधस्थम् अर्वाꣳ२ऽ अच्छा पितरं मातरं च ।
अद्या देवान् जुष्टतमो हि गम्या ऽ अथा शास्ते दाशुषे वार्याणि ॥ २९.२४ ॥
El caballo se acercó a aquella suprema morada común, hacia el padre y la madre. Hoy tú, muy grato, eres digno de llegar a los dioses; luego concede bienes deseables al generoso sacrificador.
29.25
समिद्धो ऽ अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश् चिकित्वान् त्वं दूतः कविर् असि प्रचेताः ॥ २९.२५ ॥
Encendido hoy en la casa del hombre, oh dios, veneras a los dioses. Grande como Mitra y sabio, eres el mensajero, el vidente sabio; trae aquí a los dioses. (Jātavedas, Agni)
29.26
तनूनपात् पथ ऽ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त् स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिर् उत यज्ञम् ऋन्धन् देवत्रा च कृणुह्य् अध्वरं नः ॥ २९.२६ ॥
Tanūnapāt, ungiendo con miel los caminos y cursos del orden cósmico, de lengua bien hablada, enriqueciendo el sacrificio con pensamientos y sabiduría, lleva a cabo nuestro rito entre los dioses. (Tanūnapāt, Agni)
29.27
नराशꣳसस्य महिमानम् एषाम् उप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः ।
ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा ऽ उभयानि हव्या ॥ २९.२७ ॥
Alabamos con sacrificios la grandeza de Narāśaṃsa y del venerable entre ellos. Los dioses de buen propósito, puros, portadores del pensamiento, disfrutan de ambas clases de ofrendas. (Narāśaṃsa)
29.28
आजुह्वान ऽ ईड्यो वन्द्यश् चा याह्य् अग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानाम् असि यह्व होता स ऽ एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ २९.२८ ॥
Invocado, digno de alabanza y de veneración, oh Agni, ven aquí con los Vasus en unión alegre. Eres el gran hotṛ de los dioses; impulsado y el más venerable, adora a estos dioses. (Agni)
29.29
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोर् अस्या वृज्यते ऽ अग्रे ऽ अह्नाम् ।
व्य् उ प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो ऽ अदितये स्योनम् ॥ २९.२९ ॥
La hierba sagrada orientada al este se corta en esta dirección de la tierra, al amanecer, al frente de los días. Se extiende ampliamente, muy amplia, grata a los dioses y a Aditi. (barhis)
29.30
व्यचस्वतीर् उर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर् द्वारो बृहतीर् विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ २९.३० ॥
Puertas amplias que os extendéis, abríos de par en par como esposas adornadas para sus maridos. Puertas divinas, vastas, impulsoras de todo, sed caminos fáciles para los dioses.
29.31
आ सुष्वयन्ती यजते ऽ उपाके ऽ उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे ऽ अधि श्रियꣳ शुक्रपिशं दधाने ॥ २९.३१ ॥
Que la Aurora y la Noche, dignas de adoración, se acerquen y se sienten en su lugar: las diosas grandes y divinas, con hermosos adornos de oro, portando un esplendor brillante.
29.32
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.३२ ॥
Los dos sacerdotes divinos, primeros, de buena palabra, midiendo el sacrificio de los hombres para adorarlo, impulsándolo en las asambleas, como hábiles poetas que muestran la antigua luz por las direcciones.
29.33
आ नो यज्ञं भारती तूयम् एत्व् इडा मनुष्वद् इह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर् बर्हिर् एदꣳ स्योनꣳ सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥ २९.३३ ॥
Que Bhāratī venga pronto a nuestro sacrificio, y que venga Iḍā, aquí atenta como Manu. Que las tres diosas, junto con Sarasvatī, se sienten sobre esta cómoda hierba sagrada, diestras en sus obras.
29.34
य ऽ इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपइर् अपिꣳशद् भुवनानि विश्वा ।
तम् अद्य होतर् इषितो यजीयान् देवं त्वष्टारम् इह यक्षि विद्वान् ॥ २९.३४ ॥
Oh Hotṛ, impulsado hoy, conociendo al dios Tvaṣṭṛ, el más digno de adoración, quien adornó con formas estos progenitores cielo y tierra y todos los mundos, adóralo aquí.
