ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.1
क्षत्रस्य योनिर् असि क्षत्रस्य नाभिर् असि ।
मा त्वा हिꣳसीन् मा मा हिꣳसीः ॥ २०.१ ॥
ਤੂੰ ਕਸ਼ਤ੍ਰ (ਰਾਜਸ਼ਕਤੀ) ਦਾ ਸੋਤ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੀ ਨਾਭੀ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ।
20.2
नि षसाद घृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्व् आ ।
साम्राज्याय सुक्रतुः ।
मृत्योः पाहि ।
विद्योत् पाहि ॥ २०.२ ॥
ਘ੍ਰਿਤਵ੍ਰਤ ਵਰੁਣ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਸਾਮਰਾਜ ਲਈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਬਚਾ।
20.3
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अश्विनोर् भैषज्येन तेजसे ब्रह्मवर्चसायाभि षिञ्चामि ।
सरस्वत्यै भैषज्येन वीर्यायान्नाद्यायाभि षिञ्चामि ।
इन्द्रस्येन्द्रियेण बलाय श्रियै यशसेऽभि षिञ्चामि ॥ २०.३ ॥
ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਔਸ਼ਧੀ ਨਾਲ ਤੇਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਵਰਚਸ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਔਸ਼ਧੀ ਨਾਲ ਵੀਰਯ ਅਤੇ ਅੰਨ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰਿਯ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
20.4
को ऽसि कतमो ऽसि कस्मै त्वा काय त्वा ।
सुश्लोक सुमङ्गल सत्यराजन् ॥ २०.४ ॥
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਹੜਾ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ (ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ), ਕਿਸ ਦੇਵ ਲਈ ਤੈਨੂੰ? ਹੇ ਸੁਕੀਰਤੀ, ਸੁਮੰਗਲ, ਸੱਚੇ ਰਾਜਾ!
20.5
शिरो मे श्रीर् यशो मुखं त्विषिः केशाश् च श्मश्रूणि ।
राजा मे प्राणो ऽ अमृतꣳ सम्राट् चक्षुर् विराट् श्रोत्रम् ॥ २०.५ ॥
ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ; ਯਸ਼ ਮੂੰਹ ਹੈ; ਤੇਜ, ਵਾਲ ਅਤੇ ਦਾੜ੍ਹੀ। ਰਾਜਾ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ; ਸਮਰਾਟ ਮੇਰੀ ਅੱਖ; ਵਿਰਾਟ ਮੇਰਾ ਕੰਨ।
20.6
जिह्वा मे भद्रं वाङ् महो मनो मन्युः स्वराड् भामः ।
मोदाः प्रमोदा ऽ अङ्गुलीर् अङ्गानि मित्रं मे सहः ॥ २०.६ ॥
ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਵਿੱਚ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਤੇਜ ਹੋਵੇ; ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਹੋਵੇ। ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਲਾਸ ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ; ਮਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਹੋਵੇ।
20.7
बाहू मे बलम् इन्द्रियꣳ हस्तौ मे कर्म वीर्यम् ।
आत्मा क्षत्रम् उरो मम ॥ २०.७ ॥
ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲ ਤੇ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਤੇ ਵੀਰਜ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤ੍ਰ (ਸ਼ਾਸਨ-ਸ਼ਕਤੀ) ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਵੇ।
20.8
पृष्टीर् मे राष्ट्रम् उदरम् अꣳसौ ग्रीवाश् च श्रोणी ।
ऊरू ऽ अरत्नी जानुनी विशो मे ऽङ्गानि सर्वतः ॥ २०.८ ॥
ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੋਣ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ; ਮੋਢੇ, ਗਰਦਨਾਂ ਤੇ ਕਮਰਾਂ ਵੀ। ਮੇਰੀਆਂ ਪੱਟਾਂ, ਕੂਹਣੀਆਂ ਤੇ ਗੋਡੇ ਹੋਣ; ਮੇਰੀ ਪਰਜਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਹੋਵੇ।
20.9
नाभिर् मे चित्तं विज्ञानं पायुर् मे ऽपचितिर् भसत् ।
आनन्दनन्दाव् आण्डौ मे भगः सौभाग्यं पसः ।
जङ्घाभ्यां पद्भ्यां धर्मो ऽस्मि विशि राजा प्रतिष्ठितः ॥ २०.९ ॥
ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਚਿੱਤ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਗੁਦਾ ਆਦਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋਵੇ। ਆਨੰਦ ਤੇ ਨੰਦ ਮੇਰੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਹੋਣ; ਮੈਨੂੰ ਭਗ ਤੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯ, ਉਹ ਅੰਗ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਜੰਘਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੈਂ ਧਰਮ ਹਾਂ; ਪਰਜਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ।
20.10
प्रति क्षत्रे प्रति तिष्ठामि राष्ट्रे प्रत्य् अश्वेषु प्रति तिष्ठामि गोषु ।
प्रत्य् अङ्गेषु प्रति तिष्ठाम्य् आत्मन् प्रति प्राणेषु क्षत्रे प्रति तिष्ठामि पुष्टे प्रति द्यावापृथिव्योः प्रति तिष्ठामि ॥ २०.१० ॥
ਮੈਂ ਖੱਤਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ। ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ। ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਖੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ।
20.11
त्रया देवा ऽ एकादश त्रयस्त्रिꣳशाः सुराधसः ।
बृहस्पतिपुरोहिता देवस्य सवितुः सवे ।
देवा देवैर् अवन्तु मा ॥ २०.११ ॥
