യജുർവേദം · അധ്യായം 11

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

11.1

युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत् ॥ ११.१ ॥

ആദ്യം മനസ്സിനെ യോജിപ്പിച്ച സവിതാവ് സത്യത്തിനായി ബുദ്ധിയെ യോജിപ്പിച്ചു. അഗ്നിയുടെ ജ്യോതിസ്സ് ശേഖരിച്ച് ഭൂമിക്കുമേൽ കൊണ്ടുവന്നു.

11.2

युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
स्वर्ग्याय शक्त्या ॥ ११.२ ॥

യോജിപ്പിച്ച മനസ്സോടെ നാം ദേവനായ സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയിൽ (ഇരിക്കുന്നു). സ്വർഗ്ഗപ്രാപ്തിക്കും ശക്തിക്കുമായി.

11.3

युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान् ॥ ११.३ ॥

സവിതാവ് ദേവന്മാരെ യോജിപ്പിച്ച്, ബുദ്ധിയാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നവരെ ആകാശത്തിലേക്ക് അയച്ചു. മഹത്തായ ജ്യോതിസ്സ് സൃഷ്ടിക്കുന്നവരെ സവിതാവ് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

11.4

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ ११.४ ॥

വിപ്രന്മാർ മനസ്സിനെ യോജിപ്പിക്കുന്നു; ബുദ്ധികളെയും യോജിപ്പിക്കുന്നു, മഹാനായ ജ്ഞാനിയായ വിപ്രനുവേണ്ടി. ഹോതാക്കൾ പലവിധത്തിൽ അവയെ ധരിച്ചു; വഴികളറിയുന്നവൻ ഒരുവൻ മാത്രം. ദേവനായ സവിതാവിന്റെ മഹത്തായ സ്തുതി ഇതാണ്.

11.5

युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ ११.५ ॥

നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കുമായി പുരാതനമായ ബ്രഹ്മത്തെ നമസ്കാരത്തോടെ യോജിപ്പിക്കുന്നു. സൂരിയുടെ വഴിപോലെ സ്തുതി വിശേഷമായി എത്തട്ടെ. ദിവ്യധാമങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അമൃതപുത്രന്മാരെല്ലാം കേൾക്കട്ടെ.

11.6

यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा ।
यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना ॥ ११.६ ॥

ആരുടെ പ്രയാണത്തെ പിന്തുടർന്ന് മറ്റ് ദേവന്മാരും പോയോ, ദേവന്റെ മഹിമയും ശക്തിയും കണ്ട്; ഭൂമിയിലെ വസ്തുക്കളെ അളന്നവൻ, ആ വേഗവാൻ സവിതാ ദേവൻ തന്റെ മഹിമയാൽ ലോകങ്ങളെ അളക്കുന്നു.

11.7

देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु ॥ ११.७ ॥

ഹേ സവിതാ ദേവാ! യജ്ഞത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ; യജ്ഞപതിയെ സമൃദ്ധിക്കായി മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ. ദിവ്യ ഗന്ധർവൻ, ജ്ഞാനത്തെ ശുദ്ധമാക്കുന്നവൻ, നമ്മുടെ ജ്ഞാനത്തെ പവിത്രമാക്കട്ടെ; വാക്പതി നമ്മുടെ വാക്കിനെ മധുരമാക്കട്ടെ.

11.8

इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् ।
ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा ॥ ११.८ ॥

ഹേ സവിതാ ദേവാ! ദേവന്മാരാൽ സംരക്ഷിതമായ, മിത്രങ്ങളെ നേടുന്ന, യുദ്ധങ്ങളിൽ വിജയവും ധനവും സ്വർഗവും നൽകുന്ന ഈ യജ്ഞത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ. ഋക്കിനാൽ സ്തോമത്തെ സമൃദ്ധമാക്കൂ; ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിനാൽ രഥന്തരത്തെയും ബൃഹത്തിനെയും (സമൃദ്ധമാക്കൂ); ഗായത്ര വഴിയിൽ തിരിയുന്നവനായി. സ്വാഹാ.

11.9

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.९ ॥

സവിതാ ദേവന്റെ പ്രേരണയാൽ, അശ്വിനികളുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷന്റെ കൈകളാൽ നിന്നെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിനാൽ, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഭൂമിയുടെ ആസനത്തിൽ നിന്ന് പുരീഷ്യ അഗ്നിയെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു; ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, അതിനെ കൊണ്ടുവരൂ.

11.10

अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.१० ॥

നീ കുഴിക്കുന്ന കൊട്ടുവടിയാണ്; നീ സ്ത്രീയാണ്. നിന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരേ സ്ഥാനത്ത് അഗ്നിയെ കുഴിച്ചെടുക്കാം. ജഗതീ ഛന്ദസ്സോടെ, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ.

