സാമവേദം · ഭാഗം 2.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.9.1175
शि꣡शुं꣢ जज्ञा꣣न꣡ꣳ ह꣢र्य꣣तं꣡ मृ꣢जन्ति शु꣣म्भ꣢न्ति꣣ वि꣡प्रं꣢ म꣣रु꣡तो꣢ ग꣣णे꣡न꣢ ।
क꣣वि꣢र्गी꣣र्भिः꣡ काव्ये꣢꣯ना क꣣विः꣡ सन्त्सोमः꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣म꣡त्ये꣢ति꣣ रे꣡भ꣢न् ॥ ११७५ ॥
കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ജനിച്ച, പ്രിയനായ സോമനെ മരുത്തുകൾ തങ്ങളുടെ ഗണത്തോടൊപ്പം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; വിപ്രനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. കവിയായ സോമൻ ഗീതങ്ങളാലും കാവ്യകൗശലത്താലും കവിയായി, ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ട് പവിത്രത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു.
2.9.1176
ऋ꣣षि꣢मना꣣ य꣡ ऋ꣢षि꣣कृ꣢त्स्व꣣र्षाः꣢ स꣣ह꣡स्र꣢नीथः पद꣣वीः꣡ क꣢वी꣣ना꣢म् ।
तृ꣣ती꣢यं꣣ धा꣡म꣢ महि꣣षः꣡ सिषा꣢꣯स꣣न्त्सो꣡मो꣢ वि꣣रा꣢ज꣣म꣡नु꣢ राजति꣣ ष्टु꣢प् ॥ ११७६ ॥
ഋഷിമനസ്സുള്ളവനും ഋഷികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും സ്വർഗ്ഗം ജയിക്കുന്നവനും ആയിരം വഴികാട്ടലുകളുള്ളവനും കവികളുടെ വഴികൾക്ക് അധിപനുമായ സോമൻ, മൂന്നാമത്തെ ധാമം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വിരാജിനെ പിന്തുടർന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നു.
2.9.1177
च꣣मूष꣢च्छ्ये꣣नः꣡ श꣢कु꣣नो꣢ वि꣣भृ꣡त्वा꣢ गोवि꣣न्दु꣢र्द्र꣣प्स꣡ आयु꣢꣯धानि꣣ बि꣡भ्र꣢त् ।
अ꣣पा꣢मू꣣र्मि꣡ꣳ सच꣢꣯मानः समु꣣द्रं꣢ तु꣣री꣢यं꣣ धा꣡म꣢ महि꣣षो꣡ वि꣢वक्ति ॥ ११७७ ॥
ചമസത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, പരുന്തുപോലുള്ള, പക്ഷിയെപ്പോലെ വഹിക്കപ്പെട്ട, പശുക്കളെ കണ്ടെത്തുന്ന സോമബിന്ദു, ആയുധങ്ങൾ വഹിച്ച്, ജലത്തിരയോടു ചേർന്ന് സമുദ്രത്തിലെത്തുന്നു; മഹാനായവൻ നാലാമത്തെ ധാമം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
2.9.1178
ए꣣ते꣡ सोमा꣢꣯ अ꣣भि꣢ प्रि꣣य꣡मिन्द्र꣢꣯स्य꣣ का꣡म꣢मक्षरन् ।
व꣡र्ध꣢न्तो अस्य वी꣣कय꣢꣯म् ॥ ११७८ ॥
ഈ സോമരസങ്ങൾ ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയമായ ആഗ്രഹത്തിലേക്ക് ഒഴുകി; അവന്റെ വീര്യത്തെ വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
2.9.1179
पु꣣नाना꣡स꣢श्चमू꣣ष꣢दो꣣ ग꣡च्छ꣢न्तो वा꣣यु꣢म꣣श्वि꣡ना꣢ ।
ते꣡ नो꣢ धत्त सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११७९ ॥
ചമസങ്ങളിൽ ഇരുന്ന്, ശുദ്ധമായി, വായുവിനെയും അശ്വിനികളെയും ലക്ഷ്യമാക്കി പോകുന്നവർ — അവർ ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല വീര്യം നൽകട്ടെ.
2.9.1180
इ꣡न्द्र꣢स्य सोम꣣ रा꣡ध꣢से पुना꣣नो꣡ हार्दि꣢꣯ चोदय ।
दे꣣वा꣢नां꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ ११८० ॥
ഹേ സോമ, ഇന്ദ്രന്റെ സമ്പത്തിനായി ശുദ്ധനായി ഹൃദയത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കൂ; ദേവന്മാരുടെ സ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നാലും.
2.9.1181
मृ꣣ज꣡न्ति꣢ त्वा꣣ द꣢श꣣ क्षि꣡पो꣢ हि꣣न्व꣡न्ति꣢ स꣣प्त꣢ धी꣣त꣡यः꣢ ।
अ꣢नु꣣ वि꣡प्रा꣢ अमादिषुः ॥ ११८१ ॥
ഏഴ് ധീതികൾ നിന്നെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു, വിരലുകൾ നിന്നെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു, ഏഴ് ധീതികൾ നിന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; പിന്നെ വിപ്രർ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
2.9.1182
दे꣣वे꣡भ्य꣢स्त्वा꣣ म꣡दा꣢य꣣ क꣡ꣳ सृ꣢जा꣣न꣡मति꣢꣯ मे꣣꣬ष्यः꣢꣯ ।
सं꣡ गोभि꣢꣯र्वासयामसि ॥ ११८२ ॥
ദേവന്മാർക്കും ആനന്ദത്തിനുമായി, അരിപ്പത്തുണിക്കു മീതെ ഒഴുകുന്ന നിന്നെ; അവനെ പശുക്കളാൽ ഞങ്ങൾ അലങ്കരിക്കുന്നു.
2.9.1183
पु꣣नानः꣢ क꣣ल꣢शे꣣ष्वा꣡ वस्त्रा꣢꣯ण्यरु꣣षो꣡ हरिः꣢꣯ ।
प꣢रि꣣ ग꣡व्या꣢न्यव्यत ॥ ११८३ ॥
കലശങ്ങളിൽ സ്വയം ശുദ്ധമാകുന്ന, ചുവപ്പും സ്വർണനിറവുമുള്ള സോമൻ വസ്ത്രങ്ങളെയും പശുസമ്പത്തിനെയും ചുറ്റും ധരിക്കുന്നു.
