സാമവേദം · ഭാഗം 2.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.10.1253
अ꣡क्रा꣢न्त्समु꣣द्रः꣡ प्र꣢थ꣣मे꣡ वि꣢꣫धर्म꣣न् ज꣡न꣢य꣣न्प्र꣡जा भु꣢꣯वनस्य꣣ गो꣢पाः ।
वृ꣡षा꣢ प꣣वि꣢त्रे꣣ अ꣢धि꣣ सा꣢नो꣣ अ꣡व्ये꣢ बृ꣣ह꣡त्सोमो꣢꣯ वावृधे स्वा꣣नो꣡ अद्रिः꣢꣯ ॥ १२५३ ॥
ആദ്യം സമുദ്രത്തെ കടന്ന സോമൻ വിശ്വക്രമത്തെ ധരിച്ചു, പ്രജകളെ സൃഷ്ടിച്ച് ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായി. വൃഷഭനായ സോമൻ പവിത്ര അരിപ്പയിലും കമ്പിളിയുടെ ശിഖരത്തിലും മഹത്തായി വളർന്നു; കല്ലാൽ പിഴിഞ്ഞ് ശബ്ദിക്കുന്ന സോമൻ.
2.10.1254
म꣡त्सि꣢ वा꣣यु꣢मि꣣ष्ट꣢ये꣣ रा꣡ध꣢से नो꣣ म꣡त्सि꣢ मि꣣त्रा꣡वरु꣢꣯णा पू꣣य꣡मा꣢नः ।
म꣢त्सि꣣ श꣢र्धो꣣ मा꣡रु꣢तं꣣ म꣡त्सि꣢ दे꣣वा꣢꣫न्मत्सि꣣ द्या꣡वा꣢पृथि꣣वी꣡ दे꣢व सोम ॥ १२५४ ॥
ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സോമാ, യാഗാഭിലാഷത്തിനും സമ്പത്തിനുമായി വായുവിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കേണമേ; മിത്രാവരുണരെ ആനന്ദിപ്പിക്കേണമേ; മരുത്തുകളുടെ സംഘത്തെ ആനന്ദിപ്പിക്കേണമേ; ദേവന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിക്കേണമേ; ദേവനായ സോമാ, ദ്യാവാപൃഥിവിയെ ആനന്ദിപ്പിക്കേണമേ.
2.10.1255
म꣣ह꣡त्तत्सोमो꣢꣯ महि꣣ष꣡श्च꣢कारा꣣पां꣡ यद्गर्भोऽवृ꣢꣯णीत दे꣣वा꣢न् ।
अ꣡द꣢धा꣣दि꣢न्द्रे꣣ प꣡व꣢मान꣣ ओ꣡जोऽज꣢꣯नय꣣त्सू꣢र्ये꣣ ज्यो꣢ति꣣रि꣡न्दुः꣢ ॥ १२५५ ॥
മഹിഷനായ സോമൻ ആ മഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്തു; ജലങ്ങളുടെ ഗർഭം ദേവന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. പവമാനനായ സോമൻ ഇന്ദ്രനിൽ ഓജസ്സ് വെച്ചു; സൂര്യനിൽ പ്രകാശം ജനിപ്പിച്ചു; ബിന്ദുവായ സോമൻ.
2.10.1256
ए꣣ष꣢ दे꣣वो꣡ अम꣢꣯र्त्यः पर्ण꣣वी꣡रि꣢व दीयते ।
अ꣣भि꣡ द्रोणा꣢꣯न्या꣣स꣡द꣢म् ॥ १२५६ ॥
ഈ അമർത്യനായ ദേവൻ, ചിറകുള്ളവനെപ്പോലെ, ഇരിക്കാനായി മരപ്പാത്രങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു.
2.10.1257
ए꣣ष꣡ विप्रै꣢꣯र꣣भि꣡ष्टु꣢तो꣣ऽपो꣢ दे꣣वो꣡ वि गा꣢꣯हते ।
द꣢ध꣣द्र꣡त्ना꣢नि दा꣣शु꣡षे꣢ ॥ १२५७ ॥
വിപ്രന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഈ ദേവൻ ജലങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു; ദാതാവിന് രത്നങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ട്.
2.10.1258
ए꣣ष꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ वा꣢र्या꣣ शू꣢रो꣣ य꣡न्नि꣢व꣣ स꣡त्व꣢भिः ।
प꣡व꣢मानः सिषासति ॥ १२५८ ॥
ഈ പവമാനൻ, ശൂരൻ ബലത്തോടെ പോകുന്നതുപോലെ, എല്ലാ അഭിലഷണീയ വരങ്ങളും നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
2.10.1259
ए꣣ष꣢ दे꣣वो꣡ र꣢थर्यति꣣ प꣡व꣢मानो दिशस्यति ।
आ꣣वि꣡ष्कृ꣢णोति वग्व꣣नु꣢म् ॥ १२५९ ॥
ഈ ദേവൻ രഥംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പവമാനൻ ദിശകളെ നയിക്കുന്നു. അവൻ വാക്കിന്റെ ശബ്ദം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
2.10.1260
ए꣣ष꣢ दे꣣वो꣡ वि꣢प꣣न्यु꣢भिः꣣ प꣡व꣢मान ऋता꣣यु꣡भिः꣢ ।
ह꣢रि꣣र्वा꣡जा꣢य मृज्यते ॥ १२६० ॥
ഈ ദേവൻ വിപന്യുക്കളാലും ഋതായുക്കളാലും പവമാനനായി സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു. ഹരി വാജത്തിനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
2.10.1261
ए꣣ष꣢ दे꣣वो꣢ वि꣣पा꣢ कृ꣣तो꣢ऽति꣣ ह्व꣡रा꣢ꣳसि धावति ।
प꣡व꣢मानो꣣ अ꣡दा꣢भ्यः ॥ १२६१ ॥
ഈ ദേവൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, വക്രമായ തടസ്സങ്ങളെ കടന്ന് ഓടുന്നു. പവമാനൻ അജയ്യൻ.
2.10.1262
ए꣣ष꣢꣫ दिवं꣣ वि꣡ धा꣢वति ति꣣रो꣡ रजा꣢꣯ꣳसि꣣ धा꣡र꣢या ।
प꣡व꣢मानः꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ॥ १२६२ ॥
ഇവൻ ആകാശത്തിൽ പരക്കുന്നു; തന്റെ ധാരയാൽ അന്തരീക്ഷങ്ങളെ കടന്ന് ഓടുന്നു. പവമാനൻ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്.
2.10.1263
ए꣣ष꣢꣫ दिवं꣣ व्या꣡स꣢रत्ति꣣रो꣢꣫ रजा꣣ꣳस्य꣡स्तृ꣢तः ।
प꣡व꣢मानः स्वध्व꣣रः꣢ ॥ १२६३ ॥
ഇവൻ ആകാശത്തിൽ പരന്ന്, അന്തരീക്ഷങ്ങളെ തടസ്സമില്ലാതെ കടന്നൊഴുകുന്നു. പവമാനൻ നല്ല യജ്ഞമുള്ളവൻ.
2.10.1264
ए꣣ष꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना दे꣣वो꣢ दे꣣वे꣡भ्यः꣢ सु꣣तः꣢ ।
ह꣡रिः꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अर्षति ॥ १२६४ ॥
ഈ ദേവൻ പുരാതനമായ ജന്മത്താൽ ദേവന്മാർക്കായി പിഴിയപ്പെട്ടവൻ. ഹരി പവിത്രത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.
2.10.1265
ए꣣ष꣢ उ꣣ स्य꣡ पु꣢रुव्र꣣तो꣡ ज꣢ज्ञा꣣नो꣢ ज꣣न꣢य꣣न्नि꣡षः꣢ ।
धा꣡र꣢या पवते सु꣣तः꣢ ॥ १२६५ ॥
അനേക വ്രതങ്ങളുള്ള ഈ സോമൻ തന്നെ ജനിച്ച് ആഹാരങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; പിഴിയപ്പെട്ട് അവൻ ധാരയോടൊപ്പം പവിത്രനായി ഒഴുകുന്നു.
2.10.1266
ए꣣ष꣢ धि꣣या꣢ या꣣त्य꣢ण्व्या꣣ शू꣢रो꣣ र꣡थे꣢भिरा꣣शु꣡भिः꣢ ।
ग꣢च्छ꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य निष्कृ꣣त꣢म् ॥ १२६६ ॥
ഈ വീരനായ സോമൻ ബുദ്ധിയോടെ, സൂക്ഷ്മധാരകളിൽ, വേഗമേറിയ രഥങ്ങളോടെ പോകുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട സ്ഥാനത്തേക്ക് ചെല്ലുന്നു.
2.10.1267
ए꣣ष꣢ पु꣣रू꣡ धि꣢यायते बृह꣣ते꣢ दे꣣व꣡ता꣢तये ।
य꣢त्रा꣣मृ꣡ता꣢स꣣ आ꣡श꣢त ॥ १२६७ ॥
ഈ സോമൻ മഹത്തായ ദൈവത്വം നേടുന്നതിനായി ബുദ്ധിപൂർവം അനേക കർമങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; അവിടെ അമൃതർ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
2.10.1268
ए꣣तं꣡ मृ꣢जन्ति꣣ म꣢र्ज्य꣣मु꣢प꣣ द्रो꣡णे꣢ष्वा꣣य꣡वः꣢ ।
प्र꣣चक्राणं꣢ म꣣ही꣡रिषः꣢꣯ ॥ १२६८ ॥
ശുദ്ധമാക്കപ്പെടേണ്ട ഈ സോമനെ മനുഷ്യർ ദ്രോണപാത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധമാക്കുന്നു; അവൻ മഹത്തായ ആഹാരങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
2.10.1269
ए꣣ष꣢ हि꣣तो꣡ वि नी꣢꣯यते꣣ऽन्तः꣢ शु꣣न्ध्या꣡व꣢ता प꣣था꣢ ।
य꣡दी꣢ तु꣣ञ्ज꣢न्ति꣣ भू꣡र्ण꣢यः ॥ १२६९ ॥
സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഈ സോമൻ ശുദ്ധീകരണ വഴിയുടെ ഉള്ളിൽ വേർതിരിച്ച് നയിക്കപ്പെടുന്നു; വേഗമുള്ളവർ അവനെ തള്ളുമ്പോൾ.
2.10.1270
ए꣣ष꣢ रु꣣क्मि꣡भि꣢रीयते वा꣣जी꣢ शु꣣भ्रे꣡भि꣢र꣣ꣳशु꣡भिः꣢ ।
प꣢तिः꣣ सि꣡न्धू꣢नां꣣ भ꣡व꣢न् ॥ १२७० ॥
ഈ ശക്തനായ സോമൻ സ്വർണാഭരണങ്ങളോടും പ്രകാശമുള്ള കിരണങ്ങളോടും കൂടി പോകുന്നു; നദികളുടെ നാഥനായിത്തീർന്ന്.
2.10.1271
ए꣣ष꣡ शृङ्गा꣢꣯णि꣣ दो꣡धु꣢व꣣च्छि꣡शी꣢ते यू꣣थ्यो꣢क꣣ऽ. वृ꣡षा꣢ ।
नृ꣣म्णा꣡ दधा꣢꣯न꣣ ओ꣡ज꣢सा ॥ १२७१ ॥
ഇവൻ (സോമൻ) തന്റെ കൊമ്പുകൾ കുലുക്കുന്നു; കൂട്ടത്തിലെ വൃഷഭൻ മൂർച്ച കൂട്ടുന്നു, ശക്തികൾ ധരിച്ച് ഓജസ്സോടെ.
2.10.1272
ए꣣ष꣡ वसू꣢꣯नि पिब्द꣣नः꣡ परु꣢꣯षा꣣ ययि꣣वा꣡ꣳ अति꣢꣯ ।
अ꣢व꣣ शा꣡दे꣢षु गच्छति ॥ १२७२ ॥
ഇവൻ (സോമൻ) സമ്പത്തുകൾ പാനം ചെയ്ത്, സന്ധികളിലൂടെ കടന്ന്, കുഴികളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു.
2.10.1273
ए꣣त꣢मु꣣ त्यं꣢꣫ दश꣣ क्षि꣢पो꣣ ह꣡रि꣢ꣳ हिन्वन्ति꣣ या꣡त꣢वे ।
स्वा꣣युधं꣢ म꣣दि꣡न्त꣢मम् ॥ १२७३ ॥
ഈ (സോമനെ), ആ പൊൻനിറക്കാരനെ, പത്തു വിരലുകൾ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; സ്വന്തം ആയുധമുള്ള, ഏറ്റവും ആനന്ദകരനെ.
2.10.1274
ए꣣ष꣢ उ꣣ स्य꣢꣫ वृषा꣣ र꣢꣫थोऽव्या꣣ वा꣡रे꣢भिरव्यत ।
ग꣢च्छ꣣न्वा꣡ज꣢ꣳ सह꣣स्रि꣡ण꣢म् ॥ १२७४ ॥
ഈ വൃഷഭൻ (സോമൻ) രഥംപോലെ, കമ്പിളി അരിപ്പയിലൂടെ അരിപ്പകളിലൂടെ ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു; ആയിരം മടങ്ങ് ബലത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
2.10.1275
ए꣣तं꣢ त्रि꣣त꣢स्य꣣ यो꣡ष꣢णो꣣ ह꣡रि꣢ꣳ हिन्व꣣न्त्य꣡द्रि꣢भिः ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य पी꣣त꣡ये꣢ ॥ १२७५ ॥
ത്രിതന്റെ സ്ത്രീകൾ ഈ പൊൻനിറക്കാരനെ (സോമനെ) കല്ലുകളാൽ നയിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യുവാൻ, സോമത്തുള്ളിയെ.
2.10.1276
ए꣣ष꣡ स्य मानु꣢꣯षी꣣ष्वा꣢ श्ये꣣नो꣢꣫ न वि꣣क्षु꣡ सी꣢दति ।
ग꣡च्छं꣢ जा꣣रो꣢꣫ न योषि꣣त꣡म्꣢ ॥ १२७६ ॥
ഇവൻ (സോമൻ) മനുഷ്യർക്കിടയിൽ പരുന്തുപോലെ ഇരിക്കുന്നു; കാമുകൻ സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ.
2.10.1277
ए꣣ष꣢꣫ स्य मद्यो꣣ र꣡सोऽव꣢꣯ चष्टे दि꣣वः꣡ शिशुः꣢꣯ ।
य꣢꣫ इन्दु꣣र्वा꣢र꣣मा꣡वि꣢शत् ॥ १२७७ ॥
ഈ ലഹരിദായകമായ രസം സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കുന്നു; ആ ശിശുവായ ഇന്ദു അരിപ്പയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
2.10.1278
ए꣣ष꣢꣫ स्य पी꣣त꣡ये꣢ सु꣣तो꣡ हरि꣢꣯रर्षति धर्ण꣣सिः꣢ ।
क्र꣢न्द꣣न्यो꣡नि꣢म꣣भि꣢ प्रि꣣य꣢म् ॥ १२७८ ॥
കുടിക്കാനായി പിഴിഞ്ഞ ഈ ഹരിതവർണ്ണ രസം ശക്തിയോടെ ഒഴുകുന്നു; പ്രിയമായ പാത്രത്തിലേക്ക് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്.
2.10.1279
ए꣣तं꣢꣫ त्यꣳ ह꣣रि꣢तो꣣ द꣡श꣢ मर्मृ꣣ज्य꣡न्ते꣢ अप꣣स्यु꣡वः꣢ ।
या꣢भि꣣र्म꣡दा꣢य꣣ शु꣡म्भ꣢ते ॥ १२७९ ॥
ആ പത്തു ഹരിതധാരകൾ ഇവനെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു; അവയാൽ ലഹരിക്കായി അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
2.10.1280
ए꣣ष꣢ वा꣣जी꣢ हि꣣तो꣡ नृभि꣢꣯र्विश्व꣣वि꣡न्मन꣢꣯स꣣स्प꣡तिः꣢ ।
अ꣢व्यं꣣ वा꣢रं꣣ वि꣡ धा꣢वति ॥ १२८० ॥
ഈ ശക്തനും, മനുഷ്യരാൽ സ്ഥാപിതനും, സർവ്വജ്ഞനും, മനസ്സിന്റെ നാഥനുമായവൻ കമ്പിളി അരിപ്പയിൽ ഓടുന്നു.
2.10.1281
ए꣣ष꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अक्षर꣣त्सो꣡मो꣢ दे꣣वे꣡भ्यः꣢ सु꣣तः꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ धा꣡मा꣢न्यावि꣣श꣢न् ॥ १२८१ ॥
ഈ സോമം പവിത്രത്തിൽ ഒഴുകുന്നു; ദേവന്മാർക്കായി പിഴിഞ്ഞ്, എല്ലാ ധാമങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ട്.
2.10.1282
ए꣣ष꣢ दे꣣वः꣡ शु꣢भाय꣣ते꣢ऽधि꣣ यो꣢ना꣣व꣡म꣢र्त्यः ।
वृ꣣त्रहा꣡ दे꣢व꣣वी꣡त꣢मः ॥ १२८२ ॥
ഈ ദേവൻ പാത്രത്തിന്മേൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; അമർത്യൻ, വൃത്രഹന്താവ്, ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയൻ.
2.10.1283
ए꣣ष꣢꣫ वृषा꣣ क꣡नि꣢क्रदद्द꣣श꣡भि꣢र्जा꣣मि꣡भि꣢र्य꣣तः꣢ ।
अ꣣भि꣡ द्रोणा꣢꣯नि धावति ॥ १२८३ ॥
ഈ വൃഷഭൻ (സോമൻ) ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് പത്തു ബന്ധുക്കളാൽ പ്രേരിതനായി ദ്രോണ പാത്രങ്ങളിലേക്ക് ഓടുന്നു.
2.10.1284
ए꣣ष꣡ सूर्य꣢꣯मरोचय꣣त्प꣡व꣢मानो꣣ अ꣢धि꣣ द्य꣡वि꣢ ।
प꣣वि꣡त्रे꣢ मत्स꣣रो꣡ मदः꣢꣯ ॥ १२८४ ॥
ഈ പവമാനൻ (സോമൻ) ആകാശത്ത് സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; പവിത്ര അരിപ്പയിൽ അവൻ സന്തോഷദായകമായ മദം.
2.10.1285
ए꣣ष꣡ सूर्ये꣢꣯ण हासते स꣣व꣡सा꣢नो वि꣣व꣡स्व꣢ता ।
प꣡ति꣢र्वा꣣चो꣡ अदा꣢꣯भ्यः ॥ १२८५ ॥
ഇവൻ (സോമൻ) സൂര്യനോടും വിവസ്വാനോടും ചേർന്ന് അലങ്കരിച്ച് സന്തോഷിക്കുന്നു; അവൻ അജയ്യമായ വാക്കിന്റെ അധിപതി.
2.10.1286
ए꣣ष꣢ क꣣वि꣢र꣣भि꣡ष्टु꣢तः प꣣वि꣢त्रे꣣ अ꣡धि꣢ तोशते ।
पु꣣नानो꣢꣫ घ्नन्नप꣣ द्वि꣡षः꣢ ॥ १२८६ ॥
ഈ കവി (സോമൻ), സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, പവിത്ര അരിപ്പയിൽ പ്രേരിതനാകുന്നു; ശുദ്ധമാക്കി ദ്വേഷികളെ അകറ്റുന്നു.
2.10.1287
ए꣣ष꣢꣫ इन्द्रा꣢꣯य वा꣣य꣡वे꣢ स्व꣣र्जि꣡त्परि꣢꣯ षिच्यते ।
प꣣वि꣡त्रे꣢ दक्ष꣣सा꣡ध꣢नः ॥ १२८७ ॥
സ്വർഗ്ഗപ്രകാശം ജയിക്കുന്ന ഇവൻ (സോമൻ) ഇന്ദ്രനും വായുവിനുമായി പവിത്ര അരിപ്പയിൽ എല്ലാ വശത്തും ചൊരിയപ്പെടുന്നു; ബലം സാധിപ്പിക്കുന്നവൻ.
2.10.1288
ए꣣ष꣢꣫ नृभि꣣र्वि꣡ नी꣢यते दि꣣वो꣢ मू꣣र्धा꣡ वृषा꣢꣯ सु꣣तः꣢ ।
सो꣢मो꣣ व꣡ने꣢षु विश्व꣣वि꣢त् ॥ १२८८ ॥
ഇവൻ (സോമൻ) മനുഷ്യരാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നു; ആകാശത്തിന്റെ ശിഖരം, വൃഷഭൻ, പിഴിഞ്ഞ സോമൻ, വനങ്ങളിൽ സർവ്വജ്ഞൻ.
2.10.1289
ए꣣ष꣢ ग꣣व्यु꣡र꣢चिक्रद꣣त्प꣡व꣢मानो हिरण्य꣣युः꣢ ।
इ꣡न्दुः꣢ सत्रा꣣जि꣡दस्तृ꣢꣯तः ॥ १२८९ ॥
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും സ്വർണ്ണം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമായി, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സോമൻ ഗർജ്ജിച്ചു. ആ ഇന്ദു എല്ലാ മത്സരങ്ങളും ജയിക്കുന്നവനും അജയ്യനുമാണ്.
2.10.1290
ए꣣ष꣢ शु꣣꣬ष्म्य꣢꣯सिष्यदद꣣न्त꣡रि꣢क्षे꣣ वृ꣢षा꣣ ह꣡रिः꣢ ।
पु꣣नान꣢꣫ इन्दु꣣रि꣢न्द्र꣣मा꣡ ॥ १२९० ॥
ശക്തനും മഴ ചൊരിയുന്നവനുമായ ഈ ഹരി അന്തരിക്ഷത്തിൽ ഒഴുകി. ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ ഇന്ദു ഇന്ദ്രനിലേക്ക് പോകുന്നു.
2.10.1291
ए꣣ष꣢ शु꣣ष्म्य꣡दा꣢भ्यः꣣ सो꣡मः꣢ पुना꣣नो꣡ अ꣢र्षति ।
दे꣣वावी꣡र꣢घशꣳस꣣हा꣢ ॥ १२९१ ॥
ശക്തനും അജയ്യനുമായ ഈ സോമൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട് ഒഴുകുന്നു. അവൻ ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നവനും ദുഷിച്ച വാക്ക് പറയുന്നവരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.
2.10.1292
स꣢ सु꣣तः꣢ पी꣣त꣢ये꣣ वृ꣢षा꣣ सो꣡मः꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अर्षति ।
वि꣣घ्न꣡न्रक्षा꣢꣯ꣳसि देव꣣युः꣢ ॥ १२९२ ॥
പിഴിഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആ വർഷിക്കുന്ന സോമൻ കുടിക്കാനായി പവിത്ര അരിപ്പയിലൂടെ ഒഴുകുന്നു. രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ പോകുന്നു.
2.10.1293
स꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ विचक्ष꣣णो꣡ हरि꣢꣯रर्षति धर्ण꣣सिः꣢ ।
अ꣣भि꣢꣫ योनिं꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ॥ १२९३ ॥
ദൂരദർശിയും ഹരിയും ദൃഢനുമായ ആ സോമൻ പവിത്ര അരിപ്പയിൽ ഒഴുകുന്നു; തന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്.
2.10.1294
स꣢ वा꣣जी꣡ रो꣢च꣣नं꣢ दि꣣वः꣡ पव꣢꣯मानो꣣ वि꣡ धा꣢वति ।
र꣣क्षोहा꣡ वार꣢꣯म꣣व्य꣡य꣢म् ॥ १२९४ ॥
ആ വാജി സോമൻ ആകാശത്തിലെ പ്രകാശങ്ങളിലേക്ക്, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, വിശാലമായി ഓടുന്നു; രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, നശിക്കാത്ത അരിപ്പയിലേക്ക്.
2.10.1295
स꣢ त्रि꣣त꣢꣫स्याधि꣣ सा꣡न꣢वि꣣ प꣡व꣢मानो अरोचयत् ।
जा꣣मि꣢भिः꣣सू꣡र्य꣢ꣳ स꣣ह꣢ ॥ १२९५ ॥
ത്രിതന്റെ സാനുവിൽ പവമാനനായ സോമൻ പ്രകാശിച്ചു, തന്റെ ബന്ധുക്കളോടും സൂര്യനോടുമൊപ്പം.
2.10.1296
स꣡ वृ꣢त्र꣣हा꣡ वृषा꣢꣯ सु꣣तो꣡ व꣢रिवो꣣वि꣡ददा꣢꣯भ्यः ।
सो꣢मो꣣ वा꣡ज꣢मिवासरत् ॥ १२९६ ॥
അവൻ വൃത്രനെ വധിക്കുന്നവൻ, വൃഷഭൻ, പിഴിഞ്ഞ സോമൻ, സമ്പത്ത് കണ്ടെത്തുന്നവൻ, അജേയൻ; സോമൻ ബലംപോലെ ഒഴുകി.
2.10.1297
स꣢ दे꣣वः꣢ क꣣वि꣡ने꣢षि꣣तो꣢꣣ऽ.भि꣡ द्रोणा꣢꣯नि धावति ।
इ꣢न्दु꣣रि꣡न्द्रा꣢य म꣣ꣳह꣡य꣢न् ॥ १२९७ ॥
ആ ദേവൻ കവിയാൽ പ്രേരിതനായി ദ്രോണങ്ങളിലേക്ക് ഓടുന്നു; തുള്ളി ഇന്ദ്രനു ആനന്ദം നൽകുന്നു.
2.10.1298
यः꣡ पा꣢वमा꣣नी꣢र꣣ध्ये꣡त्यृषि꣢꣯भिः꣣ स꣡म्भृ꣢त꣣ꣳर꣡स꣢म् ।
स꣢र्व꣣ꣳ स꣢ पू꣣त꣡म꣢श्नाति स्वदि꣣तं꣡ मा꣢त꣣रि꣡श्व꣢ना ॥ १२९८ ॥
ഋഷികൾ ശേഖരിച്ച രസത്തെ പാവമാനീ മന്ത്രങ്ങളാൽ പഠിക്കുന്നവൻ, മാതരിശ്വാവ് മധുരമാക്കിയതെല്ലാം ശുദ്ധമായി ഭക്ഷിക്കുന്നു.
2.10.1299
पा꣣वमानी꣢उयो अ꣣ध्ये꣡त्यृषि꣢꣯भिः꣣ स꣡म्भृ꣢त꣣ꣳर꣡स꣢म् ।
त꣢स्मै꣣ स꣡र꣢स्वती दुहे क्षी꣣र꣢ꣳ स꣣र्पि꣡र्मधू꣢꣯द꣣क꣢म् ॥ १२९९ ॥
ഋഷികൾ ശേഖരിച്ച രസത്തെ പാവമാനീ മന്ത്രങ്ങളാൽ പഠിക്കുന്നവന് സരസ്വതി പാൽ, നെയ്യ്, തേൻ, വെള്ളം എന്നിവ ചുരത്തുന്നു.
2.10.1300
पा꣣वमानीः꣢ स्व꣣स्त्य꣡य꣢नीः सु꣣दु꣢घा꣣ हि꣡ घृ꣢त꣣श्चु꣡तः꣢ ।
ऋ꣡षि꣢भिः꣣ स꣡भृ꣢तो꣣ र꣡सो꣢ ब्राह्म꣣णे꣢ष्व꣣मृ꣡त꣢ꣳ हि꣣त꣢म् ॥ १३०० ॥
പാവമാനീ മന്ത്രങ്ങൾ ശുഭകരവും എളുപ്പത്തിൽ കറക്കാവുന്നവയും നെയ്യ് ഒഴുക്കുന്നവയുമാണ്; ഋഷികൾ ശേഖരിച്ച രസം ബ്രാഹ്മണരിൽ അമൃതമായി നിലകൊണ്ടു.
2.10.1301
पा꣣वमानी꣡र्द꣢धन्तु न इ꣣मं꣢ लो꣣क꣡मथो꣢꣯ अ꣣मु꣢म् ।
का꣢मा꣣न्त्स꣡म꣢र्धयन्तु नो दे꣣वी꣢र्दे꣣वैः꣢ स꣣मा꣡हृ꣢ताः ॥ १३०१ ॥
പാവമാനീ ദേവിമാർ ഈ ലോകവും ആ ലോകവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകട്ടെ. ദേവന്മാരാൽ ഒന്നിച്ചു ചേർക്കപ്പെട്ട ദേവിമാർ ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമാക്കട്ടെ.
2.10.1302
ये꣡न꣢ दे꣣वाः꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢णा꣣त्मा꣡नं꣢ पु꣣न꣢ते꣣ स꣡दा꣢ ।
ते꣡न꣢ स꣣ह꣡स्र꣢धारेण पावमा꣣नीः꣡ पु꣢नन्तु नः ॥ १३०२ ॥
ദേവന്മാർ ഏത് പവിത്രത്താൽ എപ്പോഴും സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നുവോ, ആ സഹസ്രധാരയാൽ പാവമാനീ ധാരകൾ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ.
2.10.1303
पा꣣वमानीः꣡ स्व꣣स्त्य꣡य꣢नी꣣स्ता꣡भि꣢र्गच्छति नान्द꣣न꣢म् ।
पु꣡ण्या꣢ꣳश्च भ꣣क्षा꣡न्भ꣢क्षयत्यमृत꣣त्वं꣡ च꣢ गच्छति ॥ १३०३ ॥
ശുഭകരമായ പാവമാനീ ധാരകളാൽ മനുഷ്യൻ നന്ദനലോകത്തിലെത്തുന്നു; പുണ്യഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് അമൃതത്വവും നേടുന്നു.
2.10.1304
अ꣡ग꣢न्म म꣣हा꣡ नम꣢꣯सा꣣ य꣡वि꣢ष्ठं꣣ यो꣢ दी꣣दा꣢य꣣ स꣡मि꣢द्धः꣣ स्वे꣡ दु꣢रो꣣णे꣢ ।
चि꣣त्र꣡भा꣢नु꣣ꣳ रो꣡द꣢सी अ꣣न्त꣢रु꣣र्वी꣡ स्वा꣢हुतं वि꣣श्व꣡तः꣢ प्र꣣त्य꣡ञ्च꣢म् ॥ १३०४ ॥
മഹത്തായ നമസ്കാരത്തോടെ ഞങ്ങൾ ആ ഏറ്റവും യുവനായ (ശക്തനായ) അഗ്നിയെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ജ്വലിച്ചു പ്രകാശിക്കുന്നു — വിചിത്ര ദീപ്തിയുള്ളവൻ, വിശാലമായ ദ്യാവാപൃഥിവിക്കിടയിലുള്ളവൻ, എല്ലാ ഭാഗത്തേക്കും നല്ല ആഹുതി സ്വീകരിക്കുന്നവൻ.
2.10.1305
स꣢ म꣣ह्ना꣡ विश्वा꣢꣯ दु꣣रिता꣡नि꣢ सा꣣ह्वा꣢न꣣ग्नि꣡ ष्ट꣢वे꣣ द꣢म꣣ आ꣢ जा꣣त꣡वे꣢दाः ।
स꣡ नो꣢ रक्षिषद्दुरि꣣ता꣡द꣢व꣣द्या꣢द꣣स्मा꣡न्गृ꣢ण꣣त꣢ उ꣣त꣡ नो꣢ म꣣घो꣡नः꣢ ॥ १३०५ ॥
തന്റെ മഹത്വത്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളെയും ജയിക്കുന്ന ആ അഗ്നി ഗൃഹത്തിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു; ജാതവേദസ്സായ അവൻ പാപത്തിൽ നിന്നും നിന്ദ്യമായ കുറ്റത്തിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; സ്തുതിക്കുന്ന ഞങ്ങളെയും ദാനശീലരായ യജമാനന്മാരെയും രക്ഷിക്കട്ടെ.
2.10.1306
त्वं꣡ वरु꣢꣯ण उ꣣त꣢ मि꣣त्रो꣡ अ꣢ग्ने꣣ त्वां꣡ व꣢र्धन्ति म꣣ति꣢भि꣣र्व꣡सि꣢ष्ठाः ।
त्वे꣡ वसु꣢꣯ सुषण꣣ना꣡नि꣢ सन्तु यू꣣यं꣡ पा꣢त स्व꣣स्ति꣢भिः꣣ स꣡दा꣢ नः ॥ १३०६ ॥
നീ തന്നെ വരുണനും മിത്രനും ആകുന്നു, ഓ അഗ്നേ; വസിഷ്ഠന്മാർ ചിന്തനീയമായ സ്തുതികളാൽ നിന്നെ വളർത്തുന്നു. നിന്നിൽ സമ്പത്തും അനായാസം നേടാവുന്ന ലാഭങ്ങളും ഉണ്ടാകട്ടെ; നിങ്ങളെല്ലാവരും ശുഭകരമായ സംരക്ഷണത്താൽ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
2.10.1307
म꣣हा꣢꣫ꣳ इन्द्रो꣣ य꣡ ओज꣢꣯सा प꣣र्ज꣡न्यो꣢ वृष्टि꣣मा꣡ꣳ इ꣢व ।
स्तो꣡मै꣢र्व꣣त्स꣡स्य꣢ वावृधे ॥ १३०७ ॥
ഓജസ്സോടെ മഹാനായ ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കുന്ന മേഘം പോലെയാണ്; വത്സന്റെ സ്തോത്രങ്ങളാൽ അവൻ വളരുന്നു.
2.10.1308
क꣢ण्वा꣣ इ꣢न्द्रं꣣ य꣡दक्र꣢꣯त꣣ स्तो꣡मै꣢र्य꣣ज्ञ꣢स्य꣣ सा꣡ध꣢नम् ।
जा꣣मि꣡ ब्रु꣢वत꣣ आ꣡यु꣢धा ॥ १३०८ ॥
കണ്വർ സ്തോത്രങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രനെ യജ്ഞസാധകനാക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ ആയുധങ്ങളെ ബന്ധുക്കളെപ്പോലെ പറഞ്ഞു.
2.10.1309
प्र꣣जा꣢मृ꣣त꣢स्य꣣ पि꣡प्र꣢तः꣣ प्र꣡ यद्भर꣢꣯न्त꣣ व꣡ह्न꣢यः ।
वि꣡प्रा꣢ ऋ꣣त꣢स्य꣣ वा꣡ह꣢सा ॥ १३०९ ॥
ഋതത്തിന്റെ സന്തതിയെ പോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, വാഹകരായ വിപ്രർ ഋതത്തിന്റെ വാഹനത്താൽ കൊണ്ടുവരുന്നു.
2.10.1310
प꣡व꣢मानस्य꣣ जि꣡घ्न꣢तो꣣ ह꣡रे꣢श्च꣣न्द्रा꣡ अ꣢सृक्षत ।
जी꣣रा꣡ अ꣢जि꣣र꣡शो꣢चिषः ॥ १३१० ॥
പവമാന സോമനെ അടിക്കുന്ന ഹരിയുടെ പ്രകാശമുള്ള ധാരകൾ ഒഴുകി; അവ വേഗമുള്ളവയും ക്ഷയിക്കാത്ത തേജസ്സുള്ളവയുമാണ്.
2.10.1311
प꣣व꣢मानो र꣣थी꣡त꣢मः शु꣣भ्रे꣡भिः꣢ शु꣣भ्र꣡श꣢स्तमः ।
ह꣡रि꣢श्चन्द्रो म꣣रु꣡द्ग꣢णः ॥ १३११ ॥
പവമാന സോമൻ ശ്രേഷ്ഠനായ രഥി; പ്രകാശമുള്ളവരോടൊപ്പം അവൻ ഏറ്റവും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവൻ — ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, മരുദ്ഗണം.
2.10.1312
प꣡व꣢मान꣣꣬ व्य꣢꣯श्नुहि र꣣श्मि꣡भि꣢र्वाज꣣सा꣡त꣢मः ।
द꣡ध꣢त्स्तो꣣त्रे꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ १३१२ ॥
പവമാനാ, രശ്മികളാൽ വ്യാപിക്കുക; നീ ബലം ഏറ്റവും നൽകുന്നവൻ, സ്തോതാവിന് നല്ല വീര്യം നൽകുന്നു.
2.10.1313
प꣢री꣣तो꣡ षि꣢ञ्चता सु꣣त꣢꣫ꣳसोमो꣣ य꣡ उ꣢त्त꣣म꣢ꣳ ह꣣विः꣢ ।
द꣣धन्वा꣡ꣳ यो नर्यो꣢꣯ अ꣣प्स्वा꣢꣣ऽ.न्त꣢उा सु꣣षा꣢व꣣ सो꣢म꣣म꣡द्रि꣢भिः ॥ १३१३ ॥
സോമരസം ചുറ്റും പകരുക; അതാണ് ഉത്തമമായ ഹവിസ്. ജലത്തിനുള്ളിൽ ഓടുന്ന മനുഷ്യഹിതമായ സോമത്തെ കല്ലുകൾകൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞു.
2.10.1314
नू꣣नं꣡ पु꣢ना꣣नो꣡ऽवि꣢भिः꣣ प꣡रि꣢ स्र꣣वा꣡द꣢ब्धः सुर꣣भि꣡न्त꣢रः ।
सु꣣ते꣡ चि꣢त्वा꣣प्सु꣡ म꣢दामो꣣ अ꣡न्ध꣢सा श्री꣣ण꣢न्तो꣣ गो꣢भि꣣रु꣡त्त꣢रम् ॥ १३१४ ॥
ഇപ്പോൾ സ്വയം ശുദ്ധമാകുന്ന സോമം രക്ഷകരോടുകൂടി ചുറ്റും ഒഴുകട്ടെ; അവൻ ഹിംസയില്ലാത്തവൻ, സുഗന്ധമുള്ളവൻ. പിഴിഞ്ഞ രസത്തിലും ജലത്തിലും നാം സന്തോഷിക്കട്ടെ; പാലുമായി കലർത്തി ഉത്തമത്തെ.
2.10.1315
प꣡रि꣢ स्वा꣣न꣡श्चक्ष꣢꣯से देव꣣मा꣡द꣢नः꣣ क्र꣢तु꣣रि꣡न्दु꣢र्विचक्ष꣣णः꣢ ॥ १३१५ ॥
മുഴങ്ങിയൊഴുകുന്ന സോമൻ, കാണാനായി; ദേവന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ; യജ്ഞശക്തിയായ ഇന്ദു, സർവദർശി.
2.10.1316
अ꣡सा꣢वि꣣ सो꣡मो꣢ अरु꣣षो꣢꣫ वृषा꣣ ह꣢री꣣ रा꣡जे꣢व द꣣स्मो꣢ अ꣣भि꣡ गा अ꣢꣯चिक्रदत् ।
पु꣢नानो꣢꣫ वार꣣म꣡त्ये꣢ष्य꣣व्य꣡य꣢ꣳश्ये꣣नो꣡ न योनिं꣢꣯ घृ꣣त꣡व꣢न्त꣣मा꣡स꣢दत् ॥ १३१६ ॥
ചുവന്ന നിറമുള്ള, വീര്യമുള്ള സോമം പിഴിയപ്പെട്ടു; രാജാവിനെപ്പോലെ അദ്ഭുതനായ സോമം പശുക്കളുടെ നേർക്ക് ഗർജിച്ചു. സ്വയം ശുദ്ധമാകുന്നവൻ അരിപ്പ കടന്ന് നാശമില്ലാത്തതിലെത്തുന്നു; പരുന്തുപോലെ നെയ്യ് നിറഞ്ഞ പാത്രത്തിൽ ഇരുന്നു.
2.10.1317
प꣣र्ज꣡न्यः꣢ पि꣣ता꣡ म꣢हि꣣ष꣡स्य꣢ प꣣र्णि꣢नो꣣ ना꣡भा꣢ पृथि꣣व्या꣢ गि꣣रि꣢षु꣣ क्ष꣡यं꣢ दधे ।
स्व꣡सा꣢र꣣ आ꣡पो꣢ अ꣣भि꣢꣫ गा उ꣣दा꣡स꣢र꣣न्त्सं꣡ ग्राव꣢꣯भिर्वसते वी꣣ते꣡ अ꣢ध्व꣣रे꣢ ॥ १३१७ ॥
ചിറകുള്ള മഹിഷത്തിന്റെ പിതാവായ പർജന്യൻ ഭൂമിയുടെ നാഭിയിൽ, പർവതങ്ങളിൽ തന്റെ വാസം സ്ഥാപിച്ചു. സഹോദരിമാരെപ്പോലെ ജലങ്ങൾ പശുക്കളുടെ നേർക്ക് കുതിച്ചു; കല്ലുകളോടെ ശുദ്ധയാഗത്തിൽ അവൻ പൊതിയപ്പെടുന്നു.
2.10.1318
क꣣वि꣡र्वे꣢ध꣣स्या꣡ पर्ये꣢꣯षि꣣ मा꣡हि꣢न꣣म꣢त्यो꣣ न꣢ मृ꣣ष्टो꣢ अ꣣भि꣡ वाज꣢꣯मर्षसि ।
अ꣣प꣡से꣢धन् दुरि꣣ता꣡ सो꣢म नो मृड घृ꣣ता꣡ वसा꣢꣯नः꣣ प꣡रि꣢ यासि नि꣣र्णि꣡ज꣢म् ॥ १३१८ ॥
കവിയായ സോമാ, സ്രഷ്ടാവിന്റെ വഴിയിൽ മഹത്തായ ദാനത്തിന് ചുറ്റും നീ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ശുദ്ധമായ കുതിരപോലെ ബലത്തിലേക്ക് പായുന്നു. പാപങ്ങളെ അകറ്റി ഞങ്ങളോട് കരുണ കാട്ടുക; നെയ്യണിഞ്ഞ് ശുദ്ധവസ്ത്രത്തിനു ചുറ്റും പോകുന്നു.
2.10.1319
श्रा꣡य꣢न्त इव꣣ सू꣢र्यं꣣ वि꣡श्वेदिन्द्र꣢꣯स्य भक्षत ।
व꣡सू꣢नि जा꣣तो꣡ जनि꣢꣯मा꣣न्यो꣡ज꣢सा꣣ प्र꣡ति꣢ भा꣣गं꣡ न दी꣢꣯धिमः ॥ १३१९ ॥
സൂര്യനെപ്പോലെ (സോമം) പാകപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ എല്ലാ ഭാഗവും ആസ്വദിക്കുക. ജനനത്താൽ തന്നെ അവൻ തന്റെ ബലത്താൽ സമ്പത്തുകൾ നേടുന്നു; അവന്റെ ഭാഗത്തിന് പകരമായി നാമും പ്രകാശിക്കുന്നു.
2.10.1320
अ꣡ल꣢र्षिरातिं वसु꣣दा꣡मुप꣢꣯ स्तुहि भ꣣द्रा꣡ इन्द्र꣢꣯स्य रा꣣त꣡यः꣢ ।
यो꣡ अ꣢स्य꣣ का꣡मं꣢ विध꣣तो꣡ न रोष꣢꣯ति꣣ म꣡नो꣢ दा꣣ना꣡य꣢ चो꣣द꣡य꣢न् ॥ १३२० ॥
സമ്പത്ത് നൽകുന്ന അലർഷിയെ (ഇന്ദ്രനെ) അടുത്തുനിന്ന് സ്തുതിക്കുക; ഇന്ദ്രന്റെ ദാനങ്ങൾ മംഗളകരമാണ്. തന്റെ ഭക്തന്റെ ആഗ്രഹം അവൻ അവഗണിക്കുന്നില്ല; ദാനത്തിനായി മനസ്സിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
2.10.1321
य꣡त꣢ इन्द्र꣣ भ꣡या꣢महे꣣ त꣡तो꣢ नो꣣ अ꣡भ꣢यं कृधि ।
म꣡घ꣢वन् छ꣣ग्धि꣢꣫ तव꣣ त꣡न्न꣢ ऊ꣣त꣢ये꣣ वि꣢꣫ द्विषो꣣ वि꣡ मृधो꣢꣯ जहि ॥ १३२१ ॥
ഇന്ദ്രാ, എവിടെനിന്ന് ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നുവോ അവിടെനിന്നു തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകേണമേ. മഘവൻ, നിന്റെ ശക്തി ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി പ്രയോഗിക്കുക; ദ്വേഷികളെയും ശത്രുക്കളെയും അകറ്റി സംഹരിക്കുക.
2.10.1322
त्व꣡ हि रा꣢꣯धसस्पते꣣ रा꣡ध꣢सो म꣣हः꣢꣫ क्षय꣣स्या꣡सि꣢ विध꣣र्ता꣢ ।
तं꣡ त्वा꣢ व꣣यं꣡ म꣢घवन्निन्द्र गिर्वणः सु꣣ता꣡व꣢न्तो हवामहे ॥ १३२२ ॥
നീ തന്നെയാണ് സമ്പത്തിന്റെ നാഥൻ; മഹത്തായ സമ്പത്തിന്റെ ആലയം ധരിക്കുന്നവൻ നീ. മഘവൻ ഇന്ദ്രാ, സ്തുത്യനേ, സോമം പിഴിഞ്ഞ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
2.10.1323
त्व꣡ꣳ सो꣢मासि धार꣣यु꣢र्म꣣न्द्र꣡ ओजि꣢꣯ष्ठो अध्व꣣रे꣢ ।
प꣡व꣢स्व मꣳह꣣य꣡द्र꣢यिः ॥ १३२३ ॥
നീ സോമമാണ്; ധാരകളായി ഒഴുകുന്നവനും ആനന്ദം നൽകുന്നവനും യജ്ഞത്തിൽ ഏറ്റവും ബലവാനും. ശുദ്ധമായി ഒഴുകുക; സമ്പത്ത് നൽകിക്കൊണ്ട്.
2.10.1324
त्व꣢ꣳ सु꣣तो꣢ म꣣दि꣡न्त꣢मो दध꣣न्वा꣡न्म꣢त्स꣣रि꣡न्त꣢मः ।
इ꣡न्दुः꣢ सत्रा꣢जि꣡दस्तृ꣢꣯तः ॥ १३२४ ॥
നീ പിഴിയപ്പെട്ട സോമമാണ്; ഏറ്റവും ആനന്ദദായകൻ, ഒഴുകുന്നവൻ, ഏറ്റവും ലഹരി നൽകുന്നവൻ. ഇന്ദു (സോമബിന്ദു) നീ; മത്സരങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നവൻ, അജയ്യൻ.
2.10.1325
त्व꣡ꣳ सु꣢ष्वा꣣णो꣡ अद्रि꣢꣯भिर꣣꣬भ्य꣢꣯र्ष꣣ क꣡नि꣢क्रदत् ।
द्यु꣣म꣢न्त꣢ꣳ शु꣢ष्म꣣मा꣡ भ꣡र ॥ १३२५ ॥
നീ കല്ലുകളാൽ പിഴിയപ്പെട്ട് ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് ഒഴുകുക; തേജസ്സുള്ള ബലം കൊണ്ടുവരിക.
2.10.1326
प꣡व꣢स्व दे꣣व꣡वी꣢तय꣣ इ꣢न्दो꣣ धा꣡रा꣢भि꣣रो꣡ज꣢सा ।
आ꣢ क꣣ल꣢शं꣣ म꣡धु꣢मान्त्सोम नः सदः ॥ १३२६ ॥
ദേവന്മാരുടെ ആനന്ദത്തിനായി ശുദ്ധനായി, ഓ സോമാ, നിന്റെ ധാരകളാലും ബലത്താലും ഒഴുകുക; മധുരമായി ഞങ്ങളുടെ കലശത്തിലേക്കും ആസനത്തിലേക്കും വരിക.
2.10.1327
त꣡व꣢ द्र꣣प्सा꣡ उ꣢द꣣प्रु꣢त꣣ इ꣢न्द्रं꣣ म꣡दा꣢य वावृधुः ।
त्वां꣢ दे꣣वा꣡सो꣢ अ꣣मृ꣡ता꣢य꣣ कं꣡ प꣢पुः ॥ १३२७ ॥
നിന്റെ തുള്ളികൾ ജലത്തിൽ പരന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ ആനന്ദത്തിനായി വളർന്നു; ദേവന്മാർ അമൃതത്വത്തിനും സുഖത്തിനും നിന്നെ പാനം ചെയ്തു.
2.10.1328
आ꣡ नः꣢ सुतास इन्दवः पुना꣣ना꣡ धा꣢वता र꣣यि꣢म् ।
वृ꣣ष्टि꣡द्या꣢वो रीत्यापः स्व꣣र्वि꣡दः꣢ ॥ १३२८ ॥
ഞങ്ങൾക്കായി പിഴിയപ്പെട്ട, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന സോമത്തുള്ളികളേ, സമ്പത്തിലേക്ക് ഓടിവരിക; മഴ പെയ്യിച്ച്, വഴിയിൽ വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന്, സ്വർഗം നേടുന്നവരേ.
2.10.1329
प꣢रि꣣ त्य꣡ꣳह꣢र्य꣣त꣡ꣳ हरिं꣢꣯ ब꣣भ्रुं꣡ पु꣢नन्ति꣣ वा꣡रे꣢ण ।
यो꣢ दे꣣वा꣢꣫न्विश्वा꣣ꣳ इ꣢꣫त्परि꣣ म꣡दे꣢न स꣣ह꣡ गच्छ꣢꣯ति ॥ १३२९ ॥
ആ ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട, മഞ്ഞ-തവിട്ടു സോമത്തെ അരിപ്പയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അടുത്തേക്ക് ആനന്ദത്തോടെ പോകുന്നു.
2.10.1330
द्वि꣢उयं पञ्च꣣ स्व꣡य꣢शस꣣ꣳ स꣡खा꣢यो꣣ अ꣡द्रि꣢सꣳहतम् ।
प्रि꣣य꣡मिन्द्र꣢꣯स्य꣣ का꣡म्यं꣢ प्रस्ना꣣प꣡य꣢न्त ऊ꣣र्म꣡यः꣢ ॥ १३३० ॥
രണ്ടുതവണ, അഞ്ചു സ്നേഹിതർ, സ്വന്തം കീർത്തിയുള്ള, കല്ലുകളാൽ അമർത്തപ്പെട്ട സോമത്തെ; ഇന്ദ്രന് പ്രിയവും ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതുമായതിനെ തിരമാലകൾ ഒഴുക്കുന്നു.
2.10.1331
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ सोम꣣ पा꣡त꣢वे वृत्र꣣घ्ने꣡ परि꣢꣯ षिच्यसे ।
न꣡रे꣢ च꣣ द꣡क्षि꣢णावते वी꣣रा꣡य꣢ सदना꣣स꣡दे꣢ ॥ १३३१ ॥
ഹേ സോമാ, ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യാൻ, വൃത്രനെ വധിക്കുന്നവനു വേണ്ടി നീ ചുറ്റും ചൊരിയപ്പെടുന്നു. ദക്ഷിണ നൽകുന്ന നേതാവിനും വീരനും ആസനത്തിൽ ഇരിക്കാനും.
2.10.1332
प꣡व꣢स्व सोम म꣣हे꣢꣫ दक्षा꣣या꣢श्वो꣣ न꣢ नि꣣क्तो꣢ वा꣣जी꣡ धना꣢꣯य ॥ १३३२ ॥
ഹേ സോമാ, മഹത്തായ ബലത്തിനായി ഒഴുകുക; ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ, ധനത്തിനായി.
2.10.1333
प्र꣡ ते꣢ सो꣣ता꣢रो꣣ र꣢सं꣣ म꣡दा꣢य पु꣣न꣢न्ति꣣ सो꣡मं꣢ म꣣हे꣢ द्यु꣣म्ना꣡य꣢ ॥ १३३३ ॥
നിന്റെ പിഴിയുന്നവർ നിന്റെ രസം ആനന്ദത്തിനായി, മഹത്തായ തേജസ്സിനായി, സോമത്തെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
2.10.1334
शि꣡शुं꣢ जज्ञा꣣न꣡ꣳ हरिं꣢꣯ मृ꣣ज꣢न्ति꣣ प꣣वि꣢त्रे꣣ सो꣡मं꣢ दे꣣वे꣢भ्य꣣ इ꣡न्दु꣢म् ॥ १३३४ ॥
ജനിച്ച ശിശുവിനെ, ഹരിയെ (മഞ്ഞ നിറമുള്ളവനെ) അവർ പവിത്രത്തിൽ ശുദ്ധമാക്കുന്നു; ദേവന്മാർക്കായി സോമത്തെ, ബിന്ദുവിനെ.
2.10.1335
उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ गो꣡भि꣢र्भ꣣ङ्गं꣡ परि꣢꣯ष्कृतम् ।
इ꣡न्दुं꣢ दे꣣वा꣡ अ꣢यासिषुः ॥ १३३५ ॥
അടുത്ത് ജനിച്ചവനും, ജലത്തിൽ വേഗമുള്ളവനും, പാലിനോടു ചേർന്നവനും, അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ബിന്ദുവിനടുത്ത് ദേവന്മാർ വന്നു.
2.10.1336
त꣡मिद्व꣢꣯र्धन्तु नो꣣ गि꣡रो꣢ व꣣त्स꣢ꣳस꣣ꣳशि꣡श्व꣢रीरिव ।
य꣡ इन्द्र꣢꣯स्य हृद꣣ꣳ स꣡निः꣢ ॥ १३३६ ॥
ആ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ വർധിപ്പിക്കട്ടെ, കിടാവിനെ ഒരുമിച്ചു വിളിക്കുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ; ഇന്ദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിന് പ്രിയനായവനെ.
2.10.1337
अ꣡र्षा꣢ नः सोम꣣ शं꣡ गवे꣢꣯ धु꣣क्ष꣡स्व꣢ पि꣣प्यु꣢षी꣣मि꣡ष꣢म् ।
व꣡र्धा꣢ समु꣣द्र꣡मु꣢क्थ्य ॥ १३३७ ॥
സോമാ, ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഒഴുക്കുക; പശുക്കൾക്കായി സമൃദ്ധമായ അന്നം കറക്കുക. സ്തുത്യമായ സമുദ്രത്തെ വർധിപ്പിക്കുക.
2.10.1338
आ꣢ घा꣣ ये꣢ अ꣣ग्नि꣢मि꣣न्ध꣡ते꣢ स्तृ꣣ण꣡न्ति꣢ ब꣣र्हि꣡रा꣢नु꣣ष꣢क् ।
ये꣢षा꣣मि꣢न्द्रो꣣ यु꣢वा꣣ स꣡खा꣢ ॥ १३३८ ॥
അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച് ക്രമത്തിൽ ദർഭ വിരിക്കുന്നവർക്ക്, യുവാവായ സഖാവ് ഇന്ദ്രനാണ്.
2.10.1339
बृ꣣ह꣢꣫न्निदि꣣ध्म ए꣢षां꣣ भू꣡रि꣢ श꣣स्त्रं꣢ पृ꣣थुः꣡ स्वरुः꣢꣯ ।
ये꣢षा꣣मि꣢न्द्रो꣣ यु꣢वा꣣ स꣡खा꣢ ॥ १३३९ ॥
അവർക്കായി ഞങ്ങൾ വലിയ അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; അവരുടെ സ്തുതി വിപുലം, ശബ്ദം വിശാലം. അവരുടെ യുവസഖാവ് ഇന്ദ്രൻ.
2.10.1340
अ꣡यु꣢द्ध꣣ इ꣢द्यु꣣धा꣢꣫ वृत꣣ꣳ शू꣢र꣣ आ꣡ज꣢ति꣣ स꣡त्व꣢भिः ।
ये꣢षा꣣मि꣢न्द्रो꣣ यु꣢वा꣣ स꣡खा꣢ ॥ १३४० ॥
യുദ്ധത്തിൽ വളഞ്ഞ ശത്രുക്കളെ ശൂരൻ തന്റെ ബലത്താൽ ഓടിക്കുന്നു; അവൻ അജയ്യൻ. അവരുടെ യുവസഖാവ് ഇന്ദ്രൻ.
2.10.1341
य꣢꣫ एक꣣ इ꣢द्वि꣣द꣡य꣢ते꣣ व꣢सु꣣ म꣡र्त्ता꣢य दा꣣शु꣡षे꣢ ।
ई꣡शा꣢नो꣣ अ꣡प्र꣢तिष्कुत꣣ इ꣡न्द्रो꣢ अ꣣ङ्ग꣢ ॥ १३४१ ॥
ഒരുവനായി ദാനശീലനായ മനുഷ്യന് ധനം നൽകുന്നവൻ; അവൻ എതിരില്ലാത്ത ഈശ്വരനായ ഇന്ദ്രൻ. ഓ പ്രിയനേ!
2.10.1342
य꣢श्चि꣣द्धि꣡ त्वा꣢ ब꣣हु꣢भ्य꣣ आ꣢ सु꣣ता꣡वा꣢ꣳआ꣣वि꣡वा꣢सति ।
उ꣣ग्रं꣡ तत्प꣢꣯त्यते꣣ श꣢व꣣ इ꣡न्द्रो꣢ अ꣣ङ्ग꣢ ॥ १३४२ ॥
സോമം പിഴിയുന്നവൻ നിന്നെ പലർക്കുമായി ആദരപൂർവം സേവിക്കുന്നു; അവന്റെ ഉഗ്രബലം ഇന്ദ്രൻ തന്നെ അധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്നു. ഓ പ്രിയനേ!
2.10.1343
क꣣दा꣡ मर्त꣢꣯मरा꣣ध꣡सं꣢ प꣣दा꣡ क्षुम्प꣢꣯मिव स्फुरत् ।
क꣣दा꣡ नः꣢ शुश्रव꣣द्गि꣢र꣣ इ꣡न्द्रो꣢ अ꣣ङ्ग꣢ ॥ १३४३ ॥
കൊടുക്കാത്ത മർത്യനെ നീ എപ്പോൾ കാൽകൊണ്ട് പുല്ലുകൂന പോലെ വിറപ്പിക്കും? ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ എപ്പോൾ കേൾക്കും, പ്രിയനേ?
2.10.1344
गा꣡य꣢न्ति त्वा गाय꣣त्रि꣡णोऽर्च꣢꣯न्त्य꣣र्क꣢म꣣र्कि꣡णः꣢ ।
ब्र꣣ह्मा꣡ण꣢स्त्वा शतक्रत꣣ उ꣢द्व꣣ꣳश꣡मि꣢व येमिरे ॥ १३४४ ॥
ഗായത്രി പാടുന്നവർ നിന്നെ പാടുന്നു, അർക്കമന്ത്രത്താൽ അർച്ചകർ നിന്നെ പൂജിക്കുന്നു. ശതക്രതോ, മുളന്തൂൺ ഉയർത്തുന്നതുപോലെ ബ്രഹ്മാക്കൾ നിന്നെ ഉയർത്തുന്നു.
2.10.1345
य꣢꣫त्सानोः꣣ सा꣡न्वारु꣢꣯हो꣣ भू꣡र्यस्प꣢꣯ष्ट꣣ क꣡र्त्व꣢म् ।
त꣢꣫दिन्द्रो꣣ अ꣡र्थं꣢ चेतति यू꣣थे꣡न꣢ वृ꣣ष्णि꣡रे꣢जति ॥ १३४५ ॥
നീ പർവതശിഖരത്തിൽ കയറി അനേകം കർമങ്ങൾ പ്രകടമാക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം അറിയുന്നു; വൃഷ്ണി തന്റെ കൂട്ടത്തോടൊപ്പം നീങ്ങുന്നു.
2.10.1346
यु꣣ङ्क्ष्वा꣢꣫ हि के꣣शि꣢ना꣣ ह꣢री꣣ वृ꣡ष꣢णा कक्ष्य꣣प्रा꣢ ।
अ꣡था꣢ न इन्द्र सोमपा गि꣣रा꣡मुप꣢꣯श्रुतिं चर ॥ १३४६ ॥
ചടയുള്ള, വീര്യമുള്ള രണ്ട് ഹരി-കുതിരകളെ നീ കെട്ടുക; പിന്നെ സോമപായിയായ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ കേൾക്കാൻ വരൂ.