11.11

हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर ।
आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.११ ॥

സവിതാവ് കയ്യിൽ വെച്ച് സ്വർണ്ണ കൊട്ടുവടി ധരിച്ച്, അഗ്നിയുടെ പ്രകാശം ശേഖരിച്ച് ഭൂമിയുടെ മീതെ നിന്ന് കൊണ്ടുവരിക. അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സോടെ, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ.

11.12

प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् ।
दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत् ॥ ११.१२ ॥

ഓ വാജീ, വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകൂ; ഉത്തമമായ സംവതത്തിലേക്ക് ഓടുക. ദിവിയിൽ നിന്റെ പരമജന്മം; അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്റെ നാഭി; ഭൂമിയിൽ നിന്റെ യോനി.

11.13

युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू ।
अग्निं भरन्तम् अस्मयुम् ॥ ११.१३ ॥

ഈ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും കഴുതയെ നുകത്തിൽ കെട്ടുവിൻ, ഓ വൃഷണ്വസുക്കളേ. അഗ്നിയെ വഹിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നവനും നമ്മെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും.

11.14

योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे ।
सखाय ऽ इन्द्रमूतये ॥ ११.१४ ॥

ഓരോ യോഗത്തിലും, ഏറ്റവും ശക്തനെ ഓരോ വാജത്തിലും വിളിക്കുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളേ, സംരക്ഷണത്തിനായി ഇന്ദ്രനെ (വിളിക്കുവിൻ).

11.15

प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि ।
उर्व् अन्तरिक्षं वीहि ।
स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह ॥ ११.१५ ॥

മുന്നോട്ട് വന്ന്, ഉപദ്രവമില്ലാതെ ഇവിടെ വരിക; രുദ്രന്റെ ഗണപതിത്വത്തിൽ. സുഖം നൽകുന്നവനേ, വരിക. വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുക. ക്ഷേമകരമായ വഴിയിൽ, അഭയം നൽകി, പൂഷണോടൊപ്പം ചേർന്ന്.

11.16

पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः ।
ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः ॥ ११.१६ ॥

ഭൂമിയുടെ സധസ്ഥത്തിൽ നിന്ന് അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ പുരീഷ്യ അഗ്നിയെ കൊണ്ടുവരൂ. അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ പുരീഷ്യ അഗ്നിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ പോകുന്നു. അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ പുരീഷ്യ അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുവരും.

11.17

अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ॥ ११.१७ ॥

ഉഷസ്സുകളുടെ മുന്നിലുള്ള അഗ്നി കണ്ടു. ആദ്യത്തെ ജാതവേദസ് അഗ്നി ദിവസങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന്. സൂര്യന്റെ പലവിധ രശ്മികളെ പിന്തുടർന്ന്, ദ്യാവാപൃഥ്വിയെ അവൻ വിരിച്ചു.

11.18

आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते ।
अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते ॥ ११.१८ ॥

വാജി വഴിയിൽ വന്ന് എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കുടയുന്നു. മഹത്തായ സധസ്ഥത്തിൽ അഗ്നിയെ കണ്ണുകൊണ്ട് താഴെ സ്ഥാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

11.19

आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् ।
भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम् ॥ ११.१९ ॥

ഓ വാജീ, ഭൂമിയിൽ ചവിട്ടി, പ്രകാശത്തോടെ അഗ്നിയെ തേടൂ. ഭൂമി കുഴിക്കാൻ ഞങ്ങളോട് പറയൂ, എവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങൾ അത് കുഴിക്കണമെന്ന്.

11.20

द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः ।
विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः ॥ ११.२० ॥

ദ്യൗ നിന്റെ പുറം, പൃഥ്വി സധസ്ഥം, അന്തരീക്ഷം ആത്മാവ്, സമുദ്രം യോനി. കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കി, ശത്രുസൈന്യങ്ങൾക്കെതിരെ നീ നിൽക്കൂ.

11.21

उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् ।
वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः ॥ ११.२१ ॥

മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി ഈ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കൂ, ദ്രവിണോദാ, വാജിൻ. ഭൂമിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഇരിക്കട്ടെ, അതിന്റെ മടിയിൽ അഗ്നിയെ കുഴിച്ചുകൊണ്ട്.

11.22

उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् ।
ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम् ॥ ११.२२ ॥

ദ്രവിണോദാ വാജി ഇവിടേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു, ഭൂമിയിൽ സുകൃതത്തിന്റെ നല്ല ലോകത്തിൽ. അവിടെ നിന്ന് സുന്ദരമുഖനായ അഗ്നിയെ കുഴിക്കാം, സ്വർഗത്തിൽ കയറിക്കൊണ്ട്, ഉത്തമമായ നാകത്തിൽ.

11.23

आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम् ॥ ११.२३ ॥

മനസ്സോടും നെയ്യോടും കൂടി നിന്നെ ഇവിടെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നവനേ. വിശാലനേ, കുറുകെ പരന്നവനേ, ശക്തിയാൽ മഹാനേ, അതിവ്യാപകനേ, അന്നത്തോടു കൂടിയവനേ, വേഗമുള്ളവനേ, ദൃശ്യനേ.

11.24

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत ।
मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः ॥ ११.२४ ॥

എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും എതിരേ തിരിഞ്ഞ നിന്നെ, രാക്ഷസരില്ലാത്ത മനസ്സോടെ നെയ്യാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; അത് പ്രസാദിക്കട്ടെ. മനുഷ്യനെപ്പോലെ ശോഭയുള്ള, ആഗ്രഹിക്കത്തക്ക വർണ്ണമുള്ള അഗ്നേ, നാഭിയെ എന്റെ ശരീരംകൊണ്ട് സ്പർശിക്കുന്നു, ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്.

11.25

परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् ।
दधद् रत्नानि दाशुषे ॥ ११.२५ ॥

ബലത്തിന്റെ നാഥനും കവിയുമായ അഗ്നി ഹവ്യങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും സഞ്ചരിച്ചു. യജമാനന് രത്നങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ട്.

11.26

परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रꣳ सहस्य धीमहि ।
धृषद्वर्णं दिवे-दिवे हन्तारं भङ्गुरावताम् ॥ ११.२६ ॥

അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ചുറ്റി, ശക്തിയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന വിപ്രനെ ധ്യാനിക്കുന്നു; അവൻ ദിനംതോറും ധീരവർണ്ണനും വക്രശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനുമാണ്.

11.27

त्वम् अग्ने द्युभिस् त्वम् आशुशुक्षणिस् त्वम् अद्भ्यस् त्वम् अश्मनस् परि ।
त्वं वनेभ्यस् त्वम् ओषधीभ्यस् त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥ ११.२७ ॥

അഗ്നേ, നീ ദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന്; നീ വേഗം ജ്വലിക്കുന്നവൻ; നീ ജലത്തിൽ നിന്ന്, നീ കല്ലിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു. നീ വനങ്ങളിൽ നിന്ന്, നീ ഔഷധികളിൽ നിന്ന്; ജനങ്ങളുടെ പ്രഭുവേ, ശുദ്ധനായി നീ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു.

11.28

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामि ।
ज्योतिष्मन्तं त्वाग्ने सुप्रतीकम् अजस्रेण भानुना दीद्यतम् ।
शिवं प्रजाभ्यो ऽहिꣳसन्तं पृथिव्या सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामः ॥ ११.२८ ॥

സവിതൃദേവന്റെ പ്രേരണയാൽ, അശ്വിനികളുടെ ഭുജങ്ങളാൽ, പൂഷാവിന്റെ കൈകളാൽ ഞാൻ നിന്നെ കുഴിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ പൊതു ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന്, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, കുഴിക്ക് യോഗ്യനായ അഗ്നിയെ ഞാൻ കുഴിക്കുന്നു. ഓ അഗ്നേ, ജ്യോതിർമയനും സുന്ദര രൂപനുമായ നിന്നെ അക്ഷയ പ്രകാശത്താൽ തിളങ്ങുന്നവനായി (ഞാൻ കുഴിക്കുന്നു). ജനങ്ങൾക്ക് ശുഭകരനും ഹിംസയില്ലാത്തവനുമായ അഗ്നിയെ ഭൂമിയുടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന്, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഞങ്ങൾ കുഴിക്കുന്നു.

11.29

अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् ।
वर्धमानो महाꣳ२ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व ॥ ११.२९ ॥

നീ ജലങ്ങളുടെ പുറം; അഗ്നിയുടെ യോനി; എല്ലാ വശത്തും തിളച്ചുമറിയുന്ന സമുദ്രംപോലെ. വളർന്ന്, മഹാനായി, പുഷ്കരം വരെ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അളവും വിസ്തൃതിയുംകൊണ്ട് വ്യാപിക്കുക.

11.30

शर्म च स्थो वर्म च स्थो ऽच्छिद्रे बहुले ऽ उभे ।
व्यचस्वती सं वसाथां भृतम् अग्निं पुरीष्यम् ॥ ११.३० ॥

നിങ്ങൾ ഇരുവരും അഭയവും കവചവും ആകുന്നു; നിങ്ങൾ ഇരുവരും ദോഷരഹിതരും വിശാലരും ആകുന്നു. വിസ്തൃതരായി ഒരുമിച്ചു വസിക്കുക; പോഷകമായ അഗ്നിയെ ധരിക്കുക.

11.31

संवसाथा स्वर्विदा समीची ऽ उरसा त्मना ।
अग्निम् अन्तर् भरिष्यन्ती ज्योतिष्मन्तम् अजस्रम् इत् ॥ ११.३१ ॥

ഒരുമിച്ചു വസിക്കുന്നവരേ, സ്വർഗ്ഗപ്രകാശം നേടുന്നവരേ, ഒന്നിച്ചു ചരിക്കുന്നവരേ, വിശാലമായ മാറോടും ആത്മാവോടും കൂടി, അഗ്നിയെ ഉള്ളിൽ വഹിച്ച്, എന്നും പ്രകാശമുള്ളവരായിരിക്കുക.

11.32

पुरीष्यो सि विश्वभरा ऽ अथर्वा त्वा प्रथमो निर् अमन्थद् अग्ने ।
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ ११.३२ ॥

നീ പുരീഷ്യനാണ്, സർവ്വത്തെയും വഹിക്കുന്നവനാണ്. അഥർവൻ ആദ്യം നിന്നെ കടഞ്ഞെടുത്തു, അഗ്നേ. അഗ്നേ, അഥർവൻ പുഷ്കരത്തിൽനിന്നു മുകളിൽനിന്ന് നിന്നെ കടഞ്ഞെടുത്തു. എല്ലാറ്റിന്റെയും ശിരസ്സിൽനിന്ന്, ഋത്വിക്കിന്റെ.

11.33

तम् उ त्वा दध्यङ्ङ् ऋषिः पुत्र ऽ ईधे अथर्वणः ।
वृत्रहणं पुरंदरम् ॥ ११.३३ ॥

ആ നിന്നെ ദധ്യങ്ങ് ഋഷി, അഥർവന്റെ പുത്രൻ, ജ്വലിപ്പിച്ചു. വൃത്രഹന്താവും പുരന്ദരനുമായ നിന്നെ.

11.34

तम् उ त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् ।
धनंजयꣳ रणे-रणे ॥ ११.३४ ॥

ആ നിന്നെ ജലത്തിൽ വസിക്കുന്ന വൃഷൻ ജ്വലിപ്പിച്ചു — ദസ്യുക്കളെ ഏറ്റവുമധികം സംഹരിക്കുന്നവനും, ധനജയനുമായ നിന്നെ, ഓരോ യുദ്ധത്തിലും.

11.35

सीद होतः स्व ऽ उ लोके चिकित्वान् सादया यज्ञꣳ सुकृतस्य योनौ ।
देवावीर् देवान् हविषा यजास्य् अग्ने बृहद् यजमाने वयो धाः ॥ ११.३५ ॥

ഹോതാവേ, നിന്റെ സ്വന്തം സ്ഥാനത്തു ഇരിക്കുക; ജ്ഞാനിയായി, സുകൃതത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്ത് യജ്ഞത്തെ സ്ഥാപിക്കുക. ദേവരെ കാക്കുന്നവനേ, ഹവിസ്സോടെ ദേവരെ യജിക്കുക, അഗ്നേ. യജമാനന് മഹത്തായ ജീവശക്തി നൽകുക.

11.36

नि होता होतृषदने विदानस् त्वेषो दीदिवाꣳ२ ऽ असदत् सुदक्षः ।
अदब्धव्रतप्रमतिर् वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो ऽ अग्निः ॥ ११.३६ ॥

ഹോതൃ ആസനത്തിൽ ജ്ഞാനിയും തേജസ്വിയും പ്രകാശമാനനും നൈപുണ്യമുള്ളവനുമായ അഗ്നി ഇരുന്നു. ലംഘിക്കാത്ത വ്രതവും ഉറച്ച ബുദ്ധിയുമുള്ള വസിഷ്ഠൻ, ആയിരത്തെ വഹിക്കുന്നവൻ, ശുദ്ധനാവുള്ള അഗ്നി.

11.37

सꣳ सीदस्व महाꣳ२ ऽ असि शोचस्व देववीतमः ।
वि धूमम् ऽ अग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥ ११.३७ ॥

ഇരിക്കുക, നീ മഹാനാകുന്നു. ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായവനേ, പ്രകാശിക്കുക. ഹേ അഗ്നി, യജ്ഞയോഗ്യനേ, ചുവന്ന പുക വിതറുക, പ്രശംസനീയവും മനോഹരവുമായ രൂപത്തിൽ.

11.38

अपो देवीर् उपसृज मधुमतीर् अयक्ष्माय प्रजाभ्यः ।
तासाम् आस्थानाद् उज् जिहताम् ओषधयः सुपिप्पलाः ॥ ११.३८ ॥

ദിവ്യമായ ജലങ്ങളേ, മധുരമുള്ള ജലങ്ങൾ അയയ്ക്കൂ, ജനങ്ങളുടെ രോഗരഹിതത്വത്തിനായി. അവയുടെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ഔഷധികൾ മേലോട്ടുയരട്ടെ, നല്ല ഫലങ്ങളോടെ.

11.39

सं ते वायुर् मातरिश्वा दधातूत्तानाया हृदयं यद् विकस्तम् ।
यो देवानां चरसि प्राणथेन कस्मै देव वषड् अस्तु तुभ्यम् ॥ ११.३९ ॥

നിനക്കായി വായു മാതരിശ്വാവ് ചേർന്ന് ധരിക്കട്ടെ, ഉത്താനപാത്രത്തിന്റെ പിളർന്ന ഹൃദയം. ദേവന്മാർക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന നീ, പ്രാണനാൽ — ഹേ ദേവാ, ആർക്ക് വഷട്ട് ആകുമോ, നിനക്കുതന്നെ.

11.40

सुजातो ज्योतिषा सह शर्म वरूथम् आसदत् स्वः ।
वासो ऽ अग्ने विश्वरूपꣳ संव्ययस्व विभावसो ॥ ११.४० ॥

സുജാതനായ അഗ്നി വെളിച്ചത്തോടൊപ്പം അഭയമായും കവചമായും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരുന്നു. ഹേ അഗ്നി, സർവരൂപമുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുക, ഹേ പ്രകാശദായകാ.

11.41

उद् उ तिष्ठ स्वध्वरावा नो देव्या धिया ।
दृशे च भासा बृहता शुशुक्वनिर् आग्ने याहि सुशस्तिभिः ॥ ११.४१ ॥

ഉണരുക, ഹേ സുയജ്ഞാ, ഞങ്ങളിലേക്ക് ദിവ്യമായ ബുദ്ധിയോടെ. ദർശനത്തിനായി, മഹത്തായ പ്രകാശത്തോടെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ അഗ്നി, നല്ല സ്തുതികളോടെ വരിക.

11.42

ऊर्ध्व ऽ ऊ षु ण ऽ ऊतये तिष्ठा देवो न सविता ।
ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यद् अञ्जिभिर् वाघद्भिर् विह्वयामहे ॥ ११.४२ ॥

ഞങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി നീ ഉയർന്നുനിൽക്കുക, ദേവനായ സവിതാവിനെപ്പോലെ. അഞ്ജലികളോടും വാഘദുകളോടും കൂടി ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ, നീ ബലത്തിന്റെ ഉന്നത ദാതാവാകുക.

11.43

स जातो गर्भो ऽ असि रोदस्योर् अग्ने चारुर् विभृत ऽ ओषधीषु ।
चित्रः शिशुः परि तमास्य् अक्तून् प्र मातृभ्यो ऽ अधि कनिक्रदद् गाः ॥ ११.४३ ॥

അഗ്നേ, നീ ദ്യാവാപൃഥിവിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്; മനോഹരനും ഔഷധികളിൽ ധരിക്കപ്പെട്ടവനുമാണ്. അദ്ഭുത ശിശുവിനെപ്പോലെ ഇരുണ്ട രാത്രികൾക്ക് ചുറ്റും, മാതാക്കൾക്കായി പശുക്കളുടെമേൽ നീ ഗർജ്ജിക്കുന്നു.

11.44

स्थिरो भव वीड्व् अङ्ग ऽ आशुर् भव वाज्य् अर्वन् ।
पृथुर् भव सुषदस् त्वम् अग्नेः पुरीषवाहणः ॥ ११.४४ ॥

സ്ഥിരനാകുക, ബലമുള്ള അംഗങ്ങളുള്ളവനാകുക; വേഗമുള്ളവനാകുക, വാജിയായ അർവൻ. വിശാലനാകുക, അഗ്നിയുടെ പുരീഷവാഹനനേ, നല്ല ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായി നീ ആകുക.

11.45

शिवो भव प्रजाभ्यो मानुषीभ्यस् त्वम् अङ्गिरः ।
मा द्यावापृथिवी ऽ अभि शोचीर् मान्तरिक्षं मा वनस्पतीन् ॥ ११.४५ ॥

അംഗിരസേ, മനുഷ്യ പ്രജകൾക്ക് നീ ശിവനാകുക. ദ്യാവാപൃഥിവിയെ ചുടരുത്; അന്തരീക്ഷത്തെ ചുടരുത്, വനസ്പതികളെ ചുടരുത്.

11.46

प्रैतु वाजी कनिक्रदन् नानदद् रासभः पत्वा ।
भरन्न् अग्निं पुरीष्यं मा पाद्य् आयुषः पुरा ।
वृषाग्निं वृषणं भरन्न् अपां गर्भꣳ समुद्रियम् ।
अग्न ऽ आयाहि वीतये ॥ ११.४६ ॥

വാജി മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ, കനച്ചും ഗർജ്ജിച്ചും കഴുത; കാലുകളാൽ അഗ്നിയെയും പുരീഷ്യത്തെയും വഹിച്ച്, ആയുസ്സ് തീരുംമുമ്പ് കാൽ വീഴാതെ. വൃഷാ അഗ്നിയെ, വൃഷണനെ വഹിച്ച്, ജലങ്ങളുടെ സമുദ്രഗർഭത്തെ വഹിച്ച്. അഗ്നേ, ആസ്വാദനത്തിനായി വരിക.

11.47

ऋतꣳ सत्यम् ऋतꣳ सत्यम् ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरामः ।
ओषधयः प्रति मोदध्वम् अग्निम् एतꣳ शिवम् आयन्तम् अभ्य् अत्र युष्माः ।
व्यस्यन् विश्वा ऽ अनिरा ऽ अमीवा निषीदन् नो ऽ अप दुर्मतिं जहि ॥ ११.४७ ॥

ऋतं सत्यं, ऋतं सत्यं. അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ പുരീഷ്യ അഗ്നിയെ കൊണ്ടുവരുന്നു. ഓഷധികളേ, ശിവമായി വരുന്ന ഈ അഗ്നിയിൽ ഇവിടെ സന്തോഷിക്കുവിൻ. എല്ലാ അനിരാ, അമീവകളെയും അകറ്റി, ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഇരുന്ന് ഞങ്ങളുടെ ദുർമ്മതി നീക്കുവിൻ.

11.48

ओषधयः प्रति गृभ्णीत पुष्पवतीः सुपिप्पलाः ।
अयं वो गर्भ ऽ ऋत्वियः प्रत्नꣳ सधस्थम् आसदत् ॥ ११.४८ ॥

ഓഷധികളേ, പൂക്കളുള്ളവയും നല്ല ഫലങ്ങളുള്ളവയുമായ നിങ്ങൾ (അഗ്നിയെ) സ്വീകരിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ ഈ ഋതുയോഗ്യമായ ഗർഭം (അഗ്നി) പുരാതനമായ സധസ്ഥാനത്ത് ഇരുന്നിരിക്കുന്നു.

11.49

वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो ऽ अमीवाः ।
सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्याम् अग्नेर् अहꣳ सुहवस्य प्रणीतौ ॥ ११.४९ ॥

നിന്റെ മഹത്തായ ശക്തിയാൽ ജ്വലിച്ച്, ദ്വേഷിക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാരെയും അമീവകളെയും അകറ്റുക. സുഹവ അഗ്നിയുടെ പ്രണയനത്തിൽ, മഹത്തായ നല്ല അഭയത്തിൽ ഞാൻ ഇരിക്കട്ടെ.

11.50

आपो हि ष्ठा मयोभुवस् ता न ऽ ऊर्जे दधातन ।
महे रणाय चक्षसे ॥ ११.५० ॥

ജലങ്ങളേ, നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും സുഖം നൽകുന്നവരാണ്. ആ ജലങ്ങളേ, ഞങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജത്തിനായി, മഹത്തായ ആനന്ദത്തിനും ദർശനത്തിനുമായി നൽകുവിൻ.

11.51

यो वः शिवतमो रसस् तस्य भाजयतेह नः ।
उशतीर् इव मातरः ॥ ११.५१ ॥

നിങ്ങളിലെ ഏറ്റവും ശുഭകരമായ രസം ഏതോ, അതിൽ ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് പങ്കു നൽകുവിൻ, സ്നേഹിക്കുന്ന അമ്മമാരെപ്പോലെ.

11.52

तस्मा ऽ अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ ।
आपो जनयथा च नः ॥ ११.५२ ॥

നിങ്ങൾ ഏതിനായി ഞങ്ങളുടെ വാസത്തിനും വളർച്ചയ്ക്കും പ്രേരണ നൽകുന്നുവോ, ആ രസത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ നന്നായി വരും. ജലങ്ങളേ, ഞങ്ങളെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുവിൻ.

11.53

मित्रः सꣳसृज्य पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा सह ।
सुजातं जातवेदसम् अयक्ष्माय त्वा सꣳ सृजामि प्रजाभ्यः ॥ ११.५३ ॥

മിത്രൻ ഭൂമിയെയും മണ്ണിനെയും പ്രകാശത്തോടൊപ്പം ചേർത്ത് സൃഷ്ടിച്ചു. നന്നായി ജനിച്ച, ജാതവേദസായ അഗ്നേ, രോഗരഹിതതയ്ക്കും സന്താനങ്ങൾക്കുമായി ഞാൻ നിന്നെ ചേർക്കുന്നു.

11.54

रुद्राः सꣳसृज्य पृथिवीं बृहज् ज्योतिः सम् ईधिरे ।
तेषां भानुर् अजस्र ऽ इच् छुक्रो देवेषु रोचते ॥ ११.५४ ॥

രുദ്രന്മാർ ഭൂമിയെ ചേർത്ത് മഹത്തായ പ്രകാശം ജ്വലിപ്പിച്ചു. അവരുടെ അനശ്വരമായ ദീപ്തിയാണ് ശുദ്ധമായി ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ തിളങ്ങുന്നത്.

11.55

सꣳसृष्टा वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्यां मृदम् ।
हस्ताभ्यां मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली कृणोतु ताम् ॥ ११.५५ ॥

വസുക്കളോടും രുദ്രന്മാരോടും ധീരരോടും ചേർന്ന കർമ്മയോഗ്യമായ മണ്ണിനെ കൈകളാൽ മൃദുവാക്കി സിനീവാലി അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ.

11.56

सिनीवाली सुकपर्दा सुकुरीरा स्वौपशा ।
सा तुभ्यम् अदिते मह्योखां दधातु हस्तयोः ॥ ११.५६ ॥

സിനീവാലി, മനോഹരമായ ജടയും മനോഹരമായ കെട്ടും മനോഹരമായ കുരുക്കുമുള്ളവൾ, അവൾ നിനക്കായി, മഹത്തായ അദിതേ, ഉഖയെ രണ്ടു കൈകളിലും ധരിക്കട്ടെ.

11.57

उखां कृणोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया ।
माता पुत्रं यथोपस्थे साग्निं बिभर्तु गर्भ ऽ आ ।
मखस्य शिरोऽसि ॥ ११.५७ ॥

അദിതി തന്റെ ശക്തിയാലും ബുദ്ധിയാലും കൈകളാൽ ഉഖയെ ഉണ്ടാക്കട്ടെ. അമ്മ മകനെ മടിയിൽ വഹിക്കുന്നതുപോലെ അവൾ അഗ്നിയെ ഗർഭത്തിൽ വഹിക്കട്ടെ. നീ യജ്ഞത്തിന്റെ ശിരസ്സാകുന്നു.

11.58

वसवस् त्वा कृण्वन्तु गायत्रेण छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि पृथिव्यसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
रुद्रास् त्वा कृण्वन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवास्य् अन्तरिक्षम् असि ।
धारया मयि प्रजाꣳ रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
आदित्यास् त्वा कृण्वन्तु जागतेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि द्यौर् असि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः कृण्वन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वद् ध्रुवासि दिशोऽसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ॥ ११.५८ ॥

വസുക്കൾ നിന്നെ ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ; നീ ഭൂമിയാകുന്നു. ധാരണശക്തിയാൽ എന്നിൽ സന്തതിയും ധനപുഷ്ടിയും ഗോസമ്പത്തും നല്ല വീര്യവും ബന്ധുക്കളും യജമാനന് (സ്ഥിരമാകട്ടെ). രുദ്രന്മാർ നിന്നെ ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ; നീ അന്തരിക്ഷമാകുന്നു. ധാരണശക്തിയാൽ എന്നിൽ സന്തതിയും ധനപുഷ്ടിയും ഗോസമ്പത്തും നല്ല വീര്യവും ബന്ധുക്കളും യജമാനന് (സ്ഥിരമാകട്ടെ). ആദിത്യന്മാർ നിന്നെ ജഗതീ ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ; നീ ദ്യുലോകമാകുന്നു. ധാരണശക്തിയാൽ എന്നിൽ സന്തതിയും ധനപുഷ്ടിയും ഗോസമ്പത്തും നല്ല വീര്യവും ബന്ധുക്കളും യജമാനന് (സ്ഥിരമാകട്ടെ). വിശ്വേദേവന്മാരും വൈശ്വാനരന്മാരും നിന്നെ അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ; നീ ദിശകളാകുന്നു. ധാരണശക്തിയാൽ എന്നിൽ സന്തതിയും ധനപുഷ്ടിയും ഗോസമ്പത്തും നല്ല വീര്യവും ബന്ധുക്കളും യജമാനന് (സ്ഥിരമാകട്ടെ).

11.59

अदित्यै राम्नासि ।
अदितिष् टे बिलं गृभ्णातु ।
कृत्वाय सा महीम् उखां मृन्मयीं योनिम् अग्नये ।
पुत्रेभ्यः प्रायच्छद् अदितिः श्रपयान् इति ॥ ११.५९ ॥

അദിതിക്കായി നീ ഇമ്പമുള്ളവളാണ്. അദിതി നിന്റെ ദ്വാരം സ്വീകരിക്കട്ടെ. അഗ്നിക്കായി കളിമണ്ണുകൊണ്ടുള്ള വലിയ കലം യോനിയാക്കി, അദിതി പുത്രന്മാർക്ക് നൽകി, അവർ പാചകം ചെയ്യട്ടെ എന്ന്.

11.60

वसवस् त्वा धूपयन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा धूपयन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा धूपयन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा धूपयन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
इन्द्रस् त्वा धूपयतु ।
वरुणस् त्वा धूपयतु ।
विष्णु त्वा धूपयतु ॥ ११.६० ॥

വസുക്കൾ നിന്നെ ഗായത്രി ഛന്ദസ്സിനാൽ, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ധൂപിക്കട്ടെ. രുദ്രന്മാർ നിന്നെ ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ ധൂപിക്കട്ടെ. ആദിത്യന്മാർ നിന്നെ ജഗതീ ഛന്ദസ്സിനാൽ ധൂപിക്കട്ടെ. വിശ്വദേവന്മാരും വൈശ്വാനരന്മാരും നിന്നെ അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ ധൂപിക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ ധൂപിക്കട്ടെ. വരുണൻ നിന്നെ ധൂപിക്കട്ടെ. വിഷ്ണു നിന്നെ ധൂപിക്കട്ടെ.

11.61

अदितिष् ट्वा देवी विश्वदेव्यावती पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् खनत्व् अवट ।
देवानाम् त्वा पत्नीर् देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् दधतूखे ।
धिषणास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् अभीन्धताम् उखे ।
वरूत्रीष् ट्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वच् छ्रपयन्तूखे ।
ग्नास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ।
जनयस् त्वाच्छिन्नपत्रा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ॥ ११.६१ ॥

അദിതി, വിശ്വദേവന്മാരോടൊപ്പമുള്ള ദേവി, ഭൂമിയുടെ പൊതു മടിയിൽ, അംഗിരസ്സുകളുടെ രീതിയിൽ, നിനക്കായി കുഴി കുഴിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ, വിശ്വദേവന്മാരോടൊപ്പമുള്ള ദേവിമാർ, ഭൂമിയുടെ പൊതു മടിയിൽ, അംഗിരസ്സുകളുടെ രീതിയിൽ, ഉഖയിൽ വയ്ക്കട്ടെ. ധിഷണമാർ, വിശ്വദേവന്മാരോടൊപ്പമുള്ള ദേവിമാർ, ഭൂമിയുടെ പൊതു മടിയിൽ, അംഗിരസ്സുകളുടെ രീതിയിൽ, ഉഖയിൽ അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ. വരൂത്രിമാർ, വിശ്വദേവന്മാരോടൊപ്പമുള്ള ദേവിമാർ, ഭൂമിയുടെ പൊതു മടിയിൽ, അംഗിരസ്സുകളുടെ രീതിയിൽ, ഉഖയിൽ പാചകം ചെയ്യട്ടെ. ഗ്നാമാർ, വിശ്വദേവന്മാരോടൊപ്പമുള്ള ദേവിമാർ, ഭൂമിയുടെ പൊതു മടിയിൽ, അംഗിരസ്സുകളുടെ രീതിയിൽ, ഉഖയിൽ പാചകം ചെയ്യട്ടെ. ജനയന്മാർ, മുറിയാത്ത ചിറകുകളുള്ള ദേവിമാർ, വിശ്വദേവന്മാരോടൊപ്പമുള്ള ദേവിമാർ, ഭൂമിയുടെ പൊതു മടിയിൽ, അംഗിരസ്സുകളുടെ രീതിയിൽ, ഉഖയിൽ പാചകം ചെയ്യട്ടെ.

11.62

मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि ।
द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम् ॥ ११.६२ ॥

മിത്രന്റെ, മനുഷ്യർ താങ്ങുന്നവന്റെ, സംരക്ഷണം, ദേവന്റെ നേട്ടത്തിൽ. തേജസ്സ്, അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായ കീർത്തിയുള്ളത്.

11.63

देवस् त्वा सवितोद्वपतु सुपाणिः स्वङ्गुरिः सुबाहुर् उत शक्त्या ।
अव्यथमाना पृथिव्याम् आशा दिश ऽ आ पृण ॥ ११.६३ ॥

ദേവനായ സവിതാവ് നിന്നെ സുന്ദരമായ കരങ്ങളും സുന്ദരമായ വിരലുകളും സുന്ദരമായ ബാഹുക്കളും ഉള്ളവളാക്കി ശക്തിയോടെ ഉയർത്തട്ടെ. ഭൂമിയിൽ ഇളകാതെ നിന്ന് ദിക്കുകളെയും ഉപദിക്കുകളെയും നിറയ്ക്കുക.

11.64

उत्थाय बृहती भवोद् उ तिष्ठ ध्रुवा त्वम् ।
मित्रैतां तऽउखां परि ददाम्य् अभित्त्या ऽएषा मा भेदि ॥ ११.६४ ॥

എഴുന്നേറ്റ് മഹതിയായി ഭവിക്കുക, ഉയർന്നു നിൽക്കുക, നീ സ്ഥിരയാണ്. മിത്രമേ, ഈ നിന്റെ ഉഖയെ ചുറ്റും നൽകുന്നു; ഇത് പൊട്ടാതിരിക്കട്ടെ.

11.65

वसवस् त्वा छृन्दन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा छृन्दन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा छृन्दन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा ऽ आ छृन्दन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.६५ ॥

വസുക്കൾ നിന്നെ ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ. രുദ്രന്മാർ നിന്നെ ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ. ആദിത്യന്മാർ നിന്നെ ജഗതീ ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ. വൈശ്വാനര ദേവതകളെല്ലാം നിന്നെ അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

11.66

आकूतिम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
मनो मेधाम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
चित्तं विज्ञातम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
वाचो विधृतिम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
प्रजापतये मनवे स्वाहा ।
ऽ अग्नये वैश्वानराय स्वाहा ॥ ११.६६ ॥

സങ്കല്പത്തിന്, നിയോജിതനായ അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. മനസ്സിന്, മേധയ്ക്ക്, നിയോജിതനായ അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. ചിത്തത്തിന്, വിജ്ഞാതത്തിന്, നിയോജിതനായ അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. വാക്കിന്റെ ധൃതിക്ക്, നിയോജിതനായ അഗ്നിക്ക് സ്വാഹാ. പ്രജാപതിക്ക്, മനുവിന് സ്വാഹാ. അഗ്നിക്ക്, വൈശ്വാനരന് സ്വാഹാ.