ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 11

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

11.1

युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत् ॥ ११.१ ॥

ପ୍ରଥମେ ମନକୁ ଯୋଗ କରି ସବିତା ସତ୍ୟ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଯୋଗ କଲେ। ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୟୋତି ସଂଗ୍ରହ କରି ସେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆଣିଲେ।

11.2

युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
स्वर्ग्याय शक्त्या ॥ ११.२ ॥

ଯୁକ୍ତ ମନ ସହିତ ଆମେ ଦେବ ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ (ଅଛୁ)। ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ।

11.3

युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान् ॥ ११.३ ॥

ସବିତା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯୋଗ କରି, ବୁଦ୍ଧିରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଅଭିମୁଖେ ଯାଉଥିବାମାନଙ୍କୁ ଆକାଶକୁ ପଠାଇଲେ। ମହାନ୍ ଜ୍ୟୋତି ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ସବିତା ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି।

11.4

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ ११.४ ॥

ବିପ୍ରମାନେ ମନକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ କରନ୍ତି, ମହାନ୍ ଜ୍ଞାନୀ ବିପ୍ର ପାଇଁ। ହୋତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ; ପଥ ଜାଣିଥିବା ଜଣେ ହିଁ। ଦେବ ସବିତାଙ୍କର ଏହା ମହାନ୍ ସ୍ତୁତି।

11.5

युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ ११.५ ॥

ଆପଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଚୀନ ବ୍ରହ୍ମକୁ ନମସ୍କାର ସହିତ ଯୋଗ କରୁଛି। ସୂରିଙ୍କ ପଥ ପରି ସ୍ତୁତି ବିଶେଷରେ ପହଞ୍ଚୁ। ଦିବ୍ୟ ଧାମରେ ରହୁଥିବା ଅମୃତର ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଶୁଣନ୍ତୁ।

11.6

यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा ।
यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना ॥ ११.६ ॥

ଯାହାର ପ୍ରୟାଣ ଅନୁସରଣ କରି ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଗଲେ; ଦେବଙ୍କ ମହିମା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖି; ପୃଥିବୀର ବସ୍ତୁ ମାପିଥିବା, ସେହି ବେଗବାନ ସବିତା ଦେବ ନିଜ ମହିମାରେ ଲୋକସମୂହ ମାପନ୍ତି।

11.7

देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु ॥ ११.७ ॥

ହେ ସବିତା ଦେବ! ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣ କର; ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣ କର। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଜ୍ଞାନ ଶୁଦ୍ଧକାରୀ, ଆମ ଜ୍ଞାନକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ବାକ୍‌ର ପତି ଆମ ବାଣୀକୁ ମଧୁର କରନ୍ତୁ।

11.8

इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् ।
ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा ॥ ११.८ ॥

ହେ ସବିତା ଦେବ! ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ମିତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରାଉଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ, ଧନବିଜୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗବିଜୟ ଦେଉଥିବା ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ନିଅ। ଋକ୍ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୋମକୁ ସମୃଦ୍ଧ କର; ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ରଥନ୍ତର ଓ ବୃହତ୍‌କୁ (ସମୃଦ୍ଧ କର); ଗାୟତ୍ର ପଥରେ ଘୂରି। ସ୍ୱାହା।

11.9

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.९ ॥

ସବିତା ଦେବଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବାହୁରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ପରି, ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ପୁରୀଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ; ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ପରି, ତାହାକୁ ଆଣ।

11.10

अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.१० ॥

ତୁମେ ଖୋଳିବା କୋଦାଳ; ତୁମେ ନାରୀ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଖୋଳି ପାଇପାରିବା। ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାମାନଙ୍କ ପରି।

11.11

हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर ।
आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.११ ॥

ସବିତା ହାତରେ ଧରି ସୁନାର କୋଦାଳ ଧାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୟୋତି ସଂଗ୍ରହ କରି ପୃଥିବୀ ଉପରୁ ଆଣ। ଅନୁଷ୍ଟୁପ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାମାନଙ୍କ ପରି।

11.12

प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् ।
दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत् ॥ ११.१२ ॥

ହେ ବାଜୀ, ଶୀଘ୍ର ଆଗକୁ ଯାଅ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଂବତ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼। ଦିବିରେ ତୁମ ପରମ ଜନ୍ମ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁମ ନାଭି; ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ଯୋନି।

