Yajurveda · Adhyāya 29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
29.1
समिद्धो ऽ अञ्जन् कृदरं मतीनां घृतम् अग्ने मधुमत् पिन्वमानः ।
वाजी वहन् वाजिनं जातवेदो देवानां वक्षि प्रियम् आ सधस्थम् ॥ २९.१ ॥
O fogo aceso unge o ghee com o poder das orações. Ó Agni, cheio de ghee doce, forte, levando o forte, ó Jātavedas, conduze-o ao querido assento comum dos deuses.
29.2
घृतेनाञ्जन्त् सं पथो देवयानान् प्रजानन् वाज्य् अप्य् एतु देवान् ।
अनु त्वा सप्ते प्रदिशः सचन्ताꣳ स्वधाम् अस्मै यजमानाय धेहि ॥ २९.२ ॥
Ungido com ghee, conhecendo bem os caminhos que os deuses percorrem, que também o forte vá aos deuses. Ó cavalo, que as direções te sigam; concede teu próprio sustento a este sacrificador.
29.3
ईड्यश् चासि वन्द्यश् च वाजिन्न् आशुश् चासि मेध्यश् च सप्ते ।
अग्निष् ट्वा देवैर् वसुभिः सजोषाः प्रीतं वह्निं वहतु जातवेदाः ॥ २९.३ ॥
És digno de louvor e de homenagem; ó forte, és veloz e apto para o sacrifício. Ó cavalo, que Agni, em harmonia com os deuses e os Vasus, satisfeito, te conduza, tu que levas a oferenda, ó Jātavedas.
29.4
स्तीर्णं बर्हिः सुष्टरीमा जुषाणोरु पृथु प्रथमानं पृथिव्याम् ।
देवेभिर् युक्तम् अदितिः सजोषाः स्योनं कृण्वान सुविते दधातु ॥ २९.४ ॥
Estendida, bem disposta, ampla e vasta, primeiro espalhada sobre a terra, esta relva sagrada está unida aos deuses. Que Aditi, satisfeita e concedendo conforto, a coloque no bem-estar.
29.5
एता ऽ उ वः सुभगा विश्वरूपा वि पक्षोभिः श्रयमाणा ऽ उदातैः ।
ऋष्वाः सतीः कवषः शुम्भमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा भवन्तु ॥ २९.५ ॥
Estas são auspiciosas para vós, de todas as formas, estendidas com suas asas, repousando sobre os laços erguidos. Que estas portas divinas, elevadas, adornadas e resplandecentes, sejam de passagem fácil.
29.6
अन्तरा मित्रावरुणा चरन्ती मुखं यज्ञानाम् अभि संविदाने ।
उषासा वाꣳ सुहिरण्ये सुशिल्पे ऽ ऋतस्य योनाव् इह सादयामि ॥ २९.६ ॥
Movendo-vos entre Mitra e Varuṇa, de comum acordo para a face dos sacrifícios, ó duas Auroras, bem adornadas de ouro e de belo artesanato, ponho-vos aqui no seio do ṛta.
29.7
प्रथमा वाꣳ सरथिना सुवर्णा देवौ पश्यन्तौ भुवनानि विश्वा ।
अपिप्रयं चोदना वां मिमाना होतारा ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.७ ॥
Primeiro vós dois, que conduzis um só carro, dourados, deuses que contemplais todos os mundos; impulsionando com um anseio que satisfaz, vós dois, como hotṛ, indicais o caminho da luz.
29.8
आदित्यैर् नो भारती वष्टु यज्ञꣳ सरस्वती सह रुद्रैर् न ऽ आवीत् ।
इडोपहूता वसुभिः सजोषा यज्ञं नो देवीर् अमृतेषु धत्त ॥ २९.८ ॥
Com os Ādityas, que a nossa Bhāratī deseje o sacrifício; que Sarasvatī, com os Rudras, nos proteja. Iḍā, invocada com os Vasus, partilhando a alegria, ó deusas, estabelecei o nosso sacrifício entre os imortais.
