யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.1
क्षत्रस्य योनिर् असि क्षत्रस्य नाभिर् असि ।
मा त्वा हिꣳसीन् मा मा हिꣳसीः ॥ २०.१ ॥
நீ அரசாட்சியின் பிறப்பிடம்; நீ அரசாட்சியின் நாபி. எவரும் உன்னைத் துன்புறுத்தாமல் இருக்கட்டும்; நீ என்னைத் துன்புறுத்தாதே.
20.2
नि षसाद घृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्व् आ ।
साम्राज्याय सुक्रतुः ।
मृत्योः पाहि ।
विद्योत् पाहि ॥ २०.२ ॥
நெய்-விரதம் கொண்ட வருணன், நல்ல சங்கல்பத்துடன் இல்லத்தில் அமர்ந்தான்; பேரரசுக்காக. மரணத்திலிருந்து காப்பாய்; மின்னலிலிருந்து காப்பாய்.
20.3
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
अश्विनोर् भैषज्येन तेजसे ब्रह्मवर्चसायाभि षिञ्चामि ।
सरस्वत्यै भैषज्येन वीर्यायान्नाद्यायाभि षिञ्चामि ।
इन्द्रस्येन्द्रियेण बलाय श्रियै यशसेऽभि षिञ्चामि ॥ २०.३ ॥
தேவன் சவிதாவின் ஏவுதலால், அஸ்வினிகளின் கைகளாலும் பூஷணின் கரங்களாலும் உன்னை அபிஷேகிக்கிறேன். அஸ்வினிகளின் மருந்தால் ஒளிக்கும் பிரம்மவர்ச்சஸுக்கும் அபிஷேகிக்கிறேன். சரஸ்வதியின் மருந்தால் வீரியத்துக்கும் அன்னத்துக்கும் அபிஷேகிக்கிறேன். இந்திரனின் இந்திரிய சக்தியால் பலம், செல்வம், புகழ் ஆகியவற்றுக்கு அபிஷேகிக்கிறேன்.
20.4
को ऽसि कतमो ऽसि कस्मै त्वा काय त्वा ।
सुश्लोक सुमङ्गल सत्यराजन् ॥ २०.४ ॥
நீ யார், எந்தவன்? யாருக்காக உன்னை (அர்ப்பிக்கிறேன்), எந்த தேவனுக்காக உன்னை? நற்புகழுடையவனே, நல்ல மங்கலனே, உண்மை அரசனே!
20.5
शिरो मे श्रीर् यशो मुखं त्विषिः केशाश् च श्मश्रूणि ।
राजा मे प्राणो ऽ अमृतꣳ सम्राट् चक्षुर् विराट् श्रोत्रम् ॥ २०.५ ॥
என் தலை ஸ்ரீ; புகழ் முகம்; ஒளி, முடியும் தாடியும். அரசன் என் உயிர், அமிர்தம்; சம்ராட் என் கண்; விராட் என் காது.
20.6
जिह्वा मे भद्रं वाङ् महो मनो मन्युः स्वराड् भामः ।
मोदाः प्रमोदा ऽ अङ्गुलीर् अङ्गानि मित्रं मे सहः ॥ २०.६ ॥
என் நாக்கில் நலம் இருக்கட்டும், என் பேச்சில் மகிமை இருக்கட்டும். என் மனதில் உற்சாகமும் ஒளியும் இருக்கட்டும்; தானாக ஒளிரும் பிரகாசம் இருக்கட்டும். மகிழ்ச்சியும் பேரானந்தமும் என் விரல்களிலும் அவயவங்களிலும் இருக்கட்டும்; நண்பனிடத்தில் என் பொறுமையும் வலிமையும் இருக்கட்டும்.
20.7
बाहू मे बलम् इन्द्रियꣳ हस्तौ मे कर्म वीर्यम् ।
आत्मा क्षत्रम् उरो मम ॥ २०.७ ॥
என் தோள்களில் வலிமையும் புலன்சக்தியும் இருக்கட்டும்; என் கைகளில் செயலும் வீரியமும் இருக்கட்டும். என் ஆன்மாவில் அரசாளும் வலிமை இருக்கட்டும்; என் மார்பிலும் அது இருக்கட்டும்.
20.8
पृष्टीर् मे राष्ट्रम् उदरम् अꣳसौ ग्रीवाश् च श्रोणी ।
ऊरू ऽ अरत्नी जानुनी विशो मे ऽङ्गानि सर्वतः ॥ २०.८ ॥
என் முதுகுகள் நாடாக இருக்கட்டும், என் வயிறும் அவ்வாறே; என் தோள்களும் கழுத்துகளும், இடுப்புகளும். என் தொடைகளும் முன்கைகளும் முழங்கால்களும் இருக்கட்டும்; என் மக்கள் எல்லாப் பக்கமும் என் அங்கங்களாக இருக்கட்டும்.
20.9
नाभिर् मे चित्तं विज्ञानं पायुर् मे ऽपचितिर् भसत् ।
आनन्दनन्दाव् आण्डौ मे भगः सौभाग्यं पसः ।
जङ्घाभ्यां पद्भ्यां धर्मो ऽस्मि विशि राजा प्रतिष्ठितः ॥ २०.९ ॥
என் தொப்புள் சித்தமும் விஞ்ஞானமும் ஆகட்டும்; என் மலவாய் மரியாதையின் இடமாக இருக்கட்டும். ஆனந்தமும் நந்தமும் என் விதைகளாகட்டும்; எனக்கு பகனும் செளபாக்கியமும் இருக்கட்டும், அந்த அங்கமும். கால்களும் பாதங்களும் கொண்டு நான் தர்மமாக இருக்கிறேன்; மக்களிடையே அரசனாக நிலைபெற்றவன்.
20.10
प्रति क्षत्रे प्रति तिष्ठामि राष्ट्रे प्रत्य् अश्वेषु प्रति तिष्ठामि गोषु ।
प्रत्य् अङ्गेषु प्रति तिष्ठाम्य् आत्मन् प्रति प्राणेषु क्षत्रे प्रति तिष्ठामि पुष्टे प्रति द्यावापृथिव्योः प्रति तिष्ठामि ॥ २०.१० ॥
நான் ஆட்சியில் நிலைபெறுகிறேன், நாட்டில் நிலைபெறுகிறேன். குதிரைகளிலும் பசுக்களிலும் நிலைபெறுகிறேன். அங்கங்களிலும் ஆன்மாவிலும் நிலைபெறுகிறேன். பிராணன்களிலும், ஆட்சியிலும், செழிப்பிலும், வானம் பூமியிலும் நிலைபெறுகிறேன்.
