ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 11

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

11.1

युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत् ॥ ११.१ ॥

ਪਹਿਲਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸੱਚ ਲਈ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਜੋਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ।

11.2

युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
स्वर्ग्याय शक्त्या ॥ ११.२ ॥

ਜੁੜੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ (ਹਾਂ)। ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ।

11.3

युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान् ॥ ११.३ ॥

ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ। ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਿਤਾ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।

11.4

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ ११.४ ॥

ਵਿਪਰ ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਬੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਵਿਪਰ ਲਈ। ਹੋਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਾਰਿਆ; ਮਾਰਗ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕੋ ਹੈ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਉਸਤਤ ਹੈ।

11.5

युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ ११.५ ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਸਹਿਤ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਸੂਰੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਾਂਗ ਉਸਤਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਦਿਵਯ ਧਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਣਨ।

11.6

यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा ।
यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना ॥ ११.६ ॥

ਜਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਯਾਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਗਏ; ਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖ ਕੇ; ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਵੇਗਵਾਨ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ।

11.7

देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु ॥ ११.७ ॥

ਹੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ! ਯੱਗ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ; ਯੱਗਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ। ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਧਰਵ, ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ; ਵਾਕ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਸਾਡੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰੇ।

11.8

इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् ।
ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा ॥ ११.८ ॥

ਹੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਮਿੱਤਰ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ, ਧਨ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਯੱਗ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾ। ਰਿਚਾ ਨਾਲ ਸਤੋਮ ਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਕਰ; ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਰਥੰਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਤ (ਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਕਰ); ਗਾਇਤ੍ਰ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ। ਸ੍ਵਾਹਾ।

11.9

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.९ ॥

ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਪੁਰੀਸ਼੍ਯ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਆ।

11.10

अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.१० ॥

ਤੂੰ ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ ਕੁੰਡਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਇਸਤਰੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਖੋਦ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ।

11.11

हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर ।
आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.११ ॥

ਸਵਿਤਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅਗਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਲੈ ਆ। ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ।

11.12

प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् ।
दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत् ॥ ११.१२ ॥

ਹੇ ਵਾਜੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ; ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸੰਵਤ ਵੱਲ ਦੌੜ। ਦਿਵ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਪਰਮ ਜਨਮ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਯੋਨੀ।

11.13

युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू ।
अग्निं भरन्तम् अस्मयुम् ॥ ११.१३ ॥

ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਖੋਤੇ ਨੂੰ ਜੋੜੋ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਵਸੂਓ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।

11.14

योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे ।
सखाय ऽ इन्द्रमूतये ॥ ११.१४ ॥

ਹਰ ਜੋੜ ਵਿੱਚ, ਵਧੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਿੱਤਰੋ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ (ਬੁਲਾਓ)।

11.15

प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि ।
उर्व् अन्तरिक्षं वीहि ।
स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह ॥ ११.१५ ॥

ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਿਨਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਇੱਥੇ ਆ; ਰੁਦਰ ਦੀ ਗਣਪਤੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ। ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰ। ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਰਾਹ ਉੱਤੇ, ਅਭੈ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੁੜਿਆ।

11.16

पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः ।
ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः ॥ ११.१६ ॥

ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਧਸ੍ਥ ਤੋਂ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਪੁਰੀਸ਼੍ਯ ਅਗਨੀ ਲਿਆ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਪੁਰੀਸ਼੍ਯ ਅਗਨੀ ਵੱਲ ਅਸੀਂ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਪੁਰੀਸ਼੍ਯ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਲਿਆਵਾਂਗੇ।

11.17

अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ॥ ११.१७ ॥

ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਰੀ ਅਗਨੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਜਾਤਵੇਦਾ ਅਗਨੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਮਗਰ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਮਗਰ, ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਫੈਲਾਇਆ।

11.18

आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते ।
अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते ॥ ११.१८ ॥

ਵਾਜੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਝਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਸਧਸ੍ਥ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅੱਖ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

11.19

आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् ।
भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम् ॥ ११.१९ ॥

ਹੇ ਵਾਜੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਲੱਭ। ਧਰਤੀ ਪੁੱਟਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਕਿੱਥੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਟੀਏ।

11.20

द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः ।
विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः ॥ ११.२० ॥

ਦਿਆਉ ਤੇਰੀ ਪਿੱਠ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਸਧਸ੍ਥ ਹੈ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਯੋਨੀ ਹੈ। ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ।

11.21

उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् ।
वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः ॥ ११.२१ ॥

ਵੱਡੇ ਸੁਭਾਗ ਲਈ ਇਸ ਆਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠ, ਹੇ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾ ਵਾਜਿਨ. ਧਰਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਹੋਈਏ, ਉਸਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ.

