சாம வேதம் · பகுதி 2.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.9.1175
शि꣡शुं꣢ जज्ञा꣣न꣡ꣳ ह꣢र्य꣣तं꣡ मृ꣢जन्ति शु꣣म्भ꣢न्ति꣣ वि꣡प्रं꣢ म꣣रु꣡तो꣢ ग꣣णे꣡न꣢ ।
क꣣वि꣢र्गी꣣र्भिः꣡ काव्ये꣢꣯ना क꣣विः꣡ सन्त्सोमः꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣म꣡त्ये꣢ति꣣ रे꣡भ꣢न् ॥ ११७५ ॥
குழந்தையாகப் பிறந்த, விரும்பத்தக்க சோமனை மருத்துகள் தங்கள் கணத்துடன் சுத்தம் செய்கின்றனர்; ஞானியை அலங்கரிக்கின்றனர். கவியான சோமன் பாடல்களாலும் கவித்திறனாலும் கவியாக இருந்து, ஒலித்தபடி பவித்திரத்தின் வழியே செல்கிறான்.
2.9.1176
ऋ꣣षि꣢मना꣣ य꣡ ऋ꣢षि꣣कृ꣢त्स्व꣣र्षाः꣢ स꣣ह꣡स्र꣢नीथः पद꣣वीः꣡ क꣢वी꣣ना꣢म् ।
तृ꣣ती꣢यं꣣ धा꣡म꣢ महि꣣षः꣡ सिषा꣢꣯स꣣न्त्सो꣡मो꣢ वि꣣रा꣢ज꣣म꣡नु꣢ राजति꣣ ष्टु꣢प् ॥ ११७६ ॥
ரிஷி மனம் கொண்டவனும், ரிஷிகளை உருவாக்குபவனும், சுவர்க்கத்தை வெல்பவனும், ஆயிரம் வழிகாட்டல்கள் உடையவனும், கவிகளின் வழிகளை உடையவனுமான சோமன், மூன்றாம் தாமத்தை அடைய விரும்பும் மகத்தானவன், விராஜை நோக்கி ஒளிர்கிறான்.
2.9.1177
च꣣मूष꣢च्छ्ये꣣नः꣡ श꣢कु꣣नो꣢ वि꣣भृ꣡त्वा꣢ गोवि꣣न्दु꣢र्द्र꣣प्स꣡ आयु꣢꣯धानि꣣ बि꣡भ्र꣢त् ।
अ꣣पा꣢मू꣣र्मि꣡ꣳ सच꣢꣯मानः समु꣣द्रं꣢ तु꣣री꣢यं꣣ धा꣡म꣢ महि꣣षो꣡ वि꣢वक्ति ॥ ११७७ ॥
சமசத்தில் அமர்ந்த, பருந்துபோன்ற, பறவையாக சுமக்கப்பட்ட, பசுக்களைக் கண்டடையும் சொட்டான சோமன், ஆயுதங்களைத் தாங்கி, நீரின் அலையுடன் சேர்ந்து கடலை அடைகிறான்; மகத்தானவன் நான்காம் தாமத்தைப் பிரகடனம் செய்கிறான்.
2.9.1178
ए꣣ते꣡ सोमा꣢꣯ अ꣣भि꣢ प्रि꣣य꣡मिन्द्र꣢꣯स्य꣣ का꣡म꣢मक्षरन् ।
व꣡र्ध꣢न्तो अस्य वी꣣कय꣢꣯म् ॥ ११७८ ॥
இந்த சோமங்கள் இந்திரனின் விருப்பமான விருப்பத்தை நோக்கிப் பாய்ந்தன; அவனுடைய வீர்யத்தை வளர்த்தபடி.
2.9.1179
पु꣣नाना꣡स꣢श्चमू꣣ष꣢दो꣣ ग꣡च्छ꣢न्तो वा꣣यु꣢म꣣श्वि꣡ना꣢ ।
ते꣡ नो꣢ धत्त सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११७९ ॥
சமசங்களில் அமர்ந்து, சுத்தமாகி, வாயுவையும் அஸ்வினரையும் நோக்கிச் செல்லும் அவர்கள் — எங்களுக்கு நல்ல வீர்யத்தை அளிக்கட்டும்.
2.9.1180
इ꣡न्द्र꣢स्य सोम꣣ रा꣡ध꣢से पुना꣣नो꣡ हार्दि꣢꣯ चोदय ।
दे꣣वा꣢नां꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ ११८० ॥
ஓ சோமா, இந்திரனின் செல்வத்திற்காக சுத்தமாகி இதயத்தை எழுப்புவாயாக; தேவர்களின் இருப்பிடத்தில் அமர்வாயாக.
2.9.1181
मृ꣣ज꣡न्ति꣢ त्वा꣣ द꣢श꣣ क्षि꣡पो꣢ हि꣣न्व꣡न्ति꣢ स꣣प्त꣢ धी꣣त꣡यः꣢ ।
अ꣢नु꣣ वि꣡प्रा꣢ अमादिषुः ॥ ११८१ ॥
ஏழு எண்ணங்கள் உன்னைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன; விரல்கள் உன்னைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன; ஏழு எண்ணங்கள் உன்னை முன்னே செலுத்துகின்றன; பின்பு விப்ரர்கள் உன்னை மகிழ்விக்கின்றனர்.
2.9.1182
दे꣣वे꣡भ्य꣢स्त्वा꣣ म꣡दा꣢य꣣ क꣡ꣳ सृ꣢जा꣣न꣡मति꣢꣯ मे꣣꣬ष्यः꣢꣯ ।
सं꣡ गोभि꣢꣯र्वासयामसि ॥ ११८२ ॥
தேவர்களுக்காகவும் மகிழ்ச்சிக்காகவும் வடிகட்டியின் மேல் பாய்ந்து வரும் உன்னை; அவனை பசுக்களால் நாங்கள் அலங்கரிக்கிறோம்.