11.13

युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू ।
अग्निं भरन्तम् अस्मयुम् ॥ ११.१३ ॥

ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଗଧକୁ ଯୁଆଳିରେ ଯୋଡ଼, ହେ ବୃଷଣ୍ବସୁଗଣ। ଅଗ୍ନିକୁ ବହନକାରୀ, ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା।

11.14

योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे ।
सखाय ऽ इन्द्रमूतये ॥ ११.१४ ॥

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୋଗରେ, ଅଧିକ ବଳବାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାଜରେ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ହେ ସଖାମାନେ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ (ଆହ୍ୱାନ କର)।

11.15

प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि ।
उर्व् अन्तरिक्षं वीहि ।
स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह ॥ ११.१५ ॥

ଆଗକୁ ଆସି, କ୍ଷତି ବିନା ଏଠାକୁ ଆସ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗଣପତିତ୍ୱରେ। ସୁଖ ଦେଉଥିବା, ଆସ। ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବିଚରଣ କର। କଲ୍ୟାଣକାରୀ ପଥରେ, ଅଭୟ ଦେଇ, ପୂଷଣଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ଯୁକ୍ତ ହୋଇ।

11.16

पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः ।
ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः ॥ ११.१६ ॥

ପୃଥିବୀର ସଧସ୍ଥରୁ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପୁରୀଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣ। ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପୁରୀଷ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଆଡ଼କୁ ଆମେ ଯାଉ। ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପୁରୀଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଆମେ ଆଣିବୁ।

11.17

अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ॥ ११.१७ ॥

ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଅଗ୍ନି ଦେଖିଲା। ପ୍ରଥମ ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନି ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କରି। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅନେକ ରଶ୍ମିକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ସେ ବିସ୍ତାର କଲା।

11.18

आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते ।
अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते ॥ ११.१८ ॥

ବାଜୀ ପଥରେ ଆସି ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଝାଡ଼ି ଦିଏ। ମହାନ ସଧସ୍ଥରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଖିରେ ତଳେ ସ୍ଥାପିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।

11.19

आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् ।
भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम् ॥ ११.१९ ॥

ହେ ବାଜୀ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପାଦ ଥୋଇ, ତେଜରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଖୋଜ। ପୃଥିବୀ ଖୋଳିବା ପାଇଁ ଆମକୁ କୁହ, କେଉଁଠାରୁ ଆମେ ତାକୁ ଖୋଳିବା।

11.20

द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः ।
विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः ॥ ११.२० ॥

ଦ୍ୟୌ ତୁମ ପିଠି, ପୃଥିବୀ ସଧସ୍ଥ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଆତ୍ମା, ସମୁଦ୍ର ଯୋନି। ଆଖିରେ ଦେଖି, ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ସେନା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଛିଡ଼ା ହୁଅ।

11.21

उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् ।
वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः ॥ ११.२१ ॥

ମହାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ଆସନରୁ ଉଠ, ହେ ଦ୍ରବିଣୋଦା ବାଜିନ୍। ପୃଥିବୀର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମେ ରହିବା, ତାର କୋଳରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଖୋଳି।

11.22

उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् ।
ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम् ॥ ११.२२ ॥

ଦ୍ରବିଣୋଦା ବାଜି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀରେ ସୁକୃତର ସୁନ୍ଦର ଲୋକରେ। ସେଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ଅଗ୍ନିକୁ ଖୋଳିବା, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି, ପରମ ନାକରେ।

11.23

आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम् ॥ ११.२३ ॥

ମନ ଓ ଘୃତ ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ରହୁଥିବା ତୁମକୁ। ବିସ୍ତୃତ, ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ବିସ୍ତୃତ, ବଳରେ ମହାନ, ଅତି ବ୍ୟାପକ, ଅନ୍ନଯୁକ୍ତ, ବେଗବାନ, ଦୃଶ୍ୟମାନ।

11.24

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत ।
मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः ॥ ११.२४ ॥