29.9
त्वष्टा वीरं देवकामं जजान त्वष्टुर् अर्वा जायत ऽ आशुर् अश्वः ।
त्वष्टेदं विश्वं भुवनं जजान बहोः कर्तारम् इह यक्षि होतः ॥ २९.९ ॥
Tvaṣṭṛ gerou o herói que deseja os deuses; nasceu o cavalo de Tvaṣṭṛ, o corcel veloz. Tvaṣṭṛ produziu todo este mundo. Ó hotṛ, aqui adora o criador de muitos.
29.10
अश्वो घृतेन त्मन्या समक्त ऽ उप देवाꣳ२ऽ ऋतुशः पाथ ऽ एतु ।
वनस्पतिर् देवलोकं प्रजानन्न् अग्निना हव्या स्वदितानि वक्षत् ॥ २९.१० ॥
Que o cavalo, ungido de manteiga clarificada no corpo, siga pelo caminho, estação após estação, até aos deuses; conhecendo o mundo dos deuses, que Vanaspati leve as doces oferendas por meio de Agni.
29.11
प्रजापतेस् तपसा वावृधानः सद्यो जातो दधिषे यज्ञम् अग्ने ।
स्वाहाकृतेन हविषा पुरोगा याहि साध्या हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.११ ॥
Ó Agni, que cresces pelo ardor de Prajāpati, nasces de imediato e sustentas o sacrifício. Vai à frente com a oferenda oferecida com svāhā; que os deuses Sādhya comam a oblação.
29.12
यद् अक्रन्दः प्रथमं जायमान ऽ उद्यन्त् समुद्राद् उत वा पुरीषात् ।
श्येनस्य पक्षा हरिणस्य बाहू ऽ उपस्तुत्यं महि जातं ते ऽ अर्वन् ॥ २९.१२ ॥
Quando relinchaste primeiro ao nascer, erguendo-te do oceano ou da corrente, o teu grande nascimento, com as asas do falcão e os braços da gazela, ó corcel, é digno de louvor.
29.13
यमेन दत्तं त्रित ऽ एनम् आयुनग् इन्द्र ऽ एणं प्रथमो ऽ अध्य् अतिष्ठत् ।
गन्धर्वो ऽ अस्य रशनाम् अगृभ्णात् सूराद् अश्वं वसवो निर् अतष्ट ॥ २९.१३ ॥
Dado por Yama, Trita atrelou este; Indra, o primeiro, montou este veloz. O Gandharva segurou a sua rédea; os Vasu tiraram o cavalo do sol.
29.14
असि यमो ऽ अस्य् आदित्यो ऽ अर्वन्न् असि त्रितो गुह्येन व्रतेन ।
असि सोमेन समया विपृक्त ऽ आहुस् ते त्रीणि दिवि बन्धनानि ॥ २९.१४ ॥
És Yama, és Āditya, ó corcel; pelo voto secreto és Trita. Unido a Soma, diz-se que estás libertado; os teus três laços estão no céu.
29.15
त्रीणि त ऽ आहुर् दिवि बन्धनानि त्रीण्य् अप्सु त्रीण्य् अन्तः समुद्रे ।
उतेव मे वरुणश् छन्त्स्य् अर्वन् यत्रा त ऽ आहुः परमं जनित्रम् ॥ २९.१५ ॥
Dizem que há três laços para ti no céu, três nas águas e três dentro do oceano. Ó cavalo, Varuṇa me dirá, por assim dizer, onde se diz estar teu lugar de nascimento supremo.
29.16
इमा ते वाजिन्न् अवमार्जनानीमा शफानाꣳ सनितुर् निधाना ।
अत्रा ते भद्रा रशना ऽ अपश्यम् ऋतस्य या ऽ अभिरक्षन्ति गोपाः ॥ २९.१६ ॥
Ó cavalo veloz, estes são teus panos de limpeza, estes os depósitos do doador dos cascos. Aqui vi tuas rédeas auspiciosas, que os guardiões da ordem cósmica protegem.
29.17
आत्मानं ते मनसाराद् अजानाम् अवो दिवा पतयन्तं पतंगम् ।
शिरो ऽ अपश्यं पथिभिः सुगेभिर् अरेणुभिर् जेहमानं पतत्रि ॥ २९.१७ ॥
De longe, com a mente, conheci teu ser, como um pássaro que voa do céu para baixo. Vi tua cabeça, alada, veloz por caminhos fáceis e sem poeira.
29.18
अत्रा ते रूपम् उत्तमम् अपश्यं जिगीषमाणम् इष ऽ आ पदे गोः ।
यदा ते मर्तो ऽ अनु भोगम् आनड् आद् इद् ग्रसिष्ठ ऽ ओषधीर् अजीगः ॥ २९.१८ ॥
Aqui vi tua forma mais alta, desejando conquistar alimento no lugar da vaca. Quando um mortal alcança teu deleite, então, o mais voraz, engoles as ervas.
29.19
अनु त्वा रथो ऽ अनु मर्यो ऽ अर्वन्न् अनु गावो ऽनु भगः कनीनाम् ।
अनु व्रातासस् तव सख्यम् ईयुर् अनु देवा ममिरे वीर्यं ते ॥ २९.१९ ॥
Atrás de ti foi o carro, ó cavalo, atrás de ti foi o mortal; atrás de ti foram as vacas e Bhaga das donzelas. Após tua amizade foram as tropas; na tua valentia alegraram-se os deuses.
29.20
हिरण्यशृङ्गो ऽयो अस्य पादा मनोजवा ऽ अवर इन्द्र ऽ आसीत् ।
देवा ऽ इद् अस्य हविरद्यम् आयन् यो ऽ अर्वन्तं प्रथमो ऽ अध्यतिष्ठत् ॥ २९.२० ॥
De chifres de ouro e cascos de ferro, veloz como o pensamento; Indra era a parte inferior. Os deuses vieram receber sua oblação comestível; quem primeiro montou o cavalo a obteve.
29.21
ईर्मान्तासः सिलिकमध्यमासः सꣳ शूरणासो दिव्यासो ऽ अत्याः ।
हꣳसा ऽ इव श्रेणिशो यतन्ते यद् आक्षिषुर् दिव्यम् अज्मम् अश्वाः ॥ २९.२१ ॥
Avançando impetuosos, brilhando no meio, valentes juntos, celestes e velozes, esforçam-se em fileiras como gansos quando correm pelo caminho celeste.
29.22
तव शरीरं पतयिष्ण्व् अर्वन् तव चित्तं वात ऽ इव ध्रजीमान् ।
तव शृङ्गाणि विष्ठिता पुरुत्रारण्येषु जर्भुराणा चरन्ति ॥ २९.२२ ॥
Teu corpo foi feito para voar, ó cavalo, e tua mente é veloz como o vento. Teus chifres erguem-se separados; vagueiam por muitos lugares nas florestas.
29.23
उप प्रागाच् छसनं वाज्य् अर्वा देवद्रीचा मनसा दीध्यानः ।
अजः पुरो नीयते नाभिर् अस्यानु पश्चात् कवयो यन्ति रेभाः ॥ २९.२३ ॥
O cavalo vigoroso aproximou-se da recitação de louvor, meditando com a mente voltada aos deuses. A cabra não nascida é conduzida à frente, seu umbigo; atrás seguem os sábios e os cantores.
29.24
उप प्रागात् परमं यत् सधस्थम् अर्वाꣳ२ऽ अच्छा पितरं मातरं च ।
अद्या देवान् जुष्टतमो हि गम्या ऽ अथा शास्ते दाशुषे वार्याणि ॥ २९.२४ ॥
O cavalo aproximou-se daquela suprema morada comum, rumo ao pai e à mãe. Hoje, tu, o mais agradável, és digno de alcançar os deuses; então concede bens desejáveis ao generoso sacrificante.