2.9.1183
पु꣣नानः꣢ क꣣ल꣢शे꣣ष्वा꣡ वस्त्रा꣢꣯ण्यरु꣣षो꣡ हरिः꣢꣯ ।
प꣢रि꣣ ग꣡व्या꣢न्यव्यत ॥ ११८३ ॥
கலசங்களில் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும் சிவந்த, பொன்னிறமான சோமன் ஆடைகளையும், பசுக்களின் பொருட்களையும் சுற்றி அணிந்துகொள்கிறான்.
2.9.1184
म꣣घो꣢न꣣ आ꣡ प꣢वस्व नो ज꣣हि꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षः꣢ ।
इ꣢न्दो꣣ स꣡खा꣢य꣣मा꣡ वि꣢श ॥ ११८४ ॥
தாராள சோமனே, இங்கு எங்களுக்காகப் பாய்ந்து வா; எல்லா பகைவர்களையும் விரட்டு. இந்து, நண்பனுள் புகுவாயாக.
2.9.1185
नृ꣣च꣡क्ष꣢सं त्वा व꣣य꣡मिन्द्र꣢꣯पीतꣳ स्व꣣र्वि꣡द꣢म् ।
भ꣣क्षीम꣡हि꣢ प्र꣣जा꣡मिष꣢꣯म् ॥ ११८५ ॥
மனிதர்களைக் காண்பவனும், இந்திரனால் பருகப்பட்டவனும், ஒளியை அடைபவனுமான உன்னை நாங்கள் அனுபவிப்போம்; சந்ததியையும் உணவையும் பெறுவோம்.
2.9.1186
वृ꣣ष्टिं꣢ दि꣣वः꣡ परि꣢꣯ स्रव द्यु꣣म्नं꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ अधि꣢꣯ ।
स꣡हो꣢ नः सोम पृ꣣त्सु꣡ धाः꣢ ॥ ११८६ ॥
வானிலிருந்து மழையைப் பொழி; பூமியிலிருந்து ஒளியைப் பெருக்கு. சோமனே, போர்களில் எங்களுக்கு வலிமையை அளி.
2.9.1187
सो꣡मः꣢ पुना꣣नो꣡ अ꣢र्षति स꣣ह꣡स्र꣢धारो꣣ अ꣡त्य꣢विः ।
वा꣣यो꣡रिन्द्र꣢꣯स्य निष्कृ꣣त꣢म् ॥ ११८७ ॥
சோமன் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தியபடி ஓடுகிறான், ஆயிரம் தாரைகளுடையவன், கம்பளித் துணி வடிகட்டியைக் கடந்து; வாயுவுக்கும் இந்திரனுக்கும் சுத்திகரிக்கப்பட்டவன்.
2.9.1188
प꣡व꣢मानमवस्यवो꣣ वि꣡प्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
सु꣣ष्वाणं꣢ दे꣣व꣡वी꣢तये ॥ ११८८ ॥
உதவி வேண்டுபவர்களே, தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும், ஞானியான சோமனை நோக்கிப் பாடுங்கள் — பிழியப்பட்டவன், தேவர்களின் அனுபவத்திற்காக.
2.9.1189
प꣡व꣢न्ते꣣ वा꣡ज꣢सातये꣣ सो꣡माः꣢ स꣣ह꣡स्र꣢पाजसः ।
गृ꣣णाना꣢ दे꣣व꣡वी꣢तये ॥ ११८९ ॥
வலிமையையும் வெகுமதியையும் வெல்வதற்காக சோமங்கள் தூய்மையாக ஓடுகின்றன, ஆயிரமடங்கு வலிமையுள்ளவை, புகழ்ந்தபடி — தேவர்களின் அனுபவத்திற்காக.
2.9.1190
उ꣣त꣢ नो꣣ वा꣡ज꣢सातये꣣ प꣡व꣢स्व बृह꣣ती꣡रिषः꣢꣯ ।
द्यु꣣म꣡दि꣢न्दो सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११९० ॥
மேலும் எங்களுக்காக, வலிமையும் வெகுமதியும் வெல்வதற்கு, இந்து (சோமா), தூய்மையாக ஓடு — பெரிய உணவுகளையும், ஒளிமிக்க, வீரியம் நிறைந்த வளத்தையும்.
2.9.1191
अ꣡त्या꣢ हिया꣣ना꣢꣫ न हे꣣तृ꣢भि꣣र꣡सृ꣢ग्रं꣣ वा꣡ज꣢सातये ।
वि꣢꣫ वार꣣म꣡व्य꣢मा꣣श꣡वः꣢ ॥ ११९१ ॥
விரைந்த குதிரைகளைப் போல, ஓட்டுநர்களின் குச்சியால் தூண்டப்பட்டு, வலிமையும் வெகுமதியும் வெல்வதற்காக அவை பாய்ந்தன; கம்பளித் துணி வடிகட்டியை ஊடுருவி, விரைவானவையே.
2.9.1192
ते꣡ नः꣢ सह꣣स्रि꣡ण꣢ꣳ र꣣यिं꣡ पव꣢꣯न्ता꣣मा꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
स्वा꣣ना꣢ दे꣣वा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ ११९२ ॥
அவை எங்களுக்காக ஆயிரமடங்கு செல்வத்தையும், வீரியம் நிறைந்த வளத்தையும் நோக்கித் தூய்மையாக ஓடட்டும் — பிழியப்பட்ட தேவர்களே, இந்து-துளிகளே.
2.9.1193
वा꣣श्रा꣡ अ꣢र्ष꣣न्ती꣡न्द꣢वो꣣ऽभि꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न मा꣣त꣡रः꣢ ।
द꣣धन्विरे꣡ गभ꣢꣯स्त्योः ॥ ११९३ ॥
கன்றை நோக்கி ஓடும் தாய்ப் பசுக்களைப் போல், கதறிக்கொண்டு சோமத் துளிகள் பாய்கின்றன; அவை இரு கரங்களை நோக்கி விரைகின்றன.
2.9.1194
जु꣢ष्ट꣣ इ꣡न्द्रा꣢य मत्स꣣रः꣡ पव꣢꣯मानः꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ।
वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ ११९४ ॥
இந்திரனுக்கு விருப்பமான மகிழ்விக்கும் சோமமே, ஒலிக்கும் பவமானா, எல்லாப் பகைவர்களையும் விரட்டு.
