ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.6.955
गो꣣वि꣡त्प꣢वस्व वसु꣣वि꣡द्धि꣢रण्य꣣वि꣡द्रे꣢तो꣣धा꣡ इ꣢न्दो꣣ भु꣡व꣢ने꣣ष्व꣡र्पि꣢तः ।
त्व꣢ꣳ सु꣣वी꣡रो꣢ असि सोम विश्व꣣वि꣢꣫त्तं त्वा꣣ न꣢र꣣ उ꣡प꣢ गि꣣रे꣡म आ꣢꣯सते ॥ ९५५ ॥
ଗାଈ ପ୍ରାପ୍ତକାରୀ, ଧନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାପ୍ତକାରୀ, ବୀର୍ଯ୍ୟଧାରୀ ଇନ୍ଦୁ ସୋମ, ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ଲୋକମାନଙ୍କରେ ସ୍ଥାପିତ ତୁମେ ଉତ୍ତମ ବୀରଯୁକ୍ତ ଓ ସର୍ବଜ୍ଞ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମ ନିକଟରେ ବସି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
2.6.956
त्वं꣢ नृ꣣च꣡क्षा꣢ असि सोम वि꣣श्व꣢तः꣣ प꣡व꣢मान वृषभ꣣ ता꣡ वि धा꣢꣯वसि ।
स꣡ नः꣢ पवस्व꣣ व꣡सु꣢म꣣द्धि꣡र꣢ण्यवद्व꣣य꣡ꣳ स्या꣢म꣣ भु꣡व꣢ने꣢षु जी꣣व꣡से꣢ ॥ ९५६ ॥
ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଦ୍ରଷ୍ଟା, ହେ ସୋମ; ହେ ପବମାନ, ବୃଷଭ, ତୁମେ ଚାରିପାଖେ ସେହି ପଥଗୁଡ଼ିକରେ ଧାଇଁଥାଅ। ସେ ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣଯୁକ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କରେ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ।
2.6.957
ई꣣शान꣢ इ꣣मा꣡ भुव꣢꣯नानि꣣ ई꣡य꣢से युजा꣣न꣡ इ꣢न्दो ह꣣रि꣡तः꣢ सुप꣣कण्यः꣢꣯ ।
ता꣡स्ते꣢ क्षरन्तु꣣ म꣡धु꣢मद्घृ꣣तं꣢꣫ पय꣣स्त꣡व꣢ व्र꣣ते꣡ सो꣢म तिष्ठन्तु कृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ॥ ९५७ ॥
ଶାସକ ହୋଇ ତୁମେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଯାଉଛ, ଇନ୍ଦୁ, ସବୁଜ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ (ଘୋଡ଼ା) ଯୋଡ଼ି; ସେମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁର ଘୃତ ଓ କ୍ଷୀର କ୍ଷରିତ କରନ୍ତୁ; ହେ ସୋମ, ତୁମ ନିୟମରେ ପ୍ରଜାମାନେ ସ୍ଥିର ରହନ୍ତୁ।
2.6.958
प꣡व꣢मानस्य विश्ववि꣣त्प्र꣢ ते꣣ स꣡र्गा꣢ असृक्षत ।
सू꣡र्य꣢स्येव꣣ न꣢ र꣣श्म꣡यः꣢ ॥ ९५८ ॥
ହେ ପବମାନ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ତୁମ ଧାରାସମୂହ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କିରଣ ପରି ଆଗକୁ ଛଡ଼ାଯାଇଛି।
2.6.959
के꣣तुं꣢ कृ꣣ण्वं꣢ दि꣣व꣢꣫स्परि꣣ वि꣡श्वा꣢ रू꣣पा꣡भ्य꣢र्षसि ।
स꣣मुद्रः꣡ सो꣢म पिन्वसे ॥ ९५९ ॥
ଆକାଶରୁ ଆଲୋକ-ଧ୍ୱଜା ସୃଷ୍ଟି କରି, ସମସ୍ତ ରୂପ ଉପରେ ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ପରି ଉଛୁଳିଥାଅ।
2.6.960
ज꣣ज्ञानो꣡ वाच꣢꣯मिष्यसि꣣ प꣡व꣢मान꣣ वि꣡ध꣢र्मणि ।
क्र꣡न्दं꣢ दे꣣वो꣡ न सूर्यः꣢꣯ ॥ ९६० ॥
ଜନ୍ମି ତୁମେ ହେ ପବମାନ, ବିଶେଷ ଧର୍ମରେ ବାଣୀ ପଠାଉଛ, ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଗର୍ଜୁଛ।
2.6.961
प्र꣡ सोमा꣢꣯सो अधन्विषुः प꣡व꣢मानास꣣ इ꣡न्द꣢वः ।
श्री꣣णाना꣢ अ꣣प्सु꣡ वृ꣢ञ्जते ॥ ९६१ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ସୋମ ବିନ୍ଦୁମାନେ ଆଗକୁ ଧାଇଁଲେ; ଜଳରେ ମିଶି ସେମାନେ ନିଜକୁ ଢାଳନ୍ତି।
2.6.962
॥ अ꣣भि꣡ गावो꣢꣯ अधन्विषु꣣रा꣢पो꣣ न꣢ प्र꣣व꣡ता꣢ य꣣तीः꣢ ।
पु꣣नाना꣡ इन्द्र꣢꣯माशत ॥ ९६२ ॥
ଧାରାସମୂହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ, ଢାଲରୁ ବହୁଥିବା ଜଳ ପରି; ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
2.6.963
प्र꣡ प꣢वमान धन्वसि꣣ सो꣡मेन्द्रा꣢꣯य꣣ मा꣡द꣢नः ।
नृ꣡भि꣢र्य꣣तो꣡ वि नी꣢꣯यसे ॥ ९६३ ॥
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋଇ ତୁମେ ବହୁଛ; ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଙ୍ଗାଯାଇ ତୁମେ ଦୂରକୁ ନିଆଯାଉଛ।
2.6.964
इ꣢न्दो꣣ य꣡दद्रि꣢꣯भिः सु꣣तः꣢ प꣣वि꣡त्रं꣢ परि꣣दी꣡य꣢से ।
अ꣢र꣣मि꣡न्द्र꣢स्य꣣ धा꣡म्ने꣢ ॥ ९६४ ॥
ହେ ସୋମ ବିନ୍ଦୁ, ପଥରରେ ନିଙ୍ଗାଯାଇ ତୁମେ ଛାଣି ଚାରିପାଖେ ବହିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧାମ ପାଇଁ ତୁମେ ଯଥେଷ୍ଟ ହୁଅ।
2.6.965
त्व꣡ꣳ सो꣢म नृ꣣मा꣡द꣢नः꣣ प꣡व꣢स्व चर्षणी꣣धृ꣡तिः꣢ ।
स꣢स्नि꣣र्यो꣡ अ꣢नु꣣मा꣡द्यः꣢ ॥ ९६५ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା; ପ୍ରଜାଧାରକ, ତୁମେ ବହି ପବିତ୍ର ହୁଅ। ଶୁଦ୍ଧକାରକ, ଆନନ୍ଦ ଯୋଗ୍ୟ।
2.6.966
प꣡व꣢स्व वृत्र꣣ह꣡न्त꣢म उ꣣क्थे꣡भि꣢रनु꣣मा꣡द्यः꣢ ।
शु꣡चिः꣢ पाव꣣को꣡ अद्भु꣢꣯तः ॥ ९६६ ॥
ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ସର୍ବାଧିକ ସଂହାରକ, ସ୍ତୋତ୍ରସହ ବହି ପବିତ୍ର ହୁଅ। ଆନନ୍ଦ ଯୋଗ୍ୟ, ଶୁଚି, ପାବକ, ଅଦ୍ଭୁତ।
2.6.967
शु꣡चिः꣢ पाव꣣क꣡ उ꣢च्यते꣣ सो꣡मः꣢ सु꣣तः꣡ स मधु꣢꣯मान् ।
दे꣣वावी꣡र꣢घशꣳस꣣हा꣢ ॥ ९६७ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ରକାରୀ ସୋମ ନିଚୁଡ଼ାଯାଇ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ମଧୁର, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଏବଂ ନିନ୍ଦକଙ୍କ ସଂହାରକ।
2.6.968
प्र꣢ क꣣वि꣢र्दे꣣व꣡वी꣢त꣣ये꣢ऽव्या꣣ वा꣡रे꣢भिरव्यत ।
सा꣣ह्वा꣡न्विश्वा꣢꣯ अ꣣भि꣡ स्पृधः꣢꣯ ॥ ९६८ ॥
କବି ସୋମ ଦେବତାଙ୍କ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ପଶମ ଛଣା ଦେଇ ଛଣାଯାଏ; ସେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣନ୍ତି।
2.6.969
स꣡ हि ष्मा꣢꣯ जरि꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣢꣫ वाजं꣣ गो꣡म꣢न्त꣣मि꣡न्व꣢ति ।
प꣡व꣢मानः सह꣣स्रि꣡ण꣢म् ॥ ९६९ ॥
ସେ ହିଁ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈ ସମ୍ପଦ ସହିତ ବଳ (ଧନ) ଆଣନ୍ତି; ପ୍ରବାହିତ ପବିତ୍ର ସୋମ ହଜାରଗୁଣ ଧନ ଦିଅନ୍ତି।
2.6.970
प꣡रि꣢ वि꣡श्वा꣢नि꣣ चे꣡त꣢सा मृ꣣ज्य꣢से꣣ प꣡व꣢से म꣣ती꣢ ।
स꣡ नः꣢ सोम꣣ श्र꣡वो꣢ विदः ॥ ९७० ॥
ତୁମେ ସବୁ କିଛିରେ ତୁମ ଚେତନାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ମତିରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ଯଶ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଅ।
2.6.971
अ꣣꣬भ्य꣢꣯र्ष बृ꣣ह꣡द्यशो꣢꣯ म꣣घ꣡व꣢द्भ्यो ध्रु꣣व꣡ꣳ र꣣यि꣢म् ।
इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ ९७१ ॥
ମହାନ ଯଶସ୍ୱୀ ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ସ୍ଥାୟୀ ଧନ ଆଣ, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଣ।
2.6.972
त्व꣡ꣳ राजे꣢꣯व सुव्र꣣तो꣡ गिरः꣢꣯ सो꣣मा꣡वि꣢वेशिथ ।
पु꣣नानो꣡ व꣢ह्ने अद्भुत ॥ ९७२ ॥
ତୁମେ ରାଜା ପରି ସୁବ୍ରତ; ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ବାହକ!
2.6.973
स꣡ व꣢꣯ह्नि꣣रप्सु꣣ दु꣣ष्ट꣡रो꣢ मृ꣣ज्य꣡मा꣢नो꣣ ग꣡भ꣢स्त्योः ।
सो꣡म꣢श्च꣣मू꣡षु꣢ सीदति ॥ ९७३ ॥
ସେ ଜଳରେ ଦୁର୍ଗମ ବହ୍ନି; ଦୁଇ ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ସୋମ ପାତ୍ରରେ ବସନ୍ତି।
2.6.974
क्री꣣डु꣢र्म꣣खो꣡ न म꣢꣯ꣳह꣣युः꣢ प꣣वि꣡त्र꣢ꣳ सोम गच्छसि ।
द꣡ध꣢त्स्तो꣣त्रे꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ९७४ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ କ୍ରୀଡ଼ାଶୀଳ ଓ ଉଦାର ଯଜ୍ଞ ପରି ପବିତ୍ରକୁ ଯାଅ; ସ୍ତୋତାକୁ ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ।
2.6.975
य꣡वं꣢यवं नो꣣ अ꣡न्ध꣢सा पु꣣ष्टं꣡पु꣢ष्टं꣣ प꣡रि꣢ स्रव ।
वि꣡श्वा꣢ च सोम꣣ सौ꣡भ꣢गा ॥ ९७५ ॥
ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ସୋମରସ ସହ ଯବ-ଯବ ଓ ପୁଷ୍ଟ-ପୁଷ୍ଟ ଚାରିପାଖେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦିଅ।
2.6.976
इ꣢न्दो꣣ य꣢था꣣ त꣢व꣣ स्त꣢वो꣣ य꣡था꣢ ते जा꣣त꣡मन्ध꣢꣯सः ।
नि꣢ ब꣣र्हि꣡षि꣢ प्रि꣣ये꣡ स꣢दः ॥ ९७६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ (ସୋମ), ତୁମର ସ୍ତୁତି ଯେମିତି, ସୋମରସରୁ ତୁମେ ଯେମିତି ଜନ୍ମିଛ, ସେମିତି ପ୍ରିୟ କୁଶାସନରେ ବସ।
2.6.977
उ꣣त꣡ नो꣢ गो꣣वि꣡द꣢श्व꣣वि꣡त्पव꣢꣯स्व सो꣣मा꣡न्ध꣢सा ।
म꣣क्षू꣡त꣢मेभि꣣र꣡ह꣢भिः ॥ ९७७ ॥
ଆମ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ଗାଈ ଓ ଅଶ୍ୱ ପାଉଥିବା ହୋଇ ସୋମରସ ସହ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଶୀଘ୍ର (ଆମ ପାଖକୁ ଆସ)।
2.6.978
यो꣢ जि꣣ना꣢ति꣣ न꣡ जीय꣢꣯ते꣣ ह꣢न्ति꣣ श꣡त्रु꣢म꣣भी꣡त्य꣢ ।
स꣡ प꣢वस्व सहस्रजित् ॥ ९७८ ॥
ଯିଏ ଜିତେ, ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ମାରେ — ସେ ତୁମେ; ହେ ସହସ୍ରଜିତ୍, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.6.979
या꣢स्ते꣣ धा꣡रा꣢ मधु꣣श्चु꣡तोऽसृ꣢꣯ग्रमिन्द ऊ꣣त꣡ये꣢ ।
ता꣡भिः꣢ प꣣वि꣢त्र꣣मा꣡स꣢दः ॥ ९७९ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମର ମଧୁ ଝରାଉଥିବା ଯେଉଁ ଧାରା ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପବିତ୍ରରେ ବସିଛ।
2.6.980
सो꣢ अ꣣र्षे꣡न्द्रा꣢य पी꣣त꣡ये꣢ ति꣣रो꣡ वारा꣢꣯ण्य꣣व्य꣡या꣢ ।
सी꣡द꣢न्नृ꣣त꣢स्य꣣ यो꣢नि꣣मा꣢ ॥ ९८० ॥
ସେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ, ଅକ୍ଷୟ ବାଧା ପାର ହୋଇ; ଋତର ସ୍ଥାନରେ ବସି।
2.6.981
त्व꣡ꣳ सो꣢म꣣ प꣡रि꣢ स्रव꣣ स्वा꣡दि꣢ष्ठो꣣ अ꣡ङ्गि꣢रोभ्यः ।
व꣣रिवोवि꣢द्धृ꣣तं꣡ पयः꣢꣯ ॥ ९८१ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର ହୋଇ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଧନଦାୟୀ, ସ୍ଥିର ଦୁଗ୍ଧ ସହିତ।
2.6.982
त꣢व꣣ श्रि꣡यो꣢ व꣣कष्य꣢꣯स्येव वि꣣द्यु꣢तो꣣ऽग्ने꣡श्चि꣢कित्र उ꣣ष꣡सा꣢मि꣣वे꣡त꣢यः ।
य꣡दोष꣢꣯धीर꣣भि꣡सृ꣢ष्टो꣣ व꣡ना꣢नि च꣣ प꣡रि꣢ स्व꣣यं꣡ चि꣢नु꣣षे꣡ अन्न꣢꣯मा꣣स꣡नि꣢ ॥ ९८२ ॥
ତୁମ ଶ୍ରୀ, ଅତି ମହାନ ବିଜୁଳି ଓ ଅଗ୍ନି ପରି, ଉଷାର କିରଣ ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଔଷଧି ଓ ବନ ଆଡ଼କୁ ପଠାଯାଅ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜେ ମୁଖରେ ଅନ୍ନ ସଂଗ୍ରହ କର।
2.6.983
वा꣡तो꣢पजूत इषि꣣तो꣢꣫ वशा꣣ꣳअ꣡नु꣢ तृ꣣षु꣢꣫ यदन्ना꣣ वे꣡वि꣢षद्वि꣣ति꣡ष्ठ꣢से ।
आ꣡ ते꣢ यतन्ते र꣣थ्यो꣢꣣ऽ.य꣢था꣣ पृ꣢थ꣣क्श꣡र्धा꣢ꣳस्यग्ने अ꣣ज꣡र꣢स्य꣣ ध꣡क्ष꣢तः ॥ ९८३ ॥
ପବନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଚାଳିତ ହୋଇ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ନ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଯାଅ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅ; ରଥୀମାନେ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ପୃଥକ ସେନା ପରି; ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଜରକୁ ଦହନକାରୀ।
2.6.984
मे꣣धाकारं꣢ वि꣣द꣡थ꣢स्य प्र꣣सा꣡ध꣢नम꣣ग्नि꣡ꣳहोता꣢꣯रं परि꣣भू꣡त꣢रं म꣣ति꣢म् ।
त्वा꣡मर्भ꣢꣯स्य ह꣣वि꣡षः꣢ समा꣣न꣢꣫मित्वां म꣣हो꣡ वृ꣢णते꣣ ना꣢न्यं त्वत् ॥ ९८४ ॥