20.11
त्रया देवा ऽ एकादश त्रयस्त्रिꣳशाः सुराधसः ।
बृहस्पतिपुरोहिता देवस्य सवितुः सवे ।
देवा देवैर् अवन्तु मा ॥ २०.११ ॥
மூன்று, பதினொன்று, முப்பத்துமூன்று தேவர்கள், நல்ல செல்வத்தை அளிப்பவர்கள், பிருஹஸ்பதியைப் புரோகிதராகக் கொண்டவர்கள், சவிதாவின் ஏவலில். தேவர்கள் தேவர்களால் என்னைக் காக்கட்டும்.
20.12
प्रथमा द्वितीयैर् द्वितीयास् तृतीयैस् तृतीयाः सत्येन सत्यं यज्ञेन यज्ञो यजुर्भिर् यजूꣳषि सामभिः सामान्य् ऋग्भिर् ऋचः पुरोनुऽवाक्याभिः पुरोऽनुवाक्या याज्याभिर् याज्या वषट्कारैर् वषट्कारा ऽ आहुतिभिर् आहुतयो मे कामान्त् सम् अर्धयन्तु भूः स्वाहा ॥ २०.१२ ॥
முதல் இரண்டாவதுடன், இரண்டாவது மூன்றாவதுடன், மூன்றாவது உண்மையுடன் உண்மை, யாகத்துடன் யாகம், யஜுஸ்களுடன் யஜுஸ்கள், சாமங்களுடன் சாமங்கள், ருக்குகளுடன் ருக்குகள், புரோனுவாக்கியங்களுடன் புரோனுவாக்கியங்கள், யாஜ்யைகளுடன் யாஜ்யைகள், வஷட்காரங்களுடன் வஷட்காரங்கள், ஆஹுதிகளுடன் ஆஹுதிகள் என் விருப்பங்களை நிறைவேற்றட்டும். பூஃ ஸ்வாஹா.
20.13
लोमानि प्रयतिर् मम त्वङ् म ऽ आनतिर् आगतिः ।
माꣳसं म ऽ उपनतिर् वस्व् अस्थि मज्जा म ऽ आनतिः ॥ २०.१३ ॥
என் மயிர்கள், என் கட்டுப்பாடு; என் தோல், என் பணிவு, என் வருகை. என் தசை, என் இணைதல், என் செல்வம், என் எலும்பு, என் மஜ்ஜை, என் பணிவு.
20.14
यद् देवा देवहेडनं देवासश् चकृमा वयम् ।
अग्निर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१४ ॥
தேவர்களே, நாங்கள் தேவர்களுக்கு எதிராகச் செய்த குற்றம் எதுவோ, அதிலிருந்து அக்னி என்னை எல்லாப் பாவத்திலிருந்தும் துன்பத்திலிருந்தும் விடுவிக்கட்டும்.
20.15
यदि दिवा यदि नक्तम् एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
वायुर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१५ ॥
நாங்கள் பகலிலோ இரவிலோ ஏதேனும் பாவம் செய்திருந்தால், அந்தப் பாவத்திலிருந்து வாயு என்னை எல்லாத் துன்பத்திலிருந்தும் விடுவிக்கட்டும்.
20.16
यदि जाग्रद् यदि स्वप्न ऽ एनाꣳसि चकृमा वयम् ।
सूर्यो मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ २०.१६ ॥
நாங்கள் விழிப்பிலோ உறக்கத்திலோ ஏதேனும் பாவம் செய்திருந்தால், அந்தப் பாவத்திலிருந்து சூரியன் என்னை எல்லாத் துன்பத்திலிருந்தும் விடுவிக்கட்டும்.
20.17
यद् ग्रामे यद् अरण्ये यत् सभायां यद् इन्द्रिये ।
यच्छूद्रे यद् अर्ये यद् एनश् चकृमा वयं यद् एकस्याधि धर्मणि तस्यावयजनम् असि ॥ २०.१७ ॥
ஊரில், காட்டில், சபையில், புலனில், சூத்திரரிடத்திலோ ஆரியரிடத்திலோ நாங்கள் செய்த பாவம் எதுவோ, ஒருவனுடைய தர்மத்தில் செய்த பாவம் எதுவோ — அதற்குப் பரிகாரம் நீயே.
20.18
यद् आपो ऽ अघ्न्या ऽ इति वरुणेति शपामहे ततो वरुण नो मुञ्च ।
अवभृथ निचुम्पुण निचेरुर् असि निचुम्पुणः ।
अव देवैर् देवकृतम् एनो ऽयक्ष्य् अव मर्त्यैर् मर्त्यकृतम् ।
पुरुराव्णो देव रिषस् पाहि ॥ २०.१८ ॥
எந்த நீரை 'அக்னியா' என்று வருணனின் பெயரால் ஆணையிடுகிறோமோ, அதிலிருந்து வருணா, எங்களை விடுவி. அவபृथா, நிசும்புணா, நீ கீழிறங்கும் நிசும்புணன். தேவர்கள் செய்த பாபமும் மனிதர்கள் செய்த பாபமும் விலகட்டும்; பலராலும் புகழப்படும் தேவனே, துன்பத்திலிருந்து காப்பாய்.
20.19
समुद्रे ते हृदयम् अप्स्व् अन्तः सं त्वा विशन्त्व् ओषधीर् उतापः ।
सुमित्रिया न ऽ आप ऽ ओषधयः सन्तु दुर्मित्रियास् तस्मै सन्तु यो ऽस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः ॥ २०.१९ ॥
கடலில் உன் இதயம் நீரின் உள்ளே இருக்கிறது; நீரும் மூலிகைகளும் உன்னுள் புகட்டும். நீரும் மூலிகைகளும் எங்களுக்கு நட்பானவையாக இருக்கட்டும்; எங்களை வெறுப்பவனுக்கும் நாங்கள் வெறுப்பவனுக்கும் அவை பகையாக இருக்கட்டும்.
20.20
द्रुपदाद् इव मुमुचानः स्विन्नः स्नातो मलाद् इव ।
पूतं पवित्रेणेवाज्यम् आपः शुन्धन्तु मैनसः ॥ २०.२० ॥
துருப்பதம் (ஆடை) போல விடுபட்டு, வியர்வையால் நனைந்தவன் குளித்து அழுக்கை நீக்குவது போல, வடிகட்டியால் சுத்தமான நெய் போல, நீர்கள் எங்களை பாபத்திலிருந்து சுத்தப்படுத்தட்டும்.
20.21
उद् वयं तमसस् परि स्वः पश्यन्त ऽ उत्तरम् ।
देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम् ॥ २०.२१ ॥
நாங்கள் இருளிலிருந்து மேலெழுந்து, மேலான ஒளியைக் கண்டவர்களாய், தேவர்களுக்குள் தேவனான சூரியனை அடைந்தோம்; மிக உயர்ந்த ஒளியை.
20.22
अपो ऽ अद्यान्व् अचारिषꣳ रसेन सम् असृक्ष्महि ।
पयस्वान् अग्न ऽ आगमं तं मा सꣳ सृज वर्चसा प्रजया च धनेन च ॥ २०.२२ ॥
இன்று நான் நீர்களின் பின்னே சென்றேன்; நாம் சாறுடன் இணைந்தோம். அக்னியே, பாலால் நிறைந்தவனாக நான் வந்தேன்; என்னை ஒளி, மக்கள் மற்றும் செல்வத்துடன் இணை.
20.23
एधोऽस्य् एधिषीमहि ।
समिद् असि तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
समाववर्ति पृथिवी सम् उषाः सम् उ सूर्यः ।
सम् उ विश्वम् इदं जगत् ।
वैश्वानरज्योतिर् भूयासं विभून् कामान् व्यश्नवै भूः स्वाहा ॥ २०.२३ ॥
நீ எரிபொருள்; நாம் பற்றவைக்கப்படுவோமாக. நீ சமிதை, நீ ஒளி; என்னில் ஒளியை வை. பூமி, உஷை, சூரியன் ஒன்றாகச் சுழன்றனர்; இந்த அசையும் உலகமும் அப்படியே. வைஸ்வானரனின் ஒளியாக நான் ஆகட்டும்; பெரிய விருப்பங்களை அடையட்டும். பூः, ஸ்வாஹா.
20.24
अभ्यादधामि समिधम् अग्ने व्रतपते त्वयि ।
व्रतं च श्रद्धां चोपैमीन्धे त्वा दीक्षितोऽअहम् ॥ २०.२४ ॥
அக்னியே, விரதங்களின் தலைவனே, நான் சமிதையை உன்மீது வைக்கிறேன்; விரதத்தையும் நம்பிக்கையையும் அணுகுகிறேன். தீட்சிதனாக நான் உன்னை எரியூட்டுகிறேன்.
20.25
यत्र ब्रह्म च क्षत्रं च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र देवाः सहाग्निना ॥ २०.२५ ॥
பிரம்மமும் க்ஷத்திரமும் ஒன்றாக இணைந்து செல்லும் இடத்தை, தேவர்கள் அக்னியுடன் இருக்கும் அந்த புனித உலகை நான் அடைவேனாக.
20.26
यत्रेन्द्रश् च वायुश् च सम्यञ्चो चरतः सह ।
तं लोकं पुण्यं प्रज्ञेषं यत्र सेदिर् न विद्यते ॥ २०.२६ ॥
இந்திரனும் வாயுவும் ஒன்றாகச் செல்லும் இடத்தை, துன்பத்தின் இருப்பிடம் காணப்படாத அந்த புனித உலகை நான் அடைவேனாக.
20.27
अꣳशुना ते अꣳशुः पृच्यतां परुषा परुः ।
गन्धस् ते सोमम् अवतु मदाय रसोऽअच्युतः ॥ २०.२७ ॥
உன் கிரணம் உன் கிரணத்துடன் சேரட்டும், மூட்டுக்கு மூட்டு சேரட்டும். உன் நறுமணம் சோமத்தைக் காக்கட்டும்; மகிழ்ச்சிக்காக இந்த அச்சுத ரசம்.
20.28
सिञ्चन्ति परि षिञ्चन्त्य् उत् सिञ्चन्ति पुनन्ति च ।
सुरायै बभ्र्वै मदे किंत्वो वदति किंत्वः ॥ २०.२८ ॥
அவர்கள் தெளிக்கிறார்கள், சுற்றித் தெளிக்கிறார்கள், மேலே தெளிக்கிறார்கள், தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள். பப்ருவான சுரையின் போதையில் யார் என்ன சொல்கிறான்?
20.29
धानावन्तं करम्भिणम् अपूपवन्तम् उक्थिनम् ।
इन्द्र प्रातर् जुषस्व नः ॥ २०.२९ ॥
தானங்களுடனும், கரம்பத்துடனும், அப்பங்களுடனும், உக்தங்களுடனும் கூடியதை — இந்திரா, காலையில் எங்கள் (அர்ப்பணத்தை) ஏற்றுக்கொள்.
20.30
बृहद् इन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् ।
येन ज्योतिर् अजनयन्न् ऋतावृधो देवं देवाय जागृवि ॥ २०.३० ॥
மருத்துகளே, விருத்திரனை மிக அதிகமாக அழிக்கும் இந்திரனுக்கு உரக்கப் பாடுங்கள் — ரிதத்தை வளர்ப்பவர்கள் எதனால் ஒளியை உண்டாக்கினார்களோ; தேவனுக்கு, விழிப்புடன் இருக்கும் தேவனுக்கு.
20.31
अध्वर्यो ऽ अद्रिभिः सुतꣳ सोमं पवित्र ऽ आ नय ।
पुनीहीन्द्राय पातवे ॥ २०.३१ ॥
அத்வர்யுவே, கற்களால் பிழியப்பட்ட சோமத்தை வடிகட்டியில் கொண்டு வா; இந்திரன் பருகுவதற்காகச் சுத்திகரி.
20.32
यो भूतानाम् अधिपतिर् यस्मिंल्लोका ऽ अधि श्रिताः ।
य ऽ ईशे महतो महाꣳस् तेन गृह्णामि त्वाम् अहं मयि गृह्णामि त्वाम् अहम् ॥ २०.३२ ॥
உயிர்களின் அதிபதியும், எதில் உலகங்கள் நிலைபெற்றனவோ, மகான்களின் மகானாக ஆள்பவருமானவர் — அவரால் நான் உன்னை ஏற்கிறேன்; என்னுள் உன்னை ஏற்கிறேன்.
20.33
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णेऽ ।
एष ते योनिर् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ॥ २०.३३ ॥
நீ உபயாம கிண்ணத்தில் எடுக்கப்பட்டவன். அஸ்வினருக்காக, சரஸ்வதிக்காக, இந்திரனுக்காக, சுத்ராமனுக்காக உன்னை (எடுக்கிறேன்). இது உன் இருப்பிடம்; அஸ்வினருக்காக, சரஸ்வதிக்காக, இந்திரனுக்காக, சுத்ராமனுக்காக உன்னை (எடுக்கிறேன்).
20.34
प्राणपा मे ऽअपानपाश् चक्षुष्पाः श्रोत्रपाश् च मे ।
वाचो मे विश्वभेषजो मनसो ऽसि विलायकः ॥ २०.३४ ॥
நீ என் பிராணனின் காவலன், அபானனின் காவலன், கண்களின் காவலன், என் செவியின் காவலன். என் பேச்சுக்கு அனைத்து மருந்து; மனத்தை நீக்குபவன் நீ.
20.35
अश्विनकृतस्य ते सरस्वतिकृतस्येन्द्रेण सुत्राम्णा कृतस्य ।
उपहूत ऽउपहूतस्य भक्षयामि ॥ २०.३५ ॥
அஸ்வினரால் செய்யப்பட்ட உன்னுடையதிலும், சரஸ்வதியால் செய்யப்பட்டதிலும், இந்திரனாலும் சுத்ராமனாலும் செய்யப்பட்டதிலும் (பங்கு). அழைக்கப்பட்டவனின் அழைக்கப்பட்ட பங்கை நான் உண்கிறேன்.
20.36
समिद्ध ऽ इन्द्र ऽ उषसाम् अनीके पुरोरुचा पूर्वकृद् वावृधानः ।
त्रिभिर् देवैस् त्रिꣳशता वज्रबाहुर् जघान वृत्रं वि दुरो ववार ॥ २०.३६ ॥
விடியல்களின் முன்னில் இந்திரன் தூண்டப்பட்டான்; முன் ஒளிர்பவன், முதலில் செய்பவன், வளர்பவன். மூன்று, முப்பது தேவர்களுடன், வஜ்ரக்கரத்தான் விருத்திரனைக் கொன்று வாயில்களைத் திறந்தான்.
20.37
नराशꣳसः प्रति शूरो मिमानस् तनूनपात् प्रति यज्ञस्य धाम ।
गोभिर् वपावान् मधुना समञ्जन् हिरण्यैश् चन्द्री यजति प्रचेताः ॥ २०.३७ ॥
நராசம்சன், வீரன், அளக்கும் தனூநபாத் யாகத்தின் இடத்தை நோக்கி (வருகின்றனர்). பசுக்களுடனும் வபையுடனும், தேனால் அபிஷேகம் செய்து, பொன் அணிகளால் ஒளிர்ந்து, ஞானமுள்ளவன் யஜிக்கிறான்.
20.38
ईडितो देवैर् हरिवाꣳ२ऽ अभिष्टिर् आजुह्वानो हविषा शर्धमानः ।
पुरंदरो गोत्रभिद् वज्रबाहुर् आ यातु यज्ञम् उप नो जुषाणः ॥ २०.३८ ॥
தேவர்களால் போற்றப்பட்டவர், ஹரிவான், விருப்பங்களை அளிப்பவர், ஹவிஸால் அழைக்கப்பட்டவர், மகிழ்ந்தவர்; புரந்தரர், கோத்ரபித், வஜ்ரபாகு — அவர் மகிழ்ந்து எங்கள் யஜ்ஞத்திற்கு அருகில் வரட்டும்.
20.39
जुषाणो बर्हिर् हरिवान् न ऽ इन्द्रः प्राचीनꣳ सीदत् प्रदिशा पृथिव्याः ।
उरुप्रथाः प्रथमानꣳ स्योनम् आदित्यैर् अक्तं वसुभिः सजोषाः ॥ २०.३९ ॥
எங்கள் ஹரிவான் இந்திரன் மகிழ்ந்து, பூமியின் திசையில் கிழக்கு நோக்கி பர்ஹிஸில் அமரட்டும்; விரிந்தவர், மங்களமான இருக்கையில், ஆதித்யர்களும் வசுக்களுமாக அபிஷிக்தராய் இணக்கத்துடன் இருக்கட்டும்.
20.40
इन्द्रं दुरः कवष्यो धावमाना वृषाणं यन्तु जनयः सुपत्नीः ।
द्वारो देवीर् अभितो वि श्रयन्ताꣳ सुवीरा वीरं प्रथमाना महोभिः ॥ २०.४० ॥
கவஷ்யர்கள் ஓடிவந்து காளையான இந்திரனிடம் செல்லட்டும்; நல்ல கணவர்கள் உடைய மனைவியரும் செல்லட்டும்; தெய்வீக வாயில்கள் இருபுறமும் திறக்கட்டும் — நல்ல புதல்வர்களுடையவர்களாய், தம் மகத்தான ஆற்றலால் வீரனை விரிவுபடுத்துபவர்களாய்.
20.41
उषासानक्ता बृहती बृहन्तं पयस्वती सुदुघे शूरम् इन्द्रम् ।
तन्तुं ततं पेशसा संवयन्ती देवानां देवं यजतः सुरुक्मे ॥ २०.४१ ॥
உஷஸும் ராத்ரியும் — மகத்தானவர்கள், பாலுடையவர்கள், எளிதில் கறக்கப்படுபவர்கள் — வீரன் இந்திரனை (அலங்கரிக்கின்றனர்); விரிக்கப்பட்ட நூலை அலங்காரத்துடன் நெய்தவர்களாய், தேவர்களில் தேவனான, வழிபடத்தக்க, அழகிய பொன்னொளி கொண்ட (இந்திரனை).
20.42
दैव्या मिमाना मनुषः पुरुत्रा होताराव् इन्द्रं प्रथमा सुवाचा ।
मूर्द्धन् यज्ञस्य मधुना दधाना प्राचीनं ज्योतिर् हविषा वृधातः ॥ २०.४२ ॥
தெய்வீகமானவர்கள், மனிதருக்காக பலவகையில் அளவிட்டவர்கள் — இரு ஹோதாக்கள், முதன்மையானவர்கள், நல்ல சொல்லுடையவர்கள், இந்திரனை (வழிபடுங்கள்); யஜ்ஞத்தின் தலையில் தேனைத் தாங்கியவர்களாய், கிழக்கு ஒளியை ஹவிஸால் வளர்க்கட்டும்.
20.43
तिस्रो देवीर् हविषा वर्धमाना ऽ इन्द्रं जुषाणा जनयो न पत्नीः ।
अच्छिन्नं तन्तुं पयसा सरस्वतीडा देवी भारती विश्वतूर्तिः ॥ २०.४३ ॥
மூன்று தேவியர், அவியால் வளர்பவர்கள், இந்திரனை மகிழ்விப்பவர்கள், மனைவியர் போல் பிறப்பவர்கள். அறுபடாத நூலை பாலுடன் — சரஸ்வதி, இடா தேவி, பாரதி, அனைத்தையும் வெல்பவள்.
20.44
त्वष्टा दधच्छुष्मम् इन्द्राय वृष्णे ऽपाको ऽचिष्टुर् यशसे पुरूणि ।
वृषा यजन् वृषणं भूरिरेता मूर्धन् यज्ञस्य सम् अनक्तु देवान् ॥ २०.४४ ॥
த்வஷ்டா இந்திரன் வலிமையானவனுக்கு வலிமையை அளிக்கிறார், முதிர்ந்தவனாக, உறுதியுடன், புகழுக்காக பல பொருட்களை. யஜனம் செய்யும் வృషா, மிக்க வீரியமுள்ளவன், யாகத்தின் தலையில் தேவர்களை நன்கு அபிஷேகம் செய்யட்டும்.
20.45
वनस्पतिर् अवसृष्टो न पाशैस् त्मन्या समञ्जञ्छमिता न देवः ।
इन्द्रस्य हव्यैर् जठरं पृणानः स्वदाति यज्ञं मधुना घृतेन ॥ २०.४५ ॥
வனஸ்பதி, பாசங்களிலிருந்து விடுபட்டவன் போல், தன் இயல்பால் அலங்கரிக்கிறான், சமிதா தேவனைப் போல். இந்திரனின் ஹவ்யங்களால் வயிற்றை நிரப்பி, யாகத்தை தேனாலும் நெய்யாலும் இனிக்கச் செய்கிறான்.
20.46
स्तोकानां इन्दुं प्रति शूर ऽ इन्द्रो वृषायमाणो वृषभस् तुराषाट् ।
घृतप्रुषा मनसा मोदमानाः स्वाहा देवा ऽ अमृता मादयन्ताम् ॥ २०.४६ ॥
சொட்டுகளுக்காக இந்து நோக்கி, வீரன் இந்திரன் காளையைப் போல் பாய்ந்து, விரைவில் வெல்பவன். நெய்த் துளிகளுடன், மனத்தால் மகிழ்ந்து, ஸ்வாஹா. அமிர்தர்களாம் தேவர்கள் மகிழட்டும்.
20.47
आ यात्व् इन्द्रो ऽवस ऽ उप न ऽ इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः ।
वावृधानस् तविषीर् यस्य पूर्वीर् द्यौर् न क्षत्रम् अभिभूति पुष्यात् ॥ २०.४७ ॥
இந்திரன் இங்கே எங்கள் பாதுகாப்புக்காக வரட்டும், துதிக்கப்பட்டவராக; விருந்தில் பங்கேற்கும் நண்பனாக, வீரனாக இருக்கட்டும். வளரும் அவரது பல சக்திகள் வானம் போல், மேலாதிக்கக் க்ஷத்திரத்தை வளர்க்கட்டும்.
20.48
आ न ऽ इन्द्रो दूराद् आ न ऽ आसाद् अभिष्टिकृद् अवसे यासद् उग्रः ।
ओजिष्ठेभिर् नृपतिर् वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून् ॥ २०.४८ ॥
இந்திரன் தொலையிலிருந்தும் அருகிலிருந்தும் எங்களிடம் வரட்டும்; நன்மை அருள்பவரும் உக்கிரருமான அவர் காப்பதற்காக வரட்டும். மனிதர்களின் தலைவரும் வஜ்ர-கரத்தவருமான அவர், போர்களிலும் மோதல்களிலும் எதிரிப் படைகளை விரைவாக வெல்லட்டும்.
20.49
आ न इन्द्रो हरिभिर् यात्व् अच्छार्वाचीनो ऽवसे राधसे च ।
तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञम् अनु नो वाजसातौ ॥ २०.४९ ॥
இந்திரன் பொன்னிற குதிரைகளுடன் எங்களை நோக்கி வரட்டும்; காப்புக்கும் செல்வத்துக்கும் நம்மை நோக்கித் திரும்பியவராக. வஜ்ரதாரியும் கொடையாளியும் மகத்தானவருமான இந்திரன் இந்த யாகத்தின் பின்னே, வாஜசாதி (செல்வப் போட்டி) நிகழும் இடத்தில் நிற்கட்டும்.
20.50
त्रातारम् इन्द्रम् अवितारम् इन्द्रꣳ हवे-हवे सुहवꣳ शूरम् इन्द्रम् ।
ह्वयामि शक्रं पुरुहूतम् इन्द्रꣳ स्वस्ति नो मघवा धात्व् इन्द्रः ॥ २०.५० ॥
காப்பவரும், பாதுகாவலருமான இந்திரனை, ஒவ்வொரு அழைப்பிலும் எளிதில் அணுகக்கூடிய வீரனான இந்திரனை நான் அழைக்கிறேன் — வலிமைமிக்க, பலராலும் அழைக்கப்படும் இந்திரனை. கொடையாளி இந்திரன் எங்களுக்கு நலன் அருளட்டும்.
20.51
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ अवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः ।
बाधतां द्वेषो ऽ अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥ २०.५१ ॥
இந்திரன், நல்ல பாதுகாவலனும் செல்வமுடையவனுமானவன், தன் காப்புகளால் கருணையுள்ளவராகட்டும்; அனைத்தும் அறிந்தவராகட்டும். அவர் பகையை விரட்டி அபயத்தை உண்டாக்கட்டும்; நாங்கள் நல்ல வீரத்தின் தலைவர்களாவோம்.
20.52
तस्य वयꣳ सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ।
स सुत्रामा स्ववाꣳ२ऽ इन्द्रो ऽ अस्मे आराच्चिद् द्वेषः सनुतर् युयोतु ॥ २०.५२ ॥
யாகத்திற்குத் தகுதியான அவரின் நல்ல அருளிலும், மங்களமான நல்லெண்ணத்திலும் நாமும் இருப்போமாக. அந்த நல்ல பாதுகாவலனும் செல்வமுடையவனுமான இந்திரன் எங்களிடமிருந்து தொலைவிலேயே பகையை விலக்கட்டும் — அவர் எப்போதும் கொடுப்பவராக இருப்பாராக.
20.53
आ मन्द्रैर् इन्द्र हरिभिर् याहि मयूररोमभिः ।
मा त्वा के चिन् नि यमन् विं ना पाशिनो ऽति धन्वेव ताꣳ२ऽ इहि ॥ २०.५३ ॥
இந்திரா, மயில்-இறகு போன்ற பழுப்பு குதிரைகளுடன் இனிமையாக வா. எந்த வலைவீசுபவர்களும் உன்னைத் தடுக்கட்டும்; அவர்களைக் கடந்து பாலைவனம் போல் செல்.
20.54
एवेद् इन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो ऽ अभ्य् अर्चन्त्य् अर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद् धातु गोमद् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.५४ ॥
இவ்வாறே வசிஷ்டர்கள் வஜ்ரக் கரத்தனும் காளையுமான இந்திரனை மந்திரங்களால் போற்றுகிறார்கள். புகழப்பட்ட அவன் வீரமகன்களும் பசுக்களும் அளிக்கட்டும்; நீங்கள் எப்போதும் நலன்களால் எங்களைக் காக்கட்டும்.
20.55
समिद्धो ऽ अग्निर् अश्विना तप्तो घर्मो विराट् सुतः ।
दुहे धेनुः सरस्वती सोमꣳ शुक्रम् इहेन्द्रियम् ॥ २०.५५ ॥
அக்னி மூட்டப்பட்டது; அஸ்வினிகளே, சூடான கர்மம் சூடேற்றப்பட்டது; ஒளிரும் சோமம் பிழியப்பட்டது. பசுவான சரஸ்வதி இங்கே சுக்ர சோமத்தை இந்திரியத்திற்காக கறக்கிறாள்.
20.56
तनूपा भिषजा सुते ऽश्विनोभा सरस्वती ।
अध्वा रजाꣳसीन्द्रियम् इन्द्राय पथिभिर् वहान् ॥ २०.५६ ॥
உடலைக் காக்கும் மருத்துவர்களான அஸ்வினிகளும், இருவரும் சரஸ்வதியும், சோம-பிழிவில் வாருங்கள். வழிகளின் வழியாக உலகங்களை, இந்திரனுக்காக இந்திரியத்தைக் கொண்டு வாருங்கள்.
20.57
इन्द्रायेन्दुꣳ सरस्वती नराशꣳसेन नग्नहुम् ।
अधाताम् अश्विना मधु भेषजं भिषजा सुते ॥ २०.५७ ॥
இந்திரனுக்காக சரஸ்வதி சோமத்தை, நராசம்சன் மற்றும் நக்னஹுவுடன் வைத்தாள். அஸ்வினிகளாகிய மருத்துவர்கள் சோம-பிழிவில் தேன் மருந்தை வைத்தனர்.
20.58
आजुह्वाना सरस्वतीन्द्रायेन्द्रियाणि वीर्यम् ।
इडाभिर् अश्विनाव् इषꣳ समूर्जꣳ सꣳ रयिं दधुः ॥ २०.५८ ॥
அழைத்த சரஸ்வதி இந்திரனுக்காக இந்திரியங்களையும் வீரியத்தையும், இளைகளுடன் வைத்தாள்; அஸ்வினிகள் உணவையும் வலிமையையும் செல்வத்தையும் ஒருங்கே வைத்தனர்.
20.59
अश्विना नमुचेः सुतꣳ सोमꣳ शुक्रं परिस्रुता ।
सरस्वती ताम् आभरद् बर्हिषेन्द्राय पातवे ॥ २०.५९ ॥
அஶ்வின்கள் நமுசியின் பிழிந்த சுக்ரமான சோமத்தை வடிகட்டியின் வழியாகக் கொண்டுவந்தனர். சரஸ்வதி அதை பர்ஹிஸ் மீது இந்திரன் பருகுவதற்காகக் கொண்டுவந்தாள்.
20.60
कवष्यो न व्यचस्वतीर् अश्विभ्यां न दुरो दिशः ।
इन्द्रो न रोदसी ऽ उभे दुहे कामान्त् सरस्वती ॥ २०.६० ॥
கவஷனைப் போல விரிந்த நீரோட்டங்கள், அஶ்வின்களுக்கான வாயில்களையும் திசைகளையும் போல; இந்திரனைப் போல இரு உலகங்களையும்; சரஸ்வதி விருப்பங்களைப் பொழிகிறாள்.
20.61
उषासानक्ताश्विना दिवेन्द्रꣳ सायम् इन्द्रियैः ।
संजानाने सुपेशसा सम् अञ्जाते सरस्वत्या ॥ २०.६१ ॥
விடியல்-இரவு, அஶ்வின்கள் — பகலில் இந்திரனுக்காக, மாலையில் சக்திகளுடன்; அழகிய உருவினர், ஒத்திசைந்து, சரஸ்வதியுடன் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்.
20.62
पातं नो ऽ अश्विना दिवा पाहि नक्तꣳ सरस्वति ।
दैव्या होतारा भिषजा पाताम् इन्द्रꣳ सचा सुते ॥ २०.६२ ॥
அஶ்வின்களே, பகலில் எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்; சரஸ்வதியே, இரவில் காப்பாற்றுங்கள். தெய்வீக ஹோதாக்களும் மருத்துவர்களும் சோமம் பிழியும்போது இந்திரனுடன் காக்கட்டும்.
20.63
तिस्रस् त्रेधा सरस्वत्य् अश्विना भारतीडा ।
तीव्रं परिस्रुता सोमम् इन्द्राय सुषुवुर् मदम् ॥ २०.६३ ॥
மூன்று முறை மூன்று — சரஸ்வதி, அஶ்வின்கள், பாரதி, இடா ஆகியோர் இந்திரனுக்காக வடிகட்டியின் வழியாக வலிமையான சோமத்தையும் களிப்பையும் பிழிந்தனர்.
20.64
अश्विना भेषजं मधु भेषजं नः सरस्वती ।
इन्द्रे त्वष्टा यशः श्रियꣳ रूपꣳ-रूपम् अधुः सुते ॥ २०.६४ ॥
அஶ்வின்கள் தேனான மருந்து; சரஸ்வதி எங்களுக்கு மருந்து. த்வஷ்டா சோம பிழிவில் இந்திரனில் புகழ், செல்வம், ஒவ்வொரு உருவத்தையும் வைத்தான்.
20.65
ऋतुथेन्द्रो वनस्पतिः शशमानः परिस्रुता ।
कीलालम् अश्विभ्यां मधु दुहे धेनुः सरस्वती ॥ २०.६५ ॥
ऋतुவிற்கேற்ப இந்திரன், வனஸ்பதி, மகிழ்ந்து வடிகட்டி வழியாக அஸ்வினருக்காக அமுதமான தேனைக் கறக்கிறான்; சரஸ்வதி பசுவைப் போல.
20.66
गोभिर् न सोमम् अश्विना मासरेण परिस्रुता ।
सम् अधातꣳ सरस्वत्या स्वाहेन्द्रे सुतं मधु ॥ २०.६६ ॥
பசுக்களின் பாலைப் போல, அஸ்வினர்களே, வடிகட்டி வழியாக சோமத்தை சரஸ்வதியுடன் கலந்தீர்கள்; ஸ்வாஹா. இந்திரனுக்காக பிழிந்த தேன்.
20.67
अश्विना हविर् इन्द्रियं नमुचेर् धिया सरस्वती ।
आ शुक्रम् आसुराद् वसु मघम् इन्द्राय जभ्रिरे ॥ २०.६७ ॥
அஸ்வினர்களும், சரஸ்வதியும் தங்கள் அறிவால் நமுசியிடமிருந்து அவிர்பாகத்தையும் இந்திரிய வலிமையையும் பெற்றனர்; ஒளிமிக்க செல்வத்தையும் பொருளையும் அசுரனிடமிருந்து இந்திரனுக்காகக் கொண்டு வந்தனர்.
20.68
यम् अश्विना सरस्वती हविषेन्द्रम् अवर्धयन् ।
स बिभेद वलं मघं नमुचाव् आसुरे सचा ॥ २०.६८ ॥
அஸ்வினர்களும் சரஸ்வதியும் அவிர்ப்பாகத்தால் வளர்த்த இந்திரன், வலனை பிளந்தான்; நமுசி அசுரனிடம் உள்ள செல்வத்தையும் சேர்த்து.
20.69
तम् इन्द्रꣳ सचाश्विनोभा सरस्वती ।
दधाना ऽ अभ्य् अनूषत हविषा यज्ञ ऽ इन्द्रियैः ॥ २०.६९ ॥
அந்த இந்திரனை இரு அஸ்வினர்களும் சரஸ்வதியும் சேர்ந்து, அவிர்ப்பாகத்தைத் தாங்கி, யாகத்தில் இந்திரிய வலிமையுடன் துதித்தனர்.
20.70
य ऽ इन्द्र ऽ इन्द्रियं दधुः सविता वरुणो भगः ।
स सुत्रामा हविष्पतिर् यजमानाय सश्चत ॥ २०.७० ॥
சவிதா, வருணன், பகன் ஆகியோர் இந்திரனில் இந்திரிய வலிமையை வைத்தனரோ, அந்த சுத்ராமா, அவிர்ப்பதி யஜமானனுக்கு அருளட்டும்.
20.71
सविता वरुणो दधद् यजमानाय दाशुषे ।
आदत्त नमुचेर् वसु सुत्रामा बलम् इन्द्रियम् ॥ २०.७१ ॥
சவிதாவும் வருணரும் யஜமானனுக்கு, கொடையாளிக்கு (இந்திரியத்தை) அளிக்கட்டும். சுத்திராமா (இந்திரன்) நமுசியின் செல்வத்தையும் பலத்தையும் இந்திரியத்தையும் எடுத்துக்கொண்டான்.
20.72
वरुणः क्षत्रम् इन्द्रियं भगेन सविता श्रियम् ।
सुत्रामा यशसा बलं दधाना यज्ञम् आशत ॥ २०.७२ ॥
வருணன் க்ஷத்திரத்தையும் இந்திரியத்தையும், சவிதா பகனுடன் ஸ்ரீயையும் (அளிக்கட்டும்). சுத்திராமா புகழுடனும் பலத்துடனும் யஞ்ஞத்தை அடையட்டும்.
20.73
अश्विना गोभिर् इन्द्रियम् अश्वेभिर् वीर्यं बलम् ।
हविषेन्द्रꣳ सरस्वती यजमानम् अवर्द्धयन् ॥ २०.७३ ॥
அஸ்வினிகள் பசுக்களால் இந்திரியத்தையும், குதிரைகளால் வீரியத்தையும் பலத்தையும் (அளிக்கட்டும்). சரஸ்வதி ஹவிஸால் இந்திரனையும் யஜமானனையும் வளர்த்தாள்.
20.74
ता नासत्या सुपेशसा हिरण्यवर्तनी नरा ।
सरस्वती हविष्मतीन्द्र कर्मसु नो ऽवत ॥ २०.७४ ॥
அந்த நாசத்தியர்கள், அழகிய வடிவினர், பொன்வழியர், தலைவர்கள். ஹவிஸ்மதி சரஸ்வதி, இந்திரா, எங்கள் கர்மங்களில் எங்களைக் காப்பாயாக.
20.75
ता भिषजा सुकर्मणा सा सुदुघा सरस्वती ।
स वृत्रहा शतक्रतुर् इन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.७५ ॥
அந்த இருவரும் வைத்தியர்கள், நற்செயல் புரிபவர்கள்; அவள் சுதுகா சரஸ்வதி. அவன் விருத்திரனைக் கொன்ற, நூறு ஆற்றல் கொண்ட இந்திரனுக்கு இந்திரியத்தை அளித்தனர்.
20.76
युवꣳ सुरामम् अश्विना नमुचाव् आसुरे सचा ।
विपिपानाः सरस्वतीन्द्रं कर्मस्व् आवत ॥ २०.७६ ॥
அஸ்வினிகளே, நீங்கள் இருவரும் அசுரன் நமுசியின் சுராவை ஒன்றாகப் பருகினீர்கள். குடித்தபடி சரஸ்வதி கர்மங்களில் இந்திரனைக் காத்தாள்.
20.77
पुत्रम् इव पितराव् अश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर् दꣳसनाभिः ।
यत् सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक् ॥ २०.७७ ॥
தந்தையும் தாயும் மகனைக் காப்பதுபோல், அஸ்வின்களே, நீங்களிருவரும் இந்திரனும் அற்புதச் செயல்களால் காக்கிறீர்கள். நீங்கள் சுராவைக் குடித்தபோது, மகவன், சரஸ்வதி உங்களைத் துணைபுரிந்தாள்.
20.78
यस्मिन्न् अश्वास ऽ ऋषभास ऽ उक्षणो वशा मेषा ऽ अवसृष्टास ऽ आहुताः ।
कीलालपे सोमपृष्ठाय वेधसे हृदा मतिं जनये चारुम् अग्नये ॥ २०.७८ ॥
குதிரைகளும் காளைகளும் எருதுகளும் பசுக்களும் ஆடுகளும் விடப்பட்டு ஆகுதியாக்கப்பட்ட அந்த கீலாலபா, சோமபிருஷ்டா, வேதஸ் அக்னிக்காக இதயத்திலிருந்து அழகிய மதியை எழுப்புகிறேன்.
20.79
अहाव्य् अग्ने हविर् आस्ये ते स्रुचीव घृतं चम्वीव सोमः ।
वाजसनिꣳ रयिम् अस्मे सुवीरं प्रशस्तं धेहि यशसं बृहन्तम् ॥ २०.७९ ॥
அக்னியே, உன் வாயில் ஹவிஸ் அர்ப்பிக்கப்பட்டது, ஸ்ருவத்தில் நெய்யும் சமசத்தில் சோமமும் போல. எங்களுக்குப் போர்ச்செல்வம் வெல்லும், நல்ல மக்களுடைய, புகழ்பெற்ற, மகத்தான செல்வத்தை அளி.
20.80
अश्विना तेजसा चक्षुः प्राणेन सरस्वती वीर्यम् ।
वाचेन्द्रो बलेनेन्द्राय दधुर् इन्द्रियम् ॥ २०.८० ॥
அஸ்வின்கள் ஒளியால் கண்ணையும், சரஸ்வதி பிராணனால் வீர்யத்தையும், இந்திரன் வாக்காலும் பலத்தாலும் இந்திரியத்தையும் இந்திரனுக்காக நிலைநிறுத்தினர்.
20.81
गोमद् ऊ षु णासत्या अश्वावद् यातम् अश्विना ।
वर्ती रुद्रा नृपाय्यम् ॥ २०.८१ ॥
நாசத்யர்களே, அஸ்வின்களே, பசுக்களோடும் குதிரைகளோடும் நன்றாக வாருங்கள். ருத்திரர்களே, வழிகளில் மனிதர்களைக் காக்க வாருங்கள்.
20.82
न यत् परो नान्तरऽ आदधर्षद् वृषण्वसू ।
दुःशꣳसो मर्त्यो रिपुः ॥ २०.८२ ॥
வ்ருஷண்வசுக்களே, தூரத்திலிருந்தோ அருகிலிருந்தோ எந்த தீய எண்ணமுடைய மனிதச் சத்துரு தாக்கவில்லையோ அவ்வாறு.
20.83
ता न ऽ आ वोढम् अश्विना रयिं पिशङ्गसंदृशम् ।
धिष्ण्या वरिवोविदम् ॥ २०.८३ ॥
அஶ்வினிகளே, அந்த இருவரும் எங்களுக்கு பொன்னிறமாய் அழகான, செல்வத்தை அடையச் செய்யும் சம்பத்தைக் கொண்டு வாருங்கள், தானத்தில் நிலைபெற்றவர்களே.
20.84
पावका नः सरस्वती वाजेभिर् वाजिनीवती ।
यज्ञं वष्टु धियावसुः ॥ २०.८४ ॥
புனிதமாக்கும் சரஸ்வதி, வலிமையுடனும் ஆற்றலுடனும், அறிவினால் செல்வம் நிறைந்தவளாக, எங்கள் யாகத்தை விரும்பட்டும்.
20.85
चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् ।
यज्ञं दधे सरस्वती ॥ २०.८५ ॥
இனிய சத்தியங்களைத் தூண்டுபவளும், நல்ல சிந்தனைகளை விழிப்பிப்பவளுமான சரஸ்வதி யாகத்தை தாங்கியிருக்கிறாள்.
20.86
महो ऽ अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना ।
धियो विश्वा वि राजति ॥ २०.८६ ॥
மகத்தான வெள்ளமான சரஸ்வதி தன் ஒளியால் அறிவிக்கிறாள்; எல்லா சிந்தனைகளிலும் அவள் ஒளிர்கிறாள்.
20.87
इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता ऽ इमे त्वायवः ।
अण्वीभिस् तना पूतासः ॥ २०.८७ ॥
இந்திரனே, ஒளிமிக்கவனே, வா; உன்னை விரும்பிப் பிழியப்பட்ட இந்த சோமங்கள் விரல்களாலும் தண்டுகளாலும் தூய்மையாக்கப்பட்டன.
20.88
इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः ।
उप ब्रह्माणि वाघतः ॥ २०.८८ ॥
இந்திரனே, சிந்தனையால் தூண்டப்பட்டு, ஞானிகளால் அழைக்கப்பட்டு வா; சோமம் பிழிந்த ருத்விக்குகளின் மந்திரங்களுக்கு அருகே.
20.89
इन्द्रा याहि तूतुजान ऽ उप ब्रह्माणि हरिवः ।
सुते दधिष्व नश् चनः ॥ २०.८९ ॥
இந்திரனே, விரைந்து எங்கள் பிரார்த்தனைகளை நோக்கி வா, ஹரிவானே. பிழியப்பட்ட சோமத்தில் எங்கள் மகிழ்ச்சியை வைத்தருள்.
20.90
अश्विना पिबतां मधु सरस्वत्या सजोषसा ।
इन्द्रः सुत्रामा वृत्रहा जुषन्ताꣳ सोम्यं मधु ॥ २०.९० ॥
அஸ்வின்களும் சரஸ்வதியும் ஒருமித்த மகிழ்வுடன் தேனைப் பருகட்டும். நல்ல காவலனும் விருத்திரனைக் கொன்றவனுமான இந்திரன் சோமத்தின் தேனை ஏற்கட்டும்.