2.9.1184
म꣣घो꣢न꣣ आ꣡ प꣢वस्व नो ज꣣हि꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षः꣢ ।
इ꣢न्दो꣣ स꣡खा꣢य꣣मा꣡ वि꣢श ॥ ११८४ ॥
ദാനശീലനായ സോമാ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്കായി ഒഴുകുക; എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഓടിക്കുക. ഇന്ദോ, സുഹൃത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുക.
2.9.1185
नृ꣣च꣡क्ष꣢सं त्वा व꣣य꣡मिन्द्र꣢꣯पीतꣳ स्व꣣र्वि꣡द꣢म् ।
भ꣣क्षीम꣡हि꣢ प्र꣣जा꣡मिष꣢꣯म् ॥ ११८५ ॥
മനുഷ്യരെ നോക്കുന്നവനും, ഇന്ദ്രൻ കുടിച്ചവനും, സ്വർഗപ്രകാശം നേടുന്നവനുമായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ ആസ്വദിക്കട്ടെ; സന്തതിയും ആഹാരവും നേടട്ടെ.
2.9.1186
वृ꣣ष्टिं꣢ दि꣣वः꣡ परि꣢꣯ स्रव द्यु꣣म्नं꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ अधि꣢꣯ ।
स꣡हो꣢ नः सोम पृ꣣त्सु꣡ धाः꣢ ॥ ११८६ ॥
ആകാശത്തുനിന്ന് മഴ പെയ്യിക്കുക; ഭൂമിയിൽ തേജസ്സ് ഒഴുക്കുക. സോമാ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകുക.
2.9.1187
सो꣡मः꣢ पुना꣣नो꣡ अ꣢र्षति स꣣ह꣡स्र꣢धारो꣣ अ꣡त्य꣢विः ।
वा꣣यो꣡रिन्द्र꣢꣯स्य निष्कृ꣣त꣢म् ॥ ११८७ ॥
സോമൻ തന്നെത്തന്നെ ശുദ്ധമാക്കിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുന്നു, ആയിരം ധാരകളുള്ളവൻ, കമ്പിളി അരിപ്പ കടന്ന്; വായുവിനും ഇന്ദ്രനും വേണ്ടി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവൻ.
2.9.1188
प꣡व꣢मानमवस्यवो꣣ वि꣡प्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
सु꣣ष्वाणं꣢ दे꣣व꣡वी꣢तये ॥ ११८८ ॥
സഹായം തേടുന്നവരേ, തന്നെത്തന്നെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന, പ്രചോദിതനായ ഋഷി സോമനെ സ്തുതിച്ചു പാടുവിൻ — പിഴിയപ്പെട്ടവൻ, ദേവന്മാരുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി.
2.9.1189
प꣡व꣢न्ते꣣ वा꣡ज꣢सातये꣣ सो꣡माः꣢ स꣣ह꣡स्र꣢पाजसः ।
गृ꣣णाना꣢ दे꣣व꣡वी꣢तये ॥ ११८९ ॥
ബലവും സമ്മാനവും നേടുന്നതിനായി സോമങ്ങൾ ശുദ്ധമായി ഒഴുകുന്നു, ആയിരമിരട്ടി ശക്തിയുള്ളവ, സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് — ദേവന്മാരുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി.
2.9.1190
उ꣣त꣢ नो꣣ वा꣡ज꣢सातये꣣ प꣡व꣢स्व बृह꣣ती꣡रिषः꣢꣯ ।
द्यु꣣म꣡दि꣢न्दो सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११९० ॥
ഞങ്ങൾക്കായി, ബലവും സമ്മാനവും നേടുന്നതിന്, ഹേ ഇന്ദു (സോമ), ശുദ്ധമായി ഒഴുകൂ — മഹത്തായ പോഷണങ്ങളും, തേജസ്സും വീര്യവും നിറഞ്ഞ സമ്പത്തും.
2.9.1191
अ꣡त्या꣢ हिया꣣ना꣢꣫ न हे꣣तृ꣢भि꣣र꣡सृ꣢ग्रं꣣ वा꣡ज꣢सातये ।
वि꣢꣫ वार꣣म꣡व्य꣢मा꣣श꣡वः꣢ ॥ ११९१ ॥
വേഗമുള്ള കുതിരകളെപ്പോലെ, തെളിക്കുന്നവരുടെ ചാട്ടയാൽ പ്രേരിതമായി, ബലവും സമ്മാനവും നേടാൻ അവ കുതിച്ചു; കമ്പിളി അരിപ്പ പിളർന്ന്, വേഗമുള്ളവരേ.
2.9.1192
ते꣡ नः꣢ सह꣣स्रि꣡ण꣢ꣳ र꣣यिं꣡ पव꣢꣯न्ता꣣मा꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
स्वा꣣ना꣢ दे꣣वा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ ११९२ ॥
അവ ഞങ്ങൾക്കായി ആയിരമിരട്ടി സമ്പത്തിലേക്കും, വീര്യം നിറഞ്ഞ സമ്പത്തിലേക്കും ശുദ്ധമായി ഒഴുകട്ടെ — പിഴിയപ്പെട്ട ദേവന്മാരേ, ഇന്ദു-തുള്ളികളേ.
2.9.1193
वा꣣श्रा꣡ अ꣢र्ष꣣न्ती꣡न्द꣢वो꣣ऽभि꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न मा꣣त꣡रः꣢ ।
द꣣धन्विरे꣡ गभ꣢꣯स्त्योः ॥ ११९३ ॥
കിടാവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അമറിക്കൊണ്ടോടുന്ന അമ്മപ്പശുക്കളെപ്പോലെ സോമബിന്ദുക്കൾ ഒഴുകുന്നു; അവ രണ്ടു കൈകളിലേക്കു കുതിക്കുന്നു.
2.9.1194
जु꣢ष्ट꣣ इ꣡न्द्रा꣢य मत्स꣣रः꣡ पव꣢꣯मानः꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ।
वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ ११९४ ॥
ഇന്ദ്രന് പ്രിയമുള്ള ആനന്ദദായകനായ സോമമേ, പവമാനാ, ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഓടിക്കൂ.
2.9.1195
अ꣣पघ्न꣢न्तो꣣ अ꣡रा꣢व्णः꣣ प꣡व꣢मानाः स्व꣣र्दृ꣡शः꣢ ।
यो꣡ना꣢वृ꣣त꣡स्य꣢ सीदत ॥ ११९५ ॥
ലോഭികളെ (ശത്രുക്കളെ) ഓടിക്കുന്ന, സൂര്യപ്രകാശം കാണുന്ന പവമാനങ്ങളേ, ഋതത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കുക.
2.9.1196
सो꣡मा꣢ असृग्र꣣मि꣡न्द꣢वः सु꣣ता꣢ ऋ꣣त꣢स्य꣣ धा꣡र꣢या ।
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡धु꣢मत्तमाः ॥ ११९६ ॥
സോമബിന്ദുക്കൾ പിഴിയപ്പെട്ട് ഋതധാരയോടെ ഒഴുകി; ഇന്ദ്രന് അവ ഏറ്റവും മധുരമാണ്.
2.9.1197
अ꣣भि꣡ विप्रा꣢꣯ अनूषत꣣ गा꣡वो꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न धे꣣न꣡वः꣢ ।
इ꣢न्द्र꣣ꣳ सो꣡म꣢स्य पी꣣त꣡ये꣢ ॥ ११९७ ॥
കിടാവിനെ നോക്കുന്ന പാൽപ്പശുക്കളെപ്പോലെ, വിപ്രന്മാർ സോമപാനത്തിനായി ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിച്ചു.
2.9.1198
म꣣दच्यु꣡त्क्षे꣢ति꣣ सा꣡द꣢ने꣣ सि꣡न्धो꣢रू꣣र्मा꣡ वि꣢प꣣श्चि꣢त् ।
सो꣡मो꣢ गौ꣣री꣡ अधि꣢꣯ श्रि꣣तः꣢ ॥ ११९८ ॥
ആനന്ദം ചൊരിയുന്ന, നദിത്തിരമാലയിലുള്ള ജ്ഞാനിയായ സോമം — ഗൗരീ (പ്രകാശമുള്ള) സോമം തന്റെ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു.
2.9.1199
दि꣣वो꣡ नाभा꣢꣯ विचक्ष꣣णो꣢ऽव्या꣣ वा꣡रे꣢ महीयते ।
सो꣢मो꣣ यः꣢ सु꣣क्र꣡तुः꣢ क꣣विः꣢ ॥ ११९९ ॥
ആകാശനാഭിയിൽ എല്ലാം കാണുന്ന സോമൻ കമ്പിളി അരിപ്പയിൽ മഹിമപ്പെടുന്നു — അവനാണ് സുക്രതുവായ കവിയായ സോമൻ.
2.9.1200
यः꣡ सोमः꣢꣯ क꣣ल꣢शे꣣ष्वा꣢ अ꣣न्तः꣢ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡हि꣢तः ।
त꣢꣫मिन्दुः꣣ प꣡रि꣢ षस्वजे ॥ १२०० ॥
കലശങ്ങളിൽ, പവിത്ര അരിപ്പയിൽ വെച്ച സോമനെ സോമബിന്ദു ചുറ്റി ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു.
2.9.1201
प्र꣢꣫ वाच꣣मि꣡न्दु꣢रिष्यति समु꣣द्र꣡स्याधि꣢꣯ वि꣣ष्ट꣡पि꣢ ।
जि꣢न्व꣣न्को꣡शं꣢ मधु꣣श्चु꣡त꣢म् ॥ १२०१ ॥
സോമബിന്ദു വാക്കിനെ മുന്നോട്ട് അയയ്ക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിന്റെ ആസനത്തിൽ, മധു ചൊരിയുന്ന പാത്രത്തെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്.
2.9.1202
नि꣡त्य꣢स्तोत्रो꣣ व꣢न꣣स्प꣡ति꣢र्धे꣣ना꣢म꣣न्तः꣡ स꣢ब꣣र्दु꣡घा꣢म् ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षा यु꣣जा꣢ ॥ १२०२ ॥
നിത്യം സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന വനസ്പതി സോമൻ, പാൽ ചുരത്തുന്ന പശുവിനുള്ളിൽ, മനുഷ്യർ കെട്ടിയ നുകത്താൽ പ്രേരിതനാകുന്നു.
2.9.1203
आ꣡ प꣢वमान धारय र꣣यि꣢ꣳ स꣣ह꣡स्र꣢वर्चसम् ।
अ꣣स्मे꣡ इ꣢न्दो स्वा꣣भु꣡व꣢म् ॥ १२०३ ॥
ഓ പവമാന! ആയിരം തേജസ്സുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്കായി കൊണ്ടുവരൂ; ഓ ഇന്ദു സോമാ, സ്വയം ഉണ്ടാകുന്ന സമ്പത്ത്.
2.9.1204
अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ क꣣वि꣢उविप्रः꣣ स꣡ धार꣢꣯या सु꣣तः꣢ ।
सो꣡मो꣢ हिन्वे परा꣣व꣡ति꣢ ॥ १२०४ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പ്രിയ ലോകങ്ങളിലേക്ക് കവിയും വിപ്രനുമായ ആ സോമൻ, ധാരയാൽ പിഴിയപ്പെട്ട്, ദൂരത്തേക്ക് പ്രേരിതനാകുന്നു.
2.9.1205
उ꣢त्ते꣣ शु꣡ष्मा꣢स ईरते꣣ सि꣡न्धो꣢रू꣣र्मे꣡रि꣢व स्व꣣नः꣢ ।
वा꣣ण꣡स्य꣢ चोदया प꣣वि꣢म् ॥ १२०५ ॥
സോമമേ, നിനക്കായി ശക്തമായ പ്രവാഹങ്ങൾ ഉയരുന്നു, നദിയിലെ തിരമാലയുടെ ഇരമ്പൽ പോലെ; അരിപ്പയുടെ ധാര പ്രേരിപ്പിക്കൂ, മൂർച്ചയുള്ള അരികിനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ.