ସବୁ ଦିଗରୁ ସମ୍ମୁଖକୁ ଫେରିଥିବା ତୁମକୁ, ରାକ୍ଷସହୀନ ମନରେ ଘୃତ ସହିତ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରେ; ତାହା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ। ମନୁଷ୍ୟ ପରି ଶୋଭାଯୁକ୍ତ, ଇଚ୍ଛିତ ବର୍ଣ୍ଣର ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ନାଭିକୁ ମୋ ଶରୀରରେ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଦୀପ୍ତ ହୋଇ।

11.25

परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् ।
दधद् रत्नानि दाशुषे ॥ ११.२५ ॥

ବଳର ପ୍ରଭୁ, କବି ଅଗ୍ନି ହବ୍ୟ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରିଲେ। ଯଜମାନଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଦେଇ।

11.26

परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रꣳ सहस्य धीमहि ।
धृषद्वर्णं दिवे-दिवे हन्तारं भङ्गुरावताम् ॥ ११.२६ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ଚାରିପାଖରେ, ବଳର ପ୍ରେରକ ବିପ୍ରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ; ସେ ଦିନକୁ ଦିନ ନିର୍ଭୟ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ବକ୍ର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିନାଶକ।

11.27

त्वम् अग्ने द्युभिस् त्वम् आशुशुक्षणिस् त्वम् अद्भ्यस् त्वम् अश्मनस् परि ।
त्वं वनेभ्यस् त्वम् ओषधीभ्यस् त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥ ११.२७ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦିନମାନଙ୍କରୁ; ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଜ୍ୱଳନଶୀଳ; ତୁମେ ଜଳରୁ, ତୁମେ ପଥରରୁ। ତୁମେ ବନରୁ, ତୁମେ ଔଷଧିରୁ; ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଶୁଚି ହୋଇ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନିଅ।

11.28

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामि ।
ज्योतिष्मन्तं त्वाग्ने सुप्रतीकम् अजस्रेण भानुना दीद्यतम् ।
शिवं प्रजाभ्यो ऽहिꣳसन्तं पृथिव्या सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामः ॥ ११.२८ ॥

ସବିତା ଦେବଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ବାହୁରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଖୋଳେ। ପୃଥିବୀର ସାଧାରଣ ଆସନରୁ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି, ଗର୍ତ୍ତ ଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁ ଖୋଳେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ସୁନ୍ଦର ରୂପ ବିଶିଷ୍ଟ ତୁମକୁ ଅକ୍ଷୟ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତ କରି (ଖୋଳେ)। ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକର, ଅହିଂସକ ଅଗ୍ନିକୁ ପୃଥିବୀ ଆସନରୁ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି, ଆମେ ଖୋଳୁ।

11.29

अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् ।
वर्धमानो महाꣳ२ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व ॥ ११.२९ ॥

ତୁମେ ଜଳର ପିଠି; ଅଗ୍ନିର ଯୋନି; ଚାରିପାଖେ ଉଛୁଳୁଥିବା ସମୁଦ୍ର ପରି। ବଢ଼ି, ମହାନ ହୋଇ, ପୁଷ୍କର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସ୍ୱର୍ଗର ମାପ ଓ ବିସ୍ତାରରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅ।

11.30

शर्म च स्थो वर्म च स्थो ऽच्छिद्रे बहुले ऽ उभे ।
व्यचस्वती सं वसाथां भृतम् अग्निं पुरीष्यम् ॥ ११.३० ॥

ଆପଣେ ଦୁହେଁ ଆଶ୍ରୟ ଓ କବଚ; ଆପଣେ ଦୁହେଁ ଅଛିଦ୍ର ଓ ବିସ୍ତୃତ। ବିସ୍ତାର ହୋଇ ଏକାଠି ବାସ କରନ୍ତୁ; ପୋଷକ ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ।

11.31

संवसाथा स्वर्विदा समीची ऽ उरसा त्मना ।
अग्निम् अन्तर् भरिष्यन्ती ज्योतिष्मन्तम् अजस्रम् इत् ॥ ११.३१ ॥

ଏକାଠି ବାସକାରିଣୀ, ସ୍ୱର୍ଗ ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ, ଏକାଠି ଗତିକାରିଣୀ, ବିସ୍ତୃତ ବକ୍ଷ ଓ ଆତ୍ମା ସହ, ଅଗ୍ନିକୁ ଭିତରେ ଧାରଣ କରି, ସଦା ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହୁଅ।

11.32

पुरीष्यो सि विश्वभरा ऽ अथर्वा त्वा प्रथमो निर् अमन्थद् अग्ने ।
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ ११.३२ ॥

ତୁମେ ପୁରୀଷ୍ୟ, ସର୍ବଧାରକ। ଅଥର୍ବା ପ୍ରଥମେ ତୁମକୁ ମନ୍ଥନ କରି ବାହାର କଲେ, ହେ ଅଗ୍ନି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଥର୍ବା ପୁଷ୍କରରୁ ଉପରୁ ତୁମକୁ ମନ୍ଥନ କରି ବାହାର କଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ମସ୍ତକରୁ, ଋତ୍ବିଜଙ୍କ।

11.33

तम् उ त्वा दध्यङ्ङ् ऋषिः पुत्र ऽ ईधे अथर्वणः ।
वृत्रहणं पुरंदरम् ॥ ११.३३ ॥

ସେହି ତୁମକୁ ଦଧ୍ୟଙ୍ଗ ଋଷି, ଅଥର୍ବାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ। ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ପୁରନ୍ଦର ତୁମକୁ।

11.34

तम् उ त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् ।
धनंजयꣳ रणे-रणे ॥ ११.३४ ॥

ସେହି ତୁମକୁ ଜଳସ୍ଥିତ ବୃଷ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ — ଦସ୍ୟୁହନ୍ତା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନଞ୍ଜୟ, ପ୍ରତି ଯୁଦ୍ଧରେ।

11.35

सीद होतः स्व ऽ उ लोके चिकित्वान् सादया यज्ञꣳ सुकृतस्य योनौ ।
देवावीर् देवान् हविषा यजास्य् अग्ने बृहद् यजमाने वयो धाः ॥ ११.३५ ॥

ହୋତା, ତୁମ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସ; ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ସୁକୃତର ଉତ୍ପତ୍ତି-ସ୍ଥଳରେ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥାପନ କର। ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ହବିଃ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ହେ ଅଗ୍ନି। ଯଜମାନକୁ ମହାନ ଜୀବନଶକ୍ତି ଦିଅ।

11.36

नि होता होतृषदने विदानस् त्वेषो दीदिवाꣳ२ ऽ असदत् सुदक्षः ।
अदब्धव्रतप्रमतिर् वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो ऽ अग्निः ॥ ११.३६ ॥

ହୋତାଙ୍କ ଆସନରେ ଜ୍ଞାନୀ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ନିପୁଣ ଅଗ୍ନି ବସିଲେ। ଅଖଣ୍ଡ ବ୍ରତ ଓ ଦୃଢ଼ ବୁଦ୍ଧିର ବସିଷ୍ଠ, ସହସ୍ରଧାରକ, ଶୁଦ୍ଧଜିହ୍ୱ ଅଗ୍ନି।

11.37

सꣳ सीदस्व महाꣳ२ ऽ असि शोचस्व देववीतमः ।
वि धूमम् ऽ अग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥ ११.३७ ॥

ବସ, ତୁମେ ମହାନ। ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ରକ୍ତିମ ଧୂଆଁ ବିସ୍ତାର କର, ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ।

11.38

अपो देवीर् उपसृज मधुमतीर् अयक्ष्माय प्रजाभ्यः ।
तासाम् आस्थानाद् उज् जिहताम् ओषधयः सुपिप्पलाः ॥ ११.३८ ॥

ହେ ଦିବ୍ୟ ଜଳ, ମଧୁର ଜଳ ପଠାଅ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ରୋଗମୁକ୍ତି ପାଇଁ। ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ଔଷଧି ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠୁ, ଉତ୍ତମ ଫଳ ସହିତ।

11.39

सं ते वायुर् मातरिश्वा दधातूत्तानाया हृदयं यद् विकस्तम् ।
यो देवानां चरसि प्राणथेन कस्मै देव वषड् अस्तु तुभ्यम् ॥ ११.३९ ॥

ତୁମ ପାଇଁ ବାୟୁ ମାତରିଶ୍ୱା ଏକତ୍ର ଧାରଣ କରୁ, ଉତ୍ତାନପାତ୍ରର ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ। ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ତୁମେ, ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା — ହେ ଦେବ, ଯାହା ପାଇଁ ବଷଟ୍ ହେବ, ତୁମ ପାଇଁ।

11.40

सुजातो ज्योतिषा सह शर्म वरूथम् आसदत् स्वः ।
वासो ऽ अग्ने विश्वरूपꣳ संव्ययस्व विभावसो ॥ ११.४० ॥

ସୁଜାତ ଅଗ୍ନି ଆଲୋକ ସହିତ ଆଶ୍ରୟ ଓ କବଚ ରୂପେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଲେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ସର୍ବରୂପ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କର, ହେ ଆଲୋକଦାତା।

11.41

उद् उ तिष्ठ स्वध्वरावा नो देव्या धिया ।
दृशे च भासा बृहता शुशुक्वनिर् आग्ने याहि सुशस्तिभिः ॥ ११.४१ ॥

ଉଠ, ହେ ସୁଯଜ୍ଞ, ଆମ ଦିଗକୁ ଦିବ୍ୟ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ। ଦର୍ଶନ ପାଇଁ, ମହାନ ଆଲୋକରେ ଝଲସି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆସ।

11.42

ऊर्ध्व ऽ ऊ षु ण ऽ ऊतये तिष्ठा देवो न सविता ।
ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यद् अञ्जिभिर् वाघद्भिर् विह्वयामहे ॥ ११.४२ ॥

ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁମେ ଉଚ୍ଚରେ ଠିଆ ହୁଅ, ଦେବ ସବିତାଙ୍କ ପରି। ଅଞ୍ଜଳି ଓ ବାଘଦ୍ଙ୍କ ସହ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକିବା ବେଳେ ତୁମେ ବଳର ଉଚ୍ଚ ଦାତା ହୁଅ।

11.43

स जातो गर्भो ऽ असि रोदस्योर् अग्ने चारुर् विभृत ऽ ओषधीषु ।
चित्रः शिशुः परि तमास्य् अक्तून् प्र मातृभ्यो ऽ अधि कनिक्रदद् गाः ॥ ११.४३ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଛ; ସୁନ୍ଦର, ଔଷଧିମାନଙ୍କରେ ଧାରିତ। ବିଚିତ୍ର ଶିଶୁ ପରି ଅନ୍ଧାରିଆ ରାତ୍ରିମାନଙ୍କ ଚାରିପାଶେ, ମାତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମେ ଗର୍ଜନ କର।

11.44

स्थिरो भव वीड्व् अङ्ग ऽ आशुर् भव वाज्य् अर्वन् ।
पृथुर् भव सुषदस् त्वम् अग्नेः पुरीषवाहणः ॥ ११.४४ ॥

ସ୍ଥିର ହୁଅ, ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ହୁଅ; ଦ୍ରୁତ ହୁଅ, ବାଜୀ ଅର୍ବନ୍। ବିସ୍ତୃତ ହୁଅ, ଅଗ୍ନିର ପୁରୀଷବାହନ, ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସିଥିବା ତୁମେ।

11.45

शिवो भव प्रजाभ्यो मानुषीभ्यस् त्वम् अङ्गिरः ।
मा द्यावापृथिवी ऽ अभि शोचीर् मान्तरिक्षं मा वनस्पतीन् ॥ ११.४५ ॥

ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ମାନବ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ। ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଦଗ୍ଧ କର ନାହିଁ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଦଗ୍ଧ କର ନାହିଁ, ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କର ନାହିଁ।

11.46

प्रैतु वाजी कनिक्रदन् नानदद् रासभः पत्वा ।
भरन्न् अग्निं पुरीष्यं मा पाद्य् आयुषः पुरा ।
वृषाग्निं वृषणं भरन्न् अपां गर्भꣳ समुद्रियम् ।
अग्न ऽ आयाहि वीतये ॥ ११.४६ ॥

ବାଜୀ ଆଗକୁ ଯାଉ, ଶବ୍ଦ କରୁ କରୁ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଗଧ; ପାଦରେ ଅଗ୍ନି ଓ ପୁରୀଷ୍ୟ ବହି, ଆୟୁଷ ଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପାଦ ନ ପଡ଼ୁ। ବୃଷା ଅଗ୍ନି, ବୃଷଣ ବହି, ଜଳର ସମୁଦ୍ରୀୟ ଗର୍ଭ ବହି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଆସ।

11.47

ऋतꣳ सत्यम् ऋतꣳ सत्यम् ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरामः ।
ओषधयः प्रति मोदध्वम् अग्निम् एतꣳ शिवम् आयन्तम् अभ्य् अत्र युष्माः ।
व्यस्यन् विश्वा ऽ अनिरा ऽ अमीवा निषीदन् नो ऽ अप दुर्मतिं जहि ॥ ११.४७ ॥

ऋतं सत्यं, ऋतं सत्यं. ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପୁରୀଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣୁ। ହେ ଓଷଧିଗଣ, ଶିବରୂପେ ଆସୁଥିବା ଏହି ଅଗ୍ନିରେ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ। ସମସ୍ତ ଅନିରା, ଅମୀବା ଦୂର କରି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ବସି ଆମ ଦୁର୍ମତି ନାଶ କର।

11.48

ओषधयः प्रति गृभ्णीत पुष्पवतीः सुपिप्पलाः ।
अयं वो गर्भ ऽ ऋत्वियः प्रत्नꣳ सधस्थम् आसदत् ॥ ११.४८ ॥

ହେ ଓଷଧିଗଣ, ପୁଷ୍ପବତୀ ଓ ସୁଫଳବତୀ ତୁମେ (ଅଗ୍ନିକୁ) ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମର ଏହି ଋତୁଯୋଗ୍ୟ ଗର୍ଭ (ଅଗ୍ନି) ପ୍ରାଚୀନ ସଧସ୍ଥାନରେ ବସିଛି।

11.49

वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो ऽ अमीवाः ।
सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्याम् अग्नेर् अहꣳ सुहवस्य प्रणीतौ ॥ ११.४९ ॥

ତୁମ ମହାନ ଶକ୍ତିରେ ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ, ଦ୍ୱେଷୀ ରାକ୍ଷସ ଓ ଅମୀବାମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର। ସୁହବ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରଣୟନରେ, ମହାନ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟରେ ମୁଁ ରହେ।

11.50

आपो हि ष्ठा मयोभुवस् ता न ऽ ऊर्जे दधातन ।
महे रणाय चक्षसे ॥ ११.५० ॥

ହେ ଜଳଗଣ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ସୁଖଦାୟକ। ସେହି ଜଳଗଣ, ଆମକୁ ଊର୍ଜା ପାଇଁ, ମହାନ ଆନନ୍ଦ ଓ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଧାରଣ କରାଅ।

11.51

यो वः शिवतमो रसस् तस्य भाजयतेह नः ।
उशतीर् इव मातरः ॥ ११.५१ ॥

ତୁମର ଯେଉଁ ସର୍ବାଧିକ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ରସ, ତାହାରେ ଏଠାରେ ଆମକୁ ଅଂଶୀଦାର କର, ସ୍ନେହମୟୀ ମାତାମାନଙ୍କ ପରି।

11.52

तस्मा ऽ अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ ।
आपो जनयथा च नः ॥ ११.५२ ॥

ଯେଉଁ ରସ ପାଇଁ ତୁମେ ଆମ ବାସ ଓ ଉନ୍ନତି ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ସେହି ରସ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଭଲ ଭାବେ ଯିବୁ। ହେ ଜଳଗଣ, ଆମକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର।

11.53

मित्रः सꣳसृज्य पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा सह ।
सुजातं जातवेदसम् अयक्ष्माय त्वा सꣳ सृजामि प्रजाभ्यः ॥ ११.५३ ॥

ମିତ୍ର ପୃଥିବୀ ଓ ଭୂମିକୁ ଆଲୋକ ସହିତ ମିଶାଇ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସୁଜାତ, ଜାତବେଦା (ଅଗ୍ନି), ରୋଗମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଶାଏ।

11.54

रुद्राः सꣳसृज्य पृथिवीं बृहज् ज्योतिः सम् ईधिरे ।
तेषां भानुर् अजस्र ऽ इच् छुक्रो देवेषु रोचते ॥ ११.५४ ॥

ରୁଦ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ମିଶାଇ ମହାନ ଆଲୋକ ଜଳାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଅବିରାମ ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତି ପାଏ।

11.55

सꣳसृष्टा वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्यां मृदम् ।
हस्ताभ्यां मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली कृणोतु ताम् ॥ ११.५५ ॥

ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଧୀରମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିଥିବା କର୍ମଯୋଗ୍ୟ ମାଟିକୁ ହାତରେ କୋମଳ କରି ସିନୀବାଳୀ ତାକୁ ଗଢ଼ନ୍ତୁ।

