ياجورفيدا · أدهيايا 11

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

اقرأ مع المعاني

11.1

युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत् ॥ ११.१ ॥

سافيتري، إذ وصل العقل أولاً، وصل الفكر من أجل الحق. وبعد أن جمع نور أغني، حمله من الأرض إلى الأعلى.

11.2

युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
स्वर्ग्याय शक्त्या ॥ ११.२ ॥

بعقل موصول نكون في دفع الإله سافيتري، لبلوغ السماء، ولأجل القوة.

11.3

युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान् ॥ ११.३ ॥

سافيتري، إذ وصل الآلهة، أرسل بالفكر الساعين إلى السماء نحو الفضاء؛ سافيتري يدفعهم وهم يصنعون نوراً عظيماً.

11.4

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ ११.४ ॥

يوصل الحكماء الملهَمون العقل ويوصلون الأفكار أيضاً، للحكيم العظيم. يمسكونها الهوتا بطرق شتى؛ والعارف بالطرق واحد فقط. هذه هي التسبيحة العظيمة للإله سافيتري.

11.5

युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ ११.५ ॥

أُوصِل لكما الصيغة المقدسة القديمة مع الإجلال. لتصل التسبيحة إليكما خاصة، كطريق الحكيم. ليسمع كل أبناء الخالد، الواقفين في مساكن السماء.

11.6

यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा ।
यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना ॥ ११.६ ॥

الذي تبعت مسيرته الآلهة الأخرى، رأوا عظمة الإله وقوته؛ الذي قاس الأشياء الأرضية، ذلك الإله السريع سافيتري يقيس العوالم بعظمته.

11.7

देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु ॥ ११.७ ॥

أيها الإله سافيتري، ادفع القربان إلى الأمام؛ وادفع سيد القربان إلى الأمام للازدهار. ليطهّر الغاندهرفا الإلهي، مطهّر الحكمة، حكمتنا؛ وليجعل سيد الكلام كلامنا حلوًا.

11.8

इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् ।
ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा ॥ ११.८ ॥

أيها الإله سافيتري، قُد إلى الأمام قُربانَنا هذا، المحمي من الآلهة، المُجلِب للأصدقاء، المنتصر في المنافسات، المكتسب للثروة والسماء. أنمِ مدحةَ الحمد بالآية؛ وبوزن الغايتري أنمِ الرَثانتارا والبرهات، دائراً في مسار الغايتراً. سفاها.

11.9

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.९ ॥

بتحفيز الإله سافيتري، وبذراعي الأشفِنَيْن، وبيدي بوشان أتناولك. بوزن الغايتري كالأنغِراس، أتناول نار المذبح من مقعد الأرض؛ وبوزن التريشتوبه كالأنغِراس، ائتِ بها.

11.10

अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.१० ॥

أنتِ المعول الحافر، وأنتِ المرأة. بكِ نستطيع أن نستخرج أغني من المكان المشترك، بوزن جاغاتي، كما فعل الأنغيراس.

11.11

हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर ।
आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.११ ॥

ساڤيتري، واضعًا إياها في اليد، حاملًا المعول الذهبي، اجمع نور أغني وأحضره من فوق الأرض، بوزن أنوشتوبه، كما فعل الأنغيراس.

11.12

प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् ।
दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत् ॥ ११.१२ ॥

أيها السريع، تقدّم مسرعًا؛ اركض نحو أفضل السَّمْوَت. ولادتك العليا في السماء، ومركزك في الجو، ورحمك على الأرض.

11.13

युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू ।
अग्निं भरन्तम् अस्मयुम् ॥ ११.१३ ॥

في هذه المسيرة، أيها الفاضلان فريشنفسو، ازدوجا الحمار الذي يحمل أغني، الراغب فينا.

11.14

योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे ।
सखाय ऽ इन्द्रमूतये ॥ ११.१४ ॥

في كل اقتران، وفي كل مسابقة، ندعو الأقوى. أيها الأصدقاء، ادعوا إندرا طلبًا للحماية.

11.15

प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि ।
उर्व् अन्तरिक्षं वीहि ।
स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह ॥ ११.१५ ॥

متقدّمًا، نازلًا غير متضرر، تعال إلى هنا تحت سيادة رودرا على الجماعات. يا جالب الخير، تعال. اعبر الجو الواسع، صانعًا طريقًا آمنًا وأمانًا، مُتَّحدًا مع بوشان.

