ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.7.1031
ज्यो꣡ति꣢र्य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ पवते꣣ म꣡धु꣢ प्रि꣣यं꣢ पि꣣ता꣢ दे꣣वा꣡नां꣢ जनि꣣ता꣢ वि꣣भू꣡व꣢सु ।
द꣡धा꣢ति꣣ र꣡त्न꣢ꣳ स्व꣣ध꣡यो꣢रपी꣣꣬च्यं꣢꣯ म꣣दि꣡न्त꣢मो मत्स꣣र꣡ इ꣢न्द्रि꣣यो꣡ रसः꣢꣯ ॥ १०३१ ॥
ଯଜ୍ଞର ଜ୍ୟୋତି ସୋମ ମଧୁର ଓ ପ୍ରିୟ ରୂପେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ପିତା ଓ ଜନୟିତା, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ନିଜ ସ୍ୱଧାରେ ଲୁଚିଥିବା ରତ୍ନ ଦିଏ; ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଉତ୍ସାହଦାୟକ, ବଳବାନ ରସ।
2.7.1032
अ꣣भिक्र꣡न्द꣢न्क꣣ल꣡शं꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯र्षति꣣ प꣡ति꣢र्दि꣣वः꣢ श꣣त꣡धा꣢रो विचक्ष꣣णः꣢ ।
ह꣡रि꣢र्मि꣣त्र꣢स्य꣣ स꣡द꣢नेषु सीदति मर्मृजा꣣नो꣡ऽवि꣢भिः꣣ सि꣡न्धु꣢भि꣣र्वृ꣡षा꣢ ॥ १०३२ ॥
କଳସ ଉପରେ ଗର୍ଜନ କରି ବଳବାନ ଦୌଡ଼େ; ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଭୁ, ଶହେ ଧାରାଯୁକ୍ତ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ। ମିତ୍ରଙ୍କ ଆସନରେ ସବୁଜ ବର୍ଣ୍ଣରେ ବସେ; ପଶମ ଛାଣନି ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ବୃଷ।
2.7.1033
अ꣢ग्रे꣣ सि꣡न्धू꣢नां꣣ प꣡व꣢मानो अर्ष꣣त्य꣡ग्रे꣢ वा꣣चो꣡ अ꣢ग्रि꣣यो꣡ गोषु꣢꣯ गच्छसि ।
॥ अ꣢ग्रे꣣ वा꣡ज꣢स्य भजसे म꣣ह꣡द्धन꣢꣯ꣳ स्वायु꣣धः꣢ सो꣣तृ꣡भिः꣢ सोम सूयसे ॥ १०३३ ॥
ନଦୀମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ପବମାନ ସୋମ ଦୌଡ଼େ; ବାକ୍ର ଅଗ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ ତୁମେ ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ। ବଳର ଅଗ୍ରରେ ମହାନ ଧନର ଅଂଶ ତୁମେ ପାଅ; ହେ ସୋମ, ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଷ୍କାସିତ ହୁଅ।
2.7.1034
अ꣡सृ꣢क्षत꣣ प्र꣢ वा꣣जि꣡नो꣢ ग꣣व्या꣡ सोमा꣢꣯सो अश्व꣣या꣢ ।
शु꣣क्रा꣡सो꣢ वीर꣣या꣡शवः꣢꣯ ॥ १०३४ ॥
ବଳବାନ ସୋମରସ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା—ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୀରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବେଗବାନ।
2.7.1035
शु꣣म्भ꣡मा꣢ना ऋता꣣यु꣡भि꣢र्मृ꣣ज्य꣡मा꣢ना꣣ ग꣡भ꣢स्त्योः ।
प꣡व꣢न्ते꣣ वा꣡रे꣢ अ꣣व्य꣡ये꣢ ॥ १०३५ ॥
ଋତ ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ, ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ; ସେମାନେ ଅବ୍ୟୟ ପଶମ ଛାଣନିରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
2.7.1036
ते꣡ विश्वा꣢꣯ दा꣣शु꣢षे꣣ व꣢सु꣣ सो꣡मा꣢ दि꣣व्या꣢नि꣣ पा꣡र्थि꣢वा ।
प꣡व꣢न्ता꣣मा꣡न्तरि꣢꣯क्ष्या ॥ १०३६ ॥
ସେହି ସୋମରସ ଦାତା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ—ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ—ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତୁ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷର ଧନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
2.7.1037
प꣡व꣢स्व देव꣣वी꣡रति꣣ प꣣वि꣡त्र꣢ꣳ सोम꣣ र꣡ꣳह्या꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢मिन्दो꣣ वृ꣡षा वि꣢꣯श ॥ १०३७ ॥
ହେ ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପବିତ୍ର ଛାଣୁଣି ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ହେ ଇନ୍ଦୁ, ବୃଷଭ ପରି ଇନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କର।
2.7.1038
आ꣡ व꣢च्यस्व꣣ म꣢हि꣣ प्स꣢रो꣣ वृ꣡षे꣢न्दो द्यु꣣म्न꣡व꣢त्तमः ।
आ꣡ योनिं꣢꣯ धर्ण꣣सिः꣡ स꣢दः ॥ १०३८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ବୃଷଭ, ମହାନ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ। ଦୃଢ଼ ଭାବେ ତୁମ ସ୍ଥାନକୁ, ଆସନକୁ ଆସ।
2.7.1039
अ꣡धु꣢क्षत प्रि꣣यं꣢꣫ मधु꣣ धा꣡रा꣢ सु꣣त꣡स्य꣢ वे꣣ध꣡सः꣢ ।
अ꣣पो꣡ व꣢सिष्ट सु꣣क्र꣡तुः꣢ ॥ १०३९ ॥
ବେଧସଙ୍କ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମର ପ୍ରିୟ ମଧୁଧାରା ଦୁହାଗଲା। ସୁକ୍ରତୁ ଜଳସମୂହକୁ ଆବୃତ କଲେ।
2.7.1040
म꣣हा꣡न्तं꣢ त्वा म꣣ही꣡रन्वापो꣢꣯ अर्षन्ति꣣ सि꣡न्ध꣢वः ।
