യജുർവേദം · അധ്യായം 29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
29.1
समिद्धो ऽ अञ्जन् कृदरं मतीनां घृतम् अग्ने मधुमत् पिन्वमानः ।
वाजी वहन् वाजिनं जातवेदो देवानां वक्षि प्रियम् आ सधस्थम् ॥ २९.१ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ നെയ്യ് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, മധുരമായ നെയ്യാൽ നിറഞ്ഞ്, ശക്തനായി ശക്തനെ (കുതിരയെ) വഹിച്ച്, ഹേ ജാതവേദസ്, ദേവന്മാരുടെ പ്രിയമായ സധസ്ഥത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ.
29.2
घृतेनाञ्जन्त् सं पथो देवयानान् प्रजानन् वाज्य् अप्य् एतु देवान् ।
अनु त्वा सप्ते प्रदिशः सचन्ताꣳ स्वधाम् अस्मै यजमानाय धेहि ॥ २९.२ ॥
നെയ്യാൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട്, ദേവയാന വഴികൾ നന്നായി അറിഞ്ഞ്, ശക്തനും ദേവന്മാരിലേക്ക് പോകട്ടെ. ഹേ സപ്തി (കുതിരേ), ദിക്കുകൾ നിന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ; ഈ യജമാനന് സ്വധ നൽകൂ.
29.3
ईड्यश् चासि वन्द्यश् च वाजिन्न् आशुश् चासि मेध्यश् च सप्ते ।
अग्निष् ट्वा देवैर् वसुभिः सजोषाः प्रीतं वह्निं वहतु जातवेदाः ॥ २९.३ ॥
നീ സ്തുത്യനും വന്ദ്യനുമാണ്; ഹേ വാജിൻ, നീ വേഗമുള്ളവനും യജ്ഞയോഗ്യനുമാണ്. ഹേ സപ്തി, ദേവന്മാരോടും വസുക്കളോടും ഒത്തുചേർന്ന അഗ്നി നിന്നെ പ്രീതിയോടെ, ഹവിസ് വഹിക്കുന്നവനെ വഹിക്കട്ടെ, ജാതവേദസ് അഗ്നി.
29.4
स्तीर्णं बर्हिः सुष्टरीमा जुषाणोरु पृथु प्रथमानं पृथिव्याम् ।
देवेभिर् युक्तम् अदितिः सजोषाः स्योनं कृण्वान सुविते दधातु ॥ २९.४ ॥
ഭൂമിയിൽ വിരിക്കപ്പെട്ടതും നന്നായി പരത്തപ്പെട്ടതും വിശാലവും വിസ്തൃതവുമായ, ആദ്യം വിരിക്കപ്പെട്ട ഈ ബർഹിസ് ദേവന്മാരോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. അദിതി സുഖം നൽകി ഇതിനെ ക്ഷേമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
29.5
एता ऽ उ वः सुभगा विश्वरूपा वि पक्षोभिः श्रयमाणा ऽ उदातैः ।
ऋष्वाः सतीः कवषः शुम्भमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा भवन्तु ॥ २९.५ ॥
ഇവ നിങ്ങൾക്ക് ശുഭകരമാണ്, സർവരൂപമുള്ളവയാണ്; ചിറകുകളോടെ വിരിഞ്ഞ്, ഉയർത്തിയ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്നവ. ഉയർന്നതും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും പ്രകാശിക്കുന്നതുമായ ഈ ദിവ്യദ്വാരങ്ങൾ സുഗമമായി കടക്കാവുന്നവയാകട്ടെ.
29.6
अन्तरा मित्रावरुणा चरन्ती मुखं यज्ञानाम् अभि संविदाने ।
उषासा वाꣳ सुहिरण्ये सुशिल्पे ऽ ऋतस्य योनाव् इह सादयामि ॥ २९.६ ॥
മിത്രനും വരുണനും ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, യജ്ഞങ്ങളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒരുമിച്ചു നിൽക്കുന്ന, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും നല്ല ശില്പവും ഉള്ള ഉഷസ്സുകളേ, നിങ്ങളെ ഇവിടെ ഋതത്തിന്റെ യോനിയിൽ ഇരുത്തുന്നു.
29.7
प्रथमा वाꣳ सरथिना सुवर्णा देवौ पश्यन्तौ भुवनानि विश्वा ।
अपिप्रयं चोदना वां मिमाना होतारा ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.७ ॥
ആദ്യം നിങ്ങൾ ഇരുവരും, ഒരേ രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, സ്വർണ്ണവർണ്ണർ, ദേവന്മാർ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും കാണുന്നവർ; തൃപ്തി നൽകുന്ന പ്രേരണ നൽകുന്ന നിങ്ങൾ ഹോതാക്കളായി പ്രകാശത്തിന്റെ ദിശ കാണിക്കുന്നവർ.