29.25
समिद्धो ऽ अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश् चिकित्वान् त्वं दूतः कविर् असि प्रचेताः ॥ २९.२५ ॥
Aceso hoje na casa do homem, ó deus, veneras os deuses. Grande como Mitra e sábio, és o mensageiro, o vidente sábio; traze aqui os deuses. (Jātavedas, Agni)
29.26
तनूनपात् पथ ऽ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त् स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिर् उत यज्ञम् ऋन्धन् देवत्रा च कृणुह्य् अध्वरं नः ॥ २९.२६ ॥
Tanūnapāt, ungindo de mel os caminhos e cursos da ordem cósmica, de língua bem afiada, enriquecendo o sacrifício com pensamentos e sabedoria, realiza o nosso rito entre os deuses. (Tanūnapāt, Agni)
29.27
नराशꣳसस्य महिमानम् एषाम् उप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः ।
ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा ऽ उभयानि हव्या ॥ २९.२७ ॥
Louvamos com sacrifícios a grandeza de Narāśaṃsa e a do venerável entre eles. Os deuses de bom propósito, puros, portadores do pensamento, deleitam-se com ambas as oblações. (Narāśaṃsa)
29.28
आजुह्वान ऽ ईड्यो वन्द्यश् चा याह्य् अग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानाम् असि यह्व होता स ऽ एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ २९.२८ ॥
Invocado, digno de louvor e de veneração, ó Agni, vem aqui com os Vasus em união alegre. És o grande hotar dos deuses; impelido, o mais venerável, adora estes deuses. (Agni)
29.29
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोर् अस्या वृज्यते ऽ अग्रे ऽ अह्नाम् ।
व्य् उ प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो ऽ अदितये स्योनम् ॥ २९.२९ ॥
A erva sagrada voltada para o leste é cortada nesta direção da terra, ao amanhecer, no início dos dias. Ela se espalha amplamente, muito vasta, agradável aos deuses e a Aditi. (barhis)
29.30
व्यचस्वतीर् उर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर् द्वारो बृहतीर् विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ २९.३० ॥
Portas amplas que vos estendeis, abri-vos largamente como esposas adornadas para seus maridos. Portas divinas, vastas, impulsionadoras de tudo, sede passagens fáceis para os deuses.
29.31
आ सुष्वयन्ती यजते ऽ उपाके ऽ उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे ऽ अधि श्रियꣳ शुक्रपिशं दधाने ॥ २९.३१ ॥
Que a Aurora e a Noite, dignas de adoração, se aproximem e se sentem em seu lugar: as divinas e grandes mulheres, com belos ornamentos de ouro, portando um esplendor brilhante.
29.32
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.३२ ॥
Os dois sacerdotes divinos, primeiros, de boa palavra, medindo o sacrifício dos homens para adorá-lo, impulsionando-o nas assembleias, como hábeis poetas que mostram a antiga luz pelas direções.
29.33
आ नो यज्ञं भारती तूयम् एत्व् इडा मनुष्वद् इह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर् बर्हिर् एदꣳ स्योनꣳ सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥ २९.३३ ॥
Que Bhāratī venha depressa ao nosso sacrifício, e que venha Iḍā, aqui atenta como Manu. Que as três deusas, com Sarasvatī, se sentem sobre esta agradável relva sagrada, hábeis em suas obras.
29.34
य ऽ इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपइर् अपिꣳशद् भुवनानि विश्वा ।
तम् अद्य होतर् इषितो यजीयान् देवं त्वष्टारम् इह यक्षि विद्वान् ॥ २९.३४ ॥
Ó Hotṛ, impelido hoje, conhecendo o deus Tvaṣṭṛ, o mais digno de adoração, que adornou com formas estes genitores céu e terra e todos os mundos, adora-o aqui.
29.35
उपाव सृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऽ ऋतुथा हवीꣳषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो ऽ अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ २९.३५ ॥
Ungindo por vontade própria os caminhos dos deuses, envia as oblações segundo as estações. Que Vanaspati, o oficiante, o deus Agni, saboreiem a oferenda com mel e ghee.