2.9.1206
प्र꣣सवे꣢ त꣣ उ꣡दी꣢रते ति꣣स्रो꣡ वाचो꣢꣯ मख꣣स्यु꣡वः꣢ ।
य꣢꣫दव्य꣣ ए꣢षि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १२०६ ॥
നിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ, യാഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മൂന്ന് വാണികൾ നിനക്കായി ഉയരുന്നു; നീ കമ്പിളിയുടെ അരിപ്പയിലേക്ക്, ഉയർന്ന ശിഖരത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ.
2.9.1207
अ꣢व्या꣣ वा꣢रैः꣣ प꣡रि꣢ प्रि꣣य꣡ꣳ हरि꣢꣯ꣳ हिन्व꣣न्त्य꣡द्रि꣢भिः ।
प꣡व꣢मानं मधु꣣श्चु꣡त꣢म् ॥ १२०७ ॥
കമ്പിളി അരിപ്പത്തുളകളാൽ പ്രിയനായ, മഞ്ഞ നിറമുള്ള സോമത്തെ കല്ലുകളാൽ ചുറ്റും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ശുദ്ധനായി തേൻ ഒഴുക്കുന്നവനെ.
2.9.1208
आ꣡ प꣢वस्व मदिन्तम प꣣वि꣢त्रं꣣ धा꣡र꣢या कवे ।
अ꣣र्क꣢स्य꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ १२०८ ॥
അത്യധികം ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ, വരൂ, ധാരയോടെ ശുദ്ധനായി ഒഴുകൂ; കവേ, ഗാനത്തിന്റെ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ.
2.9.1209
स꣡ प꣢वस्व मदिन्तम꣣ गो꣡भि꣢रञ्जा꣣नो꣢ अ꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
ए꣡न्द्र꣢स्य ज꣣ठ꣡रं꣢ विश ॥ १२०९ ॥
ആ നീ ഒഴുകൂ, അത്യധികം ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ; രശ്മികളാലും രാത്രികളാലും നിന്നെത്തന്നെ അലങ്കരിച്ച്; ഇന്ദ്രന്റെ ഉദരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കൂ.
2.9.1210
अ꣣या꣢ वी꣣ती꣡ परि꣢꣯ स्रव꣣ य꣡स्त꣢ इन्दो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ।
अ꣣वा꣡ह꣢न्नव꣣ती꣡र्नव꣢꣯ ॥ १२१० ॥
ഈ വേഗതയാൽ ചുറ്റും ഒഴുകൂ; നിന്റെ ആഹ്ലാദങ്ങളിലുള്ള ബിന്ദുവേ, സോമമേ; തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് (ധാരകളെ) താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
2.9.1211
पु꣡रः꣢ स꣣द्य꣢ इ꣣त्था꣡धि꣢ये꣣ दि꣡वो꣢दासाय꣣ शं꣡ब꣢रम् ।
अ꣢ध꣣ त्यं꣢ तु꣣र्व꣢शं꣣ य꣡दु꣢म् ॥ १२११ ॥
ദിവോദാസനുവേണ്ടി ശംബരന്റെ കോട്ടകളെ ഉടൻ തകർത്തു; പിന്നെ ആ തുർവശനെയും യദുവിനെയും.
2.9.1212
प꣡रि꣢ नो꣣ अ꣡श्व꣢मश्व꣣वि꣡द्गोम꣢꣯दिन्दो꣣ हि꣡र꣢ण्यवत् ।
क्ष꣡रा꣢ सह꣣स्रि꣢णी꣣रि꣡षः꣢ ॥ १२१२ ॥
ഇന്ദോ! ഞങ്ങൾക്കായി കുതിരകളെയും പശുക്കളെയും സ്വർണ്ണത്തെയും കൊണ്ടുവന്ന് ചുറ്റും ഒഴുകുക; ആയിരം പോഷണരസങ്ങൾ ചൊരിയുക.
2.9.1213
अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वते꣣ मृ꣢꣫धोऽप꣣ सो꣢मो꣣ अ꣡रा꣢व्णः ।
ग꣢च्छ꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य निष्कृ꣣त꣢म् ॥ १२१३ ॥
ശത്രുക്കളെ അകറ്റിക്കൊണ്ട് സോമൻ ഒഴുകുന്നു; ലുബ്ധരെയും അകറ്റുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ ശുദ്ധമായ വഴിയിൽ പോകുന്നു.
2.9.1214
म꣣हो꣡ नो꣢ रा꣣य꣡ आ भ꣢꣯र꣣ प꣡व꣢मान ज꣣ही꣡ मृधः꣢꣯ ।
रा꣡स्वे꣢न्दो वी꣣र꣢व꣣द्य꣡शः꣢ ॥ १२१४ ॥
പവമാനാ! ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരിക; ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുക; ഇന്ദോ! വീരന്മാരോടുകൂടിയ കീർത്തി നൽകുക.
2.9.1215
न꣡ त्वा꣢ श꣣तं꣢ च꣣ न꣢꣫ ह्रुतो꣣ रा꣢धो꣣ दि꣡त्स꣢न्त꣣मा꣡ मि꣢नन् ।
य꣡त्पु꣢ना꣣नो꣡ म꣢ख꣣स्य꣡से꣢ ॥ १२१५ ॥
നൂറ് എതിർക്കില്ല, വഞ്ചകരും തടയില്ല; ദാനം നൽകുന്ന നിന്നെ; നീ ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ യജ്ഞത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
2.9.1216
अ꣣या꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ सू꣢र्य꣣म꣡रो꣢चयः ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षीर꣣पः꣢ ॥ १२१६ ॥
ഏത് ധാരയാൽ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുവോ, ആ ധാരയാൽ ഒഴുകി ശുദ്ധമാകുക; മാനുഷ ജലങ്ങളെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്.
2.9.1217
अ꣡यु꣢क्त꣣ सू꣢र꣣ ए꣡त꣢शं꣣ प꣡व꣢मानो म꣣ना꣡वधि꣢꣯ ।
अ꣣न्त꣡रि꣢क्षेण꣣ या꣡त꣢वे ॥ १२१७ ॥
സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന പവമാന സോമൻ വേഗമുള്ള കുതിരയെ മനസ്സിന്മേൽ കെട്ടി, അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുവാൻ.