29.8
आदित्यैर् नो भारती वष्टु यज्ञꣳ सरस्वती सह रुद्रैर् न ऽ आवीत् ।
इडोपहूता वसुभिः सजोषा यज्ञं नो देवीर् अमृतेषु धत्त ॥ २९.८ ॥
ആദിത്യന്മാരോടൊപ്പം നമ്മുടെ ഭാരതി യജ്ഞം ആഗ്രഹിക്കട്ടെ; സരസ്വതി രുദ്രന്മാരോടൊപ്പം നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ. വസുക്കളോടൊപ്പം വിളിക്കപ്പെട്ട ഇഡ, സന്തോഷത്തിൽ ചേർന്നവളായി, ദേവിമാരേ, നമ്മുടെ യജ്ഞം അമൃതന്മാരിൽ സ്ഥാപിക്കൂ.
29.9
त्वष्टा वीरं देवकामं जजान त्वष्टुर् अर्वा जायत ऽ आशुर् अश्वः ।
त्वष्टेदं विश्वं भुवनं जजान बहोः कर्तारम् इह यक्षि होतः ॥ २९.९ ॥
ത്വഷ്ടാവ് ദേവകാമനായ വീരനെ ജനിപ്പിച്ചു; ത്വഷ്ടാവിന്റെ കുതിര, വേഗമുള്ള അശ്വം, ജനിച്ചു. ത്വഷ്ടാവ് ഈ സർവ്വ ഭുവനത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഹോതാവേ, ഇവിടെ ബഹുക്കളുടെ കർത്താവിനെ യജിക്കൂ.
29.10
अश्वो घृतेन त्मन्या समक्त ऽ उप देवाꣳ२ऽ ऋतुशः पाथ ऽ एतु ।
वनस्पतिर् देवलोकं प्रजानन्न् अग्निना हव्या स्वदितानि वक्षत् ॥ २९.१० ॥
നെയ്യാൽ തന്റെ ശരീരം പൂശിയ അശ്വം ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് വഴിയിലൂടെ പോകട്ടെ; വനസ്പതി ദേവലോകത്തെ അറിഞ്ഞവനായി, അഗ്നിയാൽ മധുരമായ ഹവ്യങ്ങൾ വഹിക്കട്ടെ.
29.11
प्रजापतेस् तपसा वावृधानः सद्यो जातो दधिषे यज्ञम् अग्ने ।
स्वाहाकृतेन हविषा पुरोगा याहि साध्या हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.११ ॥
പ്രജാപതിയുടെ തപസ്സാൽ വളരുന്നവനേ, അഗ്നേ, ഉടനെ ജനിച്ച് നീ യജ്ഞത്തെ താങ്ങുന്നു. സ്വാഹാകൃതമായ ഹവിസ്സോടെ മുന്നിൽ വരൂ; സാധ്യദേവന്മാർ ഹവിസ്സ് ഭുജിക്കട്ടെ.
29.12
यद् अक्रन्दः प्रथमं जायमान ऽ उद्यन्त् समुद्राद् उत वा पुरीषात् ।
श्येनस्य पक्षा हरिणस्य बाहू ऽ उपस्तुत्यं महि जातं ते ऽ अर्वन् ॥ २९.१२ ॥
നീ ആദ്യം ജനിക്കുമ്പോൾ ഒച്ചയിട്ടപ്പോൾ, സമുദ്രത്തിൽ നിന്നോ ജലപ്രവാഹത്തിൽ നിന്നോ ഉയർന്നപ്പോൾ, ഓ കുതിരേ, പരുന്തിന്റെ ചിറകും മാനിന്റെ കൈകളും ഉള്ള നിന്റെ മഹത്തായ ജന്മം സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
29.13
यमेन दत्तं त्रित ऽ एनम् आयुनग् इन्द्र ऽ एणं प्रथमो ऽ अध्य् अतिष्ठत् ।
गन्धर्वो ऽ अस्य रशनाम् अगृभ्णात् सूराद् अश्वं वसवो निर् अतष्ट ॥ २९.१३ ॥
യമൻ നൽകിയത്, ത്രിതൻ ഇതിനെ കെട്ടി; ഇന്ദ്രൻ ആദ്യം ഈ മാനിന്റെ മേൽ കയറി. ഗന്ധർവൻ ഇതിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ പിടിച്ചു; വസുക്കൾ സൂര്യനിൽ നിന്ന് കുതിരയെ പുറത്തെടുത്തു.
29.14
असि यमो ऽ अस्य् आदित्यो ऽ अर्वन्न् असि त्रितो गुह्येन व्रतेन ।
असि सोमेन समया विपृक्त ऽ आहुस् ते त्रीणि दिवि बन्धनानि ॥ २९.१४ ॥
നീ യമനാണ്, നീ ആദിത്യനാണ്, ഓ കുതിരേ; രഹസ്യവ്രതത്താൽ നീ ത്രിതനാണ്. സോമത്തോടു ചേർന്നവനെങ്കിലും വിയുക്തനെന്നു പറയുന്നു; നിന്റെ മൂന്നു ബന്ധനങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്.