ବୁଦ୍ଧିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଯଜ୍ଞର ସାଧକ, ଅଗ୍ନି ହୋତାଙ୍କୁ, ଅତି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଚିନ୍ତନକୁ; ସାନ ହବି ଓ ମହାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ହିଁ ସମାନ ଭାବେ ସେମାନେ ବାଛନ୍ତି; ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ନୁହେଁ।
2.6.985
(वु)॥ पु꣣रूरु꣡णा꣢ चि꣣द्ध्य꣡स्त्यवो꣢꣯ नू꣣नं꣡ वां꣢ वरुण ।
मि꣢त्र꣣ व꣡ꣳसि꣢ वाꣳसुम꣣ति꣢म् ॥ ९८५ ॥
ହେ ବରୁଣ, ହେ ମିତ୍ର, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ସହାୟତା ନିଶ୍ଚୟ ବହୁ ପ୍ରକାରର। ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଅନୁଗ୍ରହ (ସୁମତି) ଇଚ୍ଛା କରେ।
2.6.986
ता꣡ वा꣢ꣳस꣣म्य꣡ग꣢द्रुह्वा꣣णे꣡ष꣢मश्याम꣣ धा꣡म꣢ च ।
व꣣यं꣡ वां꣢ मित्रा स्याम ॥ ९८६ ॥
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ, ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦ୍ରୋହରହିତ — ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅନ୍ନ ଓ ବାସସ୍ଥାନ ପାଉ। ହେ ମିତ୍ରଗଣ, ଆମେ ତୁମ ମିତ୍ର ହେଉ।
2.6.987
पा꣣तं꣡ नो꣢ मित्रा पा꣣यु꣡भि꣢रु꣣त꣡ त्रा꣢येथाꣳसुत्रा꣣त्रा꣢ सा꣣ह्या꣢म꣣ द꣡स्यूं꣢ त꣣नू꣡भिः꣢ ॥ ९८७ ॥
ହେ ମିତ୍ର, ତୁମ ରକ୍ଷାଶକ୍ତିରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭଲ ଭାବେ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ଆମ ଶରୀରରେ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା।
2.6.988
उ꣣त्ति꣢ष्ठ꣣न्नो꣡ज꣢सा स꣣ह꣢ पी꣣त्वा꣡ शिप्रे꣢꣯ अवेपयः ।
सो꣡म꣢मिन्द्र च꣣मू꣢ सु꣣त꣢म् ॥ ९८८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଳ ସହ ଉଠି, ଚମୂରେ ନିଚୁଡ଼ା ସୋମ ପାନ କରି, ନିଜ ଦୁଇ ଚିଆଁ (ଶିପ୍ରେ) କମ୍ପାଇଲ।
2.6.989
अ꣡नु꣢ त्वा꣣ रो꣡द꣢सी उ꣣भे꣡ स्पर्ध꣢꣯मानमददेताम् ।
इ꣢न्द्र꣣ य꣡द्द꣢स्यु꣣हा꣡भ꣢वः ॥ ९८९ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦସ୍ୟୁହନ୍ତା ହେଲେ, ତୁମ ସହ ସ୍ପର୍ଧା କରୁଥିବା ଦୁଇ ଲୋକ (ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ) ତୁମ ଆଗରେ ନତ ହେଲେ।
2.6.990
वा꣡च꣢म꣣ष्टा꣡प꣢दीम꣣हं꣡ नव꣢꣯स्रक्तिमृता꣣वृ꣡ध꣢म् ।
इ꣢न्द्रा꣣त्प꣡रि꣢त꣣꣬न्वं꣢꣯ ममे ॥ ९९० ॥
ମୁଁ ଅଷ୍ଟପଦୀ, ନବସ୍ରକ୍ତି, ଋତକୁ ବଢ଼ାଉଥିବା ବାଣୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ (ପ୍ରେରିତ ହୋଇ) ବିସ୍ତାର କରି ରଚେ।
2.6.991
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी यु꣣वा꣢मि꣣मे꣢३ऽभि꣡ स्तोमा꣢꣯ अनूषत ।
पि꣡ब꣢तꣳशम्भुवा सु꣣त꣢म् ॥ ९९१ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପ୍ରତି ଏ ସ୍ତୋତ୍ରସବୁ ଗାଇ ହୋଇଛି। କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହୋଇ ଅଭିଷୁତ ସୋମ ପାନ କର।
2.6.992
या꣢ वा꣣ꣳस꣡न्ति꣢ पुरु꣣स्पृ꣡हो꣢ नि꣣यु꣡तो꣢ दा꣣शु꣡षे꣣ नरा ।
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ ता꣢भि꣣रा꣡ ग꣢तम् ॥ ९९२ ॥
ହେ ନେତା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖରେ ଥିବା ବହୁଜନ ଇଚ୍ଛିତ ନିୟୁତ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ।
2.6.993
ता꣢भि꣣रा꣡ ग꣢च्छतं न꣣रो꣢पे꣣द꣡ꣳसव꣢꣯नꣳसु꣣त꣢म् ।
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ सो꣡म꣢पीतये ॥ ९९३ ॥
ହେ ନେତା, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସ। ଏ ଅଭିଷବ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଭିଷୁତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆସ।
2.6.994
अ꣡र्षा꣢ सोम द्यु꣣म꣡त्त꣢मो꣣ऽभि꣡ द्रोणा꣢꣯नि रो꣡रु꣢वत् ।
सी꣢द꣣न्यो꣢नौ꣣ व꣢ने꣣ष्वा꣢ ॥ ९९४ ॥
ହେ ସୋମ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ବହ; ଦ୍ରୋଣକଳସ ଆଡ଼କୁ ଶବ୍ଦ କରି ବହ। ବନରେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସି ଏଠାକୁ ଆସ।
2.6.995