2.9.1218
उ꣣त꣢꣫ त्या ह꣣रि꣢तो꣣ र꣢थे꣣ सू꣡रो꣢ अयुक्त꣣ या꣡त꣢वे ।
इ꣢न्दु꣣रि꣢न्द्र꣣ इ꣡ति꣢ ब्रु꣣व꣢न् ॥ १२१८ ॥
സൂര്യൻ രഥത്തിൽ ആ സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള കുതിരകളെ യോജിപ്പിച്ചു, യാത്ര ചെയ്യുവാൻ; ഇന്ദു 'ഇവൻ ഇന്ദ്രൻ' എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.
2.9.1219
अ꣣ग्निं꣡ वो꣢ दे꣣व꣢म꣣ग्नि꣡भिः꣢ स꣣जो꣢षा꣣ य꣡जि꣢ष्ठं दू꣣त꣡म꣢ध्व꣣रे꣡ कृ꣢णुध्वम् ।
यो꣡ मर्त्ये꣢꣯षु꣣ नि꣡ध्रु꣢विर्ऋ꣣ता꣢वा꣣ त꣡पु꣢र्मूर्धा घृ꣣ता꣡न्नः꣢ पाव꣣कः꣢ ॥ १२१९ ॥
ഋത്വിക്കുകളേ, അഗ്നികളോടൊപ്പം ഐക്യത്തോടെ യജ്ഞത്തിൽ ദേവനായ അഗ്നിയെ ഏറ്റവും യോഗ്യനായ ദൂതനാക്കുവിൻ; മർത്യരിൽ സ്ഥിരനും ഋതം പാലിക്കുന്നവനും ജ്വലിക്കുന്ന ശിരസ്സുള്ളവനും നെയ്യ് ആഹാരമാക്കുന്നവനും പവിത്രനാക്കുന്നവനുമായവൻ.
2.9.1220
प्रो꣢थ꣣द꣢श्वो꣣ न꣡ यव꣢꣯सेऽवि꣣ष्य꣢न्य꣣दा꣢ म꣣हः꣢ सं꣣व꣡र꣢णा꣣द्व्य꣡स्था꣢त् ।
आ꣡द꣢स्य꣣ वा꣢तो꣣ अ꣡नु꣢ वाति शो꣣चि꣡रध꣢꣯ स्म ते꣣ व्र꣡ज꣢नं कृ꣣ष्ण꣡म꣢स्ति ॥ १२२० ॥
പുല്ലിനായി കുതിര ചിനയ്ക്കുംപോലെ, അവൻ മഹത്തായ മറയിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്നപ്പോൾ, കാറ്റ് അവന്റെ ജ്വാലയെ പിന്തുടർന്നു വീശുന്നു; നിന്റെ വഴി ഇരുണ്ടതാണ്.
2.9.1221
उ꣡द्यस्य꣢꣯ ते꣣ न꣡व꣢जातस्य꣣ वृ꣢꣫ष्णोऽग्ने꣣ च꣡र꣢न्त्य꣣ज꣡रा꣢ इधा꣣नाः꣢ ।
अ꣡च्छा꣣ द्या꣡म꣢रु꣣षो꣢ धू꣣म꣡ ए꣢षि꣣ सं꣢ दू꣣तो꣡ अ꣢ग्न꣣ ई꣡य꣢से꣣ हि꣢ दे꣣वा꣢न् ॥ १२२१ ॥
അഗ്നേ, നിന്റെ നവജാതവും ബലശാലിയുമായ രൂപത്തിന്റെ ജ്വാലകൾ ഉയരുന്നു, ജരയില്ലാതെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്; ചുവന്ന പുകയായി നീ ആകാശത്തേക്കു പോകുന്നു; അഗ്നേ, ദൂതനായി നീ ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്കു പോകുന്നു.
2.9.1222
त꣡मिन्द्रं꣢꣯ वाजयामसि म꣣हे꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
स꣡ वृषा꣢꣯ वृष꣣भो꣡ भु꣢वत् ॥ १२२२ ॥
ആ ഇന്ദ്രനെ മഹാനായ വൃത്രനെ വധിക്കുന്നതിനായി നാം ബലം നിറയ്ക്കുന്നു; അവൻ ശക്തനും വൃഷഭവുമായിരിക്കുന്നു.
2.9.1223
इ꣢न्द्रः꣣ स꣡ दाम꣢꣯ने कृ꣣त꣡ ओजि꣢꣯ष्ठः꣣ स꣡ बले꣢꣯ हि꣣तः꣢ ।
द्यु꣣म्नी꣢ श्लो꣣की꣢꣫ स सो꣣म्यः꣢ ॥ १२२३ ॥
യജ്ഞബന്ധത്തിനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഇന്ദ്രൻ ബലത്തിൽ ഏറ്റവും ഓജസ്വിയും ശക്തിയിൽ ഉറച്ചവനുമാണ്. അവൻ തേജസ്വിയും കീർത്തിമാനും സോമസംബന്ധിയുമാണ്.
2.9.1224
गि꣣रा꣣उ वज्रो꣣ न꣡ सम्भृ꣢꣯तः꣣ स꣡ब꣢लो꣣ अ꣡न꣢पच्युतः ।
व꣣वक्ष꣣ उ꣣ग्रो꣡ अस्तृ꣢꣯तः ॥ १२२४ ॥
പാട്ടിനാൽ അവൻ വജ്രംപോലെ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടവൻ; ബലത്തോടുകൂടിയവനും ഇളകാത്തവനുമാണ്. ഉഗ്രനായി വളരുന്ന അവൻ അജയ്യനാണ്.
2.9.1225
अ꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡ न꣢य ।
पु꣣नाही꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे ॥ १२२५ ॥
അധ്വര്യുവേ, കല്ലുകളാൽ പിഴിഞ്ഞ സോമത്തെ പവിത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക. ഇന്ദ്രന്റെ പാനത്തിനായി അതിനെ ശുദ്ധമാക്കുക.
2.9.1226
त꣢व꣣ त्य꣡ इ꣢न्दो꣣ अ꣡न्ध꣢सो दे꣣वा꣢꣫ मधो꣣कव्या꣢꣯शत ।
प꣡व꣢मानस्य म꣣रु꣡तः꣢ ॥ १२२६ ॥
ഓ ഇന്ദോ, നിന്റെ ആ മധുരസോമരസം ദേവന്മാർ ആസ്വദിച്ചു; പവമാന സോമത്തിന്റെ തേൻ മരുത്തുക്കളും.
2.9.1227
दि꣣वः꣢ पी꣣यू꣡ष꣢मुत्त꣣म꣢꣫ सोम꣣मि꣡न्द्रा꣢य व꣣ज्रि꣡णे꣢ ।
सु꣣नो꣢ता꣣ म꣡धु꣢मत्तमम् ॥ १२२७ ॥
സ്വർഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉത്തമമായ അമൃതസോമം വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പിഴിയൂ — ഏറ്റവും മധുരമുള്ളത്.
2.9.1228
ध꣣र्त्ता꣢ दि꣣वः꣡ प꣢वते꣣ कृ꣢त्व्यो꣣ र꣢सो꣣ द꣡क्षो꣢ दे꣣वा꣡ना꣢मनु꣣मा꣢द्यो꣣ नृ꣡भिः꣢ ।
ह꣡रिः꣢ सृजा꣣नो꣢꣫ अत्यो꣣ न꣡ सत्व꣢꣯भि꣣र्वृ꣢था꣣ पा꣡जा꣢ꣳसि कृणुषे न꣣दी꣢ष्वा ॥ १२२८ ॥
വൈരൂപം (സാമം). ആകാശത്തെ താങ്ങുന്നവൻ; കർമ്മശീലമുള്ള രസം ശുദ്ധമായി ഒഴുകുന്നു — ദേവന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവൻ, മനുഷ്യർക്ക് പ്രിയൻ. പച്ചനിറമുള്ളവൻ, ഓടുന്ന കുതിരപോലെ ശക്തികളോടെ ഒഴുകി നദികളിൽ തന്റെ ബലം ചൊരിയുന്നു.
2.9.1229
शू꣢रो꣣ न꣡ ध꣢त्त꣣ आ꣡??यु꣢??धा꣣ गभस्त्योः꣣ स्व꣢ऽðऔः(स्वाः) सि꣡षा꣢सन्रथि꣣रो꣡ गवि꣢꣯ष्टिषु ।
इ꣣न्द्र꣢??स्य꣣ शु꣡ष्म꣢मी꣣र??य??न्नप??स्यु꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢र्हिन्वा꣣नो꣡ अ꣢ज्यते मनी꣣षि꣡भिः꣢ ॥ १२२९ ॥
വീരൻ തന്റെ ഇരു കൈകളിലും ആയുധങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതുപോലെ, ജയം ആഗ്രഹിച്ച്, ഗോയുദ്ധങ്ങളിൽ രഥികനായി, ഇന്ദ്രന്റെ ബലത്തെ ഉണർത്തി, കർമ്മിഷ്ഠരാലും മനീഷികളാലും പ്രേരിതമായ സോമബിന്ദു അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
2.9.1230
इ꣡न्द्र꣢स्य सोम꣣ प꣡व꣢मान ऊ꣣र्मि꣡णा꣢ तवि꣣ष्य꣡मा꣢णो ज꣣ठ꣢रे꣣ष्वा꣡ वि꣢श ।
प्र꣡ नः꣢ पिन्व वि꣣द्यु꣢द꣣भ्रे꣢व꣣ रो꣡द꣢सी धि꣣या꣢ नो꣣ वा꣢जा꣣ꣳ उ꣡प꣢ माहि꣣ श꣡श्व꣢तः ॥ १२३० ॥
ഓ സോമ പവമാന, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി തിരമാലയോടെ വളർന്ന് ജഠരങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കൂ. മിന്നൽ മേഘത്തെ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ ദ്യാവാപൃഥിവികളെ ഞങ്ങൾക്കായി നിറയ്ക്കൂ; ബുദ്ധിയാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ശാശ്വത ബലങ്ങൾ നൽകൂ.
2.9.1231
य꣡दि꣢न्द्र꣣ प्रा꣢꣫गपा꣣गु꣢द꣣꣬ङ्न्य꣢꣯ग्वा हू꣣य꣢से꣣ नृ꣡भिः꣢ ।
सि꣡मा꣢ पु꣣रू꣡ नृषू꣢꣯तो अ꣣स्या꣢न꣣वे꣡ऽस्रिं꣢ प्रशर्ध तु꣣र्व꣡शे꣢ ॥ १२३१ ॥
ഓ ഇന്ദ്ര, കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ താഴെ നിന്ന് മനുഷ്യർ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ, പല മനുഷ്യരാൽ പ്രേരിതനായി നീ അനുവിനും, ഓ ശക്തനേ, തുർവശനും ആകുന്നു.
2.9.1232
य꣢द्वा꣣ रु꣢मे꣣ रु꣡श꣢मे꣣ श्या꣡व꣢के꣣ कृ꣢प꣣ इ꣡न्द्र꣢ मा꣣द꣡य꣢से꣣ स꣡चा꣢ ।
क꣡ण्वा꣢सस्त्वा꣣ स्तो꣡मे꣢भि꣣र्ब्र꣡ह्म꣢वाहस꣣ इ꣡न्द्रा य꣢꣯च्छ꣣न्त्या꣡ ग꣢हि ॥ १२३२ ॥
ഓ ഇന്ദ്ര, രുമ, രുശമ, ശ്യാവക, കൃപ എന്നിവരുടെ അടുത്ത് നീ ഒന്നിച്ച് സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മം വഹിക്കുന്ന കണ്വർ സ്തുതികളാൽ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ഓ ഇന്ദ്ര, ഇവിടേക്ക് വരൂ.