29.15
त्रीणि त ऽ आहुर् दिवि बन्धनानि त्रीण्य् अप्सु त्रीण्य् अन्तः समुद्रे ।
उतेव मे वरुणश् छन्त्स्य् अर्वन् यत्रा त ऽ आहुः परमं जनित्रम् ॥ २९.१५ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിനക്ക് മൂന്ന് ബന്ധനങ്ങൾ, ജലത്തിൽ മൂന്ന്, സമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ മൂന്ന് എന്ന് പറയുന്നു. അർവൻ, വരുണൻ എന്നോട് പറയുന്നതുപോലെ, നിന്റെ പരമജന്മസ്ഥാനം എവിടെയെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
29.16
इमा ते वाजिन्न् अवमार्जनानीमा शफानाꣳ सनितुर् निधाना ।
अत्रा ते भद्रा रशना ऽ अपश्यम् ऋतस्य या ऽ अभिरक्षन्ति गोपाः ॥ २९.१६ ॥
ഹേ വാജിൻ, ഇവ നിന്റെ തുടയ്ക്കുന്ന തുണികൾ; ഇവ കുളമ്പുകൾ നൽകുന്നവന്റെ നിധികൾ. ഇവിടെ നിന്റെ ശുഭകരമായ കടിഞ്ഞാൺ ഞാൻ കണ്ടു; ഋതത്തിന്റെ കാവൽക്കാർ അതിനെ കാക്കുന്നു.
29.17
आत्मानं ते मनसाराद् अजानाम् अवो दिवा पतयन्तं पतंगम् ।
शिरो ऽ अपश्यं पथिभिः सुगेभिर् अरेणुभिर् जेहमानं पतत्रि ॥ २९.१७ ॥
ദൂരത്തുനിന്ന് മനസ്സുകൊണ്ട് നിന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു; ആകാശത്തുനിന്ന് താഴേക്ക് പറക്കുന്ന പക്ഷിപോലെ. എളുപ്പമുള്ള, പൊടിയില്ലാത്ത വഴികളിൽ വേഗത്തിൽ പോകുന്ന ചിറകുള്ള നിന്റെ തല ഞാൻ കണ്ടു.
29.18
अत्रा ते रूपम् उत्तमम् अपश्यं जिगीषमाणम् इष ऽ आ पदे गोः ।
यदा ते मर्तो ऽ अनु भोगम् आनड् आद् इद् ग्रसिष्ठ ऽ ओषधीर् अजीगः ॥ २९.१८ ॥
ഇവിടെ നിന്റെ ഉത്തമ രൂപം ഞാൻ കണ്ടു; പശുവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് അന്നം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപം. മർത്യൻ നിന്റെ ഭോഗം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, അത്യന്തം ഭക്ഷിക്കുന്നവനായി നീ ഔഷധികളെ വിഴുങ്ങുന്നു.
29.19
अनु त्वा रथो ऽ अनु मर्यो ऽ अर्वन्न् अनु गावो ऽनु भगः कनीनाम् ।
अनु व्रातासस् तव सख्यम् ईयुर् अनु देवा ममिरे वीर्यं ते ॥ २९.१९ ॥
നിന്നെ പിന്തുടർന്ന് രഥം പോയി, അർവൻ, നിന്നെ പിന്തുടർന്ന് മർത്യൻ പോയി; നിന്നെ പിന്തുടർന്ന് പശുക്കളും കന്യകമാരുടെ ഭഗനും പോയി. നിന്റെ സൗഹൃദം പിന്തുടർന്ന് സംഘങ്ങൾ പോയി; നിന്റെ വീര്യത്തിൽ ദേവന്മാർ സന്തോഷിച്ചു.
29.20
हिरण्यशृङ्गो ऽयो अस्य पादा मनोजवा ऽ अवर इन्द्र ऽ आसीत् ।
देवा ऽ इद् अस्य हविरद्यम् आयन् यो ऽ अर्वन्तं प्रथमो ऽ अध्यतिष्ठत् ॥ २९.२० ॥
സ്വർണ്ണക്കൊമ്പുകളും ഇരുമ്പുകുളമ്പുകളും മനസ്സിന്റെ വേഗവുമുള്ളത്; താഴെ ഇന്ദ്രനുണ്ടായിരുന്നു. ഭക്ഷിക്കാവുന്ന ഹവിസ്സ് ലഭിക്കാൻ ദേവന്മാർ വന്നു; കുതിരപ്പുറത്ത് ആദ്യം കയറിയവൻ അതിനെ നേടി.
29.21
ईर्मान्तासः सिलिकमध्यमासः सꣳ शूरणासो दिव्यासो ऽ अत्याः ।
हꣳसा ऽ इव श्रेणिशो यतन्ते यद् आक्षिषुर् दिव्यम् अज्मम् अश्वाः ॥ २९.२१ ॥
മുന്നോട്ട് കുതിക്കുന്നവ, മധ്യത്തിൽ തിളങ്ങുന്നവ, ഒരുമിച്ച് വീരന്മാരായവ, ദിവ്യമായവ, വേഗമുള്ളവ; ദിവ്യമാർഗത്തിൽ കുതിച്ചപ്പോൾ അന്നങ്ങളെപ്പോലെ നിരയായി പരിശ്രമിക്കുന്നു.
29.22
तव शरीरं पतयिष्ण्व् अर्वन् तव चित्तं वात ऽ इव ध्रजीमान् ।
तव शृङ्गाणि विष्ठिता पुरुत्रारण्येषु जर्भुराणा चरन्ति ॥ २९.२२ ॥
കുതിരേ, നിന്റെ ശരീരം പറക്കുന്നതാണ്; നിന്റെ മനസ്സ് കാറ്റുപോലെ വേഗമുള്ളതാണ്. നിന്റെ കൊമ്പുകൾ വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നു; അവ കാടുകളിൽ പല ഇടങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു.
29.23
उप प्रागाच् छसनं वाज्य् अर्वा देवद्रीचा मनसा दीध्यानः ।
अजः पुरो नीयते नाभिर् अस्यानु पश्चात् कवयो यन्ति रेभाः ॥ २९.२३ ॥
ശക്തനായ കുതിര സ്തുതിപാഠത്തിന് അടുത്തെത്തി; മനസ്സുകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ നോക്കി ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്. ആട്ടിൻകുട്ടി മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു, ഇതിന്റെ പൊക്കിൾ; പിന്നിൽ ജ്ഞാനികളും ഗായകരും പോകുന്നു.
29.24
उप प्रागात् परमं यत् सधस्थम् अर्वाꣳ२ऽ अच्छा पितरं मातरं च ।
अद्या देवान् जुष्टतमो हि गम्या ऽ अथा शास्ते दाशुषे वार्याणि ॥ २९.२४ ॥
കുതിര ആ പരമമായ സഭാസ്ഥാനത്തിനടുത്തെത്തി; പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും നോക്കി. ഇന്ന് നീ ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായി സമീപിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; പിന്നെ ദാനം ചെയ്യുന്ന യജമാനന് ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ നൽകുന്നു.
29.25
समिद्धो ऽ अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश् चिकित्वान् त्वं दूतः कविर् असि प्रचेताः ॥ २९.२५ ॥
ജാതവേദസേ, ഇന്ന് മനുഷ്യന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന നീ, ദേവാ, ദേവന്മാരെ യജിക്കുന്നു. മിത്രനെപ്പോലെ മഹാനും വിവേകിയുമായ നീ ദൂതനും ജ്ഞാനിയായ കവിയുമാണ്; ദേവന്മാരെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
29.26
तनूनपात् पथ ऽ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त् स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिर् उत यज्ञम् ऋन्धन् देवत्रा च कृणुह्य् अध्वरं नः ॥ २९.२६ ॥
തനൂനപാത്, ഋതത്തിന്റെ വഴികളെയും ഗതികളെയും തേൻകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്തുകൊണ്ട്, മധുരനാവുള്ളവനേ, ചിന്തകളാലും ബുദ്ധിയാലും യജ്ഞത്തെ വളർത്തി, ദേവന്മാർക്കിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം സമ്പന്നമാക്കുക.
29.27
नराशꣳसस्य महिमानम् एषाम् उप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः ।
ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा ऽ उभयानि हव्या ॥ २९.२७ ॥
നരാശംസന്റെ മഹിമയെ, ഇവരിൽ യജനീയന്റെ മഹിമയെ, യജ്ഞങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു. സത്സങ്കല്പമുള്ള, പവിത്രരായ, ബുദ്ധി ധരിക്കുന്ന ദേവന്മാർ രണ്ടുതരം ഹവ്യങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നു.
29.28
आजुह्वान ऽ ईड्यो वन्द्यश् चा याह्य् अग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानाम् असि यह्व होता स ऽ एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ २९.२८ ॥
ആഹൂതനായി, സ്തുത്യനും വന്ദനീയനുമായ അഗ്നേ, വസുക്കളോടുകൂടി സന്തോഷത്തോടെ ഇവിടെ വരിക. നീ ദേവന്മാരുടെ മഹാ ഹോതാവാണ്; ആ നീ പ്രേരിതനായി, അത്യന്തം യജനീയനായി ഇവരെ യജിക്കുക.
29.29
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोर् अस्या वृज्यते ऽ अग्रे ऽ अह्नाम् ।
व्य् उ प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो ऽ अदितये स्योनम् ॥ २९.२९ ॥
ഭൂമിയുടെ ഈ ദിക്കിൽ കിഴക്കോട്ടു മുഖമുള്ള ബർഹിസ്, ഉഷസ്സിൽ, ദിവസങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ മുറിക്കപ്പെടുന്നു. അത് വിസ്തൃതമായി പരക്കുന്നു, അത്യന്തം വിശാലമായി, ദേവന്മാർക്കും അദിതിക്കും സുഖകരമായി.
29.30
व्यचस्वतीर् उर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर् द्वारो बृहतीर् विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ २९.३० ॥
വിശാലമായി വ്യാപിക്കുന്ന വാതിലുകളേ, ഭർത്താക്കന്മാർക്കായി അലങ്കരിച്ച ഭാര്യമാരെപ്പോലെ വിശാലമായി തുറന്നുകൊള്ളുക. ദിവ്യവും മഹത്തും സർവ്വപ്രേരകവുമായ വാതിലുകളേ, ദേവന്മാർക്ക് സുഗമമായ മാർഗ്ഗങ്ങളായിരിക്കുക.
29.31
आ सुष्वयन्ती यजते ऽ उपाके ऽ उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे ऽ अधि श्रियꣳ शुक्रपिशं दधाने ॥ २९.३१ ॥
ആരാധ്യകളായ ഉഷസ്സും രാത്രിയും അടുത്തുവന്ന് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കട്ടെ. ദിവ്യകളും മഹത്തുമായ, മനോഹരമായ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ, തിളങ്ങുന്ന ശോഭ ധരിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീകൾ.
29.32
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.३२ ॥
ദിവ്യരും ആദ്യരും സദ്വാക്കുള്ളവരുമായ രണ്ടു ഹോതാക്കൾ, മനുഷ്യരുടെ യജ്ഞത്തെ അളന്ന് ആരാധിക്കാൻ, സദസ്സുകളിൽ പ്രേരിപ്പിച്ച്, നിപുണരായ കവികളായി, പുരാതനമായ പ്രകാശത്തെ ദിശയിലൂടെ കാണിച്ചുകൊണ്ട്.
29.33
आ नो यज्ञं भारती तूयम् एत्व् इडा मनुष्वद् इह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर् बर्हिर् एदꣳ स्योनꣳ सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥ २९.३३ ॥
ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് ഭാരതി വേഗം വരട്ടെ; മനുവിനെപ്പോലെ ഇവിടെ ജാഗ്രതയോടെ നിൽക്കുന്ന ഇഡ വരട്ടെ. മൂന്നു ദേവിമാരും സരസ്വതിയോടൊപ്പം ഈ സുഖകരമായ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ, കർമ്മനിപുണരായി.
29.34
य ऽ इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपइर् अपिꣳशद् भुवनानि विश्वा ।
तम् अद्य होतर् इषितो यजीयान् देवं त्वष्टारम् इह यक्षि विद्वान् ॥ २९.३४ ॥
ഈ ജനയിതാക്കളായ ദ്യാവാപൃഥിവിയെയും സകല ലോകങ്ങളെയും രൂപങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവനെയും, ഹോതാവേ, ഇന്ന് പ്രേരിതനായി, അത്യന്തം ആരാധ്യനായ ദേവൻ ത്വഷ്ടാവിനെ അറിയുന്നവനായി ഇവിടെ യജിക്കുക.
29.35
उपाव सृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऽ ऋतुथा हवीꣳषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो ऽ अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ २९.३५ ॥
സ്വേച്ഛയാൽ ദേവന്മാരുടെ വഴികളെ അഭിഷേകം ചെയ്തുകൊണ്ട്, ഋതുക്കൾക്കനുസൃതമായി ഹവിസ്സുകൾ അയക്കുക. വനസ്പതിയും ശമിതാവും ദേവനായ അഗ്നിയും തേനും നെയ്യും ചേർന്ന ഹവ്യം ആസ്വദിക്കട്ടെ.
29.36
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञम् अग्निर् देवानाम् अभवत् पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रदिश्य् ऋतस्य वाचि स्वाहाकृतꣳ हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.३६ ॥
ജനിച്ചയുടനെ അഗ്നി യജ്ഞത്തെ അളന്നു; ദേവന്മാരിൽ മുന്നണിയായി. ഈ ഹോതാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഋതത്തിന്റെ വാക്കിൽ സ്വാഹായോടെ അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സ് ദേവന്മാർ ഭക്ഷിക്കട്ടെ.
29.37
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या ऽ अपेशसे ।
सम् उषद्भिर् अजायथाः ॥ २९.३७ ॥
ഹേ മനുഷ്യരേ, അറിവില്ലാത്തവർക്കു അറിവിന്റെ അടയാളവും, രൂപമില്ലാത്തവർക്കു രൂപവും നൽകിക്കൊണ്ട് ഉഷസ്സുകളോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ജനിച്ചു.
29.38
जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद् वर्मी याति समदाम् उपस्थे ।
अनाविद्धया तन्वा जय त्वꣳ स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥ २९.३८ ॥
കവചധാരി യുദ്ധസഭയുടെ മടിയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അവൻ മേഘഗർജ്ജനം പോലെ രൂപം കൊള്ളുന്നു. മുറിപ്പെടാത്ത ശരീരത്തോടെ നീ ജയിക്കുക; കവചത്തിന്റെ മഹിമ നിന്നെ കാക്കട്ടെ.
29.39
धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम ।
धनुः शत्रोर् अपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम ॥ २९.३९ ॥
വില്ലുകൊണ്ട് പശുക്കളെയും യുദ്ധഭൂമിയെയും ജയിക്കാം; വില്ലുകൊണ്ട് ഘോരമായ യുദ്ധസഭകളെ ജയിക്കാം. വില്ല് ശത്രുവിന്റെ ആഗ്രഹത്തെ വ്യർത്ഥമാക്കുന്നു; വില്ലുകൊണ്ട് എല്ലാ ദിക്കുകളെയും ജയിക്കാം.
29.40
वक्ष्यन्तीवेद् आ गनीगन्ति कर्णं प्रियꣳ सखायं परिषस्वजाना ।
योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वन् ज्या इयꣳ समने पारयन्ती ॥ २९.४० ॥
സംസാരിക്കാൻ പോകുന്നവളെപ്പോലെ, പ്രിയ സുഹൃത്തിന്റെ ചെവിയിലേക്ക് മൂളിക്കൊണ്ട്, അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് വരുന്നു. സ്ത്രീയെപ്പോലെ, വില്ലിൽ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഈ ഞാൺ യുദ്ധത്തിൽ കടത്തി വിജയം നൽകി മുഴങ്ങുന്നു.
29.41
ते ऽ आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृताम् उपस्थे ।
अप शत्रून् विध्यताꣳ संविदाने ऽ आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती ऽ अमित्रान् ॥ २९.४१ ॥
അവ യുദ്ധത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന സ്ത്രീയെപ്പോലെ, അമ്മ മകനെ മടിയിൽ വഹിക്കുന്നതുപോലെ വഹിക്കട്ടെ. ഒരുമിച്ച് സമ്മതിച്ച് ഈ രണ്ട് ഞാണുകളും വിറച്ച് ശത്രുക്കളെ ദൂരെനിന്ന് തുളയ്ക്കട്ടെ.
29.42
बह्वीनां पिता बहुर् अस्य पुत्रश् चिश्चा कृणोति समनावगत्य ।
इषुधिः सङ्काः पृतनाश् च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः ॥ २९.४२ ॥
അനേകരുടെ പിതാവ്; ഇതിന്റെ പുത്രൻ അനേകം. യുദ്ധത്തിൽ അടുത്തുചെന്ന് അമ്പുകളെ ഒരുക്കുന്നു. ആവനാഴി, സങ്കകൾ, എല്ലാ സേനകളും — പുറത്ത് കെട്ടി, പ്രേരിതമായി ജയിക്കുന്നു.
29.43
रथे तिष्ठन् नयति वाजिनः पुरो यत्र-यत्र कामयते सुषारथिः ।
अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चाद् अनु यच्छन्ति रश्मयः ॥ २९.४३ ॥
രഥത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നല്ല സാരഥി കുതിരകളെ എവിടെയെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ അവിടെയെല്ലാം മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. കടിഞ്ഞാണുകളുടെ മഹിമയെ സ്തുതിക്കുക; കടിഞ്ഞാണുകൾ മനസ്സിനെ പിന്നിൽനിന്ന് പിന്തുടർന്ന് അടക്കുന്നു.
29.44
तीव्रान् घोषान् कृण्वते वृषपाणयो ऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः ।
अवक्रामन्तः प्रपदैर् अमित्रान् क्षिणन्ति शत्रूꣳ१ऽ रनपव्ययन्तः ॥ २९.४४ ॥
കാളയുടെ കൈകൾപോലെ കുളമ്പുകളുള്ള കുതിരകൾ രഥങ്ങളോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ ഓടി തീവ്ര ശബ്ദം മുഴക്കുന്നു. മുൻകാലുകൾകൊണ്ട് ആക്രമിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ തള്ളിമാറ്റി ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
29.45
रथवाहनꣳ हविर् अस्य नाम यत्रायुधं निहितम् अस्य वर्म ।
तत्रा रथम् उप शग्मꣳ सदेम विश्वाहा वयꣳ सुमनस्यमानाः ॥ २९.४५ ॥
രഥം വലിക്കുന്ന ഈ ഹവിസ് ഇതിന്റെ നാമം; ആയുധവും കവചവും വെച്ചിരിക്കുന്നിടത്ത്, ശുഭമായ രഥത്തിനരികെ നാം എന്നും പ്രസന്ന മനസ്സോടെ ഇരിക്കട്ടെ.
29.46
स्वादुषꣳसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः ।
चित्रसेना ऽ इषुबला ऽ अमृध्राः सतोवीरा ऽ उरवो व्रातसाहाः ॥ २९.४६ ॥
മധുരസ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുന്നവരും ആയുസ്സ് നൽകുന്നവരുമായ, കഷ്ടത്തിൽ ആശ്രയം തേടിയ, ശക്തിയുള്ള, ഗഭീരരായ, വിചിത്ര സേനയുള്ള, അമ്പിന്റെ ബലമുള്ള, ക്ഷയിക്കാത്ത, വീരപുത്രരുള്ള, വിശാലരായ, സംഘങ്ങളെ ജയിക്കുന്ന പിതൃക്കളേ.
29.47
ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी ऽ अनेहसा ।
पूषा नः पातु दुरिताद् ऋतावृधो रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ २९.४७ ॥
ബ്രാഹ്മണരെപ്പോലെയുള്ള, സോമയുക്തരായ പിതൃക്കളേ, പാപമില്ലാത്ത ദ്യാവാപൃഥിവി നമുക്ക് ശുഭമാകട്ടെ. ഋതം വർധിപ്പിക്കുന്ന പൂഷാവ് ദുരിതത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ കാക്കട്ടെ; ദുഷ്ടവാക്ക് പറയുന്നവർ നമ്മെ ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
29.48
सुपर्णं वस्ते मृगो ऽ अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता ।
यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यम् इषवः शर्म यꣳसन् ॥ २९.४८ ॥
ചിറകുള്ള അമ്പ് മാനിന്റെ പല്ല് പോലെ തന്നെ അണിയുന്നു; ചരടുകളാൽ മുറുക്കി അയക്കപ്പെട്ട് പറക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ഒന്നിച്ചും പിരിഞ്ഞും ഓടുന്നിടത്ത് അമ്പുകൾ നമുക്ക് ശരണം നൽകട്ടെ.
29.49
ऋजीते परि वृङ्धि नो ऽश्मा भवतु नस् तनूः ।
सोमो ऽ अधि ब्रवीतु नो ऽदितिः शर्म यच्छतु ॥ २९.४९ ॥
ഋജീതിയേ, ഞങ്ങളെ ചുറ്റും കാക്കേണമേ; കല്ല് ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് കവചമാകട്ടെ. സോമൻ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കട്ടെ; അദിതി ശരണം നൽകട്ടെ.
29.50
आ जङ्घन्ति सान्व् एषां जघनाꣳ२ऽ उप जिघ्नते ।
अश्वाजनि प्रचेतसो ऽश्वान्त् समत्सु चोदय ॥ २९.५० ॥
ഇവരുടെ പുറവും പിൻഭാഗവും അവർ അടിക്കുന്നു. കുതിരകളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ജ്ഞാനിയേ, യുദ്ധങ്ങളിൽ കുതിരകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുക.
29.51
अहिर् इव भोगैः पर्य् एति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः ।
हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान् पुमान् पुमाꣳसं परि पातु विश्वतः ॥ २९.५१ ॥
പാമ്പ് തന്റെ ചുരുളുകളാൽ ചുറ്റുന്നതുപോലെ, വില്ലിന്റെ ഞാണിൽ നിന്നുള്ള ആയുധത്തെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ഭുജത്തെ ചുറ്റുന്നു. കൈകൊണ്ട് പ്രഹരിക്കുന്നവനും സകലജ്ഞാനവും അറിയുന്നവനുമായ പുരുഷൻ പുരുഷനെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും കാക്കട്ടെ.
29.52
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया ऽ अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः ।
गोभिः संनद्धो ऽ असि वीडयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि ॥ २९.५२ ॥
ഹേ വനസ്പതേ, നീ ദൃഢാംഗനായിരിക്കുക; ഞങ്ങളുടെ സഖാവും കടത്തുന്നവനും നല്ല വീരന്മാരുള്ളവനുമായിരിക്കുക. നീ പശുക്കളുടെ രശ്മികളാൽ കവചിതനാണ്; ദൃഢമാകുക. നിന്റെ നിലയുറച്ച യോദ്ധാവ് ജയിക്കട്ടെ.
29.53
दिवः पृथिव्याः पर्य् ओज ऽ उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्य् आभृतꣳ सहः ।
अपाम् ओज्मानं परि गोभिर् आवृतम् इन्द्रस्य वज्रꣳ हविषा रथं यज ॥ २९.५३ ॥
ദ്യുലോകത്തിൽ നിന്നും ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഉയർത്തപ്പെട്ട ഓജസ്സ്; വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നു കൊണ്ടുവന്ന ബലം. ജലങ്ങളുടെ ഓജസ്സ്, രശ്മികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം. ഹവിസ്സോടെ രഥത്തെ യജിക്കുക.
29.54
इन्द्रस्य वज्रो मरुताम् अनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः ।
सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय ॥ २९.५४ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം, മരുത്തുക്കളുടെ സേന, മിത്രന്റെ ഗർഭം, വരുണന്റെ നാഭി. ആ ദേവനേ, ഹേ രഥമേ, ഞങ്ങളുടെ ഈ ഹവ്യദാനം പ്രീതിയോടെ സ്വീകരിക്കുക; ഹവ്യങ്ങളെ ഏറ്റുവാങ്ങുക.
29.55
उप श्वासय पृथिवीम् उत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् ।
स दुन्दुभे सजूर् इन्द्रेण देवैर् दूराद् दवीयो ऽ अप सेध शत्रून् ॥ २९.५५ ॥
ചെണ്ടേ, ഭൂമിയും ആകാശവും മുഴങ്ങട്ടെ. നിന്റെ ശബ്ദത്താൽ നിലയുറപ്പിച്ച സൈന്യം ഉണരട്ടെ. ഓ ദുന്ദുഭീ, ഇന്ദ്രനോടും ദേവന്മാരോടും ചേർന്ന് ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കൂ.
29.56
आ क्रन्दय बलम् ओजो न ऽ आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः ।
अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना ऽ इत ऽ इन्द्रस्य मुष्टिर् असि वीडयस्व ॥ २९.५६ ॥
ബലവും ഓജസ്സും ഉയർത്തി ഗർജ്ജിക്കൂ; ദുരിതങ്ങളെ ഓടിച്ച് ഇടിമുഴക്കം പോലെ മുഴങ്ങൂ. ഓ ദുന്ദുഭീ, ദുർഭാഗ്യത്തെ ഇവിടെനിന്ന് അകറ്റൂ. നീ ഇന്ദ്രന്റെ മുഷ്ടിയാണ്; നിന്നെത്തന്നെ ഉറപ്പിക്കൂ.
