Yajurveda · Adhyāya 11

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

11.1

युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत् ॥ ११.१ ॥

Savitṛ, der zuerst den Geist anspannte, spannte den Gedanken für die Wahrheit an. Nachdem er das Licht Agnis gesammelt hatte, brachte er es von der Erde empor.

11.2

युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
स्वर्ग्याय शक्त्या ॥ ११.२ ॥

Mit einem angespannten Geist stehen wir im Antrieb des Gottes Savitṛ, um den Himmel zu erlangen, um Kraft zu gewinnen.

11.3

युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान् ॥ ११.३ ॥

Savitṛ, der die Götter angespannt hat, sandte durch Gedanken die zum Himmel Strebenden zum Firmament empor; Savitṛ treibt sie an, während sie ein großes Licht schaffen.

11.4

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ ११.४ ॥

Die inspirierten Seher spannen den Geist an und spannen auch die Gedanken an, für den großen weisen Seher. Die Anrufer halten sie auf vielerlei Weise; der, der die Wege kennt, ist einzig. Dies ist das große Lob des Gottes Savitṛ.

11.5

युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ ११.५ ॥

Ich verbinde für euch beide die alte heilige Formel mit Verehrung. Möge das Lob besonders zu euch gelangen, wie der Pfad des Weisen. Mögen alle Söhne des Unsterblichen, die in den himmlischen Wohnstätten stehen, hören.

11.6

यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा ।
यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना ॥ ११.६ ॥

Dessen Weg die anderen Götter folgten, in Anschauung der Größe und Kraft des Gottes; der die irdischen Dinge maß, jener schnelle Gott Savitṛ misst die Welten durch seine Größe.

11.7

देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु ॥ ११.७ ॥

O Gott Savitṛ, treibe das Opfer voran; treibe den Herrn des Opfers voran zum Wohlergehen. Möge der göttliche Gandharva, Reiniger der Einsicht, unsere Einsicht reinigen; möge der Herr der Rede unsere Rede süß machen.

11.8

इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् ।
ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा ॥ ११.८ ॥

O Gott Savitṛ, führe dieses unser Opfer vorwärts, von den Göttern beschützt, Freunde findend, in Wettkämpfen siegend, Reichtum gewinnend, Himmel gewinnend. Lass den Lobgesang durch den Vers gedeihen; mit dem Gāyatrī-Metrum lass Rathantara und Bṛhat gedeihen, im gāyatra-Kreislauf sich drehend. Svāhā.

11.9

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.९ ॥

Durch den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvin, mit den Händen Pūṣans, nehme ich dich. Mit dem Gāyatrī-Metrum, wie die Aṅgiras, nehme ich das Altarfeuer vom Sitz der Erde; mit dem Triṣṭubh-Metrum, wie die Aṅgiras, bring es herbei.

11.10

अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.१० ॥

Du bist der Grabstock, du bist die Frau. Durch dich mögen wir Agni am gemeinsamen Ort ausgraben können, im jagatī-Metrum, wie die Aṅgiras.

11.11

हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर ।
आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.११ ॥

Savitṛ, sie in die Hand legend und den goldenen Grabstock tragend, sammle das Licht Agnis und bringe es von der Erde herbei, mit dem anuṣṭubh-Metrum, wie die Aṅgiras.

11.12

प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् ।
दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत् ॥ ११.१२ ॥

O Schneller, eile vorwärts; laufe zum vortrefflichsten saṃvat. Deine höchste Geburt ist im Himmel, dein Nabel in der Luft, dein Schoß auf der Erde.

11.13

युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू ।
अग्निं भरन्तम् अस्मयुम् ॥ ११.१३ ॥

Auf dieser Fahrt, ihr beiden Vṛṣaṇvasu, spannt den Esel an, der Agni trägt, der uns begehrt.

11.14

योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे ।
सखाय ऽ इन्द्रमूतये ॥ ११.१४ ॥

Bei jedem Anspannen, bei jedem Wettkampf rufen wir den Mächtigsten an. Ihr Freunde, ruft Indra zum Schutz an.

11.15

प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि ।
उर्व् अन्तरिक्षं वीहि ।
स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह ॥ ११.१५ ॥

Vorwärts eilend, unversehrt herabsteigend, komm hierher unter Rudras Herrschaft über die Scharen. Du, der Wohlergehen bringt, komm. Durchschreite die weite Luft, sichere Wegfahrt und Furchtlosigkeit schaffend, mit Pūṣan zusammengejocht.

11.16

पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः ।
ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः ॥ ११.१६ ॥

Bring das Feuer von der Erde, dem Altar gemäß, wie die Aṅgiras, vom gemeinsamen Sitz der Erde. Wir nähern uns dem Feuer, dem Altar gemäß, wie die Aṅgiras. Wir werden das Feuer, dem Altar gemäß, wie die Aṅgiras, herbeibringen.

11.17

अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ॥ ११.१७ ॥

Agni, der Erste der Morgenröten, hat geschaut; der erste Jātavedas, den Tagen folgend. Den vielen Strahlen der Sonne folgend, hat er Himmel und Erde ausgespannt.

11.18

आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते ।
अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते ॥ ११.१८ ॥

Auf dem Weg angekommen, schüttelt der Schnelle alle Feinde ab; im großen gemeinsamen Sitz will er Agni mit seinem Auge niedersetzen.

11.19

आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् ।
भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम् ॥ ११.१९ ॥

O Schneller, nachdem du die Erde betreten hast, suche Agni mit Glanz. Sag uns zum Graben der Erde, von wo wir sie graben sollen.

11.20

द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः ।
विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः ॥ ११.२० ॥

Der Himmel ist dein Rücken, die Erde dein gemeinsamer Sitz, der Luftraum dein Selbst, der Ozean dein Schoß. Mit deinem Auge geschaut, stelle dich gegen die feindlichen Heere.

11.21

उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् ।
वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः ॥ ११.२१ ॥

Erhebe dich von diesem Sitz zu großem Glück, o Geber des Reichtums, o Vājin. Mögen wir in der Gunst der Erde sein und Agni in ihrem Schoß ausgraben.

11.22

उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् ।
ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम् ॥ ११.२२ ॥

Der Geber des Reichtums, der Vāja, ist hierher vorangeschritten, in die gute Welt der rechten Tat auf der Erde. Von dort lasst uns Agni von schönem Antlitz ausgraben, zum Himmel aufsteigend, zum höchsten Nāka.

11.23

आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम् ॥ ११.२३ ॥

Mit Geist und mit Ghee entzünde ich dich hier, der du in allen Welten wohnst: weit, quer ausgebreitet, groß an Kraft, überaus ausgedehnt, reich an Speise, ungestüm und sichtbar.

11.24

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत ।
मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः ॥ ११.२४ ॥

Von allen Seiten, dir zugewandt, entzünde ich dich mit Ghee und einem dämonenfreien Geist; mögest du erfreut sein. O Agni, schön wie ein Mann und von begehrenswerter Farbe, berühre ich mit meinem Körper den Nabel, leuchtend.

11.25

परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् ।
दधद् रत्नानि दाशुषे ॥ ११.२५ ॥

Agni, Herr der Kraft und Seher, schritt um die Opfergaben herum und schenkte dem Opferer Schätze.

11.26

परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रꣳ सहस्य धीमहि ।
धृषद्वर्णं दिवे-दिवे हन्तारं भङ्गुरावताम् ॥ ११.२६ ॥

O Agni, wir meditieren über dich ringsum, den begeisterten Seher der Kraft, der Tag für Tag kühn von Farbe ist und die krummen Feinde erschlägt.

11.27

त्वम् अग्ने द्युभिस् त्वम् आशुशुक्षणिस् त्वम् अद्भ्यस् त्वम् अश्मनस् परि ।
त्वं वनेभ्यस् त्वम् ओषधीभ्यस् त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥ ११.२७ ॥

O Agni, du aus den Tagen, du schnell Lodernder; du aus den Wassern, du aus dem Stein. Du aus den Wäldern, du aus den Pflanzen; o Herr der Menschen, rein wirst du unter den Menschen geboren.

11.28

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामि ।
ज्योतिष्मन्तं त्वाग्ने सुप्रतीकम् अजस्रेण भानुना दीद्यतम् ।
शिवं प्रजाभ्यो ऽहिꣳसन्तं पृथिव्या सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामः ॥ ११.२८ ॥

Durch den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins, mit den Händen Pūṣans, grabe ich dich. Vom gemeinsamen Sitz der Erde grabe ich wie die Aṅgiras das für die Grube geeignete Feuer. O Agni, strahlend, von schöner Gestalt, du, der mit unvergänglichem Licht leuchtet. Heilsam für die Geschöpfe, unschädlich, das Feuer vom Sitz der Erde graben wir wie die Aṅgiras.

11.29

अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् ।
वर्धमानो महाꣳ२ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व ॥ ११.२९ ॥

Du bist der Rücken der Wasser, der Schoß Agnis, wie das Meer, das nach allen Seiten schwillt. Wachsend, groß, bis hin zum Lotusteich, breite dich aus mit dem Maß und der Weite des Himmels.

11.30

शर्म च स्थो वर्म च स्थो ऽच्छिद्रे बहुले ऽ उभे ।
व्यचस्वती सं वसाथां भृतम् अग्निं पुरीष्यम् ॥ ११.३० ॥

Ihr zwei seid Zuflucht und Panzer; ihr zwei seid unversehrt und weit. Wohnt weit ausgebreitet beisammen; traget Agni, den Nährenden.

11.31

संवसाथा स्वर्विदा समीची ऽ उरसा त्मना ।
अग्निम् अन्तर् भरिष्यन्ती ज्योतिष्मन्तम् अजस्रम् इत् ॥ ११.३१ ॥

Beisammen wohnend, das himmlische Licht findend, einig schreitend, mit weiter Brust und Selbst, Agni in euch tragend, seid unablässig leuchtend.

11.32

पुरीष्यो सि विश्वभरा ऽ अथर्वा त्वा प्रथमो निर् अमन्थद् अग्ने ।
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ ११.३२ ॥

Du bist der Nährende, Träger von allem. Atharvan hat dich zuerst herausgequirlt, o Agni. O Agni, Atharvan hat dich aus dem Lotus von oben herausgequirlt. Vom Haupt aller, des Priesters.

11.33

तम् उ त्वा दध्यङ्ङ् ऋषिः पुत्र ऽ ईधे अथर्वणः ।
वृत्रहणं पुरंदरम् ॥ ११.३३ ॥

Dich eben entzündete der Seher Dadhyañc, der Sohn Atharvans — Vṛtratöter, Burgenzerstörer.

11.34

तम् उ त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् ।
धनंजयꣳ रणे-रणे ॥ ११.३४ ॥

Dich eben entzündete der Mächtige der Gewässer — größter Feindeserschläger, Reichtumsgewinner, in jeder Schlacht.

11.35

सीद होतः स्व ऽ उ लोके चिकित्वान् सादया यज्ञꣳ सुकृतस्य योनौ ।
देवावीर् देवान् हविषा यजास्य् अग्ने बृहद् यजमाने वयो धाः ॥ ११.३५ ॥

Hotar, setze dich an deinen eigenen Ort; als Weiser richte das Opfer im Schoß des Wohlgetanen ein. Beschützer der Götter, verehre die Götter mit der Opfergabe, o Agni. Verleihe dem Opferer große Lebenskraft.

11.36

नि होता होतृषदने विदानस् त्वेषो दीदिवाꣳ२ ऽ असदत् सुदक्षः ।
अदब्धव्रतप्रमतिर् वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो ऽ अग्निः ॥ ११.३६ ॥

Auf dem Sitz des hotṛ setzte sich Agni nieder, wissend, glänzend, leuchtend, geschickt. Vasiṣṭha, mit unbrechbaren Gelübden und festem Sinn, Träger der Tausend, Agni mit reiner Zunge.

11.37

सꣳ सीदस्व महाꣳ२ ऽ असि शोचस्व देववीतमः ।
वि धूमम् ऽ अग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥ ११.३७ ॥

Setze dich, du bist groß. Agni, der den Göttern liebste, leuchte. O Agni, opferwürdig, sende den rötlichen Rauch aus, gepriesen und schön von Gestalt.

11.38

अपो देवीर् उपसृज मधुमतीर् अयक्ष्माय प्रजाभ्यः ।
तासाम् आस्थानाद् उज् जिहताम् ओषधयः सुपिप्पलाः ॥ ११.३८ ॥

O göttliche Wasser, sendet süße Wasser herbei, für die Krankheitsfreiheit der Menschen. Von ihrem Stand mögen die Kräuter emporsteigen, reich an guten Früchten.

11.39

सं ते वायुर् मातरिश्वा दधातूत्तानाया हृदयं यद् विकस्तम् ।
यो देवानां चरसि प्राणथेन कस्मै देव वषड् अस्तु तुभ्यम् ॥ ११.३९ ॥

Für dich möge Vāyu Mātariśvan das gespaltene Herz der umgekehrten Pfanne zusammen halten. Du, der du unter den Göttern durch den Atem wandelst, o Gott, dem das vaṣaṭ gilt, es sei dir.

11.40

सुजातो ज्योतिषा सह शर्म वरूथम् आसदत् स्वः ।
वासो ऽ अग्ने विश्वरूपꣳ संव्ययस्व विभावसो ॥ ११.४० ॥

Agni, wohlgeboren, setzte sich im Himmel nieder mit dem Licht, als Schutz und schützende Hülle. O Agni, hülle dich in das Gewand aller Gestalten, o Spender des Lichtes.

11.41

उद् उ तिष्ठ स्वध्वरावा नो देव्या धिया ।
दृशे च भासा बृहता शुशुक्वनिर् आग्ने याहि सुशस्तिभिः ॥ ११.४१ ॥

Erhebe dich, o guter Opferer, zu uns mit göttlichem Denken. Zum Sehen und mit großem Licht, lodernd, o Agni, komm mit guten Lobpreisungen.

11.42

ऊर्ध्व ऽ ऊ षु ण ऽ ऊतये तिष्ठा देवो न सविता ।
ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यद् अञ्जिभिर् वाघद्भिर् विह्वयामहे ॥ ११.४२ ॥

Erhebe dich zu unserem Schutz, wie der Gott Savitṛ. Sei der hohe Spender der Kraft, wenn wir dich mit den añjali und den vāghat anrufen.

11.43

स जातो गर्भो ऽ असि रोदस्योर् अग्ने चारुर् विभृत ऽ ओषधीषु ।
चित्रः शिशुः परि तमास्य् अक्तून् प्र मातृभ्यो ऽ अधि कनिक्रदद् गाः ॥ ११.४३ ॥

O Agni, du bist geboren aus dem Schoß von Himmel und Erde, lieblich, getragen in den Pflanzen. Wie ein wundersames Kind brüllst du um die dunklen Nächte, über den Kühen, für die Mütter.

11.44

स्थिरो भव वीड्व् अङ्ग ऽ आशुर् भव वाज्य् अर्वन् ।
पृथुर् भव सुषदस् त्वम् अग्नेः पुरीषवाहणः ॥ ११.४४ ॥

Sei fest, mit starken Gliedern; sei schnell, kraftvolles Ross. Sei weit, Träger der Erde des Agni-Altars, du gut Sitzender.

11.45

शिवो भव प्रजाभ्यो मानुषीभ्यस् त्वम् अङ्गिरः ।
मा द्यावापृथिवी ऽ अभि शोचीर् मान्तरिक्षं मा वनस्पतीन् ॥ ११.४५ ॥

O Aṅgiras, sei den menschlichen Geschöpfen gnädig. Verbrenne nicht Himmel und Erde, verbrenne nicht den Luftraum, verbrenne nicht die Bäume.

11.46

प्रैतु वाजी कनिक्रदन् नानदद् रासभः पत्वा ।
भरन्न् अग्निं पुरीष्यं मा पाद्य् आयुषः पुरा ।
वृषाग्निं वृषणं भरन्न् अपां गर्भꣳ समुद्रियम् ।
अग्न ऽ आयाहि वीतये ॥ ११.४६ ॥

Das schnelle Ross schreite hervor, wiehernd, der Esel schreit; mit seinen Füßen Agni und die Erde des Altars tragend, mögen die Füße nicht versagen vor dem Ende des Lebens. Den Stier Agni tragend, den mächtigen Stier, den ozeanischen Schoß der Wasser. O Agni, komm zum Genuss.

11.47

ऋतꣳ सत्यम् ऋतꣳ सत्यम् ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरामः ।
ओषधयः प्रति मोदध्वम् अग्निम् एतꣳ शिवम् आयन्तम् अभ्य् अत्र युष्माः ।
व्यस्यन् विश्वा ऽ अनिरा ऽ अमीवा निषीदन् नो ऽ अप दुर्मतिं जहि ॥ ११.४७ ॥

Wahrheit und Wahrheit. Wie die Aṅgiras bringen wir den fruchtbaren Agni. O Pflanzen, freut euch hier an diesem heilbringenden nahenden Agni. Alle Feindseligen und Krankheiten vertreibend, unter uns sitzend, entfernt unseren bösen Gedanken.

11.48

ओषधयः प्रति गृभ्णीत पुष्पवतीः सुपिप्पलाः ।
अयं वो गर्भ ऽ ऋत्वियः प्रत्नꣳ सधस्थम् आसदत् ॥ ११.४८ ॥

O Pflanzen, reich an Blüten und gut fruchtend, nehmt dies auf. Dieser jahreszeitliche Keim von euch hat sich auf dem alten gemeinsamen Sitz niedergelassen.

11.49

वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो ऽ अमीवाः ।
सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्याम् अग्नेर् अहꣳ सुहवस्य प्रणीतौ ॥ ११.४९ ॥

Mit deiner großen Kraft leuchtend, vertreibe die hasserfüllten Dämonen und Krankheiten. Möge ich im großen, guten Schutz des leicht anzurufenden Agni wohnen, bei seiner Vorwärtsführung.

11.50

आपो हि ष्ठा मयोभुवस् ता न ऽ ऊर्जे दधातन ।
महे रणाय चक्षसे ॥ ११.५० ॥

O Wasser, ihr seid wahrlich Bringer des Glücks. Jene Wasser, gewährt uns Nahrung und Kraft, für große Freude und für die Sicht.

11.51

यो वः शिवतमो रसस् तस्य भाजयतेह नः ।
उशतीर् इव मातरः ॥ ११.५१ ॥

Von eurem heilsamsten Saft teilt uns hier etwas mit, wie liebende Mütter es tun.

11.52

तस्मा ऽ अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ ।
आपो जनयथा च नः ॥ ११.५२ ॥

Für jenen Saft, zu dem ihr unsere Wohnstatt und unser Gedeihen antreibt, mögen wir gut zu euch kommen. O Wasser, erzeugt uns.

11.53

मित्रः सꣳसृज्य पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा सह ।
सुजातं जातवेदसम् अयक्ष्माय त्वा सꣳ सृजामि प्रजाभ्यः ॥ ११.५३ ॥

Mitra hat Erde und Boden mit dem Licht vereint und geschaffen. Dich, wohlgeborener Jātavedas (Agni), vereine ich zur Krankheitsfreiheit und für die Nachkommen.

11.54

रुद्राः सꣳसृज्य पृथिवीं बृहज् ज्योतिः सम् ईधिरे ।
तेषां भानुर् अजस्र ऽ इच् छुक्रो देवेषु रोचते ॥ ११.५४ ॥

Die Rudras haben die Erde verbunden und ein großes Licht entzündet; ihr unermüdlicher Glanz leuchtet hell unter den Göttern.

11.55

सꣳसृष्टा वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्यां मृदम् ।
हस्ताभ्यां मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली कृणोतु ताम् ॥ ११.५५ ॥

Sinīvālī möge den mit den Vasus, Rudras und Weisen vermischten, für das Opfer geeigneten Ton mit den Händen weich machen und ihn formen.

11.56

सिनीवाली सुकपर्दा सुकुरीरा स्वौपशा ।
सा तुभ्यम् अदिते मह्योखां दधातु हस्तयोः ॥ ११.५६ ॥

Sinīvālī mit schönen Zöpfen, schönen Knoten und schöner Schlinge möge für dich die Ukhā in ihren beiden Händen halten, o große Aditi.

11.57

उखां कृणोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया ।
माता पुत्रं यथोपस्थे साग्निं बिभर्तु गर्भ ऽ आ ।
मखस्य शिरोऽसि ॥ ११.५७ ॥

Aditi möge die Ukhā mit Kraft, mit den Armen und mit Geschick herstellen. Wie eine Mutter ihren Sohn im Schoß trägt, so trage sie Agni im Leib. Du bist das Haupt des Opfers.

11.58

वसवस् त्वा कृण्वन्तु गायत्रेण छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि पृथिव्यसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
रुद्रास् त्वा कृण्वन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवास्य् अन्तरिक्षम् असि ।
धारया मयि प्रजाꣳ रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
आदित्यास् त्वा कृण्वन्तु जागतेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि द्यौर् असि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः कृण्वन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वद् ध्रुवासि दिशोऽसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ॥ ११.५८ ॥

Mögen die Vasus dich mit dem Gāyatrī-Metrum fest machen, wie die Aṅgirasas; du bist die Erde. Durch deinen Halt mögen Nachkommen, Reichtum und Wohlstand, Herrschaft über das Vieh, gute Heldenkraft und Verwandte in mir gegründet werden, für den Opferherrn. Mögen die Rudras dich mit dem Triṣṭubh-Metrum fest machen, wie die Aṅgirasas; du bist der Luftraum. Durch deinen Halt mögen Nachkommen, Reichtum und Wohlstand, Herrschaft über das Vieh, gute Heldenkraft und Verwandte in mir gegründet werden, für den Opferherrn. Mögen die Ādityas dich mit dem Jagatī-Metrum fest machen, wie die Aṅgirasas; du bist der Himmel. Durch deinen Halt mögen Nachkommen, Reichtum und Wohlstand, Herrschaft über das Vieh, gute Heldenkraft und Verwandte in mir gegründet werden, für den Opferherrn. Mögen alle Viśvedevas und Vaiśvānaras dich mit dem Anuṣṭubh-Metrum fest machen, wie die Aṅgirasas; du bist die Himmelsrichtungen. Durch deinen Halt mögen Nachkommen, Reichtum und Wohlstand, Herrschaft über das Vieh, gute Heldenkraft und Verwandte in mir gegründet werden, für den Opferherrn.

11.59

अदित्यै राम्नासि ।
अदितिष् टे बिलं गृभ्णातु ।
कृत्वाय सा महीम् उखां मृन्मयीं योनिम् अग्नये ।
पुत्रेभ्यः प्रायच्छद् अदितिः श्रपयान् इति ॥ ११.५९ ॥

Du bist für Aditi erfreulich. Aditi möge deine Öffnung ergreifen. Nachdem sie den großen Tontopf zum Schoß für Agni gemacht hatte, gab Aditi ihn ihren Söhnen mit den Worten: Sie sollen kochen.

11.60

वसवस् त्वा धूपयन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा धूपयन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा धूपयन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा धूपयन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
इन्द्रस् त्वा धूपयतु ।
वरुणस् त्वा धूपयतु ।
विष्णु त्वा धूपयतु ॥ ११.६० ॥

Mögen die Vasus dich mit dem Gāyatrī-Metrum räuchern, wie die Aṅgiras. Mögen die Rudras dich mit dem Triṣṭubh-Metrum räuchern, wie die Aṅgiras. Mögen die Ādityas dich mit dem Jagatī-Metrum räuchern, wie die Aṅgiras. Mögen alle Viśvedevas und Vaiśvānaras dich mit dem Anuṣṭubh-Metrum räuchern, wie die Aṅgiras. Möge Indra dich räuchern. Möge Varuṇa dich räuchern. Möge Viṣṇu dich räuchern.

11.61

अदितिष् ट्वा देवी विश्वदेव्यावती पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् खनत्व् अवट ।
देवानाम् त्वा पत्नीर् देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् दधतूखे ।
धिषणास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् अभीन्धताम् उखे ।
वरूत्रीष् ट्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वच् छ्रपयन्तूखे ।
ग्नास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ।
जनयस् त्वाच्छिन्नपत्रा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ॥ ११.६१ ॥

Aditi, die Göttin, die bei allen Göttern ist, im gemeinsamen Schoß der Erde, nach Art der Aṅgiras, möge für dich die Grube graben. Mögen die Gattinnen der Götter, Göttinnen, die bei allen Göttern sind, im gemeinsamen Schoß der Erde, nach Art der Aṅgiras, dich in den ukhā legen. Mögen die Dhiṣaṇās, Göttinnen, die bei allen Göttern sind, im gemeinsamen Schoß der Erde, nach Art der Aṅgiras, das Feuer im ukhā entzünden. Mögen die Varūtrīs, Göttinnen, die bei allen Göttern sind, im gemeinsamen Schoß der Erde, nach Art der Aṅgiras, im ukhā kochen. Mögen die Gnās, Göttinnen, die bei allen Göttern sind, im gemeinsamen Schoß der Erde, nach Art der Aṅgiras, im ukhā kochen. Mögen die Janayas, Göttinnen mit unversehrten Flügeln, die bei allen Göttern sind, im gemeinsamen Schoß der Erde, nach Art der Aṅgiras, im ukhā kochen.

11.62

मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि ।
द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम् ॥ ११.६२ ॥

Der Schutz des Mitra, von den Menschen getragen, im Gewinn des Gottes. Glanz, wunderbarster Ruhm.

11.63

देवस् त्वा सवितोद्वपतु सुपाणिः स्वङ्गुरिः सुबाहुर् उत शक्त्या ।
अव्यथमाना पृथिव्याम् आशा दिश ऽ आ पृण ॥ ११.६३ ॥

Möge der Gott Savitṛ dich aufrichten, schönhändig, schönfingrig, schönarmig, mit Kraft. Unerschütterlich auf der Erde, fülle die Weltgegenden und Richtungen.

11.64

उत्थाय बृहती भवोद् उ तिष्ठ ध्रुवा त्वम् ।
मित्रैतां तऽउखां परि ददाम्य् अभित्त्या ऽएषा मा भेदि ॥ ११.६४ ॥

Erhebe dich und werde groß; stehe aufrecht, du bist fest. O Freund, ich lege diese deine Ukhā ringsum, damit sie nicht zerbreche.

11.65

वसवस् त्वा छृन्दन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा छृन्दन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा छृन्दन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा ऽ आ छृन्दन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.६५ ॥

Mögen dich die Vasus mit dem Metrum Gāyatrī erfreuen, wie die Aṅgiras. Mögen dich die Rudras mit dem Metrum Triṣṭubh erfreuen, wie die Aṅgiras. Mögen dich die Ādityas mit dem Metrum Jagatī erfreuen, wie die Aṅgiras. Mögen dich alle Vaiśvānara-Götter mit dem Metrum Anuṣṭubh erfreuen, wie die Aṅgiras.

11.66

आकूतिम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
मनो मेधाम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
चित्तं विज्ञातम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
वाचो विधृतिम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
प्रजापतये मनवे स्वाहा ।
ऽ अग्नये वैश्वानराय स्वाहा ॥ ११.६६ ॥

Dem Entschluss, dem in Bewegung gesetzten Agni, svāhā. Dem Geist, der Einsicht, dem in Bewegung gesetzten Agni, svāhā. Dem Denken, dem Erkennen, dem in Bewegung gesetzten Agni, svāhā. Dem Halt der Rede, dem in Bewegung gesetzten Agni, svāhā. Dem Prajāpati, dem Manu, svāhā. Dem Agni, dem Vaiśvānara, svāhā.