अ꣣प्सा꣡ इन्द्रा꣢꣯य वा꣣य꣢वे꣣ व꣡रु꣢णाय म꣣रु꣡द्भ्यः꣢ ।
सो꣡मा꣢ अर्षन्तु꣣ वि꣡ष्ण꣢वे ॥ ९९५ ॥
ଜଳରୂପ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ ଓ ମରୁତଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ। ସୋମରସ ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ ବହୁ।
2.6.996
इ꣡षं꣢ तो꣣का꣡य꣢ नो꣣ द꣡ध꣢द꣣स्म꣡भ्य꣢ꣳ सोम वि꣣श्व꣡तः꣢ ।
आ꣡ प꣢वस्व सह꣣स्रि꣡ण꣢म् ॥ ९९६ ॥
ହେ ସୋମ, ଆମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଓ ଆମକୁ ସବୁଦିଗରୁ ଅନ୍ନ ଦେଇ ହଜାରଗୁଣା ଧନ ଆଡ଼କୁ ବହ।
2.6.997
सो꣡म꣢ उ ष्वा꣣णः꣢ सो꣣तृ꣢भि꣣र꣢धि꣣ ष्णु꣢भि꣣र꣡वी꣢नाम् ।
अ꣡श्व꣢येव ह꣣रि꣡ता꣢ याति꣣ धा꣡र꣢या म꣣न्द्र꣡या꣢ याति꣣ धा꣡र꣢या ॥ ९९७ ॥
ସୋମ ପ୍ରକୃତରେ ନିଙ୍ଡାଯାଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି; ନିଙ୍ଡାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମେଷଲୋମ ଛାଣିରେ ଓ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ନିଙ୍ଡାଯାଉଛି; ଘୋଡ଼ା ପରି ସୁନେଲି-ସବୁଜ ସେ ନିଜ ଧାରାରେ ଚାଲେ, ମଧୁର ଧାରାରେ ଚାଲେ।
2.6.998
अ꣣नूपे꣢꣫ गोमा꣣न्गो꣡भि꣢रक्षाः꣣ सो꣡मो꣢ दु꣣ग्धा꣡भि꣢रक्षाः ।
स꣣मुद्रं꣢꣫ न सं꣣व꣡र꣢णान्यग्मन्म꣣न्दी꣡ मदा꣢꣯य तोशते ॥ ९९८ ॥
ଜଳମୟ ପ୍ରାନ୍ତରରେ, ଗାଈବିଶିଷ୍ଟ ସୋମ ଗାଈମାନଙ୍କ (କ୍ଷୀର ସହିତ) ପହଞ୍ଚିଲା; କ୍ଷୀର ସହିତ ସୋମ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଲା; ସମୁଦ୍ର ଯେପରି ନିଜ ପାତ୍ରରେ ପହଞ୍ଚେ, ସେପରି ମଧୁର ସୋମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଧାଇଁ ଯାଏ।
2.6.999
य꣡त्सो꣢म चि꣣त्र꣢मु꣣꣬क्थ्यं꣢꣯ दि꣣व्यं꣡ पार्थि꣢꣯वं꣣ व꣡सु꣢ ।
त꣡न्नः꣢ पुना꣣न꣡ आ भ꣢꣯र ॥ ९९९ ॥
ହେ ସୋମ, ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ ଧନ ଅଛି, ତାହା ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରି ଆମ ପାଇଁ ଆଣ।
2.6.1000
वृ꣡षा꣢ पुना꣣न꣡ आयू꣢꣯ꣳषि स्त꣣न꣢य꣣न्न꣡धि꣢ ब꣣र्हि꣡षि꣢ ।
ह꣢रिः꣣ स꣢꣫न्योनि꣣मा꣡स꣢दः ॥ १००० ॥
ବର୍ଷଣକାରୀ, ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆୟୁ ଦେଉଥିବା, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, କୁଶ ଉପରେ; ହେ ହରି, ତୁମେ ତୁମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ବସ।
2.6.1001
यु꣣व꣡ꣳ हि स्थः स्वः꣢꣯पती꣣ इ꣡न्द्र꣢श्च सोम꣣ गो꣡प꣢ती ।
ई꣣शाना꣡ पि꣢प्यतं꣣ धि꣡यः꣢ ॥ १००१ ॥
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଅଧିପତି — ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଗାଈମାନଙ୍କର ଅଧିପତି; ଶାସନ କରୁଥିବା ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆମ ବୁଦ୍ଧି (ପ୍ରାର୍ଥନା)କୁ ପୁଷ୍ଟ କର।
2.6.1002
इ꣢न्द्रो꣣ म꣡दा꣢य वावृघे꣣ श꣡व꣢से वृत्र꣣हा꣡ नृभिः꣢꣯ ।
त꣢꣫मिन्म꣣ह꣢त्स्वा꣣जि꣢षू꣣ति꣡मर्भे꣢꣯ हवामहे꣣ स꣡ वाजे꣢꣯षु꣣ प्र꣡ नो꣡ऽविषत् ॥ १००२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ବଳ ପାଇଁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି — ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା, ମଣିଷମାନଙ୍କ ସହିତ; ତାଙ୍କୁ ହିଁ ମହା ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଛୋଟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଡାକୁ; ସେ ବଳ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
2.6.1003
अ꣢सि꣣ हि꣡ वी꣢र꣣ से꣢꣫न्योऽसि꣣ भू꣡रि꣢ पराद꣣दिः꣢ ।
अ꣡सि꣢ द꣣भ्र꣡स्य꣢ चिद्वृ꣣धो꣡ यज꣢꣯मानाय शिक्षसि सुन्व꣣ते꣡ भूरि꣢꣯ ते꣣ व꣡सु꣢ ॥ १००३ ॥
ଆପଣ ପ୍ରକୃତରେ ବୀର; ସେନାରେ ବଳବାନ, ବହୁ ଦାନକାରୀ। ସାନକୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣ ବଢ଼ାନ୍ତି; ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ଯଜମାନଙ୍କୁ ଆପଣ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ ଧନ ଅପାର।
2.6.1004
य꣢दु꣣दी꣡र꣢त आ꣣ज꣡योः꣢ (धृष्णवे धीयते धनाम् ।
॥ युङ्क्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्मां इन्द्र वसौ दधः ।