2.9.1195
अ꣣पघ्न꣢न्तो꣣ अ꣡रा꣢व्णः꣣ प꣡व꣢मानाः स्व꣣र्दृ꣡शः꣢ ।
यो꣡ना꣢वृ꣣त꣡स्य꣢ सीदत ॥ ११९५ ॥
கஞ்சர்களை விரட்டும் பவமானங்களே, ஒளியைக் காண்பவர்களே, ரிதத்தின் இருக்கையில் அமருங்கள்.
2.9.1196
सो꣡मा꣢ असृग्र꣣मि꣡न्द꣢वः सु꣣ता꣢ ऋ꣣त꣢स्य꣣ धा꣡र꣢या ।
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡धु꣢मत्तमाः ॥ ११९६ ॥
சோமத் துளிகள் பிழியப்பட்டு ரிதத்தின் தாரையுடன் பாய்ந்தன; இந்திரனுக்காக அவை மிக்க இனிமையானவை.
2.9.1197
अ꣣भि꣡ विप्रा꣢꣯ अनूषत꣣ गा꣡वो꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न धे꣣न꣡वः꣢ ।
इ꣢न्द्र꣣ꣳ सो꣡म꣢स्य पी꣣त꣡ये꣢ ॥ ११९७ ॥
கன்றை நோக்கும் பால் பசுக்களைப் போல், விப்ரர்கள் சோமம் அருந்துவதற்காக இந்திரனை நோக்கிப் புகழ்ந்தனர்.
2.9.1198
म꣣दच्यु꣡त्क्षे꣢ति꣣ सा꣡द꣢ने꣣ सि꣡न्धो꣢रू꣣र्मा꣡ वि꣢प꣣श्चि꣢त् ।
सो꣡मो꣢ गौ꣣री꣡ अधि꣢꣯ श्रि꣣तः꣢ ॥ ११९८ ॥
மகிழ்ச்சியைச் சொரியும், ஆற்றின் அலையில் இருக்கும் ஞானியான சோமம் — பொன்னிறமான சோமம் தன் இருக்கையில் அமர்ந்துள்ளது.
2.9.1199
दि꣣वो꣡ नाभा꣢꣯ विचक्ष꣣णो꣢ऽव्या꣣ वा꣡रे꣢ महीयते ।
सो꣢मो꣣ यः꣢ सु꣣क्र꣡तुः꣢ क꣣विः꣢ ॥ ११९९ ॥
வானத்தின் நாபியில் எல்லாவற்றையும் காண்பவனான சோமன், கம்பளி வடிகட்டியில் போற்றப்படுகிறான்; அவனே நல்ல செயலுடைய கவி சோமன்.
2.9.1200
यः꣡ सोमः꣢꣯ क꣣ल꣢शे꣣ष्वा꣢ अ꣣न्तः꣢ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡हि꣢तः ।
त꣢꣫मिन्दुः꣣ प꣡रि꣢ षस्वजे ॥ १२०० ॥
கலசங்களுக்குள் தூய வடிகட்டியில் வைக்கப்பட்ட சோமனை, சோமத் துளி சுற்றி அணைத்துக்கொள்கிறது.
2.9.1201
प्र꣢꣫ वाच꣣मि꣡न्दु꣢रिष्यति समु꣣द्र꣡स्याधि꣢꣯ वि꣣ष्ट꣡पि꣢ ।
जि꣢न्व꣣न्को꣡शं꣢ मधु꣣श्चु꣡त꣢म् ॥ १२०१ ॥
சோமத் துளி வாக்கை முன்னே அனுப்புகிறது; கடலின் இருக்கையில், இனிமை சொட்டும் பாத்திரத்தை இயக்கியபடி.
2.9.1202
नि꣡त्य꣢स्तोत्रो꣣ व꣢न꣣स्प꣡ति꣢र्धे꣣ना꣢म꣣न्तः꣡ स꣢ब꣣र्दु꣡घा꣢म् ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षा यु꣣जा꣢ ॥ १२०२ ॥
எப்போதும் போற்றப்படும் வனஸ்பதி சோமன், பால் சுரக்கும் பசுவுக்குள், மனிதர்கள் பூட்டிய இணைப்பால் தூண்டப்படுகிறான்.
2.9.1203
आ꣡ प꣢वमान धारय र꣣यि꣢ꣳ स꣣ह꣡स्र꣢वर्चसम् ।
अ꣣स्मे꣡ इ꣢न्दो स्वा꣣भु꣡व꣢म् ॥ १२०३ ॥
ஓ பவமான! ஆயிரம் ஒளியுடைய செல்வத்தை எங்களுக்குக் கொண்டுவா; ஓ இந்து சோமா, தானாகப் பெருகும் செல்வத்தை.
2.9.1204
अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ क꣣वि꣢उविप्रः꣣ स꣡ धार꣢꣯या सु꣣तः꣢ ।
सो꣡मो꣢ हिन्वे परा꣣व꣡ति꣢ ॥ १२०४ ॥
வானத்தின் பிரிய உலகங்களை நோக்கி, கவியும் விப்பிரனுமான அந்த சோமன், தாரையால் பிழியப்பட்டு, தொலைவுக்குத் தூண்டப்படுகிறான்.
2.9.1205
उ꣢त्ते꣣ शु꣡ष्मा꣢स ईरते꣣ सि꣡न्धो꣢रू꣣र्मे꣡रि꣢व स्व꣣नः꣢ ।
वा꣣ण꣡स्य꣢ चोदया प꣣वि꣢म् ॥ १२०५ ॥
சோமனே, உனக்காக வலிமையான ஓட்டங்கள் எழுகின்றன, ஆற்றின் அலையின் ஒலி போல; வடிகட்டியின் ஓட்டத்தைத் தூண்டு, கூர்மையான விளிம்பை முன்னே செலுத்து.
2.9.1206
प्र꣣सवे꣢ त꣣ उ꣡दी꣢रते ति꣣स्रो꣡ वाचो꣢꣯ मख꣣स्यु꣡वः꣢ ।
य꣢꣫दव्य꣣ ए꣢षि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १२०६ ॥
உன் பெருக்கில் உனக்காக யாகத்தை விரும்பும் மூன்று வாக்குகள் எழுகின்றன; நீ கம்பளி வடிகட்டியில் செல்லும்போது, உயர்ந்த சிகரத்தில்.
2.9.1207
अ꣢व्या꣣ वा꣢रैः꣣ प꣡रि꣢ प्रि꣣य꣡ꣳ हरि꣢꣯ꣳ हिन्व꣣न्त्य꣡द्रि꣢भिः ।
प꣡व꣢मानं मधु꣣श्चु꣡त꣢म् ॥ १२०७ ॥
கம்பளி வடிகட்டித் துளைகளால் அன்பான, பொன்னிறச் சோமனை எல்லாப் பக்கமும் கற்களால் தூண்டுகிறார்கள்; தூய்மையாகி தேன் சொட்டுபவனை.
2.9.1208
आ꣡ प꣢वस्व मदिन्तम प꣣वि꣢त्रं꣣ धा꣡र꣢या कवे ।
अ꣣र्क꣢स्य꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ १२०८ ॥
மிகு மகிழ்ச்சி தருபவனே, வா, ஓட்டத்துடன் தூய்மையாகி ஓடு; கவியே, பாடலின் இருக்கையில் அமர்வதற்காக.
2.9.1209
स꣡ प꣢वस्व मदिन्तम꣣ गो꣡भि꣢रञ्जा꣣नो꣢ अ꣣क्तु꣡भिः꣢ ।
ए꣡न्द्र꣢स्य ज꣣ठ꣡रं꣢ विश ॥ १२०९ ॥
அவனே, மிகு மகிழ்ச்சி தருபவனே, ஓடு; ஒளிக்கதிர்களாலும் இரவுகளாலும் உன்னை அலங்கரித்தவனாய்; இந்திரனின் வயிற்றுக்குள் புகு.
2.9.1210
अ꣣या꣢ वी꣣ती꣡ परि꣢꣯ स्रव꣣ य꣡स्त꣢ इन्दो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ।
अ꣣वा꣡ह꣢न्नव꣣ती꣡र्नव꣢꣯ ॥ १२१० ॥
இந்த வேகத்தால் சுற்றிலும் ஓடு; உன் மகிழ்ச்சிகளில் இருப்பவனே, சொட்டே; தொண்ணூற்றொன்பதை (ஓட்டங்களை) கொண்டு வந்தாய்.
2.9.1211
पु꣡रः꣢ स꣣द्य꣢ इ꣣त्था꣡धि꣢ये꣣ दि꣡वो꣢दासाय꣣ शं꣡ब꣢रम् ।
अ꣢ध꣣ त्यं꣢ तु꣣र्व꣢शं꣣ य꣡दु꣢म् ॥ १२११ ॥
திவோதாசனுக்காக சம்பரின் கோட்டைகளை உடனே உடைத்தான்; பிறகு அந்த துர்வசனையும் யதுவையும் (காத்தான்).
2.9.1212
प꣡रि꣢ नो꣣ अ꣡श्व꣢मश्व꣣वि꣡द्गोम꣢꣯दिन्दो꣣ हि꣡र꣢ण्यवत् ।
क्ष꣡रा꣢ सह꣣स्रि꣢णी꣣रि꣡षः꣢ ॥ १२१२ ॥
இந்துவே! எங்களுக்காக குதிரைகளையும் பசுக்களையும் பொன்னையும் கொண்டு சுற்றிலும் பாய்; ஆயிரமான ஊட்டங்களைப் பொழி.
2.9.1213
अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वते꣣ मृ꣢꣫धोऽप꣣ सो꣢मो꣣ अ꣡रा꣢व्णः ।
ग꣢च्छ꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य निष्कृ꣣त꣢म् ॥ १२१३ ॥
பகைவர்களை விரட்டியபடி சோமன் பாய்கிறான்; கஞ்சர்களையும் விலக்குகிறான்; இந்திரனின் தூய வழியில் செல்கிறான்.
2.9.1214
म꣣हो꣡ नो꣢ रा꣣य꣡ आ भ꣢꣯र꣣ प꣡व꣢मान ज꣣ही꣡ मृधः꣢꣯ ।
रा꣡स्वे꣢न्दो वी꣣र꣢व꣣द्य꣡शः꣢ ॥ १२१४ ॥
பவமானனே! எங்களுக்கு பெரும் செல்வத்தைக் கொண்டுவா; பகைவர்களை அழி; இந்துவே! வீரர்களுடன் கூடிய புகழை அருள்.
2.9.1215
न꣡ त्वा꣢ श꣣तं꣢ च꣣ न꣢꣫ ह्रुतो꣣ रा꣢धो꣣ दि꣡त्स꣢न्त꣣मा꣡ मि꣢नन् ।
य꣡त्पु꣢ना꣣नो꣡ म꣢ख꣣स्य꣡से꣢ ॥ १२१५ ॥
நூறும் இல்லை, வஞ்சகர்களும் இல்லை; கொடையளிக்கும் உன்னைத் தடுக்க முடியாது; நீ தூய்மையாகி வேள்வியில் மகிழ்கிறாய்.
2.9.1216
अ꣣या꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ य꣢या꣣ सू꣢र्य꣣म꣡रो꣢चयः ।
हि꣣न्वानो꣡ मानु꣢꣯षीर꣣पः꣢ ॥ १२१६ ॥
எந்தத் தாரையால் சூரியனை ஒளிரச் செய்தாயோ, அந்தத் தாரையால் பாய்ந்து தூய்மையாகு; மனிதர்களின் நீர்களை ஊக்குவித்தபடி.
2.9.1217
अ꣡यु꣢क्त꣣ सू꣢र꣣ ए꣡त꣢शं꣣ प꣡व꣢मानो म꣣ना꣡वधि꣢꣯ ।
अ꣣न्त꣡रि꣢क्षेण꣣ या꣡त꣢वे ॥ १२१७ ॥
சூரியனைப் போல ஒளிரும் பவமான சோமன் வேகமான குதிரையை மனத்தின் மேல் பூட்டினான், அந்தரிக்ஷ வழியாகச் செல்வதற்கு.
