பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.1
संन्यासस्य महाबाहो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम् ।
त्यागस्य च हृषीकेश पृथक्केशिनिषूदन ॥ १८.१ ॥
அர்ஜுனன் சொன்னான்: பெருந்தோளனே, ரிஷிகேசா, கேசியை அழித்தவனே, சன்னியாசம், தியாகம் ஆகியவற்றின் உண்மையைத் தனித்தனியே அறிய விரும்புகிறேன்.
18.2
काम्यानां कर्मणां न्यासं संन्यासं कवयो विदुः ।
सर्वकर्मफलत्यागं प्राहुस्त्यागं विचक्षणाः ॥ १८.२ ॥
ஸ்ரீ பகவான் சொன்னார்: ஆசையால் தூண்டப்பட்ட செயல்களைக் கைவிடுவதைச் சன்னியாசம் என்று ஞானிகள் அறிகின்றனர்; எல்லாச் செயல்களின் பலனையும் துறப்பதைத் தியாகம் என்று விவேகிகள் கூறுகின்றனர்.
18.3
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः ।
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे ॥ १८.३ ॥
செயல் குற்றமுடையது, எனவே கைவிடத்தக்கது என்று சில அறிஞர்கள் சொல்கின்றனர்; வேள்வி, தானம், தவம் ஆகிய செயல்களைக் கைவிடக்கூடாது என்று மற்றவர்கள் சொல்கின்றனர்.
18.4
निश्चयं शृणु मे तत्र त्यागे भरतसत्तम ।
त्यागो हि पुरुषव्याघ्र त्रिविधः संप्रकीर्तितः ॥ १८.४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்தத் தியாகத்தைப் பற்றிய என் முடிவைக் கேள்; மனிதர்களில் சிறந்தவனே, தியாகம் மூன்று வகையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
18.5
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत् ।
यज्ञो दानं तपश्चैव पावनानि मनीषिणाम् ॥ १८.५ ॥
வேள்வி, தானம், தவம் ஆகிய செயல்களைக் கைவிடக்கூடாது; அவை செய்யப்பட வேண்டியவையே. வேள்வியும் தானமும் தவமும் அறிஞர்களைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன.
18.6
एतान्यपि तु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा फलानि च ।
कर्तव्यानीति मे पार्थ निश्चितं मतमुत्तमम् ॥ १८.६ ॥
ஆனால் பார்த்தா, இந்தச் செயல்களையும் பற்றையும் பலன்களையும் விட்டுச் செய்ய வேண்டும்; இதுவே என் உறுதியான, உயர்ந்த கருத்து.
18.7
नियतस्य तु संन्यासः कर्मणो नोपपद्यते ।
मोहात्तस्य परित्यागस्तामसः परिकीर्तितः ॥ १८.७ ॥
விதிக்கப்பட்ட கர்மத்தைத் துறப்பது தகாது. மயக்கத்தால் அதைக் கைவிடுவது தாமசமானது எனக் கூறப்படுகிறது.
18.8
दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत् ।
स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत् ॥ १८.८ ॥
செயலைத் துன்பம் என்று மட்டுமே கருதி, உடல் வருத்தத்திற்கு அஞ்சி அதைக் கைவிடுபவன் ராஜசத் துறவைச் செய்கிறான்; அவன் துறவின் பலனை அடைவதில்லை.
18.9
कार्यमित्येव यत्कर्म नियतं क्रियतेऽर्जुन ।
सङ्गं त्यक्त्वा फलं चैव स त्यागः सात्त्विको मतः ॥ १८.९ ॥
அர்ஜுனா, "செய்யத்தக்கது" என்றே கருதி, பற்றையும் பலனையும் துறந்து விதிக்கப்பட்ட கர்மம் செய்யப்படும்போது, அந்தத் துறவு சாத்விகமானதாகக் கருதப்படுகிறது.
18.10
न द्वेष्ट्यकुशलं कर्म कुशले नानुषज्जते ।
त्यागी सत्त्वसमाविष्टो मेधावी छिन्नसंशयः ॥ १८.१० ॥
சத்துவம் நிறைந்த, அறிவுடைய, ஐயம் நீங்கிய துறவி இனிமையற்ற செயலை வெறுப்பதில்லை; இனிய செயலில் பற்றுக் கொள்வதுமில்லை.
18.11
न हि देहभृता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषतः ।
यस्तु कर्मफलत्यागी स त्यागीत्यभिधीयते ॥ १८.११ ॥
உடல் தாங்கியவனால் செயல்களை முழுமையாகத் துறக்க இயலாது; ஆனால் செயலின் பலனைத் துறந்தவனே துறவி எனப்படுகிறான்.
18.12
अनिष्टमिष्टं मिश्रं च त्रिविधं कर्मणः फलम् ।
भवत्यत्यागिनां प्रेत्य न तु संन्यासिनां क्वचित् ॥ १८.१२ ॥
விரும்பாதது, விரும்பியது, கலந்தது என மூவகையான கர்மபலன் துறவாதவர்களுக்கு இறப்பிற்குப் பின் உண்டாகிறது; ஆனால் துறந்தவர்களுக்கு ஒருபோதும் இல்லை.
18.13
पञ्चैतानि महाबाहो कारणानि निबोध मे ।
सांख्ये कृतान्ते प्रोक्तानि सिद्धये सर्वकर्मणाम् ॥ १८.१३ ॥
மகாபாஹுவே, எல்லாச் செயல்களும் நிறைவேறுவதற்காகச் சாங்கிய முடிவில் கூறப்பட்டுள்ள இந்த ஐந்து காரணங்களை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
18.14
अधिष्ठानं तथा कर्ता करणं च पृथग्विधम् ।
विविधाश्च पृथक्चेष्टा दैवं चैवात्र पञ्चमम् ॥ १८.१४ ॥
அதிஷ்டானம் (இருப்பிடம்), செய்பவன், பல்வேறு கருவிகள், பலவிதமான தனித்தனி முயற்சிகள், ஐந்தாவதாகத் தெய்வம்.
18.15
शरीरवाङ्मनोभिर्यत्कर्म प्रारभते नरः ।
न्याय्यं वा विपरीतं वा पञ्चैते तस्य हेतवः ॥ १८.१५ ॥
மனிதன் உடல், சொல், மனம் ஆகியவற்றால் தொடங்கும் எந்தச் செயலும், நியாயமானதோ அதற்கு மாறானதோ, அதற்கு இந்த ஐந்துமே காரணங்கள்.
18.16
तत्रैवं सति कर्तारमात्मानं केवलं तु यः ।
पश्यत्यकृतबुद्धित्वान्न स पश्यति दुर्मतिः ॥ १८.१६ ॥
இவ்வாறிருக்க, பக்குவமற்ற அறிவால் ஆத்மாவை மட்டுமே செய்பவனாகக் காண்பவன், அந்த மந்தமதியுடையவன் உண்மையைக் காண்பதில்லை.
18.17
यस्य नाहंकृतो भावो बुद्धिर्यस्य न लिप्यते ।
हत्वापि स इमाँल्लोकान्न हन्ति न निबध्यते ॥ १८.१७ ॥
எவனிடம் அகங்காரம் என்ற உணர்வு இல்லையோ, எவனுடைய அறிவு களங்கப்படுவதில்லையோ, அவன் இந்த உலகத்தாரைக் கொன்றாலும் கொல்வதில்லை, கட்டுப்படுவதுமில்லை.
18.18
ज्ञानं ज्ञेयं परिज्ञाता त्रिविधा कर्मचोदना ।
करणं कर्म कर्तेति त्रिविधः कर्मसंग्रहः ॥ १८.१८ ॥
அறிவு, அறியப்படுவது, அறிபவன் ஆகிய மூன்றும் செயலுக்கான தூண்டுதல்; கருவி, செயல், செய்பவன் ஆகிய மூன்றும் செயலின் அடங்கல்.
18.19
ज्ञानं कर्म च कर्ता च त्रिधैव गुणभेदतः ।
प्रोच्यते गुणसंख्याने यथावच्छृणु तान्यपि ॥ १८.१९ ॥
குணங்களை எண்ணும் சாஸ்திரத்தில், ஞானம், கர்மம், கர்த்தா ஆகியவை குணவேறுபாட்டால் மூன்று விதமாகவே சொல்லப்படுகின்றன. அவற்றையும் உள்ளபடி கேள்.
18.20
सर्वभूतेषु येनैकं भावमव्ययमीक्षते ।
अविभक्तं विभक्तेषु तज्ज्ञानं विद्धि सात्त्विकम् ॥ १८.२० ॥
எந்த ஞானத்தால் ஒருவன் எல்லா உயிர்களிலும் அழிவற்ற ஒரே பொருளை, பிரிந்தவற்றில் பிரியாததாகக் காண்கிறானோ, அந்த ஞானத்தைச் சாத்வீகமானது என்று அறி.
18.21
पृथक्त्वेन तु यज्ज्ञानं नानाभावान्पृथग्विधान् ।
वेत्ति सर्वेषु भूतेषु तज्ज्ञानं विद्धि राजसम् ॥ १८.२१ ॥
ஆனால் எந்த ஞானம் எல்லா உயிர்களிலும் வேறுவேறு வகையான பல பொருள்களைத் தனித்தனியாகப் பிரித்து அறிகிறதோ, அந்த ஞானத்தை ராஜசமானது என்று அறி.
18.22
यत्तु कृत्स्नवदेकस्मिन्कार्ये सक्तमहैतुकम् ।
अतत्त्वार्थवदल्पं च तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १८.२२ ॥
ஒரே ஒரு காரியத்தையே முழுமையானது போலப் பற்றிக்கொண்டு, காரணமின்றி, உண்மைப் பொருளற்றதாய், அற்பமாக இருக்கும் ஞானம் தாமசமானது எனப்படுகிறது.
18.23
नियतं सङ्गरहितमरागद्वेषतः कृतम् ।
अफलप्रेप्सुना कर्म यत्तत्सात्त्विकमुच्यते ॥ १८.२३ ॥
விதிக்கப்பட்டதும், பற்றற்றதும், விருப்பு வெறுப்பின்றிச் செய்யப்பட்டதும், பலனை விரும்பாதவனால் செய்யப்பட்டதுமான கர்மம் சாத்வீகமானது எனப்படுகிறது.
18.24
यत्तु कामेप्सुना कर्म साहङ्कारेण वा पुनः ।
क्रियते बहुलायासं तद्राजसमुदाहृतम् ॥ १८.२४ ॥
ஆனால் ஆசைகளை விரும்புபவனாலோ, அகங்காரத்துடனோ, மிகுந்த சிரமத்துடன் செய்யப்படும் கர்மம் ராஜசமானது எனப்படுகிறது.
18.25
अनुबन्धं क्षयं हिंसामनपेक्ष्य च पौरुषम् ।
मोहादारभ्यते कर्म यत्तत्तामसमुच्यते ॥ १८.२५ ॥
விளைவு, இழப்பு, தீங்கு, தன் ஆற்றல் ஆகியவற்றைக் கருதாமல், மயக்கத்தால் தொடங்கப்படும் செயல் தாமஸ எனப்படுகிறது.
18.26
मुक्तसङ्गोऽनहंवादी धृत्युत्साहसमन्वितः ।
सिद्ध्यसिद्ध्योर्निर्विकारः कर्ता सात्त्विक उच्यते ॥ १८.२६ ॥
பற்றற்றவனும், 'நான்' என்று பேசாதவனும், உறுதியும் ஊக்கமும் கொண்டவனும், வெற்றி தோல்விகளில் மாறாதவனுமான செய்பவன் சாத்விகன் எனப்படுகிறான்.
18.27
रागी कर्मफलप्रेप्सुर्लुब्धो हिंसात्मकोऽशुचिः ।
हर्षशोकान्वितः कर्ता राजसः परिकीर्तितः ॥ १८.२७ ॥
பற்றுள்ளவனும், செயலின் பலனை விரும்புபவனும், பேராசைக்காரனும், தீங்கு செய்யும் இயல்புடையவனும், தூய்மையற்றவனும், மகிழ்ச்சி துயரங்களால் ஆட்கொள்ளப்படுபவனுமான செய்பவன் ராஜஸன் எனக் கூறப்படுகிறான்.
18.28
अयुक्तः प्राकृतः स्तब्धः शठो नैष्कृतिकोऽलसः ।
विषादी दीर्घसूत्री च कर्ता तामस उच्यते ॥ १८.२८ ॥
ஒழுக்கமற்றவனும், பண்பற்றவனும், பிடிவாதக்காரனும், வஞ்சகனும், பிறருக்குத் தீங்கு நினைப்பவனும், சோம்பேறியும், மனச்சோர்வுள்ளவனும், காலம் தாழ்த்துபவனுமான செய்பவன் தாமஸன் எனப்படுகிறான்.
18.29
बुद्धेर्भेदं धृतेश्चैव गुणतस्त्रिविधं शृणु ।
प्रोच्यमानमशेषेण पृथक्त्वेन धनञ्जय ॥ १८.२९ ॥
தனஞ்சயா, குணங்களுக்கு ஏற்ப புத்தி மற்றும் மன உறுதியின் மூவகை வேறுபாட்டை, முழுமையாகவும் தனித்தனியாகவும் நான் கூறுவதைக் கேள்.
18.30
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च कार्याकार्ये भयाभये ।
बन्धं मोक्षं च या वेत्ति बुद्धिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥ १८.३० ॥
பார்த்தா, ஈடுபாட்டையும் விலகலையும், செய்யத் தக்கதையும் தகாததையும், அச்சத்தையும் அச்சமின்மையையும், பந்தத்தையும் விடுதலையையும் அறியும் புத்தி சாத்விகமானது.
18.31
यया धर्ममधर्मं च कार्यं चाकार्यमेव च ।
अयथावत्प्रजानाति बुद्धिः सा पार्थ राजसी ॥ १८.३१ ॥
பார்த்தா, எந்த அறிவால் ஒருவன் தர்மத்தையும் அதர்மத்தையும், செய்யத்தக்கதையும் செய்யத்தகாததையும் சரியாக அறியாமல் இருக்கிறானோ, அந்த அறிவு ராஜசமானது.
18.32
अधर्मं धर्ममिति या मन्यते तमसाऽऽवृता ।
सर्वार्थान्विपरीतांश्च बुद्धिः सा पार्थ तामसी ॥ १८.३२ ॥
பார்த்தா, இருளால் மூடப்பட்டு, அதர்மத்தைத் தர்மம் என்று எண்ணி, எல்லாவற்றையும் தலைகீழாகக் காணும் அறிவு தாமசமானது.
18.33
धृत्या यया धारयते मनःप्राणेन्द्रियक्रियाः ।
योगेनाव्यभिचारिण्या धृतिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥ १८.३३ ॥
பார்த்தா, எந்த அசையாத உறுதியால், யோகத்தின் மூலம், ஒருவன் மனம், பிராணன், புலன்கள் ஆகியவற்றின் செயல்களைத் தாங்கி நிறுத்துகிறானோ, அந்த உறுதி சாத்விகமானது.
18.34
यया तु धर्मकामार्थान् धृत्या धारयतेऽर्जुन ।
प्रसङ्गेन फलाकाङ्क्षी धृतिः सा पार्थ राजसी ॥ १८.३४ ॥
ஆனால் அர்ஜுனா, எந்த உறுதியால் ஒருவன் பற்றுடன் பலனை விரும்பித் தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகியவற்றைப் பற்றிக்கொள்கிறானோ, பார்த்தா, அந்த உறுதி ராஜசமானது.
18.35
यया स्वप्नं भयं शोकं विषादं मदमेव च ।
न विमुञ्चति दुर्मेधा धृतिः सा पार्थ तामसी ॥ १८.३५ ॥
பார்த்தா, எந்த உறுதியால் அறிவற்றவன் தூக்கம், அச்சம், துயரம், மனச்சோர்வு, செருக்கு ஆகியவற்றை விடாமல் இருக்கிறானோ, அந்த உறுதி தாமசமானது.
18.36
सुखं त्विदानीं त्रिविधं शृणु मे भरतर्षभ ।
अभ्यासाद्रमते यत्र दुःखान्तं च निगच्छति ॥ १८.३६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இப்போது மூன்று வகையான இன்பத்தைப் பற்றி என்னிடமிருந்து கேள்; அதில் பயிற்சியால் ஒருவன் மகிழ்ந்து துன்பத்தின் முடிவை அடைகிறான்.
18.37
यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम् ।
तत्सुखं सात्त्विकं प्रोक्तमात्मबुद्धिप्रसादजम् ॥ १८.३७ ॥
தொடக்கத்தில் நஞ்சு போலவும் முடிவில் அமுதம் போலவும் இருப்பதும், தன் புத்தியின் தெளிவிலிருந்து பிறப்பதுமான இன்பம் சாத்வீகம் எனப்படுகிறது.
18.38
विषयेन्द्रियसंयोगाद्यत्तदग्रेऽमृतोपमम् ।
परिणामे विषमिव तत्सुखं राजसं स्मृतम् ॥ १८.३८ ॥
புலன்களும் அவற்றின் பொருள்களும் சேர்வதால் உண்டாகி, தொடக்கத்தில் அமுதம் போலவும் முடிவில் நஞ்சு போலவும் இருக்கும் இன்பம் ராஜஸம் எனக் கருதப்படுகிறது.
18.39
यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः ।
निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ १८.३९ ॥
தொடக்கத்திலும் விளைவிலும் ஆன்மாவை மயக்குவதும், உறக்கம், சோம்பல், கவனக்குறைவு ஆகியவற்றிலிருந்து எழுவதுமான இன்பம் தாமஸம் எனப்படுகிறது.
18.40
न तदस्ति पृथिव्यां वा दिवि देवेषु वा पुनः ।
सत्त्वं प्रकृतिजैर्मुक्तं यदेभिः स्यात्ति्रभिर्गुणैः ॥ १८.४० ॥
பூமியிலோ, மீண்டும் விண்ணுலகில் தேவர்களிடையிலோ, இயற்கையிலிருந்து பிறந்த இந்த மூன்று குணங்களிலிருந்து விடுபட்ட எந்த உயிரும் இல்லை.
18.41
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परंतप ।
कर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः ॥ १८.४१ ॥
பரந்தபா, பிராமணர், க்ஷத்ரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோரின் கடமைகள் அவர்களின் இயல்பிலிருந்து எழும் குணங்களால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
18.42
शमो दमस्तपः शौचं क्षान्तिरार्जवमेव च ।
ज्ञानं विज्ञानमास्तिक्यं ब्रह्मकर्म स्वभावजम् ॥ १८.४२ ॥
மன அமைதி, புலனடக்கம், தவம், தூய்மை, பொறுமை, நேர்மை, ஞானம், விஞ்ஞானம், நம்பிக்கை — இவை இயல்பிலிருந்து பிறந்த பிராமணரின் கடமைகள்.
18.43
शौर्यं तेजो धृतिर्दाक्ष्यं युद्धे चाप्यपलायनम् ।
दानमीश्वरभावश्च क्षात्रं कर्म स्वभावजम् ॥ १८.४३ ॥
வீரம், தேஜஸ், உறுதி, திறமை, போரில் புறமுதுகிடாமை, கொடை, ஆளும் தன்மை — இவை சத்திரியரின் இயல்பில் பிறந்த கடமைகள்.
18.44
कृषिगौरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यकर्म स्वभावजम् ।
परिचर्यात्मकं कर्म शूद्रस्यापि स्वभावजम् ॥ १८.४४ ॥
உழவு, பசுக்காத்தல், வாணிகம் ஆகியவை வைசியரின் இயல்பில் பிறந்த கடமைகள்; சேவை வடிவான செயல் சூத்திரரின் இயல்பில் பிறந்த கடமை.
18.45
स्वे स्वे कर्मण्यभिरतः संसिद्धिं लभते नरः ।
स्वकर्मनिरतः सिद्धिं यथा विन्दति तच्छृणु ॥ १८.४५ ॥
தன்தன் கடமையில் ஈடுபட்ட மனிதன் முழுமையான சித்தியை அடைகிறான். தன் கடமையில் ஈடுபட்டவன் எவ்வாறு சித்தியைப் பெறுகிறான் என்பதைக் கேள்.
18.46
यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम् ।
स्वकर्मणा तमभ्यर्च्य सिद्धिं विन्दति मानवः ॥ १८.४६ ॥
எவரிடமிருந்து உயிர்கள் தோன்றுகின்றனவோ, எவரால் இவை அனைத்தும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளனவோ, அவரைத் தன் கடமையால் வழிபட்டு மனிதன் சித்தியை அடைகிறான்.
18.47
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वभावनियतं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम् ॥ १८.४७ ॥
நன்கு செய்யப்பட்ட பிறர் தர்மத்தை விட, குறையுள்ளதாயினும் தன் தர்மமே மேலானது. இயல்பால் விதிக்கப்பட்ட கடமையைச் செய்பவன் பாவத்தை அடைவதில்லை.
18.48
सहजं कर्म कौन्तेय सदोषमपि न त्यजेत् ।
सर्वारम्भा हि दोषेण धूमेनाग्निरिवावृताः ॥ १८.४८ ॥
கௌந்தேயா, இயல்பாகப் பிறந்த கடமை குறையுடையதாயினும் அதைக் கைவிடலாகாது; ஏனெனில் புகையால் நெருப்பு போல எல்லா முயற்சிகளும் குறையால் மூடப்பட்டுள்ளன.
18.49
असक्तबुद्धिः सर्वत्र जितात्मा विगतस्पृहः ।
नैष्कर्म्यसिद्धिं परमां संन्यासेनाधिगच्छति ॥ १८.४९ ॥
எங்கும் பற்றற்ற புத்தியுடையவனும், தன்னை வென்றவனும், ஆசை நீங்கியவனுமானவன் துறவின் மூலம் கர்மமற்ற நிலை என்னும் உயர்ந்த சித்தியை அடைகிறான்.
18.50
सिद्धिं प्राप्तो यथा ब्रह्म तथाप्नोति निबोध मे ।
समासेनैव कौन्तेय निष्ठा ज्ञानस्य या परा ॥ १८.५० ॥
கௌந்தேயா, சித்தியை அடைந்தவன் ஞானத்தின் உயர்ந்த நிலையான பிரம்மத்தை எவ்வாறு அடைகிறான் என்பதைச் சுருக்கமாக என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
18.51
बुद्ध्या विशुद्धया युक्तो धृत्याऽऽत्मानं नियम्य च ।
शब्दादीन् विषयांस्त्यक्त्वा रागद्वेषौ व्युदस्य च ॥ १८.५१ ॥
தூய்மையான புத்தியுடன் இணைந்து, உறுதியால் தன்னை அடக்கி, ஒலி முதலிய புலன் விஷயங்களைத் துறந்து, விருப்பு வெறுப்புகளை ஒதுக்கி,
18.52
विविक्तसेवी लघ्वाशी यतवाक्कायमानसः ।
ध्यानयोगपरो नित्यं वैराग्यं समुपाश्रितः ॥ १८.५२ ॥
தனிமையை நாடி, குறைவாக உண்டு, வாக்கு உடல் மனம் ஆகியவற்றை அடக்கி, எப்போதும் தியான யோகத்தில் ஈடுபட்டு, வைராக்கியத்தைச் சார்ந்து,
18.53
अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं परिग्रहम् ।
विमुच्य निर्ममः शान्तो ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १८.५३ ॥
அகங்காரம், பலம், செருக்கு, காமம், கோபம், உடைமைப் பற்று ஆகியவற்றை விட்டு, 'எனது' என்ற எண்ணமற்றவனாய், அமைதியுடையவனாய், அவன் பிரம்மமாவதற்குத் தகுதியடைகிறான்.
18.54
ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न काङ्क्षति ।
समः सर्वेषु भूतेषु मद्भक्तिं लभते पराम् ॥ १८.५४ ॥
பிரம்மமாகி, தெளிந்த மனமுடையவன் வருந்துவதுமில்லை, விரும்புவதுமில்லை. எல்லா உயிர்களிடமும் சமமாக இருந்து, அவன் என்மீது உயர்ந்த பக்தியை அடைகிறான்.
18.55
भक्त्या मामभिजानाति यावान्यश्चास्मि तत्त्वतः ।
ततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम् ॥ १८.५५ ॥
பக்தியால் அவன் நான் எவ்வளவு பெரியவன், யார் என்பதை உண்மையாக அறிகிறான்; பின்னர் என்னை உண்மையாக அறிந்து, உடனே என்னுள் புகுகிறான்.
18.56
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मद्व्यपाश्रयः ।
मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं पदमव्ययम् ॥ १८.५६ ॥
என்னையே சரணடைந்து, எப்போதும் எல்லாச் செயல்களையும் செய்துகொண்டிருந்தாலும், என் அருளால் அவன் நிலையான, அழிவற்ற பதத்தை அடைகிறான்.
18.57
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः ।
बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव ॥ १८.५७ ॥
மனத்தால் எல்லாச் செயல்களையும் என்னிடம் ஒப்படைத்து, என்னையே பரமமாகக் கொண்டு, புத்தியோகத்தைச் சார்ந்து, எப்போதும் என்னிடம் மனத்தை நிலைநிறுத்தியவனாக இரு.
18.58
मच्चित्तः सर्वदुर्गाणि मत्प्रसादात्तरिष्यसि ।
अथ चेत्त्वमहङ्कारान्न श्रोष्यसि विनङ्क्ष्यसि ॥ १८.५८ ॥
என்னிடம் மனத்தை வைத்தால், என் அருளால் எல்லாத் தடைகளையும் கடந்துவிடுவாய்; ஆனால் அகங்காரத்தால் நீ கேட்காவிட்டால், அழிந்துபோவாய்.
18.59
यदहङ्कारमाश्रित्य न योत्स्य इति मन्यसे ।
मिथ्यैष व्यवसायस्ते प्रकृतिस्त्वां नियोक्ष्यति ॥ १८.५९ ॥
அகங்காரத்தைச் சார்ந்து “நான் போரிட மாட்டேன்” என்று நீ எண்ணினால், உன் இந்தத் தீர்மானம் வீணானது; உன் இயல்பே உன்னை அதில் ஈடுபடுத்தும்.
18.60
स्वभावजेन कौन्तेय निबद्धः स्वेन कर्मणा ।
कर्तुं नेच्छसि यन्मोहात्करिष्यस्यवशोऽपि तत् ॥ १८.६० ॥
கௌந்தேயா, உன் இயல்பிலிருந்து பிறந்த உன் கடமையால் கட்டுண்டவனாக, மயக்கத்தால் நீ செய்ய விரும்பாததையும் உன் வசமின்றியே செய்வாய்.
18.61
ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति ।
भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया ॥ १८.६१ ॥
அர்ஜுனா, ஈஸ்வரன் எல்லா உயிர்களின் இதயத்தில் வீற்றிருந்து, இயந்திரத்தில் ஏற்றப்பட்டவை போல எல்லா உயிர்களையும் தன் மாயையால் சுழலச் செய்கிறான்.
18.62
तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारत ।
तत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम् ॥ १८.६२ ॥
பாரதா, முழு மனதுடன் அவனையே சரணடை. அவன் அருளால் நீ மேலான அமைதியையும் நிலையான இருப்பிடத்தையும் அடைவாய்.
18.63
इति ते ज्ञानमाख्यातं गुह्याद्गुह्यतरं मया ।
विमृश्यैतदशेषेण यथेच्छसि तथा कुरु ॥ १८.६३ ॥
இவ்வாறு இரகசியங்களிலும் மேலான இரகசியமான ஞானம் என்னால் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. இதை முழுமையாக ஆராய்ந்து, நீ விரும்பியபடி செய்.
18.64
सर्वगुह्यतमं भूयः शृणु मे परमं वचः ।
इष्टोऽसि मे दृढमिति ततो वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १८.६४ ॥
எல்லாவற்றிலும் மிக இரகசியமான என் மேலான சொல்லை மீண்டும் கேள். நீ எனக்கு மிகவும் அன்புக்குரியவன்; ஆகவே உனக்கு நன்மையானதைச் சொல்வேன்.
18.65
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोऽसि मे ॥ १८.६५ ॥
என்னிடம் மனதை வை, என் பக்தனாக இரு, எனக்கு வழிபாடு செய், என்னை வணங்கு. நீ என்னையே அடைவாய்; இது உண்மை என்று உனக்கு உறுதியளிக்கிறேன், ஏனெனில் நீ எனக்குப் பிரியமானவன்.
18.66
सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज ।
अहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः ॥ १८.६६ ॥
எல்லா தர்மங்களையும் விட்டு, என்னை ஒருவனையே சரணடை. நான் உன்னை எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிப்பேன்; வருந்தாதே.
18.67
इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचन ।
न चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति ॥ १८.६७ ॥
இதை நீ தவமில்லாதவனுக்கும், பக்தியில்லாதவனுக்கும், கேட்க விருப்பமில்லாதவனுக்கும், என்னைப் பழிப்பவனுக்கும் ஒருபோதும் சொல்லக்கூடாது.
18.68
य इमं परमं गुह्यं मद्भक्तेष्वभिधास्यति ।
भक्तिं मयि परां कृत्वा मामेवैष्यत्यसंशयः ॥ १८.६८ ॥
இந்த மேலான ரகசியத்தை என் பக்தர்களிடம் எடுத்துரைப்பவன், என்னிடம் மேலான பக்தி கொண்டு, ஐயமின்றி என்னையே அடைவான்.
18.69
न च तस्मान्मनुष्येषु कश्चिन्मे प्रियकृत्तमः ।
भविता न च मे तस्मादन्यः प्रियतरो भुवि ॥ १८.६९ ॥
மனிதர்களுள் அவனைவிட எனக்கு மிகவும் பிரியமானதைச் செய்பவன் யாருமில்லை; உலகில் அவனைவிட எனக்குப் பிரியமானவன் வேறு யாரும் இருக்கவும் மாட்டான்.
18.70
अध्येष्यते च य इमं धर्म्यं संवादमावयोः ।
ज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः ॥ १८.७० ॥
நம் இருவரின் இந்த அறநெறி நிறைந்த உரையாடலை எவன் கற்கிறானோ, அவனால் நான் ஞான யாகத்தால் வழிபடப்படுவேன் என்பது என் கருத்து.
18.71
श्रद्धावाननसूयश्च शृणुयादपि यो नरः ।
सोऽपि मुक्तः शुभाँल्लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यकर्मणाम् ॥ १८.७१ ॥
நம்பிக்கையுடனும் பொறாமையின்றியும் இதைக் கேட்கும் மனிதனும்கூட விடுதலை பெற்று, புண்ணியச் செயல் செய்தவர்களின் மங்கலமான உலகங்களை அடைவான்.
18.72
कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा ।
कच्चिदज्ञानसंमोहः प्रनष्टस्ते धनञ्जय ॥ १८.७२ ॥
பார்த்தா, இதை நீ ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன் கேட்டாயா? தனஞ்சயா, அறியாமையால் உண்டான உன் மயக்கம் அழிந்ததா?
18.73
नष्टो मोहः स्मृतिर्लब्धा त्वत्प्रसादान्मयाच्युत ।
स्थितोऽस्मि गतसन्देहः करिष्ये वचनं तव ॥ १८.७३ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: அச்யுதா, உன் அருளால் என் மயக்கம் அழிந்தது, நினைவு மீண்டும் கிடைத்தது. ஐயம் நீங்கி உறுதியாக நிற்கிறேன்; உன் சொல்லின்படி செய்வேன்.
18.74
इत्यहं वासुदेवस्य पार्थस्य च महात्मनः ।
संवादमिममश्रौषमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥ १८.७४ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: இவ்வாறு வாசுதேவருக்கும் மகாத்மாவான பார்த்தனுக்கும் இடையிலான மயிர்க்கூச்செறியும் இந்த அற்புத உரையாடலை நான் கேட்டேன்.
18.75
व्यासप्रसादाच्छ्रुतवानेतद्गुह्यमहं परम् ।
योगं योगेश्वरात्कृष्णात्साक्षात्कथयतः स्वयम् ॥ १८.७५ ॥
வியாசரின் அருளால், யோகேசுவரனான கிருஷ்ணனே நேரடியாக உரைக்க, இந்த மிக உயர்ந்த இரகசிய யோகத்தை நான் கேட்டேன்.
18.76
राजन्संस्मृत्य संस्मृत्य संवादमिममद्भुतम् ।
केशवार्जुनयोः पुण्यं हृष्यामि च मुहुर्मुहुः ॥ १८.७६ ॥
அரசே, கேசவனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையிலான இந்த அற்புதமான புனித உரையாடலை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து, நான் மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்கிறேன்.
18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन् हृष्यामि च पुनः पुनः ॥ १८.७७ ॥
அரசே, ஹரியின் அந்த மிக அற்புதமான உருவத்தை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து எனக்குப் பெரும் வியப்பு உண்டாகிறது; நான் மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்கிறேன்.
18.78
यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरः ।
तत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम।।18.78 ॥ १८.७८ ॥
யோகேசுவரனான கிருஷ்ணன் எங்கே இருக்கிறானோ, வில்லேந்திய பார்த்தன் எங்கே இருக்கிறானோ, அங்கே செல்வமும் வெற்றியும் வளமும் உறுதியான நீதியும் உண்டு என்பது என் கருத்து.