) ॥ १००४ ॥
ଯୁଦ୍ଧ ଉଠିଲେ ଓ ସାହସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ରଖାଗଲେ, ମଦ ଝରାଉଥିବା ଦୁଇ ଅଶ୍ୱକୁ ଯୋଡ଼। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କାହାକୁ ମାରୁଛ ଓ କାହାକୁ ଧନରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛ? ଆମକୁ ଧନରେ ସ୍ଥାପନ କର।
2.6.1005
स्वा꣣दो꣢रि꣣त्था꣡ वि꣢षू꣣व꣢तो꣣ (मध्वः पिबन्ति गौर्यः ।
या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभसे वस्वीरनु स्वराज्यम् ॥) ॥ १००५ ॥
ମଧୁର, ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପୁଥିବା ମଧୁ (ସୋମ)କୁ ଏହିପରି ଗୌର୍ଯ୍ୟ (ନଦୀମାନେ) ପାନ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଙ୍ଗିନୀ ହୋଇ, ବୃଷାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ଶୋଭା ପାଇଁ, ଧନବତୀ ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ।
2.6.1006
ता꣡ अ꣢स्य पृशना꣣यु꣢वः꣣ सो꣡म꣢ꣳ श्रीणन्ति꣣ पृ꣡श्न꣢यः ।
प्रि꣣या꣡ इन्द्र꣢꣯स्य धे꣣न꣢वो꣣ व꣡ज्र꣢ꣳ हिन्वन्ति꣣ सा꣡य꣢कं꣣ व꣢स्वी꣣र꣡नु꣢ स्व꣣रा꣡ज्य꣢म् ॥ १००६ ॥
ସେମାନେ ଏହାର (ସୋମର) ପୃଶ୍ନି-ଯୁକ୍ତ (ନଦୀ); ସୋମ ମିଶାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଧେନୁମାନେ ବଜ୍ର ଓ ବାଣକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି, ଧନବତୀ ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ।
2.6.1007
ता꣡ अ꣢स्य꣣ न꣡म꣢सा꣣ स꣡हः꣢ सप꣣र्य꣢न्ति꣣ प्र꣡चे꣢तसः ।
व्र꣣ता꣡न्य꣢स्य सश्चिरे पु꣣रू꣡णि꣢ पू꣣र्व꣡चि꣢त्तये꣣ व꣢स्वी꣣र꣡नु꣢ स्व꣣रा꣡ज्य꣢म् ॥ १००७ ॥
ସେମାନେ ଏହାର (ସୋମର) ପ୍ରଚେତସ (ଜ୍ଞାନବତୀ); ନମସ୍କାର ସହ ତାଙ୍କ ବଳର ସେବା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଅନେକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ପୂର୍ବ-ଚେତନା ପାଇଁ, ଧନବତୀ ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଅନୁସାରେ।
2.6.1008
अ꣡सा꣢व्य꣣ꣳशु꣡र्मदा꣢꣯या꣣प्सु꣡ दक्षो꣢꣯ गिरि꣣ष्ठाः꣢ ।
श्ये꣣नो꣢꣫ न योनि꣣मा꣡स꣢दत् ॥ १००८ ॥
ଏହି ଅଂଶୁ (ସୋମ) ମଦ ପାଇଁ ଜଳରେ ନିଷ୍କାସିତ ହେଲା; ବଳବାନ, ପର୍ବତରେ ସ୍ଥିତ, ଈଗଲ ଯେପରି ନିଜ ବସାରେ ବସେ, ସେପରି ବସିଲା।
2.6.1009
शु꣣भ्र꣡मन्धो꣢꣯ दे꣣व꣡वा꣢तम꣣प्सु꣢ धौ꣣तं꣡ नृभिः꣢꣯ सु꣣त꣢म् ।
स्व꣡द꣢न्ति꣣ गा꣢वः꣣ प꣡यो꣢भिः ॥ १००९ ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଷ୍କାସିତ। ଗାଈମାନେ କ୍ଷୀର ସହିତ ତାହା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
2.6.1010
आ꣢दी꣣म꣢श्वं꣣ न꣡ हेता꣢꣯र꣣म꣡शू꣢शुभन्न꣣मृ꣡ता꣢य ।
म꣢धो꣣ र꣡स꣢ꣳ सध꣣मा꣡दे꣢ ॥ १०१० ॥
ତେବେ ଅଶ୍ୱ ଚାଳକକୁ ଯେପରି ସଜାଯାଏ, ସେପରି ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ମଧୁର ରସକୁ ସଧମାଦରେ ସଜାଇଲେ।
2.6.1011
अ꣣भि꣢ द्यु꣣भ्नं꣢ बृ꣣ह꣢꣫द्यश꣣ इ꣡ष꣢स्पते दीदि꣣हि꣡ दे꣢व देव꣣यु꣢म् ।
वि꣡ कोशं꣢꣯ मध्य꣣मं꣡ यु꣢व ॥ १०११ ॥
ହେ ଇଷସ୍ପତି, ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାକାରୀ ଦେବ, ତୁମ ତେଜରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ; ମଧ୍ୟ ପାତ୍ର ଖୋଲ, ହେ ଯୁବକ।
2.6.1012
आ꣡ व꣢च्यस्व सुदक्ष च꣣꣬म्वोः꣢꣯ सु꣣तो꣢ वि꣣शां꣢꣫ वह्नि꣣र्न꣢ वि꣣श्प꣡तिः꣢ ।
वृ꣣ष्टिं꣢ दि꣣वः꣡ प꣢वस्व री꣣ति꣢म꣣पो꣢꣫ जिन्व꣣न्ग꣡वि꣢ष्टये꣣ धि꣡यः꣢ ॥ १०१२ ॥
ହେ ସୁଦକ୍ଷ, ଦୁଇ ପାତ୍ରରେ ନିଷ୍କାସିତ, ଲୋକମାନଙ୍କ ବାହକ ଓ ସ୍ୱାମୀ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଜଳଧାରାକୁ ଚାଳିତ କରି, ଗାଈମାନଙ୍କ (ଆଲୋକର) ଇଚ୍ଛାରେ, ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଉଦ୍ଦୀପିତ କରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.6.1013
प्रा꣣णा꣡ शिशु꣢उम꣣ही꣡ना꣢ꣳ हि꣣न्व꣢न्नृ꣣त꣢स्य꣣ दी꣡धि꣢तिम् ।
वि꣢श्वा꣣ प꣡रि꣢ प्रि꣣या꣡ भु꣢व꣣द꣡ध꣢ द्वि꣣ता꣢ ॥ १०१३ ॥