29.35
उपाव सृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऽ ऋतुथा हवीꣳषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो ऽ अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ २९.३५ ॥
Ungiendo por su propia voluntad los caminos de los dioses, envía las ofrendas según las estaciones. Que Vanaspati, el oficiante, el dios Agni, saboreen la ofrenda con miel y ghee.
29.36
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञम् अग्निर् देवानाम् अभवत् पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रदिश्य् ऋतस्य वाचि स्वाहाकृतꣳ हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.३६ ॥
Recién nacido, Agni midió el sacrificio y se volvió el primero de los dioses. Según la indicación de este hotṛ, en la palabra de la verdad, que los dioses coman la ofrenda ofrecida con svāhā.
29.37
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या ऽ अपेशसे ।
सम् उषद्भिर् अजायथाः ॥ २९.३७ ॥
¡Oh mortales!, haciendo señal de luz para el ignorante y forma para el informe, nacisteis junto con las auroras.
29.38
जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद् वर्मी याति समदाम् उपस्थे ।
अनाविद्धया तन्वा जय त्वꣳ स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥ २९.३८ ॥
Cuando el guerrero acorazado entra en el seno de la asamblea de batalla, toma la apariencia de una nube de tormenta. Vence con cuerpo intacto; que la grandeza de la armadura te proteja.
29.39
धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम ।
धनुः शत्रोर् अपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम ॥ २९.३९ ॥
Con el arco conquistemos el ganado y el campo de batalla; con el arco conquistemos las feroces asambleas de combate. El arco frustra el deseo del enemigo; con el arco conquistemos todas las direcciones.
29.40
वक्ष्यन्तीवेद् आ गनीगन्ति कर्णं प्रियꣳ सखायं परिषस्वजाना ।
योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वन् ज्या इयꣳ समने पारयन्ती ॥ २९.४० ॥
Como si fuera a hablar, viene zumbando hacia el oído del querido amigo, abrazándolo. Como una mujer, esta cuerda tendida sobre el arco resuena, llevando a través en la batalla.
29.41
ते ऽ आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृताम् उपस्थे ।
अप शत्रून् विध्यताꣳ संविदाने ऽ आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती ऽ अमित्रान् ॥ २९.४१ ॥
Que se muevan en la batalla como una mujer, y sostengan como una madre sostiene a su hijo en el regazo. Concordes, que estas dos cuerdas, temblando, atraviesen a los enemigos desde lejos.
29.42
बह्वीनां पिता बहुर् अस्य पुत्रश् चिश्चा कृणोति समनावगत्य ।
इषुधिः सङ्काः पृतनाश् च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः ॥ २९.४२ ॥
Padre de muchos, su hijo es muchos; acercándose en la batalla, prepara las flechas. El carcaj, las flechas sanka y todos los ejércitos —atado a la espalda, lanzado, vence.
29.43
रथे तिष्ठन् नयति वाजिनः पुरो यत्र-यत्र कामयते सुषारथिः ।
अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चाद् अनु यच्छन्ति रश्मयः ॥ २९.४३ ॥
De pie en el carro, el buen auriga conduce los caballos adelante donde quiera. Alabad la grandeza de las riendas; las riendas, siguiendo tras la mente, la dominan.
29.44
तीव्रान् घोषान् कृण्वते वृषपाणयो ऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः ।
अवक्रामन्तः प्रपदैर् अमित्रान् क्षिणन्ति शत्रूꣳ१ऽ रनपव्ययन्तः ॥ २९.४४ ॥
Los caballos, de cascos como manos de toro, corriendo con los carros, emiten fieros relinchos. Avanzando con las patas delanteras, rechazando en la batalla, destruyen a los enemigos.
29.45
रथवाहनꣳ हविर् अस्य नाम यत्रायुधं निहितम् अस्य वर्म ।
तत्रा रथम् उप शग्मꣳ सदेम विश्वाहा वयꣳ सुमनस्यमानाः ॥ २९.४५ ॥
Esta ofrenda que arrastra el carro es su nombre; allí donde están colocados su arma y su coraza, que nos sentemos junto al carro auspicioso cada día, con ánimo benévolo.