ਤਿੰਨ, ਗਿਆਰਾਂ, ਤੇਤੀਸ ਦੇਵਤੇ, ਉੱਤਮ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਿੱਚ। ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
20.12
प्रथमा द्वितीयैर् द्वितीयास् तृतीयैस् तृतीयाः सत्येन सत्यं यज्ञेन यज्ञो यजुर्भिर् यजूꣳषि सामभिः सामान्य् ऋग्भिर् ऋचः पुरोनुऽवाक्याभिः पुरोऽनुवाक्या याज्याभिर् याज्या वषट्कारैर् वषट्कारा ऽ आहुतिभिर् आहुतयो मे कामान्त् सम् अर्धयन्तु भूः स्वाहा ॥ २०.१२ ॥
ਪਹਿਲਾ ਦੂਜੇ ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਤੀਜੇ ਨਾਲ, ਤੀਜਾ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸੱਚ, ਯੱਗ ਨਾਲ ਯੱਗ, ਯਜੁਸ ਨਾਲ ਯਜੁਸ, ਸਾਮ ਨਾਲ ਸਾਮ, ਰਿਚਾ ਨਾਲ ਰਿਚਾ, ਪੁਰੋਨੁਵਾਕਿਆ ਨਾਲ ਪੁਰੋਨੁਵਾਕਿਆ, ਯਾਜਿਆ ਨਾਲ ਯਾਜਿਆ, ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ਟਕਾਰ, ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਮੇਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ। ਭੂਃ ਸਵਾਹਾ।
20.13
लोमानि प्रयतिर् मम त्वङ् म ऽ आनतिर् आगतिः ।
माꣳसं म ऽ उपनतिर् वस्व् अस्थि मज्जा म ऽ आनतिः ॥ २०.१३ ॥
ਮੇਰੇ ਰੋਮ, ਮੇਰਾ ਸੰਜਮ; ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ, ਮੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਮੇਰਾ ਆਗਮਨ। ਮੇਰਾ ਮਾਸ, ਮੇਰਾ ਜੋੜ, ਮੇਰਾ ਧਨ, ਮੇਰੀ ਹੱਡੀ, ਮੇਰੀ ਮਿੱਝ, ਮੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ।
20.14
यद् देवा देवहेडनं देवासश् चकृमा वयम् ।
अग्निर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१४ ॥
ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜੋ ਕੋਈ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ।
20.15
यदि दिवा यदि नक्तम् एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
वायुर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१५ ॥
ਜੇ ਅਸੀਂ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵਾਯੂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ।
20.16
यदि जाग्रद् यदि स्वप्न ऽ एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
सूर्यो मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१६ ॥
ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਾਗਦਿਆਂ ਜਾਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ।
20.17
यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये ।
यच्छूद्रे यद् अर्ये यद् एनश् चकृमा वयं यद् एकस्याधि धर्मणि तस्यावयजनम् असि ॥ २०.१७ ॥
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਆਰਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਅਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ — ਤੂੰ ਹੀ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਹੈਂ।
20.18
यद् आपो ऽ अघ्न्या ऽ इति वरुणेति शपामहे ततो वरुण नो मुञ्च ।
अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः ।
अव देवैर् देवकृतम् एनो ऽयक्ष्य् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् ।
पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि ॥ २०.१८ ॥
ਜਿਸ ਜਲ ਨੂੰ 'ਅਘ੍ਨ੍ਯਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੋ। ਹੇ ਅਵਭ੍ਰਿਥ, ਹੇ ਨਿਚੁੰਪੁਣ, ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਚੁੰਪੁਣ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਬਹੁਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਦੇਵ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
20.19
समुद्रे ते हृदयम् अप्स्व् अन्तः सं त्वा विशन्त्व् ओषधीर् उतापः ।
सुमित्रिया न ऽ आप ऽ ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास् तस्मै सन्तु यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ २०.१९ ॥
ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਹੈ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ; ਜਲ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ। ਜਲ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਹੋਣ; ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਵੈਰੀ ਹੋਣ।
20.20
द्रुपदाद् इव मुमुचानः स्विन्नः स्नातो मलाद् इव ।
पूतं पवित्रेणेवाज्यम् आपः शुन्धन्तु मैनसः ॥ २०.२० ॥
ਦ੍ਰੁਪਦ (ਕੱਪੜੇ) ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਕੇ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮੈਲ ਤੋਂ ਛੁੱਟਣ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਣਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਘਿਓ ਵਾਂਗ, ਜਲ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ।
20.21
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् ।
देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम् ॥ २०.२१ ॥
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਜੋਤ ਨੂੰ।
20.22