य꣡द्गोभि꣢꣯र्वासयि꣣ष्य꣡से꣢ ॥ १०४० ॥
ମହାନ ତୁମ ପଛେ ମହାନ ଜଳ ଓ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାଈ (ଦୁଗ୍ଧ) ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହେବ।
2.7.1041
स꣣मुद्रो꣢ अ꣣प्सु꣡ मा꣢मृजे विष्ट꣣म्भो꣢ ध꣣रु꣡णो꣢ दि꣣वः꣢ ।
सो꣡मः꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अस्म꣣युः꣢ ॥ १०४१ ॥
ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କରେ; ଆକାଶର ଆଧାର ଓ ଧାରକ। ସୋମ ଛାଣୁଣିରେ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା କରି।
2.7.1042
अ꣡चि꣢क्रद꣣द्वृ꣢षा꣣ ह꣡रि꣢र्म꣣हा꣢न्मि꣣त्रो꣡ न द꣢꣯र्श꣣तः꣢ ।
स꣡ꣳ सूर्ये꣢꣯ण दिद्युते ॥ १०४२ ॥
ବୃଷଭ, ହରି, ମହାନ, ମିତ୍ର ପରି ଦର୍ଶନୀୟ ଗର୍ଜନ କଲେ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ମିଶି ଦୀପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
2.7.1043
गि꣡र꣢स्त इन्द꣣ ओ꣡ज꣢सा मर्मृ꣣ज्य꣡न्ते꣢ अप꣣स्यु꣡वः꣢ ।
या꣢भि꣣र्म꣡दा꣢य꣣ शु꣡म्भ꣢से ॥ १०४३ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ (ସୋମ), ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ବଳରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ; ଉଦ୍ୟମୀ ସ୍ତୋତାମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକରେ ତୁମକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ।
2.7.1044
तं꣢ त्वा꣣ म꣡दा꣢य꣣ घृ꣡ष्व꣢य उ लोककृ꣣त्नु꣡मी꣢महे ।
त꣢व꣣ प्र꣡श꣢स्तये म꣣हे꣢ ॥ १०४४ ॥
ଆନନ୍ଦ ଓ ଉତ୍ସାହୀ ପାଇଁ ଲୋକ ରଚୟିତା ତୁମକୁ ଆମେ ଯାଚିଥାଉ; ତୁମର ମହାନ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ।
2.7.1045
गो꣣षा꣡ इ꣢न्दो नृ꣣षा꣡ अ꣢स्यश्व꣣सा꣡ वा꣢ज꣣सा꣢ उ꣣त꣢ ।
आ꣣त्मा꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ पू꣣र्व्यः꣢ ॥ १०४५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ (ସୋମ), ତୁମେ ଗାଈ ଦାତା, ମନୁଷ୍ୟ ଦାତା, ଅଶ୍ୱ ଦାତା, ବଳ-ଅନ୍ନ ଦାତା; ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଆତ୍ମା, ପ୍ରଥମ।
2.7.1046
अ꣣स्म꣡भ्य꣢मिन्दविन्द्रि꣣यं꣡ मधोः꣢꣯ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या ।
प꣣र्ज꣡न्यो꣢ वृष्टि꣣मा꣡ꣳइ꣢व ॥ १०४६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ମଧୁ ଧାରରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବଳ ପ୍ରବାହିତ କର; ବର୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ଜନ୍ୟ ପରି।
2.7.1047
स꣡ना꣢ च सोम꣣ जे꣡षि꣢ च꣣ प꣡व꣢मान꣣ म꣢हि꣣ श्र꣡वः꣢ ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०४७ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସର୍ବଦା ଜୟ କର, ହେ ପବମାନ, ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଜୟ କର; ପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର।
2.7.1048
स꣢ना꣣ ज्यो꣢तिः꣣ स꣢ना꣣ स्वा꣢꣣ऽवि꣡श्वा꣢ च सोम꣣ सौ꣡भ꣢गा ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०४८ ॥
ସଦା ଆଲୋକ, ସଦା ସ୍ୱର୍ଗ, ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମେ; ପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର।
2.7.1049
स꣢ना꣣ द꣡क्ष꣢मु꣣त꣢꣫ क्रतु꣣म꣡प꣢ सोम꣣ मृ꣡धो꣢ जहि ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०४९ ॥
ହେ ସୋମ, ସର୍ବଦା ଆମର ବଳ ଓ ସଙ୍କଳ୍ପ ବଢ଼ାଅ; କ୍ଷତିକାରକ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦିଅ; ତାପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ କଲ୍ୟାଣମୟ କର।
2.7.1050
प꣡वी꣢तारः पुनी꣣त꣢न꣣ सो꣢म꣣मि꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०५० ॥
ହେ ପବିତ୍ରକାରୀମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ସୋମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ତାପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ କଲ୍ୟାଣମୟ କର।
2.7.1051
त्व꣡ꣳसूर्ये꣢꣯ न꣣ आ꣡ भ꣢ज꣣ त꣢व꣣ क्र꣢त्वा꣣ त꣢वो꣣ति꣡भिः꣢ ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०५१ ॥
ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ତୁମ ରକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ; ତାପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ କଲ୍ୟାଣମୟ କର।
2.7.1052
त꣢व꣣ क्र꣢त्वा꣣ त꣢वो꣣ति꣢भि꣣र्ज्यो꣡क्प꣢श्येम꣣ सू꣡र्य꣢म् ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०५२ ॥
ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ତୁମ ରକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦୀର୍ଘକାଳ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁ; ତାପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ କଲ୍ୟାଣମୟ କର।
2.7.1053
अ꣣꣬भ्य꣢꣯र्ष स्वायुध꣣ सो꣡म꣢ द्वि꣣ब꣡र्ह꣢सꣳर꣣यि꣢म् ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०५३ ॥
ହେ ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ସୋମ, ଦ୍ୱିଗୁଣ ମହାନ ଧନ ଆମ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ କର; ତାପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ କଲ୍ୟାଣମୟ କର।
2.7.1054
अ꣣भ्य꣢३र्षा꣡न꣢पच्युतो꣣ वा꣡जि꣢न्त्स꣣म꣡त्सु꣢ सा꣣स꣢हिः ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०५४ ॥
ହେ ଅଚଳ, ବଳବାନ ସୋମ, ସଂଗ୍ରାମରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଆମ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ତାପରେ ଆମକୁ ଅଧିକ କଲ୍ୟାଣମୟ କର।
2.7.1055
त्वां꣢ य꣣ज्ञै꣡र꣢वीवृध꣣न्प꣡व꣢मान꣣ वि꣡ध꣢र्मणि ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०५५ ॥
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ବିଧିଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞମାନେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି; ତେଣୁ ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନବାନ କର।
2.7.1056
र꣣यिं꣡ न꣢श्चि꣣त्र꣢म꣣श्वि꣢न꣣मि꣡न्दो꣢ वि꣣श्वा꣢यु꣣मा꣡ भ꣢र ।
अ꣡था꣢ नो꣣ व꣡स्य꣢सस्कृधि ॥ १०५६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ, ପୂର୍ଣ୍ଣାୟୁ ଦେଉଥିବା ଧନ ଆଣ; ତେଣୁ ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନବାନ କର।
2.7.1057
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति꣣ धा꣡रा꣢ सु꣣त꣡स्यान्ध꣢꣯सः ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ १०५७ ॥
ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମରସର ଧାରା ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭାବରେ ଦ୍ରୁତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
2.7.1058
उ꣣स्रा꣡ वे꣢द꣣ व꣡सू꣢नां꣣ म꣡र्त्त꣢स्य दे꣣व्य꣡व꣢सः ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ १०५८ ॥
ଦିବ୍ୟ କିରଣମାନେ ଧନ ଓ ମନୁଷ୍ୟର ସାହାଯ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତି; ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମର ଆନନ୍ଦ-ପ୍ରବାହ ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼େ।
2.7.1059
ध्व꣣स्र꣡योः꣢ पुरु꣣ष꣢न्त्यो꣣रा꣢ स꣣ह꣡स्रा꣢णि दद्महे ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ १०५९ ॥
ଧ୍ୱସ୍ର ଓ ପୁରୁଷନ୍ତି ଦୁଇଜଣଙ୍କଠାରୁ ଆମେ ହଜାର (ଧନ) ଦେଉ; ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମର ଆନନ୍ଦ-ପ୍ରବାହ ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼େ।
2.7.1060
आ꣡ ययो꣢꣯स्त्रि꣣ꣳश꣢तं꣣ त꣡ना꣢ स꣣ह꣡स्रा꣢णि च꣣ द꣡द्म꣢हे ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ १०६० ॥
ଯାହାଙ୍କଠାରୁ ଆମେ ତିରିଶ ଓ ହଜାର (ଧନ) ଦେଉ; ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମର ଆନନ୍ଦ-ପ୍ରବାହ ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼େ।
2.7.1061
ए꣣ते꣡ सोमा꣢꣯ असृक्षत गृणा꣣नाः꣡ शव꣢꣯से म꣣हे꣢ ।
म꣣दि꣡न्त꣢मस्य꣣ धा꣡र꣢या ॥ १०६१ ॥
ଏହି ସୋମସବୁ, ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ମହାନ ବଳ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ; ଅତି ଉଲ୍ଲାସକର ଧାରା ସହିତ।
2.7.1062
अ꣣भि꣡ गव्या꣢꣯नि वी꣣त꣡ये꣢ नृ꣣म्णा꣡ पु꣢ना꣣नो꣡ अ꣢र्षसि ।
स꣣न꣡द्वा꣢जः꣣ प꣡रि꣢ स्रव ॥ १०६२ ॥
ଗୋ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଧନ ଆଡ଼କୁ, ଉପଭୋଗ ପାଇଁ, ମାନବୀୟ ଧନ ଆଡ଼କୁ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ବଳ ଜିତି ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ ପ୍ରବାହ।
2.7.1063
उ꣣त꣢ नो꣣ गो꣡म꣢ती꣣रि꣢षो꣣ वि꣡श्वा꣢ अर्ष परि꣣ष्टु꣡भः꣢ ।
गृ꣣णानो꣢ ज꣣म꣡द꣢ग्निना ॥ १०६३ ॥
ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଗୋ-ସମୃଦ୍ଧ ସମସ୍ତ ଅନ୍ନରସ ପ୍ରବାହ; ଜମଦଗ୍ନି ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ।
2.7.1064
इ꣣म꣢꣫ꣳ स्तोम꣣म꣡र्ह꣢ते जा꣣त꣡वे꣢दसे꣣ र꣡थ꣢मिव꣣ सं꣡ म꣢हेमा मनी꣣ष꣡या꣢ ।
भ꣣द्रा꣢꣫ हि नः꣣ प्र꣡म꣢तिरस्य स꣣ꣳस꣡द्यग्ने꣢꣯ स꣣ख्ये꣡ मा रि꣢꣯षामा व꣣यं꣡ तव꣢꣯ ॥ १०६४ ॥
ଯୋଗ୍ୟ ଜାତବେଦସଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଥ ପରି ବୁଦ୍ଧିରେ ଏକତ୍ର ରଚୁ; ତାଙ୍କ ସଭାରେ ଆମ ମତି ମଙ୍ଗଳଦାୟକ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସଖ୍ୟରେ ଆମେ ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
2.7.1065
भ꣡रा꣢मे꣣ध्मं꣢ कृ꣣ण꣡वा꣢मा ह꣣वी꣡ꣳषि꣢ ते चि꣣त꣡य꣢न्तः꣣ प꣡र्व꣢णापर्वणा व꣣य꣢म् ।
जी꣣वा꣡त꣢वे प्रत꣣रा꣡ꣳ सा꣢धया꣣ धि꣡योऽग्ने꣢꣯ स꣣ख्ये꣡ मा रि꣢꣯षामा व꣣यं꣡ तव꣢꣯ ॥ १०६५ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ସମିଧ ଆଣୁ, ହବି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁ; ପ୍ରତି ଅବସରରେ ଧ୍ୟାନ ରଖି, ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମ ଧୀମାନ ସିଦ୍ଧ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସଖ୍ୟରେ ଆମେ ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
2.7.1066
श꣣के꣡म꣢ त्वा स꣣मि꣡ध꣢ꣳ सा꣣ध꣢या꣣ धि꣢य꣣स्त्वे दे꣣वा꣢ ह꣣वि꣡र꣢द꣣न्त्या꣡हु꣢तम् ।
त्व꣡मा꣢दि꣣त्या꣡ꣳ आ व꣢꣯ह꣣ तान्ह्यू꣢꣣ऽ.श्म꣡स्यग्ने꣢꣯ स꣣ख्ये꣡ मा रि꣢꣯षामाव꣣यं꣡ तव꣢꣯ ॥ १०६६ ॥
ସମିଧ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିପାରିବା; ଆମ ଧୀମାନ ସିଦ୍ଧ କର। ତୁମରେ ଅର୍ପିତ ହବି ଦେବତା ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ, କାରଣ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚାହୁଁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସଖ୍ୟରେ ଆମେ ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
2.7.1067
प्र꣡ति꣢ वा꣣ꣳसू꣢र꣣ उ꣡दि꣢ते मि꣣त्रं꣡ गृ꣢णीषे꣣ व꣡रु꣢णम् ।
अ꣣र्यम꣡ण꣢ꣳ रि꣣शा꣡द꣢सम् ॥ १०६७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଲେ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ — ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ଅର୍ଯମାଙ୍କୁ।
2.7.1068
रा꣣या꣡ हि꣢रण्य꣣या꣢ म꣣ति꣢रि꣣य꣡म꣢वृ꣣का꣢य꣣ श꣡व꣢से ।
इ꣣यं꣡ विप्रा꣢꣯ मे꣣ध꣡सा꣢तये ॥ १०६८ ॥
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ସୁନା ପରି ଧନ ସହ ହେଉ — ହିଂସାହୀନ ବଳ ପାଇଁ; ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ବିପ୍ର ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ ପାଇଁ।
2.7.1069
ते꣡ स्या꣢म देव वरुण꣣ ते꣡ मि꣢त्र सू꣣रि꣡भिः꣢ स꣣ह꣢ ।
इ꣢ष꣣꣬ꣳस्व꣢꣯श्च धीमहि ॥ १०६९ ॥
ହେ ଦେବ ବରୁଣ, ଆମେ ତୁମ୍ଭର ହେଉ; ହେ ମିତ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ପୃଷ୍ଠପୋଷକମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ତୁମ୍ଭର ହେଉ। ଆମେ ଅନ୍ନ ଓ ଆଲୋକ ଧାରଣ କରୁ।
2.7.1070
भि꣣न्धि꣢꣫ विश्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣢षः꣣ प꣢रि꣣ बा꣡धो꣢ ज꣣ही꣡ मृधः꣢꣯ ।
व꣡सु꣢ स्पा꣣र्हं꣡ तदा भ꣢꣯र ॥ १०७० ॥
ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦୂରକୁ ଫିଙ୍ଗ; ଚାରିପଟର ପୀଡ଼କ ଓ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ପଛାଡ଼। ସେ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ।
2.7.1071
य꣡स्य꣢ ते꣣ वि꣡श्व꣢मानु꣣ष꣡ग्भूरे꣢꣯र्द꣣त्त꣢स्य꣣ वे꣡द꣢ति ।
व꣡सु꣢ स्पा꣣र्हं꣡ तदा भ꣢꣯र ॥ १०७१ ॥
ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଧନ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଦାତାଙ୍କ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନକୁ ଜାଣେ ଓ ଭୋଗେ — ସେ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ।
2.7.1072
य꣢द्वी꣣डा꣡वि꣢न्द्र꣣ य꣢त्स्थि꣣रे꣡ यत्पर्शा꣢꣯ने꣣ प꣡रा꣢भृतम् ।
व꣡सु꣢ स्पा꣣र्हं꣡ तदा भ꣢꣯र ॥ १०७२ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୃଢ ସ୍ଥାନରେ, ସ୍ଥିର ସ୍ଥାନରେ, ପଥରିଆ ସ୍ଥାନରେ ଯାହା ଧନ ଛଡ଼ାଯାଇଛି — ସେ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ।
2.7.1073
य꣣ज्ञ꣢स्य꣣ हि꣢꣫ स्थ ऋ꣣त्वि꣢जा꣣ स꣢स्नी꣣ वा꣡जे꣢षु꣣ क꣡र्म꣢सु ।
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ त꣡स्य꣢ बोधतम् ॥ १०७३ ॥
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯଜ୍ଞର ଋତ୍ବିଜ, ବଳକର୍ମରେ ଶୁଦ୍ଧକାରୀ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ତାହା ଜାଣି ମନୋଯୋଗ ଦିଅ।
2.7.1074
तो꣣शा꣡सा꣢ रथ꣣या꣡वा꣢ना वृत्र꣣ह꣡णाप꣢꣯राजिता ।
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ त꣡स्य꣢ बोधतम् ॥ १०७४ ॥
ଦ୍ରୁତ ପ୍ରେରକ, ରଥରେ ଚାଲୁଥିବା, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଅଜେୟ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ତାହା ଜାଣି ମନୋଯୋଗ ଦିଅ।
2.7.1075
इ꣣दं꣡ वां꣢ मदि꣣रं꣡ मध्वधु꣢꣯क्ष꣣न्न꣡द्रि꣢भि꣣र्न꣡रः꣢ ।
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ त꣡स्य꣢ बोधतम् ॥ १०७५ ॥
ଏହା ତୁମ ଦୁହିଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ମଧୁର ରସ; ମଣିଷମାନେ ପିଷଣ ପଥରରେ ଏହାକୁ ନିଚୋଡ଼ିଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ତାହା ଜାଣି ମନୋଯୋଗ ଦିଅ।
2.7.1076
इ꣡न्द्रा꣢येन्दो म꣣रु꣡त्व꣢ते꣣ प꣡व꣢स्व꣣ म꣡धु꣢मत्तमः ।
अ꣣र्क꣢स्य꣣ यो꣡नि꣢मा꣣स꣡द꣢म् ॥ १०७६ ॥
ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ, ଅତି ମଧୁର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମନ୍ତ୍ରର ସ୍ଥାନରେ ବସ।
2.7.1077
तं꣢ त्वा꣣ वि꣡प्रा꣢ वचो꣣वि꣢दः꣣ प꣡रि꣢ष्कृण्वन्ति धर्ण꣣सि꣢म् ।
सं꣡ त्वा꣢ मृजन्त्या꣣य꣡वः꣢ ॥ १०७७ ॥
ସେଇ ତୁମକୁ ବିପ୍ରମାନେ, ବାଣୀ ଜାଣିଥିବା ଲୋକେ ସଜାନ୍ତି, ହେ ସାହସୀ। ତୁମକୁ ମଣିଷମାନେ ଏକତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
2.7.1078
र꣡सं꣢ ते मि꣣त्रो꣡ अ꣢र्य꣣मा꣡ पिब꣢꣯न्तु꣣ व꣡रु꣢णः कवे ।
प꣡व꣢मानस्य म꣣रु꣡तः꣢ ॥ १०७८ ॥
ତୁମର ରସ ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯମା ପିଉନ୍ତୁ, ହେ କବି, ବରୁଣ ମଧ୍ୟ ପିଅନ୍ତୁ। ପ୍ରବାହିତ ସୋମର ରସ ମରୁତମାନେ ପିଅନ୍ତୁ।
2.7.1079
मृ꣣ज्य꣡मा꣢नः सुहस्त्य समु꣣द्रे꣡ वाच꣢꣯मिन्वसि ।
र꣣यिं꣢ पि꣣श꣡ङ्गं꣢ बहु꣣लं꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣢हं꣣ प꣡व꣢माना꣣꣬भ्य꣢꣯र्षसि ॥ १०७९ ॥
ହେ ସୁହସ୍ତ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ବେଳେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ରରେ ବାଣୀକୁ ପ୍ରେରଣ କର। ହେ ପବମାନ, ସୁନେଲି, ପ୍ରଚୁର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଆଡ଼କୁ ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.7.1080
पु꣣नानो꣢꣫ वारे꣣ प꣡व꣢मानो अ꣣व्य꣢ये꣣ वृ꣡षो꣢ अचिक्रद꣣द्व꣡ने꣢ ।
दे꣣वा꣡ना꣢ꣳसोम पवमान निष्कृ꣣तं꣡ गोभि꣢꣯रञ्जा꣣नो꣡ अ꣢र्षसि ॥ १०८० ॥
ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ପବମାନ, ବୃଷଭ ପରି, ଅବ୍ୟୟ ଛାଣଣୀରେ ଓ ବନରେ ଗର୍ଜିଲା। ହେ ଦେବତାଙ୍କ ସୋମ, ହେ ପବମାନ, ଗାଈ (କ୍ଷୀର) ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ପେୟ ଆଡ଼କୁ ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.7.1081
ए꣣त꣢मु꣣ त्यं꣢꣫ दश꣣ क्षि꣡पो꣢ मृ꣣ज꣢न्ति꣣ सि꣡न्धु꣢मातरम् ।
स꣡मा꣢दि꣣त्ये꣡भि꣢रख्यत ॥ १०८१ ॥
ଏହାକୁ, ସେହି ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଜଳମାତା (ଛାଣଣୀ)ରେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
2.7.1082
स꣡मिन्द्रे꣢꣯णो꣣त꣢ वा꣣यु꣡ना꣢ सु꣣त꣡ ए꣢ति प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣢ ।
स꣡ꣳ सूर्य꣢꣯स्य र꣣श्मि꣡भिः꣢ ॥ १०८२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ନିଚୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମ ଛାଣଣୀ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କିରଣ ସହିତ (ତାହା ଆସେ)।
2.7.1083
स꣢ नो꣣ भ꣡गा꣢य वा꣣य꣡वे꣢ पू꣣ष्णे꣡ प꣢वस्व꣣ म꣡धु꣢मान् ।
चा꣡रु꣢र्मि꣣त्रे꣡ वरु꣢꣯णे च ॥ १०८३ ॥
ସେ ଆମ ପାଇଁ, ଭଗ ପାଇଁ, ବାୟୁ ପାଇଁ, ପୂଷା ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହଉ। ମଧୁର ଓ ପ୍ରିୟ ହୋଇ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ପାଇଁ (ପ୍ରବାହିତ ହଉ)।
2.7.1084
रे꣣व꣡ती꣢र्नः सध꣣मा꣢द꣣ इ꣡न्द्रे꣢ सन्तु तु꣣वि꣡वा꣢जाः ।
क्षु꣣म꣢न्तो꣣ या꣢भि꣣र्म꣡दे꣢म ॥ १०८४ ॥
ସଧମାଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ ପାଇଁ ଏସବୁ ଧନବତୀ, ଅତ୍ୟଧିକ ବଳବତୀ, ଅନ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
2.7.1085
आ꣢ घ꣣ त्वा꣢वा꣣न् त्म꣡ना꣢ यु꣣क्तः꣢ स्तो꣣तृ꣡भ्यो꣢ धृष्णवीया꣣नः꣢ ।
ऋ꣣णो꣢उक्षं꣣ न꣢ च꣣꣬क्रयोः꣢꣯ ॥ १०८५ ॥
ତୁମ ପରି ସେ ନିଜେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାହସରେ ଆସନ୍ତୁ; ଚକ୍ରଦ୍ୱୟରେ ଅକ୍ଷ ଘୁରାଇବା ପରି।
2.7.1086
आ꣡ यद्दुवः꣢꣯ शतक्रत꣣वा꣡ कामं꣢꣯ जरितृ़꣣णा꣢म् ।
ऋ꣣णो꣢उक्षं꣣ न꣡ शची꣢꣯भिः ॥ १०८६ ॥
ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନରେ ତୁମେ ଆସିବା ସମୟରେ, ଶକ୍ତିରେ ଅକ୍ଷ ଘୁରାଇବା ପରି ଚଲାଉଛ।
2.7.1087
सु꣣रूपकृत्नु꣢मू꣣त꣡ये सु꣣दु꣡घा꣢मिव गो꣣दु꣡हे꣢ ।
जु꣣हूम꣢सि꣣ द्य꣡वि꣢द्यवि ॥ १०८७ ॥
ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଦେଉଥିବା ଜଣକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମେ ଡାକୁ; ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନକାରୀ ପାଇଁ ସହଜରେ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି, ଦିନ ଦିନ।
2.7.1088
उ꣡प꣢ नः꣣ स꣢व꣣ना꣡ ग꣢हि꣣ सो꣡म꣢स्य सोमपाः पिब ।
गो꣣दा꣢꣫ इद्रे꣣व꣢तो꣣ म꣡दः꣢ ॥ १०८८ ॥
ଆମ ସବନ ନିକଟକୁ ଆସ, ହେ ସୋମପାୟୀ, ସୋମ ପାନ କର; ଗୋଦାତା, ଧନବାନ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ତୁମେ।
2.7.1089
अ꣡था꣢ ते꣣ अ꣡न्त꣢मानां वि꣣द्या꣡म꣢ सुमती꣣ना꣢म् ।
मा꣢ नो꣣ अ꣡ति꣢ ख्य꣣ आ꣡ ग꣢हि ॥ १०८९ ॥
ଅତଏବ ତୁମର ଅତି ନିକଟତର ଶୁଭବୁଦ୍ଧି ଆମେ ପାଇପାରିବା; ଆମକୁ ଅବହେଳା ନ କରି ଆସ।
2.7.1090
उ꣣भे꣡ यदि꣢꣯न्द्र꣣ रो꣡द꣢सी आप꣣प्रा꣢थो꣣षा꣡ इ꣢व ।
म꣣हा꣡न्तं꣢ त्वा म꣣ही꣡ना꣢ꣳ स꣣म्रा꣡जं꣢ चर्षणी꣣ना꣢म् ।
दे꣣वी꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनद्भ꣣द्रा꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनत् ॥ १०९० ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁଇକୁ ଉଷା ପରି ପୂରଣ କଲ ବେଳେ, ମହାନମାନଙ୍କ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ରାଟ ତୁମକୁ ଦେବୀ ଜନନୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; କଲ୍ୟାଣୀ ଜନନୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
2.7.1091
दी꣣र्घ꣡ꣳ ह्य꣢ङ्कु꣣शं꣡ य꣢था꣣ श꣢क्तिं꣣ बि꣡भ꣢र्षि मन्तुमः ।
पू꣡र्वे꣢ण मघवन्प꣣दा꣢ व꣣या꣢म꣣जो꣡ यथा꣢꣯ यमः ।
दे꣣वी꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनद्भ꣣द्रा꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनत् ॥ १०९१ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଲମ୍ବା ଅଙ୍କୁଶ ପରି ଶକ୍ତି ଧାରଣ କର; ମନ୍ତୁରେ ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ହେ ମଘବନ୍, ତୁମର ପୂର୍ବ ପଦ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ, ଅଜନ୍ମା ଯମ ପରି, ରକ୍ଷା କର। ଦେବୀ ମାତା ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ମଙ୍ଗଳମୟୀ ମାତା ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
2.7.1092
अ꣣व꣢ स्म दुर्हृणाय꣣तो꣡ मर्त्त꣢꣯स्य तनुहि स्थि꣣र꣢म् ।
अ꣣धस्पदं꣡ तमीं꣢꣯ कृधि꣣ यो꣢ अ꣣स्मा꣡ꣳ अ꣢भि꣣दा꣡स꣢ति ।
दे꣣वी꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनद्भ꣣द्रा꣡ जनि꣢꣯त्र्यजीजनत् ॥ १०९२ ॥
ଦୁଷ୍ଟ ମଣିଷର ସ୍ଥିର ବଳ ନିଶ୍ଚୟ ନତ କର। ଯିଏ ଆମକୁ ହାନି କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ତାକୁ ଅନ୍ଧାରରେ ତଳେ ରଖ। ଦେବୀ ମାତା ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ମଙ୍ଗଳମୟୀ ମାତା ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
2.7.1093
प꣡रि꣢ स्वा꣣नो꣡ गि꣢रि꣣ष्ठाः꣢ प꣣वि꣢त्रे꣣ सो꣡मो꣢ अक्षरत् ।
म꣡दे꣢षु सर्व꣣धा꣡ अ꣢सि ॥ १०९३ ॥
ପର୍ବତବାସୀ ସୋମର ଶବ୍ଦ ପବିତ୍ର ଛାଣିର ଚାରିପାଖେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ମଦରେ ତୁମେ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଅଛ।
2.7.1094
त्वं꣢꣫ विप्र꣣स्त्वं꣢꣫ क꣣वि꣢उमधु꣣ प्र꣢ जा꣣त꣡मन्ध꣢꣯सः ।
म꣡दे꣢षु सर्व꣣धा꣡ अ꣢सि ॥ १०९४ ॥
ତୁମେ ବିପ୍ର, ତୁମେ କବି; ସୋମରସର ମଧୁରତା ପ୍ରକଟ ହେଲା। ମଦରେ ତୁମେ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଅଛ।
2.7.1095
त्वे꣡ विश्वे꣢꣯ स꣣जो꣡ष꣢सो दे꣣वा꣡सः꣢ पी꣣ति꣡मा꣢शत ।
म꣡दे꣢षु सर्व꣣धा꣡ अ꣢सि ॥ १०९५ ॥
ତୁମଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ପାନ ପାଇଲେ। ମଦରେ ତୁମେ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଅଛ।
2.7.1096
स꣡ सु꣢न्वे꣣ यो꣡ वसू꣢꣯नां꣣ यो꣢ रा꣣या꣡मा꣢ने꣣ता꣡ य इडा꣢꣯नाम् ।
सो꣢मो꣣ यः꣡ सु꣢क्षिती꣣ना꣢म् ॥ १०९६ ॥
ବସୁମାନଙ୍କର, ଧନର ନେତା ସେଇ ସୋମ ନିଚୋଡ଼ାଯାଏ; ଇଡ଼ାମାନଙ୍କର ସୋମ, ସୁକ୍ଷିତିମାନଙ୍କର ସୋମ ସେ।
2.7.1097
य꣡स्य꣢ त꣣ इ꣢न्द्रः꣣ पि꣢बा꣣द्य꣡स्य꣢ म꣣रु꣢तो꣣ य꣡स्य꣢ वार्य꣣म꣢णा꣣ भ꣡गः꣢ ।
आ꣡ येन꣢꣯ मि꣣त्रा꣡वरु꣢꣯णा꣣ क꣡रा꣢मह꣣ ए꣢न्द्र꣣म꣡व꣢से म꣣हे꣢ ॥ १०९७ ॥
ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମରୁତ୍ ଓ ଅର୍ଯମା ଏବଂ ଭଗ ପାନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମହାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ (ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ)।
2.7.1098
तं꣡ वः꣢ सखायो꣣ म꣡दा꣢य पुना꣣न꣢म꣣भि꣡ गा꣢यत ।
शि꣢शुं꣣ न꣢ ह꣣व्यैः꣡ स्व꣡दयन्त गू꣣र्ति꣡भिः꣢ ॥ १०९८ ॥
ହେ ସଖାମାନେ, ସେହି ପବିତ୍ରୀକୃତ ସୋମ ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗାନ କର। ଶିଶୁକୁ ହବ୍ୟ ଦେଇ (ଆଦର କରିବା ପରି), ସ୍ତୁତିରେ ତାଙ୍କୁ ମଧୁର କର।
2.7.1099
सं꣢ व꣣त्स꣡ इ꣢व मा꣣तृ꣢भि꣣रि꣡न्दु꣢र्हिन्वा꣣नो꣡ अ꣢ज्यते ।
दे꣣वावी꣡र्मदो꣢꣯ म꣣ति꣢भिः꣣ प꣡रि꣢ष्कृतः ॥ १०९९ ॥
ବାଛୁରୀ ମାଆମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ପରି, ପ୍ରେରିତ ସୋମ-ବିନ୍ଦୁ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଏ। ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସ୍ତୁତିରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
2.7.1100
अ꣣यं꣡ दक्षा꣢꣯य꣣ सा꣡ध꣢नो꣣ऽय꣡म꣡दे꣢षु सर्व꣣धा꣡ अ꣢सि शर्धा꣢꣯य वी꣣त꣡ये꣢ ।
अ꣣यं꣢ दे꣣वे꣢भ्यो꣣ म꣡धु꣢मत्तरः सु꣣तः꣢ ॥ ११०० ॥
ଏ (ସୋମ) ବଳ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧିଦାୟକ, ଏ ଶକ୍ତି ଓ ଭୋଗ ପାଇଁ। ଏ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ।
2.7.1101
सो꣡माः꣢ पवन्त꣣ इ꣡न्द꣢वो꣣ऽस्म꣡भ्यं꣢ गातु꣣वि꣡त्त꣢माः ।
मि꣣त्राः꣢ स्वा꣣ना꣡ अ꣢रे꣣प꣡सः꣢ स्वा꣣꣬ध्यः꣢꣯ स्व꣣र्वि꣡दः꣢ ॥ ११०१ ॥
ସୋମ-ବିନ୍ଦୁମାନେ ଆମ ପାଇଁ ବହନ୍ତି, ପଥ ଖୋଜିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମିତ୍ର, ନିଚୋଡ଼ା ହେଉଥିବା, ନିର୍ଦୋଷ, ସୁପାଠ୍ୟ, ଆଲୋକ ଖୋଜୁଥିବା।
2.7.1102
ते꣢ पू꣣ता꣡सो꣢ विप꣣श्चि꣢तः꣣ सो꣡मा꣢सो꣣ द꣡ध्या꣢शिरः ।
सू꣡रा꣢सो꣣ न꣡ द꣢र्श꣣ता꣡सो꣢ जिग꣣त्न꣡वो꣢ ध्रु꣣वा꣢ घृ꣣ते꣢ ॥ ११०२ ॥
ସେମାନେ ପବିତ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ସୋମ, ଦହି ମିଶ୍ରିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୃଶ୍ୟମାନ, ଦ୍ରୁତ, ଘିଅରେ ସ୍ଥିର।
2.7.1103
सु꣣ष्वाणा꣢सो꣣ व्य꣡द्रि꣢भि꣣श्चि꣡ता꣢ना꣣ गो꣡रधि꣢꣯ त्व꣣चि꣢ ।
इ꣡ष꣢म꣣स्म꣡भ्य꣢म꣣भि꣢तः꣣ स꣡म꣢स्वरन्वसु꣣वि꣡दः꣢ ॥ ११०३ ॥
ପଥର ଦ୍ୱାରା ପେଷା ଯାଇ, ଗାଇର ଚର୍ମ ଉପରେ ଛାଣି ହୋଇଥିବା ଏହି ସୋମ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବତ୍ର ଅନ୍ନର ସ୍ୱର ଏକତ୍ର ଧ୍ୱନିତ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଧନ ଲାଭକାରୀ।
2.7.1104
अ꣣या꣢ प꣣वा꣡ प꣢वस्वै꣣ना꣡ वसू꣢꣯नि माꣳश्च꣣त्व꣡ इ꣢न्दो꣣ स꣡र꣢सि꣣ प्र꣡ ध꣢न्व ।
ब्र꣣घ्न꣢श्चि꣣द्य꣢स्य꣣ वा꣢तो꣣ न꣢ जू꣣तिं꣡ पु꣢रु꣣मे꣡धा꣢श्चि꣣त्त꣡क꣢वे꣣ न꣡रं꣢ धात् ॥ ११०४ ॥
ଏହିପରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ସୋମ; ଏହି ଧନମାନ ଆଣ। ପ୍ରବାହ ମାର୍ଗରେ ଆଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଯାହାର ଗତି ପବନ ପରି ମହାନ, ସେହି ବହୁଜ୍ଞାନୀ ସୋମ ଦ୍ରୁତ ସାଧକ ଓ ନେତାକୁ (ବଳ) ଧାରଣ କରାଉ।
2.7.1105
उ꣣त꣡ न꣢ ए꣣ना꣡ प꣢व꣣या꣡ प꣢व꣣स्वा꣡धि꣢ श्रु꣣ते꣢ श्र꣣वा꣡य्य꣢स्य ती꣣र्थे꣢ ।
ष꣣ष्टि꣢ꣳ स꣣ह꣡स्रा꣢ नैगु꣣तो꣡ वसू꣢꣯नि वृ꣣क्षं꣢꣫ न प꣣क्वं꣡ धू꣢नव꣣द्र꣡णा꣢य ॥ ११०५ ॥
ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଏଥିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରବାହରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ। ଷାଠିଏ ହଜାର ନୈଗୁତ ଧନ ଆଣ; ପାଚିଲା ଗଛକୁ ଝୁଣ୍ଟିବା ପରି ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ (ଧନକୁ) ଝୁଣ୍ଟ।
2.7.1106
म꣢ही꣣मे꣡ अ꣢स्य꣣ वृ꣢ष꣣ ना꣡म꣢ शू꣣षे꣡ माꣳश्च꣢꣯त्वे वा꣣ पृ꣡श꣢ने वा꣣ व꣡ध꣢त्रे ।
अ꣡स्वा꣢पयन्नि꣣गु꣡तः꣢ स्ने꣣ह꣢य꣣च्चा꣢पा꣣मि꣢त्रा꣣ꣳ अ꣢पा꣣चि꣡तो꣢ अचे꣣तः꣢ ॥ ११०६ ॥
ଏହି ମହାନ ନାମକୁ, ହେ ବୃଷ (ସୋମ), ବଳ ପାଇଁ, ଧନଦାତା ପାଇଁ, ଚିତ୍ରବର୍ଣ ପାଇଁ କିମ୍ବା ବଜ୍ର ପାଇଁ (ଗା)। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଶୁଆଇ, ଗୁପ୍ତ ଆଘାତକାରୀମାନଙ୍କୁ ଗଳାଇ, ବୈରୀମାନଙ୍କୁ ନମାଇ, (ସୋମ) ଅଚେତନ ଉପରେ ଆଘାତ କରେ।
2.7.1107
अ꣢ग्ने꣣ त्वं꣢ नो꣣ अ꣡न्त꣢म उ꣣त꣢ त्रा꣣ता꣢ शि꣣वो꣡ भु꣢वो वरू꣣꣬थ्यः꣢꣯ ॥ ११०७ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଖରେ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟ ଏବଂ ରକ୍ଷକ। ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ; ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ।
2.7.1108
व꣡सु꣢र꣣ग्नि꣡र्वसु꣢꣯श्रवा꣣ अ꣡च्छा꣢ नक्षि द्यु꣣म꣡त्त꣢मो र꣣यिं꣡ दाः꣢ ॥ ११०८ ॥
ବସୁ ଅଗ୍ନି, ଧନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନି ଆମ ପ୍ରତି ପହଞ୍ଚୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଧନ ଦିଅ।
2.7.1109
तं꣡ त्वा꣢ शोचिष्ठ दीदिवः सु꣣म्ना꣡य꣢ नू꣣न꣡मी꣢महे꣣ स꣡खि꣢भ्यः ॥ ११०९ ॥
ହେ ସର୍ବାଧିକ ତେଜସ୍ୱୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆମେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବେ ତୁମ୍ଭ କୃପା ଯାଚୁଛୁ।
2.7.1110
इ꣣मा꣢꣫ नु कं꣣ भु꣡व꣢ना सीषधे꣣मे꣡न्द्र꣢श्च꣣ वि꣡श्वे꣢ च दे꣣वाः꣢ ॥ १११० ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ସିଦ୍ଧ କରିବା; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ (ଆମ ସହିତ ରହନ୍ତୁ)।
2.7.1111
य꣣ज्ञं꣡ च꣢ नस्त꣣꣬न्वं꣢꣯ च प्र꣣जां꣡ चा꣢दि꣣त्यै꣡रिन्द्रः꣢꣯ स꣣ह꣡ सी꣢षधातु ॥ ११११ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ଯଜ୍ଞ, ଶରୀର ଓ ସନ୍ତାନକୁ ସିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
2.7.1112
आ꣣दित्यै꣢उिन्द्रः꣣ स꣡ग꣢णो म꣣रु꣡द्भि꣢र꣣स्म꣡भ्यं꣢ भेष꣣जा꣡ क꣢रत् ॥ १११२ ॥
ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ଗଣ ସମେତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।
2.7.1113
प्र꣡वोऽर्चो꣢꣯प (प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते ॥) ॥ १११३ ॥
ବୃତ୍ରକୁ ସର୍ବାଧିକ ସଂହାରକାରୀ, ପ୍ରେରିତ ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ସେହି ଗାଥା ଗାଅ।
2.7.1114
प्र꣡वोऽर्चो꣢꣯प (अर्चन्त्यर्कं मरुतः स्वर्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः ॥) ॥ १११४ ॥
ସୁସ୍ୱର ମରୁତ୍ମାନେ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରନ୍ତି; ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯୁବକ ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
2.7.1115
प्र꣡वोऽर्चो꣢꣯प (उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र ॥) ॥ १११५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମଧୁର ସୋମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିବାସ ନିକଟରେ ବାସ କରି, ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଆମେ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ।