யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 11

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

11.1

युञ्जानः प्रथमं मनस् तत्वाय सविता धियम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आभरत् ॥ ११.१ ॥

முதலில் மனதை இணைத்தவராகிய சவிதா, உண்மைக்காக அறிவை இணைத்தார். அக்னியின் ஒளியை ஒன்று சேர்த்து பூமியின் மேல் அதைக் கொண்டுவந்தார்.

11.2

युक्तेन मनसा वयं देवस्य सवितुः सवे ।
स्वर्ग्याय शक्त्या ॥ ११.२ ॥

இணைக்கப்பட்ட மனதுடன் நாம் தேவன் சவிதாவின் ஏவுதலில் (இருக்கிறோம்). சுவர்க்கத்திற்காக, சக்திக்காக (நாம்).

11.3

युक्त्वाय सविता देवान्त् स्वर्यतो धिया दिवम् ।
बृहज् ज्योतिः करिष्यतः सविता प्र सुवाति तान् ॥ ११.३ ॥

சவிதா தேவர்களை இணைத்து, புத்தியால் சுவர்க்கத்தை நோக்கிச் செல்பவர்களை வானுக்கு (அனுப்பினார்). பெரிய ஒளியை உண்டாக்குபவர்களை சவிதா அவர்களை ஏவுகிறார்.

11.4

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽ इन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥ ११.४ ॥

விப்ரர்கள் மனதை இணைக்கிறார்கள்; மேலும் புத்திகளையும் இணைக்கிறார்கள், மகத்தான ஞானியான விப்ரருக்காக. ஹோதா பல வழிகளில் அவற்றைத் தாங்கினார்; வழிகளை அறிந்தவர் ஒருவரே. தேவன் சவிதாவின் பெரும் துதி இதுவே.

11.5

युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक ऽ एतु पथ्येव सूरेः ।
शृण्वन्तु विश्वे ऽ अमृतस्य पुत्रा ऽ आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥ ११.५ ॥

உங்கள் இருவருக்காகவும் பழைய பிரம்மத்தை வணக்கத்துடன் இணைக்கிறேன். சூரியின் வழியைப்போல் புகழ் விசேஷமாக செல்லட்டும். திவ்ய தாமங்களில் நிற்கும் அமிருதத்தின் அனைத்து மகன்களும் கேட்கட்டும்.

11.6

यस्य प्रयाणम् अन्व् अन्य ऽ इद् ययुर् देवा देवस्य महिमानम् ओजसा ।
यः पार्थिवानि विममे स ऽ एतशो रजासि देवः सविता महित्वना ॥ ११.६ ॥

எவருடைய செலவைப் பின்பற்றி பிற தேவர்கள் சென்றனரோ, தேவனின் மகிமையையும் வலிமையையும் (கண்டு); பூமியின் பொருட்களை அளந்தவன், அந்த விரைந்த தேவன் சவிதா தன் மகிமையால் உலகங்களை அளக்கிறான்.

11.7

देव सवितः प्र सुव यज्ञं प्र सुव यज्ञपतिं भगाय ।
दिव्यो गन्धर्वः केतपूः केतं नः पुनातु वाचस् पतिर् वाचं नः स्वदतु ॥ ११.७ ॥

ஓ சவிதா தேவா! யாகத்தை முன்னெடுத்துச் செலுத்து; யாகபதியை செல்வத்திற்காக முன்னெடுத்துச் செலுத்து. திவ்ய கந்தர்வன், ஞானத்தைத் தூய்மைப்படுத்துபவன், நம் ஞானத்தைப் புனிதப்படுத்தட்டும்; வாக்கின் அதிபதி நம் வாக்கை இனிமையாக்கட்டும்.

11.8

इमं नो देव सवितर् यज्ञं प्र णय देवाव्यꣳ सखिविदꣳ सत्राजितं धनजितꣳ स्वर्जितम् ।
ऋचा स्तोमꣳ समर्धय गायत्रेण रथन्तरं बृहद् गायत्रवर्तनि स्वाहा ॥ ११.८ ॥

ஓ சவிதா தேவா! தேவர்களால் காக்கப்பட்ட, நண்பர்களைக் கண்டடையச் செய்யும், போர்களில் வெற்றி தரும், செல்வத்தையும் சொர்க்கத்தையும் வெல்லும் இவ்யாகத்தை முன்னெடுத்துச் செல். ருக்கால் ஸ்தோமத்தை வளர்; காயத்ரி சந்தத்தால் ரதந்தரத்தையும் பிருஹத்தையும் (வளர்); காயத்ர வழியில் சுழல்வதாக. ஸ்வாஹா.

11.9

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.९ ॥

சவிதா தேவனின் தூண்டுதலால், அஸ்வினிகளின் கரங்களால், பூஷனின் கைகளால் உன்னை நான் ஏற்கிறேன். காயத்ரி சந்தத்தால், அங்கிரஸர்களைப் போல, பூமியின் இருப்பிடத்திலிருந்து புரீஷ்ய அக்னியை ஏற்கிறேன்; திரிஷ்டுப் சந்தத்தால், அங்கிரஸர்களைப் போல, அதைக் கொண்டு வா.

11.10

अभ्रिर् असि नार्य् असि त्वया वयम् अग्निꣳ शकेम खनितुꣳ सधस्थ आ जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.१० ॥

நீ தோண்டும் மண்வெட்டி; நீ பெண். உன்னால் நாங்கள் அக்னியை ஒரே இடத்தில் தோண்டி எடுக்கலாம். ஜகதீ சந்தஸால், அங்கிரசர்களைப் போல.

11.11

हस्त ऽ आधाय सविता बिभ्रद् अभ्रिꣳ हिरण्ययीम् ।
अग्नेर् ज्योतिर् निचाय्य पृथिव्या ऽ अध्य् आ भर ।
आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.११ ॥

சவிதா கையில் வைத்து பொன்னாலான மண்வெட்டியைத் தாங்கி, அக்னியின் ஒளியைச் சேகரித்து பூமியின் மேலிருந்து கொண்டு வா. அனுஷ்டுப் சந்தஸால், அங்கிரசர்களைப் போல.

11.12

प्रतूर्तं वाजिन्न् आ द्रव वरिष्ठाम् अनु सम्वतम् ।
दिवि ते जन्म परमम् अन्तरिक्षे तव नाभिः पृथिव्याम् अधि योनिर् इत् ॥ ११.१२ ॥

ஓ வேகமானவனே, விரைந்து முன்னேறு; மிக உயர்ந்த சம்வதத்தை நோக்கி ஓடு. வானில் உன் மிக உயர்ந்த பிறப்பு; அந்தரிக்ஷத்தில் உன் நாபி; பூமியில் உன் யோனி.

11.13

युञ्जाथाꣳ रासभं युवम् अस्मिन् यामे वृषण्वसू ।
अग्निं भरन्तम् अस्मयुम् ॥ ११.१३ ॥

இந்தப் பயணத்தில் நீங்கள் இருவரும் கழுதையை நுகத்தில் பூட்டுங்கள், ஓ வ்ருஷண்வசுக்களே. அக்னியைச் சுமந்து செல்லும், நம்மை விரும்பும் அவனை.

11.14

योगे-योगे तवस्तरं वाजे-वाजे हवामहे ।
सखाय ऽ इन्द्रमूतये ॥ ११.१४ ॥

ஒவ்வொரு இணைப்பிலும், மிக வலிமையானவனை ஒவ்வொரு போட்டியிலும் அழைக்கிறோம். நண்பர்களே, பாதுகாப்புக்காக இந்திரனை (அழையுங்கள்).

11.15

प्रतूर्वन्न् एह्य् अवक्रामन्न् अशस्तो रुद्रस्य गाणपत्यं मयोभूर् एहि ।
उर्व् अन्तरिक्षं वीहि ।
स्वस्तिगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् पूष्णा सयुजा सह ॥ ११.१५ ॥

முன்னேறி வருக, தீங்கின்றி இறங்குக. ருத்ரனின் கணபதித்துவத்தில். நலம் தருபவனே, வா. விசாலமான அந்தரிக்ஷத்தில் செல். மங்கலமான வழியில், அபயம் அளித்து, பூஷனுடன் ஒன்றாக இணைந்து.

11.16

पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् आ भर ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् अच्छेमः ।
ऽ अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरिष्यामः ॥ ११.१६ ॥

பூமியின் சதஸ்தத்திலிருந்து அங்கிரஸர்களைப் போல புரீஷ்ய அக்னியைக் கொண்டு வா. அங்கிரஸர்களைப் போல புரீஷ்ய அக்னியை நாங்கள் அணுகுகிறோம். அங்கிரஸர்களைப் போல புரீஷ்ய அக்னியை நாங்கள் கொண்டு வருவோம்.

11.17

अन्व् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् अन्व् अहानि प्रथमो जातवेदाः ।
अनु सूर्यस्य पुरुत्रा च रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ॥ ११.१७ ॥

உஷஸ்களின் முன்னணியைக் அக்னி கண்டான். முதல் ஜாதவேதஸ் அக்னி நாட்களைத் தொடர்ந்து. சூரியனின் பல கதிர்களைத் தொடர்ந்து, வானையும் பூமியையும் அவன் விரித்தான்.

11.18

आगत्य वाज्य् अध्वानꣳ सर्वा मृधो विधूनुते ।
अग्निꣳ सधस्थे महति चक्षुषा नि चिकीषते ॥ ११.१८ ॥

வாஜீ வழியில் வந்து எல்லா எதிரிகளையும் உதறுகிறான். பெரிய சதஸ்தத்தில் அக்னியை கண்ணால் கீழே நிறுவ விரும்புகிறான்.

11.19

आक्रम्य वाजिन् पृथिवीम् अग्निम् इच्छ रुचा त्वम् ।
भूम्या वृक्त्वाय नो ब्रूहि यतः खनेम तं वयम् ॥ ११.१९ ॥

ஓ வாஜின், பூமியின் மீது நடந்து, ஒளியுடன் அக்னியைத் தேடு. பூமியைத் தோண்ட எங்களுக்குச் சொல், அவனை எங்கிருந்து நாங்கள் தோண்டுவோம்.

11.20

द्यौस् ते पृष्ठं पृथिवी सधस्थम् आत्मान्तरिक्षꣳ समुद्रो योनिः ।
विख्याय चक्षुषा त्वम् अभि तिष्ठ पृतन्यतः ॥ ११.२० ॥

வானம் உன் முதுகு, பூமி சதஸ்தம், அந்தரிக்ஷம் ஆத்மா, சமுத்திரம் யோனி. கண்ணால் பார்த்து, நீ எதிரி படைகளுக்கு எதிராக நில்.

11.21

उत् क्राम महते सौभगायास्माद् आस्थानाद् द्रविणोदा वाजिन् ।
वयꣳ स्याम सुमतौ पृथिव्या ऽ अग्निं खनन्त ऽ उपस्थे ऽ अस्याः ॥ ११.२१ ॥

மகத்தான செல்வத்திற்காக இந்த இருக்கையிலிருந்து எழுந்திரு, செல்வம் அளிப்பவனே, வாஜின். பூமியின் நல்லருளில் நாங்கள் இருப்போம், அதன் மடியில் அக்னியை தோண்டியபடி.

11.22

उद् अक्रमीद् द्रविणोदा वाज्य् अर्वाकः सु लोकꣳ सुकृतं पृथिव्याम् ।
ततः खनेम सुप्रतीकम् अग्निꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम् ॥ ११.२२ ॥

செல்வம் அளிப்பவனாகிய வாஜி இங்கே எழுந்தருளினான், பூமியில் நற்செயலின் நல்ல உலகில். அங்கிருந்து நல்ல முகமுடைய அக்னியை தோண்டுவோம், சொர்க்கத்தில் உயர்ந்த வானுலகை அடைந்தபடி.

11.23

आ त्वा जिघर्मि मनसा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा ।
पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठम् अन्नै रभसं दृशानम् ॥ ११.२३ ॥

மனதாலும் நெய்யாலும் உன்னை இங்கே பிரகாசிக்கச் செய்கிறேன், எல்லா உலகங்களிலும் நிலைபெற்றிருப்பவனே. விரிந்தவனே, குறுக்காகப் பரவியவனே, வலிமையால் பெரியவனே, மிக விசாலமானவனே, உணவுடன் கூடியவனே, வேகமுள்ளவனே, காணப்படுபவனே.

11.24

आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्य् अरक्षसा मनसा तज् जुषेत ।
मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो ऽ अग्निर् नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः ॥ ११.२४ ॥

எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் எதிர்நோக்கித் திரும்பிய உன்னை, அரக்கர்களற்ற மனதோடு நெய்யால் பிரகாசிக்கச் செய்கிறேன்; அது மகிழ்வதாக. மனிதனைப் போன்ற அழகுடைய, விரும்பத்தக்க நிறமுடைய அக்னியே, நாபியை என் உடலால் தொடுகிறேன், ஒளிர்ந்தபடி.

11.25

परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् ।
दधद् रत्नानि दाशुषे ॥ ११.२५ ॥

பலத்தின் தலைவனும் கவியுமான அக்னி அவிர்ப்பொருட்களைச் சுற்றி நடந்தான். யஜமானனுக்கு ரத்தினங்களை அளித்தபடி.

11.26

परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रꣳ सहस्य धीमहि ।
धृषद्वर्णं दिवे-दिवे हन्तारं भङ्गुरावताम् ॥ ११.२६ ॥

அக்னியே, நாங்கள் உன்னைச் சுற்றி, வலிமையின் தூண்டும் ஞானியை தியானிக்கிறோம்; அவன் நாள்தோறும் துணிவான நிறம் கொண்டவன், வளைந்த எதிரிகளை அழிப்பவன்.

11.27

त्वम् अग्ने द्युभिस् त्वम् आशुशुक्षणिस् त्वम् अद्भ्यस् त्वम् अश्मनस् परि ।
त्वं वनेभ्यस् त्वम् ओषधीभ्यस् त्वं नृणां नृपते जायसे शुचिः ॥ ११.२७ ॥

அக்னியே, நீ நாட்களிலிருந்து; நீ விரைவாக எரிபவன்; நீ நீரிலிருந்து, நீ கல்லிலிருந்து தோன்றுகிறாய். நீ காடுகளிலிருந்து, நீ மூலிகைகளிலிருந்து; மனிதர்களின் அரசே, தூய்மையாக நீ மனிதர்களில் பிறக்கிறாய்.

11.28

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
पृथिव्याः सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामि ।
ज्योतिष्मन्तं त्वाग्ने सुप्रतीकम् अजस्रेण भानुना दीद्यतम् ।
शिवं प्रजाभ्यो ऽहिꣳसन्तं पृथिव्या सधस्थाद् अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वत् खनामः ॥ ११.२८ ॥

சவிதா தேவனின் தூண்டுதலில், அஷ்வினரின் கரங்களால், பூஷனின் கைகளால் உன்னை நான் தோண்டுகிறேன். பூமியின் பொது இருக்கையிலிருந்து, அங்கிரஸர்கள் போல, குழிக்குத் தகுந்த அக்னியை நான் தோண்டுகிறேன். ஒளிமயமானவனே, அழகிய வடிவினனே, அழியாத ஒளியால் பிரகாசிக்கும் உன்னை (நான் தோண்டுகிறேன்). மக்களுக்கு நலம் தரும், துன்புறுத்தாத அக்னியை பூமியின் இருக்கையிலிருந்து, அங்கிரஸர்கள் போல, நாம் தோண்டுகிறோம்.

11.29

अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् ।
वर्धमानो महाꣳ२ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व ॥ ११.२९ ॥

நீ நீர்களின் முதுகு; அக்னியின் பிறப்பிடம்; எல்லாப் பக்கமும் பொங்கும் கடல் (போல்). வளர்ந்து, மகத்தாக, புஷ்கரம் வரை, வானத்தின் அளவினாலும் அகலத்தினாலும் விரிவடை.

11.30

शर्म च स्थो वर्म च स्थो ऽच्छिद्रे बहुले ऽ उभे ।
व्यचस्वती सं वसाथां भृतम् अग्निं पुरीष्यम् ॥ ११.३० ॥

நீங்கள் இருவரும் அடைக்கலமும் கவசமும் ஆவீர்கள்; நீங்கள் இருவரும் துளையற்றவர்களும் விரிந்தவர்களும் ஆவீர்கள். விரிந்து ஒன்றாக வசியுங்கள்; செழிப்பளிக்கும் அக்னியைத் தாங்குங்கள்.

11.31

संवसाथा स्वर्विदा समीची ऽ उरसा त्मना ।
अग्निम् अन्तर् भरिष्यन्ती ज्योतिष्मन्तम् अजस्रम् इत् ॥ ११.३१ ॥

ஒன்றாக வசிப்பவர்களே, விண்ணொளியை அடைபவர்களே, ஒன்றுபட்டுச் செல்பவர்களே, விரிந்த மார்புடனும் தன்னுடனும், அக்னியை உள்ளே தாங்குபவர்களே, ஒளிமிக்கவராய் இடைவிடாது இருங்கள்.

11.32

पुरीष्यो सि विश्वभरा ऽ अथर्वा त्वा प्रथमो निर् अमन्थद् अग्ने ।
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ ११.३२ ॥

நீ செழிப்பளிப்பவன், அனைத்தையும் தாங்குபவன். அதர்வன் முதலில் உன்னைக் கடைந்தெடுத்தான், அக்னியே. அக்னியே, அதர்வன் புஷ்கரத்திலிருந்து மேலிருந்து உன்னைக் கடைந்தெடுத்தான். அனைவரின் தலையிலிருந்து, ஹோதாவின்.

11.33

तम् उ त्वा दध्यङ्ङ् ऋषिः पुत्र ऽ ईधे अथर्वणः ।
वृत्रहणं पुरंदरम् ॥ ११.३३ ॥

அந்த உன்னையே தத்யங் முனிவர், அதர்வனின் மகன், மூட்டினான். வ்ருத்திரனைக் கொல்பவனும், கோட்டைகளை அழிப்பவனுமான உன்னை.

11.34

तम् उ त्वा पाथ्यो वृषा समीधे दस्युहन्तमम् ।
धनंजयꣳ रणे-रणे ॥ ११.३४ ॥

அந்த உன்னையே நீர்களில் வாழும் வ்ருஷா மூட்டினான் — தஸ்யுக்களை மிகுதியாகக் கொல்பவனும், செல்வத்தை வெல்பவனுமான உன்னை, ஒவ்வொரு போரிலும்.

11.35

सीद होतः स्व ऽ उ लोके चिकित्वान् सादया यज्ञꣳ सुकृतस्य योनौ ।
देवावीर् देवान् हविषा यजास्य् अग्ने बृहद् यजमाने वयो धाः ॥ ११.३५ ॥

ஹோதாவே, உன் சொந்த இடத்திலேயே அமர்; ஞானியாய், நல்வினையின் பிறப்பிடத்தில் யாகத்தை நிறுவு. தேவர்களைக் காப்பவனே, அவியால் தேவர்களை வழிபடு, அக்னியே. யஜமானனுக்கு மகத்தான உயிராற்றலைக் கொடு.

11.36

नि होता होतृषदने विदानस् त्वेषो दीदिवाꣳ२ ऽ असदत् सुदक्षः ।
अदब्धव्रतप्रमतिर् वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो ऽ अग्निः ॥ ११.३६ ॥

ஹோதாவின் இருக்கையில் அறிந்தவராய், ஒளிரும், பிரகாசிக்கும், திறமையான அக்னி அமர்ந்தார். மீறாத விரதமும் உறுதியான மதியும் கொண்ட வசிஷ்டர், ஆயிரத்தைத் தாங்குபவர், தூய நாவுடைய அக்னி.

11.37

सꣳ सीदस्व महाꣳ२ ऽ असि शोचस्व देववीतमः ।
वि धूमम् ऽ अग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥ ११.३७ ॥

அமர்வாயாக, நீ பெரியவன். தேவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானவனே, ஒளிர்வாயாக. ஹே அக்னி, ஹோமத்திற்குரியவனே, சிவந்த புகையை விரித்தனுப்பு, புகழ்பெற்றதும் அழகியதுமான வடிவில்.

11.38

अपो देवीर् उपसृज मधुमतीर् अयक्ष्माय प्रजाभ्यः ।
तासाम् आस्थानाद् उज् जिहताम् ओषधयः सुपिप्पलाः ॥ ११.३८ ॥

தெய்வீக நீர்களே, இனிய நீர்களை அனுப்புங்கள், மக்களின் நோயற்ற நலனுக்காக. அவற்றின் நிலையிலிருந்து மூலிகைகள் மேலெழட்டும், நல்ல கனிகளுடன்.

11.39

सं ते वायुर् मातरिश्वा दधातूत्तानाया हृदयं यद् विकस्तम् ।
यो देवानां चरसि प्राणथेन कस्मै देव वषड् अस्तु तुभ्यम् ॥ ११.३९ ॥

உனக்காக வாயு மாதரிஸ்வா ஒன்றாகத் தாங்கட்டும், உத்தானபாத்திரத்தின் பிளந்த இதயத்தை. தேவர்களிடையே சஞ்சரிக்கும் நீ, பிராணனால் — ஹே தேவா, யாருக்கு வஷட் ஆகட்டும், உனக்கே.

11.40

सुजातो ज्योतिषा सह शर्म वरूथम् आसदत् स्वः ।
वासो ऽ अग्ने विश्वरूपꣳ संव्ययस्व विभावसो ॥ ११.४० ॥

நல்ல பிறப்புடைய அக்னி ஒளியுடன் சேர்ந்து புகலிடமாகவும் கவசமாகவும் சொர்க்கத்தில் அமர்ந்தார். ஹே அக்னி, எல்லா உருவங்களுடைய ஆடையை அணிந்துகொள், ஹே ஒளி கொடுப்பவனே.

11.41

उद् उ तिष्ठ स्वध्वरावा नो देव्या धिया ।
दृशे च भासा बृहता शुशुक्वनिर् आग्ने याहि सुशस्तिभिः ॥ ११.४१ ॥

எழுவாயாக, நல்ல யாகம் செய்பவனே, நமக்காக தெய்வீக அறிவுடன். பார்வைக்காகவும் பெரிய ஒளியுடனும் ஜ்வலிக்கும் அக்னியே, நல்ல துதிகளுடன் வருவாயாக.

11.42

ऊर्ध्व ऽ ऊ षु ण ऽ ऊतये तिष्ठा देवो न सविता ।
ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यद् अञ्जिभिर् वाघद्भिर् विह्वयामहे ॥ ११.४२ ॥

எங்கள் பாதுகாப்புக்காக நீர் உயர்ந்து நில்லும், தேவ சவிதாவைப் போல. அஞ்சலிகளுடனும் வாகதர்களுடனும் நாங்கள் உம்மை அழைக்கும்போது, நீர் வலிமையின் உயர்ந்த கொடையாளராக இருப்பீர்.

11.43

स जातो गर्भो ऽ असि रोदस्योर् अग्ने चारुर् विभृत ऽ ओषधीषु ।
चित्रः शिशुः परि तमास्य् अक्तून् प्र मातृभ्यो ऽ अधि कनिक्रदद् गाः ॥ ११.४३ ॥

அக்னியே, நீ வானத்தையும் பூமியையும் கருவாகக் கொண்டு பிறந்தவன்; அழகானவன், செடிகொடிகளில் தாங்கப்பட்டவன். அற்புதக் குழந்தையாய் இருள்நிறைந்த இரவுகளைச் சுற்றி, தாய்களுக்காகப் பசுக்களின் மேல் முழங்குகிறாய்.

11.44

स्थिरो भव वीड्व् अङ्ग ऽ आशुर् भव वाज्य् अर्वन् ।
पृथुर् भव सुषदस् त्वम् अग्नेः पुरीषवाहणः ॥ ११.४४ ॥

நிலையானவனாக இரு, உறுதியான அங்கங்களைக் கொண்டவனாக இரு; வேகமானவனாக இரு, வாஜியாகிய குதிரையே. அகன்றவனாக இரு, அக்னியின் புரீஷம் சுமப்பவனே, நல்ல இருக்கையில் அமர்ந்தவனாக நீ இருப்பாய்.

11.45

शिवो भव प्रजाभ्यो मानुषीभ्यस् त्वम् अङ्गिरः ।
मा द्यावापृथिवी ऽ अभि शोचीर् मान्तरिक्षं मा वनस्पतीन् ॥ ११.४५ ॥

அங்கிரஸே, மனித மக்களுக்கு நீ சிவனாக இரு. வானத்தையும் பூமியையும் எரிக்காதே; வளிமண்டலத்தையும் மரங்களையும் எரிக்காதே.

11.46

प्रैतु वाजी कनिक्रदन् नानदद् रासभः पत्वा ।
भरन्न् अग्निं पुरीष्यं मा पाद्य् आयुषः पुरा ।
वृषाग्निं वृषणं भरन्न् अपां गर्भꣳ समुद्रियम् ।
अग्न ऽ आयाहि वीतये ॥ ११.४६ ॥

வாஜி முன்னே செல்லட்டும், கனைத்துக் கொண்டு கர்ஜிக்கும் கழுதை; கால்களால் அக்னியையும் புரீஷ்யத்தையும் சுமந்து, ஆயுள் முடிவதற்கு முன் கால்கள் வீழாமல். வ்ருஷா அக்னியை, வ்ருஷணமான அக்னியை சுமந்து, நீரின் கடல்சார் கருவைச் சுமந்து. அக்னியே, இன்பத்திற்காக வருக.

11.47

ऋतꣳ सत्यम् ऋतꣳ सत्यम् ।
अग्निं पुरीष्यम् अङ्गिरस्वद् भरामः ।
ओषधयः प्रति मोदध्वम् अग्निम् एतꣳ शिवम् आयन्तम् अभ्य् अत्र युष्माः ।
व्यस्यन् विश्वा ऽ अनिरा ऽ अमीवा निषीदन् नो ऽ अप दुर्मतिं जहि ॥ ११.४७ ॥

ऋतம் சத்யம், ऋतம் சத்யம். அங்கிரஸர்களைப் போல் பூர்ணமளிக்கும் புரீஷ்ய அக்னியை கொண்டு வருகிறோம். ஓஷதிகளே, சுபமாக வரும் இந்த அக்னியில் இங்கே மகிழ்ச்சி கொள்ளுங்கள். எல்லா அனிரா, அமீவா நோய்களையும் விரட்டி, எங்களிடையே அமர்ந்து எங்கள் தீய எண்ணத்தை அகற்றுங்கள்.

11.48

ओषधयः प्रति गृभ्णीत पुष्पवतीः सुपिप्पलाः ।
अयं वो गर्भ ऽ ऋत्वियः प्रत्नꣳ सधस्थम् आसदत् ॥ ११.४८ ॥

ஓஷதிகளே, பூக்கள் நிறைந்தவையும் நல்ல பழங்களுடையவையுமான நீங்கள் (அக்னியை) ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்களின் இந்த பருவகால கர்ப்பம் (அக்னி) பண்டைய பொது இருக்கையில் அமர்ந்துவிட்டது.

11.49

वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो ऽ अमीवाः ।
सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्याम् अग्नेर् अहꣳ सुहवस्य प्रणीतौ ॥ ११.४९ ॥

உன் பெரிய வலிமையுடன் ஒளிர்ந்து, வெறுக்கும் ராக்ஷஸர்களையும் அமீவாக்களையும் விரட்டு. சுஹவ அக்னியின் பிரணயனத்தில், பெரிய நல்ல பாதுகாப்பில் நான் இருக்கட்டும்.

11.50

आपो हि ष्ठा मयोभुवस् ता न ऽ ऊर्जे दधातन ।
महे रणाय चक्षसे ॥ ११.५० ॥

நீர்களே, நீங்களே இன்பத்தைத் தருபவர்கள். அந்த நீர்களே, எங்களுக்கு ஊர்ஜஸ்சுக்காகவும் மகத்தான மகிழ்ச்சிக்காகவும் தரிசனத்துக்காகவும் அளியுங்கள்.

11.51

यो वः शिवतमो रसस् तस्य भाजयतेह नः ।
उशतीर् इव मातरः ॥ ११.५१ ॥

உங்களில் எது மிக சுபமான ரசமோ, அதில் இங்கே எங்களுக்குப் பங்களியுங்கள், அன்பு கொண்ட தாய்மார்களைப் போல.

11.52

तस्मा ऽ अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ ।
आपो जनयथा च नः ॥ ११.५२ ॥

எதற்காக நீங்கள் எங்கள் வாழ்வுக்கும் ஊக்கத்துக்கும் தூண்டுகிறீர்களோ, அதற்காக நாங்கள் நன்றாக உங்களிடம் செல்வோம். நீர்களே, எங்களை உருவாக்குங்கள்.

11.53

मित्रः सꣳसृज्य पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा सह ।
सुजातं जातवेदसम् अयक्ष्माय त्वा सꣳ सृजामि प्रजाभ्यः ॥ ११.५३ ॥

மித்திரன் பூமியையும் நிலத்தையும் ஒளியுடன் சேர்த்து இணைத்தான். நன்கு பிறந்த, உயிர்களை அறிந்த அக்னியே, நோயற்ற நிலைக்காகவும் சந்ததிகளுக்காகவும் உன்னை நான் இணைக்கிறேன்.

11.54

रुद्राः सꣳसृज्य पृथिवीं बृहज् ज्योतिः सम् ईधिरे ।
तेषां भानुर् अजस्र ऽ इच् छुक्रो देवेषु रोचते ॥ ११.५४ ॥

ருத்திரர்கள் பூமியை இணைத்து பெரிய ஒளியை ஏற்றினர். அவர்களின் இடைவிடாத ஒளியே பிரகாசமாகித் தேவர்களிடையே ஒளிர்கிறது.

11.55

सꣳसृष्टा वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्यां मृदम् ।
हस्ताभ्यां मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली कृणोतु ताम् ॥ ११.५५ ॥

வசுக்கள், ருத்திரர்கள், ஞானிகளுடன் கலந்த சடங்குக்குத் தகுந்த மண்ணை, கைகளால் மென்மையாக்கி, சினீவாலி அதைச் செய்யட்டும்.

11.56

सिनीवाली सुकपर्दा सुकुरीरा स्वौपशा ।
सा तुभ्यम् अदिते मह्योखां दधातु हस्तयोः ॥ ११.५६ ॥

சினீவாலி, அழகிய சடைகளும் அழகிய கொண்டையும் அழகிய கயிறும் உடையவள், அவள் உனக்காக, மகத்தான அதிதியே, உக்காவை இரு கைகளிலும் ஏந்தட்டும்.

11.57

उखां कृणोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया ।
माता पुत्रं यथोपस्थे साग्निं बिभर्तु गर्भ ऽ आ ।
मखस्य शिरोऽसि ॥ ११.५७ ॥

அதிதி தன் சக்தியாலும் அறிவாலும் தன் கைகளால் உக்காவைச் செய்யட்டும். தாய் தன் மகனை மடியில் ஏந்துவது போல, அவள் அக்னியை கருவில் ஏந்தட்டும். நீ யாகத்தின் தலை.

11.58

वसवस् त्वा कृण्वन्तु गायत्रेण छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि पृथिव्यसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
रुद्रास् त्वा कृण्वन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवास्य् अन्तरिक्षम् असि ।
धारया मयि प्रजाꣳ रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
आदित्यास् त्वा कृण्वन्तु जागतेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवासि द्यौर् असि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः कृण्वन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वद् ध्रुवासि दिशोऽसि ।
धारया मयि प्रजा रायस्पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय ॥ ११.५८ ॥

வசுக்கள் உன்னை காயத்ரி சந்தஸால் அங்கிரஸர்களைப் போல் உறுதிப்படுத்தட்டும்; நீ பூமி. தாங்கும் சக்தியால் என்னிடம் சந்ததி, செல்வ வளம், பசுச் செல்வம், நல்ல வீரியம், உறவினர்கள் யஜமானனுக்கு (நிலைபெறட்டும்). ருத்திரர்கள் உன்னை த்ரிஷ்டுப் சந்தஸால் அங்கிரஸர்களைப் போல் உறுதிப்படுத்தட்டும்; நீ அந்தரிக்ஷம். தாங்கும் சக்தியால் என்னிடம் சந்ததி, செல்வ வளம், பசுச் செல்வம், நல்ல வீரியம், உறவினர்கள் யஜமானனுக்கு (நிலைபெறட்டும்). ஆதித்யர்கள் உன்னை ஜகதீ சந்தஸால் அங்கிரஸர்களைப் போல் உறுதிப்படுத்தட்டும்; நீ த்யௌ. தாங்கும் சக்தியால் என்னிடம் சந்ததி, செல்வ வளம், பசுச் செல்வம், நல்ல வீரியம், உறவினர்கள் யஜமானனுக்கு (நிலைபெறட்டும்). விஶ்வேதேவர்களும் வைஶ்வானரர்களும் உன்னை அனுஷ்டுப் சந்தஸால் அங்கிரஸர்களைப் போல் உறுதிப்படுத்தட்டும்; நீ திசைகள். தாங்கும் சக்தியால் என்னிடம் சந்ததி, செல்வ வளம், பசுச் செல்வம், நல்ல வீரியம், உறவினர்கள் யஜமானனுக்கு (நிலைபெறட்டும்).

11.59

अदित्यै राम्नासि ।
अदितिष् टे बिलं गृभ्णातु ।
कृत्वाय सा महीम् उखां मृन्मयीं योनिम् अग्नये ।
पुत्रेभ्यः प्रायच्छद् अदितिः श्रपयान् इति ॥ ११.५९ ॥

அதிதிக்காக நீ இனிமையானவள். அதிதி உன் துளையை ஏற்கட்டும். அக்னிக்காக மண்ணால் செய்த பெரிய பானையை யோனியாக்கி, அதிதி புதல்வர்களுக்குக் கொடுத்தாள், அவர்கள் சமைக்கட்டும் என்று.

11.60

वसवस् त्वा धूपयन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा धूपयन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा धूपयन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा धूपयन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
इन्द्रस् त्वा धूपयतु ।
वरुणस् त्वा धूपयतु ।
विष्णु त्वा धूपयतु ॥ ११.६० ॥

வசுக்கள் உன்னை காயத்ரி சந்தஸால், அங்கிரசர்களைப் போல், தூபமிடட்டும். ருத்ரர்கள் உன்னை த்ரிஷ்டுப் சந்தஸால் அங்கிரசர்களைப் போல் தூபமிடட்டும். ஆதித்யர்கள் உன்னை ஜகதீ சந்தஸால் தூபமிடட்டும். விஸ்வேதேவர்களும் வைஸ்வானரர்களும் உன்னை அனுஷ்டுப் சந்தஸால் தூபமிடட்டும். இந்திரன் உன்னை தூபமிடட்டும். வருணன் உன்னை தூபமிடட்டும். விஷ்ணு உன்னை தூபமிடட்டும்.

11.61

अदितिष् ट्वा देवी विश्वदेव्यावती पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् खनत्व् अवट ।
देवानाम् त्वा पत्नीर् देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् दधतूखे ।
धिषणास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वद् अभीन्धताम् उखे ।
वरूत्रीष् ट्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वच् छ्रपयन्तूखे ।
ग्नास् त्वा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ।
जनयस् त्वाच्छिन्नपत्रा देवीर् विश्वदेव्यावतीः पृथिव्याः सधस्थे ऽ अङ्गिरस्वत् पचन्तूखे ॥ ११.६१ ॥

அதிதி, விஸ்வதேவர்களுடன் கூடிய தேவி, பூமியின் பொது மடியில், அங்கிரஸர்களின் முறையில், உனக்காகக் குழியைத் தோண்டட்டும். தேவர்களின் மனைவியர், விஸ்வதேவர்களுடன் கூடிய தேவியர், பூமியின் பொது மடியில், அங்கிரஸர்களின் முறையில், உக்காவில் வைக்கட்டும். திஷணைகள், விஸ்வதேவர்களுடன் கூடிய தேவியர், பூமியின் பொது மடியில், அங்கிரஸர்களின் முறையில், உக்காவில் அக்னியை மூட்டட்டும். வருத்ரீ தேவியர், விஸ்வதேவர்களுடன் கூடிய தேவியர், பூமியின் பொது மடியில், அங்கிரஸர்களின் முறையில், உக்காவில் சமைக்கட்டும். க்னாக்கள், விஸ்வதேவர்களுடன் கூடிய தேவியர், பூமியின் பொது மடியில், அங்கிரஸர்களின் முறையில், உக்காவில் சமைக்கட்டும். ஜனயர்கள், அறுபடாத சிறகுகளுடைய தேவியர், விஸ்வதேவர்களுடன் கூடிய தேவியர், பூமியின் பொது மடியில், அங்கிரஸர்களின் முறையில், உக்காவில் சமைக்கட்டும்.

11.62

मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि ।
द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम् ॥ ११.६२ ॥

மித்திரனின், மனிதர்களால் தாங்கப்படுபவனின், பாதுகாப்பு, தேவனின் பெருவளத்தில். ஒளி, மிக அற்புதமான புகழ் கொண்டது.

11.63

देवस् त्वा सवितोद्वपतु सुपाणिः स्वङ्गुरिः सुबाहुर् उत शक्त्या ।
अव्यथमाना पृथिव्याम् आशा दिश ऽ आ पृण ॥ ११.६३ ॥

தேவன் சவிதா உன்னை அழகிய கரங்களும் அழகிய விரல்களும் அழகிய புஜங்களும் உடையவளாக சக்தியுடன் உயர்த்தட்டும். பூமியில் அசையாது நின்று திசைகளையும் உப-திசைகளையும் நிரப்புவாயாக.

11.64

उत्थाय बृहती भवोद् उ तिष्ठ ध्रुवा त्वम् ।
मित्रैतां तऽउखां परि ददाम्य् अभित्त्या ऽएषा मा भेदि ॥ ११.६४ ॥

எழுந்து பெரியவளாக ஆகு, மேலே நில், நீ உறுதியானவள். நண்பனே, இந்த உன் உகையை சுற்றிலும் தருகிறேன், இது உடையாமல் இருக்கட்டும்.

11.65

वसवस् त्वा छृन्दन्तु गायत्रेण छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
रुद्रास् त्वा छृन्दन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
आदित्यास् त्वा छृन्दन्तु जागतेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ।
विश्वे त्वा देवा वैश्वानरा ऽ आ छृन्दन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाङ्गिरस्वत् ॥ ११.६५ ॥

வசுக்கள் உன்னை காயத்ரி சந்தத்தால் அங்கிரஸர்களைப் போல் மகிழ்விக்கட்டும். ருத்திரர்கள் உன்னை த்ரிஷ்டுப் சந்தத்தால் அங்கிரஸர்களைப் போல் மகிழ்விக்கட்டும். ஆதித்தியர்கள் உன்னை ஜகதீ சந்தத்தால் அங்கிரஸர்களைப் போல் மகிழ்விக்கட்டும். வைஸ்வானர தேவர்கள் அனைவரும் உன்னை அனுஷ்டுப் சந்தத்தால் அங்கிரஸர்களைப் போல் மகிழ்விக்கட்டும்.

11.66

आकूतिम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
मनो मेधाम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
चित्तं विज्ञातम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
वाचो विधृतिम् अग्निं प्रयुजꣳ स्वाहा ।
प्रजापतये मनवे स्वाहा ।
ऽ अग्नये वैश्वानराय स्वाहा ॥ ११.६६ ॥

சங்கல்பத்தை, செலுத்தப்பட்ட அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. மனதை, மேதையை, செலுத்தப்பட்ட அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. சித்தத்தை, விஞ்ஞாதத்தை, செலுத்தப்பட்ட அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. வாக்கின் நிலைத்தன்மையை, செலுத்தப்பட்ட அக்னிக்கு ஸ்வாஹா. பிரஜாபதிக்கு, மனுவுக்கு ஸ்வாஹா. அக்னிக்கு, வைஸ்வானரனுக்கு ஸ்வாஹா.