യജുർവേദം · അധ്യായം 19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
19.1
स्वाद्वीं त्वा स्वादुना तीव्रां तीव्रेणामृताम् अमृतेन ।
मधुमतीं मधुमता सृजामि सꣳ सोमेन ।
सोमोऽसि ।
अश्विभ्यां पच्यस्व ।
सरस्वत्यै पच्यस्व ।
इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व ॥ १९.१ ॥
മധുരമുള്ളവളേ, മധുരത്തോടെ നിന്നെ, തീക്ഷ്ണയായവളേ, തീക്ഷ്ണതയോടെ, അമൃതയായവളേ, അമൃതത്തോടെ, മധുമതിയായവളേ, തേനോടെ, സോമത്തോടു ചേർക്കുന്നു. നീ സോമം. അശ്വികൾക്കായി പാകമാകുക. സരസ്വതിക്കായി പാകമാകുക. നല്ല രക്ഷകനായ ഇന്ദ്രനായി പാകമാകുക.
19.2
परीतो षिञ्चता सुतꣳ सोमो य ऽ उत्तमꣳ हविः ।
दधन्वान् यो नर्यो अप्स्व् अन्तर् आ सुषाव सोमम् अद्रिभिः ॥ १९.२ ॥
പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമത്തെ ചുറ്റും ചൊരിയുക. അത് ഉത്തമമായ ഹവിസ്. വെള്ളത്തിനകത്ത് കല്ലുകൾകൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞ, ഒഴുകുന്ന മനുഷ്യസംബന്ധിയായ സോമം.
19.3
वायोः पूतः पवित्रेण प्रत्यङ्क् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ।
वायोः पूतः पवित्रेण प्राङ् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥ १९.३ ॥
വായുവിന്റെ പവിത്രത്താൽ ശുദ്ധനായ സോമം, അകത്തേക്ക് അതിവേഗം ഒഴുകുന്നവൻ. ഇന്ദ്രന്റെ യോജ്യനായ സഖാവ്. വായുവിന്റെ പവിത്രത്താൽ ശുദ്ധനായ സോമം, മുന്നോട്ട് അതിവേഗം ഒഴുകുന്നവൻ. ഇന്ദ്രന്റെ യോജ്യനായ സഖാവ്.
19.4
पुनाति ते परिस्रुतꣳ सोमꣳ सूर्यस्य दुहिता ।
वारेण शश्वता तना ॥ १९.४ ॥
സൂര്യന്റെ പുത്രി നിനക്കായി ചുറ്റും ഒഴുകുന്ന സോമത്തെ ശാശ്വതമായ അരിപ്പകൊണ്ട് ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
19.5
ब्रह्म क्षत्रं पवते तेज ऽ इन्द्रियꣳ सुरया सोमः सुत ऽ आसुतो मदाय ।
शुक्रेण देव देवताः पिपृग्धि रसेनान्नं यजमानाय धेहि ॥ १९.५ ॥
ബ്രഹ്മത്തിനും ക്ഷത്രത്തിനും തേജസ്സിനും ഇന്ദ്രിയബലത്തിനുമായി സോമം ഒഴുകുന്നു; മദത്തിനായി സുരയോടൊപ്പം പിഴിഞ്ഞ് ചൊരിഞ്ഞ സോമം. ദേവാ, ശുക്ലത്താൽ ദേവതകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക; രസത്താൽ യജമാനന് അന്നം നൽകുക.
19.6
कुविद् अङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ।
ऽ एष ते योनिस् तेजसे त्वा वीर्याय त्वा बलाय त्वा ॥ १९.६ ॥
തീർച്ചയായും, പ്രിയനേ, യവമുള്ളവർ യവത്തെ ക്രമമായി വേർതിരിച്ച് മെതിക്കുന്നതുപോലെ, ഇവിടെയിവിടെ ഇവരുടെ ഭോജനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുക; ബർഹിസിനരികെ നമസ്കാരവാക്കോടെ യജിക്കുന്നവർക്ക്. നീ ഉപയാമപാത്രത്താൽ ഗൃഹീതനാകുന്നു; അശ്വിനികൾക്കും സരസ്വതിക്കും ഇന്ദ്രനും സുത്രാമനും വേണ്ടി നിന്നെ. ഇതാണ് നിന്റെ സ്ഥാനം; തേജസ്സിനായി നിന്നെ, വീര്യത്തിനായി നിന്നെ, ബലത്തിനായി നിന്നെ.
19.7
नाना हि वां देवहितꣳ सदस् कृतं मा सꣳ सृक्षाथां परमे व्योमन् ।
सुरा त्वम् असि शुष्मिणी सोम ऽ एष मा मा हिꣳसीः स्वां योनिम् आविशन्ती ॥ १९.७ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ദേവന്മാർക്ക് ഹിതമായ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ വെവ്വേറെ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു; പരമമായ ആകാശത്തിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നോട് കലരരുത്. നീ സുര, ബലവതി; ഇതു സോമം. നിന്റെ സ്വന്തം സ്ഥാനത്ത് പ്രവേശിച്ച് എന്നെ ഹിംസിക്കരുത്.
19.8
उपयामगृहीतो ऽस्य् आश्विनं तेजः सारस्वतं वीर्यम् ऐन्द्रं बलम् ।
एष ते योनिर् मोदाय त्वानन्दाय त्वा महसे त्वा ॥ १९.८ ॥
നീ ഉപയാമപാത്രത്താൽ ഗൃഹീതനാകുന്നു; നീ അശ്വിനികളുടെ തേജസ്സ്, സരസ്വതിയുടെ വീര്യം, ഇന്ദ്രന്റെ ബലം. ഇതാണ് നിന്റെ സ്ഥാനം; ആനന്ദത്തിനായി നിന്നെ, സന്തോഷത്തിനായി നിന്നെ, മഹിമയ്ക്കായി നിന്നെ.
19.9
तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
वीर्यम् असि वीर्यं मयि धेहि ।
बलम् असि बलं मयि धेहि ।
ओजो ऽस्य् ओजो मयि धेहि ।
मन्युर् असि मन्युं मयि धेहि ।
सहो ऽसि सहो मयि धेहि ॥ १९.९ ॥
നീ തേജസ്സാകുന്നു, എന്നിൽ തേജസ്സ് വെക്കേണമേ. നീ വീര്യമാകുന്നു, എന്നിൽ വീര്യം വെക്കേണമേ. നീ ബലമാകുന്നു, എന്നിൽ ബലം വെക്കേണമേ. നീ ഓജസ്സാകുന്നു, എന്നിൽ ഓജസ്സ് വെക്കേണമേ. നീ മന്യുവാകുന്നു, എന്നിൽ മന്യു വെക്കേണമേ. നീ സഹസ്സാകുന്നു, എന്നിൽ സഹസ്സ് വെക്കേണമേ.
19.10
या व्याघ्रं विषूचिकोभौ वृकं च रक्षति ।
श्येनं पतत्रिणꣳ सिꣳहꣳ सेमं पात्व् अꣳहसः ॥ १९.१० ॥
കടുവയെയും വിഷൂചികയെയും ഇരുവരെയും ചെന്നായെയും രക്ഷിക്കുന്നവളേ, പരുന്തിനെയും പക്ഷിയെയും സിംഹത്തെയും രക്ഷിക്കുന്നവളേ, അവൾ ഇവനെ ആപത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ.