अपो ऽ अद्यान्व् अचारिषꣳ रसेन सम् असृक्ष्महि ।
पयस्वान् अग्न ऽ आगमं तं मा सꣳ सृज वर्चसा प्रजया च धनेन च ॥ २०.२२ ॥
ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਿਚਰਿਆ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਰਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੋੜ।
20.23
एधोऽस्य् एधिषीमहि ।
समिद् असि तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
समाववर्ति पृथिवी सम् उषाः सम् उ सूर्यः ।
सम् उ विश्वम् इदं जगत् ।
वैश्वानरज्योतिर् भूयासं विभून् कामान् व्यश्नवै भूः स्वाहा ॥ २०.२३ ॥
ਤੂੰ ਬਾਲਣ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਬਲੀਏ। ਤੂੰ ਸਮਿਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤੇਜ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਰੱਖ। ਧਰਤੀ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮੇ; ਇਹ ਚਲਦਾ ਜਗਤ ਵੀ। ਮੈਂ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਜੋਤ ਬਣਾਂ; ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪਾਵਾਂ। ਭੂਃ, ਸਵਾਹਾ।
20.24
अभ्यादधामि समिधम् अग्ने व्रतपते त्वयि ।
व्रतं च श्रद्धां चोपैमीन्धे त्वा दीक्षितोऽअहम् ॥ २०.२४ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਤਪਤੀ, ਮੈਂ ਸਮਿਧਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਾਲਦਾ ਹਾਂ।
20.25
यत्र ब्रह्म च क्षत्रं च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र देवाः सहाग्निना ॥ २०.२५ ॥
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਇਕੱਠੇ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਸ ਪੁੰਨ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਾਵਾਂ।
20.26
यत्रेन्द्रश् च वायुश् च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र सेदिर् न विद्यते ॥ २०.२६ ॥
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਇਕੱਠੇ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਆਸਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਸ ਪੁੰਨ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਾਵਾਂ।
20.27
अꣳशुना ते अꣳशुः पृच्यतां परुषा परुः ।
गन्धस् ते सोमम् अवतु मदाय रसोऽअच्युतः ॥ २०.२७ ॥
ਤੇਰੀ ਕਿਰਨ ਤੇਰੀ ਕਿਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਜੋੜ ਨਾਲ ਜੋੜ ਮਿਲੇ। ਤੇਰੀ ਸੁਗੰਧ ਸੋਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਮਸਤੀ ਲਈ ਇਹ ਅਚੁਤ ਰਸ ਹੈ।
20.28
सिञ्चन्ति परि षिञ्चन्त्य् उत् सिञ्चन्ति पुनन्ति च ।
सुरायै बभ्र्वै मदे किंत्वो वदति किंत्वः ॥ २०.२८ ॥
ਉਹ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ, ਚੁਫੇਰੇ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ, ਉੱਪਰ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਭ੍ਰੂ ਸੁਰਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?
20.29
धानावन्तं करम्भिणम् अपूपवन्तम् उक्थिनम् ।
इन्द्र प्रातर् जुषस्व नः ॥ २०.२९ ॥
ਧਾਨਾਂ, ਕਰੰਭ, ਅਪੂਪਾਂ ਅਤੇ ਉਕਥਾਂ ਵਾਲੀ (ਹਵਿ) — ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
20.30
बृहद् इन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् ।
येन ज्योतिर् अजनयन्न् ऋतावृधो देवं देवाय जागृवि ॥ २०.३० ॥
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉੱਚੀ ਗਾਓ — ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਿਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਦੇਵ ਲਈ, ਜਾਗਦੇ ਦੇਵ ਲਈ।
20.31
अध्वर्यो ऽ अद्रिभिः सुतꣳ सोमं पवित्र ऽ आ नय ।
पुनीहीन्द्राय पातवे ॥ २०.३१ ॥
ਹੇ ਅਧਵਰਯੂ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਚੋੜੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ (ਛਾਣਨੀ) ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੋ।
20.32
यो भूतानाम् अधिपतिर् यस्मिंल्लोका ऽ अधि श्रिताः ।
य ऽ ईशे महतो महाꣳस् तेन गृह्णामि त्वाम् अहं मयि गृह्णामि त्वाम् अहम् ॥ २०.३२ ॥
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
20.33
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णेऽ ।
एष ते योनिर् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ॥ २०.३३ ॥
ਤੂੰ ਉਪਯਾਮ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਤ ਹੈਂ। ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਲਈ ਤੈਨੂੰ (ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)। ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਲਈ ਤੈਨੂੰ (ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)।
20.34
प्राणपा मे ऽअपानपाश् चक्षुष्पाः श्रोत्रपाश् च मे ।
वाचो मे विश्वभेषजो मनसो ऽसि विलायकः ॥ २०.३४ ॥
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਅਪਾਨ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ਲਈ ਸਰਬ-ਦਵਾਈ; ਮਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਹੈਂ।
20.35
अश्विनकृतस्य ते सरस्वतिकृतस्येन्द्रेण सुत्राम्णा कृतस्य ।
उपहूत ऽउपहूतस्य भक्षयामि ॥ २०.३५ ॥
ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਤੇਰੇ (ਸੋਮ) ਦਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ (ਸੋਮ) ਦਾ ਭਾਗ। ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਦਾ ਬੁਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭਾਗ ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
20.36
समिद्ध ऽ इन्द्र ऽ उषसाम् अनीके पुरोरुचा पूर्वकृद् वावृधानः ।
त्रिभिर् देवैस् त्रिꣳशता वज्रबाहुर् जघान वृत्रं वि दुरो ववार ॥ २०.३६ ॥
ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋਇਆ; ਅੱਗੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਧਣ ਵਾਲਾ। ਤਿੰਨ ਤੇ ਤੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਜ੍ਰਬਾਹੂ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹੇ।
20.37
नराशꣳसः प्रति शूरो मिमानस् तनूनपात् प्रति यज्ञस्य धाम ।
गोभिर् वपावान् मधुना समञ्जन् हिरण्यैश् चन्द्री यजति प्रचेताः ॥ २०.३७ ॥
ਨਰਾਸ਼ੰਸ, ਸੂਰਮਾ, ਮਾਪਣ ਵਾਲਾ ਤਨੂਨਪਾਤ ਯਗ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵੱਲ (ਆਉਂਦੇ ਹਨ)। ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਗਿਆਨੀ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
20.38
ईडितो देवैर् हरिवाꣳ२ऽ अभिष्टिर् आजुह्वानो हविषा शर्धमानः ।
पुरंदरो गोत्रभिद् वज्रबाहुर् आ यातु यज्ञम् उप नो जुषाणः ॥ २०.३८ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਤਤ, ਹਰਿਵਾਨ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਵਿ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਪੁਰੰਦਰ, ਗੋਤ੍ਰਭਿਤ, ਵਜ੍ਰਬਾਹੂ — ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਆਵੇ।
20.39
जुषाणो बर्हिर् हरिवान् न ऽ इन्द्रः प्राचीनꣳ सीदत् प्रदिशा पृथिव्याः ।
उरुप्रथाः प्रथमानꣳ स्योनम् आदित्यैर् अक्तं वसुभिः सजोषाः ॥ २०.३९ ॥
ਸਾਡਾ ਹਰਿਵਾਨ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਰਹਿਸ 'ਤੇ ਬੈਠੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਆਸਣ 'ਤੇ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਕੇ।
20.40
इन्द्रं दुरः कवष्यो धावमाना वृषाणं यन्तु जनयः सुपत्नीः ।
द्वारो देवीर् अभितो वि श्रयन्ताꣳ सुवीरा वीरं प्रथमाना महोभिः ॥ २०.४० ॥
ਕਵਸ਼੍ਯ ਦੌੜ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾਣ; ਉੱਤਮ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੀ ਜਾਣ; ਦਿਬ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹਣ — ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ।
20.41
उषासानक्ता बृहती बृहन्तं पयस्वती सुदुघे शूरम् इन्द्रम् ।
तन्तुं ततं पेशसा संवयन्ती देवानां देवं यजतः सुरुक्मे ॥ २०.४१ ॥
ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰਾਤ — ਮਹਾਨ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੌਖੀਆਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ — ਸੂਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ (ਸ਼ਿੰਗਾਰਦੀਆਂ ਹਨ); ਫੈਲੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਬੁਣਦੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪੂਜਨੀਕ, ਸੁੰਦਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਆਭਾ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ।
20.42
दैव्या मिमाना मनुषः पुरुत्रा होताराव् इन्द्रं प्रथमा सुवाचा ।
मूर्द्धन् यज्ञस्य मधुना दधाना प्राचीनं ज्योतिर् हविषा वृधातः ॥ २०.४२ ॥
ਦਿਵ੍ਯ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਦੀਆਂ — ਦੋ ਹੋਤਾ, ਪਹਿਲੀਆਂ, ਸੁਵਾਕ੍, ਇੰਦਰ ਨੂੰ (ਪੂਜਦੀਆਂ); ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਧੂ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਹਵਿ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ।
20.43
तिस्रो देवीर् हविषा वर्धमाना ऽ इन्द्रं जुषाणा जनयो न पत्नीः ।
अच्छिन्नं तन्तुं पयसा सरस्वतीडा देवी भारती विश्वतूर्तिः ॥ २०.४३ ॥
ਹਵਿ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਅਟੁੱਟ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ — ਸਰਸਵਤੀ, ਇੜਾ ਦੇਵੀ, ਭਾਰਤੀ, ਸਰਵਵਿਜਯੀ।
20.44
त्वष्टा दधच्छुष्मम् इन्द्राय वृष्णे ऽपाको ऽचिष्टुर् यशसे पुरूणि ।
वृषा यजन् वृषणं भूरिरेता मूर्धन् यज्ञस्य सम् अनक्तु देवान् ॥ २०.४४ ॥
ਤਵਸ਼ਟਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰਿਪੱਕ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ, ਯਸ਼ ਲਈ ਅਨੇਕ ਵਸਤੂਆਂ। ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਮਹਾਵੀਰਜ, ਯਗ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ।
20.45
वनस्पतिर् अवसृष्टो न पाशैस् त्मन्या समञ्जञ्छमिता न देवः ।
इन्द्रस्य हव्यैर् जठरं पृणानः स्वदाति यज्ञं मधुना घृतेन ॥ २०.४५ ॥
ਵਨਸਪਤੀ, ਪਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਮਿਤਾ ਦੇਵ ਵਾਂਗ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੇਟ ਭਰ ਕੇ, ਯਗ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
20.46
स्तोकानां इन्दुं प्रति शूर ऽ इन्द्रो वृषायमाणो वृषभस् तुराषाट् ।
घृतप्रुषा मनसा मोदमानाः स्वाहा देवा ऽ अमृता मादयन्ताम् ॥ २०.४६ ॥
ਬੂੰਦਾਂ ਲਈ ਇੰਦੂ ਵੱਲ, ਸੂਰਵੀਰ ਇੰਦਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵਾਂਗ ਵਰਸਦਾ, ਛੇਤੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਘਿਉ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਮਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ੍ਵਾਹਾ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
20.47
आ यात्व् इन्द्रो ऽवस ऽ उप न ऽ इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः ।
वावृधानस् तविषीर् यस्य पूर्वीर् द्यौर् न क्षत्रम् अभिभूति पुष्यात् ॥ २०.४७ ॥
ਇੰਦਰ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਵੇ, ਉਸਤਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ; ਸਹਭੋਜੀ ਅਤੇ ਸੂਰਵੀਰ ਹੋਵੇ। ਵਧਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿਓਲੋਕ ਵਾਂਗ ਅਭਿਭਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ।
20.48
आ न ऽ इन्द्रो दूराद् आ न ऽ आसाद् अभिष्टिकृद् अवसे यासद् उग्रः ।
ओजिष्ठेभिर् नृपतिर् वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥ २०.४८ ॥
ਇੰਦਰ ਦੂਰੋਂ ਅਤੇ ਨੇੜਿਓਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਅਭੀਸ਼ਟ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਉਗਰ ਇੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਵੇ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਵਜ੍ਰਬਾਹੂ ਉਹ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਿੱਤੇ।
20.49
आ न इन्द्रो हरिभिर् यात्व् अच्छार्वाचीनो ऽवसे राधसे च ।
तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञम् अनु नो वाजसातौ ॥ २०.४९ ॥
ਇੰਦਰ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਵੇ; ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਦਾਨੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਇੰਦਰ ਇਸ ਯੱਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਵਾਜਸਾਤੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ।
20.50
त्रातारम् इन्द्रम् अवितारम् इन्द्रꣳ हवे-हवे सुहवꣳ शूरम् इन्द्रम् ।
ह्वयामि शक्रं पुरुहूतम् इन्द्रꣳ स्वस्ति नो मघवा धात्व् इन्द्रः ॥ २०.५० ॥
ਰੱਖਿਅਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਸੰਰੱਖਿਅਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਹਰ ਪੁਕਾਰ ਤੇ ਸੌਖਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਮੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ — ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੇ ਗਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ। ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਕਲਿਆਣ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।
20.51
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ अवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः ।
बाधतां द्वेषो ऽ अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥ २०.५१ ॥
ਇੰਦਰ ਚੰਗਾ ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਦਿਆਲੂ ਹੋਵੇ, ਸਰਬਗਿਆਤਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਵੈਰ ਨੂੰ ਭਜਾਵੇ, ਨਿਰਭੈਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
20.52
तस्य वयꣳ सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ।
स सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ इन्द्रो ऽ अस्मे आराच्चिद् द्वेषः सनुतर् युयोतु ॥ २०.५२ ॥
ਯੱਗ ਦੇ ਯੋਗ ਉਸ ਦੀ ਅਨੁਕੂਲ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ, ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਸੁਮਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੀ ਰਹੀਏ। ਉਹ ਚੰਗਾ ਰੱਖਿਅਕ, ਧਨਵਾਨ ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਵੈਰ ਨੂੰ ਹਟਾਵੇ — ਉਹ ਸਦਾ ਦਾਤਾ ਹੋਵੇ।
20.53
आ मन्द्रैर् इन्द्र हरिभिर् याहि मयूररोमभिः ।
मा त्वा के चिन् नि यमन् विं ना पाशिनो ऽति धन्वेव ताꣳ२ऽ इहि ॥ २०.५३ ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੋਰ-ਪੰਖਾਂ ਵਰਗੇ ਹਰਿ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆ। ਕੋਈ ਫੰਦੇ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਣ; ਮਾਰੂਥਲ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾ।
20.54
एवेद् इन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो ऽ अभ्य् अर्चन्त्य् अर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद् धातु गोमद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.५४ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸਿਸ਼ਠ ਵਜ੍ਰਬਾਹੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਤੁਤੀ ਪਾਇਆ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਕਲਿਆਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
20.55
समिद्धो ऽ अग्निर् अश्विना तप्तो घर्मो विराट् सुतः ।
दुहे धेनुः सरस्वती सोमꣳ शुक्रम् इहेन्द्रियम् ॥ २०.५५ ॥
ਅਗਨੀ ਬਲ ਉੱਠੀ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤਪਾਇਆ ਘਰਮ, ਤੇਜਸਵੀ ਸੋਮ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ। ਧੇਨੂ ਸਰਸਵਤੀ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀ-ਬਲ ਲਈ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦੋਹਦੀ ਹੈ।
20.56
तनूपा भिषजा सुते ऽश्विनोभा सरस्वती ।
अध्वा रजाꣳसीन्द्रियम् इन्द्राय पथिभिर् वहान् ॥ २०.५६ ॥
ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ, ਵੈਦ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਰਸਵਤੀਆਂ, ਸੋਮ-ਨਿਚੋੜ ਵੇਲੇ ਆਓ। ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਇੰਦਰੀ-ਬਲ ਲਿਆਓ।
20.57
इन्द्रायेन्दुꣳ सरस्वती नराशꣳसेन नग्नहुम् ।
अधाताम् अश्विना मधु भेषजं भिषजा सुते ॥ २०.५७ ॥
ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਰਾਸ਼ੰਸ ਤੇ ਨਗਨਹੂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ। ਵੈਦ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ ਸੋਮ-ਨਿਚੋੜ ਵੇਲੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਔਸ਼ਧੀ ਰੱਖੀ।
20.58
आजुह्वाना सरस्वतीन्द्रायेन्द्रियाणि वीर्यम् ।
इडाभिर् अश्विनाव् इषꣳ समूर्जꣳ सꣳ रयिं दधुः ॥ २०.५८ ॥
ਸੱਦਦੀ ਹੋਈ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਵੀਰਜ ਇਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੇ; ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ ਅੰਨ, ਬਲ ਤੇ ਧਨ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖੇ।
20.59
अश्विना नमुचेः सुतꣳ सोमꣳ शुक्रं परिस्रुता ।
सरस्वती ताम् आभरद् बर्हिषेन्द्राय पातवे ॥ २०.५९ ॥
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਦਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮ ਛਾਨਣੀ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਰਹਿਸ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ।
20.60
कवष्यो न व्यचस्वतीर् अश्विभ्यां न दुरो दिशः ।
इन्द्रो न रोदसी ऽ उभे दुहे कामान्त् सरस्वती ॥ २०.६० ॥
ਕਵਸ਼ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਂਗ; ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ; ਸਰਸਵਤੀ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੁਹਦੀ ਹੈ।
20.61
उषासानक्ताश्विना दिवेन्द्रꣳ सायम् इन्द्रियैः ।
संजानाने सुपेशसा सम् अञ्जाते सरस्वत्या ॥ २०.६१ ॥
ਊਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ — ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਸਮੇਤ; ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਇਕੱਠੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਹੋਏ।
20.62
पातं नो ऽ अश्विना दिवा पाहि नक्तꣳ सरस्वति ।
दैव्या होतारा भिषजा पाताम् इन्द्रꣳ सचा सुते ॥ २०.६२ ॥
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਓ, ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਦੈਵੀ ਹੋਤਾ ਤੇ ਵੈਦ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
20.63
तिस्रस् त्रेधा सरस्वत्य् अश्विना भारतीडा ।
तीव्रं परिस्रुता सोमम् इन्द्राय सुषुवुर् मदम् ॥ २०.६३ ॥
ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ — ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਾਰਤੀ, ਇਲਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਛਾਨਣੀ ਰਾਹੀਂ ਤੀਬਰ ਸੋਮ ਤੇ ਮਦ ਨਿਚੋੜਿਆ।
20.64
अश्विना भेषजं मधु भेषजं नः सरस्वती ।
इन्द्रे त्वष्टा यशः श्रियꣳ रूपꣳ-रूपम् अधुः सुते ॥ २०.६४ ॥
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗੀ ਦਵਾਈ; ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਡੀ ਦਵਾਈ। ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਯਸ਼, ਸ਼੍ਰੀ ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਰੱਖਿਆ।
20.65
ऋतुथेन्द्रो वनस्पतिः शशमानः परिस्रुता ।
कीलालम् अश्विभ्यां मधु दुहे धेनुः सरस्वती ॥ २०.६५ ॥
ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇੰਦਰ, ਵਨਸਪਤੀ, ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਛਾਨਣੀ ਰਾਹੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪੀ ਸ਼ਹਿਦ ਕੱਢਦਾ ਹੈ; ਸਰਸਵਤੀ ਧੇਨੂ ਵਾਂਗ।
20.66
गोभिर् न सोमम् अश्विना मासरेण परिस्रुता ।
सम् अधातꣳ सरस्वत्या स्वाहेन्द्रे सुतं मधु ॥ २०.६६ ॥
ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਓ, ਛਾਨਣੀ ਰਾਹੀਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ; ਸਵਾਹਾ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਕੱਢਿਆ ਸ਼ਹਿਦ।
20.67
अश्विना हविर् इन्द्रियं नमुचेर् धिया सरस्वती ।
आ शुक्रम् आसुराद् वसु मघम् इन्द्राय जभ्रिरे ॥ २०.६७ ॥
ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਨਮੁਚੀ ਤੋਂ ਹਵਿ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀ-ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਅਸੁਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਧਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ।
20.68
यम् अश्विना सरस्वती हविषेन्द्रम् अवर्धयन् ।
स बिभेद वलं मघं नमुचाव् आसुरे सचा ॥ २०.६८ ॥
ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਹਵਿ ਨਾਲ ਜਿਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਵਲ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ; ਨਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਕੋਲ ਦੇ ਧਨ ਸਮੇਤ।
20.69
तम् इन्द्रꣳ सचाश्विनोभा सरस्वती ।
दधाना ऽ अभ्य् अनूषत हविषा यज्ञ ऽ इन्द्रियैः ॥ २०.६९ ॥
ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇਕੱਠੇ, ਹਵਿ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਯਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰੀ-ਬਲ ਸਹਿਤ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ।
20.70
य ऽ इन्द्र ऽ इन्द्रियं दधुः सविता वरुणो भगः ।
स सुत्रामा हविष्पतिर् यजमानाय सश्चत ॥ २०.७० ॥
ਸਵਿਤਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਭਗ ਨੇ ਜਿਸ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰੀ-ਬਲ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਹਵਿਸ਼੍ਪਤੀ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।
20.71
सविता वरुणो दधद् यजमानाय दाशुषे ।
आदत्त नमुचेर् वसु सुत्रामा बलम् इन्द्रियम् ॥ २०.७१ ॥
ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਯਜਮਾਨ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ (ਇੰਦ੍ਰਿਯ) ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ। ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਦਾ ਧਨ, ਬਲ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਯ ਲਿਆ।
20.72
वरुणः क्षत्रम् इन्द्रियं भगेन सविता श्रियम् ।
सुत्रामा यशसा बलं दधाना यज्ञम् आशत ॥ २०.७२ ॥
ਵਰੁਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਯ, ਸਵਿਤਾ ਭਗ ਸਹਿਤ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੇ। ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਯਸ਼ ਸਹਿਤ ਬਲ ਧਾਰਕੇ ਯੱਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ।
20.73
अश्विना गोभिर् इन्द्रियम् अश्वेभिर् वीर्यं बलम् ।
हविषेन्द्रꣳ सरस्वती यजमानम् अवर्द्धयन् ॥ २०.७३ ॥
ਅਸ਼੍ਵਿਨੀ ਗਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦ੍ਰਿਯ, ਘੋੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀਰਯ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇਣ। ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨੇ ਹਵਿ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।
20.74
ता नासत्या सुपेशसा हिरण्यवर्तनी नरा ।
सरस्वती हविष्मतीन्द्र कर्मसु नो ऽवत ॥ २०.७४ ॥
ਉਹ ਨਾਸਤ੍ਯ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਾਲੇ, ਨੇਤਾ। ਹਵਿਸ਼ਮਤੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
20.75
ता भिषजा सुकर्मणा सा सुदुघा सरस्वती ।
स वृत्रहा शतक्रतुर् इन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.७५ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੈਦ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮੀ; ਉਹ ਸੁਦੁਘਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰਿਯ ਧਾਰਦੇ ਹਨ।
20.76
युवꣳ सुरामम् अश्विना नमुचाव् आसुरे सचा ।
विपिपानाः सरस्वतीन्द्रं कर्मस्व् आवत ॥ २०.७६ ॥
ਹੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਅਸੁਰ ਨਮੁਚੀ ਦੀ ਸੁਰਾ ਇਕੱਠਿਆਂ ਪੀਤੀ। ਪੀਂਦਿਆਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
20.77
पुत्रम् इव पितराव् अश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर् दꣳसनाभिः ।
यत् सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक् ॥ २०.७७ ॥
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰਾ ਪੀਤੀ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ।
20.78
यस्मिन्न् अश्वास ऽ ऋषभास ऽ उक्षणो वशा मेषा ऽ अवसृष्टास ऽ आहुताः ।
कीलालपे सोमपृष्ठाय वेधसे हृदा मतिं जनये चारुम् अग्नये ॥ २०.७८ ॥
ਘੋੜੇ, ਬਲਦ, ਸਾਨ੍ਹ, ਗਾਵਾਂ, ਬਾਂਝ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਭੇਡਾਂ ਛੱਡੇ ਤੇ ਆਹੂਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਉਸ ਕੀਲਾਲਪ, ਸੋਮਪ੍ਰਿਸ਼ਠ, ਵੇਧਸ ਅਗਨੀ ਲਈ ਦਿਲੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮਤਿ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
20.79
अहाव्य् अग्ने हविर् आस्ये ते स्रुचीव घृतं चम्वीव सोमः ।
वाजसनिꣳ रयिम् अस्मे सुवीरं प्रशस्तं धेहि यशसं बृहन्तम् ॥ २०.७९ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹਵੀ ਅਰਪਿਤ ਹੋਈ, ਸ੍ਰੁਵ ਵਿੱਚ ਘਿਓ ਵਾਂਗ ਤੇ ਚਮਸ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਵਾਂਗ। ਸਾਨੂੰ ਵਾਜ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਯਸ਼ਸਵੀ, ਮਹਾਨ ਧਨ ਦੇ।
20.80
अश्विना तेजसा चक्षुः प्राणेन सरस्वती वीर्यम् ।
वाचेन्द्रो बलेनेन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.८० ॥
ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਅੱਖ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਵੀਰਜ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਣੀ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਇੰਦਰੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਧਾਰੀ।
20.81
गोमद् ऊ षु णासत्या अश्वावद् यातम् अश्विना ।
वर्ती रुद्रा नृपाय्यम् ॥ २०.८१ ॥
ਹੇ ਨਾਸਤਯੋ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਓ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਓ।
20.82
न यत् परो नान्तरऽ आदधर्षद् वृषण्वसू ।
दुःशꣳसो मर्त्यो रिपुः ॥ २०.८२ ॥
ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਵਸੂਓ, ਦੂਰੋਂ ਜਾਂ ਨੇੜਿਓਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਮਰਤ ਵੈਰੀ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।
20.83
ता न ऽ आ वोढम् अश्विना रयिं पिशङ्गसंदृशम् ।
धिष्ण्या वरिवोविदम् ॥ २०.८३ ॥
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਓ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਿੰਗਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਸੁੰਦਰ, ਧਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ, ਹੇ ਧਿਸ਼ਣ੍ਯੋ।
20.84
पावका नः सरस्वती वाजेभिर् वाजिनीवती ।
यज्ञं वष्टु धियावसुः ॥ २०.८४ ॥
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਬਲਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਮਤੀ ਹੋ ਕੇ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਯੱਗ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰੇ।
20.85
चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् ।
यज्ञं दधे सरस्वती ॥ २०.८५ ॥
ਸੂਨ੍ਰਿਤ (ਸੱਚੀ-ਮਿੱਠੀ ਬਾਣੀ) ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਸੁਮਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਯੱਗ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ ਹੈ।
20.86
महो ऽ अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना ।
धियो विश्वा वि राजति ॥ २०.८६ ॥
ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਵਾਹ ਸਰਸਵਤੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਜਤਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਰੀਆਂ ਬੁੱਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
20.87
इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता ऽ इमे त्वायवः ।
अण्वीभिस् तना पूतासः ॥ २०.८७ ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਿਚਿੱਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਿਆ, ਆ; ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਇਹ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਡੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
20.88
इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः ।
उप ब्रह्माणि वाघतः ॥ २०.८८ ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆ; ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਕੋਲ।
20.89
इन्द्रा याहि तूतुजान ऽ उप ब्रह्माणि हरिवः ।
सुते दधिष्व नश् चनः ॥ २०.८९ ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਛੇਤੀ ਸਾਡੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਤੋਤਰਾਂ ਕੋਲ ਆ, ਹਰਿਵਾਨ। ਕੱਢੇ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ।
20.90
अश्विना पिबतां मधु सरस्वत्या सजोषसा ।
इन्द्रः सुत्रामा वृत्रहा जुषन्ताꣳ सोम्यं मधु ॥ २०.९० ॥
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੋਵੇਂ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਇਕੱਠੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਧੂ ਪੀਣ। ਚੰਗੇ ਰੱਖਿਅਕ, ਵ੍ਰਿਤਰਹੰਤਾ ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਦਾ ਮਧੂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।