29.46
स्वादुषꣳसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः ।
चित्रसेना ऽ इषुबला ऽ अमृध्राः सतोवीरा ऽ उरवो व्रातसाहाः ॥ २९.४६ ॥
Padres que se sientan en la dulzura, otorgadores de vigor, que descansan en la adversidad, poderosos y profundos, de hueste variada, fuertes en flechas, infalibles, con hijos heroicos, amplios, vencedores de huestes.
29.47
ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी ऽ अनेहसा ।
पूषा नः पातु दुरिताद् ऋतावृधो रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ २९.४७ ॥
Padres semejantes a brahmanes, asociados al soma, que el cielo y la tierra, sin falta, nos sean propicios. Que Pūṣan, acrecentador del orden, nos guarde del mal; que el maldiciente no nos gobierne.
29.48
सुपर्णं वस्ते मृगो ऽ अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता ।
यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यम् इषवः शर्म यꣳसन् ॥ २९.४८ ॥
La flecha bien emplumada se ciñe como el colmillo de un ciervo; atada con cuerdas y lanzada, vuela. Donde los hombres corren juntos y separados, que las flechas nos otorguen refugio.
29.49
ऋजीते परि वृङ्धि नो ऽश्मा भवतु नस् तनूः ।
सोमो ऽ अधि ब्रवीतु नो ऽदितिः शर्म यच्छतु ॥ २९.४९ ॥
¡Oh tú de curso recto, protégenos alrededor; que la piedra sea armadura para nuestros cuerpos. Que Soma hable por nosotros, y que Aditi conceda refugio.
29.50
आ जङ्घन्ति सान्व् एषां जघनाꣳ२ऽ उप जिघ्नते ।
अश्वाजनि प्रचेतसो ऽश्वान्त् समत्सु चोदय ॥ २९.५० ॥
Golpean los lomos de estos, golpean los muslos. Nacido de los caballos, sabio, impulsa a los caballos en las batallas.
29.51
अहिर् इव भोगैः पर्य् एति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः ।
हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान् पुमान् पुमाꣳसं परि पातु विश्वतः ॥ २९.५१ ॥
Como una serpiente con sus anillos rodea, apartando el proyectil de la cuerda del arco, rodea el brazo. El que golpea con la mano, que conoce toda sabiduría, el hombre, proteja al hombre por todos lados.
29.52
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया ऽ अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः ।
गोभिः संनद्धो ऽ असि वीडयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि ॥ २९.५२ ॥
Oh señor del bosque, sé de miembros fuertes; sé nuestro amigo, el que lleva a través, dueño de buenos héroes. Estás revestido con los rayos de las vacas; sé firme. Que tu guerrero firme conquiste las conquistas.
29.53
दिवः पृथिव्याः पर्य् ओज ऽ उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्य् आभृतꣳ सहः ।
अपाम् ओज्मानं परि गोभिर् आवृतम् इन्द्रस्य वज्रꣳ हविषा रथं यज ॥ २९.५३ ॥
La fuerza levantada del cielo y la tierra, el poder traído de los árboles; el vigor de las aguas, el rayo de Indra envuelto en rayos. Honra el carro con la ofrenda.
29.54
इन्द्रस्य वज्रो मरुताम् अनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः ।
सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय ॥ २९.५४ ॥
El rayo de Indra, la hueste de los Maruts, el seno de Mitra, el ombligo de Varuṇa. Oh dios, oh carro, complacido, acepta esta nuestra ofrenda de dádiva; recibe las ofrendas.
29.55
उप श्वासय पृथिवीम् उत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् ।
स दुन्दुभे सजूर् इन्द्रेण देवैर् दूराद् दवीयो ऽ अप सेध शत्रून् ॥ २९.५५ ॥
Haz resonar la tierra y el cielo, oh tambor; que la hueste formada te perciba. Oh tambor de guerra, junto con Indra y los dioses, aleja a los enemigos desde lejos.
29.56
आ क्रन्दय बलम् ओजो न ऽ आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः ।
अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना ऽ इत ऽ इन्द्रस्य मुष्टिर् असि वीडयस्व ॥ २९.५६ ॥
Despierta la fuerza y el vigor y ruge; truena, alejando las aflicciones. Oh tambor, aparta de aquí la desgracia. Eres el puño de Indra; afírmate.
29.57
आमूर् अज प्रत्या वर्तयेमाः केतुमद् दुन्दुभिर् वावदीति ।
सम् अश्वपर्णाश् चरन्ति नो नरो ऽस्माकम् इन्द्र रथिनो जयन्तु ॥ २९.५७ ॥
Empújalos hacia adelante y hazlos volver; el tambor suena fuerte con sus estandartes. Los estandartes de hojas de caballo avanzan juntos; que nuestros hombres y guerreros de carro venzan por nosotros, oh Indra.
29.58
आग्नेयः कृष्णग्रीवः सारस्वती मेषी बभ्रुः सौम्यः पौष्णः श्यामः शितिपृष्ठो बार्हस्पत्यः शिल्पो वैश्वदेव ऽ ऐन्द्रो ऽरुणो मारुतः कल्माष ऽ ऐन्द्राग्नः सꣳहितो ऽधोरामः सावित्रो वारुणः कृष्ण ऽ एकशितिपात् पेत्वः ॥ २९.५८ ॥
De Agni, de cuello negro; una oveja de Sarasvatī; pardo, de Soma; de Pūṣan, oscuro; de espalda blanca; de Bṛhaspati; moteado; de todos los dioses; de Indra; rojizo; de los Marutas; manchado; de Indra y Agni; unido; de flanco hacia abajo; de Savitṛ; de Varuṇa; negro; de un pie blanco; el de vuelo veloz.
29.59
अग्नये ऽनीकवते रोहिताञ्जिर् अनड्वान् अधोरामौ सावित्रौ पौष्णौ रजतनाभी वैश्वदेवौ पिशंगौ तूपरु मारुतः कल्माष ऽ आग्नेयः कृष्णो ऽजः सारस्वती मेषी वारुणः पेत्वः ॥ २९.५९ ॥
Para Agni Anīkavat: un buey de marca roja; dos con vara inclinada hacia abajo; de Savitṛ; de Pūṣan; de ombligo plateado; de los Viśvedevas; leonado; tūparu; de los Maruts; uno moteado; de Agni; una cabra negra; para Sarasvatī, una oveja; de Varuṇa; petva.
29.60
अग्नये गायत्राय त्रिवृते राथन्तरायाष्टाकपाल ऽ इन्द्राय त्रैष्टुभाय पञ्चदशाय बर्हतायैकादशकपालो विश्वेभ्यो देवेभ्यो जागतेभ्यः सप्तदशेभ्यो वैरूपेभ्यो द्वादशकपालो मित्रावरुणाभ्याम् आनुष्टुभाभ्याम् एकविꣳशाभ्यां वैराजाभ्यां पयस्या बृहस्पतये पाङ्क्ताय त्रिणवाय शाक्वराय चरुः सवित्र ऽ औष्णिहाय त्रयस्त्रिꣳशाय रैवताय द्वादशकपालः प्राजापत्यश् चरुर् अदित्यै विष्णुपत्न्यै चरुर् अग्नये वैश्वानराय द्वादशकपालो ऽनुमत्या ऽ अष्टाकपालः ॥ २९.६० ॥
Para Agni, con el Gāyatrī, el tríple, el Rathantara: una torta de ocho vasijas. Para Indra, con el Triṣṭubh, el quíntuple-ternario, el Bṛhat: una torta de once vasijas. Para todos los dioses, con el Jagatī, el diecisieteavo, el Vairūpa: una torta de doce vasijas. Para Mitra y Varuṇa, con el Anuṣṭubh, el veintiuno, el Virāj: una ofrenda de leche. Para Bṛhaspati, con el Paṅkti, el treinta-tres-nueve, el Śākvara: una ofrenda de arroz cocido. Para Savitṛ, con el Uṣṇih, el treinta-y-tres, el Revata: una torta de doce vasijas. Para Prajāpati: una ofrenda de arroz cocido. Para Aditi y la esposa de Viṣṇu: ofrendas de arroz cocido. Para Agni Vaiśvānara: una torta de doce vasijas. Para Anumati: una torta de ocho vasijas.