யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
29.1
समिद्धो ऽ अञ्जन् कृदरं मतीनां घृतम् अग्ने मधुमत् पिन्वमानः ।
वाजी वहन् वाजिनं जातवेदो देवानां वक्षि प्रियम् आ सधस्थम् ॥ २९.१ ॥
நன்கு எரியும் அக்னி மந்திரங்களின் ஆற்றலால் நெய்யை அபிஷேகிக்கிறான். ஹே அக்னி, இனிய நெய்யால் நிறைந்து, வலிமையுடன் வலிமையானதை (குதிரையை) சுமந்து, ஹே ஜாதவேதா, தேவர்களின் அன்பான சதஸ்தத்திற்கு கொண்டு செல்வாயாக.
29.2
घृतेनाञ्जन्त् सं पथो देवयानान् प्रजानन् वाज्य् अप्य् एतु देवान् ।
अनु त्वा सप्ते प्रदिशः सचन्ताꣳ स्वधाम् अस्मै यजमानाय धेहि ॥ २९.२ ॥
நெய்யால் அபிஷேகிக்கப்பட்டு, தேவயான வழிகளை நன்கு அறிந்து, வலிமையானவன் தேவர்களிடம் செல்லட்டும். ஹே சப்தி (குதிரையே), திசைகள் உன்னைப் பின்தொடரட்டும்; இந்த யஜமானனுக்கு ஸ்வதையை அளி.
29.3
ईड्यश् चासि वन्द्यश् च वाजिन्न् आशुश् चासि मेध्यश् च सप्ते ।
अग्निष् ट्वा देवैर् वसुभिः सजोषाः प्रीतं वह्निं वहतु जातवेदाः ॥ २९.३ ॥
நீ போற்றத்தக்கவனும் வணங்கத்தக்கவனும் ஆவாய்; ஹே வாஜி, நீ விரைவானவனும் யாகத்திற்கு தகுதியானவனும் ஆவாய். ஹே சப்தி, தேவர்களும் வசுக்களும் உடன் கொண்ட அக்னி உன்னை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்று, ஹவிஸ் சுமப்பவனை சுமக்கட்டும், ஜாதவேதா அக்னி.
29.4
स्तीर्णं बर्हिः सुष्टरीमा जुषाणोरु पृथु प्रथमानं पृथिव्याम् ।
देवेभिर् युक्तम् अदितिः सजोषाः स्योनं कृण्वान सुविते दधातु ॥ २९.४ ॥
பூமியில் விரிக்கப்பட்டதும், நன்கு பரப்பப்பட்டதும், அகன்றதும், பரந்ததும், முதலில் விரிக்கப்பட்டதுமான இந்த பர்ஹிஸ் தேவர்களுடன் இணைந்துள்ளது. அதிதி இன்பத்தை அளித்து, நல்வாழ்வில் இதை நிலைநிறுத்தட்டும்.
29.5
एता ऽ उ वः सुभगा विश्वरूपा वि पक्षोभिः श्रयमाणा ऽ उदातैः ।
ऋष्वाः सतीः कवषः शुम्भमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा भवन्तु ॥ २९.५ ॥
இவை உங்களுக்கு நற்பேறுடையவை, அனைத்து வடிவங்களுடையவை; இறக்கைகளுடன் விரிந்து, எழுப்பப்பட்ட கட்டுகளின் மீது தாங்கப்பட்டவை. உயர்ந்தவையும் அலங்கரிக்கப்பட்டவையும் ஒளிர்பவையுமான இந்த தெய்வீக வாயில்கள் எளிதில் கடக்கக்கூடியவையாக இருக்கட்டும்.
29.6
अन्तरा मित्रावरुणा चरन्ती मुखं यज्ञानाम् अभि संविदाने ।
उषासा वाꣳ सुहिरण्ये सुशिल्पे ऽ ऋतस्य योनाव् इह सादयामि ॥ २९.६ ॥
மித்ரனுக்கும் வருணனுக்கும் இடையே செல்லும், யாகங்களின் முகம் நோக்கி ஒருமனப்பட்ட, பொன்னணி அணிந்த, நேர்த்தியான கைவினை கொண்ட இரு உஷஸ்களே, உங்களை இங்கு ருதத்தின் யோனியில் அமர்த்துகிறேன்.
29.7
प्रथमा वाꣳ सरथिना सुवर्णा देवौ पश्यन्तौ भुवनानि विश्वा ।
अपिप्रयं चोदना वां मिमाना होतारा ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.७ ॥
முதலில் நீங்கள் இருவர், ஒரே தேரில் செல்பவர்கள், பொன்னிறமானவர்கள், தெய்வங்கள், எல்லா உலகங்களையும் காண்பவர்கள்; நிறைவளிக்கும் தூண்டுதலைத் தருபவர்கள், நீங்கள் இருவரும் ஹோதாக்களாக ஒளியைத் திசை காட்டுபவர்கள்.