ମହାନମାନଙ୍କ (ଜଳ/ଆକାଶର) ଶିଶୁ, ପ୍ରାଣଦାତା, ଋତର ତେଜକୁ ଚାଳିତ କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁଙ୍କ ଚାରିପାଶରେ ହେଲା; ତା'ପରେ ସେ ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ (ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା)।
2.6.1014
उ꣡प꣢ त्रि꣣त꣡स्य꣢ पा꣣ष्यो꣢ऽ꣡भ꣢क्त꣣ य꣡द्गुहा꣢꣯ प꣣द꣢म् ।
य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ स꣣प्त꣡ धाम꣢꣯भि꣣र꣡ध꣢ प्रि꣣य꣢म् ॥ १०१४ ॥
ତ୍ରିତଙ୍କ ନିକଟରେ, ତାଙ୍କର ଭାଗ ବଣ୍ଟିତ ହେଲା, ଗୁମ୍ଫାରେ ସ୍ଥାନ ଥିବାବେଳେ; ଯଜ୍ଞର ସାତ ଧାମ ଦ୍ୱାରା; ତା'ପରେ ପ୍ରିୟ (ସେ)।
2.6.1015
त्री꣡णि꣢ त्रि꣣त꣢स्य꣣ धा꣡र꣢या पृ꣣ष्ठे꣡ष्वैर꣢꣯यद्र꣣यि꣢म् ।
मि꣡मी꣢ते अस्य꣣ यो꣡ज꣢ना꣣ वि꣢ सु꣣क्र꣡तुः꣢ ॥ १०१५ ॥
ତ୍ରିତର ତିନି ଧାରାରେ ସେ ପୃଷ୍ଠରେ ଧନକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି। ସୁକ୍ରତୁ ତାଙ୍କର ଯୋଜନାକୁ ବିସ୍ତାରରେ ମାପନ୍ତି।
2.6.1016
प꣡व꣢स्व꣣ वा꣡ज꣢सातये प꣣वि꣢त्रे꣣ धा꣡र꣢या सु꣣तः꣢ ।
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ वि꣡ष्ण꣢वे दे꣣वे꣢भ्यो꣣ म꣡धु꣢मत्तरः ॥ १०१६ ॥
ହେ ସୋମ, ବଳ ଲାଭ ପାଇଁ ପବିତ୍ରରେ ଧାରାରେ ନିଚୋଡ଼ି ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ମଧୁର ହୁଅ।
2.6.1017
त्वा꣡ꣳ रि꣢꣯हन्ति धी꣣त꣢यो꣣ ह꣡रिं꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अ꣣द्रु꣡हः꣢ ।
व꣣त्सं꣢ जा꣣तं꣢꣫ न मा꣣त꣢रः꣣ प꣡व꣢मान꣣ वि꣡ध꣢र्मणि ॥ १०१७ ॥
ପବିତ୍ରରେ ନିଷ୍କପଟ ଧୀ ତୁମକୁ ଚାଟେ, ଜାତ ବାଛୁରୀକୁ ମାଆମାନେ ଚାଟିଲା ପରି। ହେ ପବମାନ, ବିଧାନ ସ୍ଥାନରେ।
2.6.1018
त्वं꣡ द्यां च꣢꣯ महिव्रत पृथि꣣वीं꣡ चाति꣢꣯ जभ्रिषे ।
प्र꣡ति꣢ द्रा꣣पि꣡म꣢मुञ्चथाः꣣ प꣡व꣢मान महित्व꣣ना꣢ ॥ १०१८ ॥
ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉଭୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ହେ ମହାବ୍ରତ, ହେ ପବମାନ, ତୁମ ମହିମାରେ ଆବରଣ ଧାରଣ କର।
2.6.1019
इ꣡न्दु꣢र्वा꣣जी꣡ प꣢वते꣣ गो꣡न्यो꣢घा꣣ इ꣢न्द्रे꣣ सो꣢मः꣣ स꣢ह꣣ इ꣢न्व꣣न्म꣡दा꣢य ।
ह꣢न्ति꣣ र꣢क्षो꣣ बा꣡ध꣢ते꣣ प꣡र्यरा꣢꣯तिं꣣ व꣡रि꣢वस्कृ꣣ण्व꣢न्वृ꣣ज꣡न꣢स्य꣣ रा꣡जा꣢ ॥ १०१९ ॥
ବଳବାନ ଇନ୍ଦୁ ଗାଈ ଖୋଜିବାକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ପ୍ରେରଣା ଦିଏ। ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ବଧ କରେ, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂରେଇ ଦିଏ, ବାଡ଼ିର ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ କରେ।
2.6.1020
अ꣢ध꣣ धा꣡र꣢या꣣ म꣡ध्वा꣢ पृचा꣣न꣢स्ति꣣रो꣡ रोम꣢꣯ पवते꣣ अ꣡द्रि꣢दुग्धः ।
इ꣢न्दु꣣रि꣡न्द्र꣢स्य स꣣ख्यं꣡ जु꣢षा꣣णो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣व꣡स्य꣢ मत्स꣣रो꣡ मदा꣢꣯य ॥ १०२० ॥
ତା'ପରେ ଧାରାରେ, ମହୁ ସହ ମିଶି, ରୋମ ଉପରେ ଆଡ଼ୁଆ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ପଥରରେ ଦୁଧ ଦୋହାଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମିତ୍ରତା ଉପଭୋଗ କରି, ଦେବଙ୍କ ଦେବ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉଲ୍ଲାସକାରୀ।
2.6.1021
अ꣣भि꣢ व्र꣣ता꣡नि꣢ पवते पुना꣣नो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣢꣫न्त्स्वेन꣣ र꣡से꣢न पृ꣣ञ्च꣢न् ।
इ꣢न्दु꣣र्ध꣡र्मा꣢ण्यृतु꣣था꣡ वसा꣢꣯नो꣣ द꣢श꣣ क्षि꣡पो꣢ अव्यत꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ ॥ १०२१ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ଏହି ସୋମ ନିଜ ବ୍ରତ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ରସରେ ସିକ୍ତ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଧର୍ମ ଧାରଣ କରି ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ପଶମ ଛଣାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଅନ୍ତି।
2.6.1022
आ꣡ ते꣢ अग्न इधीमहि द्यु꣣म꣡न्तं꣢ देवा꣣ज꣡र꣢म् ।