29.57
आमूर् अज प्रत्या वर्तयेमाः केतुमद् दुन्दुभिर् वावदीति ।
सम् अश्वपर्णाश् चरन्ति नो नरो ऽस्माकम् इन्द्र रथिनो जयन्तु ॥ २९.५७ ॥
ഇവരെ മുന്നോട്ട് നയിച്ച് തിരിച്ചുവിടൂ; കൊടികളോടെ ദുന്ദുഭി മുഴങ്ങുന്നു. കുതിരയിലയുടെ കൊടികൾ ഒന്നിച്ചു നീങ്ങുന്നു; ഞങ്ങളുടെ വീരന്മാരും രഥികളും, ഓ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്കായി ജയിക്കട്ടെ.
29.58
आग्नेयः कृष्णग्रीवः सारस्वती मेषी बभ्रुः सौम्यः पौष्णः श्यामः शितिपृष्ठो बार्हस्पत्यः शिल्पो वैश्वदेव ऽ ऐन्द्रो ऽरुणो मारुतः कल्माष ऽ ऐन्द्राग्नः सꣳहितो ऽधोरामः सावित्रो वारुणः कृष्ण ऽ एकशितिपात् पेत्वः ॥ २९.५८ ॥
അഗ്നിക്കുള്ളത്, കറുത്ത കഴുത്തുള്ളത്; സരസ്വതിക്കുള്ള പെണ്ണാട്; തവിട്ടുനിറം, സോമനുള്ളത്; പൂഷാവിനുള്ളത്, കറുപ്പ്; വെളുത്ത പുറമുള്ളത്; ബൃഹസ്പതിക്കുള്ളത്; പുള്ളിയുള്ളത്; വിശ്വദേവന്മാർക്കുള്ളത്; ഇന്ദ്രനുള്ളത്; ചുവപ്പ്; മരുത്തുക്കൾക്കുള്ളത്; പുള്ളി; ഇന്ദ്രാഗ്നികൾക്കുള്ളത്; ചേർന്നത്; താഴ്ന്ന വാരിയെല്ലുള്ളത്; സവിതാവിനുള്ളത്; വരുണനുള്ളത്; കറുപ്പ്; ഒരു വെളുത്ത കാലുള്ളത്; വേഗത്തിൽ പറക്കുന്നത്.
29.59
अग्नये ऽनीकवते रोहिताञ्जिर् अनड्वान् अधोरामौ सावित्रौ पौष्णौ रजतनाभी वैश्वदेवौ पिशंगौ तूपरु मारुतः कल्माष ऽ आग्नेयः कृष्णो ऽजः सारस्वती मेषी वारुणः पेत्वः ॥ २९.५९ ॥
അഗ്നി അനീകവതിന്: ചുവന്ന അടയാളമുള്ള കാള; താഴോട്ട് ചാഞ്ഞ ദണ്ഡുള്ള രണ്ടെണ്ണം; സവിതാവിന്റേത്; പൂഷാവിന്റേത്; വെള്ളി-നാഭി; വിശ്വദേവരുടേത്; പിശംഗം; തൂപരു; മരുത്തുക്കളുടേത്; പുള്ളിയുള്ളത്; അഗ്നിയുടേത്; കറുത്ത ആട്; സരസ്വതിയുടെ പെണ്ണാട്; വരുണന്റേത്; പെത്വം.
29.60
अग्नये गायत्राय त्रिवृते राथन्तरायाष्टाकपाल ऽ इन्द्राय त्रैष्टुभाय पञ्चदशाय बर्हतायैकादशकपालो विश्वेभ्यो देवेभ्यो जागतेभ्यः सप्तदशेभ्यो वैरूपेभ्यो द्वादशकपालो मित्रावरुणाभ्याम् आनुष्टुभाभ्याम् एकविꣳशाभ्यां वैराजाभ्यां पयस्या बृहस्पतये पाङ्क्ताय त्रिणवाय शाक्वराय चरुः सवित्र ऽ औष्णिहाय त्रयस्त्रिꣳशाय रैवताय द्वादशकपालः प्राजापत्यश् चरुर् अदित्यै विष्णुपत्न्यै चरुर् अग्नये वैश्वानराय द्वादशकपालो ऽनुमत्या ऽ अष्टाकपालः ॥ २९.६० ॥
അഗ്നിക്ക് ഗായത്രം, ത്രിവൃത്, രഥന്തരം എന്നിവയ്ക്കായി അഷ്ടാകപാലം; ഇന്ദ്രന് ത്രൈഷ്ടുഭം, പഞ്ചദശം, ബൃഹത്തിനായി ഏകാദശകപാലം; വിശ്വദേവകൾക്ക് ജാഗതം, സപ്തദശം, വൈരൂപത്തിനായി ദ്വാദശകപാലം; മിത്രാവരുണന്മാർക്ക് ആനുഷ്ടുഭം, ഏകവിംശം, വൈരാജത്തിനായി പയസ്യ; ബൃഹസ്പതിക്ക് പാങ്ക്തം, ത്രിണവം, ശാക്വരത്തിനായി ചരു; സവിതാവിന് ഔഷ്ണിഹം, ത്രയസ്ത്രിംശം, രൈവതത്തിനായി ദ്വാദശകപാലം; പ്രജാപതിക്ക് ചരു; അദിതിക്കും വിഷ്ണുപത്നിക്കും ചരു; അഗ്നി വൈശ്വാനരന് ദ്വാദശകപാലം; അനുമതിക്ക് അഷ്ടാകപാലം.