ياجورفيدا · أدهيايا 19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
19.1
स्वाद्वीं त्वा स्वादुना तीव्रां तीव्रेणामृताम् अमृतेन ।
मधुमतीं मधुमता सृजामि सꣳ सोमेन ।
सोमोऽसि ।
अश्विभ्यां पच्यस्व ।
सरस्वत्यै पच्यस्व ।
इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व ॥ १९.१ ॥
أيتها الحلوة، أضمّك بالحلو، والحادة بالحادّ، والخالدة بالخالد، وذات العسل بالعسل، مع سوما. أنتِ سوما. لِتُطبَخي للأشوين. لِتُطبَخي لسرسواتي. لِتُطبَخي لإندرا، الحامي الصالح.
19.2
परीतो षिञ्चता सुतꣳ सोमो य ऽ उत्तमꣳ हविः ।
दधन्वान् यो नर्यो अप्स्व् अन्तर् आ सुषाव सोमम् अद्रिभिः ॥ १९.२ ॥
صُبَّ حول السوما المعصور، وهو القربان الأسمى: السوما الجاري، المنسوب إلى البشر، المعصور بالحجارة داخل المياه.
19.3
वायोः पूतः पवित्रेण प्रत्यङ्क् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ।
वायोः पूतः पवित्रेण प्राङ् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥ १९.३ ॥
السوما المطهَّر بمصفاة فايو، الجاري بسرعة نحو الداخل، الصديق المناسب لإندرا. السوما المطهَّر بمصفاة فايو، الجاري بسرعة نحو الأمام، الصديق المناسب لإندرا.
19.4
पुनाति ते परिस्रुतꣳ सोमꣳ सूर्यस्य दुहिता ।
वारेण शश्वता तना ॥ १९.४ ॥
ابنة الشمس تُطهِّر لكَ السوما الجاري من حولكَ بالمصفاة الدائمة.
19.5
ब्रह्म क्षत्रं पवते तेज ऽ इन्द्रियꣳ सुरया सोमः सुत ऽ आसुतो मदाय ।
शुक्रेण देव देवताः पिपृग्धि रसेनान्नं यजमानाय धेहि ॥ १९.५ ॥
يجري السوما من أجل القوة المقدسة والبأس والبهاء والحيوية؛ مُعصور ومصبوب مع المُسكِر للنشوة. أيها الإله، أشبِع الآلهة بالنقي؛ وبالعصارة ضع الطعام للمُقرِّب.
19.6
कुविद् अङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ।
ऽ एष ते योनिस् तेजसे त्वा वीर्याय त्वा बलाय त्वा ॥ १९.६ ॥
حقًا يا عزيزي، كما يدرس أصحاب الشعير الشعير على التوالي، هكذا هنا وهناك اصنع طعامهم للذين يقدّمون القربان عند البرهِس بكلمات التبجيل. أنت مُتَّخَذٌ بإناء الأوبايامَة، للأشفِنَيْن ولسرسواتي ولإندرا ولسوترامان. هذا مقعدك: للبهاء، وللقوة، وللبأس.
19.7
नाना हि वां देवहितꣳ सदस् कृतं मा सꣳ सृक्षाथां परमे व्योमन् ।
सुरा त्वम् असि शुष्मिणी सोम ऽ एष मा मा हिꣳसीः स्वां योनिम् आविशन्ती ॥ १९.७ ॥
لقد صُنعت لكما مقاعد منفصلة نافعة للآلهة؛ في أعلى السماء لا تختلطا بي أنتما الاثنتان. أنتِ سُرا، مليئة بالقوة؛ وهذا السوما. ادخلي مقعدك الخاص ولا تؤذيني.
19.8
उपयामगृहीतो ऽस्य् आश्विनं तेजः सारस्वतं वीर्यम् ऐन्द्रं बलम् ।
एष ते योनिर् मोदाय त्वानन्दाय त्वा महसे त्वा ॥ १९.८ ॥
أنت مُتَّخَذٌ بإناء الأوبايامَة؛ أنت بهاء الأشفِنَيْن، وقوة سرسواتي، وبأس إندرا. هذا مقعدك: للبهجة، وللسعادة، وللعظمة.
19.9
तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
वीर्यम् असि वीर्यं मयि धेहि ।
बलम् असि बलं मयि धेहि ।
ओजो ऽस्य् ओजो मयि धेहि ।
मन्युर् असि मन्युं मयि धेहि ।
सहो ऽसि सहो मयि धेहि ॥ १९.९ ॥
أنت التيجس، فضع التيجس فيّ. أنت الفيريا، فضع الفيريا فيّ. أنت البالا، فضع البالا فيّ. أنت الأوجس، فضع الأوجس فيّ. أنت المانيو، فضع المانيو فيّ. أنت السَهَس، فضع السَهَس فيّ.
19.10
या व्याघ्रं विषूचिकोभौ वृकं च रक्षति ।
श्येनं पतत्रिणꣳ सिꣳहꣳ सेमं पात्व् अꣳहसः ॥ १९.१० ॥
هي التي تحمي النمر والمرض فيشوتشيكا كليهما والذئب، والتي تحمي الصقر والطائر ذا الجناح والأسد، فلتحمِ هذا من الضيق.
19.11
यद् आपिपेष मातरं पुत्रः प्रमुदितो धयन् ।
एतत् तद् अग्ने ऽ अनृणो भवाम्य् अहतौ पितरौ मया ।
सम्पृच स्थ सं मा भद्रेण पृङ्क्त ।
विपृच स्थ वि मा पाप्मना पृङ्क्त ॥ १९.११ ॥
كما يضغط الابن الفرِح على أمه وهو يرضع، هكذا يا أغني أصبح خالياً من الدَّين؛ فليبقَ أبواي سالمين بسببي. أنتم متصلون، فصلوني بالخير. أنتم منفصلون، فافصلوني عن الشر.
19.12
देवा यज्ञम् अतन्वत भेषजं भिषजाश्विना ।
वाचा सरस्वती भिषग् इन्द्रायेन्द्रियाणि दधतः ॥ १९.१२ ॥
بسط الآلهة القربان والدواء؛ بسطه الطبيبان الأشفيان؛ بالكلام سرسوتي طبيبة، واضعةً الحواس لإندرا.
19.13
दीक्षायै रूपꣳ शष्पाणि प्रायणीयस्य तोक्मानि ।
क्रयस्य रूपꣳ सोमस्य लाजाः सोमाꣳशवो मधु ॥ १९.१३ ॥
صورة التكريس هي براعم العشب؛ براعم طقس الافتتاح؛ صورة الشراء هي حبوب السوما المحمّصة؛ أجزاء السوما والعسل.
19.14
आतिथ्यरूपं मासरं महावीरस्य नग्नहुः ।
रूपम् उपसदाम् एतत् तिस्रो रात्रीः सुरासुता ॥ १९.१४ ॥
صورة قربان الضيف هي الماسرا، وصورة الماهافيرا هي ناغناهو. هذه صورة الأوباساد: ثلاث ليالٍ يُعصر فيها السورا.
19.15
सोमस्य रूप क्रीतस्य परिस्रुत् परि षिच्यते ।
अश्विभ्यां दुग्धं भेषजम् इन्द्रायैन्द्रꣳ सरस्वत्या ॥ १९.१५ ॥
صورة السوما هي فيض السوما المشتراة، يُسكب حولها. للأشفينين الحليب دواء؛ ولإندرا الأيندرا، ولسرسوتي كذلك.
19.16
आसन्दी रूपꣳ राजासन्द्यै वेद्यै कुम्भी सुराधानी ।
अन्तर ऽ उत्तरवेद्या रूपं कारोतरो भिषक् ॥ १९.१६ ॥
الصورة هي الآسندي؛ وللمقعد الملكي والمذبح الكُمبهي والسورادهاني. وبين صورة المذبح الشمالي الطبيب كاروتارا.
19.17
वेद्या वेदिः सम् आप्यते बर्हिषा बर्हिर् इन्द्रियम् ।
यूपेन यूप ऽ आप्यते प्रणीतो ऽ अग्निर् अग्निना ॥ १९.१७ ॥
يكتمل المذبح بالمذبح، والعشب المقدس بالعشب المقدس بالقوة؛ ويكتمل العمود بالعمود؛ والنار المُقدَّمة بالنار.
19.18
हविर्धानं यद् अश्विनाग्नीध्रं यत् सरस्वती ।
इन्द्रायैन्द्रꣳ सदस् कृतं पत्नीशालं गार्हपत्यः ॥ १९.१८ ॥
الهافيردهانا التي تخص الأشفينين، والآغنيدرا التي تخص سرسوتي. صُنعت الساداس الأيندرية لإندرا؛ والباتنيشالا هي الغارهاباتيا.
19.19
प्रैषेभिः प्रैषान् आप्नोत्य् आप्रीभिर् आप्रीर् यज्ञस्य ।
प्रयाजेभिर् अनुयाजान् वषट्कारेभिर् आहुतीः ॥ १९.१९ ॥
بصيغ البرايشا ينال البرايشا؛ وبصيغ الأبري للقربان ينال الأبري. وبالبرايَاجا ينال الأنوياجا؛ وبهتافات الفاشات يقدّم الآهوتي.
19.20
पशुभिः पशून् आप्नोति पुरोडाशैर् हवीꣳष्य् आ ।
छन्दोभिः सामिधेनीर् याज्याभिर् वषट्कारान् ॥ १९.२० ॥
بالحيوانات يحصل على الحيوانات، وبكعك البوروداشا على القرابين. وبالأوزان تُنال ترانيم سامидхени، وبترانيم ياجيا تُنال نداءات فشاط.
19.21
धानाः करम्भः सक्तवः परीवापः पयो दधि ।
सोमस्य रूपꣳ हविष आमिक्षा वाजिनं मधु ॥ १९.२१ ॥
الحبوب المحمصة والكرمبا ودقيق الشعير والباريفاباً والحليب واللبن الرائب هي هيئة السوما؛ وهيئة القربان هي الآميكشا والفاجينا والعسل.
19.22
धानानाꣳ रूपं कुवलं परीवापस्य गोधूमाः ।
सक्तूनाꣳ रूपं बदरम् उपवाकाः करम्भस्य ॥ १९.२२ ॥
هيئة الحبوب المحمصة هي الكوفالا (السدر)؛ وهيئة الباريفاباً هي القمح؛ وهيئة دقيق الشعير هي البدارا؛ وهيئة الكرمبا هي حبوب الأوبافاكا.
19.23
पयसो रूपं यद् यवा दध्नो रूपं कर्कन्धूनि ।
सोमस्य रूपं वाजिनꣳ सौम्यस्य रूपम् आमिक्षा ॥ १९.२३ ॥
هيئة اللبن هي الشعير؛ وهيئة اللبن الرائب هي ثمار الكركندهو؛ وهيئة السوما هي الفاجينا؛ وهيئة قربان السوما هي الآميكشا.
19.24
आ श्रावयेति स्तोत्रियाः प्रत्याश्रावो ऽ अनुरूपः ।
यजेति धाय्यारूपं प्रगाथा येयजामहाः ॥ १९.२४ ॥
«آ شراوَيَ» هي هيئة أبيات الستوتريا، والرد المناسب له هو البراتياشراڤا؛ و«ياجا» هي هيئة الدهايّيا، والبراغاثا هي اليياجاماها.
19.25
अर्धऽऋचैर् उक्थानाꣳ रूपं पदैर् आप्नोति निविदः ।
प्रणवैः शस्त्राणाꣳ रूपं पयसा सोम आप्यते ॥ १९.२५ ॥
بأنصاف الآيات تُنال هيئة الأوكثا، وبالباداس تُنال النيفيد؛ وبالبرانافا تُنال هيئة الشاسترا؛ وباللبن يُنال السوما.
19.26
अश्विभ्यां प्रातःसवनम् इन्द्रेणैन्द्रं माध्यन्दिनम् ।
वैश्वदेवꣳ सरस्वत्या तृतीयम् आप्तꣳ सवनम् ॥ १९.२६ ॥
بالأشفين يُنال عصر الصباح، وبإندرا عصر الظهيرة (الإندري)، وبسرسواتي الثالث، عصر فيشفاديفا.
19.27
वायव्यैर् वायव्यान् आप्नोति सतेन द्रोणकलशम् ।
कुम्भीभ्याम् अम्भृणौ सुते स्थालीभि स्थालीर् आप्नोति ॥ १९.२७ ॥
بالآنية الفايافية ينال الفايافيات؛ بالمصفاة وإناء الخشب الدرونا، وبالجرار تُنال آنية الأمبهرنا عند عصر السوما؛ وبالقدور تُنال القدور.
19.28
यजुर्भिर् आप्यन्ते ग्रहा ग्रहै स्तोमाश् च विष्टुतीः ।
छन्दोभिर् उक्थाशस्त्राणि साम्नावभृथऽआप्यते ॥ १९.२८ ॥
بالأيجوس تُنال الكؤوس؛ وبالكؤوس تُنال الستومات والفيشتوتي؛ وبالأوزان الشعرية تُنال الأوكثا والشاسترا؛ وبالساما تُنال عند الاغتسال الختامي (أفبهرتا).
19.29
इडाभिर् भक्षान् आप्नोति सूक्तवाकेनाशिषः ।
शंयुना पत्नीसंयाजान्त् समिष्टयजुषा सꣳस्थाम् ॥ १९.२९ ॥
بأدعية الإيدا يُنال النصيب؛ وبالسوكتافاكا تُنال البركات؛ وبشَمْيو تُنال قرابين الزوجات؛ وبالساميشطا يجوس تُنال الخاتمة (سمستها).
19.30
व्रतेन दीक्षाम् आप्नोति दीक्षयाप्नोति दक्षिणाम् ।
दक्षिणा श्रद्धाम् आप्नोति श्रद्धया सत्यम् आप्यते ॥ १९.३० ॥
بالنذر يُنال التكريس؛ وبالتكريس يُنال الهبة (دكشينا)؛ وبالهبة يُنال الإيمان؛ وبالإيمان تُنال الحقيقة.
19.31
एतावद् रूपं यज्ञस्य यद् देवैर् ब्रह्मणा कृतम् ।
तद् एतत् सर्वम् आप्नोति यज्ञे सौत्रामणी सुते ॥ १९.३१ ॥
ينال كامل صورة القربان التي صنعها الآلهة بالكلمة المقدسة (البراهمن)؛ في القربان، عند عصر السوما للسوترامني.
19.32
सुरावन्तं बर्हिषदꣳ सुवीरं यज्ञꣳ हिन्वन्ति महिषा नमोभिः ।
दधानाः सोमं दिवि देवतासु मदेमेन्द्रं यजमानाः स्वर्काः ॥ १९.३२ ॥
يحثّ العظماء بالتبجيل القربان الذي فيه السُّرا، الجالس على العشب المقدّس، والذي له أبطال صالحون. حاملين السوما في السماء بين الآلهة، فلنفرح نحن المضحّين الطالبين نور السماء مع إندرا.
19.33
यस् ते रसः सम्भृत ऽ ओषधीषु सोमस्य शुष्मः सुरया सुतस्य ।
तेन जिन्व यजमानं मदेन सरस्वतीम् अश्विनाव् इन्द्रम् अग्निम् ॥ १९.३३ ॥
بما فيك من عصارة مجموعة في النباتات، وقوّة السوما المعصور مع السُّرا، فأنعش المضحّي بالنشوة؛ وكذلك سَرَسْفَتي والأشوينان وإندرا وأغني.
19.34
यम् अश्विना नमुचेर् आसुराद् अधि सरस्वत्य् असुनोद् इन्द्रियाय ।
इमं तꣳ शुक्रं मधुमन्तम् इन्दुꣳ सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३४ ॥
ذلك القطرة اللامعة الحلوة كالعسل، الملك سوما، الذي عصره الأشوينان وسرسفتي لقوة الحواس، منتزعين إياه من الشيطان ناموتشي — هذا أتناوله هنا.
19.35
यद् अत्र रिप्तꣳ रसिनः सुतस्य यद् इन्द्रो ऽ अपिबच्छचीभिः ।
अहं तद् अस्य मनसा शिवेन सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३५ ॥
ما بقي هنا من السوما العصيرية المعصورة، وما شربه إندرا بقواه — هذا أتناوله هنا بعقل مبارك: هذا الملك سوما.
19.36
पितृभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
पितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
प्रपितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
अक्षन् पितरः ।
ऽअमीमदन्त पितरः ।
ऽअतीतृपन्त पितरः ।
पितरः शुन्धध्वम् ॥ १९.३६ ॥
السلام بالسْفَدها على الآباء الذين يقبلون السفدها. السلام بالسفدها على الأجداد الذين يقبلون السفدها. السلام بالسفدها على الأجداد الأعلين الذين يقبلون السفدها. أكل الآباء. فرح الآباء. اكتفى الآباء تمامًا. أيها الآباء، تطهّروا.
19.37
पुनन्तु मा पितरः सोम्यासः पुनन्तु मा पितामहाः ।
पुनन्तु प्रपितामहाः पवित्रेण शतायुषा ।
पुनन्तु मा पितामहाः सोम्यासः पुनन्तु प्रपितामहाः ।
पवित्रेण शतायुषा विश्वम् आयुर् व्यश्नवै ॥ १९.३७ ॥
ليطهّرني الآباء المنتسبون إلى السوما؛ وليطهّرني الأجداد المنتسبون إلى السوما. ليطهّرني الأجداد الأعلون بالمطهِّر ومئة سنة من العمر. ليطهّرني الأجداد؛ وليطهّرني الأجداد الأعلون المنتسبون إلى السوما. بالمطهِّر ومئة سنة من العمر، أنال العمر كاملًا.
19.38
अग्न ऽ आयूꣳषि पवस ऽ आ सुवोर्जम् इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥ १९.३८ ॥
يا أغني، طهّر أعمارنا؛ وأرسل إلينا القوة والطعام. واطرد بعيدًا الكلاب الشريرة (الحاسدين).
19.39
पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनसा धियः ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि जातवेदः पुनीहि मा ॥ १९.३९ ॥
ليطهّرني الناس الإلهيون؛ وليطهّرني العقل والأفكار. وليطهّرني جميع الكائنات. يا جاتافيدس، طهّرني.
19.40
पवित्रेण पुनीहि मा शुक्रेण देव दीद्यत् ।
अग्ने क्रत्वा क्रतूँ२ऽर् अनु ॥ १९.४० ॥
يا إله المتلألئ، طهّرني بالمطهِّر وبالنقيّ. يا أغني، بالعزم متّبعًا العزائم.
19.41
यत् ते पवित्रम् अर्चिष्य् अग्ने विततम् अन्तरा ।
ब्रह्म तेन पुनातु मा ॥ १९.४१ ॥
يا أغني، لِيُطَهِّرْني البراهمن بذلك المُنَقّي (بافيترا) الممتدّ في لهيبك.
19.42
पवमानः सो ऽ अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः ।
यः पोता स पुनातु मा ॥ १९.४२ ॥
لِيُطَهِّرْني ذلك السُّومَا المُنَقّي، الذي هو اليوم لنا بالمُصفّاة بصيرٌ بكل شيء، المُطَهِّر (بوتا).
19.43
उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
मां पुनीहि विश्वतः ॥ १९.४३ ॥
أيها الإله سافيتري، بكليهما، بالمُنَقّي وبالدفع (سافا)، طهّرني من كل جانب.
19.44
वैश्वदेवी पुनती देव्य् आगाद् यस्याम् इमा बह्व्यस् तन्वो वीतपृष्ठाः ।
तया मदन्तः सधमादेषु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.४४ ॥
قد أتت الفايشفادفي، الإلهة المُطَهِّرة، التي فيها هذه الأجسام الكثيرة ذات الظهور المُرقّطة. فلنكن، مبتهجين بها في الولائم المشتركة (سَدهمادا)، أرباب الثروات.
19.45
ये समानाः समनसः पितरो यमराज्ये ।
तेषां लोकः स्वधा नमो यज्ञो देवेषु कल्पताम् ॥ १९.४५ ॥
أولئك الآباء (البِتْرِيس) المتساوون المتّحدو القلوب في مملكة يما — فليكن عالمهم، والسّْوَدَا، والتحية، والقربان، مناسبةً بين الآلهة.
19.46
ये समानाः समनसो जीवा जीवेषु मामकाः ।
तेषाꣳ श्रीर् मयि कल्पताम् अस्मिँल्लोके शतꣳ समाः ॥ १९.४६ ॥
أولئك المتساوون المتّحدو القلوب، الأحياء بين الأحياء، المنتمون إليّ — فلتكن شَرِيُّهم فيّ مناسبةً، في هذا العالم مئة عام.
19.47
द्वे सृती ऽ अशृणवं पितॄणाम् अहं देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
ताभ्याम् इदं विश्वम् एजत् सम् एति यद् अन्तरा पितरं मातरं च ॥ १९.४७ ॥
لقد سمعتُ عن الطريقين: طريق الآباء والآلهة والفانين. وبهما تسير هذه الكائنات كلها المتحركة، وما بين الأب والأم يجتمع بهما أيضا.
19.48
इदꣳ हविः प्रजननं मे ऽ अस्तु दशवीरꣳ सर्वगणꣳ स्वस्तये ।
आत्मसनि प्रजासनि पशुसनि लोकसन्य् अभयसनि ।
अग्निः प्रजां बहुलां मे करोत्व् अन्नं पयो रेतो ऽ अस्मासु धत्त ॥ १९.४८ ॥
ليكن هذا القربان سببًا لنسلي، مع عشرة أبناء وجميع الأهل، للسلامة. ليكن كسب للذات، وكسب للذرية، وكسب للماشية، وكسب للعالم، وكسب للأمان. ليجعل أغني نسلي كثيرًا، وليضع فينا الطعام واللبن والمني.
19.49
उद् ईरताम् ऽ अवर उत् परास ऽ उन् मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ऽ ईयुर् अवृका ऽ ऋतज्ञास् ते नो ऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १९.४९ ॥
لينهض الآباء الأدنون والأعلون والأوسطون، المستحقون للسوما. ولْيحمنا أولئك الآباء الذين مضوا بعد أن نالوا النفس، وهم رفق وعارفون بالحق، عند النداءات.
19.50
अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा ऽ अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः ।
तेषां वयꣳ सुमतौ यज्ञियानाम् अपि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ १९.५० ॥
أنغيراسنا ونافاغفا وأثرفان وبهرغو، الآباء المستحقون للسوما: لنكن نحن أيضا في رضا أولئك المستحقين للقربان، وفي حسن نية مباركة.
19.51
ये नः पूर्वे पितरः सोम्यासो ऽनूहिरे सोमपीथं वसिष्ठाः ।
तेभिर् यमः सꣳरराणो हवीꣳष्य् उशन्न् उशद्भिः प्रतिकामम् अत्तु ॥ १९.५१ ॥
ليأكل ياما القرابين كما يشاء، مبتهجًا مع أولئك الآباء الأسلاف الذين كانوا آباءنا الأوائل، المحبين للسوما، ومع الفاسيشثا الذين شربوا شراب السوما، ومع الراغبين.
19.52
त्वꣳ सोम प्र चिकितो मनीषा त्वꣳ रजिष्ठम् अनु नेषि पन्थाम् ।
तव प्रणीती पितरो न ऽ इन्दो देवेषु रत्नम् अभजन्त धीराः ॥ १९.५२ ॥
يا سوما، أنت البصير بالحكمة، تقودنا على أقوم الطرق. وبهدايتك نال آباؤنا الثابتون كنزًا بين الآلهة.
19.53
त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः ।
वन्वन्न् अवातः परिधीँ२ऽर् अपोर्णु वीरेभिर् अश्वैर् मघवा भवा नः ॥ १९.५३ ॥
يا سوما، بك أنجز آباؤنا الأوائل الثابتون أعمالهم. يا أيها المطهَّر، افتح الحظائر دون عائق، وكن كريمًا علينا بالخيل الشجاعة.
19.54
त्वꣳ सोम पितृभिः संविदानो ऽनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ।
तस्मै त ऽ इन्दो हविषा विधेम वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.५४ ॥
يا سوما، بالتوافق مع الآباء بسطتَ السماء والأرض من كل جانب. يا قطرة السوما، لك نخدمك بالقربان، ونصير سادة الثروات.
19.55
बर्हिषदः पितर ऽ ऊत्य् अर्वाग् इमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त ऽ आ गतावसा शंतमेनाथा नः शं योर् अरपो दधात ॥ १९.५५ ॥
أيها الآباء الجالسون على البَرْهِس، هلمّوا إلى هنا بالحماية. لقد أعددنا هذه القرابين لكم، فاقبلوها. تعالوا بأعظم الحماية الميمونة، ثم امنحونا السلام والخير والسلامة من الأذى.
19.56
आहं पितॄन् सुविदत्राꣳ२ऽ अवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त ऽ इहागमिष्ठाः ॥ १९.५६ ॥
لقد نلتُ الآباء الكرماء، وحفيدَ فيشنو وخطوته. والذين يجلسون على العشب المقدس ويشاركون في السفاذا والسوما المعصورة هم أكثر الراغبين في القدوم إلى هنا.
19.57
उपहूताः पितरः सोम्यासो बर्हिष्येषु निधिषु प्रियेषु ।
त ऽ आ गमन्तु त ऽ इह श्रुवन्त्व् अधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५७ ॥
فليجلس الآباء المدعوون، المرتبطون بالسوما، على المقاعد المحبوبة من العشب المقدس. فليأتوا إلى هنا، وليسمعوا، وليتكلموا؛ وليحفظونا.
19.58
आ यन्तु नः पितरः सोम्यासोऽग्निष्वात्ताः पथिभिर् देवयानैः ।
अस्मिन् यज्ञे स्वधया मदन्तो ऽधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५८ ॥
ليأتِ إلينا الآباء المرتبطون بالسوما، الذين أكلهم أغني، عبر طرق الآلهة. فليتكلموا مبتهجين بالسفاذا في هذه القربان؛ وليحفظونا.
19.59
अग्निष्वात्ताः पितर ऽ एह गच्छत सदः-सदः सदत सुप्रणीतयः ।
अत्ता हवीꣳषि प्रयतानि बर्हिष्य् अथा रयिꣳ सर्ववीरं दधातन ॥ १९.५९ ॥
أيها الآباء الذين أكلهم أغني، هلموا إلى هنا؛ اجلسوا على كل مقعد، مُرشدين حسناً. كلوا القرابين المقدمة على العشب المقدس؛ ثم امنحونا الثروة مع كل الأبناء الأبطال.
19.60
ये ऽ अग्निष्वात्ता ये ऽ अनग्निष्वात्ता मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
तेभ्यः स्वराड् असुनीतिम् एतां यथावशं तन्वं कल्पयाति ॥ १९.६० ॥
لأولئك الذين أكلهم أغني والذين لم يأكلهم أغني، المبتهجين بالسفاذا في وسط السماء، فليُصَوِّر السيد المستقل هذا النَّفَس الحيّ والجسد حسب إرادتهم.
19.61
अग्निष्वात्ताꣳ ऋतुमतो हवामहे नाराशꣳसे सोमपीथं य ऽ आशुः ।
ते नो विप्रासः सुहवा भवन्तु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.६१ ॥
ندعو الأغنيشڤاتّا الذين يصحبون الفصول، وناراشنسا الذي يأتي مسرعاً ليشرب السوما. ليكن أولئك الحكماء الملهمون سهلي الاستدعاء لنا، ولنكن نحن أرباب الثروات.
19.62
आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येमं यज्ञम् अभि गृणीत विश्वे ।
मा हिꣳसिष्ट पितरः केन चिन् नो यद्व ऽ आगः पुरुषता कराम ॥ १९.६२ ॥
اجلسوا وركبتكم إلى اليمين، ومجّدوا هذه القربان أيها الآباء جميعاً. لا تُصيبونا بأذى بسبب الذنب الذي اقترفناه في حقكم بضعف البشر.
19.63
आसीनासो ऽ अरुणीनाम् उपस्थे रयिं धत्त दाशुषे मर्त्याय ।
पुत्रेभ्यः पितरस् तस्य वस्वः प्र यच्छत त ऽ इहोर्जं दधात ॥ १९.६३ ॥
يا آباء الجالسين في حجر الأروني، امنحوا الثروة للفاني الذي يعطي. ومن ذلك الكنز أعطوها لأبنائكم، وليضعوا هنا فينا القوة والطعام.
19.64
यम् अग्ने कव्यवाहन त्वं चिन् मन्यसे रयिम् ।
तं नो गीर्भिः श्रवाय्यं देवत्रा पनया युजम् ॥ १९.६४ ॥
يا أغني حامل قرابين الآباء، الثروة التي تراها أنت حسنة، امدحها لنا بالأناشيد؛ وتلك الثروة الجديرة بالذكر، امدحها بين الآلهة من أجلنا، نحن أصدقاءك.
19.65
यो ऽ अग्निः कव्यवाहनः पितॄन् यक्षद् ऋतावृधः ।
प्रेद् उ हव्यानि वोचति देवेभ्यश् च पितृभ्य ऽ आ ॥ १९.६५ ॥
إن أغني، حامل قرابين الآباء، الذي يبجّل الآباء المعزّزين للنظام الكوني، يعلن هنا القرابين للآلهة وللآباء.
19.66
त्वम् अग्न ऽ ईडितः कव्यवाहनावाड् हव्यानि सुरभीणि कृत्वी ।
प्रादाः पितृभ्यः स्वधया ते ऽ अक्षन्न् अद्धि त्वं देव प्रयता हवीꣳषि ॥ १९.६६ ॥
يا أغني، أنت المحمود، حامل القرابين إلى الآباء. لقد أعددت قرابين عطرة وقدّمتها للآباء مع السفدها، فقد أكلوا. أيها الإله، كل أنت أيضاً القرابين المقدّمة بإخلاص.
19.67
ये चेह पितरो ये च नेह याꣳश् च विद्म याꣳ२ऽ उ च न प्रविद्म ।
त्वं वेत्थ यति ते जातवेदः स्वधाभिर् यज्ञꣳ सुकृतं जुषस्व ॥ १९.६७ ॥
الآباء الذين هنا والذين ليسوا هنا، الذين نعرفهم والذين لا نعرفهم تمامًا — يا جاتافيدس، أنت تعلم كم عددهم. فارتضِ هذه القربان المُتقن بقرابين السفدها.
19.68
इदं पितृभ्यो नमो ऽ अस्त्व् अद्य ये पूर्वासो य ऽ उपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्य् आ निषत्ता ये वा नूनꣳ सुवृजनासु विक्षु ॥ १९.६८ ॥
فليكن هذا السجود اليوم للآباء — للذين سبقوا، وللذين تأخروا، وللجالسين في العالم الأرضي، وللساكنين الآن بين الشعوب المنظمة جيدًا.
19.69
अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो ऽ अग्न ऽ ऋतम् आशुषाणाः ।
शुचीदयन् दीधितिम् उक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो ऽ अरुणीर् अप व्रन् ॥ १९.६९ ॥
ثم كما فعل آباؤنا القدماء الذين رحلوا بعيدًا، يا أغني، إذ نالوا النظام الكوني وتلوا الأناشيد الأوكتا، فأشرقوا بنور ساطع، وشقّوا الأرض ففتحوا أبواب الفجر المحمرّة.
19.70
उशन्तस् त्वा नि धीमह्य् उशन्तः सम् इधीमहि ।
उशन्न् उशत ऽ आ वह पितॄन् हविषे ऽ अत्तवे ॥ १९.७० ॥
نرفعك مشتاقين، ونوقدك مشتاقين. أيها الأغني المشتاق، أحضر الآباء المشتاقين إلى هنا ليأكلوا القربان.
19.71
अपां फेनेन नमुचेः शिर ऽ इन्द्रोद् अवर्तयः ।
विश्वा यद् अजय स्पृधः ॥ १९.७१ ॥
يا إندرا، بزبد المياه قطعتَ رأس ناموتشي، حين قهرتَ جميع الأعداء.
19.72
सोमो राजामृतꣳ सुत ऽ ऋजीषेणाजहान् मृत्युम् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७२ ॥
الملك سوما، المعصور شرابًا خالدًا، طرد الموت بالرجيشا. بالرتا الحق، وبالقوة عصير السوما المنعش البرّاق — هذه قوة إندرا، وهذا اللبن، والخلود، والحلاوة.
19.73
अद्भ्यः क्षीरं व्यपिबत् क्रुङ्ङ् आङ्गिरसो धिया ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७३ ॥
كرُنغ ابن أنغيراس شرب اللبن من المياه بالفطنة. بالرتا الحق، وبالقوة عصير السوما المنعش البرّاق — هذه قوة إندرا، وهذا اللبن، والخلود، والحلاوة.
19.74
सोमम् अद्भ्यो व्यपिबच् छन्दसा हꣳसः शुचिषत् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७४ ॥
البجعة المقيمة في الطهارة شربت السوما من المياه بالإيقاع. بالرتا الحق، وبالقوة عصير السوما المنعش البرّاق — هذه قوة إندرا، وهذا اللبن، والخلود، والحلاوة.
19.75
अन्नात् परिस्रुतो रसं ब्रह्मणा व्यपिबत् क्षत्रं पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७५ ॥
شرب براجاباتي الرسَ المتدفّق من الطعام بالكلمة المقدسة — سلطة الملك، واللبن، والسوما. بالرتا الحق، وبالقوة عصير السوما المنعش البرّاق — هذه قوة إندرا، وهذا اللبن، والخلود، والحلاوة.
19.76
रेतो मूत्रं वि जहाति योनिं प्रविशद् इन्द्रियम् ।
गर्भो जरायुणावृत ऽ उल्वं जहाति जन्मना ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७६ ॥
ينفصل المنيّ والبول عن الرحم، وتدخل القوة (indriya) فتسري. يلقي الجنين المحاط بالمشيمة غشاءه عند الولادة. بالـ ṛta الحق؛ قوة إندرا في شراب السوما الصافي المتألق؛ وهذا هو اللبن والرحيق والعسل.
19.77
दृष्ट्वा रूपे व्याकरोत् सत्यानृते प्रजापतिः ।
अश्रद्धाम् अनृते ऽदधाच् छ्रद्धाꣳ सत्ये प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७७ ॥
رأى براجابتي الصورتين فميّز بين الحق والباطل. فجعل في الباطل عدم الإيمان، وجعل براجابتي في الحق الإيمان. بالـ ṛta الحق؛ قوة إندرا في شراب السوما الصافي المتألق؛ وهذا هو اللبن والرحيق والعسل.
19.78
वेदेन रूपे व्यपिबत् सुतासुतौ प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७८ ॥
شرب براجابتي بالفيدا الصورتين كلٌّ على حدة: السوما المعصور وغير المعصور. بالـ ṛta الحق؛ قوة إندرا في شراب السوما الصافي المتألق؛ وهذا هو اللبن والرحيق والعسل.
19.79
दृष्ट्वा परिस्रुतो रसꣳ शुक्रेण शुक्रं व्यपिबत् ।
पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७९ ॥
فرأى براجاباتي العصير المتدفق فشرب السوما اللامع بالكأس اللامعة. لبن، سوما. بالرّتا الحقّ والقوّة، الشراب اللامع من مشروب السوما؛ هذه قوّة إندرا، لبن، خالد، عسل.
19.80
सीसेन तन्त्रं मनसा मनीषिण ऽ ऊर्णासूत्रेण कवयो वयन्ति ।
अश्विना यज्ञꣳ सविता सरस्वतीन्द्रस्य रूपं वरुणो भिषज्यन् ॥ १९.८० ॥
بالرصاص أداةً، وبالعقل، ينسج الحكماء السدى؛ بخيط الصوف ينسج الرائيون. ينسج الأشوينان القربان، وسافيتري وسارسفاتي صورة إندرا؛ وفارونا يشفي.
19.81
तद् अस्य रूपम् अमृतꣳ शचीभिस् तिस्रो दधुर् देवताः सꣳरराणाः ।
लोमानि शष्पैर् बहुधा न तोक्मभिस् त्वग् अस्य माꣳसम् अभवन् न लाजाः ॥ १९.८१ ॥
صورته الخالدة بالقوى وضعتها الآلهة الثلاثة، مشتركةً في العطاء. الشعر من العشب بأشكال شتى كالبراعم؛ وصارت جلده ولحمه كحبوب محمّصة.
19.82
तद् अश्विना भिषजा रुद्रवर्तनी सरस्वती वयति पेशो ऽ अन्तरम् ।
अस्थि मज्जानं मासरैः कारोतरेण दधतो गवां त्वचि ॥ १९.८२ ॥
ذلك، الأشوينان الطبيبان، طرق رودرا؛ تنسج سارسفاتي الصورة في الداخل. واضعةً العظم والنخاع بحبل الصوف وحبل المخرطة، في جلد البقر.
19.83
सरस्वती मनसा पेशलं वसु नासत्याभ्यां वयति दर्शतं वपुः ।
रसं परिस्रुता न रोहितं नग्नहुर् धीरस् तसरं न वेम ॥ १९.८३ ॥
تنسج سارسفاتي بالعقل الكنز الدقيق، ومع النّاسَتيين الجسدَ المرئيّ. محمرّةً كالعصير المتدفّق، الثابت ذو الدعوة العارية، كالمكوك وعارضة النّول.
19.84
पयसा शुक्रम् अमृतं जनित्रꣳ सुरया मूत्राज् जनयन्त रेतः ।
अपामतिं दुर्मतिं बाधमाना ऽ ऊवध्यं वातꣳ सब्वं तद् आरात् ॥ १९.८४ ॥
بالحليب، المتألق الخالد، العضو المولّد؛ وبالخمر، من البول أنتجوا المني. طاردين مجرى المياه والفكر السيئ، فليبتعد الانتفاخ والريح، كل ذلك، إلى البعيد.
19.85
इन्द्रः सुत्रामा हृदयेन सत्यं पुरोडाशेन सविता जजान ।
यकृत् क्लोमानं वरुणो भिषज्यन् मतस्ने वायव्यैर् न मिनाति पित्तम् ॥ १९.८५ ॥
أنتج إندرا، الحامي الحسن، الحق بالقلب؛ وأنتجه سافيتري بقربان الكعكة. وفارونا، إذ يشفي، لا يؤذي الكبد والطحال، ولا الكليتين والمرارة، بأوعية فايو.
19.86
आन्त्राणि स्थालीर् मधु पिन्वमाना गुदाः पात्राणि सुदुघा न धेनुः ।
श्येनस्य पत्रं न प्लीहा शचीभिर् आसन्दी नाभिर् उदरं न माता ॥ १९.८६ ॥
الأمعاء قدور الطبخ، منتفخة بالعسل؛ المستقيم كالأوعية، كبقرة تدرّ الحليب بسهولة. الطحال كجناح الصقر بقواه؛ المقعدة والسرة والبطن كأم.
19.87
कुम्भो वनिष्ठुर् जनिता शचीभिर् यस्मिन्न् अग्रे योन्यां गर्भो ऽ अन्तः ।
प्लाशिर् व्यक्तः शतधार ऽ उत्सो दुहे न कुम्भी स्वधां पितृभ्यः ॥ १९.८७ ॥
الجرّة، الأحب، المولِّد بقواه، التي في مقدمتها في الرحم جنين في داخلها؛ الفص الظاهر، ينبوع المائة تيار، كالإناء يدرّ السواذا للآباء.
19.88
मुखꣳ सद् अस्य शिर ऽ इत् सतेन जिह्वा पवित्रम् अश्विनासन्त् सरस्वती ।
चप्यं न पायुर् भिषग् अस्य वालो वस्तिर् न शेपो हरसा तरस्वी ॥ १९.८८ ॥
فمه هو الحق، ورأسه حقًا من الحق، ولسانه المطهِّر؛ وصارت الأشوينان وسرسواتي أعضاءه. كشبيّة الـchapya دبره، وشعر ذيله طبيب؛ كالمثانة هو العضو القوي بالبأس.
19.89
अश्विभ्यां चक्षुर् अमृतं ग्रहाभ्यां छागेन तेजो हविषा शृतेन ।
पक्ष्माणि गोधूमैः कुवलैर् उतानि पेशो न शुक्रम् असितं वसाते ॥ १९.८९ ॥
وهب الأشوينان عينه الخلود بكؤوس الغراها؛ بالماعز البهاء، وبالقربان المطبوخ البهاء. بالحنطة الأهداب، وبثمار السدر أعالي الجفون؛ لامعةً وداكنةً يكسوانه كأنه صورة.
19.90
अविर् न मेषो नसि वीर्याय प्राणस्य पन्था ऽ अमृतो ग्रहाभ्याम् ।
सरस्वत्य् उपवाकैर् व्यानं नस्यानि बर्हिर् बदरैर् जजान ॥ १९.९० ॥
كالكبش بين الغنم، هو في المنخرين للقوة؛ وطريق النفس الخالد هو بكؤوس الغراها. من الأوبافاكا لسرسواتي نشأ النفس المنتشر (vyāna)؛ وبثمار السدر أنشأ العشب البرهي المنخرين.
19.91
इन्द्रस्य रूपं वृषभो बलाय कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रम् अमृतं ग्रहाभ्यां ।
यवा न बर्हिर् भ्रुवि केसराणि कर्कन्धु जज्ञे मधु सारघं मुखात् ॥ १९.९१ ॥
صورة إندرا، الثور، للقوة؛ والسمع خالد للأذنين بكؤوس الغراها. كالشعير صار العشب البرهي شعرًا على الحاجبين؛ ومن الكرقندهو (السدر) نشأ من الفم العسل الحلو سارغا.
19.92
आत्मन्न् उपस्थे न वृकस्य लोम मुखे श्मश्रूणि न व्याघ्रलोम ।
केशा न शीर्षन् यशसे श्रियै शिखा सिꣳहस्य लोम त्विषिर् इन्द्रियाणि ॥ १९.९२ ॥
في حضن الذات كشعر الذئب، وعلى الوجه لحية وشارب كشعر النمر. الشعر على الرأس للمجد والازدهار؛ خصلة من شعر الأسد، والبهاء والحواس.
19.93
अङ्गान्य् आत्मन् भिषजा तद् अश्विनात्मानम् अङ्गैः सम् अधात् सरस्वती ।
इन्द्रस्य रूपꣳ शतमानम् आयुश् चन्द्रेण ज्योतिर् अमृतं दधानाः ॥ १९.९३ ॥
فعل الأشفيان، الطبيبان، ذلك للأعضاء في الذات؛ وجمعت سرسواتي الذات مع أعضائها. حاملين صورة إندرا، ومائة عام من العمر، والنور مع القمر، والخلود.
19.94
सरस्वती योन्यां गर्भम् अन्तर् अश्विभ्यां पत्नी सुकृतं बिभर्ति ।
अपाꣳ रसेन वरुणो न साम्नेन्द्रꣳ श्रियै जनयन्न् अप्सु राजा ॥ १९.९४ ॥
تحمل سرسواتي الجنين في الرحم؛ وتحفظ زوجة الأشفيان القربان الحسن. بعصارة المياه، كفارونا بالسامان، مولدةً إندرا للازدهار، الملك في المياه.
19.95
तेजः पशूनाꣳ हविर् इन्द्रियावत् परिस्रुता पयसा सारघं मधु ।
अश्विभ्यां दुग्धं भिषजा सरस्वत्या सुतासुताभ्याम् अमृतः सोम ऽ इन्दुः ॥ १९.९५ ॥
بهاء الماشية، القربان المفعم بالقوة، مصبوب حوله باللبن والعسل الحلو. محلوب للأشفيان، الطبيبين مع سرسواتي، للمعصور وغير المعصور. سوما الخالد، القطرة.