29.36
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञम् अग्निर् देवानाम् अभवत् पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रदिश्य् ऋतस्य वाचि स्वाहाकृतꣳ हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.३६ ॥
Nascido de imediato, Agni mediu o sacrifício e tornou-se o primeiro dos deuses. Pela indicação deste hotṛ, na palavra da verdade, que os deuses comam a oblação oferecida com svāhā.
29.37
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या ऽ अपेशसे ।
सम् उषद्भिर् अजायथाः ॥ २९.३७ ॥
Ó mortais, fazendo sinal de luz para o ignorante e forma para o informe, nascestes junto com as auroras.
29.38
जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद् वर्मी याति समदाम् उपस्थे ।
अनाविद्धया तन्वा जय त्वꣳ स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥ २९.३८ ॥
Quando o guerreiro couraçado entra no seio da assembleia de batalha, toma a aparência de uma nuvem de tempestade. Vence com corpo não traspassado; que a grandeza da armadura te proteja.
29.39
धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम ।
धनुः शत्रोर् अपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम ॥ २९.३९ ॥
Com o arco conquistemos o gado e o campo de batalha; com o arco conquistemos as ferozes assembleias de combate. O arco frustra o desejo do inimigo; com o arco conquistemos todas as direções.
29.40
वक्ष्यन्तीवेद् आ गनीगन्ति कर्णं प्रियꣳ सखायं परिषस्वजाना ।
योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वन् ज्या इयꣳ समने पारयन्ती ॥ २९.४० ॥
Como se fosse falar, ela vem murmurando ao ouvido do querido amigo, abraçando-o. Como uma mulher, esta corda esticada no arco vibra, levando-o através da batalha.
29.41
ते ऽ आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृताम् उपस्थे ।
अप शत्रून् विध्यताꣳ संविदाने ऽ आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती ऽ अमित्रान् ॥ २९.४१ ॥
Que se movam na batalha como uma mulher, e sustentem como a mãe sustenta o filho no colo. Em concórdia, que estas duas cordas, tremendo, perfurem os inimigos à distância.
29.42
बह्वीनां पिता बहुर् अस्य पुत्रश् चिश्चा कृणोति समनावगत्य ।
इषुधिः सङ्काः पृतनाश् च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः ॥ २९.४२ ॥
Pai de muitos, seu filho é muitos; aproximando-se na batalha, prepara as flechas. A aljava, as flechas sanka e todos os exércitos — presa às costas, lançada, vence.
29.43
रथे तिष्ठन् नयति वाजिनः पुरो यत्र-यत्र कामयते सुषारथिः ।
अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चाद् अनु यच्छन्ति रश्मयः ॥ २९.४३ ॥
De pé no carro, o bom auriga conduz os cavalos adiante aonde deseja. Louvai a grandeza das rédeas; as rédeas, seguindo a mente, a contêm.
29.44
तीव्रान् घोषान् कृण्वते वृषपाणयो ऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः ।
अवक्रामन्तः प्रपदैर् अमित्रान् क्षिणन्ति शत्रूꣳ१ऽ रनपव्ययन्तः ॥ २९.४४ ॥
Os cavalos, de cascos como mãos de touro, correndo com os carros, emitem gritos ferozes. Avançando com as patas dianteiras, repelindo na batalha, destroem os inimigos.
29.45
रथवाहनꣳ हविर् अस्य नाम यत्रायुधं निहितम् अस्य वर्म ।
तत्रा रथम् उप शग्मꣳ सदेम विश्वाहा वयꣳ सुमनस्यमानाः ॥ २९.४५ ॥
Esta oferenda que puxa o carro é o seu nome; onde estão colocados a sua arma e a sua armadura, que nos sentemos todos os dias junto ao carro auspicioso, de bom ânimo.
29.46
स्वादुषꣳसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः ।
चित्रसेना ऽ इषुबला ऽ अमृध्राः सतोवीरा ऽ उरवो व्रातसाहाः ॥ २९.४६ ॥
Pais que se sentam na doçura, doadores de vigor, que repousam na adversidade, poderosos e profundos, de hoste variada, fortes nas flechas, infalíveis, com filhos heroicos, vastos, vencedores de hostes.
29.47
ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी ऽ अनेहसा ।
पूषा नः पातु दुरिताद् ऋतावृधो रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ २९.४७ ॥
Pais semelhantes a brâmanes, ligados ao soma, que o céu e a terra, sem falha, nos sejam propícios. Que Pūṣan, aumentador da ordem, nos guarde do mal; que o maldizente não nos domine.
29.48
सुपर्णं वस्ते मृगो ऽ अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता ।
यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यम् इषवः शर्म यꣳसन् ॥ २९.४८ ॥
A flecha bem emplumada veste-se como o dente de um veado; presa por cordas e lançada, voa. Onde os homens correm juntos e separados, que as flechas nos concedam abrigo.
29.49
ऋजीते परि वृङ्धि नो ऽश्मा भवतु नस् तनूः ।
सोमो ऽ अधि ब्रवीतु नो ऽदितिः शर्म यच्छतु ॥ २९.४९ ॥
Ó tu, de curso reto, protege-nos em volta; que a pedra seja armadura para os nossos corpos. Que Soma fale por nós, e que Aditi conceda abrigo.
29.50
आ जङ्घन्ति सान्व् एषां जघनाꣳ२ऽ उप जिघ्नते ।
अश्वाजनि प्रचेतसो ऽश्वान्त् समत्सु चोदय ॥ २९.५० ॥
Golpeiam o dorso destes, golpeiam as coxas. Nascido dos cavalos, sábio, incita os cavalos nas batalhas.
29.51
अहिर् इव भोगैः पर्य् एति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः ।
हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान् पुमान् पुमाꣳसं परि पातु विश्वतः ॥ २९.५१ ॥
Como uma serpente com seus anéis envolve, afastando o projétil da corda do arco, ele envolve o braço. Aquele que golpeia com a mão, que conhece toda sabedoria, o homem, proteja o homem por todos os lados.
29.52
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया ऽ अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः ।
गोभिः संनद्धो ऽ असि वीडयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि ॥ २९.५२ ॥
Ó senhor da floresta, torna-te de membros fortes; sê nosso amigo, aquele que conduz à travessia, dono de bons heróis. Estás revestido com os raios das vacas; sê firme. Que o teu guerreiro firme conquiste as conquistas.
29.53
दिवः पृथिव्याः पर्य् ओज ऽ उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्य् आभृतꣳ सहः ।
अपाम् ओज्मानं परि गोभिर् आवृतम् इन्द्रस्य वज्रꣳ हविषा रथं यज ॥ २९.५३ ॥
A força erguida do céu e da terra, o poder trazido das árvores; o vigor das águas, o raio de Indra envolto em raios. Honra o carro com a oferenda.
29.54
इन्द्रस्य वज्रो मरुताम् अनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः ।
सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय ॥ २९.५४ ॥
O raio de Indra, a hoste dos Maruts, o ventre de Mitra, o umbigo de Varuṇa. Ó deus, ó carro, satisfeito, aceita esta nossa oferenda de dádiva; recebe as oferendas.
29.55
उप श्वासय पृथिवीम् उत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् ।
स दुन्दुभे सजूर् इन्द्रेण देवैर् दूराद् दवीयो ऽ अप सेध शत्रून् ॥ २९.५५ ॥
Faze ressoar a terra e o céu, ó tambor; que a hoste formada te perceba. Ó tambor de guerra, junto com Indra e os deuses, afasta os inimigos de longe.
29.56
आ क्रन्दय बलम् ओजो न ऽ आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः ।
अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना ऽ इत ऽ इन्द्रस्य मुष्टिर् असि वीडयस्व ॥ २९.५६ ॥
Desperta a força e o vigor e ruge; troveja, afastando as aflições. Ó tambor, afasta daqui a desgraça. Tu és o punho de Indra; firma-te.
29.57
आमूर् अज प्रत्या वर्तयेमाः केतुमद् दुन्दुभिर् वावदीति ।
सम् अश्वपर्णाश् चरन्ति नो नरो ऽस्माकम् इन्द्र रथिनो जयन्तु ॥ २९.५७ ॥
Empurra-os para a frente e faze-os voltar; o tambor soa alto com os seus estandartes. Os estandartes de folhas de cavalo avançam juntos; que os nossos homens e guerreiros de carro vençam por nós, ó Indra.
29.58
आग्नेयः कृष्णग्रीवः सारस्वती मेषी बभ्रुः सौम्यः पौष्णः श्यामः शितिपृष्ठो बार्हस्पत्यः शिल्पो वैश्वदेव ऽ ऐन्द्रो ऽरुणो मारुतः कल्माष ऽ ऐन्द्राग्नः सꣳहितो ऽधोरामः सावित्रो वारुणः कृष्ण ऽ एकशितिपात् पेत्वः ॥ २९.५८ ॥
De Agni, de pescoço negro; uma ovelha de Sarasvatī; castanho, de Soma; de Pūṣan, escuro; de dorso branco; de Bṛhaspati; malhado; de todos os deuses; de Indra; avermelhado; dos Maruts; manchado; de Indra e Agni; unido; de flanco voltado para baixo; de Savitṛ; de Varuṇa; negro; de um pé branco; o veloz que voa.
29.59
अग्नये ऽनीकवते रोहिताञ्जिर् अनड्वान् अधोरामौ सावित्रौ पौष्णौ रजतनाभी वैश्वदेवौ पिशंगौ तूपरु मारुतः कल्माष ऽ आग्नेयः कृष्णो ऽजः सारस्वती मेषी वारुणः पेत्वः ॥ २९.५९ ॥
Para Agni Anīkavat: um boi de marca vermelha; dois de vara voltada para baixo; de Savitṛ; de Pūṣan; de umbigo prateado; dos Viśvedevas; acastanhado; tūparu; dos Maruts; um malhado; de Agni; uma cabra negra; para Sarasvatī, uma ovelha; de Varuṇa; petva.
29.60
अग्नये गायत्राय त्रिवृते राथन्तरायाष्टाकपाल ऽ इन्द्राय त्रैष्टुभाय पञ्चदशाय बर्हतायैकादशकपालो विश्वेभ्यो देवेभ्यो जागतेभ्यः सप्तदशेभ्यो वैरूपेभ्यो द्वादशकपालो मित्रावरुणाभ्याम् आनुष्टुभाभ्याम् एकविꣳशाभ्यां वैराजाभ्यां पयस्या बृहस्पतये पाङ्क्ताय त्रिणवाय शाक्वराय चरुः सवित्र ऽ औष्णिहाय त्रयस्त्रिꣳशाय रैवताय द्वादशकपालः प्राजापत्यश् चरुर् अदित्यै विष्णुपत्न्यै चरुर् अग्नये वैश्वानराय द्वादशकपालो ऽनुमत्या ऽ अष्टाकपालः ॥ २९.६० ॥
Para Agni, com o Gāyatrī, o trìplice, o Rathantara: um bolo de oito potes. Para Indra, com o Triṣṭubh, o quinzeno, o Bṛhat: um bolo de onze potes. Para todos os deuses, com o Jagatī, o décimo-sétimo, o Vairūpa: um bolo de doze potes. Para Mitra e Varuṇa, com o Anuṣṭubh, o vigésimo-primeiro, o Virāj: uma oferenda de leite. Para Bṛhaspati, com o Paṅkti, o trêsnoveno, o Śākvara: uma oferenda de arroz cozido. Para Savitṛ, com o Uṣṇih, o trinta-e-três, o Revata: um bolo de doze potes. Para Prajāpati: uma oferenda de arroz cozido. Para Aditi e a esposa de Viṣṇu: oferendas de arroz cozido. Para Agni Vaiśvānara: um bolo de doze potes. Para Anumati: um bolo de oito potes.