य꣢द्ध꣣ स्या꣢ ते꣣ प꣡नी꣢यसी स꣣मि꣢द्दी꣣द꣡य꣢ति꣣ द्य꣡वीष꣢꣯ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १०२२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜରାହୀନ ତୁମକୁ ଆମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁ। ତୁମର ସେହି ଅତି ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସମିଧ ଦୀପ୍ତ ହୁଏ; ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତେଜର ଧନ ଆଣ।
2.6.1023
आ꣡ ते꣢ अग्न ऋ꣣चा꣢ ह꣣विः꣢ शु꣣क्र꣡स्य꣢ ज्योतिषस्पते ।
सु꣡श्च꣢न्द्र꣣ द꣢स्म꣣ वि꣡श्प꣢ते꣣ ह꣡व्य꣢वा꣣ट् तु꣡भ्य꣢ꣳ हूयत꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १०२३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶୁକ୍ର ଜ୍ୟୋତିର ପ୍ରଭୁ, ସୁନ୍ଦର ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଅଦ୍ଭୁତ, ବିଶ୍ପତି; ହବ୍ୟବାହନ, ତୁମ ପାଇଁ ଋକ୍ ସହିତ ହବି ଅର୍ପିତ ହୁଏ। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଣ।
2.6.1024
ओ꣡भे सु꣢꣯श्चन्द्र विश्पते꣣ द꣡र्वी꣢ श्रीणीष आ꣣स꣡नि꣢ ।
उ꣣तो꣢ न꣣ उ꣡त्पु꣢पूर्या उ꣣क्थे꣡षु꣢ शवसस्पत꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १०२४ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବିଶ୍ପତି, ଦୁଇ ଦର୍ବୀକୁ ତୁମେ ତୁମ ମୁଖରେ ତପାଉଛ। ଆମ ପାଇଁ ଉକ୍ଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆଣ; ବଳର ପ୍ରଭୁ, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଣ।
2.6.1025
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ सा꣡म꣢ गायत꣣ वि꣡प्रा꣢य बृह꣣ते꣢ बृ꣣ह꣢त् ।
ब्र꣣ह्मकृ꣡ते꣢ विप꣣श्चि꣡ते꣢ पन꣣स्य꣡वे꣢ ॥ १०२५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସାମ ଗାଅ; ବିପ୍ର ଓ ମହାନ୍ ବୃହତ୍ଙ୍କ ପାଇଁ ବୃହତ୍ (ଗାନ)। ବ୍ରହ୍ମ କରୁଥିବା, ବିପଶ୍ଚିତ୍, ପ୍ରଶଂସନୀୟଙ୍କ ପାଇଁ।
2.6.1026
त्व꣡मि꣢न्द्राभि꣣भू꣡र꣢सि꣣ त्व꣡ꣳ सूर्य꣢꣯मरोचयः ।
वि꣣श्व꣡क꣢र्मा वि꣣श्व꣡दे꣢वो म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ॥ १०२६ ॥
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଭିଭୂ; ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୀପ୍ତ କଲ। ତୁମେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ବିଶ୍ୱଦେବ, ମହାନ।
2.6.1027
वि꣣भ्रा꣢जं꣣ ज्यो꣡ति꣢षा꣣ स्व꣣꣣ऽ꣡ग꣢च्छो रोच꣣नं꣢ दि꣣वः꣢ ।
दे꣣वा꣡स्त꣢ इन्द्र स꣣ख्या꣡य꣢ येमिरे ॥ १०२७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକର ତେଜୋମୟ ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଲ; ଦେବତାମାନେ ତୁମ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ତୁମ ଆଗରେ ନତ ହେଲେ।
2.6.1028
अ꣡सा꣢वि꣣ सो꣡म꣢ इन्द्र ते꣣ श꣡वि꣢ष्ठ धृष्ण꣣वा꣡ ग꣢हि ।
आ꣡ त्वा꣢ पृणक्त्विन्द्रि꣣य꣢꣫ꣳ रजः꣣ सू꣢र्यो꣣ न꣢ र꣣श्मि꣡भिः꣢ ॥ १०२८ ॥
ଅତି ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଛି; ହେ ନିର୍ଭୀକ, ଏଠାକୁ ଆସ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ କିରଣରେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ସେହିପରି ଏହି ସୋମ ତୁମକୁ ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁ।
2.6.1029
आ꣡ ति꣢ष्ठ वृत्रह꣣न्र꣡थं꣢ यु꣣क्ता꣢ ते꣣ ब्र꣡ह्म꣢णा꣣ ह꣡री꣢ ।
अ꣣र्वाची꣢न꣣ꣳ सु꣢ ते꣣ म꣢नो꣣ ग्रा꣡वा꣢ कृणोतु व꣣ग्नु꣡ना꣢ ॥ १०२९ ॥
ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର, ରଥ ଉପରେ ଆରୂଢ଼ ହୁଅ; ତୁମ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ଦ୍ୱାରା ଯୋଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମ ମନ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଫେରୁ; ସୋମ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ପଥର ମଧୁର ଗାନରେ ତାହା କରୁ।
2.6.1030
इ꣢न्द्र꣣मि꣡द्धरी꣢꣯ वह꣣तो꣡ऽप्र꣢तिधृष्टशवसम् ।
ऋ꣡षी꣢णाꣳ सुष्टु꣣ती꣡रुप꣢꣯ य꣣ज्ञं꣢ च꣣ मा꣡नु꣢षाणाम् ॥ १०३० ॥
ଅପ୍ରତିହତ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ବହନ କରନ୍ତି; ଋଷିମାନଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି।