Bhagavad Gītā · Capítulo 18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.1
संन्यासस्य महाबाहो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम् ।
त्यागस्य च हृषीकेश पृथक्केशिनिषूदन ॥ १८.१ ॥
Arjuna disse: Ó de braços poderosos, Hṛṣīkeśa, matador de Keśī, desejo conhecer a verdade do saṃnyāsa e do tyāga, cada um separadamente.
18.2
काम्यानां कर्मणां न्यासं संन्यासं कवयो विदुः ।
सर्वकर्मफलत्यागं प्राहुस्त्यागं विचक्षणाः ॥ १८.२ ॥
O Senhor disse: Os sábios entendem o saṃnyāsa como a renúncia às ações movidas pelo desejo; os perspicazes chamam tyāga ao abandono dos frutos de todas as ações.
18.3
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः ।
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे ॥ १८.३ ॥
Alguns pensadores dizem que a ação deve ser abandonada por ser defeituosa; outros dizem que os atos de sacrifício, caridade e austeridade não devem ser abandonados.
18.4
निश्चयं शृणु मे तत्र त्यागे भरतसत्तम ।
त्यागो हि पुरुषव्याघ्र त्रिविधः संप्रकीर्तितः ॥ १८.४ ॥
Ouve a minha conclusão sobre essa renúncia, ó melhor dos Bhāratas; pois a renúncia, ó melhor dos homens, é declarada de três tipos.
18.5
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत् ।
यज्ञो दानं तपश्चैव पावनानि मनीषिणाम् ॥ १८.५ ॥
Os atos de sacrifício, caridade e austeridade não devem ser abandonados; devem, sim, ser realizados. O sacrifício, a caridade e a austeridade purificam os sábios.
18.6
एतान्यपि तु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा फलानि च ।
कर्तव्यानीति मे पार्थ निश्चितं मतमुत्तमम् ॥ १८.६ ॥
Mas mesmo estas ações devem ser realizadas renunciando ao apego e aos frutos; esta é, Pārtha, a minha opinião firme e suprema.
18.7
नियतस्य तु संन्यासः कर्मणो नोपपद्यते ।
मोहात्तस्य परित्यागस्तामसः परिकीर्तितः ॥ १८.७ ॥
Não é próprio renunciar à ação prescrita; abandoná-la por ilusão é declarado tamásico.
18.8
दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत् ।
स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत् ॥ १८.८ ॥
Quem abandona uma ação apenas por ser penosa, por medo do sofrimento corporal, faz uma renúncia rajásica e não obtém o fruto da renúncia.
18.9
कार्यमित्येव यत्कर्म नियतं क्रियतेऽर्जुन ।
सङ्गं त्यक्त्वा फलं चैव स त्यागः सात्त्विको मतः ॥ १८.९ ॥
Quando a ação prescrita é feita simplesmente porque deve ser feita, Arjuna, abandonando o apego e também o fruto, essa renúncia é considerada sáttvica.
18.10
न द्वेष्ट्यकुशलं कर्म कुशले नानुषज्जते ।
त्यागी सत्त्वसमाविष्टो मेधावी छिन्नसंशयः ॥ १८.१० ॥
O renunciante, pleno de sattva, sábio e com as dúvidas desfeitas, não odeia a ação desagradável nem se apega à agradável.
18.11
न हि देहभृता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषतः ।
यस्तु कर्मफलत्यागी स त्यागीत्यभिधीयते ॥ १८.११ ॥
Na verdade, não é possível a um ser encarnado abandonar inteiramente as ações; mas quem renuncia ao fruto da ação é chamado renunciante.
18.12
अनिष्टमिष्टं मिश्रं च त्रिविधं कर्मणः फलम् ।
भवत्यत्यागिनां प्रेत्य न तु संन्यासिनां क्वचित् ॥ १८.१२ ॥
O tríplice fruto da ação, indesejado, desejado e misto, advém após a morte aos que não renunciaram, mas nunca aos renunciantes.
18.13
पञ्चैतानि महाबाहो कारणानि निबोध मे ।
सांख्ये कृतान्ते प्रोक्तानि सिद्धये सर्वकर्मणाम् ॥ १८.१३ ॥
Aprende de mim, ó de braços poderosos, estas cinco causas para a realização de todas as ações, declaradas na doutrina do Sāṃkhya.
18.14
अधिष्ठानं तथा कर्ता करणं च पृथग्विधम् ।
विविधाश्च पृथक्चेष्टा दैवं चैवात्र पञ्चमम् ॥ १८.१४ ॥
A sede, assim como o agente, os diversos instrumentos, os múltiplos e distintos esforços, e o divino como quinto.
18.15
शरीरवाङ्मनोभिर्यत्कर्म प्रारभते नरः ।
न्याय्यं वा विपरीतं वा पञ्चैते तस्य हेतवः ॥ १८.१५ ॥
Qualquer ação que o ser humano empreenda com o corpo, a fala ou a mente, seja correta ou o contrário, estas cinco são as suas causas.
18.16
तत्रैवं सति कर्तारमात्मानं केवलं तु यः ।
पश्यत्यकृतबुद्धित्वान्न स पश्यति दुर्मतिः ॥ १८.१६ ॥
Sendo assim, quem, por um entendimento não cultivado, vê o eu como único agente, esse de mente obtusa não vê.
18.17
यस्य नाहंकृतो भावो बुद्धिर्यस्य न लिप्यते ।
हत्वापि स इमाँल्लोकान्न हन्ति न निबध्यते ॥ १८.१७ ॥
Aquele cujo estado não é marcado pelo ego e cujo entendimento não se macula, mesmo que mate estas gentes, não mata nem fica preso.
18.18
ज्ञानं ज्ञेयं परिज्ञाता त्रिविधा कर्मचोदना ।
करणं कर्म कर्तेति त्रिविधः कर्मसंग्रहः ॥ १८.१८ ॥
O conhecimento, o conhecível e o conhecedor são o tríplice impulso para a ação; o instrumento, a ação e o agente são a tríplice base da ação.
18.19
ज्ञानं कर्म च कर्ता च त्रिधैव गुणभेदतः ।
प्रोच्यते गुणसंख्याने यथावच्छृणु तान्यपि ॥ १८.१९ ॥
Na doutrina que enumera os guṇas, o conhecimento, a ação e o agente são declarados de três tipos apenas, segundo a distinção dos guṇas. Ouve também acerca deles tal como são.
18.20
सर्वभूतेषु येनैकं भावमव्ययमीक्षते ।
अविभक्तं विभक्तेषु तज्ज्ञानं विद्धि सात्त्विकम् ॥ १८.२० ॥
O conhecimento pelo qual se vê em todos os seres uma única realidade imperecível, indivisa no que está dividido, sabe que esse conhecimento é sátvico.
18.21
पृथक्त्वेन तु यज्ज्ञानं नानाभावान्पृथग्विधान् ।
वेत्ति सर्वेषु भूतेषु तज्ज्ञानं विद्धि राजसम् ॥ १८.२१ ॥
Mas o conhecimento que, pela separação, percebe em todos os seres múltiplas entidades de diversos tipos, sabe que esse conhecimento é rajásico.
18.22
यत्तु कृत्स्नवदेकस्मिन्कार्ये सक्तमहैतुकम् ।
अतत्त्वार्थवदल्पं च तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १८.२२ ॥
Mas aquele que se apega a um único efeito como se fosse o todo, sem razão, sem apreender a verdade, e estreito, é declarado tamásico.
18.23
नियतं सङ्गरहितमरागद्वेषतः कृतम् ।
अफलप्रेप्सुना कर्म यत्तत्सात्त्विकमुच्यते ॥ १८.२३ ॥
A ação prescrita, livre de apego, realizada sem atração nem aversão por quem não anseia pelo seu fruto, é chamada sátvica.
18.24
यत्तु कामेप्सुना कर्म साहङ्कारेण वा पुनः ।
क्रियते बहुलायासं तद्राजसमुदाहृतम् ॥ १८.२४ ॥
Mas a ação realizada por quem busca satisfazer desejos, ou ainda com egoísmo, e com grande esforço, é declarada rajásica.
18.25
अनुबन्धं क्षयं हिंसामनपेक्ष्य च पौरुषम् ।
मोहादारभ्यते कर्म यत्तत्तामसमुच्यते ॥ १८.२५ ॥
A ação empreendida por ilusão, sem considerar as consequências, a perda, o dano e a própria capacidade, chama-se tāmasa.
18.26
मुक्तसङ्गोऽनहंवादी धृत्युत्साहसमन्वितः ।
सिद्ध्यसिद्ध्योर्निर्विकारः कर्ता सात्त्विक उच्यते ॥ १८.२६ ॥
O agente livre de apego, que não fala de si mesmo, dotado de firmeza e entusiasmo, e inalterável no sucesso e no fracasso, chama-se sāttvika.
18.27
रागी कर्मफलप्रेप्सुर्लुब्धो हिंसात्मकोऽशुचिः ।
हर्षशोकान्वितः कर्ता राजसः परिकीर्तितः ॥ १८.२७ ॥
O agente apaixonado, ávido dos frutos da ação, ganancioso, de natureza violenta, impuro e sujeito à alegria e à tristeza, é declarado rājasa.
18.28
अयुक्तः प्राकृतः स्तब्धः शठो नैष्कृतिकोऽलसः ।
विषादी दीर्घसूत्री च कर्ता तामस उच्यते ॥ १८.२८ ॥
O agente indisciplinado, vulgar, obstinado, falso, malicioso, preguiçoso, abatido e procrastinador chama-se tāmasa.
18.29
बुद्धेर्भेदं धृतेश्चैव गुणतस्त्रिविधं शृणु ।
प्रोच्यमानमशेषेण पृथक्त्वेन धनञ्जय ॥ १८.२९ ॥
Ouve, Dhanañjaya, a tríplice distinção do intelecto e também da firmeza segundo os guṇas, que exporei por completo e separadamente.
18.30
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च कार्याकार्ये भयाभये ।
बन्धं मोक्षं च या वेत्ति बुद्धिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥ १८.३० ॥
O intelecto que conhece a ação e a abstenção, o que deve e o que não deve ser feito, o medo e a ausência de medo, o cativeiro e a libertação, esse intelecto, Pārtha, é sāttvika.
18.31
यया धर्ममधर्मं च कार्यं चाकार्यमेव च ।
अयथावत्प्रजानाति बुद्धिः सा पार्थ राजसी ॥ १८.३१ ॥
O intelecto, Pārtha, pelo qual se compreende de modo errado o dharma e o adharma, o que deve e o que não deve ser feito, é rajásico.
18.32
अधर्मं धर्ममिति या मन्यते तमसाऽऽवृता ।
सर्वार्थान्विपरीतांश्च बुद्धिः सा पार्थ तामसी ॥ १८.३२ ॥
O intelecto, Pārtha, que, envolto em trevas, toma o adharma por dharma e vê todas as coisas às avessas, é tamásico.
18.33
धृत्या यया धारयते मनःप्राणेन्द्रियक्रियाः ।
योगेनाव्यभिचारिण्या धृतिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥ १८.३३ ॥
A firmeza inabalável, Pārtha, pela qual se sustêm, através do yoga, as funções da mente, do alento e dos sentidos, é sáttvica.
18.34
यया तु धर्मकामार्थान् धृत्या धारयतेऽर्जुन ।
प्रसङ्गेन फलाकाङ्क्षी धृतिः सा पार्थ राजसी ॥ १८.३४ ॥
Mas a firmeza, Arjuna, pela qual alguém se prende ao dharma, ao prazer e à riqueza, desejando os frutos por apego, é rajásica, Pārtha.
18.35
यया स्वप्नं भयं शोकं विषादं मदमेव च ।
न विमुञ्चति दुर्मेधा धृतिः सा पार्थ तामसी ॥ १८.३५ ॥
A firmeza, Pārtha, pela qual o insensato não abandona o sono, o medo, a tristeza, o abatimento e a arrogância, é tamásica.
18.36
सुखं त्विदानीं त्रिविधं शृणु मे भरतर्षभ ।
अभ्यासाद्रमते यत्र दुःखान्तं च निगच्छति ॥ १८.३६ ॥
E agora ouve de mim, Bharatarṣabha, sobre a felicidade tríplice, na qual, pela prática, alguém se deleita e alcança o fim do sofrimento.
18.37
यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम् ।
तत्सुखं सात्त्विकं प्रोक्तमात्मबुद्धिप्रसादजम् ॥ १८.३७ ॥
A felicidade que no início é como veneno, mas no fim é como néctar, nascida da clareza do próprio entendimento, é declarada sāttvika.
18.38
विषयेन्द्रियसंयोगाद्यत्तदग्रेऽमृतोपमम् ।
परिणामे विषमिव तत्सुखं राजसं स्मृतम् ॥ १८.३८ ॥
A felicidade que surge do contato dos sentidos com os seus objetos, no início como néctar mas no fim como veneno, é considerada rājasa.
18.39
यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः ।
निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १८.३९ ॥
A felicidade que ilude o ser tanto no início como na sua consequência, e que surge do sono, da preguiça e da negligência, é declarada tāmasa.
18.40
न तदस्ति पृथिव्यां वा दिवि देवेषु वा पुनः ।
सत्त्वं प्रकृतिजैर्मुक्तं यदेभिः स्यात्ति्रभिर्गुणैः ॥ १८.४० ॥
Não há ser na terra, nem tampouco no céu entre os deuses, que esteja livre destes três guṇas nascidos da natureza.
18.41
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप ।
कर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः ॥ १८.४१ ॥
Os deveres dos brāhmaṇas, kṣatriyas e vaiśyas, e também dos śūdras, Paraṃtapa, são distribuídos segundo as qualidades que surgem da sua própria natureza.
18.42
शमो दमस्तपः शौचं क्षान्तिरार्जवमेव च ।
ज्ञानं विज्ञानमास्तिक्यं ब्रह्मकर्म स्वभावजम् ॥ १८.४२ ॥
A calma, o autodomínio, a austeridade, a pureza, a paciência e a retidão, o conhecimento, a sabedoria realizada e a fé são os deveres do brāhmaṇa, nascidos da sua natureza.
18.43
शौर्यं तेजो धृतिर्दाक्ष्यं युद्धे चाप्यपलायनम् ।
दानमीश्वरभावश्च क्षात्रं कर्म स्वभावजम् ॥ १८.४३ ॥
O heroísmo, o vigor, a firmeza, a destreza, não fugir na batalha, a generosidade e o senhorio são os deveres do kṣatriya, nascidos da sua natureza.
18.44
कृषिगौरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यकर्म स्वभावजम् ।
परिचर्यात्मकं कर्म शूद्रस्यापि स्वभावजम् ॥ १८.४४ ॥
A agricultura, a criação de gado e o comércio são os deveres do vaiśya, nascidos da sua natureza; e o trabalho que consiste em serviço é igualmente o dever do śūdra, nascido da sua natureza.
18.45
स्वे स्वे कर्मण्यभिरतः संसिद्धिं लभते नरः ।
स्वकर्मनिरतः सिद्धिं यथा विन्दति तच्छृणु ॥ १८.४५ ॥
Dedicado cada um ao seu próprio dever, o ser humano alcança a perfeição. Ouve como aquele que se dedica ao seu próprio dever encontra a perfeição.
18.46
यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम् ।
स्वकर्मणा तमभ्यर्च्य सिद्धिं विन्दति मानवः ॥ १८.४६ ॥
Adorando, por meio do seu próprio dever, Aquele de quem provêm todos os seres e por quem tudo isto é permeado, o ser humano alcança a perfeição.
18.47
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वभावनियतं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम् ॥ १८.४७ ॥
Melhor é o próprio dharma, ainda que imperfeito, do que o dharma alheio bem executado. Quem realiza a ação determinada pela sua própria natureza não incorre em pecado.
18.48
सहजं कर्म कौन्तेय सदोषमपि न त्यजेत् ।
सर्वारम्भा हि दोषेण धूमेनाग्निरिवावृताः ॥ १८.४८ ॥
Não se deve abandonar a ação inata, Kaunteya, mesmo que tenha defeitos; pois todos os empreendimentos estão envoltos em defeito, como o fogo pelo fumo.
18.49
असक्तबुद्धिः सर्वत्र जितात्मा विगतस्पृहः ।
नैष्कर्म्यसिद्धिं परमां संन्यासेनाधिगच्छति ॥ १८.४९ ॥
Aquele cujo entendimento está desapegado em toda parte, que se dominou e está livre de anseios, alcança pela renúncia a suprema perfeição da liberdade da ação.
18.50
सिद्धिं प्राप्तो यथा ब्रह्म तथाप्नोति निबोध मे ।
समासेनैव कौन्तेय निष्ठा ज्ञानस्य या परा ॥ १८.५० ॥
Aprende de mim, em resumo, Kaunteya, como aquele que alcançou a perfeição alcança o Brahman, que é a culminação suprema do conhecimento.
18.51
बुद्ध्या विशुद्धया युक्तो धृत्याऽऽत्मानं नियम्य च ।
शब्दादीन् विषयांस्त्यक्त्वा रागद्वेषौ व्युदस्य च ॥ १८.५१ ॥
Dotado de entendimento purificado, dominando-se com firmeza, renunciando ao som e aos demais objetos dos sentidos, e afastando a atração e a aversão,
18.52
विविक्तसेवी लघ्वाशी यतवाक्कायमानसः ।
ध्यानयोगपरो नित्यं वैराग्यं समुपाश्रितः ॥ १८.५२ ॥
vivendo em solidão, comendo pouco, com a fala, o corpo e a mente controlados, sempre dedicado ao yoga da meditação e refugiado no desapego,
18.53
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं परिग्रहम् ।
विमुच्य निर्ममः शान्तो ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १८.५३ ॥
tendo abandonado o ego, a força, a arrogância, o desejo, a ira e a possessividade, livre do sentido de "meu" e em paz, torna-se apto a tornar-se Brahman.
18.54
ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न काङ्क्षति ।
समः सर्वेषु भूतेषु मद्भक्तिं लभते पराम् ॥ १८.५४ ॥
Tendo-se tornado Brahman, sereno interiormente, não se aflige nem deseja; igual para com todos os seres, alcança a devoção suprema a mim.
18.55
भक्त्या मामभिजानाति यावान्यश्चास्मि तत्त्वतः ।
ततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम् ॥ १८.५५ ॥
Pela devoção ele me conhece em verdade, quão grande sou e quem sou; então, tendo-me conhecido em verdade, entra em mim logo em seguida.
18.56
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मद्व्यपाश्रयः ।
मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं पदमव्ययम् ॥ १८.५६ ॥
Mesmo realizando sempre todas as ações, refugiado em mim, alcança pela minha graça a morada eterna e imperecível.
18.57
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः ।
बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव ॥ १८.५७ ॥
Renunciando mentalmente a todas as ações em mim, tendo-me como o supremo, apoiando-te no yoga do discernimento, mantém a mente sempre fixa em mim.
18.58
मच्चित्तः सर्वदुर्गाणि मत्प्रसादात्तरिष्यसि ।
अथ चेत्त्वमहङ्कारान्न श्रोष्यसि विनङ्क्ष्यसि ॥ १८.५८ ॥
Com a mente fixa em mim, pela minha graça atravessarás todas as dificuldades; mas se, por egoísmo, não me ouvires, perecerás.
18.59
यदहङ्कारमाश्रित्य न योत्स्य इति मन्यसे ।
मिथ्यैष व्यवसायस्ते प्रकृतिस्त्वां नियोक्ष्यति ॥ १८.५९ ॥
Se, apoiando-te no ego, pensas «não lutarei», essa tua resolução é vã; a tua própria natureza te obrigará.
18.60
स्वभावजेन कौन्तेय निबद्धः स्वेन कर्मणा ।
कर्तुं नेच्छसि यन्मोहात्करिष्यस्यवशोऽपि तत् ॥ १८.६० ॥
Preso à tua própria ação nascida da tua natureza, Kaunteya, aquilo que por ilusão não queres fazer, fá-lo-ás mesmo contra a tua vontade.
18.61
ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति ।
भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया ॥ १८.६१ ॥
O Senhor habita no coração de todos os seres, Arjuna, fazendo-os girar pela sua māyā, como se estivessem montados numa máquina.
18.62
तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारत ।
तत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम् ॥ १८.६२ ॥
Refugia-te somente nele com todo o teu ser, Bhārata. Pela sua graça alcançarás a paz suprema e a morada eterna.
18.63
इति ते ज्ञानमाख्यातं गुह्याद्गुह्यतरं मया ।
विमृश्यैतदशेषेण यथेच्छसि तथा कुरु ॥ १८.६३ ॥
Assim te declarei um conhecimento mais secreto do que todo segredo. Reflete sobre ele por completo e depois faz como desejares.
18.64
सर्वगुह्यतमं भूयः शृणु मे परमं वचः ।
इष्टोऽसि मे दृढमिति ततो वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १८.६४ ॥
Ouve novamente a minha palavra suprema, a mais secreta de todas. És profundamente amado por mim; por isso te direi o que é para o teu bem.
18.65
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोऽसि मे ॥ १८.६५ ॥
Fixa a tua mente em mim, sê meu devoto, adora-me, prostra-te diante de mim. Virás somente a mim; prometo-te isto em verdade, pois és-me querido.
18.66
सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज ।
अहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः ॥ १८.६६ ॥
Abandonando todos os dharmas, refugia-te somente em mim. Eu te libertarei de todos os pecados; não te aflijas.
18.67
इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचन ।
न चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति ॥ १८.६७ ॥
Isto nunca deve ser dito por ti a quem não tem austeridade, nem a quem não tem devoção, nem a quem não deseja ouvir, nem a quem me censura.
18.68
य इमं परमं गुह्यं मद्भक्तेष्वभिधास्यति ।
भक्तिं मयि परां कृत्वा मामेवैष्यत्यसंशयः ॥ १८.६८ ॥
Quem expuser este segredo supremo entre os meus devotos, tendo-me dedicado a mais alta devoção, virá sem dúvida a mim.
18.69
न च तस्मान्मनुष्येषु कश्चिन्मे प्रियकृत्तमः ।
भविता न च मे तस्मादन्यः प्रियतरो भुवि ॥ १८.६९ ॥
Entre os seres humanos não há ninguém que me agrade mais do que ele, nem haverá na terra outro mais querido para mim.
18.70
अध्येष्यते च य इमं धर्म्यं संवादमावयोः ।
ज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः ॥ १८.७० ॥
E quem estudar este diálogo sagrado entre nós dois ter-me-á adorado com o sacrifício do conhecimento; tal é a minha convicção.
18.71
श्रद्धावाननसूयश्च शृणुयादपि यो नरः ।
सोऽपि मुक्तः शुभाँल्लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यकर्मणाम् ॥ १८.७१ ॥
Mesmo quem apenas o ouça com fé e sem malícia, também ele, libertado, alcançará os mundos auspiciosos dos que praticam ações virtuosas.
18.72
कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा ।
कच्चिदज्ञानसंमोहः प्रनष्टस्ते धनञ्जय ॥ १८.७२ ॥
Ouviste isto, Pārtha, com a mente concentrada? Dissipou-se a tua ilusão nascida da ignorância, Dhanañjaya?
18.73
नष्टो मोहः स्मृतिर्लब्धा त्वत्प्रसादान्मयाच्युत ।
स्थितोऽस्मि गतसन्देहः करिष्ये वचनं तव ॥ १८.७३ ॥
Arjuna disse: A minha ilusão foi destruída e, pela tua graça, recuperei a memória, Acyuta. Estou firme, livre de dúvidas; farei o que dizes.
18.74
इत्यहं वासुदेवस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
संवादमिममश्रौषमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ १८.७४ ॥
Sañjaya disse: Assim ouvi este diálogo maravilhoso, de arrepiar, entre Vāsudeva e o magnânimo Pārtha.
18.75
व्यासप्रसादाच्छ्रुतवानेतद्गुह्यमहं परम् ।
योगं योगेश्वरात्कृष्णात्साक्षात्कथयतः स्वयम् ॥ १८.७५ ॥
Pela graça de Vyāsa ouvi este segredo supremo, este yoga, de Kṛṣṇa, o senhor do yoga, que o expunha ele mesmo diretamente.
18.76
राजन्संस्मृत्य संस्मृत्य संवादमिममद्भुतम् ।
केशवार्जुनयोः पुण्यं हृष्यामि च मुहुर्मुहुः ॥ १८.७६ ॥
Ó rei, recordando vezes sem conta este diálogo maravilhoso e santo entre Keśava e Arjuna, regozijo-me uma e outra vez.
18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन् हृष्यामि च पुनः पुनः ॥ १८.७७ ॥
E recordando vezes sem conta aquela forma tão maravilhosa de Hari, grande é o meu assombro, ó rei, e regozijo-me uma e outra vez.
18.78
यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरः ।
तत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम।।18.78 ॥ १८.७८ ॥
Onde está Kṛṣṇa, o senhor do yoga, e onde está Pārtha, o arqueiro, aí estão a fortuna, a vitória, a prosperidade e a conduta firme; esta é a minha convicção.