Yajurveda · Adhyāya 20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.1
क्षत्रस्य योनिर् असि क्षत्रस्य नाभिर् असि ।
मा त्वा हिꣳसीन् मा मा हिꣳसीः ॥ २०.१ ॥
Eres la fuente del poder real; eres el ombligo del poder real. Que nadie te dañe; que tú no me dañes.
20.2
नि षसाद घृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्व् आ ।
साम्राज्याय सुक्रतुः ।
मृत्योः पाहि ।
विद्योत् पाहि ॥ २०.२ ॥
Varuṇa, cuyo voto es el ghee, de buena intención, se sentó en la morada para la soberanía suprema. Protege de la muerte; protege del rayo.
20.3
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अश्विनोर् भैषज्येन तेजसे ब्रह्मवर्चसायाभि षिञ्चामि ।
सरस्वत्यै भैषज्येन वीर्यायान्नाद्यायाभि षिञ्चामि ।
इन्द्रस्येन्द्रियेण बलाय श्रियै यशसेऽभि षिञ्चामि ॥ २०.३ ॥
Por impulso del dios Savitṛ, con los brazos de los Aśvin y las manos de Pūṣan, te unjo. Con el remedio sanador de los Aśvin te unjo para el brillo y el esplendor sagrado. Con el remedio sanador de Sarasvatī te unjo para el vigor y el alimento. Con el poder de los sentidos de Indra te unjo para la fuerza, la prosperidad y la gloria.
20.4
को ऽसि कतमो ऽसि कस्मै त्वा काय त्वा ।
सुश्लोक सुमङ्गल सत्यराजन् ॥ २०.४ ॥
¿Quién eres, cuál eres? ¿Para quién (te ofrezco), para qué dios te ofrezco? ¡Oh tú de buena fama, de buena fortuna, rey verdadero!
20.5
शिरो मे श्रीर् यशो मुखं त्विषिः केशाश् च श्मश्रूणि ।
राजा मे प्राणो ऽ अमृतꣳ सम्राट् चक्षुर् विराट् श्रोत्रम् ॥ २०.५ ॥
Mi cabeza es gloria, mi rostro es fama, el brillo son mi cabello y mi barba. El rey es mi aliento, la inmortalidad; el soberano es mi ojo; el gobernante es mi oído.
20.6
जिह्वा मे भद्रं वाङ् महो मनो मन्युः स्वराड् भामः ।
मोदाः प्रमोदा ऽ अङ्गुलीर् अङ्गानि मित्रं मे सहः ॥ २०.६ ॥
Que mi lengua sea auspiciosa y mi palabra grande. Que mi mente tenga ardor y resplandor, luz que se gobierna a sí misma. Que las alegrías y los júbilos estén en mis dedos y miembros; que mi fortaleza esté en mi amigo.
20.7
बाहू मे बलम् इन्द्रियꣳ हस्तौ मे कर्म वीर्यम् ।
आत्मा क्षत्रम् उरो मम ॥ २०.७ ॥
Que mis brazos tengan fuerza y vigor de los sentidos; que mis manos tengan acción y valor. Que mi ser tenga el poder soberano (kṣatra), y también mi pecho.
20.8
पृष्टीर् मे राष्ट्रम् उदरम् अꣳसौ ग्रीवाश् च श्रोणी ।
ऊरू ऽ अरत्नी जानुनी विशो मे ऽङ्गानि सर्वतः ॥ २०.८ ॥
Que mis espaldas sean el reino, y también mi vientre; mis hombros y cuellos, y mis caderas. Que mis muslos, antebrazos y rodillas estén ahí; que mi pueblo sea mis miembros por todas partes.
20.9
नाभिर् मे चित्तं विज्ञानं पायुर् मे ऽपचितिर् भसत् ।
आनन्दनन्दाव् आण्डौ मे भगः सौभाग्यं पसः ।
जङ्घाभ्यां पद्भ्यां धर्मो ऽस्मि विशि राजा प्रतिष्ठितः ॥ २०.९ ॥
Que mi ombligo sea el pensamiento y el discernimiento; mi trasero, la sede del honor. Que el gozo y el deleite sean mis testículos; que yo tenga buena fortuna, prosperidad y aquel miembro también. Con mis espinillas y pies soy dharma, establecido como rey entre el pueblo.
20.10
प्रति क्षत्रे प्रति तिष्ठामि राष्ट्रे प्रत्य् अश्वेषु प्रति तिष्ठामि गोषु ।
प्रत्य् अङ्गेषु प्रति तिष्ठाम्य् आत्मन् प्रति प्राणेषु क्षत्रे प्रति तिष्ठामि पुष्टे प्रति द्यावापृथिव्योः प्रति तिष्ठामि ॥ २०.१० ॥
Me mantengo firme en el poder (kṣatra), me mantengo firme en el reino (rāṣṭra). Me mantengo firme en los caballos (aśva), me mantengo firme en las vacas (go). Me mantengo firme en los miembros (aṅga), me mantengo firme en el ātman. Me mantengo firme en los prāṇa, en el kṣatra, en la prosperidad (puṣṭi), en Dyāvāpṛthivī.
20.11
त्रया देवा ऽ एकादश त्रयस्त्रिꣳशाः सुराधसः ।
बृहस्पतिपुरोहिता देवस्य सवितुः सवे ।
देवा देवैर् अवन्तु मा ॥ २०.११ ॥
Tres, once y treinta y tres dioses, dadores de buena riqueza, que tienen a Bṛhaspati por sacerdote, en el impulso del dios Savitṛ. Que los dioses me protejan por medio de los dioses.
20.12
प्रथमा द्वितीयैर् द्वितीयास् तृतीयैस् तृतीयाः सत्येन सत्यं यज्ञेन यज्ञो यजुर्भिर् यजूꣳषि सामभिः सामान्य् ऋग्भिर् ऋचः पुरोनुऽवाक्याभिः पुरोऽनुवाक्या याज्याभिर् याज्या वषट्कारैर् वषट्कारा ऽ आहुतिभिर् आहुतयो मे कामान्त् सम् अर्धयन्तु भूः स्वाहा ॥ २०.१२ ॥
Lo primero con lo segundo, lo segundo con lo tercero, lo tercero con la verdad, la verdad con el sacrificio, el sacrificio con los yajus, los yajus con los sāman, los sāman con los ṛc, los ṛc con los puronuvākyā, los puronuvākyā con los yājyā, los yājyā con las exclamaciones vaṣaṭ, las exclamaciones vaṣaṭ con las ofrendas. Que cumplan mis deseos. Bhūḥ, svāhā.
20.13
लोमानि प्रयतिर् मम त्वङ् म ऽ आनतिर् आगतिः ।
माꣳसं म ऽ उपनतिर् वस्व् अस्थि मज्जा म ऽ आनतिः ॥ २०.१३ ॥
Mis cabellos, mi dominio; mi piel, mi inclinación, mi llegada. Mi carne, mi unión, mi riqueza, mi hueso y médula, mi inclinación.
20.14
यद् देवा देवहेडनं देवासश् चकृमा वयम् ।
अग्निर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१४ ॥
Oh dioses, cualquier ofensa contra los dioses que hayamos cometido, de ella que Agni me libere de todo pecado y aflicción.
20.15
यदि दिवा यदि नक्तम् एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
वायुर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१५ ॥
Si de día o de noche hemos cometido algún pecado, de él que Vāyu me libere de toda aflicción.
20.16
यदि जाग्रद् यदि स्वप्न ऽ एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
सूर्यो मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१६ ॥
Si despiertos o dormidos hemos cometido algún pecado, de él que Sūrya me libere de toda aflicción.
20.17
यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये ।
यच्छूद्रे यद् अर्ये यद् एनश् चकृमा वयं यद् एकस्याधि धर्मणि तस्यावयजनम् असि ॥ २०.१७ ॥
Cualquier pecado que hayamos cometido en la aldea, en el bosque, en la asamblea, en los sentidos, hacia un Śūdra o hacia un Ārya, cualquier falta cometida contra el deber de alguien: tú eres la expiación de ello.
20.18
यद् आपो ऽ अघ्न्या ऽ इति वरुणेति शपामहे ततो वरुण नो मुञ्च ।
अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः ।
अव देवैर् देवकृतम् एनो ऽयक्ष्य् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् ।
पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि ॥ २०.१८ ॥
De las aguas llamadas 'aghnyā' juramos por el nombre de Varuṇa; de ellas, oh Varuṇa, líbranos. Oh avabhṛtha, oh niścumpuṇa, tú eres el niścumpuṇa que desciende. Que la falta cometida por los dioses y la cometida por los mortales se aparte; oh dios muy alabado, protégenos del daño.
20.19
समुद्रे ते हृदयम् अप्स्व् अन्तः सं त्वा विशन्त्व् ओषधीर् उतापः ।
सुमित्रिया न ऽ आप ऽ ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास् तस्मै सन्तु यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ २०.१९ ॥
En el océano está tu corazón, dentro de las aguas; que las aguas y las hierbas te penetren. Que las aguas y las hierbas sean amigas para nosotros; para quien nos odia y a quien nosotros odiamos, que sean hostiles.
20.20
द्रुपदाद् इव मुमुचानः स्विन्नः स्नातो मलाद् इव ।
पूतं पवित्रेणेवाज्यम् आपः शुन्धन्तु मैनसः ॥ २०.२० ॥
Como quien, libre del paño, sudoroso y bañado, se libra de la suciedad, como la mantequilla clarificada purificada con el colador, que las aguas nos purifiquen del pecado.
20.21
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् ।
देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम् ॥ २०.२१ ॥
Elevándonos desde la oscuridad, contemplando la luz superior, hemos llegado al dios Sūrya entre los dioses: la luz suprema.
20.22
अपो ऽ अद्यान्व् अचारिषꣳ रसेन सम् असृक्ष्महि ।
पयस्वान् अग्न ऽ आगमं तं मा सꣳ सृज वर्चसा प्रजया च धनेन च ॥ २०.२२ ॥
Hoy me he movido tras las aguas; nos hemos unido con el jugo. Oh Agni, rico en leche, he venido; únyeme con esplendor, descendencia y riqueza.
20.23
एधोऽस्य् एधिषीमहि ।
समिद् असि तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
समाववर्ति पृथिवी सम् उषाः सम् उ सूर्यः ।
सम् उ विश्वम् इदं जगत् ।
वैश्वानरज्योतिर् भूयासं विभून् कामान् व्यश्नवै भूः स्वाहा ॥ २०.२३ ॥
Tú eres el combustible; que seamos encendidos. Tú eres la leña, tú eres el brillo; pon el brillo en mí. La tierra, la aurora y el sol han girado juntos, y también este mundo en movimiento. Que yo llegue a ser la luz de Vaiśvānara y alcance deseos abundantes. Bhūḥ, svāhā.
20.24
अभ्यादधामि समिधम् अग्ने व्रतपते त्वयि ।
व्रतं च श्रद्धां चोपैमीन्धे त्वा दीक्षितोऽअहम् ॥ २०.२४ ॥
Oh Agni, señor de los votos, pongo la leña sobre ti; me acerco al voto y a la fe. Consagrado, te enciendo.
20.25
यत्र ब्रह्म च क्षत्रं च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र देवाः सहाग्निना ॥ २०.२५ ॥
Donde el poder sacerdotal y el poder regio caminan juntos, ese mundo puro, donde los dioses habitan con Agni, que yo alcance.
20.26
यत्रेन्द्रश् च वायुश् च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र सेदिर् न विद्यते ॥ २०.२६ ॥
Donde Indra y Vāyu caminan juntos, ese mundo puro donde no se encuentra asiento de aflicción, que yo alcance.
20.27
अꣳशुना ते अꣳशुः पृच्यतां परुषा परुः ।
गन्धस् ते सोमम् अवतु मदाय रसोऽअच्युतः ॥ २०.२७ ॥
Que tu rayo se una al rayo, articulación con articulación. Que tu fragancia proteja el Soma; este jugo inmutable es para el deleite.
20.28
सिञ्चन्ति परि षिञ्चन्त्य् उत् सिञ्चन्ति पुनन्ति च ।
सुरायै बभ्र्वै मदे किंत्वो वदति किंत्वः ॥ २०.२८ ॥
Rocían, rocían alrededor, rocían encima y purifican. En la embriaguez de la surā babhru, ¿quién dice qué?
20.29
धानावन्तं करम्भिणम् अपूपवन्तम् उक्थिनम् ।
इन्द्र प्रातर् जुषस्व नः ॥ २०.२९ ॥
Con granos tostados, con karambha, con tortas y con himnos: ¡oh Indra, acepta nuestra ofrenda por la mañana!
20.30
बृहद् इन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् ।
येन ज्योतिर् अजनयन्न् ऋतावृधो देवं देवाय जागृवि ॥ २०.३० ॥
Cantad en voz alta a Indra, el mayor matador de Vṛtra, oh Marutas, aquel con quien los acrecentadores del ṛta produjeron la luz; para el dios, el dios vigilante.
20.31
अध्वर्यो ऽ अद्रिभिः सुतꣳ सोमं पवित्र ऽ आ नय ।
पुनीहीन्द्राय पातवे ॥ २०.३१ ॥
¡Oh adhvaryu, trae el Soma prensado con piedras al filtro; purifícalo para que Indra beba!
20.32
यो भूतानाम् अधिपतिर् यस्मिंल्लोका ऽ अधि श्रिताः ।
य ऽ ईशे महतो महाꣳस् तेन गृह्णामि त्वाम् अहं मयि गृह्णामि त्वाम् अहम् ॥ २०.३२ ॥
Por aquel que es señor de los seres, en quien descansan los mundos, que gobierna como el mayor entre los grandes: por él te tomo; en mí te tomo.
20.33
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णेऽ ।
एष ते योनिर् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ॥ २०.३३ ॥
Eres tomado con la copa upayāma. Te tomo para los Aśvins, para Sarasvatī, para Indra, para Sutrāman. Este es tu lugar; te tomo para los Aśvins, para Sarasvatī, para Indra, para Sutrāman.
20.34
प्राणपा मे ऽअपानपाश् चक्षुष्पाः श्रोत्रपाश् च मे ।
वाचो मे विश्वभेषजो मनसो ऽसि विलायकः ॥ २०.३४ ॥
Eres guardián de mi aliento, guardián de mi aliento descendente, guardián de mis ojos y guardián de mi oído. Eres el remedio universal para mi habla; eres el disolvente de la mente.
20.35
अश्विनकृतस्य ते सरस्वतिकृतस्येन्द्रेण सुत्राम्णा कृतस्य ।
उपहूत ऽउपहूतस्य भक्षयामि ॥ २०.३५ ॥
De ti hecho por los Aśvins, hecho por Sarasvatī, hecho por Indra y Sutrāman, tomo la porción de lo invocado, invocado.
20.36
समिद्ध ऽ इन्द्र ऽ उषसाम् अनीके पुरोरुचा पूर्वकृद् वावृधानः ।
त्रिभिर् देवैस् त्रिꣳशता वज्रबाहुर् जघान वृत्रं वि दुरो ववार ॥ २०.३६ ॥
Encendido ante las auroras, Indra, resplandeciente delante, el primer hacedor, creciendo; con tres veces treinta dioses, de brazo de rayo, mató a Vṛtra y abrió las puertas.
20.37
नराशꣳसः प्रति शूरो मिमानस् तनूनपात् प्रति यज्ञस्य धाम ।
गोभिर् वपावान् मधुना समञ्जन् हिरण्यैश् चन्द्री यजति प्रचेताः ॥ २०.३७ ॥
Narāśaṃsa, el héroe que mide, Tanūnapāt avanza hacia el lugar del sacrificio. Con vacas y la grasa vapā, ungiendo con miel, brillando con adornos de oro, el sabio sacrifica.
20.38
ईडितो देवैर् हरिवाꣳ२ऽ अभिष्टिर् आजुह्वानो हविषा शर्धमानः ।
पुरंदरो गोत्रभिद् वज्रबाहुर् आ यातु यज्ञम् उप नो जुषाणः ॥ २०.३८ ॥
Alabado por los dioses, señor de los corceles fulvos, concedor de deseos, invocado con la ofrenda, exultante; Purandara, rompedor del corral, de brazo de rayo: que venga a nuestro sacrificio, complacido.
20.39
जुषाणो बर्हिर् हरिवान् न ऽ इन्द्रः प्राचीनꣳ सीदत् प्रदिशा पृथिव्याः ।
उरुप्रथाः प्रथमानꣳ स्योनम् आदित्यैर् अक्तं वसुभिः सजोषाः ॥ २०.३९ ॥
Que Indra, señor de los corceles fulvos, complacido y nuestro, se siente hacia el este sobre la hierba sagrada en la dirección de la tierra; de amplio alcance, en un asiento propicio, ungido y querido junto a los Ādityas y los Vasus.
20.40
इन्द्रं दुरः कवष्यो धावमाना वृषाणं यन्तु जनयः सुपत्नीः ।
द्वारो देवीर् अभितो वि श्रयन्ताꣳ सुवीरा वीरं प्रथमाना महोभिः ॥ २०.४० ॥
Que los Kavaṣas, corriendo, vayan hacia Indra el toro; que vayan también las esposas de buenos maridos; que las puertas divinas se abran de par en par a ambos lados — ricas en buenos hijos, engrandeciendo al héroe con su gran poder.
20.41
उषासानक्ता बृहती बृहन्तं पयस्वती सुदुघे शूरम् इन्द्रम् ।
तन्तुं ततं पेशसा संवयन्ती देवानां देवं यजतः सुरुक्मे ॥ २०.४१ ॥
La Aurora y la Noche, las grandes, ricas en leche, fáciles de ordeñar, adornan al héroe Indra, tejiendo el hilo tendido con adorno, al dios de los dioses, digno de culto, de hermoso resplandor dorado.
20.42
दैव्या मिमाना मनुषः पुरुत्रा होताराव् इन्द्रं प्रथमा सुवाचा ।
मूर्द्धन् यज्ञस्य मधुना दधाना प्राचीनं ज्योतिर् हविषा वृधातः ॥ २०.४२ ॥
Las diosas que miden de muchas maneras para la humanidad — los dos hotṛ, los primeros, de buena palabra, honran a Indra; portando dulzura sobre la cabeza del sacrificio, que fortalezcan la luz oriental con la ofrenda.
20.43
तिस्रो देवीर् हविषा वर्धमाना ऽ इन्द्रं जुषाणा जनयो न पत्नीः ।
अच्छिन्नं तन्तुं पयसा सरस्वतीडा देवी भारती विश्वतूर्तिः ॥ २०.४३ ॥
Tres diosas, acrecentadas con la oblación, complaciendo a Indra, dando a luz como esposas. El hilo sin cortar con leche: Sarasvatī, la diosa Iḍā, Bhāratī, la que todo lo logra.
20.44
त्वष्टा दधच्छुष्मम् इन्द्राय वृष्णे ऽपाको ऽचिष्टुर् यशसे पुरूणि ।
वृषा यजन् वृषणं भूरिरेता मूर्धन् यज्ञस्य सम् अनक्तु देवान् ॥ २०.४४ ॥
Tvaṣṭṛ otorga vigor a Indra, el toro, perfecto y firme, muchas cosas para la gloria. Que el toro que sacrifica, el poderoso de abundante semen, unja bien a los dioses en la cabeza del sacrificio.
20.45
वनस्पतिर् अवसृष्टो न पाशैस् त्मन्या समञ्जञ्छमिता न देवः ।
इन्द्रस्य हव्यैर् जठरं पृणानः स्वदाति यज्ञं मधुना घृतेन ॥ २०.४५ ॥
El poste sacrificial, liberado como de los lazos, se adorna con su propia naturaleza, como el dios que sacrifica. Llenando su vientre con las ofrendas de Indra, endulza el sacrificio con miel y mantequilla clarificada.
20.46
स्तोकानां इन्दुं प्रति शूर ऽ इन्द्रो वृषायमाणो वृषभस् तुराषाट् ।
घृतप्रुषा मनसा मोदमानाः स्वाहा देवा ऽ अमृता मादयन्ताम् ॥ २०.४६ ॥
Por las gotas, hacia el soma de Indra, el héroe Indra actuando como toro, veloz en vencer. Con gotas de mantequilla clarificada, regocijándose en la mente: svāhā. Que los dioses inmortales se regocijen.
20.47
आ यात्व् इन्द्रो ऽवस ऽ उप न ऽ इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः ।
वावृधानस् तविषीर् यस्य पूर्वीर् द्यौर् न क्षत्रम् अभिभूति पुष्यात् ॥ २०.४७ ॥
Que Indra venga aquí en nuestra protección, alabado; que sea compañero del festín y héroe. Que sus muchos poderes crecientes, como el cielo, nutran un dominio que subyuga.
20.48
आ न ऽ इन्द्रो दूराद् आ न ऽ आसाद् अभिष्टिकृद् अवसे यासद् उग्रः ।
ओजिष्ठेभिर् नृपतिर् वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥ २०.४८ ॥
Que Indra venga a nosotros desde lejos y desde cerca, otorgador de favores, feroz, para protegernos. Señor de los hombres, portador del rayo, veloz en vencer, que derrote a los ejércitos hostiles en las batallas y los combates.
20.49
आ न इन्द्रो हरिभिर् यात्व् अच्छार्वाचीनो ऽवसे राधसे च ।
तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञम् अनु नो वाजसातौ ॥ २०.४९ ॥
Que Indra venga a nosotros con corceles fulvos, vuelto hacia nosotros para protección y prosperidad. Que el portador del rayo, generoso y poderoso, se mantenga tras este nuestro sacrificio en la contienda por los botines.
20.50
त्रातारम् इन्द्रम् अवितारम् इन्द्रꣳ हवे-हवे सुहवꣳ शूरम् इन्द्रम् ।
ह्वयामि शक्रं पुरुहूतम् इन्द्रꣳ स्वस्ति नो मघवा धात्व् इन्द्रः ॥ २०.५० ॥
Invoco a Indra el protector, a Indra el preservador, a Indra el héroe, fácil de invocar en cada llamada, al poderoso Indra, invocado por muchos. Que el generoso Indra nos conceda bienestar.
20.51
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ अवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः ।
बाधतां द्वेषो ऽ अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥ २०.५१ ॥
Que Indra, el buen protector, rico en bienes, sea benévolo con sus protecciones, omnisciente. Que aparte la hostilidad y nos haga intrépidos; que nos convirtamos en señores del buen valor.
20.52
तस्य वयꣳ सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ।
स सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ इन्द्रो ऽ अस्मे आराच्चिद् द्वेषः सनुतर् युयोतु ॥ २०.५२ ॥
Que nosotros permanezcamos en el favor de aquel digno de sacrificio, y en la auspiciosa benevolencia. Que aquel buen protector, el rico Indra, mantenga la hostilidad lejos de nosotros; que sea siempre dador.
20.53
आ मन्द्रैर् इन्द्र हरिभिर् याहि मयूररोमभिः ।
मा त्वा के चिन् नि यमन् विं ना पाशिनो ऽति धन्वेव ताꣳ२ऽ इहि ॥ २०.५३ ॥
Oh Indra, ven con corceles pardos y delicados, con plumas de pavo real. Que ningún lazador te retenga; pásalos como sobre un desierto y avanza.
20.54
एवेद् इन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो ऽ अभ्य् अर्चन्त्य् अर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद् धातु गोमद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.५४ ॥
Así los Vasiṣṭhas alaban con himnos a Indra, el toro de brazos de rayo. Alabado, que nos conceda hijos heroicos y ganado; que vosotros nos protejáis siempre con bendiciones.
20.55
समिद्धो ऽ अग्निर् अश्विना तप्तो घर्मो विराट् सुतः ।
दुहे धेनुः सरस्वती सोमꣳ शुक्रम् इहेन्द्रियम् ॥ २०.५५ ॥
Agni está encendido; oh Aśvins, el gharma calentado, el soma resplandeciente ha sido prensado. La vaca Sarasvatī aquí ordeña el soma brillante para el vigor.
20.56
तनूपा भिषजा सुते ऽश्विनोभा सरस्वती ।
अध्वा रजाꣳसीन्द्रियम् इन्द्राय पथिभिर् वहान् ॥ २०.५६ ॥
Protectores del cuerpo, sanadores, ambos Aśvins y ambas Sarasvatī, venid en la prensa del soma. Por los caminos, traed vigor a los mundos para Indra.
20.57
इन्द्रायेन्दुꣳ सरस्वती नराशꣳसेन नग्नहुम् ।
अधाताम् अश्विना मधु भेषजं भिषजा सुते ॥ २०.५७ ॥
Para Indra, Sarasvatī colocó el soma junto con Narāśaṃsa y Nagnahu. Los Aśvins, sanadores, en la prensa colocaron miel como remedio.
20.58
आजुह्वाना सरस्वतीन्द्रायेन्द्रियाणि वीर्यम् ।
इडाभिर् अश्विनाव् इषꣳ समूर्जꣳ सꣳ रयिं दधुः ॥ २०.५८ ॥
Invocando, Sarasvatī puso para Indra los poderes y el vigor, junto con las ofrendas; los Aśvins pusieron juntos alimento, fuerza y riqueza.
20.59
अश्विना नमुचेः सुतꣳ सोमꣳ शुक्रं परिस्रुता ।
सरस्वती ताम् आभरद् बर्हिषेन्द्राय पातवे ॥ २०.५९ ॥
Los Aśvin trajeron el soma brillante de Namuci, prensado, a través del colador; Sarasvatī lo trajo sobre el barhis para que Indra lo bebiera.
20.60
कवष्यो न व्यचस्वतीर् अश्विभ्यां न दुरो दिशः ।
इन्द्रो न रोदसी ऽ उभे दुहे कामान्त् सरस्वती ॥ २०.६० ॥
Como Kavaṣa, las corrientes amplias; para los Aśvin, como puertas y direcciones; como Indra, ambos mundos; Sarasvatī ordeña los deseos.
20.61
उषासानक्ताश्विना दिवेन्द्रꣳ सायम् इन्द्रियैः ।
संजानाने सुपेशसा सम् अञ्जाते सरस्वत्या ॥ २०.६१ ॥
Aurora y noche, los Aśvin — de día para Indra, al atardecer con los poderes; de bella forma, unidos en armonía, adornados con Sarasvatī.
20.62
पातं नो ऽ अश्विना दिवा पाहि नक्तꣳ सरस्वति ।
दैव्या होतारा भिषजा पाताम् इन्द्रꣳ सचा सुते ॥ २०.६२ ॥
Protegednos de día, oh Aśvin; protégenos de noche, oh Sarasvatī. Que los hotṛ divinos y los médicos protejan junto a Indra, en la prensa del soma.
20.63
तिस्रस् त्रेधा सरस्वत्य् अश्विना भारतीडा ।
तीव्रं परिस्रुता सोमम् इन्द्राय सुषुवुर् मदम् ॥ २०.६३ ॥
Tres veces tres — Sarasvatī, los Aśvin, Bhāratī e Iḍā exprimieron para Indra el soma agudo y el éxtasis a través del colador.
20.64
अश्विना भेषजं मधु भेषजं नः सरस्वती ।
इन्द्रे त्वष्टा यशः श्रियꣳ रूपꣳ-रूपम् अधुः सुते ॥ २०.६४ ॥
Los Aśvin son el remedio dulce; Sarasvatī es nuestro remedio. En la prensa del soma, Tvaṣṭṛ puso en Indra gloria, esplendor y forma tras forma.
20.65
ऋतुथेन्द्रो वनस्पतिः शशमानः परिस्रुता ।
कीलालम् अश्विभ्यां मधु दुहे धेनुः सरस्वती ॥ २०.६५ ॥
A su tiempo Indra, señor del bosque, alegre, ordeña por el colador el néctar, la miel, para los dos Aśvins; Sarasvatī es como una vaca lechera.
20.66
गोभिर् न सोमम् अश्विना मासरेण परिस्रुता ।
सम् अधातꣳ सरस्वत्या स्वाहेन्द्रे सुतं मधु ॥ २०.६६ ॥
Como con la leche de las vacas, Aśvins, por el colador mezclasteis el soma con Sarasvatī. Svāhā. La miel exprimida para Indra.
20.67
अश्विना हविर् इन्द्रियं नमुचेर् धिया सरस्वती ।
आ शुक्रम् आसुराद् वसु मघम् इन्द्राय जभ्रिरे ॥ २०.६७ ॥
Los Aśvins y Sarasvatī, por su sabiduría, tomaron de Namuci la oblación y la fuerza vital; del demonio trajeron riqueza brillante y bienes para Indra.
20.68
यम् अश्विना सरस्वती हविषेन्द्रम् अवर्धयन् ।
स बिभेद वलं मघं नमुचाव् आसुरे सचा ॥ २०.६८ ॥
Indra, a quien los Aśvins y Sarasvatī fortalecieron con la oblación, quebró la fortaleza junto con las riquezas del demonio Namuci.
20.69
तम् इन्द्रꣳ सचाश्विनोभा सरस्वती ।
दधाना ऽ अभ्य् अनूषत हविषा यज्ञ ऽ इन्द्रियैः ॥ २०.६९ ॥
A él, Indra, los dos Aśvins y Sarasvatī juntos, portando la oblación, lo alabaron en el sacrificio con vigor y potencia.
20.70
य ऽ इन्द्र ऽ इन्द्रियं दधुः सविता वरुणो भगः ।
स सुत्रामा हविष्पतिर् यजमानाय सश्चत ॥ २०.७० ॥
Que Sutrāmā, señor de las oblaciones, aquel en quien Savitṛ, Varuṇa y Bhaga pusieron el vigor y la potencia, la conceda al sacrificador.
20.71
सविता वरुणो दधद् यजमानाय दाशुषे ।
आदत्त नमुचेर् वसु सुत्रामा बलम् इन्द्रियम् ॥ २०.७१ ॥
Que Savitṛ y Varuṇa den vigor al sacrificador, al oferente generoso. Sutrāman (Indra) tomó la riqueza, la fuerza y el vigor de Namuci.
20.72
वरुणः क्षत्रम् इन्द्रियं भगेन सविता श्रियम् ।
सुत्रामा यशसा बलं दधाना यज्ञम् आशत ॥ २०.७२ ॥
Que Varuṇa conceda dominio y vigor, y Savitṛ con Bhaga el esplendor. Sutrāman, portando fuerza con gloria, alcance el sacrificio.
20.73
अश्विना गोभिर् इन्द्रियम् अश्वेभिर् वीर्यं बलम् ।
हविषेन्द्रꣳ सरस्वती यजमानम् अवर्द्धयन् ॥ २०.७३ ॥
Que los Aśvin den vigor mediante las vacas, y poder heroico y fuerza mediante los caballos. Sarasvatī, con la oblación, acrecentó a Indra y al sacrificador.
20.74
ता नासत्या सुपेशसा हिरण्यवर्तनी नरा ।
सरस्वती हविष्मतीन्द्र कर्मसु नो ऽवत ॥ २०.७४ ॥
Aquellos dos Nāsatya, de hermosa forma, de sendero dorado, guías; y Sarasvatī, rica en oblaciones — oh Indra, protégenos en nuestras obras.
20.75
ता भिषजा सुकर्मणा सा सुदुघा सरस्वती ।
स वृत्रहा शतक्रतुर् इन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.७५ ॥
Esos dos médicos de buenas obras; ella, Sarasvatī, la de fácil ordeño. Él, el matador de Vṛtra, Indra de cien poderes — le pusieron el vigor.
20.76
युवꣳ सुरामम् अश्विना नमुचाव् आसुरे सचा ।
विपिपानाः सरस्वतीन्द्रं कर्मस्व् आवत ॥ २०.७६ ॥
Vosotros dos, Aśvin, bebisteis juntos el surā del demonio Namuci; bebiendo profundamente, Sarasvatī ayudó a Indra en sus obras.
20.77
पुत्रम् इव पितराव् अश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर् दꣳसनाभिः ।
यत् सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक् ॥ २०.७७ ॥
Como los padres protegen al hijo, vosotros dos, Aśvin, y Indra protegéis con hazañas admirables. Cuando bebisteis el surā con vuestro poder, oh Maghavan, Sarasvatī os asistió.
20.78
यस्मिन्न् अश्वास ऽ ऋषभास ऽ उक्षणो वशा मेषा ऽ अवसृष्टास ऽ आहुताः ।
कीलालपे सोमपृष्ठाय वेधसे हृदा मतिं जनये चारुम् अग्नये ॥ २०.७८ ॥
En cuyo rito se sueltan y ofrecen caballos, toros, bueyes, vacas, vacas estériles y carneros, para Agni, bebedor de néctar, de soma en el lomo, creador, despierto desde el corazón un pensamiento agradable.
20.79
अहाव्य् अग्ने हविर् आस्ये ते स्रुचीव घृतं चम्वीव सोमः ।
वाजसनिꣳ रयिम् अस्मे सुवीरं प्रशस्तं धेहि यशसं बृहन्तम् ॥ २०.७९ ॥
Oh Agni, la oblación es ofrecida en tu boca, como el ghee en la cuchara y el soma en la copa. Concédenos riqueza que gane botines, con buenos hijos, digna de alabanza, gloriosa y grande.
20.80
अश्विना तेजसा चक्षुः प्राणेन सरस्वती वीर्यम् ।
वाचेन्द्रो बलेनेन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.८० ॥
Los Aśvin pusieron la vista con el brillo, Sarasvatī el vigor con el aliento, e Indra el habla y la fuerza: así establecieron las facultades para Indra.
20.81
गोमद् ऊ षु णासत्या अश्वावद् यातम् अश्विना ।
वर्ती रुद्रा नृपाय्यम् ॥ २०.८१ ॥
Oh Nāsatya, Aśvin, venid bien con ganado y caballos. Oh Rudra, venid por los caminos para la protección de los hombres.
20.82
न यत् परो नान्तरऽ आदधर्षद् वृषण्वसू ।
दुःशꣳसो मर्त्यो रिपुः ॥ २०.८२ ॥
Oh Vṛṣaṇvasu, para que ningún enemigo mortal malintencionado, ni de lejos ni de cerca, nos asalte.
20.83
ता न ऽ आ वोढम् अश्विना रयिं पिशङ्गसंदृशम् ।
धिष्ण्या वरिवोविदम् ॥ २०.८३ ॥
Aśvins, traed para nosotros aquellos dos, riqueza de aspecto fulvo y hermoso, que encuentra riquezas, oh moradores del asiento.
20.84
पावका नः सरस्वती वाजेभिर् वाजिनीवती ।
यज्ञं वष्टु धियावसुः ॥ २०.८४ ॥
Que Sarasvatī, purificadora, dotada de fuerzas y vigor, rica en entendimiento, desee nuestro sacrificio.
20.85
चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् ।
यज्ञं दधे सरस्वती ॥ २०.८५ ॥
Sarasvatī, que impulsa las palabras verídicas y dulces y despierta los buenos pensamientos, ha sostenido el sacrificio.
20.86
महो ऽ अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना ।
धियो विश्वा वि राजति ॥ २०.८६ ॥
Sarasvatī, la gran corriente, da a conocer con su luz; en todos los pensamientos resplandece.
20.87
इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता ऽ इमे त्वायवः ।
अण्वीभिस् तना पूतासः ॥ २०.८७ ॥
Indra, de brillo variado, ven; estos somas exprimidos, que te desean, han sido purificados con dedos y tallos.
20.88
इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः ।
उप ब्रह्माणि वाघतः ॥ २०.८८ ॥
Indra, ven, impulsado por el pensamiento y urgido por los sabios, cerca de las plegarias de quienes exprimen el soma.
20.89
इन्द्रा याहि तूतुजान ऽ उप ब्रह्माणि हरिवः ।
सुते दधिष्व नश् चनः ॥ २०.८९ ॥
Indra, ven con prisa a nuestras plegarias, oh señor de los caballos bayos. Atiende a nuestro deleite en el soma prensado.
20.90
अश्विना पिबतां मधु सरस्वत्या सजोषसा ।
इन्द्रः सुत्रामा वृत्रहा जुषन्ताꣳ सोम्यं मधु ॥ २०.९० ॥
Que los Aśvin beban la dulzura junto con Sarasvatī, ambos bien complacidos. Que Indra, buen protector y matador de Vṛtra, disfrute la dulce bebida del soma.