29.8
आदित्यैर् नो भारती वष्टु यज्ञꣳ सरस्वती सह रुद्रैर् न ऽ आवीत् ।
इडोपहूता वसुभिः सजोषा यज्ञं नो देवीर् अमृतेषु धत्त ॥ २९.८ ॥
ஆதித்யர்களுடன் எங்கள் பாரதி யாகத்தை விரும்பட்டும்; சரஸ்வதி ருத்ரர்களுடன் எங்களைக் காக்கட்டும். வசுக்களுடன் அழைக்கப்பட்ட இடா, மகிழ்ச்சியில் உடன்பட்டவளாய், தேவிகளே, எங்கள் யாகத்தை அமிருதங்களில் நிலைநிறுத்துங்கள்.
29.9
त्वष्टा वीरं देवकामं जजान त्वष्टुर् अर्वा जायत ऽ आशुर् अश्वः ।
त्वष्टेदं विश्वं भुवनं जजान बहोः कर्तारम् इह यक्षि होतः ॥ २९.९ ॥
த்வஷ்டா தேவர்களை விரும்பும் வீரனைப் பெற்றான்; த்வஷ்டாவின் குதிரை பிறந்தது, விரைவான குதிரை. த்வஷ்டா இந்த முழு உலகத்தையும் உருவாக்கினான். ஹோதாவே, இங்கு பலவற்றின் கர்த்தாவை வழிபடு.
29.10
अश्वो घृतेन त्मन्या समक्त ऽ उप देवाꣳ२ऽ ऋतुशः पाथ ऽ एतु ।
वनस्पतिर् देवलोकं प्रजानन्न् अग्निना हव्या स्वदितानि वक्षत् ॥ २९.१० ॥
நெய்யால் தன் உடலில் பூசப்பட்ட குதிரை ருதுக்களின்படி தேவர்களிடம் வழியில் செல்லட்டும்; வனஸ்பதி தேவலோகத்தை அறிந்தவனாய், அக்னியால் இனிய ஹவ்யங்களைக் கொண்டு செல்லட்டும்.
29.11
प्रजापतेस् तपसा वावृधानः सद्यो जातो दधिषे यज्ञम् अग्ने ।
स्वाहाकृतेन हविषा पुरोगा याहि साध्या हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.११ ॥
பிரஜாபதியின் தவத்தால் வளர்ந்தவனே, அக்னியே, உடனே பிறந்து நீ யாகத்தைத் தாங்குகிறாய். ஸ்வாஹாவுடன் அர்ப்பிக்கப்பட்ட அவிசுடன் முன்னே செல். சாத்தியர்களான தேவர்கள் அவியை உண்ணட்டும்.
29.12
यद् अक्रन्दः प्रथमं जायमान ऽ उद्यन्त् समुद्राद् उत वा पुरीषात् ।
श्येनस्य पक्षा हरिणस्य बाहू ऽ उपस्तुत्यं महि जातं ते ऽ अर्वन् ॥ २९.१२ ॥
நீ முதலில் பிறக்கையில் கனைத்து, கடலிலிருந்தோ அல்லது நீரிலிருந்தோ எழுந்தபோது, ஓ குதிரையே, பருந்தின் சிறகுகளும் மானின் கால்களும் கொண்ட உன் பெரிய பிறப்பு புகழ்தற்கு தகுந்தது.
29.13
यमेन दत्तं त्रित ऽ एनम् आयुनग् इन्द्र ऽ एणं प्रथमो ऽ अध्य् अतिष्ठत् ।
गन्धर्वो ऽ अस्य रशनाम् अगृभ्णात् सूराद् अश्वं वसवो निर् अतष्ट ॥ २९.१३ ॥
யமனால் கொடுக்கப்பட்ட இதை த்ரிதன் பூட்டினான்; முதலில் இந்திரன் இந்த மானின் மேல் ஏறினான். கந்தர்வன் இதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்தான்; வசுக்கள் சூரியனிடமிருந்து குதிரையை வெளிக்கொணர்ந்தனர்.
29.14
असि यमो ऽ अस्य् आदित्यो ऽ अर्वन्न् असि त्रितो गुह्येन व्रतेन ।
असि सोमेन समया विपृक्त ऽ आहुस् ते त्रीणि दिवि बन्धनानि ॥ २९.१४ ॥
நீ யமன், நீ ஆதித்யன், ஓ குதிரையே; ரகசிய விரதத்தால் நீ த்ரிதன். சோமத்தால் இணைந்தவனாயினும் பிரிக்கப்பட்டவன் என்று சொல்லப்படுகிறது; உன் மூன்று கட்டுகள் வானில் உள்ளன.
29.15
त्रीणि त ऽ आहुर् दिवि बन्धनानि त्रीण्य् अप्सु त्रीण्य् अन्तः समुद्रे ।
उतेव मे वरुणश् छन्त्स्य् अर्वन् यत्रा त ऽ आहुः परमं जनित्रम् ॥ २९.१५ ॥
சொர்க்கத்தில் உனக்கு மூன்று கட்டுகள் என்கிறார்கள்; நீரில் மூன்று, கடலின் உள்ளே மூன்று. அர்வன், வருணன் எனக்குச் சொல்வது போல், உன் மிக உயர்ந்த பிறப்பிடம் எங்கே என்று சொல்லப்படுகிறதோ அதையும் சொல்வார்.
29.16
इमा ते वाजिन्न् अवमार्जनानीमा शफानाꣳ सनितुर् निधाना ।
अत्रा ते भद्रा रशना ऽ अपश्यम् ऋतस्य या ऽ अभिरक्षन्ति गोपाः ॥ २९.१६ ॥
ஓ வாஜின், இவை உன் துடைக்கும் துணிகள்; இவை குளம்புகளைக் கொடுப்பவரின் பொக்கிஷங்கள். இங்கே உன் நல்ல கடிவாளத்தைக் கண்டேன்; ரத்தத்தின் காவலர்கள் அதைக் காக்கிறார்கள்.
29.17
आत्मानं ते मनसाराद् अजानाम् अवो दिवा पतयन्तं पतंगम् ।
शिरो ऽ अपश्यं पथिभिः सुगेभिर् अरेणुभिर् जेहमानं पतत्रि ॥ २९.१७ ॥
தொலைவிலிருந்து மனதால் உன் ஆன்மாவை அறிந்தேன்; வானத்திலிருந்து கீழே பறக்கும் பறவை போன்றது. எளிய, புழுதியில்லா வழிகளில் விரைந்து செல்லும் இறக்கையுள்ள உன் தலையைக் கண்டேன்.
29.18
अत्रा ते रूपम् उत्तमम् अपश्यं जिगीषमाणम् इष ऽ आ पदे गोः ।
यदा ते मर्तो ऽ अनु भोगम् आनड् आद् इद् ग्रसिष्ठ ऽ ओषधीर् अजीगः ॥ २९.१८ ॥
இங்கே உன் உயர்ந்த வடிவத்தைக் கண்டேன்; பசுவின் இடத்தில் உணவை வெல்ல விரும்புவதை. மனிதன் உன் இன்பத்தை அடையும்போது, நீ மிகுந்து பேசும் உண்பவனாக மூலிகைகளை விழுங்குகிறாய்.
29.19
अनु त्वा रथो ऽ अनु मर्यो ऽ अर्वन्न् अनु गावो ऽनु भगः कनीनाम् ।
अनु व्रातासस् तव सख्यम् ईयुर् अनु देवा ममिरे वीर्यं ते ॥ २९.१९ ॥
உன்னைத் தொடர்ந்து தேர் சென்றது, அர்வன், உன்னைத் தொடர்ந்து மனிதன் சென்றான்; உன்னைத் தொடர்ந்து பசுக்கள், கன்னியரின் பாகனான பகன் சென்றனர். உன் நட்பைத் தொடர்ந்து கூட்டங்கள் சென்றன; உன் வீரியத்தில் தேவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
29.20
हिरण्यशृङ्गो ऽयो अस्य पादा मनोजवा ऽ अवर इन्द्र ऽ आसीत् ।
देवा ऽ इद् अस्य हविरद्यम् आयन् यो ऽ अर्वन्तं प्रथमो ऽ अध्यतिष्ठत् ॥ २९.२० ॥
பொன் கொம்புகளும் இரும்புக் குளம்புகளும் கொண்டது, மனத்தின் வேகம் கொண்டது; அதன் கீழே இந்திரன் இருந்தான். தேவர்கள் அதன் உண்ணத்தக்க ஹவிஸைப் பெற வந்தனர்; குதிரையின் மீது முதலில் ஏறியவன் அதை வென்றான்.
29.21
ईर्मान्तासः सिलिकमध्यमासः सꣳ शूरणासो दिव्यासो ऽ अत्याः ।
हꣳसा ऽ इव श्रेणिशो यतन्ते यद् आक्षिषुर् दिव्यम् अज्मम् अश्वाः ॥ २९.२१ ॥
முன்னோக்கிச் செல்பவை, நடுவில் ஒளிர்பவை, ஒன்றாக வீரமுள்ளவை, தெய்வீகமானவை, வேகமானவை; வானுலகப் பாதையில் பாய்ந்தபோது அன்னங்களைப் போல் வரிசையில் முயல்கின்றன.
29.22
तव शरीरं पतयिष्ण्व् अर्वन् तव चित्तं वात ऽ इव ध्रजीमान् ।
तव शृङ्गाणि विष्ठिता पुरुत्रारण्येषु जर्भुराणा चरन्ति ॥ २९.२२ ॥
குதிரையே, உன் உடல் பறப்பதற்குரியது; உன் மனம் காற்றைப் போல் வேகமானது. உன் கொம்புகள் தனித்தனியாக நிற்கின்றன; அவை காடுகளில் பல இடங்களில் அலைந்து திரிகின்றன.
29.23
उप प्रागाच् छसनं वाज्य् अर्वा देवद्रीचा मनसा दीध्यानः ।
अजः पुरो नीयते नाभिर् अस्यानु पश्चात् कवयो यन्ति रेभाः ॥ २९.२३ ॥
வலிமையான குதிரை துதிப் பாடலை நோக்கி வந்தது; மனத்தால் தேவர்களை நோக்கி தியானித்தபடி. வெள்ளாடு முன்னே கொண்டு செல்லப்படுகிறது; இதன் தொப்புள்; பின்னால் ஞானிகளும் பாடகர்களும் செல்கின்றனர்.
29.24
उप प्रागात् परमं यत् सधस्थम् अर्वाꣳ२ऽ अच्छा पितरं मातरं च ।
अद्या देवान् जुष्टतमो हि गम्या ऽ अथा शास्ते दाशुषे वार्याणि ॥ २९.२४ ॥
குதிரை அந்த உயர்ந்த பொது இருப்பிடத்தை நோக்கி வந்தது; தந்தையையும் தாயையும் நோக்கி. இன்று நீ தேவர்களுக்கு மிகவும் உவப்பானவனாக அணுகத்தக்கவன்; பின்னர் கொடையளிக்கும் யஜமானனுக்கு விரும்பத்தக்க பொருட்களை அருள்கிறான்.
29.25
समिद्धो ऽ अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः ।
आ च वह मित्रमहश् चिकित्वान् त्वं दूतः कविर् असि प्रचेताः ॥ २९.२५ ॥
ஜாதவேதஸே, இன்று மனிதனின் இல்லத்தில் எரியும் நீ, தேவனே, தேவர்களை வழிபடுகிறாய். மித்ரனைப் போல் பெரியவனும் அறிவுள்ளவனுமான நீ தூதன், ஞானக் கவி; தேவர்களை இங்கே கொண்டுவா.
29.26
तनूनपात् पथ ऽ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त् स्वदया सुजिह्व ।
मन्मानि धीभिर् उत यज्ञम् ऋन्धन् देवत्रा च कृणुह्य् अध्वरं नः ॥ २९.२६ ॥
தனூநபாத், ருதத்தின் பாதைகளையும் வழிகளையும் தேனால் அபிஷேகித்து, இனிய நாவுடையவனே, எண்ணங்களாலும் அறிவாலும் யாகத்தை வளர்த்து, தேவர்களிடையே எங்கள் யாகத்தை நிறைவேற்று.
29.27
नराशꣳसस्य महिमानम् एषाम् उप स्तोषाम यजतस्य यज्ञैः ।
ये सुक्रतवः शुचयो धियंधाः स्वदन्ति देवा ऽ उभयानि हव्या ॥ २९.२७ ॥
நராசம்சனின் மகிமையை, இவர்களில் வழிபடத்தக்கவனின் மகிமையை, யாகங்களால் நாங்கள் துதிக்கிறோம். நல்ல சங்கல்பமுள்ள, தூய்மையான, அறிவைத் தாங்கும் தேவர்கள் இரு வகை ஹவ்யங்களையும் உண்கின்றனர்.
29.28
आजुह्वान ऽ ईड्यो वन्द्यश् चा याह्य् अग्ने वसुभिः सजोषाः ।
त्वं देवानाम् असि यह्व होता स ऽ एनान् यक्षीषितो यजीयान् ॥ २९.२८ ॥
ஆஹூதனாகி, புகழத்தக்கவனும் வணங்கத்தக்கவனுமான அக்னியே, வசுக்களுடன் இன்பத்துடன் இங்கு வா. நீ தேவர்களின் மகத்தான ஹோதா; அந்த நீ தூண்டப்பட்டு, மிகவும் யஜனீயனாக இவர்களை வழிபடு.
29.29
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोर् अस्या वृज्यते ऽ अग्रे ऽ अह्नाम् ।
व्य् उ प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो ऽ अदितये स्योनम् ॥ २९.२९ ॥
பூமியின் இத்திசையில் கிழக்கு நோக்கிய பர்ஹிஸ், விடியலில், நாட்களின் தொடக்கத்தில் அறுக்கப்படுகிறது. அது பரவி விரிகிறது, மிக அகன்றதாய், தேவர்களுக்கும் அதிதிக்கும் சுகமானதாய்.
29.30
व्यचस्वतीर् उर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः ।
देवीर् द्वारो बृहतीर् विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः ॥ २९.३० ॥
விரிந்து பரவும் பெரிய வாயில்களே, கணவர்களுக்காக அலங்கரிக்கப்பட்ட மனைவியரைப் போல அகலமாகத் திறந்து கொள்ளுங்கள். தெய்வீகமும் பெரியதுமான வாயில்களே, அனைத்தையும் இயக்குபவையே, தேவர்களுக்கு எளிதில் செல்லக்கூடியவையாக ஆகுங்கள்.
29.31
आ सुष्वयन्ती यजते ऽ उपाके ऽ उषासानक्ता सदतां नि योनौ ।
दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे ऽ अधि श्रियꣳ शुक्रपिशं दधाने ॥ २९.३१ ॥
ஒளிர்வதும் வழிபடத்தக்கதுமான உஷஸும் நக்தாவும் அருகில் வந்து, தங்கள் இடத்தில் அமரட்டும். தெய்வீகமும் பெரியவர்களுமான இரு பெண்கள், பொன் அணிகளை அணிந்து, பிரகாசமான ஒளியைத் தாங்கியவர்களாக.
29.32
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै ।
प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ २९.३२ ॥
தெய்வீகமும், முதன்மையுமான, நல்ல சொல்லுடைய இரு ஹோதாக்கள், மனிதர்களின் யாகத்தை அளந்து வழிபடுவதற்காக, சபைகளில் தூண்டி, திறமையான கவிஞர்களாக, பழமையான ஒளியை திசையின் வழியாகக் காட்டுபவர்களாக.
29.33
आ नो यज्ञं भारती तूयम् एत्व् इडा मनुष्वद् इह चेतयन्ती ।
तिस्रो देवीर् बर्हिर् एदꣳ स्योनꣳ सरस्वती स्वपसः सदन्तु ॥ २९.३३ ॥
எங்கள் யாகத்திற்கு பாரதி விரைவில் வரட்டும்; மனுவைப் போல இங்கே கவனித்துக்கொண்டிருக்கும் இடா வரட்டும். மூன்று தெய்வங்களும், சரஸ்வதியுடன், இந்த இனிய தர்ப்பை ஆசனத்தில் அமரட்டும், செயல்திறம் மிக்கவர்களாக.
29.34
य ऽ इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपइर् अपिꣳशद् भुवनानि विश्वा ।
तम् अद्य होतर् इषितो यजीयान् देवं त्वष्टारम् इह यक्षि विद्वान् ॥ २९.३४ ॥
இந்த உற்பத்தியாளர்களான வானையும் பூமியையும், எல்லா உலகங்களையும் வடிவங்களால் அலங்கரித்தவரான, அவரை, ஹோதாவே, இன்று தூண்டப்பட்டு, மிகவும் வழிபடத்தக்க தெய்வமான த்வஷ்டாவை, அறிந்தவனாக இங்கே வழிபடு.
29.35
उपाव सृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऽ ऋतुथा हवीꣳषि ।
वनस्पतिः शमिता देवो ऽ अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन ॥ २९.३५ ॥
தன்னிச்சையாக தேவர்களின் வழிகளை அபிஷேகித்தபடி, ருதுக்களின்படி ஹவிஸ்களை அனுப்புக. வனஸ்பதியும், சமிதாவும், தேவனாகிய அக்நியும் தேனாலும் நெய்யாலும் ஹவ்யத்தை சுவைக்கட்டும்.
29.36
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञम् अग्निर् देवानाम् अभवत् पुरोगाः ।
अस्य होतुः प्रदिश्य् ऋतस्य वाचि स्वाहाकृतꣳ हविर् अदन्तु देवाः ॥ २९.३६ ॥
பிறந்தவுடனே அக்நி யஜ்ஞத்தை அளந்தான்; தேவர்களுக்கு முன்னோடி ஆனான். இந்த ஹோதாவின் ஆணையின்படி, ருதத்தின் வாக்கில் ஸ்வாஹாவுடன் அர்ப்பிக்கப்பட்ட ஹவிஸை தேவர்கள் உண்ணட்டும்.
29.37
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या ऽ अपेशसे ।
सम् उषद्भिर् अजायथाः ॥ २९.३७ ॥
ஓ மனிதர்களே, அறியாதவர்களுக்கு அறிவின் அடையாளத்தை உண்டாக்கி, உருவற்றவர்களுக்கு உருவம் அளித்தபடி, உஷஸ்களுடன் நீங்கள் பிறந்தீர்கள்.
29.38
जीमूतस्येव भवति प्रतीकं यद् वर्मी याति समदाम् उपस्थे ।
अनाविद्धया तन्वा जय त्वꣳ स त्वा वर्मणो महिमा पिपर्तु ॥ २९.३८ ॥
கவசம் அணிந்தவன் போர்க்கூட்டத்தின் மடியில் செல்லும்போது, அவன் இடிமேகத்தைப் போன்ற தோற்றம் பெறுகிறான். துளைக்கப்படாத உடலுடன் நீ வெற்றி பெறு; கவசத்தின் மகிமை உன்னைக் காக்கட்டும்.
29.39
धन्वना गा धन्वनाजिं जयेम धन्वना तीव्राः समदो जयेम ।
धनुः शत्रोर् अपकामं कृणोति धन्वना सर्वाः प्रदिशो जयेम ॥ २९.३९ ॥
வில்லினால் பசுக்களையும் போர்க்களத்தையும் வெல்வோம்; வில்லினால் கடுமையான போர்க்கூட்டங்களை வெல்வோம். வில் பகைவனின் விருப்பத்தைத் தவறாக்குகிறது; வில்லினால் எல்லாத் திசைகளையும் வெல்வோம்.
29.40
वक्ष्यन्तीवेद् आ गनीगन्ति कर्णं प्रियꣳ सखायं परिषस्वजाना ।
योषेव शिङ्क्ते वितताधि धन्वन् ज्या इयꣳ समने पारयन्ती ॥ २९.४० ॥
பேசப்போகிறவள் போல, அன்பான நண்பனின் காதை நோக்கி முணுமுணுத்து, அவனை அணைத்துக்கொண்டு வருகிறாள். பெண்ணைப் போல வில்லின் மேல் விரிந்த இந்த நாண் போரில் கடத்தி வெற்றி தந்து ஒலிக்கிறது.
29.41
ते ऽ आचरन्ती समनेव योषा मातेव पुत्रं बिभृताम् उपस्थे ।
अप शत्रून् विध्यताꣳ संविदाने ऽ आर्त्नी इमे विष्फुरन्ती ऽ अमित्रान् ॥ २९.४१ ॥
அவை போரில் நகரும் பெண்ணைப் போல, தாய் மகனைத் தன் மடியில் ஏந்துவது போல் தாங்கட்டும். ஒருமனதுடன் இந்த இரு நாண்களும் துடித்து எதிரிகளைத் தூரத்தில் துளைக்கட்டும்.
29.42
बह्वीनां पिता बहुर् अस्य पुत्रश् चिश्चा कृणोति समनावगत्य ।
इषुधिः सङ्काः पृतनाश् च सर्वाः पृष्ठे निनद्धो जयति प्रसूतः ॥ २९.४२ ॥
பலரின் தந்தை; இதன் மகன் பலர். போரில் அணுகி அம்புகளை ஏற்பாடு செய்கிறான். அம்பறாத்தூணி, சங்கைகள், எல்லா படைகளும் — முதுகில் கட்டப்பட்டு, ஏவப்பட்டு வெல்கிறது.
29.43
रथे तिष्ठन् नयति वाजिनः पुरो यत्र-यत्र कामयते सुषारथिः ।
अभीशूनां महिमानं पनायत मनः पश्चाद् अनु यच्छन्ति रश्मयः ॥ २९.४३ ॥
தேரில் நின்று நல்ல தேரோட்டி குதிரைகளை எங்கெங்கு விரும்புகிறானோ அங்கு முன்னே செலுத்துகிறான். கடிவாளங்களின் மகிமையைப் போற்றுங்கள்; கடிவாளங்கள் மனதைப் பின்தொடர்ந்து அடக்குகின்றன.
29.44
तीव्रान् घोषान् कृण्वते वृषपाणयो ऽश्वा रथेभिः सह वाजयन्तः ।
अवक्रामन्तः प्रपदैर् अमित्रान् क्षिणन्ति शत्रूꣳ१ऽ रनपव्ययन्तः ॥ २९.४४ ॥
காளையின் கை போன்ற குளம்புடைய குதிரைகள் தேர்களுடன் சேர்ந்து வேகமாக ஓடி கடும் ஒலியை எழுப்புகின்றன. முன்னங்கால்களால் பாய்ந்து, போரில் தள்ளி, எதிரிகளை அழிக்கின்றன.
29.45
रथवाहनꣳ हविर् अस्य नाम यत्रायुधं निहितम् अस्य वर्म ।
तत्रा रथम् उप शग्मꣳ सदेम विश्वाहा वयꣳ सुमनस्यमानाः ॥ २९.४५ ॥
தேரை இழுக்கும் இந்த ஹவிஸ் இதன் பெயர்; ஆயுதமும் கவசமும் எங்கே வைக்கப்பட்டுள்ளதோ அங்கே, நல்ல மனத்தோடு நாம் நாள்தோறும் மங்கலமான தேரருகில் அமர்வோமாக.
29.46
स्वादुषꣳसदः पितरो वयोधाः कृच्छ्रेश्रितः शक्तीवन्तो गभीराः ।
चित्रसेना ऽ इषुबला ऽ अमृध्राः सतोवीरा ऽ उरवो व्रातसाहाः ॥ २९.४६ ॥
இனிய இடத்தில் அமர்ந்து, ஆயுள் அளிக்கும், கடினத்தில் அடைக்கலம் பெற்ற, சக்தியுடைய, ஆழமான, பல்வகைப் படையுடைய, அம்புப் பலமுள்ள, குறையாத, வீரப் புதல்வர்களுடைய, பரந்த, கூட்டங்களை வெல்லும் பித்ருக்களே.
29.47
ब्राह्मणासः पितरः सोम्यासः शिवे नो द्यावापृथिवी ऽ अनेहसा ।
पूषा नः पातु दुरिताद् ऋतावृधो रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ २९.४७ ॥
பிராமணர்களைப் போன்ற, சோமமுடைய பித்ருக்களே, பாவமற்ற வானும் பூமியும் எங்களுக்கு மங்கலமாகட்டும். ருதத்தை வளர்க்கும் பூஷன் தீமையிலிருந்து எங்களைக் காக்கட்டும்; தீச்சொல் பேசுபவர் எங்களை ஆளாதிருக்கட்டும்.
29.48
सुपर्णं वस्ते मृगो ऽ अस्या दन्तो गोभिः संनद्धा पतति प्रसूता ।
यत्रा नरः सं च वि च द्रवन्ति तत्रास्मभ्यम् इषवः शर्म यꣳसन् ॥ २९.४८ ॥
சிறகுள்ள அம்பு மானின் பல்லைப் போல் தன்னை அணிகிறது; தோல்வார்களால் கட்டப்பட்டு ஏவப்பட்டு பறக்கிறது. மனிதர்கள் கூடியும் பிரிந்தும் ஓடும் இடத்தில், அம்புகள் எங்களுக்கு அடைக்கலம் அளிக்கட்டும்.
29.49
ऋजीते परि वृङ्धि नो ऽश्मा भवतु नस् तनूः ।
सोमो ऽ अधि ब्रवीतु नो ऽदितिः शर्म यच्छतु ॥ २९.४९ ॥
நேரே செல்பவளே, எங்களைச் சுற்றிக் காத்தருள்க; கல் எங்கள் உடலுக்குக் கவசமாகட்டும். சோமன் எங்களுக்காகப் பேசட்டும்; அதிதி அடைக்கலம் அளிக்கட்டும்.
29.50
आ जङ्घन्ति सान्व् एषां जघनाꣳ२ऽ उप जिघ्नते ।
अश्वाजनि प्रचेतसो ऽश्वान्त् समत्सु चोदय ॥ २९.५० ॥
இவர்களின் முதுகையும் பின்புறத்தையும் அவர்கள் தாக்குகிறார்கள். குதிரைகளிலிருந்து பிறந்த ஞானியே, போர்களில் குதிரைகளைத் தூண்டு.
29.51
अहिर् इव भोगैः पर्य् एति बाहुं ज्याया हेतिं परिबाधमानः ।
हस्तघ्नो विश्वा वयुनानि विद्वान् पुमान् पुमाꣳसं परि पातु विश्वतः ॥ २९.५१ ॥
பாம்பு தன் சுருள்களால் சுற்றுவது போல, வில்நாணிலிருந்து வரும் ஆயுதத்தைத் தடுத்து அவன் கையைச் சூழ்கிறான். கையால் தாக்கும், எல்லா ஞானங்களையும் அறிந்த மனிதன் மனிதனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் காக்கட்டும்.
29.52
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया ऽ अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः ।
गोभिः संनद्धो ऽ असि वीडयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि ॥ २९.५२ ॥
வனஸ்பதியே, நீ உறுதியான அங்கங்களை உடையவனாக இரு; எங்கள் நண்பனாக, கடத்துபவனாக, நல்ல வீரர்களை உடையவனாக இரு. நீ பசுக்களால் கவசம் பூண்டவன்; உறுதியாக நில். உன் நிலைத்த வீரன் வெற்றிகளை வெல்லட்டும்.
29.53
दिवः पृथिव्याः पर्य् ओज ऽ उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्य् आभृतꣳ सहः ।
अपाम् ओज्मानं परि गोभिर् आवृतम् इन्द्रस्य वज्रꣳ हविषा रथं यज ॥ २९.५३ ॥
வானத்திலிருந்தும் பூமியிலிருந்தும் எழுப்பப்பட்ட வலிமை; மரங்களிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட பலம். நீர்களின் ஓஜஸ், ஒளிக்கதிர்களால் சுற்றப்பட்ட இந்திரனின் வஜ்ரம். ஹவிஸுடன் தேரை வழிபடு.
29.54
इन्द्रस्य वज्रो मरुताम् अनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः ।
सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय ॥ २९.५४ ॥
இந்திரனின் வஜ்ரம், மருத்துகளின் படை, மித்திரனின் கருவு, வருணனின் நாபி. அந்த தேவனே, ரதமே, எங்கள் இந்த ஹவ்ய தானத்தை மகிழ்ந்து ஏற்று, ஹவ்யங்களை வரவேற்றுக்கொள்.
29.55
उप श्वासय पृथिवीम् उत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् ।
स दुन्दुभे सजूर् इन्द्रेण देवैर् दूराद् दवीयो ऽ अप सेध शत्रून् ॥ २९.५५ ॥
முரசே, பூமியையும் வானத்தையும் முழங்கச் செய். உன் ஒலியால் நிலைகொண்ட படை விழித்தெழட்டும். ஓ துந்துபியே, இந்திரனுடனும் தேவர்களுடனும் சேர்ந்து, தொலைவிலிருந்தே எதிரிகளை விரட்டு.
29.56
आ क्रन्दय बलम् ओजो न ऽ आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः ।
अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना ऽ इत ऽ इन्द्रस्य मुष्टिर् असि वीडयस्व ॥ २९.५६ ॥
பலத்தையும் ஓஜஸையும் எழுப்பி முழங்கு; இடர்களைத் துரத்தி இடியென முழங்கு. ஓ துந்துபியே, துரதிர்ஷ்டத்தை இங்கிருந்து விரட்டு. நீ இந்திரனின் கைமுஷ்டி; உன்னை உறுதிப்படுத்திக்கொள்.
29.57
आमूर् अज प्रत्या वर्तयेमाः केतुमद् दुन्दुभिर् वावदीति ।
सम् अश्वपर्णाश् चरन्ति नो नरो ऽस्माकम् इन्द्र रथिनो जयन्तु ॥ २९.५७ ॥
இவர்களை முன்னே செலுத்தி திருப்பு; கொடிகளுடன் துந்துபி முழங்குகிறது. குதிரை-இலைக் கொடிகள் ஒன்றாகச் செல்கின்றன; எங்கள் வீரர்களும் தேர்வீரர்களும், ஓ இந்திரா, எங்களுக்காக வெல்லட்டும்.
29.58
आग्नेयः कृष्णग्रीवः सारस्वती मेषी बभ्रुः सौम्यः पौष्णः श्यामः शितिपृष्ठो बार्हस्पत्यः शिल्पो वैश्वदेव ऽ ऐन्द्रो ऽरुणो मारुतः कल्माष ऽ ऐन्द्राग्नः सꣳहितो ऽधोरामः सावित्रो वारुणः कृष्ण ऽ एकशितिपात् पेत्वः ॥ २९.५८ ॥
அக்னிக்குரியது, கருங்கழுத்துடையது; சரஸ்வதிக்குரிய பெண்ணாடு; பழுப்பு, சோமனுக்குரியது; பூஷனுக்குரியது, கருமை; வெண்முதுகு உடையது; பிருஹஸ்பதிக்குரியது; புள்ளிகள்; விஸ்வதேவர்களுக்குரியது; இந்திரனுக்குரியது; செந்நிறம்; மருத்களுக்குரியது; புள்ளிகள்; இந்திரன்-அக்னிக்குரியது; இணைந்தது; தாழ்ந்த விலா உடையது; சவிதாவுக்குரியது; வருணனுக்குரியது; கருமை; ஒரு வெண்கால்; வேகமாகப் பறப்பது.
29.59
अग्नये ऽनीकवते रोहिताञ्जिर् अनड्वान् अधोरामौ सावित्रौ पौष्णौ रजतनाभी वैश्वदेवौ पिशंगौ तूपरु मारुतः कल्माष ऽ आग्नेयः कृष्णो ऽजः सारस्वती मेषी वारुणः पेत्वः ॥ २९.५९ ॥
அக்னி அனீகவத்துக்கு: சிவப்பு-குறியிட்ட காளை; கீழ்நோக்கிய தண்டுடைய இருவர்; சவிதாவுடையது; பூஷனுடையது; வெள்ளி-நாபி; விஶ்வதேவர்களுடையது; பிசங்கம்; தூபரு; மருத்துகளுடையது; புள்ளிகளுடையது; அக்னியுடையது; கறுப்பு ஆடு; சரஸ்வதியின் பெட்டை ஆடு; வருணனுடையது; பெத்வம்.
29.60
अग्नये गायत्राय त्रिवृते राथन्तरायाष्टाकपाल ऽ इन्द्राय त्रैष्टुभाय पञ्चदशाय बर्हतायैकादशकपालो विश्वेभ्यो देवेभ्यो जागतेभ्यः सप्तदशेभ्यो वैरूपेभ्यो द्वादशकपालो मित्रावरुणाभ्याम् आनुष्टुभाभ्याम् एकविꣳशाभ्यां वैराजाभ्यां पयस्या बृहस्पतये पाङ्क्ताय त्रिणवाय शाक्वराय चरुः सवित्र ऽ औष्णिहाय त्रयस्त्रिꣳशाय रैवताय द्वादशकपालः प्राजापत्यश् चरुर् अदित्यै विष्णुपत्न्यै चरुर् अग्नये वैश्वानराय द्वादशकपालो ऽनुमत्या ऽ अष्टाकपालः ॥ २९.६० ॥
அக்னிக்கு காயத்ர, த்ரிவ்ருத், ராதந்தர உரிய அஷ்டாகபாலம்; இந்திரனுக்கு த்ரைஷ்டுப, பஞ்சதஶ, பிருஹத் உரிய ஏகாதஶகபாலம்; அனைத்து தேவர்களுக்கும் ஜாகத, ஸப்தத3ஶ, வைரூப உரிய த்வாதஶகபாலம்; மித்ர-வருணருக்கு ஆனுஷ்டுப, ஏகவிம்ஶ, வைராஜ உரிய பயஸ்யா; ப்ருஹஸ்பதிக்கு பாங்க்த, த்ரிணவ, ஶாக்வர உரிய சரு; சவிதாவுக்கு ஔஷ்ணிஹ, த்ரயஸ்த்ரிம்ஶ, ரைவத உரிய த்வாதஶகபாலம்; பிரஜாபதிக்கு சரு; அதிதிக்கும் விஷ்ணுபத்னிக்கும் சரு; அக்னி வைஶ்வானரருக்கு த்வாதஶகபாலம்; அனுமதிக்கு அஷ்டாகபாலம்.