2.9.1233
उ꣣भ꣡य꣢ꣳ शृ꣣ण꣡व꣢च्च न꣣ इ꣡न्द्रो꣢ अ꣣र्वा꣢गि꣣दं꣡ वचः꣢꣯ ।
स꣣त्रा꣡च्या꣢ म꣣घ꣢वा꣣न्त्सो꣡म꣢पीतये धि꣣या꣡ शवि꣢꣯ष्ठ꣣ आ꣡ गम꣢त् ॥ १२३३ ॥
ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളുടെ ഈ രണ്ട് (സ്തുതിയും സോമ-അർപ്പണവും) വാക്കുകളും ഇവിടെ കേൾക്കട്ടെ. സമ്പത്തുള്ളവനും അതിശക്തനുമായ ഇന്ദ്രൻ സോമപാനത്തിനായി ബുദ്ധിയോടെ ഒന്നിച്ച് വരട്ടെ.
2.9.1234
त꣢꣫ꣳ हि स्व꣣रा꣡जं꣢ वृष꣣भं꣡ तमोज꣢꣯सा धि꣣ष꣡णे꣢ निष्टत꣣क्ष꣡तुः꣢ ।
उ꣣तो꣢प꣣मा꣡नां꣢ प्रथ꣣मो꣡ नि षी꣢꣯दसि꣣ सो꣡म꣢काम꣣ꣳ हि꣢ ते꣣ म꣡नः꣢ ॥ १२३४ ॥
ആ സ്വരാജ്യവാനായ വൃഷഭനെ, ആ ഓജസ്സാൽ രണ്ടു ഉരലുകൾ രൂപപ്പെടുത്തി. ഉപമകളിൽ ഒന്നാമനായി നീ ഇരിക്കുന്നു; നിന്റെ മനസ്സ് സോമത്തെ കാംക്ഷിക്കുന്നു.
2.9.1235
प꣡व꣢स्व दे꣣व꣡ आ꣢यु꣣ष꣡गिन्द्रं꣢꣯ गच्छतु ते꣣ म꣡दः꣢ ।
वा꣣यु꣡मा रो꣢꣯ह꣣ ध꣡र्म꣢णा ॥ १२३५ ॥
ദേവാ, ശുദ്ധനായി ഒഴുകുക; നിന്റെ മദം ഇന്ദ്രനിലെത്തട്ടെ. നിന്റെ ധർമ്മത്താൽ വായുവിന്മേൽ കയറുക.
2.9.1236
प꣡व꣢मान꣣ नि꣡ तो꣢शसे र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म श्र꣣वा꣡य्य꣢म् ।
इ꣡न्दो꣢ समु꣣द्र꣡मा वि꣢꣯श ॥ १२३६ ॥
പവമാനാ, നീ വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു; സോമാ, കീർത്തിക്കർഹമായ സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരൂ. ഇന്ദോ, സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
2.9.1237
अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वसे꣣ मृ꣡धः꣢ (क्रतुवित्सोम मत्सरः ।
नुदस्वादेवयुं जनम् ॥) ॥ १२३७ ॥
ശത്രുക്കളെ തുരത്തിക്കൊണ്ട് നീ ഒഴുകുന്നു; യജ്ഞം അറിയുന്ന, ആനന്ദം നൽകുന്ന സോമാ, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ജനത്തെ ഓടിക്കൂ.
2.9.1238
अ꣣भी꣡ नो꣢ वाज꣣सा꣡त꣢मम् (रयिमर्ष शतस्पृहम् ।
इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभासहम् ॥) ॥ १२३८ ॥
ഞങ്ങളിലേക്ക് വിജയം ഏറ്റവും നൽകുന്ന, നൂറുപേർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്ത് ഒഴുക്കൂ. ഇന്ദോ, ആയിരങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന, മഹാതേജസ്സുള്ള, എതിരാളികളെ ജയിക്കുന്ന സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരൂ.
2.9.1239
व꣣यं꣡ ते꣢ अ꣣स्य꣡ राध꣢꣯सो꣣ व꣡सो꣢र्वसो पुरु꣣स्पृ꣡हः꣢ ।
नि꣡ नेदि꣢꣯ष्ठतमा इ꣣षः꣡ स्याम꣢꣯ सु꣣म्ने꣡ ते꣢ अध्रिगो ॥ १२३९ ॥
നിന്റെ ഈ ദാനത്താൽ, ഓ വസുവേ, ഓ വസുവേ, അനേകർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സോമാ, ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും അടുത്ത അന്നങ്ങളുള്ളവരാകട്ടെ; നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞങ്ങൾ ആയിരിക്കട്ടെ.
2.9.1240
प꣢रि꣣ स्य꣢ स्वा꣣नो꣡ अ꣢क्षर꣣दि꣢न्दु꣣र꣢व्ये꣣ म꣡द꣢च्युतः ।
धा꣢रा꣣ य꣢ ऊ꣣र्ध्वो꣡ अ꣢ध्व꣣रे꣢ भ्रा꣣जा꣡ न याति꣢꣯ गव्य꣣युः꣢ ॥ १२४० ॥
ആ സോമം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് കമ്പിളി അരിപ്പയിലൂടെ എല്ലായിടത്തും ഒഴുകുന്നു; ആനന്ദത്താൽ ഇറ്റുവീഴുന്ന ആ തുള്ളി, യജ്ഞത്തിൽ ഉയർന്നുപൊങ്ങുന്ന ധാരയായി തേജസ്സോടെ പോകുന്നു, പശുക്കളെ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്.
2.9.1241
प꣡व꣢स्व सोम म꣣हा꣡न्त्स꣢मु꣣द्रः꣢ पि꣣ता꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ वि꣢श्वा꣣भि꣡ धाम꣢꣯ ॥ १२४१ ॥
സോമമേ, ഒഴുകുക; നീ മഹാസമുദ്രം, ദേവന്മാരുടെ പിതാവ്, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും.
2.9.1242
शु꣣क्रः꣡ प꣢वस्व दे꣣वे꣡भ्यः꣢ सोम दि꣣वे꣡ पृ꣢थि꣣व्यै꣡ शं च꣢꣯ प्र꣣जा꣡भ्यः꣢ ॥ १२४२ ॥
ശുദ്ധനായ സോമമേ, ദേവന്മാർക്കായി ഒഴുകുക; ദ്യുലോകത്തിനും ഭൂമിക്കും, പ്രജകൾക്കും ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ.
2.9.1243
दि꣣वो꣢ ध꣣र्त्ता꣡सि꣢ शु꣣क्रः꣢ पी꣣यू꣡षः꣢ स꣣त्ये꣡ विध꣢꣯र्मन्वा꣣जी꣡ प꣢वस्व ॥ १२४३ ॥
നീ ദ്യുലോകത്തെ താങ്ങുന്നവൻ, ശുദ്ധ അമൃതം; സത്യത്തിലും വിശാലധർമ്മത്തിലും, ശക്തിയോടെ ഒഴുകുക.
2.9.1244
प्रे꣡ष्ठं꣢ वो꣣ अ꣡ति꣢र्थिꣳ स्तु꣣षे꣢ मि꣣त्र꣡मि꣢व प्रि꣣य꣢म् ।
अ꣢ग्ने꣣ र꣢थं꣣ न꣡ वेद्य꣢꣯म् ॥ १२४४ ॥
നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായ അതിഥിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു, മിത്രത്തെപ്പോലെ പ്രിയനെ; അഗ്നേ, രഥംപോലെ അറിയപ്പെടേണ്ടവനേ.
2.9.1245
क꣣वि꣡मि꣢व प्र꣣श꣢ꣳस्यं꣣ यं꣢ दे꣣वा꣢स꣣ इ꣡ति꣢ द्वि꣣ता꣢ ।
नि꣡ मर्त्ये꣢꣯ष्वाद꣣धुः꣢ ॥ १२४५ ॥
കവിയെപ്പോലെ പ്രശംസിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ; ആരെ ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ രണ്ടു വിധത്തിൽ മർത്യരിൽ സ്ഥാപിച്ചുവോ.
2.9.1246
त्वं꣡ य꣢विष्ठ दा꣣शु꣢षो꣣ नॄ꣡ꣳ पा꣢हि शृणु꣣ही꣡ गिरः꣢꣯ ।
र꣡क्षा꣡ तो꣣क꣢मु꣣त꣡ त्मना꣢꣯ ॥ १२४६ ॥
ഹേ യവിഷ്ഠാ, ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരെ നീ രക്ഷിക്കേണമേ; ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ കേൾക്കേണമേ; നിന്റെ സ്വശക്തിയാൽ സന്തതിയെ കാക്കേണമേ.
2.9.1247
ए꣡न्द्र꣢ नो गधि प्रिय꣣ स꣡त्रा꣢जिदगोह्य ।
गि꣣रि꣢उन वि꣣श्व꣡तः꣢ पृ꣣थुः꣡ पति꣢꣯र्दि꣣वः꣡ ॥ १२४७ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് വരേണമേ; പ്രിയനേ, മത്സരങ്ങൾ ജയിക്കുന്നവനേ, മറഞ്ഞിരിക്കാത്തവനേ; പർവതംപോലെ എല്ലാ ദിക്കിലും വിശാലനായ നീ ദ്യുലോകത്തിന്റെ നാഥൻ.
2.9.1248
अ꣣भि꣡ हि स꣢꣯त्य सोमपा उ꣣भे꣢ ब꣣भू꣢थ꣣ रो꣡द꣢सी ।
इ꣡न्द्रासि꣢꣯ सुन्व꣣तो꣢ वृ꣣धः꣡ पति꣢꣯र्दि꣣वः꣡ ॥ १२४८ ॥
സത്യനേ, സോമപാനം ചെയ്യുന്നവനേ, നീ ഇരു ലോകങ്ങളെയും മറികടന്നു നിൽക്കുന്നു; ഇന്ദ്രാ, സോമം പിഴിയുന്നവനെ വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ നീ; ദ്യുലോകത്തിന്റെ നാഥൻ നീ.
2.9.1249
त्व꣡ꣳ हि शश्व꣢꣯तीना꣣मि꣡न्द्र꣢ ध꣣र्त्ता꣢ पु꣣रा꣡मसि꣢꣯ ।
ह꣣न्ता꣢꣫ दस्यो꣣र्म꣡नो꣢र्वृ꣣धः꣡ पति꣢꣯र्दि꣣वः꣢ ॥ १२४९ ॥
ഇന്ദ്രാ, നീയാണ് പഴയ പുരങ്ങളെ താങ്ങുന്നവൻ; ദസ്യുവിനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ; മനുവിനെ വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ; ദ്യുലോകത്തിന്റെ നാഥൻ നീ.
2.9.1250
पु꣣रां꣢ भि꣣न्दु꣡र्युवा꣢꣯ क꣣वि꣡रमि꣢꣯तौजा अजायत ।
इ꣢न्द्रो꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ क꣡र्म꣢णो ध꣣र्त्ता꣢ व꣣ज्री꣡ पु꣢रुष्टु꣣तः꣢ ॥ १२५० ॥
പുരങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്നവൻ, യുവാവ്, കവി, അളവറ്റ ബലമുള്ളവൻ ആയ ഇന്ദ്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ എല്ലാ കർമങ്ങളെയും താങ്ങുന്നവൻ, വജ്രധാരി, ഏറെ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ.
2.9.1251
त्वं꣢ व꣣ल꣢स्य꣣ गो꣢म꣣तो꣡ऽपा꣢वरद्रिवो꣣ बि꣡ल꣢म् ।
त्वां꣢ दे꣣वा꣡ अबि꣢꣯भ्युषस्तु꣣ज्य꣡मा꣢नास आविषुः ॥ १२५१ ॥
അദ്രിവാനേ, പശുസമ്പത്ത് നിറഞ്ഞ വലന്റെ ഗുഹ നീ തുറന്നു; ഭയമില്ലാത്ത ദേവന്മാർ നിന്നാൽ പ്രേരിതരായി നിന്നെ പിന്തുടർന്നു.
2.9.1252
इ꣢न्द्र꣣मी꣡शा꣢न꣣मो꣡ज꣢सा꣣भि꣡ स्तोमै꣢꣯रनूषत ।
स꣣ह꣢स्रं꣣ य꣡स्य꣢ रा꣣त꣡य꣢ उ꣣त꣢ वा꣣ स꣢न्ति꣣ भू꣡य꣢सीः ॥ १२५२ ॥
ഓജസ്സോടെ ഭരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ സ്തോത്രങ്ങളാൽ സ്തുതിച്ചു. അവന്റെ ദാനങ്ങൾ ആയിരം; ഇനിയും പലതുമുണ്ട്.