11.16

पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः ।
ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः ॥ ११.१६ ॥

أحضر النار من مقعد الأرض المشترك، الصالحة للمذبح، كما فعل الأنغيراس. نتجه نحو النار الصالحة للمذبح، كما فعل الأنغيراس. سنحضر النار الصالحة للمذبح، كما فعل الأنغيراس.

11.17

अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ॥ ११.१७ ॥

رأى أغني، الأول بين الفجر؛ والأول جاتافيدس يتبع الأيام. يتبع الأشعة الكثيرة للشمس، ومدّ السماء والأرض.

11.18

आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते ।
अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते ॥ ११.१८ ॥

جاء السريع على الطريق فينفض جميع الأعداء؛ وفي المقعد المشترك العظيم يرغب في أن يُقعد أغني بعينه.

11.19

आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् ।
भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम् ॥ ११.१९ ॥

أيها السريع، إذ وطئت الأرض، فاطلب أغني بالنور. أخبرنا لحفر الأرض من أين نحفرها.

11.20

द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः ।
विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः ॥ ११.२० ॥

السماء ظهرك، والأرض مقعدك المشترك، والجو ذاتك، والبحر رحمك. بعد أن تنظر بعينك، فقف في وجه الجيوش المعادية.

11.21

उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् ।
वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः ॥ ११.२१ ॥

انهض من هذا المقعد من أجل سعادة عظيمة، يا واهب الثروة، يا قوي. لنكن في رضا الأرض، ننقب أغني في حجرها.

11.22

उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् ।
ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम् ॥ ११.२२ ॥

لقد تقدم واهب الثروة، القوي، إلى هنا نحو العالم الحسن للعمل الصالح على الأرض. من هناك لننقب أغني ذا الوجه الجميل، صاعدين إلى السماء، إلى أعلى الجنة.

11.23

आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम् ॥ ११.२३ ॥

بالعقل وبالسمن أُشعلك هنا، يا من تقيم في جميع العوالم: الرحب، الممتد عرضًا، العظيم بالقوة، الواسع جدًا، الغني بالطعام، السريع، المرئي.

11.24

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत ।
मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः ॥ ११.२४ ॥

من كل جانب، متجهًا نحوك، أُشعلك بالسمن وبعقلٍ خالٍ من الشياطين؛ فليرضَ. يا أغني، الجميل كالإنسان، المحبوب اللون، أمسّ السرّة بجسدي متوهجًا.

11.25

परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् ।
दधद् रत्नानि दाशुषे ॥ ११.२५ ॥

أغني، سيد القوة والرائي، طاف حول القرابين، مانحًا الكنوز للمُقرِّب.

11.26

परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रꣳ सहस्य धीमहि ।
धृषद्वर्णं दिवे-दिवे हन्तारं भङ्गुरावताम् ॥ ११.२६ ॥

يا أغني، نتأمل فيك حولنا، أيها الحكيم الملهم للقوة، الذي هو يوماً بعد يوم جريء اللون، قاتل الأعداء المعوجّين.

11.27

त्वम् अग्ने द्युभिस् त्वम् आशुशुक्षणिस् त्वम् अद्भ्यस् त्वम् अश्मनस् परि ।
त्वं वनेभ्यस् त्वम् ओषधीभ्यस् त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥ ११.२७ ॥

يا أغني، أنت من الأيام، أنت المتوهّج بسرعة؛ أنت من الماء، أنت من الحجر. أنت من الغابات، أنت من النباتات؛ يا سيد البشر، طاهراً تُولد بين البشر.

11.28

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामि ।
ज्योतिष्मन्तं त्वाग्ने सुप्रतीकम् अजस्रेण भानुना दीद्यतम् ।
शिवं प्रजाभ्यो ऽहिꣳसन्तं पृथिव्या सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामः ॥ ११.२८ ॥

بدفع الإله سافيتري، بذراعي الأشوين، بيدي بوشان أحفرك. من المقعد المشترك للأرض، كالأنغيراس، أحفر النار الصالحة للحفرة. يا أغني، المتلألئ ذا الشكل الجميل، أنت المتوهج بنور لا ينفد. مبارك للناس، غير مؤذٍ، نار من مقعد الأرض، كالأنغيراس، نحن نحفر.

11.29

अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् ।
वर्धमानो महाꣳ२ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व ॥ ११.२९ ॥

أنت ظهر المياه، رحم أغني، كالمحيط المتدفق من كل جانب. نامياً، عظيماً، حتى بركة اللوتس، امتدّ بمقدار السماء واتساعها.

11.30

शर्म च स्थो वर्म च स्थो ऽच्छिद्रे बहुले ऽ उभे ।
व्यचस्वती सं वसाथां भृतम् अग्निं पुरीष्यम् ॥ ११.३० ॥

أنتما الاثنتان ملجأ ودرع؛ أنتما الاثنتان سليمتان واسعتان. اسكنا معًا متمدّدتين؛ واحملا أغني المغذّي.

11.31

संवसाथा स्वर्विदा समीची ऽ उरसा त्मना ।
अग्निम् अन्तर् भरिष्यन्ती ज्योतिष्मन्तम् अजस्रम् इत् ॥ ११.३१ ॥

يا من تسكنان معًا، وتنالان نور السماء، وتسيران متّحدتين، بصدر رحب ونفس، حاملتين أغني في داخلكما، كونا مشرقتين أبدًا.

11.32

पुरीष्यो सि विश्वभरा ऽ अथर्वा त्वा प्रथमो निर् अमन्थद् अग्ने ।
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ ११.३२ ॥

أنت المغذّي، حامل الكل. استخرجك أثرفن أولًا بالخضّ، يا أغني. يا أغني، استخرجك أثرفن من اللوتس من الأعلى. من رأس الجميع، من الكاهن.

11.33

तम् उ त्वा दध्यङ्ङ् ऋषिः पुत्र ऽ ईधे अथर्वणः ।
वृत्रहणं पुरंदरम् ॥ ११.३३ ॥

إيّاك أوقد الراشي دادهيانش، ابن أثرفن — قاتل فريترا، مُهدِّم الحصون.

11.34

तम् उ त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् ।
धनंजयꣳ रणे-रणे ॥ ११.३४ ॥

إيّاك أوقد البطل الساكن في الماء — أعظم قاتل للأعداء، ظافر الغنى، في كل معركة.

11.35

सीद होतः स्व ऽ उ लोके चिकित्वान् सादया यज्ञꣳ सुकृतस्य योनौ ।
देवावीर् देवान् हविषा यजास्य् अग्ने बृहद् यजमाने वयो धाः ॥ ११.३५ ॥

أيها الهوتر، اجلس في مكانك؛ كن حكيمًا، وأقم القربان في رحم الفعل الحسن. يا حامي الآلهة، عبد الآلهة بالقربان، يا أغني. امنح المضحّي قوة حياة عظيمة.

11.36

नि होता होतृषदने विदानस् त्वेषो दीदिवाꣳ२ ऽ असदत् सुदक्षः ।
अदब्धव्रतप्रमतिर् वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो ऽ अग्निः ॥ ११.३६ ॥

جلس أغني على مقعد الهوتر، العارف المتوهج الساطع الماهر. فاسيشتا ذو العهود التي لا تنكسر وعقل ثابت، حامل الألف، أغني ذو اللسان الطاهر.

11.37

सꣳ सीदस्व महाꣳ२ ऽ असि शोचस्व देववीतमः ।
वि धूमम् ऽ अग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥ ११.३७ ॥

اجلس، فأنت عظيم. يا أغني، أحب الآلهة إليهم، أشرق. يا أغني، أيها الجدير بالقربان، أطلق الدخان المحمر، المحمود الجميل الهيئة.

11.38

अपो देवीर् उपसृज मधुमतीर् अयक्ष्माय प्रजाभ्यः ।
तासाम् आस्थानाद् उज् जिहताम् ओषधयः सुपिप्पलाः ॥ ११.३८ ॥

أيتها المياه الإلهية، أرسلي المياه العذبة قريبا، لتحرر الناس من الداء. من مكانها لتنهض الأعشاب، غنية بالثمار الطيبة.

11.39

सं ते वायुर् मातरिश्वा दधातूत्तानाया हृदयं यद् विकस्तम् ।
यो देवानां चरसि प्राणथेन कस्मै देव वषड् अस्तु तुभ्यम् ॥ ११.३९ ॥

لك، ليحمل الريح ماتاريشفان معا القلب المتشقق للإناء المقلوب. أيها الذي تسير بين الآلهة بالنفس، يا إله، من أجله يكون الوشاط، فليكن لك.

11.40

सुजातो ज्योतिषा सह शर्म वरूथम् आसदत् स्वः ।
वासो ऽ अग्ने विश्वरूपꣳ संव्ययस्व विभावसो ॥ ११.४० ॥

جلس أغني الحسن المولد في السماء مع النور، ملجأ وغطاء واقيا. يا أغني، تلفّع بثوب كل الصور، يا واهب النور.

11.41

उद् उ तिष्ठ स्वध्वरावा नो देव्या धिया ।
दृशे च भासा बृहता शुशुक्वनिर् आग्ने याहि सुशस्तिभिः ॥ ११.४१ ॥

انهض أيها المضحي الحسن نحونا بفكر إلهي. لتُرى، وبنور عظيم متوقد، يا أغني، هلم بالمدائح الحسنة.

11.42

ऊर्ध्व ऽ ऊ षु ण ऽ ऊतये तिष्ठा देवो न सविता ।
ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यद् अञ्जिभिर् वाघद्भिर् विह्वयामहे ॥ ११.४२ ॥

قف عاليًا لحمايتنا، كالإله سافيتري. كن المانح الأعلى للقوة حين ندعوك بالأنجلي وبالفاغاتِ.

11.43

स जातो गर्भो ऽ असि रोदस्योर् अग्ने चारुर् विभृत ऽ ओषधीषु ।
चित्रः शिशुः परि तमास्य् अक्तून् प्र मातृभ्यो ऽ अधि कनिक्रदद् गाः ॥ ११.४३ ॥

يا أغني، وُلدتَ من رحم السماء والأرض، جميلًا، محمولًا في النباتات. كطفلٍ عجيب تزمجر حول الليالي المظلمة، فوق الأبقار، من أجل الأمهات.

11.44

स्थिरो भव वीड्व् अङ्ग ऽ आशुर् भव वाज्य् अर्वन् ।
पृथुर् भव सुषदस् त्वम् अग्नेः पुरीषवाहणः ॥ ११.४४ ॥

كن ثابتًا، ذا أطراف قوية؛ كن سريعًا، أيها الجواد القوي. كن واسعًا، يا حامل تراب مذبح أغني، يا من تجلس جيدًا.

11.45

शिवो भव प्रजाभ्यो मानुषीभ्यस् त्वम् अङ्गिरः ।
मा द्यावापृथिवी ऽ अभि शोचीर् मान्तरिक्षं मा वनस्पतीन् ॥ ११.४५ ॥

يا أنغيراس، كن رحيمًا بالمخلوقات البشرية. لا تحرق السماء والأرض، ولا تحرق الجو، ولا تحرق الأشجار.

11.46

प्रैतु वाजी कनिक्रदन् नानदद् रासभः पत्वा ।
भरन्न् अग्निं पुरीष्यं मा पाद्य् आयुषः पुरा ।
वृषाग्निं वृषणं भरन्न् अपां गर्भꣳ समुद्रियम् ।
अग्न ऽ आयाहि वीतये ॥ ११.४६ ॥

فليمضِ الجواد السريع صاهلًا، ولينهق الحمار؛ حاملًا أغني وتراب المذبح بقدميه، فلا تخونه القدمان قبل نهاية العمر. حاملًا الثور أغني، الثور القوي، رحم المياه البحرية. يا أغني، تعال للتمتع.

11.47

ऋतꣳ सत्यम् ऋतꣳ सत्यम् ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरामः ।
ओषधयः प्रति मोदध्वम् अग्निम् एतꣳ शिवम् आयन्तम् अभ्य् अत्र युष्माः ।
व्यस्यन् विश्वा ऽ अनिरा ऽ अमीवा निषीदन् नो ऽ अप दुर्मतिं जहि ॥ ११.४७ ॥

الحق والحق. كما فعل الأنغيراس، نحمل أغني المثمر. أيتها النباتات، افرحي هنا بهذا الأغني المبارك المقبل. طاردي كل الأعداء والأمراض، واجلسي بيننا وأزيلي سوء نيتنا.

11.48

ओषधयः प्रति गृभ्णीत पुष्पवतीः सुपिप्पलाः ।
अयं वो गर्भ ऽ ऋत्वियः प्रत्नꣳ सधस्थम् आसदत् ॥ ११.४८ ॥

أيتها النباتات، الغنية بالأزهار والمثمرة جيدا، اقبلي هذا. لقد استقر جنينكن الموسمي هذا على المقعد القديم المشترك.

11.49

वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो ऽ अमीवाः ।
सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्याम् अग्नेर् अहꣳ सुहवस्य प्रणीतौ ॥ ११.४९ ॥

متوهجا بقوتك العظيمة، فاطرد الشياطين البغيضة والأمراض. ليتني أسكن في الملاذ العظيم الحسن لأغني، السهل الاستدعاء، في قيادته إلى الأمام.

11.50

आपो हि ष्ठा मयोभुवस् ता न ऽ ऊर्जे दधातन ।
महे रणाय चक्षसे ॥ ११.५० ॥

أيتها المياه، أنتن حقا جالبات السعادة. تلك المياه، امنحينا القوة لفرح عظيم وللرؤية.

11.51

यो वः शिवतमो रसस् तस्य भाजयतेह नः ।
उशतीर् इव मातरः ॥ ११.५१ ॥

من أسمى عصارتكن المباركة، شاركونا بها هنا، كما تفعل الأمهات المحبات.

11.52

तस्मा ऽ अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ ।
आपो जनयथा च नः ॥ ११.५२ ॥

من أجل تلك العصارة التي تدفعن بها مسكننا ونماءنا، لنأت إليكن على أحسن وجه. أيتها المياه، أنجبينا.

11.53

मित्रः सꣳसृज्य पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा सह ।
सुजातं जातवेदसम् अयक्ष्माय त्वा सꣳ सृजामि प्रजाभ्यः ॥ ११.५३ ॥

ميترا، إذ وصل الأرض والتراب بالنور، أصلك أيها الأغني جاتافيدس المولود حسنًا، من أجل الخلو من المرض ومن أجل النسل.

11.54

रुद्राः सꣳसृज्य पृथिवीं बृहज् ज्योतिः सम् ईधिरे ।
तेषां भानुर् अजस्र ऽ इच् छुक्रो देवेषु रोचते ॥ ११.५४ ॥

الرودرات، إذ وصلوا الأرض، أوقدوا نورًا عظيمًا؛ ويشرق بريقهم الذي لا ينقطع، الناصع، بين الآلهة.

11.55

सꣳसृष्टा वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्यां मृदम् ।
हस्ताभ्यां मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली कृणोतु ताम् ॥ ११.५५ ॥

لتجعل سينيفالي الطين الصالح للطقس، المختلط بالفاسو والرودرات والحكماء، ليِّنًا بيديها، ولتصنعه.

11.56

सिनीवाली सुकपर्दा सुकुरीरा स्वौपशा ।
सा तुभ्यम् अदिते मह्योखां दधातु हस्तयोः ॥ ११.५६ ॥

سينيفالي ذات الضفائر الجميلة والعقد الجميلة والحبل الجميل، لتحمل الأوكّا بيديها من أجلك، أيتها العظيمة أديتي.

11.57

उखां कृणोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया ।
माता पुत्रं यथोपस्थे साग्निं बिभर्तु गर्भ ऽ आ ।
मखस्य शिरोऽसि ॥ ११.५७ ॥

لتصنع أديتي الأوكّا بقوتها وبذراعيها وبمهارتها. كما تحمل الأم ابنها في حجرها، فلتحمل أغني في رحمها. أنت رأس القربان.

11.58

वसवस् त्वा कृण्वन्तु गायत्रेण छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि पृथिव्यसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
रुद्रास् त्वा कृण्वन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवास्य् अन्तरिक्षम् असि ।
धारया मयि प्रजाꣳ रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
आदित्यास् त्वा कृण्वन्तु जागतेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि द्यौर् असि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः कृण्वन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वद् ध्रुवासि दिशोऽसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ॥ ११.५८ ॥

ليُثبِّتْك الفاسوس بوزن الغايتري كما أثبت الأنغيراسيون؛ أنتِ الأرض. بعونك لتستقرَّ فيَّ الذرية وازدهار الثروة وسيادة الماشية والقوة البطولية الحسنة والأقارب، لأجل المُقرِّب القربان. ليُثبِّتْك الرودرا بوزن التريشتوبه كما أثبت الأنغيراسيون؛ أنتِ الفضاء الجوي. بعونك لتستقرَّ فيَّ الذرية وازدهار الثروة وسيادة الماشية والقوة البطولية الحسنة والأقارب، لأجل المُقرِّب القربان. ليُثبِّتْك الآديتيا بوزن الجاجاتي كما أثبت الأنغيراسيون؛ أنتِ السماء. بعونك لتستقرَّ فيَّ الذرية وازدهار الثروة وسيادة الماشية والقوة البطولية الحسنة والأقارب، لأجل المُقرِّب القربان. ليُثبِّتْك جميع الفيشفيديفا والفيشفانارا بوزن الأنوشتوبه كما أثبت الأنغيراسيون؛ أنتِ الجهات. بعونك لتستقرَّ فيَّ الذرية وازدهار الثروة وسيادة الماشية والقوة البطولية الحسنة والأقارب، لأجل المُقرِّب القربان.

11.59

अदित्यै राम्नासि ।
अदितिष् टे बिलं गृभ्णातु ।
कृत्वाय सा महीम् उखां मृन्मयीं योनिम् अग्नये ।
पुत्रेभ्यः प्रायच्छद् अदितिः श्रपयान् इति ॥ ११.५९ ॥

أنتِ مَرْضِيّةٌ لأديتي. لتأخذ أديتي فتحتكِ. وبعد أن جعلت الجرّة الطينية الكبيرة رحماً لأغني، أعطتها أديتي لأبنائها قائلةً: ليَطبخوا.

11.60

वसवस् त्वा धूपयन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा धूपयन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा धूपयन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा धूपयन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
इन्द्रस् त्वा धूपयतु ।
वरुणस् त्वा धूपयतु ।
विष्णु त्वा धूपयतु ॥ ११.६० ॥

لتُبخِّرْكِ الفاسو بوزن الغاياتري، كما فعلت الأنغيراس. ولتُبخِّرْكِ الرودرا بوزن التريشتوبه، كما فعلت الأنغيراس. ولتُبخِّرْكِ الآديتيا بوزن الجاغاتي، كما فعلت الأنغيراس. ولتُبخِّرْكِ جميع الفيشفاديفا والفايشفانارا بوزن الأنوشتوبه، كما فعلت الأنغيراس. ولتُبخِّرْكِ إندرا. ولتُبخِّرْكِ فارونا. ولتُبخِّرْكِ فيشنو.

11.61

अदितिष् ट्वा देवी विश्वदेव्यावती पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् खनत्व् अवट ।
देवानाम् त्वा पत्नीर् देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् दधतूखे ।
धिषणास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् अभीन्धताम् उखे ।
वरूत्रीष् ट्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वच् छ्रपयन्तूखे ।
ग्नास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ।
जनयस् त्वाच्छिन्नपत्रा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ॥ ११.६१ ॥

لتحفر لك الإلهة أديتي، التي مع جميع الآلهة، في حجر الأرض المشترك، على نهج الأنغيراس، الحفرة. لتضعك في الأوخا زوجات الآلهة، الإلهات اللواتي مع جميع الآلهة، في حجر الأرض المشترك، على نهج الأنغيراس. لتُوقد النار في الأوخا الدهيشنات، الإلهات اللواتي مع جميع الآلهة، في حجر الأرض المشترك، على نهج الأنغيراس. لتطبخ في الأوخا الفارُوتريات، الإلهات اللواتي مع جميع الآلهة، في حجر الأرض المشترك، على نهج الأنغيراس. لتطبخ في الأوخا الغنا، الإلهات اللواتي مع جميع الآلهة، في حجر الأرض المشترك، على نهج الأنغيراس. لتطبخ في الأوخا الجانايات، الإلهات ذوات الأجنحة غير المقطوعة، اللواتي مع جميع الآلهة، في حجر الأرض المشترك، على نهج الأنغيراس.