Bhagavad Gītā · Capítulo 18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.1
संन्यासस्य महाबाहो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम् ।
त्यागस्य च हृषीकेश पृथक्केशिनिषूदन ॥ १८.१ ॥
Arjuna dijo: Oh poderoso de brazos, Hṛṣīkeśa, matador de Keśī, deseo conocer la verdad del saṃnyāsa y del tyāga, cada uno por separado.
18.2
काम्यानां कर्मणां न्यासं संन्यासं कवयो विदुः ।
सर्वकर्मफलत्यागं प्राहुस्त्यागं विचक्षणाः ॥ १८.२ ॥
El Señor dijo: Los sabios entienden el saṃnyāsa como la renuncia a las acciones motivadas por el deseo; los perspicaces llaman tyāga al abandono de los frutos de todas las acciones.
18.3
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः ।
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे ॥ १८.३ ॥
Algunos pensadores dicen que la acción debe abandonarse por ser defectuosa; otros dicen que los actos de sacrificio, caridad y austeridad no deben abandonarse.
18.4
निश्चयं शृणु मे तत्र त्यागे भरतसत्तम ।
त्यागो हि पुरुषव्याघ्र त्रिविधः संप्रकीर्तितः ॥ १८.४ ॥
Escucha mi conclusión sobre esa renuncia, oh el mejor de los Bhāratas; pues la renuncia, oh el mejor de los hombres, se declara de tres clases.
18.5
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत् ।
यज्ञो दानं तपश्चैव पावनानि मनीषिणाम् ॥ १८.५ ॥
Los actos de sacrificio, caridad y austeridad no deben abandonarse; deben ciertamente realizarse. El sacrificio, la caridad y la austeridad purifican a los sabios.
18.6
एतान्यपि तु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा फलानि च ।
कर्तव्यानीति मे पार्थ निश्चितं मतमुत्तमम् ॥ १८.६ ॥
Pero incluso estas acciones deben realizarse renunciando al apego y a los frutos; esta es, Pārtha, mi opinión firme y suprema.
18.7
नियतस्य तु संन्यासः कर्मणो नोपपद्यते ।
मोहात्तस्य परित्यागस्तामसः परिकीर्तितः ॥ १८.७ ॥
No es correcto renunciar a la acción prescrita; abandonarla por engaño se declara tamásico.
18.8
दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत् ।
स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत् ॥ १८.८ ॥
Quien abandona una acción solo porque es penosa, por temor al sufrimiento corporal, realiza una renuncia rajásica y no obtiene el fruto de la renuncia.
18.9
कार्यमित्येव यत्कर्म नियतं क्रियतेऽर्जुन ।
सङ्गं त्यक्त्वा फलं चैव स त्यागः सात्त्विको मतः ॥ १८.९ ॥
Cuando la acción prescrita se realiza solo porque debe hacerse, Arjuna, abandonando el apego y también el fruto, esa renuncia se considera sáttvica.
18.10
न द्वेष्ट्यकुशलं कर्म कुशले नानुषज्जते ।
त्यागी सत्त्वसमाविष्टो मेधावी छिन्नसंशयः ॥ १८.१० ॥
El renunciante, lleno de sattva, sabio y con sus dudas disipadas, no odia la acción desagradable ni se apega a la agradable.
18.11
न हि देहभृता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषतः ।
यस्तु कर्मफलत्यागी स त्यागीत्यभिधीयते ॥ १८.११ ॥
En verdad, no es posible que un ser encarnado abandone por completo las acciones; pero quien renuncia al fruto de la acción es llamado renunciante.
18.12
अनिष्टमिष्टं मिश्रं च त्रिविधं कर्मणः फलम् ।
भवत्यत्यागिनां प्रेत्य न तु संन्यासिनां क्वचित् ॥ १८.१२ ॥
El triple fruto de la acción, indeseado, deseado y mixto, llega tras la muerte a quienes no han renunciado, pero nunca a los renunciantes.
18.13
पञ्चैतानि महाबाहो कारणानि निबोध मे ।
सांख्ये कृतान्ते प्रोक्तानि सिद्धये सर्वकर्मणाम् ॥ १८.१३ ॥
Aprende de mí, oh de brazos poderosos, estas cinco causas para la realización de todas las acciones, declaradas en la doctrina del Sāṃkhya.
18.14
अधिष्ठानं तथा कर्ता करणं च पृथग्विधम् ।
विविधाश्च पृथक्चेष्टा दैवं चैवात्र पञ्चमम् ॥ १८.१४ ॥
La sede, así como el agente, los diversos instrumentos, los múltiples y distintos esfuerzos, y lo divino como quinto.
18.15
शरीरवाङ्मनोभिर्यत्कर्म प्रारभते नरः ।
न्याय्यं वा विपरीतं वा पञ्चैते तस्य हेतवः ॥ १८.१५ ॥
Cualquier acción que el ser humano emprenda con el cuerpo, la palabra o la mente, sea correcta o lo contrario, estas cinco son sus causas.
18.16
तत्रैवं सति कर्तारमात्मानं केवलं तु यः ।
पश्यत्यकृतबुद्धित्वान्न स पश्यति दुर्मतिः ॥ १८.१६ ॥
Siendo así, quien por un entendimiento no cultivado ve al ser como único agente, ese de mente torpe no ve.
18.17
यस्य नाहंकृतो भावो बुद्धिर्यस्य न लिप्यते ।
हत्वापि स इमाँल्लोकान्न हन्ति न निबध्यते ॥ १८.१७ ॥
Aquel cuyo estado no está marcado por el ego y cuyo entendimiento no se mancha, aunque mate a estas gentes, no mata ni queda atado.
18.18
ज्ञानं ज्ञेयं परिज्ञाता त्रिविधा कर्मचोदना ।
करणं कर्म कर्तेति त्रिविधः कर्मसंग्रहः ॥ १८.१८ ॥
El conocimiento, lo conocible y el conocedor son el triple impulso a la acción; el instrumento, la acción y el agente son la triple base de la acción.
18.19
ज्ञानं कर्म च कर्ता च त्रिधैव गुणभेदतः ।
प्रोच्यते गुणसंख्याने यथावच्छृणु तान्यपि ॥ १८.१९ ॥
En la doctrina que enumera los guṇas, el conocimiento, la acción y el agente se declaran de tres clases solamente, según la diferencia de los guṇas. Escucha también sobre ellos tal como son.
18.20
सर्वभूतेषु येनैकं भावमव्ययमीक्षते ।
अविभक्तं विभक्तेषु तज्ज्ञानं विद्धि सात्त्विकम् ॥ १८.२० ॥
El conocimiento por el cual se ve en todos los seres una única realidad imperecedera, indivisa en lo dividido, sabe que ese conocimiento es sáttvico.
18.21
पृथक्त्वेन तु यज्ज्ञानं नानाभावान्पृथग्विधान् ।
वेत्ति सर्वेषु भूतेषु तज्ज्ञानं विद्धि राजसम् ॥ १८.२१ ॥
Pero el conocimiento que, por la separación, percibe en todos los seres múltiples entidades de diversas clases, sabe que ese conocimiento es rajásico.
18.22
यत्तु कृत्स्नवदेकस्मिन्कार्ये सक्तमहैतुकम् ।
अतत्त्वार्थवदल्पं च तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १८.२२ ॥
Pero aquel que se aferra a un solo efecto como si fuera el todo, sin razón, sin captar la verdad, y estrecho, se declara tamásico.
18.23
नियतं सङ्गरहितमरागद्वेषतः कृतम् ।
अफलप्रेप्सुना कर्म यत्तत्सात्त्विकमुच्यते ॥ १८.२३ ॥
La acción prescrita, libre de apego, realizada sin atracción ni aversión por quien no ansía su fruto, se llama sáttvica.
18.24
यत्तु कामेप्सुना कर्म साहङ्कारेण वा पुनः ।
क्रियते बहुलायासं तद्राजसमुदाहृतम् ॥ १८.२४ ॥
Pero la acción realizada por quien busca satisfacer deseos, o bien con egoísmo, y con gran esfuerzo, se declara rajásica.
18.25
अनुबन्धं क्षयं हिंसामनपेक्ष्य च पौरुषम् ।
मोहादारभ्यते कर्म यत्तत्तामसमुच्यते ॥ १८.२५ ॥
La acción emprendida por ilusión, sin tener en cuenta las consecuencias, la pérdida, el daño ni la propia capacidad, se llama tāmasa.
18.26
मुक्तसङ्गोऽनहंवादी धृत्युत्साहसमन्वितः ।
सिद्ध्यसिद्ध्योर्निर्विकारः कर्ता सात्त्विक उच्यते ॥ १८.२६ ॥
El agente libre de apego, que no habla de sí mismo, dotado de firmeza y entusiasmo, e inalterable en el éxito y el fracaso, se llama sāttvika.
18.27
रागी कर्मफलप्रेप्सुर्लुब्धो हिंसात्मकोऽशुचिः ।
हर्षशोकान्वितः कर्ता राजसः परिकीर्तितः ॥ १८.२७ ॥
El agente apasionado, ávido de los frutos de la acción, codicioso, de naturaleza violenta, impuro y sujeto a la alegría y la pena, es declarado rājasa.
18.28
अयुक्तः प्राकृतः स्तब्धः शठो नैष्कृतिकोऽलसः ।
विषादी दीर्घसूत्री च कर्ता तामस उच्यते ॥ १८.२८ ॥
El agente indisciplinado, vulgar, obstinado, falso, malicioso, perezoso, abatido y dilatorio se llama tāmasa.
18.29
बुद्धेर्भेदं धृतेश्चैव गुणतस्त्रिविधं शृणु ।
प्रोच्यमानमशेषेण पृथक्त्वेन धनञ्जय ॥ १८.२९ ॥
Escucha, Dhanañjaya, la triple distinción del intelecto y también de la firmeza según las guṇas, que expondré por completo y por separado.
18.30
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च कार्याकार्ये भयाभये ।
बन्धं मोक्षं च या वेत्ति बुद्धिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥ १८.३० ॥
El intelecto que conoce la acción y la abstención, lo que debe hacerse y lo que no, el temor y la ausencia de temor, la atadura y la liberación, ese intelecto, Pārtha, es sāttvika.
18.31
यया धर्ममधर्मं च कार्यं चाकार्यमेव च ।
अयथावत्प्रजानाति बुद्धिः सा पार्थ राजसी ॥ १८.३१ ॥
El intelecto, Pārtha, por el cual uno comprende de modo erróneo el dharma y el adharma, lo que debe hacerse y lo que no debe hacerse, es rajásico.
18.32
अधर्मं धर्ममिति या मन्यते तमसाऽऽवृता ।
सर्वार्थान्विपरीतांश्च बुद्धिः सा पार्थ तामसी ॥ १८.३२ ॥
El intelecto, Pārtha, que, envuelto en la oscuridad, toma el adharma por dharma y ve todas las cosas al revés, es tamásico.
18.33
धृत्या यया धारयते मनःप्राणेन्द्रियक्रियाः ।
योगेनाव्यभिचारिण्या धृतिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥ १८.३३ ॥
La firmeza inquebrantable, Pārtha, con la que uno sostiene mediante el yoga las funciones de la mente, el aliento y los sentidos, es sáttvica.
18.34
यया तु धर्मकामार्थान् धृत्या धारयतेऽर्जुन ।
प्रसङ्गेन फलाकाङ्क्षी धृतिः सा पार्थ राजसी ॥ १८.३४ ॥
Pero la firmeza, Arjuna, con la que uno se aferra al dharma, al placer y a la riqueza, deseando sus frutos por apego, es rajásica, Pārtha.
18.35
यया स्वप्नं भयं शोकं विषादं मदमेव च ।
न विमुञ्चति दुर्मेधा धृतिः सा पार्थ तामसी ॥ १८.३५ ॥
La firmeza, Pārtha, por la cual el necio no abandona el sueño, el miedo, la pena, el abatimiento y la arrogancia, es tamásica.
18.36
सुखं त्विदानीं त्रिविधं शृणु मे भरतर्षभ ।
अभ्यासाद्रमते यत्र दुःखान्तं च निगच्छति ॥ १८.३६ ॥
Y ahora escucha de mí, Bharatarṣabha, la triple felicidad, en la que uno llega a deleitarse mediante la práctica y alcanza el fin del sufrimiento.
18.37
यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम् ।
तत्सुखं सात्त्विकं प्रोक्तमात्मबुद्धिप्रसादजम् ॥ १८.३७ ॥
Aquella felicidad que al principio es como veneno pero al final es como néctar, nacida de la claridad del propio entendimiento, se declara sāttvika.
18.38
विषयेन्द्रियसंयोगाद्यत्तदग्रेऽमृतोपमम् ।
परिणामे विषमिव तत्सुखं राजसं स्मृतम् ॥ १८.३८ ॥
La felicidad que surge del contacto de los sentidos con sus objetos, que al principio es como néctar pero al final como veneno, se considera rājasa.
18.39
यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः ।
निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १८.३९ ॥
La felicidad que engaña al ser tanto al principio como en su consecuencia, y que surge del sueño, la pereza y la negligencia, se declara tāmasa.
18.40
न तदस्ति पृथिव्यां वा दिवि देवेषु वा पुनः ।
सत्त्वं प्रकृतिजैर्मुक्तं यदेभिः स्यात्ति्रभिर्गुणैः ॥ १८.४० ॥
No hay ser en la tierra, ni tampoco en el cielo entre los dioses, que esté libre de estas tres guṇas nacidas de la naturaleza.
18.41
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप ।
कर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः ॥ १८.४१ ॥
Los deberes de los brāhmaṇas, kṣatriyas y vaiśyas, y también de los śūdras, Paraṃtapa, se distinguen según las cualidades que surgen de su propia naturaleza.
18.42
शमो दमस्तपः शौचं क्षान्तिरार्जवमेव च ।
ज्ञानं विज्ञानमास्तिक्यं ब्रह्मकर्म स्वभावजम् ॥ १८.४२ ॥
La calma, el dominio de sí, la austeridad, la pureza, la paciencia y la rectitud, el conocimiento, la sabiduría realizada y la fe son los deberes del brāhmaṇa, nacidos de su naturaleza.
18.43
शौर्यं तेजो धृतिर्दाक्ष्यं युद्धे चाप्यपलायनम् ।
दानमीश्वरभावश्च क्षात्रं कर्म स्वभावजम् ॥ १८.४३ ॥
El heroísmo, el vigor, la firmeza, la destreza, no huir en la batalla, la generosidad y el señorío son los deberes del kṣatriya, nacidos de su naturaleza.
18.44
कृषिगौरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यकर्म स्वभावजम् ।
परिचर्यात्मकं कर्म शूद्रस्यापि स्वभावजम् ॥ १८.४४ ॥
La agricultura, el cuidado del ganado y el comercio son los deberes del vaiśya, nacidos de su naturaleza; y el trabajo que consiste en servicio es igualmente el deber del śūdra, nacido de su naturaleza.
18.45
स्वे स्वे कर्मण्यभिरतः संसिद्धिं लभते नरः ।
स्वकर्मनिरतः सिद्धिं यथा विन्दति तच्छृणु ॥ १८.४५ ॥
Dedicado cada uno a su propio deber, el ser humano alcanza la perfección. Escucha cómo quien se dedica a su propio deber encuentra la perfección.
18.46
यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम् ।
स्वकर्मणा तमभ्यर्च्य सिद्धिं विन्दति मानवः ॥ १८.४६ ॥
Adorando, mediante su propio deber, a Aquel de quien surgen todos los seres y por quien todo esto está penetrado, el ser humano alcanza la perfección.
18.47
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वभावनियतं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम् ॥ १८.४७ ॥
Mejor es el propio dharma, aunque imperfecto, que el dharma ajeno bien cumplido. Quien realiza la acción determinada por su propia naturaleza no incurre en pecado.
18.48
सहजं कर्म कौन्तेय सदोषमपि न त्यजेत् ।
सर्वारम्भा हि दोषेण धूमेनाग्निरिवावृताः ॥ १८.४८ ॥
No se debe abandonar la acción innata, Kaunteya, aunque tenga defectos; pues todas las empresas están envueltas por el defecto, como el fuego por el humo.
18.49
असक्तबुद्धिः सर्वत्र जितात्मा विगतस्पृहः ।
नैष्कर्म्यसिद्धिं परमां संन्यासेनाधिगच्छति ॥ १८.४९ ॥
Quien tiene el entendimiento desapegado en todo, se ha dominado a sí mismo y está libre de anhelos, alcanza mediante la renuncia la suprema perfección de la libertad de la acción.
18.50
सिद्धिं प्राप्तो यथा ब्रह्म तथाप्नोति निबोध मे ।
समासेनैव कौन्तेय निष्ठा ज्ञानस्य या परा ॥ १८.५० ॥
Aprende de mí brevemente, Kaunteya, cómo quien ha alcanzado la perfección alcanza el Brahman, que es la culminación suprema del conocimiento.
18.51
बुद्ध्या विशुद्धया युक्तो धृत्याऽऽत्मानं नियम्य च ।
शब्दादीन् विषयांस्त्यक्त्वा रागद्वेषौ व्युदस्य च ॥ १८.५१ ॥
Dotado de un entendimiento purificado, dominándose con firmeza, renunciando al sonido y a los demás objetos de los sentidos, y desechando la atracción y la aversión,
18.52
विविक्तसेवी लघ्वाशी यतवाक्कायमानसः ।
ध्यानयोगपरो नित्यं वैराग्यं समुपाश्रितः ॥ १८.५२ ॥
viviendo en soledad, comiendo con moderación, con la palabra, el cuerpo y la mente dominados, siempre entregado al yoga de la meditación y refugiado en el desapego,
18.53
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं परिग्रहम् ।
विमुच्य निर्ममः शान्तो ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १८.५३ ॥
habiendo abandonado el ego, la violencia, la arrogancia, el deseo, la ira y la posesividad, libre del sentido de "mío" y en paz, se vuelve apto para llegar a ser Brahman.
18.54
ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न काङ्क्षति ।
समः सर्वेषु भूतेषु मद्भक्तिं लभते पराम् ॥ १८.५४ ॥
Habiendo llegado a ser Brahman, sereno en su interior, no se aflige ni desea; igual ante todos los seres, alcanza la devoción suprema hacia mí.
18.55
भक्त्या मामभिजानाति यावान्यश्चास्मि तत्त्वतः ।
ततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम् ॥ १८.५५ ॥
Por la devoción me conoce en verdad, cuán grande soy y quién soy; luego, habiéndome conocido en verdad, entra en mí de inmediato.
18.56
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मद्व्यपाश्रयः ।
मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं पदमव्ययम् ॥ १८.५६ ॥
Aun realizando siempre todas las acciones, refugiado en mí, alcanza por mi gracia la morada eterna e imperecedera.
18.57
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः ।
बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव ॥ १८.५७ ॥
Renunciando mentalmente a todas las acciones en mí, teniéndome como lo supremo, acogiéndote al yoga del discernimiento, mantén tu mente siempre fija en mí.
18.58
मच्चित्तः सर्वदुर्गाणि मत्प्रसादात्तरिष्यसि ।
अथ चेत्त्वमहङ्कारान्न श्रोष्यसि विनङ्क्ष्यसि ॥ १८.५८ ॥
Con la mente fija en mí, por mi gracia superarás todas las dificultades; pero si por egoísmo no escuchas, perecerás.
18.59
यदहङ्कारमाश्रित्य न योत्स्य इति मन्यसे ।
मिथ्यैष व्यवसायस्ते प्रकृतिस्त्वां नियोक्ष्यति ॥ १८.५९ ॥
Si, apoyándote en el ego, piensas «no lucharé», esa resolución tuya es vana; tu propia naturaleza te obligará.
18.60
स्वभावजेन कौन्तेय निबद्धः स्वेन कर्मणा ।
कर्तुं नेच्छसि यन्मोहात्करिष्यस्यवशोऽपि तत् ॥ १८.६० ॥
Atado por tu propia acción nacida de tu naturaleza, Kaunteya, lo que por confusión no quieres hacer, lo harás aun a tu pesar.
18.61
ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति ।
भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया ॥ १८.६१ ॥
El Señor mora en el corazón de todos los seres, Arjuna, haciéndolos girar por su māyā como si estuvieran montados en una máquina.
18.62
तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारत ।
तत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम् ॥ १८.६२ ॥
Refúgiate solo en él con todo tu ser, Bhārata. Por su gracia alcanzarás la paz suprema y la morada eterna.
18.63
इति ते ज्ञानमाख्यातं गुह्याद्गुह्यतरं मया ।
विमृश्यैतदशेषेण यथेच्छसि तथा कुरु ॥ १८.६३ ॥
Así te he declarado un conocimiento más secreto que todo secreto. Reflexiona sobre él por completo y luego haz lo que desees.
18.64
सर्वगुह्यतमं भूयः शृणु मे परमं वचः ।
इष्टोऽसि मे दृढमिति ततो वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १८.६४ ॥
Escucha de nuevo mi palabra suprema, la más secreta de todas. Eres profundamente amado por mí; por eso te diré lo que es para tu bien.
18.65
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोऽसि मे ॥ १८.६५ ॥
Fija tu mente en mí, sé mi devoto, adórame, inclínate ante mí. Vendrás a mí solamente; te lo prometo en verdad, pues me eres querido.
18.66
सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज ।
अहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः ॥ १८.६६ ॥
Abandonando todos los dharmas, refúgiate solo en mí. Yo te liberaré de todos los pecados; no te aflijas.
18.67
इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचन ।
न चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति ॥ १८.६७ ॥
Nunca debes comunicar esto a quien carece de austeridad, ni a quien carece de devoción, ni a quien no desea escuchar, ni a quien me critica.
18.68
य इमं परमं गुह्यं मद्भक्तेष्वभिधास्यति ।
भक्तिं मयि परां कृत्वा मामेवैष्यत्यसंशयः ॥ १८.६८ ॥
Quien exponga este secreto supremo entre mis devotos, habiéndome ofrecido la más alta devoción, vendrá sin duda a mí.
18.69
न च तस्मान्मनुष्येषु कश्चिन्मे प्रियकृत्तमः ।
भविता न च मे तस्मादन्यः प्रियतरो भुवि ॥ १८.६९ ॥
Entre los seres humanos no hay nadie que me complazca más que él, ni habrá en la tierra otro más querido para mí.
18.70
अध्येष्यते च य इमं धर्म्यं संवादमावयोः ।
ज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः ॥ १८.७० ॥
Y quien estudie este diálogo sagrado entre nosotros dos me habrá adorado con el sacrificio del conocimiento; tal es mi convicción.
18.71
श्रद्धावाननसूयश्च शृणुयादपि यो नरः ।
सोऽपि मुक्तः शुभाँल्लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यकर्मणाम् ॥ १८.७१ ॥
Incluso quien solo lo escuche con fe y sin malicia, también él, liberado, alcanzará los mundos propicios de quienes obran con virtud.
18.72
कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा ।
कच्चिदज्ञानसंमोहः प्रनष्टस्ते धनञ्जय ॥ १८.७२ ॥
¿Has escuchado esto, Pārtha, con la mente concentrada? ¿Se ha disipado tu confusión nacida de la ignorancia, Dhanañjaya?
18.73
नष्टो मोहः स्मृतिर्लब्धा त्वत्प्रसादान्मयाच्युत ।
स्थितोऽस्मि गतसन्देहः करिष्ये वचनं तव ॥ १८.७३ ॥
Arjuna dijo: Mi engaño se ha disipado y por tu gracia he recobrado la memoria, Acyuta. Estoy firme, libre de dudas; haré lo que dices.
18.74
इत्यहं वासुदेवस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
संवादमिममश्रौषमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ १८.७४ ॥
Sañjaya dijo: Así escuché este diálogo maravilloso, que eriza el vello, entre Vāsudeva y el magnánimo Pārtha.
18.75
व्यासप्रसादाच्छ्रुतवानेतद्गुह्यमहं परम् ।
योगं योगेश्वरात्कृष्णात्साक्षात्कथयतः स्वयम् ॥ १८.७५ ॥
Por la gracia de Vyāsa escuché este secreto supremo, este yoga, de Kṛṣṇa, el señor del yoga, que lo exponía él mismo directamente.
18.76
राजन्संस्मृत्य संस्मृत्य संवादमिममद्भुतम् ।
केशवार्जुनयोः पुण्यं हृष्यामि च मुहुर्मुहुः ॥ १८.७६ ॥
Oh rey, recordando una y otra vez este diálogo maravilloso y santo entre Keśava y Arjuna, me regocijo una y otra vez.
18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन् हृष्यामि च पुनः पुनः ॥ १८.७७ ॥
Y recordando una y otra vez aquella forma tan maravillosa de Hari, grande es mi asombro, oh rey, y me regocijo una y otra vez.
18.78
यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरः ।
तत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम।।18.78 ॥ १८.७८ ॥
Donde está Kṛṣṇa, el señor del yoga, y donde está Pārtha, el arquero, allí están la fortuna, la victoria, la prosperidad y la conducta firme; esa es mi convicción.