11.56

सिनीवाली सुकपर्दा सुकुरीरा स्वौपशा ।
सा तुभ्यम् अदिते मह्योखां दधातु हस्तयोः ॥ ११.५६ ॥

ସିନୀବାଳୀ, ସୁନ୍ଦର ଜଟା, ସୁନ୍ଦର ଗଣ୍ଠି ଓ ସୁନ୍ଦର ପାଶଯୁକ୍ତା, ସେ ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ମହତୀ ଅଦିତି, ଉଖାକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଧାରଣ କରୁ।

11.57

उखां कृणोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया ।
माता पुत्रं यथोपस्थे साग्निं बिभर्तु गर्भ ऽ आ ।
मखस्य शिरोऽसि ॥ ११.५७ ॥

ଅଦିତି ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ବାହୁଦ୍ୱାରା ଉଖା ନିର୍ମାଣ କରୁ। ମାତା ପୁତ୍ରକୁ କୋଳରେ ଧରିବା ପରି ସେ ଗର୍ଭରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରୁ। ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଶିର।

11.58

वसवस् त्वा कृण्वन्तु गायत्रेण छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि पृथिव्यसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
रुद्रास् त्वा कृण्वन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवास्य् अन्तरिक्षम् असि ।
धारया मयि प्रजाꣳ रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
आदित्यास् त्वा कृण्वन्तु जागतेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि द्यौर् असि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः कृण्वन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वद् ध्रुवासि दिशोऽसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ॥ ११.५८ ॥

ବସୁଗଣ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ପୃଥିବୀ। ଧାରଣ ଶକ୍ତିରେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନ, ଧନ-ପୁଷ୍ଟି, ଗୋସମ୍ପଦ, ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାତିମାନେ ଯଜମାନ ପାଇଁ (ସ୍ଥିର ହେଉନ୍ତୁ)। ରୁଦ୍ରଗଣ ତୁମକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ। ଧାରଣ ଶକ୍ତିରେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନ, ଧନ-ପୁଷ୍ଟି, ଗୋସମ୍ପଦ, ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାତିମାନେ ଯଜମାନ ପାଇଁ (ସ୍ଥିର ହେଉନ୍ତୁ)। ଆଦିତ୍ୟଗଣ ତୁମକୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକ। ଧାରଣ ଶକ୍ତିରେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନ, ଧନ-ପୁଷ୍ଟି, ଗୋସମ୍ପଦ, ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାତିମାନେ ଯଜମାନ ପାଇଁ (ସ୍ଥିର ହେଉନ୍ତୁ)। ବିଶ୍ୱେଦେବଗଣ ଓ ବୈଶ୍ୱାନରଗଣ ତୁମକୁ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ଦିଶାସମୂହ। ଧାରଣ ଶକ୍ତିରେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନ, ଧନ-ପୁଷ୍ଟି, ଗୋସମ୍ପଦ, ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାତିମାନେ ଯଜମାନ ପାଇଁ (ସ୍ଥିର ହେଉନ୍ତୁ)।

11.59

अदित्यै राम्नासि ।
अदितिष् टे बिलं गृभ्णातु ।
कृत्वाय सा महीम् उखां मृन्मयीं योनिम् अग्नये ।
पुत्रेभ्यः प्रायच्छद् अदितिः श्रपयान् इति ॥ ११.५९ ॥

ଅଦିତି ପାଇଁ ତୁମେ ସୁଖଦାୟିନୀ। ଅଦିତି ତୁମର ଛିଦ୍ର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ମାଟିର ବଡ଼ ହାଣ୍ଡିକୁ ଯୋନି କରି ଅଦିତି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ସେମାନେ ରାନ୍ଧନ୍ତୁ।

11.60

वसवस् त्वा धूपयन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा धूपयन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा धूपयन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा धूपयन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
इन्द्रस् त्वा धूपयतु ।
वरुणस् त्वा धूपयतु ।
विष्णु त्वा धूपयतु ॥ ११.६० ॥

ବସୁଗଣ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ପରି, ଧୂପ ଦିଅନ୍ତୁ। ରୁଦ୍ରଗଣ ତୁମକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ ଛନ୍ଦରେ ଧୂପ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆଦିତ୍ୟଗଣ ତୁମକୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ଧୂପ ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଶ୍ୱେଦେବ ଓ ବୈଶ୍ୱାନରଗଣ ତୁମକୁ ଅନୁଷ୍ଟୁପ ଛନ୍ଦରେ ଧୂପ ଦିଅନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ଧୂପ ଦିଅନ୍ତୁ। ବରୁଣ ତୁମକୁ ଧୂପ ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ ତୁମକୁ ଧୂପ ଦିଅନ୍ତୁ।

11.61

अदितिष् ट्वा देवी विश्वदेव्यावती पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् खनत्व् अवट ।
देवानाम् त्वा पत्नीर् देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् दधतूखे ।
धिषणास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् अभीन्धताम् उखे ।
वरूत्रीष् ट्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वच् छ्रपयन्तूखे ।
ग्नास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ।
जनयस् त्वाच्छिन्नपत्रा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ॥ ११.६१ ॥

ଅଦିତି, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦେବୀ, ପୃଥିବୀର ସାଧାରଣ କୋଳରେ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ରୀତିରେ, ତୁମ ପାଇଁ ଗାତ ଖୋଳନ୍ତୁ। ଦେବତାଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦେବୀମାନେ, ପୃଥିବୀର ସାଧାରଣ କୋଳରେ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ରୀତିରେ, ଊଖାରେ ରଖନ୍ତୁ। ଧିଷଣାମାନେ, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦେବୀମାନେ, ପୃଥିବୀର ସାଧାରଣ କୋଳରେ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ରୀତିରେ, ଊଖାରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳନ୍ତୁ। ବରୂତ୍ରୀମାନେ, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦେବୀମାନେ, ପୃଥିବୀର ସାଧାରଣ କୋଳରେ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ରୀତିରେ, ଊଖାରେ ରାନ୍ଧନ୍ତୁ। ଗ୍ନାମାନେ, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦେବୀମାନେ, ପୃଥିବୀର ସାଧାରଣ କୋଳରେ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ରୀତିରେ, ଊଖାରେ ରାନ୍ଧନ୍ତୁ। ଜନୟମାନେ, ଅଛିନ୍ନ ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ଦେବୀମାନେ, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦେବୀମାନେ, ପୃଥିବୀର ସାଧାରଣ କୋଳରେ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ରୀତିରେ, ଊଖାରେ ରାନ୍ଧନ୍ତୁ।

11.62

मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि ।
द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम् ॥ ११.६२ ॥

ମିତ୍ରଙ୍କର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧୃତଙ୍କର, ରକ୍ଷା, ଦେବଙ୍କ ଲାଭରେ। ତେଜ, ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଯଶସ୍ୱୀ।

11.63

देवस् त्वा सवितोद्वपतु सुपाणिः स्वङ्गुरिः सुबाहुर् उत शक्त्या ।
अव्यथमाना पृथिव्याम् आशा दिश ऽ आ पृण ॥ ११.६३ ॥

ଦେବ ସବିତା ତୁମକୁ ସୁନ୍ଦର ହାତ, ସୁନ୍ଦର ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ସୁନ୍ଦର ବାହୁ ବିଶିଷ୍ଟ କରି ଶକ୍ତିରେ ଉଠାଉନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀରେ ଅଚଳ ରହି ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।

11.64

उत्थाय बृहती भवोद् उ तिष्ठ ध्रुवा त्वम् ।
मित्रैतां तऽउखां परि ददाम्य् अभित्त्या ऽएषा मा भेदि ॥ ११.६४ ॥

ଉଠି ମହତୀ ହୁଅ, ଉପରେ ଠିଆ ହୁଅ, ତୁମେ ସ୍ଥିର। ହେ ମିତ୍ର, ତୁମ ଏହି ଉଖାକୁ ଚାରିପଟେ ଦିଏ, ଏହା ନ ଭାଙ୍ଗୁ।

11.65

वसवस् त्वा छृन्दन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा छृन्दन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा छृन्दन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा ऽ आ छृन्दन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.६५ ॥

ବସୁଗଣ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ। ରୁଦ୍ରଗଣ ତୁମକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ। ଆଦିତ୍ୟଗଣ ତୁମକୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ବୈଶ୍ୱାନର ଦେବତା ତୁମକୁ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ।