യജുർവേദം · അധ്യായം 20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.1
क्षत्रस्य योनिर् असि क्षत्रस्य नाभिर् असि ।
मा त्वा हिꣳसीन् मा मा हिꣳसीः ॥ २०.१ ॥
നീ ക്ഷത്രത്തിന്റെ (രാജശക്തിയുടെ) ഉത്ഭവസ്ഥാനമാണ്; നീ ക്ഷത്രത്തിന്റെ നാഭിയാണ്. ആരും നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ; നീ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുത്.
20.2
नि षसाद घृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्व् आ ।
साम्राज्याय सुक्रतुः ।
मृत्योः पाहि ।
विद्योत् पाहि ॥ २०.२ ॥
ഘൃതവ്രതനായ വരുണൻ നല്ല സങ്കൽപത്തോടെ ഗൃഹത്തിൽ ഇരുന്നു; സാമ്രാജ്യത്തിനായി. മരണത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കൂ; മിന്നലിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കൂ.
20.3
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अश्विनोर् भैषज्येन तेजसे ब्रह्मवर्चसायाभि षिञ्चामि ।
सरस्वत्यै भैषज्येन वीर्यायान्नाद्यायाभि षिञ्चामि ।
इन्द्रस्येन्द्रियेण बलाय श्रियै यशसेऽभि षिञ्चामि ॥ २०.३ ॥
ദേവനായ സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, അശ്വിനിമാരുടെ ബാഹുക്കളാലും പൂഷാവിന്റെ കരങ്ങളാലും നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. അശ്വിനിമാരുടെ ഔഷധത്താൽ തേജസ്സിനും ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സിനും അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. സരസ്വതിയുടെ ഔഷധത്താൽ വീര്യത്തിനും അന്നത്തിനും അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ ഇന്ദ്രിയശക്തിയാൽ ബലത്തിനും ശ്രീക്കും യശസ്സിനും അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു.
20.4
को ऽसि कतमो ऽसि कस्मै त्वा काय त्वा ।
सुश्लोक सुमङ्गल सत्यराजन् ॥ २०.४ ॥
നീ ആരാണ്, ഏതാണ്? ആർക്കുവേണ്ടി നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു), ഏത് ദേവനുവേണ്ടി നിന്നെ? സുകീർത്തിയേ, സുമംഗലനേ, സത്യരാജാവേ!
20.5
शिरो मे श्रीर् यशो मुखं त्विषिः केशाश् च श्मश्रूणि ।
राजा मे प्राणो ऽ अमृतꣳ सम्राट् चक्षुर् विराट् श्रोत्रम् ॥ २०.५ ॥
എന്റെ ശിരസ്സ് ശ്രീ; യശസ്സ് മുഖം; തേജസ്സ്, മുടിയും താടിയും. രാജാവ് എന്റെ പ്രാണൻ, അമൃതം; സമ്രാട്ട് എന്റെ കണ്ണ്; വിരാട് എന്റെ ചെവി.
20.6
जिह्वा मे भद्रं वाङ् महो मनो मन्युः स्वराड् भामः ।
मोदाः प्रमोदा ऽ अङ्गुलीर् अङ्गानि मित्रं मे सहः ॥ २०.६ ॥
എന്റെ നാവിൽ ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ, എന്റെ വാക്കിൽ മഹിമയുണ്ടാകട്ടെ. എന്റെ മനസ്സിൽ ഉത്സാഹവും തേജസ്സും ഉണ്ടാകട്ടെ; സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന ദീപ്തിയുണ്ടാകട്ടെ. ആനന്ദവും ഉല്ലാസവും എന്റെ വിരലുകളിലും അംഗങ്ങളിലും ഉണ്ടാകട്ടെ; സുഹൃത്തിൽ എന്റെ സഹനശക്തിയുണ്ടാകട്ടെ.
20.7
बाहू मे बलम् इन्द्रियꣳ हस्तौ मे कर्म वीर्यम् ।
आत्मा क्षत्रम् उरो मम ॥ २०.७ ॥
എന്റെ ബാഹുക്കളിൽ ബലവും ഇന്ദ്രിയശക്തിയും ഉണ്ടാകട്ടെ; എന്റെ കൈകളിൽ കർമ്മവും വീര്യവും ഉണ്ടാകട്ടെ. എന്റെ ആത്മാവിൽ ക്ഷത്രം (ഭരണശക്തി) ഉണ്ടാകട്ടെ, എന്റെ മാറിലും ഉണ്ടാകട്ടെ.
20.8
पृष्टीर् मे राष्ट्रम् उदरम् अꣳसौ ग्रीवाश् च श्रोणी ।
ऊरू ऽ अरत्नी जानुनी विशो मे ऽङ्गानि सर्वतः ॥ २०.८ ॥
എന്റെ പുറങ്ങൾ രാഷ്ട്രമാകട്ടെ, എന്റെ വയറും അങ്ങനെ; തോളുകളും കഴുത്തുകളും അരക്കെട്ടുകളും. എന്റെ തുടകളും മുൻകൈകളും മുട്ടുകളും ഉണ്ടാകട്ടെ; എന്റെ പ്രജകൾ എല്ലായിടത്തും എന്റെ അംഗങ്ങളാകട്ടെ.
20.9
नाभिर् मे चित्तं विज्ञानं पायुर् मे ऽपचितिर् भसत् ।
आनन्दनन्दाव् आण्डौ मे भगः सौभाग्यं पसः ।
जङ्घाभ्यां पद्भ्यां धर्मो ऽस्मि विशि राजा प्रतिष्ठितः ॥ २०.९ ॥
എന്റെ നാഭി ചിത്തവും വിജ്ഞാനവും ആകട്ടെ; എന്റെ ഗുദം ബഹുമാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാകട്ടെ. ആനന്ദവും നന്ദവും എന്റെ വൃഷണങ്ങളാകട്ടെ; എനിക്ക് ഭഗവും സൗഭാഗ്യവും, ആ അംഗവും ഉണ്ടാകട്ടെ. ജംഘകളും പാദങ്ങളും കൊണ്ട് ഞാൻ ധർമ്മമാകുന്നു; പ്രജകൾക്കിടയിൽ രാജാവായി സ്ഥാപിതനായവൻ.
20.10
प्रति क्षत्रे प्रति तिष्ठामि राष्ट्रे प्रत्य् अश्वेषु प्रति तिष्ठामि गोषु ।
प्रत्य् अङ्गेषु प्रति तिष्ठाम्य् आत्मन् प्रति प्राणेषु क्षत्रे प्रति तिष्ठामि पुष्टे प्रति द्यावापृथिव्योः प्रति तिष्ठामि ॥ २०.१० ॥
ഞാൻ ക്ഷത്രത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു, രാഷ്ട്രത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. കുതിരകളിലും പശുക്കളിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. അംഗങ്ങളിലും ആത്മാവിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. പ്രാണങ്ങളിലും ക്ഷത്രത്തിലും പുഷ്ടിയിലും ദ്യാവാപൃഥിവിയിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
20.11
त्रया देवा ऽ एकादश त्रयस्त्रिꣳशाः सुराधसः ।
बृहस्पतिपुरोहिता देवस्य सवितुः सवे ।
देवा देवैर् अवन्तु मा ॥ २०.११ ॥
മൂന്ന്, പതിനൊന്ന്, മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാർ, നല്ല സമ്പത്ത് നൽകുന്നവർ, ബൃഹസ്പതിയെ പുരോഹിതനായി ഉള്ളവർ, സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയിൽ. ദേവന്മാർ ദേവന്മാരാൽ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
20.12
प्रथमा द्वितीयैर् द्वितीयास् तृतीयैस् तृतीयाः सत्येन सत्यं यज्ञेन यज्ञो यजुर्भिर् यजूꣳषि सामभिः सामान्य् ऋग्भिर् ऋचः पुरोनुऽवाक्याभिः पुरोऽनुवाक्या याज्याभिर् याज्या वषट्कारैर् वषट्कारा ऽ आहुतिभिर् आहुतयो मे कामान्त् सम् अर्धयन्तु भूः स्वाहा ॥ २०.१२ ॥
ഒന്നാമത്തേത് രണ്ടാമത്തേതോടൊപ്പം, രണ്ടാമത്തേത് മൂന്നാമത്തേതോടൊപ്പം, മൂന്നാമത്തേത് സത്യത്തോടൊപ്പം സത്യം, യജ്ഞത്തോടൊപ്പം യജ്ഞം, യജുസ്സുകളോടൊപ്പം യജുസ്സുകൾ, സാമങ്ങളോടൊപ്പം സാമങ്ങൾ, ഋക്കുകളോടൊപ്പം ഋക്കുകൾ, പുരോനുവാക്യകളോടൊപ്പം പുരോനുവാക്യകൾ, യാജ്യകളോടൊപ്പം യാജ്യകൾ, വഷട്കാരങ്ങളോടൊപ്പം വഷട്കാരങ്ങൾ, ആഹുതികളോടൊപ്പം ആഹുതികൾ എന്റെ കാമനകൾ നിറവേറ്റട്ടെ. ഭൂഃ സ്വാഹാ.
20.13
लोमानि प्रयतिर् मम त्वङ् म ऽ आनतिर् आगतिः ।
माꣳसं म ऽ उपनतिर् वस्व् अस्थि मज्जा म ऽ आनतिः ॥ २०.१३ ॥
എന്റെ രോമങ്ങൾ, എന്റെ നിയന്ത്രണം; എന്റെ തൊലി, എന്റെ വിനയം, എന്റെ വരവ്. എന്റെ മാംസം, എന്റെ ചേർച്ച, എന്റെ സമ്പത്ത്, എന്റെ അസ്ഥി, എന്റെ മജ്ജ, എന്റെ വിനയം.
20.14
यद् देवा देवहेडनं देवासश् चकृमा वयम् ।
अग्निर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१४ ॥
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ ദേവന്മാരോട് ചെയ്ത ഏതൊരു അപരാധത്തിൽ നിന്നും അഗ്നി എന്നെയും എല്ലാ പാപത്തിൽ നിന്നും ദുരിതത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
20.15
यदि दिवा यदि नक्तम् एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
वायुर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१५ ॥
ഞങ്ങൾ പകലിലോ രാത്രിയിലോ ഏതെങ്കിലും പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ നിന്ന് വായു എന്നെ എല്ലാ ദുരിതത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
20.16
यदि जाग्रद् यदि स्वप्न ऽ एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
सूर्यो मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१६ ॥
ഞങ്ങൾ ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴോ ഉറങ്ങുമ്പോഴോ ഏതെങ്കിലും പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ എന്നെ എല്ലാ ദുരിതത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
20.17
यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये ।
यच्छूद्रे यद् अर्ये यद् एनश् चकृमा वयं यद् एकस्याधि धर्मणि तस्यावयजनम् असि ॥ २०.१७ ॥
ഗ്രാമത്തിലോ വനത്തിലോ സഭയിലോ ഇന്ദ്രിയത്തിലോ ശൂദ്രനോടോ ആര്യനോടോ ഞങ്ങൾ ചെയ്ത ഏതു പാപവും, ഒരാളുടെ ധർമ്മത്തിൽ ചെയ്ത ഏതു പിഴവും — നീ തന്നെയാണ് അതിനുള്ള പരിഹാരം.
20.18
यद् आपो ऽ अघ्न्या ऽ इति वरुणेति शपामहे ततो वरुण नो मुञ्च ।
अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः ।
अव देवैर् देवकृतम् एनो ऽयक्ष्य् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् ।
पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि ॥ २०.१८ ॥
ഏതു ജലത്തെ 'അഘ്ന്യ' എന്നു വരുണന്റെ നാമത്തിൽ ഞങ്ങൾ ശപഥം ചെയ്യുന്നുവോ, അതിൽ നിന്ന് വരുണാ, ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കേണമേ. അവഭൃഥമേ, നിചുമ്പുണമേ, നീ താഴേക്കിറങ്ങുന്ന നിചുമ്പുണനാകുന്നു. ദേവന്മാർ ചെയ്ത പാപവും മർത്യർ ചെയ്ത പാപവും അകന്നുപോകട്ടെ; ബഹുപ്രശംസിതനായ ദേവാ, ഹിംസയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ.
20.19
समुद्रे ते हृदयम् अप्स्व् अन्तः सं त्वा विशन्त्व् ओषधीर् उतापः ।
सुमित्रिया न ऽ आप ऽ ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास् तस्मै सन्तु यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ २०.१९ ॥
സമുദ്രത്തിൽ നിന്റെ ഹൃദയം ജലങ്ങൾക്കുള്ളിലുണ്ട്; ജലവും ഔഷധികളും നിന്നെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കട്ടെ. ജലവും ഔഷധികളും ഞങ്ങൾക്ക് സുഹൃത്തുക്കളായിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനും ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവനും അവ ശത്രുക്കളായിരിക്കട്ടെ.
20.20
द्रुपदाद् इव मुमुचानः स्विन्नः स्नातो मलाद् इव ।
पूतं पवित्रेणेवाज्यम् आपः शुन्धन्तु मैनसः ॥ २०.२० ॥
ദ്രുപദത്തിൽ (വസ്ത്രത്തിൽ) നിന്ന് മോചിതനായതുപോലെ, വിയർത്ത് കുളിച്ച് മലിനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായതുപോലെ, അരിപ്പ കൊണ്ട് ശുദ്ധമാക്കിയ നെയ്യുപോലെ, ജലങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പാപത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമാക്കട്ടെ.
20.21
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् ।
देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम् ॥ २०.२१ ॥
ഞങ്ങൾ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, ഉന്നത പ്രകാശം ദർശിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരിൽ ദേവനായ സൂര്യനെ പ്രാപിച്ചു; ഉത്തമമായ പ്രകാശത്തെ.
20.22
अपो ऽ अद्यान्व् अचारिषꣳ रसेन सम् असृक्ष्महि ।
पयस्वान् अग्न ऽ आगमं तं मा सꣳ सृज वर्चसा प्रजया च धनेन च ॥ २०.२२ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ ജലങ്ങളുടെ പിന്നാലെ സഞ്ചരിച്ചു; നാം രസത്തോടു ചേർന്നു. അഗ്നേ, പാലുള്ളവനായി ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; എന്നെ തേജസ്സിനോടും സന്തതിയോടും ധനത്തോടും ചേർക്കുക.
20.23
एधोऽस्य् एधिषीमहि ।
समिद् असि तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
समाववर्ति पृथिवी सम् उषाः सम् उ सूर्यः ।
सम् उ विश्वम् इदं जगत् ।
वैश्वानरज्योतिर् भूयासं विभून् कामान् व्यश्नवै भूः स्वाहा ॥ २०.२३ ॥
നീ ഇന്ധനം; നാം ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ. നീ സമിധ, നീ തേജസ്സ്; എന്നിൽ തേജസ്സ് വെക്കുക. ഭൂമി, ഉഷസ്സ്, സൂര്യൻ ഒന്നിച്ചു തിരിഞ്ഞു; ഈ ചലിക്കുന്ന ലോകവും അങ്ങനെ. വൈശ്വാനരന്റെ ജ്യോതിയായി ഞാൻ ആകട്ടെ; വിപുലമായ കാമങ്ങൾ നേടട്ടെ. ഭൂഃ, സ്വാഹാ.
20.24
अभ्यादधामि समिधम् अग्ने व्रतपते त्वयि ।
व्रतं च श्रद्धां चोपैमीन्धे त्वा दीक्षितोऽअहम् ॥ २०.२४ ॥
അഗ്നേ, വ്രതപതേ, ഞാൻ സമിധ നിന്റെ മേൽ വെക്കുന്നു; വ്രതത്തെയും ശ്രദ്ധയെയും ഞാൻ സമീപിക്കുന്നു. ദീക്ഷിതനായി ഞാൻ നിന്നെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു.
20.25
यत्र ब्रह्म च क्षत्रं च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र देवाः सहाग्निना ॥ २०.२५ ॥
ബ്രഹ്മവും ക്ഷത്രവും ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നിടത്ത്, ദേവന്മാർ അഗ്നിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ആ പുണ്യലോകത്തെ ഞാൻ പ്രാപിക്കട്ടെ.
20.26
यत्रेन्द्रश् च वायुश् च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र सेदिर् न विद्यते ॥ २०.२६ ॥
ഇന്ദ്രനും വായുവും ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നിടത്ത്, ദുഃഖത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടം കാണാത്ത ആ പുണ്യലോകത്തെ ഞാൻ പ്രാപിക്കട്ടെ.
20.27
अꣳशुना ते अꣳशुः पृच्यतां परुषा परुः ।
गन्धस् ते सोमम् अवतु मदाय रसोऽअच्युतः ॥ २०.२७ ॥
നിന്റെ രശ്മി നിന്റെ രശ്മിയോടു ചേരട്ടെ, സന്ധിക്കു സന്ധി ചേരട്ടെ. നിന്റെ സുഗന്ധം സോമത്തെ കാക്കട്ടെ; ആനന്ദത്തിനായുള്ള ഈ അച്യുത രസം.
20.28
सिञ्चन्ति परि षिञ्चन्त्य् उत् सिञ्चन्ति पुनन्ति च ।
सुरायै बभ्र्वै मदे किंत्वो वदति किंत्वः ॥ २०.२८ ॥
അവർ തളിക്കുന്നു, ചുറ്റും തളിക്കുന്നു, മീതെ തളിക്കുന്നു, ശുദ്ധമാക്കുന്നു. ബഭ്രുവായ സുരയുടെ ലഹരിയിൽ ആര് എന്ത് പറയുന്നു?
20.29
धानावन्तं करम्भिणम् अपूपवन्तम् उक्थिनम् ।
इन्द्र प्रातर् जुषस्व नः ॥ २०.२९ ॥
ധാനകളോടും കരംഭത്തോടും അപൂപങ്ങളോടും ഉക്ഥങ്ങളോടും കൂടിയ (ഹവിസ്സ്) — ഇന്ദ്രാ, പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങളുടേത് സ്വീകരിക്കേണമേ.
20.30
बृहद् इन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् ।
येन ज्योतिर् अजनयन्न् ऋतावृधो देवं देवाय जागृवि ॥ २०.३० ॥
മരുത്തുകളേ, വൃത്രഹന്താവായ ഇന്ദ്രന് ഉച്ചത്തിൽ പാടുവിൻ — ഋതത്തെ വളർത്തുന്നവർ ഏതിനാൽ പ്രകാശം ജനിപ്പിച്ചുവോ; ദേവന്, ജാഗരൂകനായ ദേവന്.
20.31
अध्वर्यो ऽ अद्रिभिः सुतꣳ सोमं पवित्र ऽ आ नय ।
पुनीहीन्द्राय पातवे ॥ २०.३१ ॥
അധ്വര്യുവേ, കല്ലുകൾകൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞ സോമം പവിത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ; ഇന്ദ്രന് കുടിക്കാനായി ശുദ്ധമാക്കൂ.
20.32
यो भूतानाम् अधिपतिर् यस्मिंल्लोका ऽ अधि श्रिताः ।
य ऽ ईशे महतो महाꣳस् तेन गृह्णामि त्वाम् अहं मयि गृह्णामि त्वाम् अहम् ॥ २०.३२ ॥
ജീവികളുടെ അധിപതിയായവൻ, ഏതിൽ ലോകങ്ങൾ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവോ, മഹാന്മാരിൽ മഹാനായി ഭരിക്കുന്നവൻ — അവനാൽ ഞാൻ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നിൽ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു.
20.33
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णेऽ ।
एष ते योनिर् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ॥ २०.३३ ॥
നീ ഉപയാമ പാത്രത്തിൽ ഗൃഹീതനാണ്. അശ്വിനികൾക്കായി, സരസ്വതിക്കായി, ഇന്ദ്രനായി, സുത്രാമാവിനായി നിന്നെ (ഗ്രഹിക്കുന്നു). ഇതാണ് നിന്റെ സ്ഥാനം; അശ്വിനികൾക്കായി, സരസ്വതിക്കായി, ഇന്ദ്രനായി, സുത്രാമാവിനായി നിന്നെ (ഗ്രഹിക്കുന്നു).
20.34
प्राणपा मे ऽअपानपाश् चक्षुष्पाः श्रोत्रपाश् च मे ।
वाचो मे विश्वभेषजो मनसो ऽसि विलायकः ॥ २०.३४ ॥
നീ എന്റെ പ്രാണന്റെ സംരക്ഷകൻ, അപാനന്റെ സംരക്ഷകൻ, കണ്ണുകളുടെ സംരക്ഷകൻ, കേൾവിയുടെ സംരക്ഷകൻ. എന്റെ വാക്കിന് സർവൗഷധം; മനസ്സിനെ നീക്കുന്നവനാണ് നീ.
20.35
अश्विनकृतस्य ते सरस्वतिकृतस्येन्द्रेण सुत्राम्णा कृतस्य ।
उपहूत ऽउपहूतस्य भक्षयामि ॥ २०.३५ ॥
അശ്വിനികൾ ചെയ്ത നിന്റെ (സോമം), സരസ്വതി ചെയ്ത, ഇന്ദ്രനും സുത്രാമാവും ചെയ്ത (സോമം)യുടെ ഭാഗം. വിളിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ വിളിക്കപ്പെട്ട ഭാഗം ഞാൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
20.36
समिद्ध ऽ इन्द्र ऽ उषसाम् अनीके पुरोरुचा पूर्वकृद् वावृधानः ।
त्रिभिर् देवैस् त्रिꣳशता वज्रबाहुर् जघान वृत्रं वि दुरो ववार ॥ २०.३६ ॥
ഉഷസ്സുകളുടെ മുന്നിൽ ഇന്ദ്രൻ ജ്വലിച്ചു; മുന്നിൽ തിളങ്ങുന്നവൻ, ആദ്യം ചെയ്തവൻ, വളരുന്നവൻ. മൂന്നും മുപ്പതും ദേവന്മാരോടുകൂടി വജ്രബാഹു വൃത്രനെ വധിച്ച് വാതിലുകൾ തുറന്നു.
20.37
नराशꣳसः प्रति शूरो मिमानस् तनूनपात् प्रति यज्ञस्य धाम ।
गोभिर् वपावान् मधुना समञ्जन् हिरण्यैश् चन्द्री यजति प्रचेताः ॥ २०.३७ ॥
നരാശംസൻ, ശൂരൻ, അളക്കുന്ന തനൂനപാത്ത് യജ്ഞസ്ഥാനത്തേക്ക് (വരുന്നു). പശുക്കളോടും വപയോടും കൂടി, തേൻകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്ത്, സ്വർണാഭരണങ്ങളാൽ തിളങ്ങി, പ്രചേതസ് യജിക്കുന്നു.
20.38
ईडितो देवैर् हरिवाꣳ२ऽ अभिष्टिर् आजुह्वानो हविषा शर्धमानः ।
पुरंदरो गोत्रभिद् वज्रबाहुर् आ यातु यज्ञम् उप नो जुषाणः ॥ २०.३८ ॥
ദേവന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനും ഹരിവാനും അഭീഷ്ടം നൽകുന്നവനും ഹവിസ്സാൽ വിളിക്കപ്പെട്ടവനും ആഹ്ലാദിക്കുന്നവനുമായ പുരന്ദരൻ, ഗോത്രഭിത്, വജ്രബാഹു — അവൻ സന്തുഷ്ടനായി ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് വരട്ടെ.
20.39
जुषाणो बर्हिर् हरिवान् न ऽ इन्द्रः प्राचीनꣳ सीदत् प्रदिशा पृथिव्याः ।
उरुप्रथाः प्रथमानꣳ स्योनम् आदित्यैर् अक्तं वसुभिः सजोषाः ॥ २०.३९ ॥
ഞങ്ങളുടെ ഹരിവാനായ ഇന്ദ്രൻ സന്തുഷ്ടനായി ഭൂമിയുടെ ദിശയിൽ കിഴക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞ ബർഹിസിൽ ഇരിക്കട്ടെ; വിശാലനും ശുഭമായ ആസനത്തിൽ ആദിത്യരോടും വസുക്കളോടുമൊത്ത് അഭിഷിക്തനും പ്രിയനുമായി.
20.40
इन्द्रं दुरः कवष्यो धावमाना वृषाणं यन्तु जनयः सुपत्नीः ।
द्वारो देवीर् अभितो वि श्रयन्ताꣳ सुवीरा वीरं प्रथमाना महोभिः ॥ २०.४० ॥
കവഷ്യന്മാർ ഓടിവന്ന് വൃഷഭനായ ഇന്ദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകട്ടെ; നല്ല ഭർത്താക്കന്മാരുള്ള സ്ത്രീകളും പോകട്ടെ; ദിവ്യമായ വാതിലുകൾ ഇരുവശത്തും തുറക്കട്ടെ — നല്ല പുത്രന്മാരുള്ളവരും തങ്ങളുടെ മഹത്ത്വത്താൽ വീരനെ വിസ്തൃതനാക്കുന്നവരുമായി.
20.41
उषासानक्ता बृहती बृहन्तं पयस्वती सुदुघे शूरम् इन्द्रम् ।
तन्तुं ततं पेशसा संवयन्ती देवानां देवं यजतः सुरुक्मे ॥ २०.४१ ॥
ഉഷസ്സും രാത്രിയും — മഹത്തുക്കൾ, പാലുള്ളവർ, എളുപ്പത്തിൽ കറക്കാവുന്നവർ — ശൂരനായ ഇന്ദ്രനെ (അലങ്കരിക്കുന്നു); വിരിച്ച നൂലിനെ അലങ്കാരത്തോടെ നെയ്യുന്നവരായി, ദേവന്മാരിൽ ദേവനും ആരാധ്യനും സുന്ദരസ്വർണ്ണകാന്തിയുള്ളവനുമായ (ഇന്ദ്രനെ).
20.42
दैव्या मिमाना मनुषः पुरुत्रा होताराव् इन्द्रं प्रथमा सुवाचा ।
मूर्द्धन् यज्ञस्य मधुना दधाना प्राचीनं ज्योतिर् हविषा वृधातः ॥ २०.४२ ॥
ദിവ്യകളായവർ, മനുഷ്യർക്കായി പലവിധത്തിൽ അളക്കുന്നവർ — രണ്ടു ഹോതാക്കൾ, പ്രഥമർ, സുവാക്ക് ഇന്ദ്രനെ (ആരാധിക്കുന്നവർ); യജ്ഞത്തിന്റെ ശിരസ്സിൽ മധു ധരിച്ച്, കിഴക്കൻ പ്രകാശത്തെ ഹവിസ്സാൽ വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ.
20.43
तिस्रो देवीर् हविषा वर्धमाना ऽ इन्द्रं जुषाणा जनयो न पत्नीः ।
अच्छिन्नं तन्तुं पयसा सरस्वतीडा देवी भारती विश्वतूर्तिः ॥ २०.४३ ॥
ഹവിസ്സാൽ വളരുന്ന മൂന്നു ദേവിമാർ, ഇന്ദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവർ, ഭാര്യമാരെപ്പോലെ ജനിച്ചവർ. മുറിയാത്ത നൂലിനെ പാലോടുകൂടി — സരസ്വതി, ഇഡാ ദേവി, ഭാരതി, സർവ്വവിജയിനി.
20.44
त्वष्टा दधच्छुष्मम् इन्द्राय वृष्णे ऽपाको ऽचिष्टुर् यशसे पुरूणि ।
वृषा यजन् वृषणं भूरिरेता मूर्धन् यज्ञस्य सम् अनक्तु देवान् ॥ २०.४४ ॥
ത്വഷ്ടാവ് ഇന്ദ്രന് വൃഷ്ണുവിന് ശക്തി നൽകുന്നു, പക്വനായി, ദൃഢനായി, കീർത്തിക്കായി പലതും. യജിക്കുന്ന വൃഷാ, മഹാവീര്യവാൻ, യജ്ഞശിരസ്സിൽ ദേവന്മാരെ നന്നായി അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ.
20.45
वनस्पतिर् अवसृष्टो न पाशैस् त्मन्या समञ्जञ्छमिता न देवः ।
इन्द्रस्य हव्यैर् जठरं पृणानः स्वदाति यज्ञं मधुना घृतेन ॥ २०.४५ ॥
വനസ്പതി, പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, സ്വഭാവത്താൽ അലങ്കരിക്കുന്നു, ശമിതാ ദേവനെപ്പോലെ. ഇന്ദ്രന്റെ ഹവ്യങ്ങളാൽ വയർ നിറച്ച്, യജ്ഞത്തെ തേനും നെയ്യും കൊണ്ട് മധുരമാക്കുന്നു.
20.46
स्तोकानां इन्दुं प्रति शूर ऽ इन्द्रो वृषायमाणो वृषभस् तुराषाट् ।
घृतप्रुषा मनसा मोदमानाः स्वाहा देवा ऽ अमृता मादयन्ताम् ॥ २०.४६ ॥
തുള്ളികൾക്കായി ഇന്ദുവിനെ നോക്കി, വീരനായ ഇന്ദ്രൻ കാളയെപ്പോലെ കുതിച്ച്, വേഗം ജയിക്കുന്നവൻ. നെയ്ത്തുള്ളികളോടും മനസ്സോടും ആനന്ദിച്ച്, സ്വാഹാ. അമൃതരായ ദേവന്മാർ ആനന്ദിക്കട്ടെ.
20.47
आ यात्व् इन्द्रो ऽवस ऽ उप न ऽ इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः ।
वावृधानस् तविषीर् यस्य पूर्वीर् द्यौर् न क्षत्रम् अभिभूति पुष्यात् ॥ २०.४७ ॥
ഇന്ദ്രൻ ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി വരട്ടെ, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനായി; സഹഭോക്താവും ശൂരനും ആകട്ടെ. വളരുന്ന അവന്റെ പല ശക്തികൾ ദ്യുലോകംപോലെ, അഭിഭവ ക്ഷത്രത്തെ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.
20.48
आ न ऽ इन्द्रो दूराद् आ न ऽ आसाद् अभिष्टिकृद् अवसे यासद् उग्रः ।
ओजिष्ठेभिर् नृपतिर् वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥ २०.४८ ॥
ഇന്ദ്രൻ ദൂരത്തുനിന്നും സമീപത്തുനിന്നും ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വരട്ടെ; അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനും ഉഗ്രനുമായ അവൻ സംരക്ഷണത്തിനായി വരട്ടെ. മനുഷ്യരുടെ നാഥനും വജ്രബാഹുവുമായ അവൻ യുദ്ധങ്ങളിൽ ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ വേഗംജയിക്കട്ടെ.
20.49
आ न इन्द्रो हरिभिर् यात्व् अच्छार्वाचीनो ऽवसे राधसे च ।
तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञम् अनु नो वाजसातौ ॥ २०.४९ ॥
ഇന്ദ്രൻ തവിട്ടുനിറ കുതിരകളോടെ ഞങ്ങളുടെ നേർക്കു വരട്ടെ; സംരക്ഷണത്തിനും സമൃദ്ധിക്കുമായി ഞങ്ങളുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞവനായി. വജ്രധാരിയും ദാനശീലനും മഹാബലവാനുമായ ഇന്ദ്രൻ ഈ യജ്ഞത്തിനു പിന്നിൽ, വാജസാതിയിൽ നിൽക്കട്ടെ.
20.50
त्रातारम् इन्द्रम् अवितारम् इन्द्रꣳ हवे-हवे सुहवꣳ शूरम् इन्द्रम् ।
ह्वयामि शक्रं पुरुहूतम् इन्द्रꣳ स्वस्ति नो मघवा धात्व् इन्द्रः ॥ २०.५० ॥
രക്ഷകനായ ഇന്ദ്രനെയും സംരക്ഷകനായ ഇന്ദ്രനെയും, ഓരോ വിളിക്കും എളുപ്പം വരുന്ന വീരനായ ഇന്ദ്രനെയും ഞാൻ വിളിക്കുന്നു — ശക്തനും, പലരാലും വിളിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ ഇന്ദ്രനെ. ദാനശീലനായ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷേമം നൽകട്ടെ.
20.51
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ अवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः ।
बाधतां द्वेषो ऽ अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥ २०.५१ ॥
ഇന്ദ്രൻ നല്ല രക്ഷകനും ധനവാനുമായി, തന്റെ സംരക്ഷണങ്ങളാൽ കരുണയുള്ളവനാകട്ടെ, സർവജ്ഞനാകട്ടെ. അവൻ വൈരത്തെ അകറ്റി അഭയം സൃഷ്ടിക്കട്ടെ; നാം നല്ല വീര്യത്തിന്റെ നാഥന്മാരാകട്ടെ.
20.52
तस्य वयꣳ सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ।
स सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ इन्द्रो ऽ अस्मे आराच्चिद् द्वेषः सनुतर् युयोतु ॥ २०.५२ ॥
യജ്ഞാർഹനായ അവന്റെ അനുകൂല കൃപയിലും മംഗളകരമായ സൗമനസ്യത്തിലും നാമും ആയിരിക്കട്ടെ. ആ നല്ല രക്ഷകനും ധനവാനുമായ ഇന്ദ്രൻ നമ്മിൽനിന്ന് അകലെനിന്നുതന്നെ വൈരത്തെ അകറ്റട്ടെ — അവൻ എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യുന്നവനാകട്ടെ.
20.53
आ मन्द्रैर् इन्द्र हरिभिर् याहि मयूररोमभिः ।
मा त्वा के चिन् नि यमन् विं ना पाशिनो ऽति धन्वेव ताꣳ२ऽ इहि ॥ २०.५३ ॥
ഇന്ദ്രാ, മയിൽപ്പീലി പോലുള്ള ഹരി കുതിരകളോടെ ആനന്ദത്തോടെ വരിക. കുരുക്കിടുന്നവർ നിന്നെ തടയാതിരിക്കട്ടെ; മരുഭൂമി കടക്കുന്നതുപോലെ അവരെ കടന്നു മുന്നോട്ട് പോകുക.
20.54
एवेद् इन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो ऽ अभ्य् अर्चन्त्य् अर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद् धातु गोमद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.५४ ॥
ഇങ്ങനെതന്നെ വസിഷ്ഠന്മാർ വജ്രബാഹുവും വൃഷഭനുമായ ഇന്ദ്രനെ മന്ത്രങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുന്നു. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് വീരപുത്രന്മാരെയും പശുക്കളെയും നൽകട്ടെ; നിങ്ങൾ എപ്പോഴും മംഗളങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ കാക്കുക.
20.55
समिद्धो ऽ अग्निर् अश्विना तप्तो घर्मो विराट् सुतः ।
दुहे धेनुः सरस्वती सोमꣳ शुक्रम् इहेन्द्रियम् ॥ २०.५५ ॥
അഗ്നി ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അശ്വിനികളേ, ചൂടാക്കിയ ഘർമം, തേജസ്വിയായ സോമം പിഴിയപ്പെട്ടു. ധേനുവായ സരസ്വതി ഇവിടെ ശുക്ര സോമത്തെ ഇന്ദ്രിയബലത്തിനായി കറക്കുന്നു.
20.56
तनूपा भिषजा सुते ऽश्विनोभा सरस्वती ।
अध्वा रजाꣳसीन्द्रियम् इन्द्राय पथिभिर् वहान् ॥ २०.५६ ॥
ശരീരരക്ഷകരും വൈദ്യന്മാരുമായ അശ്വിനികളും ഇരുവരും സരസ്വതിയും സോമപീഡനത്തിൽ വരുവിൻ. വഴികളിലൂടെ ലോകങ്ങളിലേക്ക്, ഇന്ദ്രനായി ഇന്ദ്രിയബലം കൊണ്ടുവരുവിൻ.
20.57
इन्द्रायेन्दुꣳ सरस्वती नराशꣳसेन नग्नहुम् ।
अधाताम् अश्विना मधु भेषजं भिषजा सुते ॥ २०.५७ ॥
ഇന്ദ്രനായി സരസ്വതി സോമത്തെ നരാശംസനോടും നഗ്നഹുവോടും കൂടെ വെച്ചു. അശ്വിനികളായ വൈദ്യന്മാർ സോമപീഡനത്തിൽ മധു എന്ന ഔഷധം വെച്ചു.
20.58
आजुह्वाना सरस्वतीन्द्रायेन्द्रियाणि वीर्यम् ।
इडाभिर् अश्विनाव् इषꣳ समूर्जꣳ सꣳ रयिं दधुः ॥ २०.५८ ॥
വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സരസ്വതി ഇന്ദ്രനായി ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും വീര്യത്തെയും ഇളകളോടെ വെച്ചു; അശ്വിനികൾ അന്നവും ബലവും സമ്പത്തും ഒന്നിച്ചു വെച്ചു.
20.59
अश्विना नमुचेः सुतꣳ सोमꣳ शुक्रं परिस्रुता ।
सरस्वती ताम् आभरद् बर्हिषेन्द्राय पातवे ॥ २०.५९ ॥
അശ്വിനികൾ നമുചിയുടെ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ശുദ്ധമായ സോമത്തെ അരിപ്പയിലൂടെ കൊണ്ടുവന്നു. സരസ്വതി അതിനെ ബർഹിസിൽ ഇന്ദ്രന് കുടിക്കാനായി കൊണ്ടുവന്നു.
20.60
कवष्यो न व्यचस्वतीर् अश्विभ्यां न दुरो दिशः ।
इन्द्रो न रोदसी ऽ उभे दुहे कामान्त् सरस्वती ॥ २०.६० ॥
കവഷനെപ്പോലെ വിശാലമായ പ്രവാഹങ്ങൾ, അശ്വിനികൾക്ക് വാതിലുകളും ദിക്കുകളും പോലെ; ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ഇരുലോകങ്ങളെയും; സരസ്വതി കാമനകളെ ചുരത്തുന്നു.
20.61
उषासानक्ताश्विना दिवेन्द्रꣳ सायम् इन्द्रियैः ।
संजानाने सुपेशसा सम् अञ्जाते सरस्वत्या ॥ २०.६१ ॥
ഉഷസ്സും രാത്രിയും, അശ്വിനികൾ — പകൽ ഇന്ദ്രന്, സന്ധ്യയിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടെ; സുന്ദരരൂപികളായി, ഒന്നിച്ച്, സരസ്വതിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവർ.
20.62
पातं नो ऽ अश्विना दिवा पाहि नक्तꣳ सरस्वति ।
दैव्या होतारा भिषजा पाताम् इन्द्रꣳ सचा सुते ॥ २०.६२ ॥
അശ്വിനികളേ, പകൽ ഞങ്ങളെ കാക്കുക; സരസ്വതിയേ, രാത്രി കാക്കുക. ദിവ്യരായ ഹോതാക്കളും വൈദ്യന്മാരും സോമം പിഴിയുമ്പോൾ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം കാക്കട്ടെ.
20.63
तिस्रस् त्रेधा सरस्वत्य् अश्विना भारतीडा ।
तीव्रं परिस्रुता सोमम् इन्द्राय सुषुवुर् मदम् ॥ २०.६३ ॥
മൂന്നു വിധത്തിൽ മൂന്ന് — സരസ്വതി, അശ്വിനികൾ, ഭാരതി, ഇള ഇന്ദ്രന് വേണ്ടി അരിപ്പയിലൂടെ ശക്തമായ സോമവും മദവും പിഴിഞ്ഞു.
20.64
अश्विना भेषजं मधु भेषजं नः सरस्वती ।
इन्द्रे त्वष्टा यशः श्रियꣳ रूपꣳ-रूपम् अधुः सुते ॥ २०.६४ ॥
അശ്വിനികൾ തേൻപോലുള്ള ഔഷധം; സരസ്വതി ഞങ്ങൾക്ക് ഔഷധം. ത്വഷ്ടാവ് സോമം പിഴിയുമ്പോൾ ഇന്ദ്രനിൽ യശസ്സും ശ്രീയും ഓരോ രൂപവും വെച്ചു.
20.65
ऋतुथेन्द्रो वनस्पतिः शशमानः परिस्रुता ।
कीलालम् अश्विभ्यां मधु दुहे धेनुः सरस्वती ॥ २०.६५ ॥
ഋതുവിനനുസരിച്ച് ഇന്ദ്രൻ, വനസ്പതി, സന്തോഷത്തോടെ അരിപ്പയിലൂടെ അശ്വികൾക്കായി അമൃതമായ മധു കറക്കുന്നു; സരസ്വതി ധേനുവെപ്പോലെ.
20.66
गोभिर् न सोमम् अश्विना मासरेण परिस्रुता ।
सम् अधातꣳ सरस्वत्या स्वाहेन्द्रे सुतं मधु ॥ २०.६६ ॥
പശുക്കളുടെ പാലുപോലെ, അശ്വികളേ, അരിപ്പയിലൂടെ സോമത്തെ സരസ്വതിയോടൊപ്പം കലർത്തി; സ്വാഹാ. ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പിഴിഞ്ഞ മധു.
20.67
अश्विना हविर् इन्द्रियं नमुचेर् धिया सरस्वती ।
आ शुक्रम् आसुराद् वसु मघम् इन्द्राय जभ्रिरे ॥ २०.६७ ॥
അശ്വികളും, സരസ്വതിയും തങ്ങളുടെ ബുദ്ധികൊണ്ട് നമുചിയിൽനിന്ന് ഹവിസ്സും ഇന്ദ്രിയബലവും നേടി; തിളങ്ങുന്ന സമ്പത്തും ധനവും അസുരനിൽനിന്ന് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു.
20.68
यम् अश्विना सरस्वती हविषेन्द्रम् अवर्धयन् ।
स बिभेद वलं मघं नमुचाव् आसुरे सचा ॥ २०.६८ ॥
അശ്വികളും സരസ്വതിയും ഹവിസ്സുകൊണ്ട് വളർത്തിയ ഇന്ദ്രൻ വലനെ പിളർന്നു; നമുചി അസുരന്റെ സമ്പത്തോടൊപ്പം.
20.69
तम् इन्द्रꣳ सचाश्विनोभा सरस्वती ।
दधाना ऽ अभ्य् अनूषत हविषा यज्ञ ऽ इन्द्रियैः ॥ २०.६९ ॥
ആ ഇന്ദ്രനെ ഇരുവരായ അശ്വികളും സരസ്വതിയും ഒന്നിച്ച്, ഹവിസ്സ് വഹിച്ച്, യജ്ഞത്തിൽ ഇന്ദ്രിയബലത്തോടെ സ്തുതിച്ചു.
20.70
य ऽ इन्द्र ऽ इन्द्रियं दधुः सविता वरुणो भगः ।
स सुत्रामा हविष्पतिर् यजमानाय सश्चत ॥ २०.७० ॥
സവിതാവും വരുണനും ഭഗനും ഇന്ദ്രനിൽ ഇന്ദ്രിയബലം വെച്ചുവോ, ആ സുത്രാമാവായ ഹവിഷ്പതി യജമാനനു ലഭിക്കട്ടെ.
20.71
सविता वरुणो दधद् यजमानाय दाशुषे ।
आदत्त नमुचेर् वसु सुत्रामा बलम् इन्द्रियम् ॥ २०.७१ ॥
സവിതാവും വരുണനും യജമാനന്, ദാതാവിന് (ഇന്ദ്രിയം) നൽകട്ടെ. സുത്രാമാവ് (ഇന്ദ്രൻ) നമുചിയുടെ ധനവും ബലവും ഇന്ദ്രിയവും എടുത്തു.
20.72
वरुणः क्षत्रम् इन्द्रियं भगेन सविता श्रियम् ।
सुत्रामा यशसा बलं दधाना यज्ञम् आशत ॥ २०.७२ ॥
വരുണൻ ക്ഷത്രവും ഇന്ദ്രിയവും, സവിതാവ് ഭഗനോടൊപ്പം ശ്രീയും നൽകട്ടെ. സുത്രാമാവ് യശസ്സോടെ ബലം ധരിച്ച് യജ്ഞത്തെ പ്രാപിക്കട്ടെ.
20.73
अश्विना गोभिर् इन्द्रियम् अश्वेभिर् वीर्यं बलम् ।
हविषेन्द्रꣳ सरस्वती यजमानम् अवर्द्धयन् ॥ २०.७३ ॥
അശ്വിനികൾ പശുക്കളാൽ ഇന്ദ്രിയവും, കുതിരകളാൽ വീര്യവും ബലവും നൽകട്ടെ. സരസ്വതി ഹവിസ്സിനാൽ ഇന്ദ്രനെയും യജമാനനെയും വർധിപ്പിച്ചു.
20.74
ता नासत्या सुपेशसा हिरण्यवर्तनी नरा ।
सरस्वती हविष्मतीन्द्र कर्मसु नो ऽवत ॥ २०.७४ ॥
ആ നാസത്യന്മാർ, സുന്ദരരൂപികൾ, സ്വർണവഴിക്കാർ, നേതാക്കൾ. ഹവിഷ്മതി സരസ്വതി, ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ.
20.75
ता भिषजा सुकर्मणा सा सुदुघा सरस्वती ।
स वृत्रहा शतक्रतुर् इन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.७५ ॥
ആ ഇരുവരും വൈദ്യന്മാർ, സൽക്കർമ്മികൾ; അവൾ സുദുഘാ സരസ്വതി. അവൻ വൃത്രഹാവ്, ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രന് ഇന്ദ്രിയം നൽകി.
20.76
युवꣳ सुरामम् अश्विना नमुचाव् आसुरे सचा ।
विपिपानाः सरस्वतीन्द्रं कर्मस्व् आवत ॥ २०.७६ ॥
അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും അസുരനായ നമുചിയുടെ സുരയെ ഒരുമിച്ചു കുടിച്ചു. കുടിച്ചുകൊണ്ട് സരസ്വതി കർമ്മങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രനെ സംരക്ഷിച്ചു.
20.77
पुत्रम् इव पितराव् अश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर् दꣳसनाभिः ।
यत् सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक् ॥ २०.७७ ॥
മാതാപിതാക്കൾ പുത്രനെ കാക്കുന്നതുപോലെ, അശ്വിനികളേ, നിങ്ങളിരുവരും ഇന്ദ്രനും അത്ഭുതകർമ്മങ്ങളാൽ രക്ഷിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ സുരപാനം ചെയ്തപ്പോൾ, ഓ മഘവൻ, സരസ്വതി നിന്നെ തുണച്ചു.
20.78
यस्मिन्न् अश्वास ऽ ऋषभास ऽ उक्षणो वशा मेषा ऽ अवसृष्टास ऽ आहुताः ।
कीलालपे सोमपृष्ठाय वेधसे हृदा मतिं जनये चारुम् अग्नये ॥ २०.७८ ॥
കുതിരകളും കാളകളും ഋഷഭന്മാരും പശുക്കളും വശകളും ആടുകളും വിടപ്പെട്ട് ആഹുതിയായ ആ കീലാലപനും സോമപൃഷ്ഠനും വേധസനുമായ അഗ്നിക്കായി ഹൃദയത്താൽ മനോഹരമായ മതി ഉണർത്തുന്നു.
20.79
अहाव्य् अग्ने हविर् आस्ये ते स्रुचीव घृतं चम्वीव सोमः ।
वाजसनिꣳ रयिम् अस्मे सुवीरं प्रशस्तं धेहि यशसं बृहन्तम् ॥ २०.७९ ॥
അഗ്നേ, നിന്റെ മുഖത്ത് ഹവിസ് അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; സ്രുവത്തിൽ നെയ്യെന്നപോലെ, ചമസത്തിൽ സോമമെന്നപോലെ. ഞങ്ങൾക്ക് വാജങ്ങൾ നേടുന്ന, നല്ല പുത്രന്മാരോടുകൂടിയ, പ്രശസ്തവും യശസ്വിയും മഹത്തുമായ സമ്പത്ത് നൽകൂ.
20.80
अश्विना तेजसा चक्षुः प्राणेन सरस्वती वीर्यम् ।
वाचेन्द्रो बलेनेन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.८० ॥
അശ്വിനികൾ തേജസ്സിനാൽ കണ്ണും സരസ്വതി പ്രാണനാൽ വീര്യവും ഇന്ദ്രൻ വാക്കിനാലും ബലത്താലും ഇന്ദ്രിയവും ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സ്ഥാപിച്ചു.
20.81
गोमद् ऊ षु णासत्या अश्वावद् यातम् अश्विना ।
वर्ती रुद्रा नृपाय्यम् ॥ २०.८१ ॥
നാസത്യന്മാരേ, അശ്വിനികളേ, പശുക്കളോടും കുതിരകളോടുംകൂടി നന്നായി വരൂ. രുദ്രന്മാരേ, വഴികളിൽ മനുഷ്യരെ കാക്കാൻ വരൂ.
20.82
न यत् परो नान्तरऽ आदधर्षद् वृषण्वसू ।
दुःशꣳसो मर्त्यो रिपुः ॥ २०.८२ ॥
വൃഷണ്വസുക്കളേ, ദൂരത്തുനിന്നോ അടുത്തുനിന്നോ ദുഷ്ടചിന്തയുള്ള മർത്യശത്രു ആക്രമിക്കാത്തവിധം.
20.83
ता न ऽ आ वोढम् अश्विना रयिं पिशङ्गसंदृशम् ।
धिष्ण्या वरिवोविदम् ॥ २०.८३ ॥
അശ്വിനികളേ, ആ ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്കായി പിംഗലവർണ്ണമുള്ള, സുന്ദരമായ, ധനം നേടിത്തരുന്ന സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരണം, ധിഷ്ണ്യരേ.
20.84
पावका नः सरस्वती वाजेभिर् वाजिनीवती ।
यज्ञं वष्टु धियावसुः ॥ २०.८४ ॥
പവിത്രമാക്കുന്ന സരസ്വതി, ബലങ്ങളോടുകൂടി, ശക്തിയുള്ളവളായി, ബുദ്ധിയാൽ ധനസമ്പന്നയായി ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം ആഗ്രഹിക്കട്ടെ.
20.85
चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् ।
यज्ञं दधे सरस्वती ॥ २०.८५ ॥
സത്യമധുരവാക്കുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവളും സദ്ബുദ്ധികളെ ഉണർത്തുന്നവളുമായ സരസ്വതി യജ്ഞത്തെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
20.86
महो ऽ अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना ।
धियो विश्वा वि राजति ॥ २०.८६ ॥
മഹാപ്രവാഹമായ സരസ്വതി തന്റെ പ്രകാശത്താൽ അറിയിക്കുന്നു; എല്ലാ ബുദ്ധികളിലും അവൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
20.87
इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता ऽ इमे त्वायवः ।
अण्वीभिस् तना पूतासः ॥ २०.८७ ॥
ഇന്ദ്രാ, ചിത്രപ്രകാശനേ, വരിക; നിന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് പിഴിഞ്ഞ ഈ സോമങ്ങൾ വിരലുകളാലും തണ്ടുകളാലും ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
20.88
इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः ।
उप ब्रह्माणि वाघतः ॥ २०.८८ ॥
ഇന്ദ്രാ, ബുദ്ധിയാൽ പ്രേരിതനായി, വിപ്രന്മാരാൽ പ്രോത്സാഹിതനായി വരിക; സോമം പിഴിഞ്ഞവരുടെ മന്ത്രങ്ങൾക്കരികിലേക്ക്.
20.89
इन्द्रा याहि तूतुजान ऽ उप ब्रह्माणि हरिवः ।
सुते दधिष्व नश् चनः ॥ २०.८९ ॥
ഇന്ദ്രാ, വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ബ്രഹ്മസ്തോത്രങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് വരൂ, ഹരിവാനേ. പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം വെക്കൂ.
20.90
अश्विना पिबतां मधु सरस्वत्या सजोषसा ।
इन्द्रः सुत्रामा वृत्रहा जुषन्ताꣳ सोम्यं मधु ॥ २०.९० ॥
അശ്വികളും സരസ്വതിയും ഒത്തുചേർന്ന് സന്തോഷത്തോടെ മധു കുടിക്കട്ടെ. നല്ല രക്ഷകനും വൃത്രഹന്താവുമായ ഇന്ദ്രൻ സോമമധു സ്വീകരിക്കട്ടെ.