19.11
यद् आपिपेष मातरं पुत्रः प्रमुदितो धयन् ।
एतत् तद् अग्ने ऽ अनृणो भवाम्य् अहतौ पितरौ मया ।
सम्पृच स्थ सं मा भद्रेण पृङ्क्त ।
विपृच स्थ वि मा पाप्मना पृङ्क्त ॥ १९.११ ॥
മകൻ സന്തോഷത്തോടെ പാൽ കുടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയെ അമർത്തുന്നതുപോലെ, അഗ്നേ, ഞാൻ കടമില്ലാത്തവനാകുന്നു; എന്നാൽ മാതാപിതാക്കൾ എന്നാൽ അപകടമേൽക്കാതിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുചേർന്നവരാകുന്നു, എന്നെ ശുഭത്തോടെ ചേർക്കേണമേ. നിങ്ങൾ വേർപെട്ടവരാകുന്നു, എന്നെ പാപത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തേണമേ.
19.12
देवा यज्ञम् अतन्वत भेषजं भिषजाश्विना ।
वाचा सरस्वती भिषग् इन्द्रायेन्द्रियाणि दधतः ॥ १९.१२ ॥
ദേവന്മാർ യജ്ഞം വിസ്തരിച്ചു, ഔഷധം; വൈദ്യന്മാരായ അശ്വിനികൾ വിസ്തരിച്ചു; വാക്കിനാൽ സരസ്വതി വൈദ്യയാകുന്നു; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ധരിക്കുന്നവർ.
19.13
दीक्षायै रूपꣳ शष्पाणि प्रायणीयस्य तोक्मानि ।
क्रयस्य रूपꣳ सोमस्य लाजाः सोमाꣳशवो मधु ॥ १९.१३ ॥
ദീക്ഷയുടെ രൂപം പുല്ലിൻ മുളകൾ; പ്രായണീയത്തിന്റെ മുളകൾ; ക്രയത്തിന്റെ രൂപം സോമത്തിന്റെ അവൽ; സോമഭാഗങ്ങളും തേനും.
19.14
आतिथ्यरूपं मासरं महावीरस्य नग्नहुः ।
रूपम् उपसदाम् एतत् तिस्रो रात्रीः सुरासुता ॥ १९.१४ ॥
ആതിഥ്യരൂപം മാസരം; മഹാവീരന്റെ നഗ്നഹു. ഉപസദങ്ങളുടെ രൂപമിതാണ്; സുര പിഴിയുന്ന മൂന്നു രാത്രികൾ.
19.15
सोमस्य रूप क्रीतस्य परिस्रुत् परि षिच्यते ।
अश्विभ्यां दुग्धं भेषजम् इन्द्रायैन्द्रꣳ सरस्वत्या ॥ १९.१५ ॥
സോമരൂപം ക്രീത സോമത്തിന്റെ പരിസ്രുത്; അത് ചുറ്റും ഒഴിക്കപ്പെടുന്നു. അശ്വിനികൾക്ക് പാൽ ഔഷധം; ഇന്ദ്രന് ഐന്ദ്രം, സരസ്വതിക്കും.
19.16
आसन्दी रूपꣳ राजासन्द्यै वेद्यै कुम्भी सुराधानी ।
अन्तर ऽ उत्तरवेद्या रूपं कारोतरो भिषक् ॥ १९.१६ ॥
ആസന്ദി രൂപം; രാജാസന്ദിക്കും വേദിക്കും കുംഭി, സുരാധാനി. ഉത്തരവേദിയുടെ നടുവിലെ രൂപം കാരോതര ഭിഷക്.
19.17
वेद्या वेदिः सम् आप्यते बर्हिषा बर्हिर् इन्द्रियम् ।
यूपेन यूप ऽ आप्यते प्रणीतो ऽ अग्निर् अग्निना ॥ १९.१७ ॥
വേദിയാൽ വേദി പൂർണ്ണമാകുന്നു; ബർഹിസ്സിനാൽ ബർഹിസ്സ്, ഇന്ദ്രിയത്താൽ. യൂപത്താൽ യൂപം പൂർണ്ണമാകുന്നു; പ്രണീത അഗ്നിയാൽ അഗ്നി.
19.18
हविर्धानं यद् अश्विनाग्नीध्रं यत् सरस्वती ।
इन्द्रायैन्द्रꣳ सदस् कृतं पत्नीशालं गार्हपत्यः ॥ १९.१८ ॥
അശ്വിനികളുടേതായ ഹവിർധാനം, സരസ്വതിയുടേതായ ആഗ്നീധ്രം. ഇന്ദ്രന്നായി ഐന്ദ്രസദസ്സ് നിർമ്മിച്ചു; പത്നീശാല ഗാർഹപത്യം.
19.19
प्रैषेभिः प्रैषान् आप्नोत्य् आप्रीभिर् आप्रीर् यज्ञस्य ।
प्रयाजेभिर् अनुयाजान् वषट्कारेभिर् आहुतीः ॥ १९.१९ ॥
പ്രൈഷമന്ത്രങ്ങളാൽ പ്രൈഷങ്ങളെ നേടുന്നു; യജ്ഞത്തിലെ ആപ്രീമന്ത്രങ്ങളാൽ ആപ്രീകൾ. പ്രയാജങ്ങളാൽ അനുയാജങ്ങൾ; വഷട്കാരങ്ങളാൽ ആഹുതികൾ.
19.20
पशुभिः पशून् आप्नोति पुरोडाशैर् हवीꣳष्य् आ ।
छन्दोभिः सामिधेनीर् याज्याभिर् वषट्कारान् ॥ १९.२० ॥
മൃഗങ്ങളാൽ മൃഗങ്ങളെയും, പുരോഡാശങ്ങളാൽ ഹവിസ്സുകളെയും നേടുന്നു; ഛന്ദസ്സുകളാൽ സാമിധേനികളെയും, യാജ്യകളാൽ വഷട്കാരങ്ങളെയും.
19.21
धानाः करम्भः सक्तवः परीवापः पयो दधि ।
सोमस्य रूपꣳ हविष आमिक्षा वाजिनं मधु ॥ १९.२१ ॥
ധാനകൾ, കരംഭം, സക്തുക്കൾ, പരീവാപം, പാൽ, തൈര് — ഇവ സോമത്തിന്റെ രൂപം; ഹവിസ്സിന്റെ രൂപം ആമിക്ഷ, വാജിനം, മധു.
19.22
धानानाꣳ रूपं कुवलं परीवापस्य गोधूमाः ।
सक्तूनाꣳ रूपं बदरम् उपवाकाः करम्भस्य ॥ १९.२२ ॥
ധാനകളുടെ രൂപം കുവലം (ഇലന്ത); പരീവാപത്തിന്റെ രൂപം ഗോതമ്പ്; സക്തുക്കളുടെ രൂപം ബദരം; കരംഭത്തിന്റെ രൂപം ഉപവാകം.
19.23
पयसो रूपं यद् यवा दध्नो रूपं कर्कन्धूनि ।
सोमस्य रूपं वाजिनꣳ सौम्यस्य रूपम् आमिक्षा ॥ १९.२३ ॥
പാലിന്റെ രൂപം യവം (ബാർളി); തൈരിന്റെ രൂപം കർക്കന്ധു; സോമത്തിന്റെ രൂപം വാജിനം; സൗമ്യത്തിന്റെ രൂപം ആമിക്ഷ.
19.24
आ श्रावयेति स्तोत्रियाः प्रत्याश्रावो ऽ अनुरूपः ।
यजेति धाय्यारूपं प्रगाथा येयजामहाः ॥ १९.२४ ॥
'ആ ശ്രാവയ' സ്തോത്രീയങ്ങളുടെ രൂപം; പ്രത്യാശ്രാവം അനുരൂപം. 'യജ' ധായ്യയുടെ രൂപം; പ്രഗാഥങ്ങൾ യേയജാമഹം.
19.25
अर्धऽऋचैर् उक्थानाꣳ रूपं पदैर् आप्नोति निविदः ।
प्रणवैः शस्त्राणाꣳ रूपं पयसा सोम आप्यते ॥ १९.२५ ॥
അർധർച്ചുകളാൽ ഉക്ഥങ്ങളുടെ രൂപം; പദങ്ങളാൽ നിവിദുകൾ; പ്രണവങ്ങളാൽ ശസ്ത്രങ്ങളുടെ രൂപം; പാലിനാൽ സോമം ലഭിക്കുന്നു.
19.26
अश्विभ्यां प्रातःसवनम् इन्द्रेणैन्द्रं माध्यन्दिनम् ।
वैश्वदेवꣳ सरस्वत्या तृतीयम् आप्तꣳ सवनम् ॥ १९.२६ ॥
അശ്വിനികളാൽ പ്രാതഃസവനവും ഇന്ദ്രനാൽ മാധ്യന്ദിന (ഐന്ദ്ര) സവനവും സരസ്വതിയാൽ മൂന്നാമത്തെ വൈശ്വദേവ സവനവും ലഭിക്കുന്നു.
19.27
वायव्यैर् वायव्यान् आप्नोति सतेन द्रोणकलशम् ।
कुम्भीभ्याम् अम्भृणौ सुते स्थालीभि स्थालीर् आप्नोति ॥ १९.२७ ॥
വായവ്യ (പാത്രങ്ങളാൽ) വായവ്യങ്ങൾ നേടുന്നു; അരിപ്പയും ദ്രോണകലശവും കൊണ്ടും, കുംഭികളാൽ അംഭൃണങ്ങൾ സോമാഭിഷവത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു; സ്ഥാലികളാൽ സ്ഥാലികൾ ലഭിക്കുന്നു.
19.28
यजुर्भिर् आप्यन्ते ग्रहा ग्रहै स्तोमाश् च विष्टुतीः ।
छन्दोभिर् उक्थाशस्त्राणि साम्नावभृथऽआप्यते ॥ १९.२८ ॥
യജുസ്സുകളാൽ ഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; ഗ്രഹങ്ങളാൽ സ്തോമങ്ങളും വിഷ്ടുതികളും; ഛന്ദസ്സുകളാൽ ഉക്ഥങ്ങളും ശസ്ത്രങ്ങളും; സാമത്താൽ അവഭൃഥത്തിൽ (ഇവയെല്ലാം) ലഭിക്കുന്നു.
19.29
इडाभिर् भक्षान् आप्नोति सूक्तवाकेनाशिषः ।
शंयुना पत्नीसंयाजान्त् समिष्टयजुषा सꣳस्थाम् ॥ १९.२९ ॥
ഇഡാ (മന്ത്രങ്ങ)ളാൽ ഭക്ഷങ്ങൾ നേടുന്നു; സൂക്തവാകത്താൽ ആശിസ്സുകൾ; ശംയുവിനാൽ പത്നീസംയാജങ്ങൾ; സമിഷ്ടയജുസ്സിനാൽ സംസ്ഥ (സമാപ്തി).
19.30
व्रतेन दीक्षाम् आप्नोति दीक्षयाप्नोति दक्षिणाम् ।
दक्षिणा श्रद्धाम् आप्नोति श्रद्धया सत्यम् आप्यते ॥ १९.३० ॥
വ്രതത്താൽ ദീക്ഷ നേടുന്നു; ദീക്ഷയാൽ ദക്ഷിണ നേടുന്നു; ദക്ഷിണയാൽ ശ്രദ്ധ നേടുന്നു; ശ്രദ്ധയാൽ സത്യം ലഭിക്കുന്നു.
19.31
एतावद् रूपं यज्ञस्य यद् देवैर् ब्रह्मणा कृतम् ।
तद् एतत् सर्वम् आप्नोति यज्ञे सौत्रामणी सुते ॥ १९.३१ ॥
ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മത്താൽ ചെയ്ത യജ്ഞത്തിന്റെ എത്ര രൂപമുണ്ടോ അതെല്ലാം അവൻ നേടുന്നു; യജ്ഞത്തിൽ സൗത്രാമണിയുടെ സോമാഭിഷവത്തിൽ.
19.32
सुरावन्तं बर्हिषदꣳ सुवीरं यज्ञꣳ हिन्वन्ति महिषा नमोभिः ।
दधानाः सोमं दिवि देवतासु मदेमेन्द्रं यजमानाः स्वर्काः ॥ १९.३२ ॥
സുരയോടുകൂടിയവനും ദർഭയിൽ ഇരിക്കുന്നവനും നല്ല വീരന്മാരുള്ളവനുമായ യജ്ഞത്തെ മഹാന്മാർ നമസ്കാരങ്ങളോടെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ദിവിയിൽ ദേവന്മാർക്കിടയിൽ സോമത്തെ ധരിച്ച്, സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യജമാനന്മാരായ ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കട്ടെ.
19.33
यस् ते रसः सम्भृत ऽ ओषधीषु सोमस्य शुष्मः सुरया सुतस्य ।
तेन जिन्व यजमानं मदेन सरस्वतीम् अश्विनाव् इन्द्रम् अग्निम् ॥ १९.३३ ॥
ഔഷധികളിൽ സംഭരിക്കപ്പെട്ട നിന്റെ രസമേതോ, സുരയോടുകൂടി പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ ബലമേതോ, അതിനാൽ യജമാനനെ ആനന്ദത്തോടെ ഉണർത്തുക. സരസ്വതിയെയും ഇരട്ട അശ്വിനികളെയും ഇന്ദ്രനെയും അഗ്നിയെയും (അങ്ങനെതന്നെ).
19.34
यम् अश्विना नमुचेर् आसुराद् अधि सरस्वत्य् असुनोद् इन्द्रियाय ।
इमं तꣳ शुक्रं मधुमन्तम् इन्दुꣳ सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३४ ॥
നമുചി എന്ന അസുരനിൽനിന്ന് അശ്വിനികളും സരസ്വതിയും ഇന്ദ്രിയബലത്തിനായി പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ആ തെളിഞ്ഞ, മധുരബിന്ദുവുള്ള രാജാവായ സോമത്തെ ഞാൻ ഇവിടെ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
19.35
यद् अत्र रिप्तꣳ रसिनः सुतस्य यद् इन्द्रो ऽ अपिबच्छचीभिः ।
अहं तद् अस्य मनसा शिवेन सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३५ ॥
ഇവിടെ രസവാനായ സോമം പിഴിഞ്ഞതിനുശേഷം ശേഷിച്ചത് എന്തോ, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തികളാൽ എന്ത് കുടിച്ചുവോ, അത് ഞാൻ ശുഭമനസ്സോടെ ഇവിടെ ഭക്ഷിക്കുന്നു — ആ രാജാവായ സോമത്തെ.
19.36
पितृभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
पितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
प्रपितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
अक्षन् पितरः ।
ऽअमीमदन्त पितरः ।
ऽअतीतृपन्त पितरः ।
पितरः शुन्धध्वम् ॥ १९.३६ ॥
സ്വധ സ്വീകരിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാർക്ക് സ്വധയും നമസ്കാരവും. സ്വധ സ്വീകരിക്കുന്ന പിതാമഹന്മാർക്ക് സ്വധയും നമസ്കാരവും. സ്വധ സ്വീകരിക്കുന്ന പ്രപിതാമഹന്മാർക്ക് സ്വധയും നമസ്കാരവും. പിതാക്കന്മാർ ഭക്ഷിച്ചു. പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിച്ചു. പിതാക്കന്മാർ പൂർണ്ണ തൃപ്തരായി. ഹേ പിതാക്കന്മാരേ, ശുദ്ധരാകൂ.
19.37
पुनन्तु मा पितरः सोम्यासः पुनन्तु मा पितामहाः ।
पुनन्तु प्रपितामहाः पवित्रेण शतायुषा ।
पुनन्तु मा पितामहाः सोम्यासः पुनन्तु प्रपितामहाः ।
पवित्रेण शतायुषा विश्वम् आयुर् व्यश्नवै ॥ १९.३७ ॥
സോമസംബന്ധികളായ പിതാക്കന്മാർ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. സോമസംബന്ധികളായ പിതാമഹന്മാർ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. പ്രപിതാമഹന്മാർ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, പവിത്രത്താലും നൂറു വർഷ ആയുസ്സാലും. പിതാമഹന്മാർ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, സോമസംബന്ധികളായ പ്രപിതാമഹന്മാർ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. പവിത്രത്താലും നൂറു വർഷ ആയുസ്സാലും ഞാൻ സമ്പൂർണ്ണ ആയുസ്സ് നേടട്ടെ.
19.38
अग्न ऽ आयूꣳषि पवस ऽ आ सुवोर्जम् इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥ १९.३८ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ആയുസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കൂ; ഞങ്ങൾക്ക് ബലവും ആഹാരവും പ്രേരിപ്പിക്കൂ. ദുഷ്ടനായ നായ്ക്കളെ (ദുഷ്ടരെ) ദൂരെ ഓടിക്കൂ.
19.39
पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनसा धियः ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि जातवेदः पुनीहि मा ॥ १९.३९ ॥
ദേവജനങ്ങൾ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. മനസ്സിനാലും ബുദ്ധികളാലും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. സർവ്വഭൂതങ്ങളും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. ഹേ ജാതവേദസ്സേ (അഗ്നേ), എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കൂ.
19.40
पवित्रेण पुनीहि मा शुक्रेण देव दीद्यत् ।
अग्ने क्रत्वा क्रतूँ२ऽर् अनु ॥ १९.४० ॥
ഹേ ദേവാ, ദീപ്തനായവനേ, പവിത്രതയാലും ശുഭ്രതയാലും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കൂ. ഹേ അഗ്നേ, സങ്കൽപ്പത്താൽ സങ്കൽപ്പങ്ങളെ അനുസരിച്ച്.
19.41
यत् ते पवित्रम् अर्चिष्य् अग्ने विततम् अन्तरा ।
ब्रह्म तेन पुनातु मा ॥ १९.४१ ॥
അഗ്നേ, നിന്റെ ജ്വാലയിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ആ പവിത്രത്താൽ ബ്രഹ്മം എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.
19.42
पवमानः सो ऽ अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः ।
यः पोता स पुनातु मा ॥ १९.४२ ॥
ഇന്ന് നമുക്കായി പവിത്രത്താൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന, സർവ്വദർശിയായ ആ പവമാനൻ — പോതാവ് — അവൻ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.
19.43
उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
मां पुनीहि विश्वतः ॥ १९.४३ ॥
ദേവാ സവിതാവേ, പവിത്രത്താലും സവത്താലും ഈ രണ്ടിനാലും എന്നെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ശുദ്ധീകരിക്കേണമേ.
19.44
वैश्वदेवी पुनती देव्य् आगाद् यस्याम् इमा बह्व्यस् तन्वो वीतपृष्ठाः ।
तया मदन्तः सधमादेषु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.४४ ॥
വൈശ്വദേവിയായ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ദേവി എത്തിയിരിക്കുന്നു; പുള്ളിയുള്ള മുതുകുകളുള്ള ഈ പല ശരീരങ്ങളും അവളിലുണ്ട്. അവളാൽ ആനന്ദിച്ച്, സധമാദങ്ങളിൽ (കൂട്ടവിരുന്നുകളിൽ) നാം സമ്പത്തുകളുടെ അധിപന്മാരാകട്ടെ.
19.45
ये समानाः समनसः पितरो यमराज्ये ।
तेषां लोकः स्वधा नमो यज्ञो देवेषु कल्पताम् ॥ १९.४५ ॥
യമരാജ്യത്തിലുള്ള, ഒരേ മനസ്സുള്ള പിതൃക്കൾ — അവരുടെ ലോകം, സ്വധ, നമസ്കാരം, യജ്ഞം ദേവന്മാരിൽ യോഗ്യമാകട്ടെ.
19.46
ये समानाः समनसो जीवा जीवेषु मामकाः ।
तेषाꣳ श्रीर् मयि कल्पताम् अस्मिँल्लोके शतꣳ समाः ॥ १९.४६ ॥
സമാനരും ഒരേ മനസ്സുള്ളവരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുമായ, ജീവികളിൽ എന്റേതായവർ — അവരുടെ ശ്രീ എന്നിൽ യോഗ്യമാകട്ടെ; ഈ ലോകത്തിൽ നൂറു വർഷം.
19.47
द्वे सृती ऽ अशृणवं पितॄणाम् अहं देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
ताभ्याम् इदं विश्वम् एजत् सम् एति यद् अन्तरा पितरं मातरं च ॥ १९.४७ ॥
പിതൃക്കളുടെയും ദേവന്മാരുടെയും മർത്യരുടെയും രണ്ടു വഴികളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ രണ്ടിനാൽത്തന്നെ ചലിക്കുന്ന ഈ സർവവും നീങ്ങുന്നു; അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഇടയിലുള്ളതും അവയാൽ തന്നെ ചേരുന്നു.
19.48
इदꣳ हविः प्रजननं मे ऽ अस्तु दशवीरꣳ सर्वगणꣳ स्वस्तये ।
आत्मसनि प्रजासनि पशुसनि लोकसन्य् अभयसनि ।
अग्निः प्रजां बहुलां मे करोत्व् अन्नं पयो रेतो ऽ अस्मासु धत्त ॥ १९.४८ ॥
ഈ ഹവിസ്സ് എനിക്ക് സന്താനവർധനയുണ്ടാക്കട്ടെ; പത്തു വീരന്മാരും സകല പരിവാരവുമായി ക്ഷേമത്തിനായി. ആത്മലാഭം, സന്താനലാഭം, പശുലാഭം, ലോകലാഭം, അഭയലാഭം ഉണ്ടാകട്ടെ. അഗ്നി എന്റെ സന്താനത്തെ വർധിപ്പിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളിൽ അന്നവും പാലും ബീജവും നിക്ഷേപിക്കട്ടെ.
19.49
उद् ईरताम् ऽ अवर उत् परास ऽ उन् मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ऽ ईयुर् अवृका ऽ ऋतज्ञास् ते नो ऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १९.४९ ॥
താഴെയുള്ളവരും മേലുള്ളവരും നടുവിലുള്ളവരുമായ സോമയോഗ്യരായ പിതൃക്കൾ ഉയരട്ടെ. പ്രാണനെ നേടി പോയവരും ഹിംസയില്ലാത്തവരും ഋതമറിയുന്നവരുമായ ആ പിതൃക്കൾ വിളികളിൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
19.50
अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा ऽ अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः ।
तेषां वयꣳ सुमतौ यज्ञियानाम् अपि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ १९.५० ॥
ഞങ്ങളുടെ അംഗിരസ്സുകളും നവഗ്വന്മാരും അഥർവന്മാരും ഭൃഗുക്കളും — സോമയോഗ്യരായ പിതൃക്കൾ. യജ്ഞയോഗ്യരായ അവരുടെ സുമതിയിലും ശുഭമായ സൗമനസ്യത്തിലും ഞങ്ങളും ഉണ്ടാകട്ടെ.
19.51
ये नः पूर्वे पितरः सोम्यासो ऽनूहिरे सोमपीथं वसिष्ठाः ।
तेभिर् यमः सꣳरराणो हवीꣳष्य् उशन्न् उशद्भिः प्रतिकामम् अत्तु ॥ १९.५१ ॥
ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരായ സോമപ്രിയരായ പിതൃക്കൾ, സോമപാനം ചെയ്ത വസിഷ്ഠർ — അവരോടൊപ്പം യമൻ സന്തോഷത്തോടെ ഹവിസ്സുകൾ ഇഷ്ടാനുസരണം ഭക്ഷിക്കട്ടെ.
19.52
त्वꣳ सोम प्र चिकितो मनीषा त्वꣳ रजिष्ठम् अनु नेषि पन्थाम् ।
तव प्रणीती पितरो न ऽ इन्दो देवेषु रत्नम् अभजन्त धीराः ॥ १९.५२ ॥
ഹേ സോമാ, നീ ബുദ്ധിയാൽ വിവേകിയായി ഞങ്ങളെ ഏറ്റവും നേരായ വഴിയിൽ നയിക്കുന്നു. നിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്താൽ ധീരരായ പിതൃക്കൾ ദേവന്മാരിൽ രത്നം നേടി.
19.53
त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः ।
वन्वन्न् अवातः परिधीँ२ऽर् अपोर्णु वीरेभिर् अश्वैर् मघवा भवा नः ॥ १९.५३ ॥
ഹേ സോമാ, നിന്നാൽ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വപിതൃക്കൾ ധീരരായി കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു. ഹേ പവമാനാ, തടസ്സമില്ലാതെ വേലികൾ തുറന്ന്, വീര അശ്വങ്ങളോടെ ഞങ്ങൾക്ക് ധനവാനാകൂ.
19.54
त्वꣳ सोम पितृभिः संविदानो ऽनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ।
तस्मै त ऽ इन्दो हविषा विधेम वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.५४ ॥
ഹേ സോമാ, പിതൃക്കളോടു യോജിച്ച് നീ ദ്യാവാപൃഥിവികളെ ചുറ്റും വ്യാപിപ്പിച്ചു. ഹേ ഇന്ദോ, നിനക്കായി ഹവിസ്സുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ സേവിക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾ ധനങ്ങളുടെ നാഥരാകട്ടെ.
19.55
बर्हिषदः पितर ऽ ऊत्य् अर्वाग् इमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त ऽ आ गतावसा शंतमेनाथा नः शं योर् अरपो दधात ॥ १९.५५ ॥
ബർഹിസ്സിൽ ഇരിക്കുന്ന പിതൃക്കളേ, സംരക്ഷണത്തോടെ ഇവിടെ വരൂ. നിങ്ങൾക്കായി ഈ ഹവ്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ഇവ സ്വീകരിക്കൂ. ഏറ്റവും മംഗളകരമായ സംരക്ഷണത്തോടെ വന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയും ക്ഷേമവും കുറ്റമില്ലായ്മയും നൽകൂ.
19.56
आहं पितॄन् सुविदत्राꣳ२ऽ अवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त ऽ इहागमिष्ठाः ॥ १९.५६ ॥
നല്ല ദാതാക്കളായ പിതൃക്കളെ ഞാൻ കണ്ടെത്തി; വിഷ്ണുവിന്റെ പൗത്രനെയും അവന്റെ വിക്രമത്തെയും. ദർഭയിൽ ഇരിക്കുന്നവരും സ്വധയാലും സുത സോമത്താലും പങ്ക് സ്വീകരിക്കുന്നവരും ഇവിടെ വരാൻ ഏറ്റവും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്.
19.57
उपहूताः पितरः सोम्यासो बर्हिष्येषु निधिषु प्रियेषु ।
त ऽ आ गमन्तु त ऽ इह श्रुवन्त्व् अधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५७ ॥
വിളിക്കപ്പെട്ട, സോമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിതൃക്കൾ ദർഭയിലെ പ്രിയ ആസനങ്ങളിൽ ഇരിക്കട്ടെ. അവർ ഇവിടെ വന്ന് കേൾക്കട്ടെ, സംസാരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
19.58
आ यन्तु नः पितरः सोम्यासोऽग्निष्वात्ताः पथिभिर् देवयानैः ।
अस्मिन् यज्ञे स्वधया मदन्तो ऽधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५८ ॥
സോമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട, അഗ്നിഷ്വാത്ത പിതൃക്കൾ ദേവയാന വഴികളിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരട്ടെ. ഈ യജ്ഞത്തിൽ സ്വധയാൽ സന്തുഷ്ടരായി അവർ സംസാരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
19.59
अग्निष्वात्ताः पितर ऽ एह गच्छत सदः-सदः सदत सुप्रणीतयः ।
अत्ता हवीꣳषि प्रयतानि बर्हिष्य् अथा रयिꣳ सर्ववीरं दधातन ॥ १९.५९ ॥
അഗ്നിഷ്വാത്ത പിതൃക്കളേ, ഇവിടേക്ക് വരൂ; ഓരോ ആസനത്തിലും ഇരിക്കൂ, നന്നായി നയിക്കപ്പെട്ടവരായി. ദർഭയിൽ അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സുകൾ ഭക്ഷിക്കൂ; പിന്നെ എല്ലാ വീരപുത്രന്മാരോടുകൂടിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.
19.60
ये ऽ अग्निष्वात्ता ये ऽ अनग्निष्वात्ता मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
तेभ्यः स्वराड् असुनीतिम् एतां यथावशं तन्वं कल्पयाति ॥ १९.६० ॥
അഗ്നിഷ്വാത്തരും അനഗ്നിഷ്വാത്തരുമായ, ആകാശമധ്യത്തിൽ സ്വധയാൽ സന്തോഷിക്കുന്നവർക്ക്, സ്വരാട്ട് ഈ പ്രാണമാർഗം, ഇഷ്ടാനുസരണം ശരീരം രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ.
19.61
अग्निष्वात्ताꣳ ऋतुमतो हवामहे नाराशꣳसे सोमपीथं य ऽ आशुः ।
ते नो विप्रासः सुहवा भवन्तु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.६१ ॥
അഗ്നിഷ്വാത്തരെയും ഋതുക്കളോടുകൂടിയവരെയും ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. സോമപാനത്തിനായി വേഗത്തിൽ വരുന്ന നാരാശംസനെയും വിളിക്കുന്നു. ആ വിപ്രന്മാർ ഞങ്ങൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ വിളിക്കാവുന്നവരാകട്ടെ; ഞങ്ങൾ സമ്പത്തുകളുടെ നാഥന്മാരാകട്ടെ.
19.62
आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येमं यज्ञम् अभि गृणीत विश्वे ।
मा हिꣳसिष्ट पितरः केन चिन् नो यद्व ऽ आगः पुरुषता कराम ॥ १९.६२ ॥
വലതുഭാഗത്ത് മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് ഈ യജ്ഞത്തെ പ്രശംസിക്കുക, സർവ്വ പിതൃക്കളേ. മനുഷ്യസ്വഭാവത്താൽ നിങ്ങളോട് ഞങ്ങൾ ചെയ്ത ഏതെങ്കിലും തെറ്റിനാൽ ഞങ്ങളെ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കരുതേ.
19.63
आसीनासो ऽ अरुणीनाम् उपस्थे रयिं धत्त दाशुषे मर्त्याय ।
पुत्रेभ्यः पितरस् तस्य वस्वः प्र यच्छत त ऽ इहोर्जं दधात ॥ १९.६३ ॥
അരുണികളുടെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പിതൃക്കളേ, ദാനം ചെയ്യുന്ന മർത്യന് സമ്പത്ത് നൽകുക. ആ സമ്പത്തിൽനിന്ന് നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർക്ക് നൽകുക; അവർ ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ബലവും ഭക്ഷണവും നൽകട്ടെ.
19.64
यम् अग्ने कव्यवाहन त्वं चिन् मन्यसे रयिम् ।
तं नो गीर्भिः श्रवाय्यं देवत्रा पनया युजम् ॥ १९.६४ ॥
ഹേ അഗ്നേ, കവ്യവാഹനാ, നീ ഏത് സമ്പത്തിനെ ഉത്തമമായി കരുതുന്നുവോ, അത് ഞങ്ങൾക്കായി സ്തുതികളാൽ പ്രശംസിക്കുക; കീർത്തിക്കർഹമായ ആ സമ്പത്ത് ദേവന്മാർക്കിടയിൽ, സുഹൃത്തായ ഞങ്ങൾക്കായി പ്രകീർത്തിക്കുക.
19.65
यो ऽ अग्निः कव्यवाहनः पितॄन् यक्षद् ऋतावृधः ।
प्रेद् उ हव्यानि वोचति देवेभ्यश् च पितृभ्य ऽ आ ॥ १९.६५ ॥
കവ്യവാഹനനായ അഗ്നി ഋതത്തെ വളർത്തുന്ന പിതൃക്കളെ ആരാധിക്കുന്നുവോ, അവൻ ദേവന്മാർക്കും പിതൃക്കൾക്കും ഹവ്യങ്ങൾ ഇവിടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
19.66
त्वम् अग्न ऽ ईडितः कव्यवाहनावाड् हव्यानि सुरभीणि कृत्वी ।
प्रादाः पितृभ्यः स्वधया ते ऽ अक्षन्न् अद्धि त्वं देव प्रयता हवीꣳषि ॥ १९.६६ ॥
അഗ്നേ, നീ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനും കവ്യവാഹനനുമാണ്. സുഗന്ധമുള്ള ഹവിസ്സുകൾ ഉണ്ടാക്കി സ്വധയോടെ പിതൃക്കൾക്ക് നൽകി; അവർ ഭക്ഷിച്ചു. ദേവാ, ഭക്തിയോടെ അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സുകൾ നീയും ഭക്ഷിക്കുക.
19.67
ये चेह पितरो ये च नेह याꣳश् च विद्म याꣳ२ऽ उ च न प्रविद्म ।
त्वं वेत्थ यति ते जातवेदः स्वधाभिर् यज्ञꣳ सुकृतं जुषस्व ॥ १९.६७ ॥
ഇവിടെയുള്ള പിതൃക്കളും ഇവിടെയില്ലാത്ത പിതൃക്കളും, നമുക്കറിയുന്നവരും പൂർണ്ണമായി അറിയാത്തവരും — ജാതവേദസ്സേ, അവർ എത്രപേരുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാം. സ്വധാ ആഹുതികളാൽ ഈ സുകൃത യജ്ഞം സ്വീകരിക്കുക.
19.68
इदं पितृभ्यो नमो ऽ अस्त्व् अद्य ये पूर्वासो य ऽ उपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्य् आ निषत्ता ये वा नूनꣳ सुवृजनासु विक्षु ॥ १९.६८ ॥
ഇന്ന് ഈ നമസ്കാരം പിതൃക്കൾക്ക് ആകട്ടെ — മുൻപേ പോയവർക്കും പിന്നീട് പോയവർക്കും, ഭൂമിയിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്കും, നല്ല വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴുള്ളവർക്കും.
19.69
अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो ऽ अग्न ऽ ऋतम् आशुषाणाः ।
शुचीदयन् दीधितिम् उक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो ऽ अरुणीर् अप व्रन् ॥ १९.६९ ॥
അപ്പോൾ, ദൂരേക്ക് പോയ നമ്മുടെ പുരാതന പിതൃക്കൾ, അഗ്നേ, ഋതം നേടി, ഉക്ഥ സ്തോത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, തെളിഞ്ഞ പ്രകാശം പുറപ്പെടുവിച്ച്, ഭൂമിയെ പിളർന്ന് ചുവന്ന (ഉഷസ്സിന്റെ) വാതിലുകൾ തുറന്നതുപോലെ.
19.70
उशन्तस् त्वा नि धीमह्य् उशन्तः सम् इधीमहि ।
उशन्न् उशत ऽ आ वह पितॄन् हविषे ऽ अत्तवे ॥ १९.७० ॥
ആഗ്രഹത്തോടെ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ആഗ്രഹത്തോടെ നിന്നെ നന്നായി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. ആഗ്രഹമുള്ള അഗ്നേ, ആഗ്രഹിക്കുന്ന പിതൃക്കളെ ഹവിസ്സ് ഭക്ഷിക്കാൻ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
19.71
अपां फेनेन नमुचेः शिर ऽ इन्द्रोद् अवर्तयः ।
विश्वा यद् अजय स्पृधः ॥ १९.७१ ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ ജലത്തിലെ നുരകൊണ്ട് നമുചിയുടെ തല അറുത്തു, നീ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ചപ്പോൾ.
19.72
सोमो राजामृतꣳ सुत ऽ ऋजीषेणाजहान् मृत्युम् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७२ ॥
രാജാവായ സോമൻ, അമൃതമായി പിഴിയപ്പെട്ടവൻ, ഋജീഷംകൊണ്ട് മൃത്യുവിനെ ഓടിച്ചു. ഋതംകൊണ്ട് സത്യം, ഇന്ദ്രിയം (ശക്തി), ഉന്മേഷദായകവും തിളക്കമുള്ളതുമായ സോമരസം — ഇന്ദ്രന്റെ ഈ ശക്തി, ഈ പാൽ, അമൃതം, മധു.
19.73
अद्भ्यः क्षीरं व्यपिबत् क्रुङ्ङ् आङ्गिरसो धिया ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७३ ॥
ആംഗിരസപുത്രനായ ക്രുങ്ങ് ബുദ്ധികൊണ്ട് ജലത്തിൽനിന്ന് പാൽ കുടിച്ചു. ഋതംകൊണ്ട് സത്യം, ഇന്ദ്രിയം (ശക്തി), ഉന്മേഷദായകവും തിളക്കമുള്ളതുമായ സോമരസം — ഇന്ദ്രന്റെ ഈ ശക്തി, ഈ പാൽ, അമൃതം, മധു.
19.74
सोमम् अद्भ्यो व्यपिबच् छन्दसा हꣳसः शुचिषत् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७४ ॥
ശുചിയിൽ വസിക്കുന്ന ഹംസം ഛന്ദസ്സിനാൽ ജലത്തിൽനിന്ന് സോമം കുടിച്ചു. ഋതംകൊണ്ട് സത്യം, ഇന്ദ്രിയം (ശക്തി), ഉന്മേഷദായകവും തിളക്കമുള്ളതുമായ സോമരസം — ഇന്ദ്രന്റെ ഈ ശക്തി, ഈ പാൽ, അമൃതം, മധു.
19.75
अन्नात् परिस्रुतो रसं ब्रह्मणा व्यपिबत् क्षत्रं पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७५ ॥
പ്രജാപതി അന്നത്തിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്ന രസം ബ്രഹ്മംകൊണ്ട് കുടിച്ചു — ക്ഷത്രം, പാൽ, സോമം. ഋതംകൊണ്ട് സത്യം, ഇന്ദ്രിയം (ശക്തി), ഉന്മേഷദായകവും തിളക്കമുള്ളതുമായ സോമരസം — ഇന്ദ്രന്റെ ഈ ശക്തി, ഈ പാൽ, അമൃതം, മധു.
19.76
रेतो मूत्रं वि जहाति योनिं प्रविशद् इन्द्रियम् ।
गर्भो जरायुणावृत ऽ उल्वं जहाति जन्मना ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७६ ॥
ബീജവും മൂത്രവും യോനിയെ വിട്ടുപോകുന്നു; പ്രവേശിക്കുന്ന ഇന്ദ്രിയം (ശക്തി) ഉള്ളിൽ കടക്കുന്നു. ജരായുവാൽ മൂടപ്പെട്ട ഗർഭം ജനനസമയത്ത് ഉല്ബത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഋതത്താൽ സത്യം, ഇന്ദ്രിയം, ശുദ്ധവും തെളിഞ്ഞതുമായ സോമരസത്തിലെ ഇന്ദ്രന്റെ ഇന്ദ്രിയം; ഇതാണ് പാൽ, അമൃതം, തേൻ.
19.77
दृष्ट्वा रूपे व्याकरोत् सत्यानृते प्रजापतिः ।
अश्रद्धाम् अनृते ऽदधाच् छ्रद्धाꣳ सत्ये प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७७ ॥
പ്രജാപതി രണ്ടു രൂപങ്ങളെ കണ്ട് സത്യത്തെയും അസത്യത്തെയും വേർതിരിച്ചു. അസത്യത്തിൽ അശ്രദ്ധ വെച്ചു; സത്യത്തിൽ പ്രജാപതി ശ്രദ്ധ വെച്ചു. ഋതത്താൽ സത്യം, ഇന്ദ്രിയം, ശുദ്ധവും തെളിഞ്ഞതുമായ സോമരസത്തിലെ ഇന്ദ്രന്റെ ഇന്ദ്രിയം; ഇതാണ് പാൽ, അമൃതം, തേൻ.
19.78
वेदेन रूपे व्यपिबत् सुतासुतौ प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७८ ॥
പ്രജാപതി വേദത്താൽ രണ്ടു രൂപങ്ങളെ, സുതവും അസുതവുമായ (പിഴിഞ്ഞതും പിഴിയാത്തതുമായ സോമം), വെവ്വേറെ പാനം ചെയ്തു. ഋതത്താൽ സത്യം, ഇന്ദ്രിയം, ശുദ്ധവും തെളിഞ്ഞതുമായ സോമരസത്തിലെ ഇന്ദ്രന്റെ ഇന്ദ്രിയം; ഇതാണ് പാൽ, അമൃതം, തേൻ.
19.79
दृष्ट्वा परिस्रुतो रसꣳ शुक्रेण शुक्रं व्यपिबत् ।
पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७९ ॥
ഒഴുകുന്ന രസം കണ്ട് പ്രജാപതി തിളങ്ങുന്ന പാത്രത്താൽ തിളങ്ങുന്ന സോമം കുടിച്ചു. പാൽ, സോമം. ഋതത്താൽ സത്യം, ഇന്ദ്രിയം, തിളങ്ങുന്ന പാനം, സോമപാനത്തിന്റെ; ഇത് ഇന്ദ്രന്റെ ഇന്ദ്രിയം, പാൽ, അമൃതം, തേൻ.
19.80
सीसेन तन्त्रं मनसा मनीषिण ऽ ऊर्णासूत्रेण कवयो वयन्ति ।
अश्विना यज्ञꣳ सविता सरस्वतीन्द्रस्य रूपं वरुणो भिषज्यन् ॥ १९.८० ॥
ഈയംകൊണ്ട് നൂൽ, മനസ്സുകൊണ്ട് ജ്ഞാനികൾ കമ്പിളിനൂൽകൊണ്ട് നെയ്യുന്നു. അശ്വിനികൾ യജ്ഞത്തെ, സവിതാവും സരസ്വതിയും, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം; വരുണൻ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.
19.81
तद् अस्य रूपम् अमृतꣳ शचीभिस् तिस्रो दधुर् देवताः सꣳरराणाः ।
लोमानि शष्पैर् बहुधा न तोक्मभिस् त्वग् अस्य माꣳसम् अभवन् न लाजाः ॥ १९.८१ ॥
അതിന്റെ ആ അമൃതരൂപം ശക്തികളാൽ മൂന്ന് ദേവതകൾ വെച്ചു, ചേർന്ന് നൽകുന്നവർ. രോമങ്ങൾ പുല്ലുകൊണ്ട്, പലവിധത്തിൽ, മുളകൾപോലെ; ഇതിന്റെ തൊലിയും മാംസവും വറുത്ത ധാന്യംപോലെ ആയി.
19.82
तद् अश्विना भिषजा रुद्रवर्तनी सरस्वती वयति पेशो ऽ अन्तरम् ।
अस्थि मज्जानं मासरैः कारोतरेण दधतो गवां त्वचि ॥ १९.८२ ॥
അതിനെ അശ്വിനികൾ, വൈദ്യന്മാർ, രുദ്രന്റെ വഴികൾ; സരസ്വതി നെയ്യുന്നു, രൂപം ഉള്ളിൽ. എല്ലും മജ്ജയും, കമ്പിളി ചരടും തിരിച്ചിൽ ചരടും കൊണ്ട് വെച്ചുകൊണ്ട്, പശുക്കളുടെ തൊലിയിൽ.
19.83
सरस्वती मनसा पेशलं वसु नासत्याभ्यां वयति दर्शतं वपुः ।
रसं परिस्रुता न रोहितं नग्नहुर् धीरस् तसरं न वेम ॥ १९.८३ ॥
സരസ്വതി മനസ്സുകൊണ്ട് മനോഹരമായ സമ്പത്ത് നാസത്യന്മാരോടൊപ്പം നെയ്യുന്നു, കാണാൻ യോഗ്യമായ ശരീരം. ഒഴുകുന്ന രസംപോലെ ചുവന്നത്, നഗ്നഹു ധീരൻ, തറിയുടെ ചട്ടക്കോലും നെയ്ത്തുകോലും പോലെ.
19.84
पयसा शुक्रम् अमृतं जनित्रꣳ सुरया मूत्राज् जनयन्त रेतः ।
अपामतिं दुर्मतिं बाधमाना ऽ ऊवध्यं वातꣳ सब्वं तद् आरात् ॥ १९.८४ ॥
പാലുകൊണ്ട് ശുക്ലവും അമൃതവും, ജന്മം നൽകുന്ന അവയവവും; സുരകൊണ്ട് മൂത്രത്തിൽനിന്ന് അവർ രേതസ്സ് ഉണ്ടാക്കി. ജലമാർഗ്ഗത്തെയും ദുർമതിയെയും അകറ്റി, വീക്കത്തെയും വാതത്തെയും, അതെല്ലാം ദൂരെയാകട്ടെ.
19.85
इन्द्रः सुत्रामा हृदयेन सत्यं पुरोडाशेन सविता जजान ।
यकृत् क्लोमानं वरुणो भिषज्यन् मतस्ने वायव्यैर् न मिनाति पित्तम् ॥ १९.८५ ॥
സുത്രാമാവായ ഇന്ദ്രൻ ഹൃദയത്താൽ സത്യത്തെയും; സവിതാവ് പുരോഡാശത്താൽ അതിനെ ജനിപ്പിച്ചു. വരുണൻ ചികിത്സിക്കുമ്പോൾ കരളിനെയും പ്ലീഹയെയും; വായവ്യ പാത്രങ്ങളാൽ വൃക്കകളെയും പിത്തത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നില്ല.
19.86
आन्त्राणि स्थालीर् मधु पिन्वमाना गुदाः पात्राणि सुदुघा न धेनुः ।
श्येनस्य पत्रं न प्लीहा शचीभिर् आसन्दी नाभिर् उदरं न माता ॥ १९.८६ ॥
കുടലുകൾ പാചകപ്പാത്രങ്ങൾ, തേൻ നിറഞ്ഞവ; മലദ്വാരം പാത്രങ്ങൾ, എളുപ്പത്തിൽ പാൽ ചുരത്തുന്ന പശുവിനെപ്പോലെ. പരുന്തിന്റെ ചിറകുപോലെ പ്ലീഹ തന്റെ ശക്തികളാൽ; ആസന്ദി, നാഭി, ഉദരം അമ്മയെപ്പോലെ.
19.87
कुम्भो वनिष्ठुर् जनिता शचीभिर् यस्मिन्न् अग्रे योन्यां गर्भो ऽ अन्तः ।
प्लाशिर् व्यक्तः शतधार ऽ उत्सो दुहे न कुम्भी स्वधां पितृभ्यः ॥ १९.८७ ॥
കുംഭം, ഏറ്റവും പ്രിയമായത്, ശക്തികളാൽ ജനിപ്പിക്കുന്നവൻ; അതിൽ മുന്നിൽ യോനിയിൽ ഗർഭം അകത്തുണ്ട്. പ്ലാശി, പ്രത്യക്ഷം, നൂറു ധാരകളുള്ള ഉറവ്, കുംഭിപോലെ പിതൃക്കൾക്ക് സ്വധ ചുരത്തുന്നു.
19.88
मुखꣳ सद् अस्य शिर ऽ इत् सतेन जिह्वा पवित्रम् अश्विनासन्त् सरस्वती ।
चप्यं न पायुर् भिषग् अस्य वालो वस्तिर् न शेपो हरसा तरस्वी ॥ १९.८८ ॥
ഇതിന്റെ മുഖം സത്യം; തല സത്യത്താൽ തന്നെ ഉണ്ടായത്; നാവ് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്; അശ്വിനികളും സരസ്വതിയും ഇതിന്റെ അവയവങ്ങളായി. ചപ്യംപോലെ ഇതിന്റെ പായു; ഇതിന്റെ വാൽരോമം വൈദ്യൻ; വസ്തിപോലെ, ശേപം ബലത്താൽ ശക്തം.
19.89
अश्विभ्यां चक्षुर् अमृतं ग्रहाभ्यां छागेन तेजो हविषा शृतेन ।
पक्ष्माणि गोधूमैः कुवलैर् उतानि पेशो न शुक्रम् असितं वसाते ॥ १९.८९ ॥
അശ്വിനികൾ ഗ്രഹപാത്രങ്ങളാൽ ഇതിന്റെ കണ്ണിന് അമൃതം നൽകി; ആടിനാൽ തേജസ്സും പാകം ചെയ്ത ഹവിസ്സിനാൽ തേജസ്സും നൽകി. ഗോതമ്പിനാൽ കൺപീലികൾ, ഇലന്തപ്പഴങ്ങളാൽ കൺപോളകളുടെ മീതെ ഭാഗങ്ങൾ; അവ വെളുപ്പും കറുപ്പുമായി രൂപംപോലെ ഇതിനെ അണിയിക്കുന്നു.
19.90
अविर् न मेषो नसि वीर्याय प्राणस्य पन्था ऽ अमृतो ग्रहाभ्याम् ।
सरस्वत्य् उपवाकैर् व्यानं नस्यानि बर्हिर् बदरैर् जजान ॥ १९.९० ॥
ആടുപോലെ മേഷം ശക്തിക്കായി മൂക്കിൽ; പ്രാണന്റെ അമര മാർഗം ഗ്രഹപാത്രങ്ങളാൽ. സരസ്വതിയുടെ ഉപവാകങ്ങളാൽ വ്യാനം; ദർഭ ഇലന്തപ്പഴങ്ങളാൽ നാസികകൾ ഉണ്ടാക്കി.
19.91
इन्द्रस्य रूपं वृषभो बलाय कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रम् अमृतं ग्रहाभ्यां ।
यवा न बर्हिर् भ्रुवि केसराणि कर्कन्धु जज्ञे मधु सारघं मुखात् ॥ १९.९१ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം, കാളയുടെ ബലത്തിന്; ചെവികൾക്ക് ശ്രവണം അമൃതം, ഗ്രഹപാത്രങ്ങളാൽ. യവംപോലെ ദർഭ പുരികത്തിൽ രോമങ്ങൾ; കർക്കന്ധു (ഇലന്ത) മുഖത്തുനിന്ന് മധുരമുള്ള തേൻ ജനിച്ചു.
19.92
आत्मन्न् उपस्थे न वृकस्य लोम मुखे श्मश्रूणि न व्याघ्रलोम ।
केशा न शीर्षन् यशसे श्रियै शिखा सिꣳहस्य लोम त्विषिर् इन्द्रियाणि ॥ १९.९२ ॥
ശരീരത്തിന്റെ മടിയിൽ ചെന്നായയുടെ രോമം പോലെ, മുഖത്ത് താടിയും മീശയും കടുവയുടെ രോമം പോലെ. തലയിലെ മുടി യശസ്സിനും ശ്രീക്കും; സിംഹത്തിന്റെ രോമശിഖ, തേജസ്സും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും.
19.93
अङ्गान्य् आत्मन् भिषजा तद् अश्विनात्मानम् अङ्गैः सम् अधात् सरस्वती ।
इन्द्रस्य रूपꣳ शतमानम् आयुश् चन्द्रेण ज्योतिर् अमृतं दधानाः ॥ १९.९३ ॥
അംഗങ്ങളെ ആത്മാവിനായി വൈദ്യന്മാരായ അശ്വിനികൾ അത് ചെയ്തു; സരസ്വതി ആത്മാവിനെ അംഗങ്ങളോടു ചേർത്തു. ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം, നൂറു വർഷത്തെ ആയുസ്സ്, ചന്ദ്രനോടൊപ്പം പ്രകാശം, അമൃതം ധരിക്കുന്നവർ.
19.94
सरस्वती योन्यां गर्भम् अन्तर् अश्विभ्यां पत्नी सुकृतं बिभर्ति ।
अपाꣳ रसेन वरुणो न साम्नेन्द्रꣳ श्रियै जनयन्न् अप्सु राजा ॥ १९.९४ ॥
സരസ്വതി ഗർഭത്തെ യോനിക്കുള്ളിൽ വഹിക്കുന്നു; അശ്വിനികളുടെ പത്നി സുകൃതത്തെ വഹിക്കുന്നു. ജലരസത്താൽ, വരുണനെപ്പോലെ സാമത്താൽ, ഇന്ദ്രനെ ശ്രീക്കായി ജനിപ്പിച്ച്, ജലത്തിലെ രാജാവ്.
19.95
तेजः पशूनाꣳ हविर् इन्द्रियावत् परिस्रुता पयसा सारघं मधु ।
अश्विभ्यां दुग्धं भिषजा सरस्वत्या सुतासुताभ्याम् अमृतः सोम ऽ इन्दुः ॥ १९.९५ ॥
പശുക്കളുടെ തേജസ്സ്, ഇന്ദ്രിയയുക്തമായ ഹവിസ്; പരിസ്രുത പാലും മധുരതേനും ചേർന്ന്. അശ്വിനികൾക്കായി കറന്നത്, വൈദ്യന്മാർ സരസ്വതിയോടൊപ്പം—പിഴിഞ്ഞതിനും പിഴിയാത്തതിനും. അമൃതസോമം, തുള്ളി.