2.9.1218
उ꣣त꣢꣫ त्या ह꣣रि꣢तो꣣ र꣢थे꣣ सू꣡रो꣢ अयुक्त꣣ या꣡त꣢वे ।
इ꣢न्दु꣣रि꣢न्द्र꣣ इ꣡ति꣢ ब्रु꣣व꣢न् ॥ १२१८ ॥
சூரியன் தேரில் அந்தப் பொன்னிற குதிரைகளைப் பூட்டினான், செல்வதற்காக; சோமத் துளி 'இவன் இந்திரன்' என்று சொல்லியபடி.
2.9.1219
अ꣣ग्निं꣡ वो꣢ दे꣣व꣢म꣣ग्नि꣡भिः꣢ स꣣जो꣢षा꣣ य꣡जि꣢ष्ठं दू꣣त꣡म꣢ध्व꣣रे꣡ कृ꣢णुध्वम् ।
यो꣡ मर्त्ये꣢꣯षु꣣ नि꣡ध्रु꣢विर्ऋ꣣ता꣢वा꣣ त꣡पु꣢र्मूर्धा घृ꣣ता꣡न्नः꣢ पाव꣣कः꣢ ॥ १२१९ ॥
அக்னிகளோடு ஒற்றுமையுடன், யாகத்தில் வழிபாட்டுக்கு மிகத் தகுந்த தூதனாக தேவனாகிய அக்னியை நீங்கள் ஆக்குங்கள்; மனிதர்களிடையே உறுதியானவரும், ரிதத்தைக் காப்பவரும், எரியும் தலை உடையவரும், நெய்யை உணவாகக் கொண்டவரும், தூய்மைப்படுத்துபவருமானவர்.
2.9.1220
प्रो꣢थ꣣द꣢श्वो꣣ न꣡ यव꣢꣯सेऽवि꣣ष्य꣢न्य꣣दा꣢ म꣣हः꣢ सं꣣व꣡र꣢णा꣣द्व्य꣡स्था꣢त् ।
आ꣡द꣢स्य꣣ वा꣢तो꣣ अ꣡नु꣢ वाति शो꣣चि꣡रध꣢꣯ स्म ते꣣ व्र꣡ज꣢नं कृ꣣ष्ण꣡म꣢स्ति ॥ १२२० ॥
புல்லை விரும்பும் குதிரை கனைப்பதுபோல், அவன் பெரிய மறைப்பிலிருந்து வெளிப்பட்டபோது, காற்று அவனுடைய சுடரைப் பின்தொடர்ந்து வீசுகிறது; உன் வழி இருண்டதே.
2.9.1221
उ꣡द्यस्य꣢꣯ ते꣣ न꣡व꣢जातस्य꣣ वृ꣢꣫ष्णोऽग्ने꣣ च꣡र꣢न्त्य꣣ज꣡रा꣢ इधा꣣नाः꣢ ।
अ꣡च्छा꣣ द्या꣡म꣢रु꣣षो꣢ धू꣣म꣡ ए꣢षि꣣ सं꣢ दू꣣तो꣡ अ꣢ग्न꣣ ई꣡य꣢से꣣ हि꣢ दे꣣वा꣢न् ॥ १२२१ ॥
அக்னியே, உன் புதிதாகப் பிறந்த வலிமையான வடிவத்தின் சுடர்கள் எழுகின்றன, முதுமையற்றவையாய் எரியூட்டப்பட்டு; சிவந்த புகையாக நீ வானை நோக்கிச் செல்கிறாய்; அக்னியே, தூதனாக நீ தேவர்களிடம் செல்கிறாய்.
2.9.1222
त꣡मिन्द्रं꣢꣯ वाजयामसि म꣣हे꣢ वृ꣣त्रा꣢य꣣ ह꣡न्त꣢वे ।
स꣡ वृषा꣢꣯ वृष꣣भो꣡ भु꣢वत् ॥ १२२२ ॥
அந்த இந்திரனை, பெரிய விருத்திரனை வதைக்க, நாம் பலப்படுத்துகிறோம்; அவன் வலிமையானவன், காளை போன்றவனானான்.
2.9.1223
इ꣢न्द्रः꣣ स꣡ दाम꣢꣯ने कृ꣣त꣡ ओजि꣢꣯ष्ठः꣣ स꣡ बले꣢꣯ हि꣣तः꣢ ।
द्यु꣣म्नी꣢ श्लो꣣की꣢꣫ स सो꣣म्यः꣢ ॥ १२२३ ॥
அந்த இந்திரன் யாகக் கட்டுக்காக நியமிக்கப்பட்டவன்; வலிமையில் மிகு ஓஜஸ் உடையவன், பலத்தில் நிலைபெற்றவன். அவன் ஒளிமிக்கவன், புகழ்பெற்றவன், சோமத்துடன் தொடர்புடையவன்.
2.9.1224
गि꣣रा꣣उ वज्रो꣣ न꣡ सम्भृ꣢꣯तः꣣ स꣡ब꣢लो꣣ अ꣡न꣢पच्युतः ।
व꣣वक्ष꣣ उ꣣ग्रो꣡ अस्तृ꣢꣯तः ॥ १२२४ ॥
பாட்டால் அவன் இடியைப் போல் திரட்டப்பட்டவன்; பலத்துடன் அசையாதவன். அவன் உக்கிரனாய் வளர்ந்து, வெல்லப்படாதவனாக நிற்கிறான்.
2.9.1225
अ꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡ न꣢य ।
पु꣣नाही꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे ॥ १२२५ ॥
அத்வர்யுவே, கற்களால் பிழியப்பட்ட சோமத்தை வடிகட்டியில் கொண்டு வா. இந்திரன் பருகுவதற்காக அதைச் சுத்திகரி.
2.9.1226
त꣢व꣣ त्य꣡ इ꣢न्दो꣣ अ꣡न्ध꣢सो दे꣣वा꣢꣫ मधो꣣कव्या꣢꣯शत ।
प꣡व꣢मानस्य म꣣रु꣡तः꣢ ॥ १२२६ ॥
ஓ இந்து, உன் அந்த இனிய சோமச் சாற்றை தேவர்கள் அனுபவித்தனர்; தூய்மைப்படும் சோமத்தின் தேனை மருத்துகளும்.
2.9.1227
दि꣣वः꣢ पी꣣यू꣡ष꣢मुत्त꣣म꣢꣫ सोम꣣मि꣡न्द्रा꣢य व꣣ज्रि꣡णे꣢ ।
सु꣣नो꣢ता꣣ म꣡धु꣢मत्तमम् ॥ १२२७ ॥
வானத்திலிருந்து வந்த உயர்ந்த அமிர்த சோமத்தை வஜ்ரதாரியான இந்திரனுக்காகப் பிழியுங்கள் — மிகவும் இனிமையானதை.
2.9.1228
ध꣣र्त्ता꣢ दि꣣वः꣡ प꣢वते꣣ कृ꣢त्व्यो꣣ र꣢सो꣣ द꣡क्षो꣢ दे꣣वा꣡ना꣢मनु꣣मा꣢द्यो꣣ नृ꣡भिः꣢ ।
ह꣡रिः꣢ सृजा꣣नो꣢꣫ अत्यो꣣ न꣡ सत्व꣢꣯भि꣣र्वृ꣢था꣣ पा꣡जा꣢ꣳसि कृणुषे न꣣दी꣢ष्वा ॥ १२२८ ॥
வைரூப (சாமம்). வானத்தைத் தாங்குபவன், செயல்வல்ல சாறு தூய்மையாகப் பாய்கிறது — தேவர்களை மகிழ்விப்பது, மனிதர்களால் விரும்பப்படுவது. பச்சை நிறமுடையவன், ஓடும் குதிரையைப் போல் ஆற்றல்களுடன் பாய்ந்து, நதிகளில் தன் வலிமையை வீசுகிறான்.
2.9.1229
शू꣢रो꣣ न꣡ ध꣢त्त꣣ आ꣡??यु꣢??धा꣣ गभस्त्योः꣣ स्व꣢ऽðऔः(स्वाः) सि꣡षा꣢सन्रथि꣣रो꣡ गवि꣢꣯ष्टिषु ।
इ꣣न्द्र꣢??स्य꣣ शु꣡ष्म꣢मी꣣र??य??न्नप??स्यु꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢र्हिन्वा꣣नो꣡ अ꣢ज्यते मनी꣣षि꣡भिः꣢ ॥ १२२९ ॥
வீரன் தன் இரு கைகளில் ஆயுதங்களைத் தாங்குவதுபோல், வெற்றியை விரும்பி, பசுப் போர்களில் தேரோட்டியாக, இந்திரனின் வலிமையைத் தூண்டியபடி, செயல்வீரர்களாலும் சிந்தனையாளர்களாலும் செலுத்தப்பட்ட சோமத்துளி அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது.
2.9.1230
इ꣡न्द्र꣢स्य सोम꣣ प꣡व꣢मान ऊ꣣र्मि꣡णा꣢ तवि꣣ष्य꣡मा꣢णो ज꣣ठ꣢रे꣣ष्वा꣡ वि꣢श ।
प्र꣡ नः꣢ पिन्व वि꣣द्यु꣢द꣣भ्रे꣢व꣣ रो꣡द꣢सी धि꣣या꣢ नो꣣ वा꣢जा꣣ꣳ उ꣡प꣢ माहि꣣ श꣡श्व꣢तः ॥ १२३० ॥
ஓ சோமா, பவமான, இந்திரனுக்காக அலையுடன் வளர்ந்து வயிறுகளில் நுழை. மின்னல் மேகத்தை நிரப்புவதுபோல் வானையும் பூமியையும் எங்களுக்காக நிரப்பு; அறிவால் எங்களுக்கு நிலையான வலிமைகளை அருள்.
2.9.1231
य꣡दि꣢न्द्र꣣ प्रा꣢꣫गपा꣣गु꣢द꣣꣬ङ्न्य꣢꣯ग्वा हू꣣य꣢से꣣ नृ꣡भिः꣢ ।
सि꣡मा꣢ पु꣣रू꣡ नृषू꣢꣯तो अ꣣स्या꣢न꣣वे꣡ऽस्रिं꣢ प्रशर्ध तु꣣र्व꣡शे꣢ ॥ १२३१ ॥
ஓ இந்திரா, கிழக்கிலிருந்தோ மேற்கிலிருந்தோ வடக்கிலிருந்தோ கீழிருந்தோ மனிதர்கள் உன்னை அழைக்கும்போது, பல மனிதர்களால் தூண்டப்பட்டு நீ அனுவுக்காகவும், ஓ வலியவனே, துர்வசனுக்காகவும் இருக்கிறாய்.
2.9.1232
य꣢द्वा꣣ रु꣢मे꣣ रु꣡श꣢मे꣣ श्या꣡व꣢के꣣ कृ꣢प꣣ इ꣡न्द्र꣢ मा꣣द꣡य꣢से꣣ स꣡चा꣢ ।
क꣡ण्वा꣢सस्त्वा꣣ स्तो꣡मे꣢भि꣣र्ब्र꣡ह्म꣢वाहस꣣ इ꣡न्द्रा य꣢꣯च्छ꣣न्त्या꣡ ग꣢हि ॥ १२३२ ॥
ஓ இந்திரா, ருமா, ருசமா, ஷ்யாவகா, க்ருபா ஆகியோரிடத்தில் நீ இணைந்து மகிழும்போது, பிரம்மத்தைச் சுமக்கும் கண்வர்கள் துதிகளால் உன்னை அழைக்கிறார்கள். ஓ இந்திரா, இங்கே வா.
2.9.1233
उ꣣भ꣡य꣢ꣳ शृ꣣ण꣡व꣢च्च न꣣ इ꣡न्द्रो꣢ अ꣣र्वा꣢गि꣣दं꣡ वचः꣢꣯ ।
स꣣त्रा꣡च्या꣢ म꣣घ꣢वा꣣न्त्सो꣡म꣢पीतये धि꣣या꣡ शवि꣢꣯ष्ठ꣣ आ꣡ गम꣢त् ॥ १२३३ ॥
இந்திரன் எங்கள் இரு (துதியும் சோம அர்ப்பணமும்) வார்த்தைகளையும் இங்கே கேட்கட்டும். செல்வம் நிறைந்த, மிகுந்த வலியவனான இந்திரன் சோமம் பருக அறிவுடன் ஒன்றாக வரட்டும்.
2.9.1234
त꣢꣫ꣳ हि स्व꣣रा꣡जं꣢ वृष꣣भं꣡ तमोज꣢꣯सा धि꣣ष꣡णे꣢ निष्टत꣣क्ष꣡तुः꣢ ।
उ꣣तो꣢प꣣मा꣡नां꣢ प्रथ꣣मो꣡ नि षी꣢꣯दसि꣣ सो꣡म꣢काम꣣ꣳ हि꣢ ते꣣ म꣡नः꣢ ॥ १२३४ ॥
அவனை, சுயராஜ்யம் கொண்ட காளையை, அந்த ஓஜஸால் இரு அரைக்கும் கற்கள் வடித்தன. உவமைகளில் முதன்மையாக நீ அமர்கிறாய்; உன் மனம் சோமத்தை விரும்புகிறது.
2.9.1235
प꣡व꣢स्व दे꣣व꣡ आ꣢यु꣣ष꣡गिन्द्रं꣢꣯ गच्छतु ते꣣ म꣡दः꣢ ।
वा꣣यु꣡मा रो꣢꣯ह꣣ ध꣡र्म꣢णा ॥ १२३५ ॥
தேவனே, சுத்தமாகப் பாய்வாய்; உன் மதம் இந்திரனை அடையட்டும். உன் இயல்பால் வாயுவின் மேல் ஏறு.
2.9.1236
प꣡व꣢मान꣣ नि꣡ तो꣢शसे र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म श्र꣣वा꣡य्य꣢म् ।
इ꣡न्दो꣢ समु꣣द्र꣡मा वि꣢꣯श ॥ १२३६ ॥
சுயம்-சுத்தனே, நீ விரைகிறாய்; சோமனே, புகழத்தக்க செல்வத்தைக் கொண்டு வா. இந்துவே, சமுத்திரத்தில் புகு.
2.9.1237
अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वसे꣣ मृ꣡धः꣢ (क्रतुवित्सोम मत्सरः ।
नुदस्वादेवयुं जनम् ॥) ॥ १२३७ ॥
பகைவர்களை அடித்துத் தள்ளிக்கொண்டு நீ பாய்கிறாய்; யாகத்தை அறிந்த மதக் களிப்பூட்டும் சோமனே, தேவர்களை விரும்பாத மக்களை விரட்டு.
2.9.1238
अ꣣भी꣡ नो꣢ वाज꣣सा꣡त꣢मम् (रयिमर्ष शतस्पृहम् ।
इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभासहम् ॥) ॥ १२३८ ॥
எங்களுக்கு வெற்றியை மிகுதியாகத் தரும், நூறு பேர் விரும்பும் செல்வத்தை நோக்கிப் பாய். இந்துவே, ஆயிரம் பேரைத் தாங்கும், பெரும் ஒளியுள்ள, பகைவரை வெல்லும் செல்வத்தைக் கொண்டு வா.
2.9.1239
व꣣यं꣡ ते꣢ अ꣣स्य꣡ राध꣢꣯सो꣣ व꣡सो꣢र्वसो पुरु꣣स्पृ꣡हः꣢ ।
नि꣡ नेदि꣢꣯ष्ठतमा इ꣣षः꣡ स्याम꣢꣯ सु꣣म्ने꣡ ते꣢ अध्रिगो ॥ १२३९ ॥
உன் இந்த கொடையினால், ஓ வசுவே, ஓ வசுவே, மிகவும் விரும்பப்படுபவனே, நாங்கள் மிக அருகிலுள்ள உணவுகளை உடையவர்களாக இருப்போமாக; உன் அருளில் இருப்போமாக.
2.9.1240
प꣢रि꣣ स्य꣢ स्वा꣣नो꣡ अ꣢क्षर꣣दि꣢न्दु꣣र꣢व्ये꣣ म꣡द꣢च्युतः ।
धा꣢रा꣣ य꣢ ऊ꣣र्ध्वो꣡ अ꣢ध्व꣣रे꣢ भ्रा꣣जा꣡ न याति꣢꣯ गव्य꣣युः꣢ ॥ १२४० ॥
ஒலித்துக்கொண்டு கம்பளி வடிகட்டியில் அந்த சோமத் துளி எங்கும் பாய்கிறது; மகிழ்ச்சியில் சொட்டும் அது, யாகத்தில் உயர்ந்த தாரையாக ஒளியுடன் செல்கிறது, பசுக்களை விரும்பியபடி.
2.9.1241
प꣡व꣢स्व सोम म꣣हा꣡न्त्स꣢मु꣣द्रः꣢ पि꣣ता꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ वि꣢श्वा꣣भि꣡ धाम꣢꣯ ॥ १२४१ ॥
சோமனே, பாய்ந்து வா; நீ பெரிய கடல், தேவர்களின் தந்தை, எல்லா உலகங்களிலும்.
2.9.1242
शु꣣क्रः꣡ प꣢वस्व दे꣣वे꣡भ्यः꣢ सोम दि꣣वे꣡ पृ꣢थि꣣व्यै꣡ शं च꣢꣯ प्र꣣जा꣡भ्यः꣢ ॥ १२४२ ॥
தூய சோமனே, தேவர்களுக்காகப் பாய்ந்து வா; வானுக்கும் பூமிக்கும், உயிர்களுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்.
2.9.1243
दि꣣वो꣢ ध꣣र्त्ता꣡सि꣢ शु꣣क्रः꣢ पी꣣यू꣡षः꣢ स꣣त्ये꣡ विध꣢꣯र्मन्वा꣣जी꣡ प꣢वस्व ॥ १२४३ ॥
நீ வானைத் தாங்குபவன், தூய அமிர்தம்; உண்மையிலும் பரந்த தர்மத்திலும், வலிமையுடன் பாய்ந்து வா.
2.9.1244
प्रे꣡ष्ठं꣢ वो꣣ अ꣡ति꣢र्थिꣳ स्तु꣣षे꣢ मि꣣त्र꣡मि꣢व प्रि꣣य꣢म् ।
अ꣢ग्ने꣣ र꣢थं꣣ न꣡ वेद्य꣢꣯म् ॥ १२४४ ॥
உங்களுக்கு மிகப் பிரியமான விருந்தினரை நான் போற்றுகிறேன்; நண்பனைப் போல அன்பானவரை; அக்னியே, தேருக்கு ஒப்பாக அறியத்தக்கவனே.
2.9.1245
क꣣वि꣡मि꣢व प्र꣣श꣢ꣳस्यं꣣ यं꣢ दे꣣वा꣢स꣣ इ꣡ति꣢ द्वि꣣ता꣢ ।
नि꣡ मर्त्ये꣢꣯ष्वाद꣣धुः꣢ ॥ १२४५ ॥
கவியைப் போல போற்றப்படத்தக்கவன்; எவனை தேவர்கள் இவ்வாறு இரண்டு வழிகளில் மனிதர்களிடையே நிலைநிறுத்தினார்களோ.
2.9.1246
त्वं꣡ य꣢विष्ठ दा꣣शु꣢षो꣣ नॄ꣡ꣳ पा꣢हि शृणु꣣ही꣡ गिरः꣢꣯ ।
र꣡क्षा꣡ तो꣣क꣢मु꣣त꣡ त्मना꣢꣯ ॥ १२४६ ॥
இளையவனே, நீ கொடையளிக்கும் மனிதர்களைக் காப்பாய்; எங்கள் துதிகளைக் கேள்; உன் சொந்த வலிமையால் குழந்தையைக் காப்பாய்.
2.9.1247
ए꣡न्द्र꣢ नो गधि प्रिय꣣ स꣡त्रा꣢जिदगोह्य ।
गि꣣रि꣢उन वि꣣श्व꣡तः꣢ पृ꣣थुः꣡ पति꣢꣯र्दि꣣वः꣡ ॥ १२४७ ॥
இந்திரனே, எங்களிடம் வா; அன்பனே, போர்களை வென்றவனே, மறைக்க முடியாதவனே; மலையைப் போல் எல்லாப் புறமும் விரிந்தவன், வானின் தலைவன் நீ.
2.9.1248
अ꣣भि꣡ हि स꣢꣯त्य सोमपा उ꣣भे꣢ ब꣣भू꣢थ꣣ रो꣡द꣢सी ।
इ꣡न्द्रासि꣢꣯ सुन्व꣣तो꣢ वृ꣣धः꣡ पति꣢꣯र्दि꣣वः꣡ ॥ १२४८ ॥
உண்மையானவனே, சோமம் பருகுபவனே, நீ இரு உலகங்களையும் மேவி நிற்கிறாய்; இந்திரனே, சோமம் பிழிபவனை வளர்ப்பவன் நீ; வானின் தலைவன் நீ.
2.9.1249
त्व꣡ꣳ हि शश्व꣢꣯तीना꣣मि꣡न्द्र꣢ ध꣣र्त्ता꣢ पु꣣रा꣡मसि꣢꣯ ।
ह꣣न्ता꣢꣫ दस्यो꣣र्म꣡नो꣢र्वृ꣣धः꣡ पति꣢꣯र्दि꣣वः꣢ ॥ १२४९ ॥
இந்திரனே, நீயே பழமையான கோட்டைகளைத் தாங்குபவன்; பகைவனைக் கொல்பவன்; மனுவை வளர்ப்பவன்; வானின் தலைவன் நீ.
2.9.1250
पु꣣रां꣢ भि꣣न्दु꣡र्युवा꣢꣯ क꣣वि꣡रमि꣢꣯तौजा अजायत ।
इ꣢न्द्रो꣣ वि꣡श्व꣢स्य꣣ क꣡र्म꣢णो ध꣣र्त्ता꣢ व꣣ज्री꣡ पु꣢रुष्टु꣣तः꣢ ॥ १२५० ॥
கோட்டைகளை உடைப்பவன், இளையவன், கவி, அளவற்ற வலிமை கொண்டவன் இந்திரன் பிறந்தான்; அவன் எல்லாச் செயல்களையும் தாங்குபவன், வஜ்ரம் ஏந்தியவன், பெரிதும் துதிக்கப்படுபவன்.
2.9.1251
त्वं꣢ व꣣ल꣢स्य꣣ गो꣢म꣣तो꣡ऽपा꣢वरद्रिवो꣣ बि꣡ल꣢म् ।
त्वां꣢ दे꣣वा꣡ अबि꣢꣯भ्युषस्तु꣣ज्य꣡मा꣢नास आविषुः ॥ १२५१ ॥
கல்லேந்தியவனே, நீ பசுக்கள் நிறைந்த வலனின் குகையைத் திறந்தாய்; அஞ்சாத தேவர்கள் உன்னால் தூண்டப்பட்டு உன்னைத் தொடர்ந்து வந்தனர்.
2.9.1252
इ꣢न्द्र꣣मी꣡शा꣢न꣣मो꣡ज꣢सा꣣भि꣡ स्तोमै꣢꣯रनूषत ।
स꣣ह꣢स्रं꣣ य꣡स्य꣢ रा꣣त꣡य꣢ उ꣣त꣢ वा꣣ स꣢न्ति꣣ भू꣡य꣢सीः ॥ १२५२ ॥
ஓஜஸால் ஆளும் இந்திரனை ஸ்தோத்திரங்களால் போற்றினர். அவனுடைய கொடைகள் ஆயிரம்; இன்னும் பலவும் உள்ளன.