11.22

उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् ।
ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम् ॥ ११.२२ ॥

ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾ ਵਾਜੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ। ਉੱਥੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਖੋਦੀਏ, ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਪਰਮ ਨਾਕ ਉੱਤੇ।

11.23

आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम् ॥ ११.२३ ॥

ਮਨ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ। ਵਿਸ਼ਾਲ, ਤਿਰਛਾ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਲ ਨਾਲ ਮਹਾਨ, ਅਤਿ ਵਿਆਪਕ, ਅੰਨ ਵਾਲਾ, ਵੇਗਵਾਨ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ.

11.24

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत ।
मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः ॥ ११.२४ ॥

ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁੜੇ ਤੈਨੂੰ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਮਨੁੱਖ ਵਰਗੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਤ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਛੂੰਹਦਾ ਹਾਂ, ਦੀਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ.

11.25

परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् ।
दधद् रत्नानि दाशुषे ॥ ११.२५ ॥

ਬਲ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਕਵੀ ਅਗਨੀ ਹਵਿਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਿਆ। ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਰਤਨ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ।

11.26

परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रꣳ सहस्य धीमहि ।
धृषद्वर्णं दिवे-दिवे हन्तारं भङ्गुरावताम् ॥ ११.२६ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਬਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਨਿਡਰ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਟੇਢੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

11.27

त्वम् अग्ने द्युभिस् त्वम् आशुशुक्षणिस् त्वम् अद्भ्यस् त्वम् अश्मनस् परि ।
त्वं वनेभ्यस् त्वम् ओषधीभ्यस् त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥ ११.२७ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ; ਤੂੰ ਝਟਪਟ ਬਲਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਪੱਥਰ ਤੋਂ। ਤੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੋਂ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।

11.28

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामि ।
ज्योतिष्मन्तं त्वाग्ने सुप्रतीकम् अजस्रेण भानुना दीद्यतम् ।
शिवं प्रजाभ्यो ऽहिꣳसन्तं पृथिव्या सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामः ॥ ११.२८ ॥

ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਟਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਟੋਏ ਦੇ ਯੋਗ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੁੱਟਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋਤਿਰਮਯ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ (ਪੁੱਟਦਾ ਹਾਂ)। ਪਰਜਾ ਲਈ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ, ਅਹਿੰਸਕ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਟਦੇ ਹਾਂ।

11.29

अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् ।
वर्धमानो महाꣳ२ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व ॥ ११.२९ ॥

ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਹੈਂ; ਅਗਨੀ ਦੀ ਜੋਨੀ; ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਉਛਲਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੱਕ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਮਾਪ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾ।

11.30

शर्म च स्थो वर्म च स्थो ऽच्छिद्रे बहुले ऽ उभे ।
व्यचस्वती सं वसाथां भृतम् अग्निं पुरीष्यम् ॥ ११.३० ॥

ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਰਨ ਅਤੇ ਕਵਚ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬੇਦਾਗ਼ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ। ਫੈਲ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਵਸੋ; ਪੋਸ਼ਕ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੋ।

11.31

संवसाथा स्वर्विदा समीची ऽ उरसा त्मना ।
अग्निम् अन्तर् भरिष्यन्ती ज्योतिष्मन्तम् अजस्रम् इत् ॥ ११.३१ ॥

ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਓ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲੀਓ, ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਓ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਧਾਰਦੀਆਂ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰਹੋ।

11.32

पुरीष्यो सि विश्वभरा ऽ अथर्वा त्वा प्रथमो निर् अमन्थद् अग्ने ।
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ ११.३२ ॥

ਤੂੰ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਹੈਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਅਥਰਵਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮਥ ਕੇ ਕੱਢਿਆ, ਹੇ ਅਗਨੀ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਥਰਵਾ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮਥ ਕੇ ਕੱਢਿਆ। ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ, ਰਿਤਵਿਜ ਦੇ।

11.33

तम् उ त्वा दध्यङ्ङ् ऋषिः पुत्र ऽ ईधे अथर्वणः ।
वृत्रहणं पुरंदरम् ॥ ११.३३ ॥

ਉਸ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਦਧਯੰਗ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਥਰਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ, ਪੁਰੰਦਰ ਤੈਨੂੰ।

11.34

तम् उ त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् ।
धनंजयꣳ रणे-रणे ॥ ११.३४ ॥

ਉਸ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ — ਦਸਿਊਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਹਾਰਕ, ਧਨੰਜਯ, ਹਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ।

11.35

सीद होतः स्व ऽ उ लोके चिकित्वान् सादया यज्ञꣳ सुकृतस्य योनौ ।
देवावीर् देवान् हविषा यजास्य् अग्ने बृहद् यजमाने वयो धाः ॥ ११.३५ ॥

ਹੋਤਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਥਾਂ ਬੈਠ; ਗਿਆਨੀ ਹੋ ਕੇ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਯੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ, ਹਵਿ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨੀ। ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ।

11.36

नि होता होतृषदने विदानस् त्वेषो दीदिवाꣳ२ ऽ असदत् सुदक्षः ।
अदब्धव्रतप्रमतिर् वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो ऽ अग्निः ॥ ११.३६ ॥

ਹੋਤਾ ਦੇ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੇਜਸ੍ਵੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਨਿਪੁੰਨ ਅਗਨੀ ਬੈਠ ਗਏ। ਅਟੁੱਟ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵਸਿਸ਼ਠ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਜੀਭ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ।

11.37

सꣳ सीदस्व महाꣳ२ ऽ असि शोचस्व देववीतमः ।
वि धूमम् ऽ अग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥ ११.३७ ॥

ਬੈਠ ਜਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਅਗਨੀ, ਚਮਕ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਯੱਗ-ਯੋਗ ਅਗਨੀ, ਲਾਲ ਧੂੰਏਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।

11.38

अपो देवीर् उपसृज मधुमतीर् अयक्ष्माय प्रजाभ्यः ।
तासाम् आस्थानाद् उज् जिहताम् ओषधयः सुपिप्पलाः ॥ ११.३८ ॥

ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲੋ, ਮਿੱਠੇ ਜਲ ਭੇਜੋ, ਪਰਜਾ ਦੀ ਰੋਗ-ਰਹਿਤਤਾ ਲਈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ, ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ।

11.39

सं ते वायुर् मातरिश्वा दधातूत्तानाया हृदयं यद् विकस्तम् ।
यो देवानां चरसि प्राणथेन कस्मै देव वषड् अस्तु तुभ्यम् ॥ ११.३९ ॥

ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਾਯੂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਇਕੱਠੇ ਧਾਰਨ ਕਰੇ, ਉੱਤਾਨਪਾਤਰ ਦਾ ਪਾਟਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਾ ਤੂੰ, ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ — ਹੇ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਲਈ ਵਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ।

11.40

सुजातो ज्योतिषा सह शर्म वरूथम् आसदत् स्वः ।
वासो ऽ अग्ने विश्वरूपꣳ संव्ययस्व विभावसो ॥ ११.४० ॥

ਸੁਜਾਤ ਅਗਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਮੇਤ ਸ਼ਰਨ ਅਤੇ ਕਵਚ ਵਜੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਰਬ-ਰੂਪ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾਤਾ।

11.41

उद् उ तिष्ठ स्वध्वरावा नो देव्या धिया ।
दृशे च भासा बृहता शुशुक्वनिर् आग्ने याहि सुशस्तिभिः ॥ ११.४१ ॥

ਉੱਠ, ਹੇ ਸੁਯੱਗ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਦਿਵ੍ਯ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ। ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਮਕਦਾ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਚੰਗੀਆਂ ਉਸਤਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆ।

11.42

ऊर्ध्व ऽ ऊ षु ण ऽ ऊतये तिष्ठा देवो न सविता ।
ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यद् अञ्जिभिर् वाघद्भिर् विह्वयामहे ॥ ११.४२ ॥

ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੂੰ ਉੱਚਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ, ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਵਾਂਗ। ਅੰਜਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵਾਘਦਾਂ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਬਲ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਾਤਾ ਹੋ।

11.43

स जातो गर्भो ऽ असि रोदस्योर् अग्ने चारुर् विभृत ऽ ओषधीषु ।
चित्रः शिशुः परि तमास्य् अक्तून् प्र मातृभ्यो ऽ अधि कनिक्रदद् गाः ॥ ११.४३ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਦਿਯੌ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈਂ; ਸੁੰਦਰ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਅਦਭੁਤ ਬਾਲਕ ਵਾਂਗ ਹਨੇਰੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਗਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਗਰਜਦਾ ਹੈਂ।

11.44

स्थिरो भव वीड्व् अङ्ग ऽ आशुर् भव वाज्य् अर्वन् ।
पृथुर् भव सुषदस् त्वम् अग्नेः पुरीषवाहणः ॥ ११.४४ ॥

ਸਥਿਰ ਹੋ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ; ਤੇਜ਼ ਹੋ, ਵਾਜੀ ਅਰਵਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ, ਅਗਨੀ ਦੇ ਪੁਰੀਸ਼ਵਾਹਨ, ਉੱਤਮ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਤੂੰ।

11.45

शिवो भव प्रजाभ्यो मानुषीभ्यस् त्वम् अङ्गिरः ।
मा द्यावापृथिवी ऽ अभि शोचीर् मान्तरिक्षं मा वनस्पतीन् ॥ ११.४५ ॥

ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਜਾ ਲਈ ਤੂੰ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੋ। ਦਿਯੌ-ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ, ਬਨਸਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ।

11.46

प्रैतु वाजी कनिक्रदन् नानदद् रासभः पत्वा ।
भरन्न् अग्निं पुरीष्यं मा पाद्य् आयुषः पुरा ।
वृषाग्निं वृषणं भरन्न् अपां गर्भꣳ समुद्रियम् ।
अग्न ऽ आयाहि वीतये ॥ ११.४६ ॥

ਵਾਜੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਹਿਣਹਿਣਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਗਰਜਦਾ ਗਧਾ; ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਤੇ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰ ਨਾ ਡਿੱਗਣ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਗਰਭ ਚੁੱਕ ਕੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਭੋਗ ਲਈ ਆ।

11.47

ऋतꣳ सत्यम् ऋतꣳ सत्यम् ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरामः ।
ओषधयः प्रति मोदध्वम् अग्निम् एतꣳ शिवम् आयन्तम् अभ्य् अत्र युष्माः ।
व्यस्यन् विश्वा ऽ अनिरा ऽ अमीवा निषीदन् नो ऽ अप दुर्मतिं जहि ॥ ११.४७ ॥

ऋतं सत्यं, ऋतं सत्यं. अंगिरसां वांगू पुरीष्य अग्नि नू लयाईए। हे औषधियो, शिवरूप आवदी एस अग्नि विच इथे खुश होवो। सारी अनिरा, अमीवा नू दूर करके, साडे विच बैठ के साडी दुर्मति नू नाश करो।

11.48

ओषधयः प्रति गृभ्णीत पुष्पवतीः सुपिप्पलाः ।
अयं वो गर्भ ऽ ऋत्वियः प्रत्नꣳ सधस्थम् आसदत् ॥ ११.४८ ॥

हे औषधियो, फुल्लां वाली ते चंगे फलां वाली तुसीं (अग्नि नू) कबूल करो। तुहाडा ए ऋतु-उचित गर्भ (अग्नि) पुराने सधस्थान उत्ते बैठ गया है।

11.49

वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो ऽ अमीवाः ।
सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्याम् अग्नेर् अहꣳ सुहवस्य प्रणीतौ ॥ ११.४९ ॥

ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੈਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਅਮੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ। ਸੁਹਵ ਅਗਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਣਯਨ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਪਨਾਹ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਹਾਂ।

11.50

आपो हि ष्ठा मयोभुवस् ता न ऽ ऊर्जे दधातन ।
महे रणाय चक्षसे ॥ ११.५० ॥

ਹੇ ਜਲੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਉਹ ਜਲ, ਸਾਨੂੰ ਊਰਜਾ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਧਾਰਨ ਕਰਵਾਓ।

11.51

यो वः शिवतमो रसस् तस्य भाजयतेह नः ।
उशतीर् इव मातरः ॥ ११.५१ ॥

ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਰਸ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣਾਓ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ।

11.52

तस्मा ऽ अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ ।
आपो जनयथा च नः ॥ ११.५२ ॥

ਜਿਸ ਰਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵਾਸ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਰਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵਾਂਗੇ। ਹੇ ਜਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰੋ।

11.53

मित्रः सꣳसृज्य पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा सह ।
सुजातं जातवेदसम् अयक्ष्माय त्वा सꣳ सृजामि प्रजाभ्यः ॥ ११.५३ ॥

ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰਜਿਆ। ਸੁਜਾਤ, ਜਾਤਵੇਦਾ (ਅਗਨੀ), ਰੋਗ-ਰਹਿਤਤਾ ਲਈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ।

11.54

रुद्राः सꣳसृज्य पृथिवीं बृहज् ज्योतिः सम् ईधिरे ।
तेषां भानुर् अजस्र ऽ इच् छुक्रो देवेषु रोचते ॥ ११.५४ ॥

ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜਗਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਜੋਤ ਹੀ ਉੱਜਲ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।

11.55

सꣳसृष्टा वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्यां मृदम् ।
हस्ताभ्यां मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली कृणोतु ताम् ॥ ११.५५ ॥

ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਰ ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਕਰਮ-ਯੋਗ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੋਮਲ ਕਰਕੇ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਉਸਨੂੰ ਬਣਾਵੇ।

11.56

सिनीवाली सुकपर्दा सुकुरीरा स्वौपशा ।
सा तुभ्यम् अदिते मह्योखां दधातु हस्तयोः ॥ ११.५६ ॥

ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਜੂੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਗੰਢ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੰਦੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਅਦਿਤੀ, ਉਖਾ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰੇ।

11.57

उखां कृणोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया ।
माता पुत्रं यथोपस्थे साग्निं बिभर्तु गर्भ ऽ आ ।
मखस्य शिरोऽसि ॥ ११.५७ ॥

ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਉਖਾ ਬਣਾਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੇ। ਤੂੰ ਯੱਗ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ।

11.58

वसवस् त्वा कृण्वन्तु गायत्रेण छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि पृथिव्यसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
रुद्रास् त्वा कृण्वन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवास्य् अन्तरिक्षम् असि ।
धारया मयि प्रजाꣳ रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
आदित्यास् त्वा कृण्वन्तु जागतेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि द्यौर् असि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः कृण्वन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वद् ध्रुवासि दिशोऽसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ॥ ११.५८ ॥

ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਨ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ। ਧਾਰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ-ਪੁਸ਼ਟੀ, ਗੋ-ਸੰਪਦਾ, ਉੱਤਮ ਵੀਰਜ ਅਤੇ ਬੰਧੂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ (ਸਥਿਰ ਹੋਣ)। ਰੁਦਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਨ; ਤੂੰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਹੈਂ। ਧਾਰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ-ਪੁਸ਼ਟੀ, ਗੋ-ਸੰਪਦਾ, ਉੱਤਮ ਵੀਰਜ ਅਤੇ ਬੰਧੂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ (ਸਥਿਰ ਹੋਣ)। ਆਦਿੱਤਿਆ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਨ; ਤੂੰ ਦਿਊਲੋਕ ਹੈਂ। ਧਾਰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ-ਪੁਸ਼ਟੀ, ਗੋ-ਸੰਪਦਾ, ਉੱਤਮ ਵੀਰਜ ਅਤੇ ਬੰਧੂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ (ਸਥਿਰ ਹੋਣ)। ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਨ; ਤੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੈਂ। ਧਾਰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ-ਪੁਸ਼ਟੀ, ਗੋ-ਸੰਪਦਾ, ਉੱਤਮ ਵੀਰਜ ਅਤੇ ਬੰਧੂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ (ਸਥਿਰ ਹੋਣ)।

11.59

अदित्यै राम्नासि ।
अदितिष् टे बिलं गृभ्णातु ।
कृत्वाय सा महीम् उखां मृन्मयीं योनिम् अग्नये ।
पुत्रेभ्यः प्रायच्छद् अदितिः श्रपयान् इति ॥ ११.५९ ॥

ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈਂ। ਅਦਿਤੀ ਤੇਰਾ ਛੇਕ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੇ। ਅਗਨੀ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਾਂਡੀ ਨੂੰ ਯੋਨੀ ਬਣਾ ਕੇ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਪਕਾਉਣ।

11.60

वसवस् त्वा धूपयन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा धूपयन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा धूपयन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा धूपयन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
इन्द्रस् त्वा धूपयतु ।
वरुणस् त्वा धूपयतु ।
विष्णु त्वा धूपयतु ॥ ११.६० ॥

ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਧੂਪ ਦੇਣ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦੇਣ। ਆਦਿਤਿਆ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦੇਣ। ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵ ਤੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ ਤੈਨੂੰ ਧੂਪ ਦੇਵੇ। ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਧੂਪ ਦੇਵੇ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੈਨੂੰ ਧੂਪ ਦੇਵੇ।

11.61

अदितिष् ट्वा देवी विश्वदेव्यावती पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् खनत्व् अवट ।
देवानाम् त्वा पत्नीर् देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् दधतूखे ।
धिषणास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् अभीन्धताम् उखे ।
वरूत्रीष् ट्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वच् छ्रपयन्तूखे ।
ग्नास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ।
जनयस् त्वाच्छिन्नपत्रा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ॥ ११.६१ ॥

ਅਦਿਤੀ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਟੋਆ ਪੁੱਟੇ। ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਖਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ। ਧਿਸ਼ਣਾਵਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਖਾ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਬਾਲਣ। ਵਰੂਤ੍ਰੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਖਾ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣ। ਗ੍ਨਾਵਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਖਾ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣ। ਜਨਯਾਂ, ਅਖੰਡ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਖਾ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣ।