Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 19

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

19.1

स्वाद्वीं त्वा स्वादुना तीव्रां तीव्रेणामृताम् अमृतेन ।
मधुमतीं मधुमता सृजामि सꣳ सोमेन ।
सोमोऽसि ।
अश्विभ्यां पच्यस्व ।
सरस्वत्यै पच्यस्व ।
इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व ॥ १९.१ ॥

இனிமையானவளே, இனிமையுடன் உன்னை, கடுமையானதை கடுமையுடன், அமிழ்தத்தை அமிழ்தத்துடன், தேனுடையவளைத் தேனுடன், சோமத்துடன் இணைக்கிறேன். நீ சோமம். அஸ்வினருக்காக சமை. சரஸ்வதிக்காக சமை. சிறந்த காவலன் இந்திரனுக்காக சமை.

19.2

परीतो षिञ्चता सुतꣳ सोमो य ऽ उत्तमꣳ हविः ।
दधन्वान् यो नर्यो अप्स्व् अन्तर् आ सुषाव सोमम् अद्रिभिः ॥ १९.२ ॥

பிழியப்பட்ட சோமத்தை எல்லா பக்கமும் சொரிக. உயர்ந்த அவியான சோமம் அது. நீரினுள் கல்லுகளால் பிழியப்பட்ட ஓடும் மனிதருக்குரிய சோமத்தைப் பிழிந்தவன்.

19.3

वायोः पूतः पवित्रेण प्रत्यङ्क् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ।
वायोः पूतः पवित्रेण प्राङ् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥ १९.३ ॥

வாயுவின் வடிகட்டியால் தூய்மையான சோமம், உள்நோக்கி மிக விரைவாக ஓடுவது. இந்திரனின் இணை நண்பன். வாயுவின் வடிகட்டியால் தூய்மையான சோமம், முன்நோக்கி மிக விரைவாக ஓடுவது. இந்திரனின் இணை நண்பன்.

19.4

पुनाति ते परिस्रुतꣳ सोमꣳ सूर्यस्य दुहिता ।
वारेण शश्वता तना ॥ १९.४ ॥

சூரியனின் மகள் உனக்காக சுற்றி ஓடும் சோமத்தை நிலையான வடிகட்டியால் தூய்மைப்படுத்துகிறாள்.

19.5

ब्रह्म क्षत्रं पवते तेज ऽ इन्द्रियꣳ सुरया सोमः सुत ऽ आसुतो मदाय ।
शुक्रेण देव देवताः पिपृग्धि रसेनान्नं यजमानाय धेहि ॥ १९.५ ॥

பிரம்மம், க்ஷத்ரம், தேஜஸ், இந்திரியம் ஆகியவற்றுக்காக சோமம் பாய்கிறது; மதத்திற்காக சுரையுடன் பிழியப்பட்டு ஊற்றப்பட்ட சோமம். தேவனே, ஒளிரும் சோமத்தால் தேவர்களை நிறைவு செய். சாற்றால் யஜமானனுக்கு உணவை வை.

19.6

कुविद् अङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ।
ऽ एष ते योनिस् तेजसे त्वा वीर्याय त्वा बलाय त्वा ॥ १९.६ ॥

நிச்சயமாக, அன்பனே, யவம் உடையவர்கள் யவத்தை வரிசைப்படி பிரித்து அடிப்பது போல, இங்கிங்கே இவர்களுக்கு உணவுகளைச் செய்வாயாக; பர்ஹிஸின் அருகே நமஸ்கார வார்த்தையால் யஜிப்பவர்களுக்கு. நீ உபயாம-பாத்திரத்தால் கிரகிக்கப்பட்டவன்; அசுவிகளுக்காக, சரஸ்வதிக்காக, இந்திரனுக்காக, சுத்ராமனுக்காக உன்னை. இதுவே உன் இடம்; தேஜஸுக்காக உன்னை, வீர்யத்திற்காக உன்னை, பலத்திற்காக உன்னை.

19.7

नाना हि वां देवहितꣳ सदस् कृतं मा सꣳ सृक्षाथां परमे व्योमन् ।
सुरा त्वम् असि शुष्मिणी सोम ऽ एष मा मा हिꣳसीः स्वां योनिम् आविशन्ती ॥ १९.७ ॥

உங்கள் இருவருக்கும் தேவர்களுக்கு நலமான இருக்கைகள் வெவ்வேறாகச் செய்யப்பட்டுள்ளன; உயர்ந்த வானில் நீங்கள் இருவரும் என்னுடன் கலக்காதீர்கள். நீ சுரை, வலிமையுள்ளவள்; இது சோமன். உன் சொந்த இடத்தில் நுழைந்து என்னை காயப்படுத்தாதே.

19.8

उपयामगृहीतो ऽस्य् आश्विनं तेजः सारस्वतं वीर्यम् ऐन्द्रं बलम् ।
एष ते योनिर् मोदाय त्वानन्दाय त्वा महसे त्वा ॥ १९.८ ॥

நீ உபயாம-பாத்திரத்தால் கிரகிக்கப்பட்டவன்; நீ அசுவிகளின் தேஜஸ், சரஸ்வதியின் வீர்யம், இந்திரனின் பலம். இதுவே உன் இடம்; மகிழ்ச்சிக்காக உன்னை, ஆனந்தத்திற்காக உன்னை, மகிமைக்காக உன்னை.

19.9

तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
वीर्यम् असि वीर्यं मयि धेहि ।
बलम् असि बलं मयि धेहि ।
ओजो ऽस्य् ओजो मयि धेहि ।
मन्युर् असि मन्युं मयि धेहि ।
सहो ऽसि सहो मयि धेहि ॥ १९.९ ॥

நீ தேஜஸ், என்னில் தேஜஸை வைப்பாயாக. நீ வீர்யம், என்னில் வீர்யத்தை வைப்பாயாக. நீ பலம், என்னில் பலத்தை வைப்பாயாக. நீ ஓஜஸ், என்னில் ஓஜஸை வைப்பாயாக. நீ மன்யு, என்னில் மன்யுவை வைப்பாயாக. நீ சஹஸ், என்னில் சஹஸை வைப்பாயாக.

19.10

या व्याघ्रं विषूचिकोभौ वृकं च रक्षति ।
श्येनं पतत्रिणꣳ सिꣳहꣳ सेमं पात्व् अꣳहसः ॥ १९.१० ॥

புலி, விஷூசிகை, இருவரையும், ஓநாயையும் காக்கின்றவள், பருந்தையும் பறவையையும் சிங்கத்தையும் காக்கின்றவள், அவள் இவனை துன்பத்திலிருந்து காப்பாளாக.

19.11

यद् आपिपेष मातरं पुत्रः प्रमुदितो धयन् ।
एतत् तद् अग्ने ऽ अनृणो भवाम्य् अहतौ पितरौ मया ।
सम्पृच स्थ सं मा भद्रेण पृङ्क्त ।
विपृच स्थ वि मा पाप्मना पृङ्क्त ॥ १९.११ ॥

மகன் மகிழ்ச்சியுடன் பால் குடித்தபடி தாயை அழுத்துவது போல, அக்னியே, நான் கடனற்றவனாகிறேன்; என்னால் பெற்றோர் காயமின்றி இருக்கட்டும். நீங்கள் இணைந்தவர்கள், என்னை நலத்தோடு இணைப்பாயாக. நீங்கள் பிரிந்தவர்கள், என்னை பாவத்திலிருந்து பிரிப்பாயாக.

19.12

देवा यज्ञम् अतन्वत भेषजं भिषजाश्विना ।
वाचा सरस्वती भिषग् इन्द्रायेन्द्रियाणि दधतः ॥ १९.१२ ॥

தேவர்கள் யாகத்தை விரித்தனர், மருந்தை; மருத்துவர்களாகிய அஸ்வினிகள் விரித்தனர்; வாக்கால் சரஸ்வதி மருத்துவராக இருந்தாள்; இந்திரனுக்காக புலன்களை நிலைநிறுத்தியவராக.

19.13

दीक्षायै रूपꣳ शष्पाणि प्रायणीयस्य तोक्मानि ।
क्रयस्य रूपꣳ सोमस्य लाजाः सोमाꣳशवो मधु ॥ १९.१३ ॥

தீட்சையின் வடிவம் புல் முளைகள்; பிரயாணீய கர்மத்தின் முளைகள்; கொள்முதலின் வடிவம் சோமத்தின் பொரிகள்; சோமத்தின் பகுதிகளும் தேனும்.

19.14

आतिथ्यरूपं मासरं महावीरस्य नग्नहुः ।
रूपम् उपसदाम् एतत् तिस्रो रात्रीः सुरासुता ॥ १९.१४ ॥

ஆதித்ய வடிவம் மாசரம்; மகாவீரரின் நக்னஹு. உபசத்துகளின் வடிவம் இது; சுராவைப் பிழியும் மூன்று இரவுகள்.

19.15

सोमस्य रूप क्रीतस्य परिस्रुत् परि षिच्यते ।
अश्विभ्यां दुग्धं भेषजम् इन्द्रायैन्द्रꣳ सरस्वत्या ॥ १९.१५ ॥

சோமத்தின் வடிவம் வாங்கப்பட்ட சோமத்தின் பரிஸ்ருத்; அது சுற்றிலும் வார்க்கப்படுகிறது. அசுவின்களுக்குப் பாலே மருந்து; இந்திரனுக்கு ஐந்திரம், சரஸ்வதிக்கும்.

19.16

आसन्दी रूपꣳ राजासन्द्यै वेद्यै कुम्भी सुराधानी ।
अन्तर ऽ उत्तरवेद्या रूपं कारोतरो भिषक् ॥ १९.१६ ॥

ஆசந்தி வடிவம்; ராஜாசந்திக்கும் வேதிக்கும் கும்பி, சுராதானி. உத்தரவேதியின் இடையில் வடிவம் காரோதர பிஷக்.

19.17

वेद्या वेदिः सम् आप्यते बर्हिषा बर्हिर् इन्द्रियम् ।
यूपेन यूप ऽ आप्यते प्रणीतो ऽ अग्निर् अग्निना ॥ १९.१७ ॥

வேதியால் வேதி நிறைவு பெறுகிறது; பர்ஹியால் பர்ஹி, இந்திரியத்தால். யூபத்தால் யூபம் நிறைவு பெறுகிறது; பிரணீத அக்கினியால் அக்கினி.

19.18

हविर्धानं यद् अश्विनाग्नीध्रं यत् सरस्वती ।
इन्द्रायैन्द्रꣳ सदस् कृतं पत्नीशालं गार्हपत्यः ॥ १९.१८ ॥

அசுவினர்களுடையதான ஹவிர்தானம், சரஸ்வதியுடையதான ஆக்னீத்ரம். இந்திரனுக்கான ஐந்திர சதஸ் செய்யப்பட்டது; பத்னீசாலை கார்ஹபத்யம்.

19.19

प्रैषेभिः प्रैषान् आप्नोत्य् आप्रीभिर् आप्रीर् यज्ञस्य ।
प्रयाजेभिर् अनुयाजान् वषट्कारेभिर् आहुतीः ॥ १९.१९ ॥

பிரைஷ மந்திரங்களால் பிரைஷங்களை அடைகிறான்; யாகத்தின் ஆப்ரீ மந்திரங்களால் ஆப்ரீகளை. பிரயாஜங்களால் அனுயாஜங்கள்; வஷட்காரங்களால் ஆகுதிகள்.

19.20

पशुभिः पशून् आप्नोति पुरोडाशैर् हवीꣳष्य् आ ।
छन्दोभिः सामिधेनीर् याज्याभिर् वषट्कारान् ॥ १९.२० ॥

விலங்குகளால் விலங்குகளையும், புரோடாசங்களால் ஹவிஸ்களையும் அடைகிறான்; சந்தஸ்களால் சாமிதேனிகளையும், யாஜ்யைகளால் வஷட்காரங்களையும்.

19.21

धानाः करम्भः सक्तवः परीवापः पयो दधि ।
सोमस्य रूपꣳ हविष आमिक्षा वाजिनं मधु ॥ १९.२१ ॥

தானா, கரம்பம், சக்து, பரிவாபம், பால், தயிர் — இவை சோமத்தின் வடிவம்; ஹவிஸின் வடிவம் ஆமிக்ஷா, வாஜினம் மற்றும் தேன்.

19.22

धानानाꣳ रूपं कुवलं परीवापस्य गोधूमाः ।
सक्तूनाꣳ रूपं बदरम् उपवाकाः करम्भस्य ॥ १९.२२ ॥

தானாக்களின் வடிவம் குவலம் (இலந்தை); பரிவாபத்தின் வடிவம் கோதுமை; சக்துக்களின் வடிவம் பதரம்; கரம்பத்தின் வடிவம் உபவாகம்.

19.23

पयसो रूपं यद् यवा दध्नो रूपं कर्कन्धूनि ।
सोमस्य रूपं वाजिनꣳ सौम्यस्य रूपम् आमिक्षा ॥ १९.२३ ॥

பாலின் வடிவம் யவம் (பார்லி); தயிரின் வடிவம் கர்கந்து; சோமத்தின் வடிவம் வாஜினம்; சௌம்யத்தின் வடிவம் ஆமிக்ஷா.

19.24

आ श्रावयेति स्तोत्रियाः प्रत्याश्रावो ऽ अनुरूपः ।
यजेति धाय्यारूपं प्रगाथा येयजामहाः ॥ १९.२४ ॥

'ஆ ஷ்ராவய' என்பது ஸ்தோத்ரியங்களின் வடிவம்; பிரத்யாஷ்ராவம் அதற்கு ஏற்றது. 'யஜ' என்பது தாய்யாவின் வடிவம்; பிரகாதங்கள் யேயஜாமஹம்.

19.25

अर्धऽऋचैर् उक्थानाꣳ रूपं पदैर् आप्नोति निविदः ।
प्रणवैः शस्त्राणाꣳ रूपं पयसा सोम आप्यते ॥ १९.२५ ॥

அரை-ருக்குகளால் உக்தங்களின் வடிவம்; பதங்களால் நிவித்கள்; பிரணவங்களால் சஸ்த்ரங்களின் வடிவம்; பாலால் சோமம் அடையப்படுகிறது.

19.26

अश्विभ्यां प्रातःसवनम् इन्द्रेणैन्द्रं माध्यन्दिनम् ।
वैश्वदेवꣳ सरस्वत्या तृतीयम् आप्तꣳ सवनम् ॥ १९.२६ ॥

அஸ்வினிகளால் காலை சவனம், இந்திரனால் மத்தியந்தின (ஐந்திர) சவனம், சரஸ்வதியால் மூன்றாவது வைஸ்வதேவ சவனம் அடையப்படுகிறது.

19.27

वायव्यैर् वायव्यान् आप्नोति सतेन द्रोणकलशम् ।
कुम्भीभ्याम् अम्भृणौ सुते स्थालीभि स्थालीर् आप्नोति ॥ १९.२७ ॥

வாயவ்ய (பாத்திரங்களால்) வாயவ்யங்களை அடைகிறான்; சல்லடையாலும் த்ரோண-கலசத்தாலும், குடங்களால் அம்ப்ருண பாத்திரங்கள் சோம அழுத்தலில் அடையப்படுகின்றன; பானைகளால் பானைகள் அடையப்படுகின்றன.

19.28

यजुर्भिर् आप्यन्ते ग्रहा ग्रहै स्तोमाश् च विष्टुतीः ।
छन्दोभिर् उक्थाशस्त्राणि साम्नावभृथऽआप्यते ॥ १९.२८ ॥

யஜுஸ்களால் கிரஹங்கள் அடையப்படுகின்றன; கிரஹங்களால் ஸ்தோமங்களும் விஷ்டுதிகளும்; சந்தஸ்களால் உக்தங்களும் சஸ்திரங்களும்; சாமத்தால் அவபிருத நீராட்டில் (இவை அனைத்தும்) அடையப்படுகின்றன.

19.29

इडाभिर् भक्षान् आप्नोति सूक्तवाकेनाशिषः ।
शंयुना पत्नीसंयाजान्त् समिष्टयजुषा सꣳस्थाम् ॥ १९.२९ ॥

இடா (மந்திரங்)களால் பக்ஷங்களை அடைகிறான்; சூக்தவாகத்தால் ஆசிஸ்கள்; சம்யுவால் பத்னீ-சம்யாஜங்கள்; சமிஷ்டயஜுஸால் சம்ஸ்தா (நிறைவு).

19.30

व्रतेन दीक्षाम् आप्नोति दीक्षयाप्नोति दक्षिणाम् ।
दक्षिणा श्रद्धाम् आप्नोति श्रद्धया सत्यम् आप्यते ॥ १९.३० ॥

விரதத்தால் தீட்சையை அடைகிறான்; தீட்சையால் தக்ஷிணையை அடைகிறான்; தக்ஷிணையால் சிரத்தையை அடைகிறான்; சிரத்தையால் சத்தியம் அடையப்படுகிறது.

19.31

एतावद् रूपं यज्ञस्य यद् देवैर् ब्रह्मणा कृतम् ।
तद् एतत् सर्वम् आप्नोति यज्ञे सौत्रामणी सुते ॥ १९.३१ ॥

தேவர்கள் பிரம்மத்தால் செய்த யஜ்ஞத்தின் எவ்வளவு வடிவம் உண்டோ, அதனை அனைத்தையும் அடைகிறான்; யஜ்ஞத்தில் சௌத்ராமணி சோம அழுத்தலில்.

19.32

सुरावन्तं बर्हिषदꣳ सुवीरं यज्ञꣳ हिन्वन्ति महिषा नमोभिः ।
दधानाः सोमं दिवि देवतासु मदेमेन्द्रं यजमानाः स्वर्काः ॥ १९.३२ ॥

சுரையுடன் கூடியவரும், தர்ப்பையில் அமர்பவரும், நல்ல வீரர்களை உடையவரும் ஆன யாகத்தை பெரியோர்கள் வணக்கங்களுடன் தூண்டுகிறார்கள். தேவர்களிடையே, வானத்தில் சோமத்தைத் தாங்கி, சுவர்க்கத்தை விரும்பும் யஜமானர்களாகிய நாங்கள் இந்திரனுடன் மகிழ்வோமாக.

19.33

यस् ते रसः सम्भृत ऽ ओषधीषु सोमस्य शुष्मः सुरया सुतस्य ।
तेन जिन्व यजमानं मदेन सरस्वतीम् अश्विनाव् इन्द्रम् अग्निम् ॥ १९.३३ ॥

மூலிகைகளில் சேர்ந்த உன் சாறும், சுரையுடன் பிழியப்பட்ட சோமத்தின் வலிமையும் எதுவோ, அதனால் யஜமானனை மகிழ்ச்சியுடன் புத்துயிர் பெறச் செய். சரஸ்வதி, இரு அஸ்வின்கள், இந்திரன், அக்னி ஆகியோரையும் (அவ்வாறே செய்).

19.34

यम् अश्विना नमुचेर् आसुराद् अधि सरस्वत्य् असुनोद् इन्द्रियाय ।
इमं तꣳ शुक्रं मधुमन्तम् इन्दुꣳ सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३४ ॥

நமுசி என்ற அசுரனிடமிருந்து அஸ்வின்களும் சரஸ்வதியும் இந்திரிய பலத்திற்காக பிழிந்த அந்த பிரகாசமான, இனிய துளியுள்ள அரசனாகிய சோமத்தை இங்கே நான் உண்கிறேன்.

19.35

यद् अत्र रिप्तꣳ रसिनः सुतस्य यद् इन्द्रो ऽ अपिबच्छचीभिः ।
अहं तद् अस्य मनसा शिवेन सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३५ ॥

இங்கே சாறுள்ள சோமம் பிழிந்த பின் எஞ்சியிருப்பது எதுவோ, இந்திரன் தன் சக்திகளால் எதை அருந்தினானோ, அதை நான் நல்ல மனத்துடன் இங்கே உண்கிறேன் — அந்த அரசன் சோமத்தை.

19.36

पितृभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
पितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
प्रपितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
अक्षन् पितरः ।
ऽअमीमदन्त पितरः ।
ऽअतीतृपन्त पितरः ।
पितरः शुन्धध्वम् ॥ १९.३६ ॥

ஸ்வதாவை ஏற்கும் தந்தையருக்கு ஸ்வதாவும் வணக்கமும். ஸ்வதாவை ஏற்கும் பாட்டன்மார்களுக்கு ஸ்வதாவும் வணக்கமும். ஸ்வதாவை ஏற்கும் முப்பாட்டன்மார்களுக்கு ஸ்வதாவும் வணக்கமும். தந்தையர் உண்டனர். தந்தையர் மகிழ்ந்தனர். தந்தையர் முழு திருப்தி அடைந்தனர். ஓ தந்தையரே, தூய்மையடையுங்கள்.

19.37

पुनन्तु मा पितरः सोम्यासः पुनन्तु मा पितामहाः ।
पुनन्तु प्रपितामहाः पवित्रेण शतायुषा ।
पुनन्तु मा पितामहाः सोम्यासः पुनन्तु प्रपितामहाः ।
पवित्रेण शतायुषा विश्वम् आयुर् व्यश्नवै ॥ १९.३७ ॥

சோமத்தோடு தொடர்புடைய தந்தையர் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். சோமத்தோடு தொடர்புடைய பாட்டன்மார் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். முப்பாட்டன்மார் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும், தூய்மையூட்டும் நூலோடும் நூறாண்டு வாழ்நாளோடும். பாட்டன்மார் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும், சோமத்தோடு தொடர்புடைய முப்பாட்டன்மார் தூய்மைப்படுத்தட்டும். தூய்மையூட்டும் நூலோடும் நூறாண்டு வாழ்நாளோடும் முழு ஆயுளையும் நான் அடைவேனாக.

19.38

अग्न ऽ आयूꣳषि पवस ऽ आ सुवोर्जम् इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥ १९.३८ ॥

ஓ அக்னியே, ஆயுளைத் தூய்மைப்படுத்து; எங்களுக்கு வலிமையையும் உணவையும் தூண்டு. தீய நாய்களை (தீயோரை) தூரத்தில் விரட்டு.

19.39

पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनसा धियः ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि जातवेदः पुनीहि मा ॥ १९.३९ ॥

தேவர்களாகிய மக்கள் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். மனமும் எண்ணங்களும் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். எல்லா உயிர்களும் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். ஓ ஜாதவேதஸே (அக்னியே), என்னைத் தூய்மைப்படுத்து.

19.40

पवित्रेण पुनीहि मा शुक्रेण देव दीद्यत् ।
अग्ने क्रत्वा क्रतूँ२ऽर् अनु ॥ १९.४० ॥

ஓ தேவனே, ஒளிர்பவனே, தூய்மைப்படுத்தும் ஒளிமிக்க நெருப்பால் என்னைத் தூய்மைப்படுத்து. ஓ அக்னியே, உறுதியுடன், சங்கல்பங்களைப் பின்பற்றி.

19.41

यत् ते पवित्रम् अर्चिष्य् अग्ने विततम् अन्तरा ।
ब्रह्म तेन पुनातु मा ॥ १९.४१ ॥

அக்னியே, உன் சுடரில் விரிந்து நிற்கும் அந்தப் பவித்திரத்தால் பிரம்மம் என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்.

19.42

पवमानः सो ऽ अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः ।
यः पोता स पुनातु मा ॥ १९.४२ ॥

இன்று நமக்காக பவித்திரத்தால் தூய்மைப்படுத்தும், எல்லாவற்றையும் காணும் அந்தப் பவமானன் — தூய்மைப்படுத்துபவன் — அவனே என்னைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்.

19.43

उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
मां पुनीहि विश्वतः ॥ १९.४३ ॥

தேவா சவிதாவே, பவித்திரத்தாலும் சவத்தாலும் இரண்டாலும் என்னை எல்லாப் பக்கமும் தூய்மைப்படுத்து.

19.44

वैश्वदेवी पुनती देव्य् आगाद् यस्याम् इमा बह्व्यस् तन्वो वीतपृष्ठाः ।
तया मदन्तः सधमादेषु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.४४ ॥

சகல தேவர்களுக்குரிய, தூய்மைப்படுத்தும் தேவி வந்துள்ளாள்; அவளிடம் இந்தப் பல உடல்கள் — புள்ளிகள் நிறைந்த முதுகுகளுடன் — உள்ளன. அவளால் மகிழ்ந்து, சதமாதங்களில் (கூட்ட விருந்துகளில்) செல்வங்களுக்கு நாங்கள் அதிபதிகள் ஆகட்டும்.

19.45

ये समानाः समनसः पितरो यमराज्ये ।
तेषां लोकः स्वधा नमो यज्ञो देवेषु कल्पताम् ॥ १९.४५ ॥

யமராஜ்யத்தில் உள்ள, ஒரே மனமுடைய, ஒத்த பித்ருக்கள் — அவர்களுடைய உலகம், ஸ்வதா, நமஸ்காரம், யாகம் தேவர்களிடையே ஏற்புடையதாகட்டும்.

19.46

ये समानाः समनसो जीवा जीवेषु मामकाः ।
तेषाꣳ श्रीर् मयि कल्पताम् अस्मिँल्लोके शतꣳ समाः ॥ १९.४६ ॥

ஒத்த, ஒரே மனமுடைய, உயிருடன் இருக்கும் என்னவர்களான, உயிருள்ளவர்களிடையே உள்ளவர்கள் — அவர்களுடைய ஸ்ரீ என்னில் ஏற்புடையதாகட்டும்; இந்த உலகில் நூறு ஆண்டுகள்.

19.47

द्वे सृती ऽ अशृणवं पितॄणाम् अहं देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
ताभ्याम् इदं विश्वम् एजत् सम् एति यद् अन्तरा पितरं मातरं च ॥ १९.४७ ॥

பிதுர்களுடையவும், தேவர்களுடையவும், மனிதர்களுடையவும் இரண்டு வழிகளை நான் கேட்டிருக்கிறேன். அவ்விரண்டினாலேயே இந்த அசைவுள்ள அனைத்தும் இயங்குகிறது; தந்தைக்கும் தாய்க்கும் இடையில் உள்ளதும் அவற்றிலிருந்தே கூடுகிறது.

19.48

इदꣳ हविः प्रजननं मे ऽ अस्तु दशवीरꣳ सर्वगणꣳ स्वस्तये ।
आत्मसनि प्रजासनि पशुसनि लोकसन्य् अभयसनि ।
अग्निः प्रजां बहुलां मे करोत्व् अन्नं पयो रेतो ऽ अस्मासु धत्त ॥ १९.४८ ॥

இந்த அவியே எனக்கு சந்ததியை உண்டாக்கட்டும்; பத்து வீரர்களும் அனைத்துக் குழுவும் நன்மைக்காக. ஆன்ம லாபம், சந்ததி லாபம், கால்நடை லாபம், உலக லாபம், அபய லாபம் உண்டாகட்டும். அக்னி என் சந்ததியைப் பெருக்கட்டும்; எங்களில் உணவையும் பாலையும் விந்தையும் வைக்கட்டும்.

19.49

उद् ईरताम् ऽ अवर उत् परास ऽ उन् मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ऽ ईयुर् अवृका ऽ ऋतज्ञास् ते नो ऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १९.४९ ॥

கீழுள்ள, மேலுள்ள, நடுவுள்ள சோமத்திற்குரிய பிதுர்கள் எழட்டும். உயிரைப் பெற்றுச் சென்றவர்களும், கொடுமையற்றவர்களும், ருதத்தை அறிந்தவர்களுமான அவர்கள் அழைப்புகளில் எங்களைக் காக்கட்டும்.

19.50

अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा ऽ अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः ।
तेषां वयꣳ सुमतौ यज्ञियानाम् अपि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ १९.५० ॥

எங்கள் அங்கிரசர், நவக்வர், அதர்வர், பிருகு பிதுர்கள் — சோமத்திற்குரியவர்கள். யாகத்திற்குரிய அவர்களின் நல்லருளிலும், நல்ல மனநிலையிலும் நாங்களும் இருப்போமாக.

19.51

ये नः पूर्वे पितरः सोम्यासो ऽनूहिरे सोमपीथं वसिष्ठाः ।
तेभिर् यमः सꣳरराणो हवीꣳष्य् उशन्न् उशद्भिः प्रतिकामम् अत्तु ॥ १९.५१ ॥

எங்கள் முன்னோர்களாகிய சோமத்தை விரும்பிய பித்ருக்கள், சோமம் பருகிய வசிஷ்டர்கள், அவர்களுடன் மகிழ்ந்த யமன் விரும்புவோருடன் விரும்பியபடி ஹவிஸ்களை உண்ணட்டும்.

19.52

त्वꣳ सोम प्र चिकितो मनीषा त्वꣳ रजिष्ठम् अनु नेषि पन्थाम् ।
तव प्रणीती पितरो न ऽ इन्दो देवेषु रत्नम् अभजन्त धीराः ॥ १९.५२ ॥

சோமனே, நீ அறிவால் தெளிந்தவன்; நீ எங்களை நேரான வழியில் நடத்துகிறாய். உன் வழிகாட்டுதலால் எங்கள் ஞானியான பித்ருக்கள் தேவர்களிடையே செல்வத்தைப் பெற்றனர்.

19.53

त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः ।
वन्वन्न् अवातः परिधीँ२ऽर् अपोर्णु वीरेभिर् अश्वैर् मघवा भवा नः ॥ १९.५३ ॥

சோமனே, உன்னாலேயே எங்கள் முன்னோர்களாகிய ஞானிகள் செயல்களைச் செய்தனர். பவமானனே, தடையின்றி வேலிகளைத் திறந்து, வீரக் குதிரைகளுடன் எங்களுக்குச் செல்வமுள்ளவனாக இரு.

19.54

त्वꣳ सोम पितृभिः संविदानो ऽनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ।
तस्मै त ऽ इन्दो हविषा विधेम वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.५४ ॥

சோமனே, பித்ருக்களுடன் ஒத்துப்போய் நீ வானையும் பூமியையும் எங்கும் விரித்தாய். இந்துவே, உனக்காக நாங்கள் ஹவிஸ்ஸால் வழிபடுவோம்; நாங்கள் செல்வங்களுக்கு அதிபதிகளாவோம்.

19.55

बर्हिषदः पितर ऽ ऊत्य् अर्वाग् इमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त ऽ आ गतावसा शंतमेनाथा नः शं योर् अरपो दधात ॥ १९.५५ ॥

பர்ஹிஸ் மீது அமர்ந்த பித்ருக்களே, பாதுகாப்புடன் இங்கே வாருங்கள். உங்களுக்காக இந்த ஹவ்யங்களைச் செய்தோம்; இவற்றை ஏற்றருளுங்கள். மிகவும் மங்களகரமான பாதுகாப்புடன் வந்து, எங்களுக்கு அமைதியும் நலனும் குற்றமின்மையும் அளியுங்கள்.

19.56

आहं पितॄन् सुविदत्राꣳ२ऽ अवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त ऽ इहागमिष्ठाः ॥ १९.५६ ॥

நல்ல கொடையாளிகளான பிதிரர்களை நான் கண்டடைந்தேன்; விஷ்ணுவின் பேரனையும் அவருடைய அடியையும் கண்டேன். தர்ப்பையில் அமர்ந்து, சுதமான சோமத்தின் மூலமும் ஸ்வதையின் மூலமும் பங்குபெறும் அவர்கள் இங்கே வர மிகவும் விரும்புகின்றனர்.

19.57

उपहूताः पितरः सोम्यासो बर्हिष्येषु निधिषु प्रियेषु ।
त ऽ आ गमन्तु त ऽ इह श्रुवन्त्व् अधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५७ ॥

அழைக்கப்பட்ட சோமத்துடன் தொடர்புடைய பிதிரர்கள், தர்ப்பைப் பிரியமான இருக்கைகளில் அமரட்டும். அவர்கள் இங்கு வந்து கேட்கட்டும், பேசட்டும்; எங்களைக் காக்கட்டும்.

19.58

आ यन्तु नः पितरः सोम्यासोऽग्निष्वात्ताः पथिभिर् देवयानैः ।
अस्मिन् यज्ञे स्वधया मदन्तो ऽधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५८ ॥

சோமத்துடன் தொடர்புடைய, அக்னிஷ்வாத்த பிதிரர்கள் தேவயான வழிகளின் மூலம் எங்களிடம் வரட்டும். இந்த யாகத்தில் ஸ்வதையால் மகிழ்ந்தவர்களாக அவர்கள் பேசட்டும்; எங்களைக் காக்கட்டும்.

19.59

अग्निष्वात्ताः पितर ऽ एह गच्छत सदः-सदः सदत सुप्रणीतयः ।
अत्ता हवीꣳषि प्रयतानि बर्हिष्य् अथा रयिꣳ सर्ववीरं दधातन ॥ १९.५९ ॥

அக்னிஷ்வாத்த பிதிரர்களே, இங்கு வாருங்கள்; ஒவ்வொரு இருக்கையிலும் அமருங்கள், நன்கு வழிநடத்தப்பட்டவர்களாக. தர்ப்பையில் அர்ப்பிக்கப்பட்ட ஹவிஸ்களை உண்ணுங்கள்; பின் எல்லா வீரப் புதல்வர்களுடன் கூடிய செல்வத்தை எங்களுக்கு அளியுங்கள்.

19.60

ये ऽ अग्निष्वात्ता ये ऽ अनग्निष्वात्ता मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
तेभ्यः स्वराड् असुनीतिम् एतां यथावशं तन्वं कल्पयाति ॥ १९.६० ॥

அக்னிஷ்வாத்தர்களும் அனக்னிஷ்வாத்தர்களுமான, வானின் நடுவில் ஸ்வதையால் மகிழ்பவர்களுக்கு, சுவராட் இந்த உயிர்ப்பை நடத்தும் வழியையும், விரும்பியபடியான உடலையும் அமைக்கட்டும்.

19.61

अग्निष्वात्ताꣳ ऋतुमतो हवामहे नाराशꣳसे सोमपीथं य ऽ आशुः ।
ते नो विप्रासः सुहवा भवन्तु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.६१ ॥

அக்னிஷ்வாத்த முன்னோர்களையும், பருவங்களுடன் கூடியவர்களையும் நாம் அழைக்கிறோம். சோமபானத்திற்கு விரைந்து வரும் நாராசம்சரை அழைக்கிறோம். அந்த விப்ரர்கள் எமக்கு எளிதில் அழைக்கத்தக்கவர்களாக இருக்கட்டும்; நாங்கள் செல்வங்களின் தலைவர்களாக இருப்போமாக.

19.62

आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येमं यज्ञम् अभि गृणीत विश्वे ।
मा हिꣳसिष्ट पितरः केन चिन् नो यद्व ऽ आगः पुरुषता कराम ॥ १९.६२ ॥

வலப்புறமாக முழந்தாளிட்டு அமர்ந்து இந்த யாகத்தைப் புகழுங்கள், அனைத்துப் பிதுர்களே. நாங்கள் மனிதத்தன்மையால் உங்களுக்கு எதிராகச் செய்த குற்றத்தால் எங்களுக்கு எவ்விதத் தீங்கும் செய்யாதீர்கள்.

19.63

आसीनासो ऽ अरुणीनाम् उपस्थे रयिं धत्त दाशुषे मर्त्याय ।
पुत्रेभ्यः पितरस् तस्य वस्वः प्र यच्छत त ऽ इहोर्जं दधात ॥ १९.६३ ॥

அருணிகளின் மடியில் அமர்ந்திருக்கும் பிதுர்களே, கொடையளிக்கும் மனிதனுக்குச் செல்வத்தை அளியுங்கள். அந்தச் செல்வத்திலிருந்து உங்கள் மக்களுக்குக் கொடுங்கள்; அவர்கள் இங்கே எங்களுக்கு வலிமையும் உணவும் அளிக்கட்டும்.

19.64

यम् अग्ने कव्यवाहन त्वं चिन् मन्यसे रयिम् ।
तं नो गीर्भिः श्रवाय्यं देवत्रा पनया युजम् ॥ १९.६४ ॥

ஓ அக்னியே, கவ்யவாஹனனே, நீ எந்தச் செல்வத்தை நல்லதாகக் கருதுகிறாயோ, அதை எங்களுக்காகப் பாடல்களால் புகழ்ந்தேற்று; புகழத்தக்க அந்தச் செல்வத்தை தேவர்களிடையே, நண்பனாக இருக்கும் எங்களுக்காகப் போற்று.

19.65

यो ऽ अग्निः कव्यवाहनः पितॄन् यक्षद् ऋतावृधः ।
प्रेद् उ हव्यानि वोचति देवेभ्यश् च पितृभ्य ऽ आ ॥ १९.६५ ॥

கவ்யவாஹனனாகிய அக்னி, ரிதத்தை வளர்க்கும் பிதுர்களை வழிபடுகிறானோ, அவன் தேவர்களுக்கும் பிதுர்களுக்கும் ஹவ்யங்களை இங்கே அறிவிக்கிறான்.

19.66

त्वम् अग्न ऽ ईडितः कव्यवाहनावाड् हव्यानि सुरभीणि कृत्वी ।
प्रादाः पितृभ्यः स्वधया ते ऽ अक्षन्न् अद्धि त्वं देव प्रयता हवीꣳषि ॥ १९.६६ ॥

அக்னியே, நீ புகழ்ந்து அழைக்கப்பட்டவன்; கவ்யவாஹனன். நறுமணமுள்ள ஹவிஸ்களை ஆக்கி ஸ்வதையுடன் பிதர்களுக்கு அளித்தாய்; அவர்கள் உண்டனர். தேவனே, பக்தியுடன் அளிக்கப்பட்ட ஹவிஸ்களை நீயும் உண்.

19.67

ये चेह पितरो ये च नेह याꣳश् च विद्म याꣳ२ऽ उ च न प्रविद्म ।
त्वं वेत्थ यति ते जातवेदः स्वधाभिर् यज्ञꣳ सुकृतं जुषस्व ॥ १९.६७ ॥

இங்குள்ள பிதர்களும், இங்கில்லாத பிதர்களும், நாம் அறிந்தவர்களும், முழுவதும் அறியாதவர்களும் — ஜாதவேதனே, அவர்கள் எத்தனை என்று நீ அறிவாய். ஸ்வதா ஆகுதிகளால் இந்த நல்ல யாகத்தை ஏற்றுக்கொள்.

19.68

इदं पितृभ्यो नमो ऽ अस्त्व् अद्य ये पूर्वासो य ऽ उपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्य् आ निषत्ता ये वा नूनꣳ सुवृजनासु विक्षु ॥ १९.६८ ॥

இன்று இந்த வணக்கம் பிதர்களுக்கு உரியதாகட்டும் — முன்னே சென்றவர்களுக்கும், பின்னே சென்றவர்களுக்கும், பூமி உலகில் அமர்ந்திருப்பவர்களுக்கும், நல்ல குடியிருப்புகளில் இப்போது இருப்பவர்களுக்கும்.

19.69

अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो ऽ अग्न ऽ ऋतम् आशुषाणाः ।
शुचीदयन् दीधितिम् उक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो ऽ अरुणीर् अप व्रन् ॥ १९.६९ ॥

பின்னர், தொலைதூரம் சென்ற நம் பழைய பிதர்கள் ரிதத்தை அடைந்து, உக்த ஓதல்களை ஓதி, ஒளிமிக்க ஒளியை வெளிப்படுத்தியது போல, அக்னியே, பூமியைப் பிளந்து செந்நிற (உஷஸ்) கதவுகளைத் திறந்தனர்.

19.70

उशन्तस् त्वा नि धीमह्य् उशन्तः सम् इधीमहि ।
उशन्न् उशत ऽ आ वह पितॄन् हविषे ऽ अत्तवे ॥ १९.७० ॥

விருப்பத்தோடு உன்னை நாங்கள் நிறுவுகிறோம்; விருப்பத்தோடு உன்னை நன்கு மூட்டுகிறோம். விருப்பமுள்ள அக்னியே, விரும்புகின்ற பிதர்களை ஹவிஸ் உண்ண இங்கே கொண்டு வா.

19.71

अपां फेनेन नमुचेः शिर ऽ इन्द्रोद् अवर्तयः ।
विश्वा यद् अजय स्पृधः ॥ १९.७१ ॥

இந்திரா, நீர் நுரையால் நமுசியின் தலையைத் துண்டித்தாய், நீ எல்லா எதிரிகளையும் வென்றபோது.

19.72

सोमो राजामृतꣳ सुत ऽ ऋजीषेणाजहान् मृत्युम् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७२ ॥

அரசன் சோமன், அமுதமாகப் பிழியப்பட்டவன், ரிஜீஷத்தால் மரணத்தை விரட்டினான். ருதத்தால் உண்மையும் வலிமையும், மகிழ்விக்கும் ஒளிரும் சோமரசம் — இந்திரனின் இந்த வலிமை, இந்தப் பால், அமுதம், தேன்.

19.73

अद्भ्यः क्षीरं व्यपिबत् क्रुङ्ङ् आङ्गिरसो धिया ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७३ ॥

ஆங்கிரஸின் மகனான குரங், அறிவால் நீரிலிருந்து பாலைப் பருகினான். ருதத்தால் உண்மையும் வலிமையும், மகிழ்விக்கும் ஒளிரும் சோமரசம் — இந்திரனின் இந்த வலிமை, இந்தப் பால், அமுதம், தேன்.

19.74

सोमम् अद्भ्यो व्यपिबच् छन्दसा हꣳसः शुचिषत् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७४ ॥

தூய்மையில் வாழும் அன்னம், சந்தஸால் நீரிலிருந்து சோமத்தைப் பருகியது. ருதத்தால் உண்மையும் வலிமையும், மகிழ்விக்கும் ஒளிரும் சோமரசம் — இந்திரனின் இந்த வலிமை, இந்தப் பால், அமுதம், தேன்.

19.75

अन्नात् परिस्रुतो रसं ब्रह्मणा व्यपिबत् क्षत्रं पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७५ ॥

பிரஜாபதி உணவிலிருந்து ஒழுகும் சாறை பிரம்மத்தால் பருகினான் — க்ஷத்ரம், பால், சோமம். ருதத்தால் உண்மையும் வலிமையும், மகிழ்விக்கும் ஒளிரும் சோமரசம் — இந்திரனின் இந்த வலிமை, இந்தப் பால், அமுதம், தேன்.

19.76

रेतो मूत्रं वि जहाति योनिं प्रविशद् इन्द्रियम् ।
गर्भो जरायुणावृत ऽ उल्वं जहाति जन्मना ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७६ ॥

விந்தும் சிறுநீரும் யோனியை விட்டு நீங்குகின்றன; உள்நுழையும் இந்திரியம் (ஆற்றல்) உள்ளே செல்கிறது. கருப்பை சூழ்ந்த கரு பிறக்கும்போது சவ்வை விட்டு விடுகிறது. ரிதத்தால் உண்மை, இந்திரியம், தூய்மையான ஒளிமிக்க சோமத்தின் இந்திரனின் ஆற்றல், இதுவே பால், அமிழ்தம், தேன்.

19.77

दृष्ट्वा रूपे व्याकरोत् सत्यानृते प्रजापतिः ।
अश्रद्धाम् अनृते ऽदधाच् छ्रद्धाꣳ सत्ये प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७७ ॥

பிரஜாபதி இரண்டு வடிவங்களைக் கண்டு உண்மையையும் பொய்யையும் வேறுபடுத்தினார். பொய்யில் நம்பிக்கையின்மையை வைத்தார்; உண்மையில் பிரஜாபதி நம்பிக்கையை வைத்தார். ரிதத்தால் உண்மை, இந்திரியம், தூய்மையான ஒளிமிக்க சோமத்தின் இந்திரனின் ஆற்றல், இதுவே பால், அமிழ்தம், தேன்.

19.78

वेदेन रूपे व्यपिबत् सुतासुतौ प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७८ ॥

பிரஜாபதி வேதத்தால் இரண்டு வடிவங்களான, பிழிந்ததையும் பிழியாததையும், தனித்தனியாகப் பருகினார். ரிதத்தால் உண்மை, இந்திரியம், தூய்மையான ஒளிமிக்க சோமத்தின் இந்திரனின் ஆற்றல், இதுவே பால், அமிழ்தம், தேன்.

19.79

दृष्ट्वा परिस्रुतो रसꣳ शुक्रेण शुक्रं व्यपिबत् ।
पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७९ ॥

ஒழுகும் சாற்றைக் கண்டு பிரஜாபதி பிரகாசமான கிண்ணத்தால் பிரகாசமான சோமத்தைக் குடித்தார். பால், சோமம். ரதத்தால் சத்தியம், இந்திரியம், பிரகாசமான பானம், சோமபானத்தின்; இது இந்திரனின் இந்திரியம், பால், அமிர்தம், தேன்.

19.80

सीसेन तन्त्रं मनसा मनीषिण ऽ ऊर्णासूत्रेण कवयो वयन्ति ।
अश्विना यज्ञꣳ सविता सरस्वतीन्द्रस्य रूपं वरुणो भिषज्यन् ॥ १९.८० ॥

ஈயத்தால் நூலை, மனத்தால் ஞானிகள் கம்பளி நூலால் நெய்கிறார்கள். அஸ்வினர் யாகத்தை, சவிதாவும் சரஸ்வதியும், இந்திரனின் ரூபத்தை; வருணன் குணப்படுத்துகிறார்.

19.81

तद् अस्य रूपम् अमृतꣳ शचीभिस् तिस्रो दधुर् देवताः सꣳरराणाः ।
लोमानि शष्पैर् बहुधा न तोक्मभिस् त्वग् अस्य माꣳसम् अभवन् न लाजाः ॥ १९.८१ ॥

அதன் அந்த அமிர்த ரூபத்தை சக்திகளால் மூன்று தேவதைகள் வைத்தனர், கூட்டாக அளிப்பவர்கள். மயிர்கள் புல்லால், பல விதமாக, முளைகளைப் போல; இதன் தோலும் சதையும் பொரிந்த தானியங்களைப் போல ஆனது.

19.82

तद् अश्विना भिषजा रुद्रवर्तनी सरस्वती वयति पेशो ऽ अन्तरम् ।
अस्थि मज्जानं मासरैः कारोतरेण दधतो गवां त्वचि ॥ १९.८२ ॥

அதை அஸ்வினர், மருத்துவர்கள், ருத்திரனின் வழிகள்; சரஸ்வதி நெய்கிறாள், உட்புற அழகை. எலும்பு, மஜ்ஜை, கம்பளி நாண், கடைசல் நாண் கொண்டு வைத்து, பசுக்களின் தோலில்.

19.83

सरस्वती मनसा पेशलं वसु नासत्याभ्यां वयति दर्शतं वपुः ।
रसं परिस्रुता न रोहितं नग्नहुर् धीरस् तसरं न वेम ॥ १९.८३ ॥

சரஸ்வதி மனத்தால் அழகிய செல்வத்தை நாசத்தியர்களுடன் நெய்கிறாள், பார்க்கத் தக்க உடலை. ஒழுகும் சாற்றைப் போல சிவப்பான, நக்னஹு தீரர், தறியின் கட்டையும் நெசவுக் கோலும் போல.

19.84

पयसा शुक्रम् अमृतं जनित्रꣳ सुरया मूत्राज् जनयन्त रेतः ।
अपामतिं दुर्मतिं बाधमाना ऽ ऊवध्यं वातꣳ सब्वं तद् आरात् ॥ १९.८४ ॥

பாலால் பிரகாசமும் அமிழ்தமும், பிறப்பிக்கும் உறுப்பும்; மதுவால், சிறுநீரிலிருந்து அவர்கள் விதையை உண்டாக்கினர். நீர்ப்பாதையையும் தீய எண்ணத்தையும் விரட்டி, வீக்கத்தையும் காற்றையும், அதெல்லாம் தொலைவில் போகட்டும்.

19.85

इन्द्रः सुत्रामा हृदयेन सत्यं पुरोडाशेन सविता जजान ।
यकृत् क्लोमानं वरुणो भिषज्यन् मतस्ने वायव्यैर् न मिनाति पित्तम् ॥ १९.८५ ॥

நன்கு காக்கும் இந்திரன் இதயத்தால் உண்மையை; சவிதா புரோடாசத்தால் அதை உண்டாக்கினார். வருணன் குணப்படுத்தும்போது கல்லீரலையும் மண்ணீரலையும்; வாயவ்ய பாத்திரங்களால் சிறுநீரகங்களையும் பித்தத்தையும் கெடுப்பதில்லை.

19.86

आन्त्राणि स्थालीर् मधु पिन्वमाना गुदाः पात्राणि सुदुघा न धेनुः ।
श्येनस्य पत्रं न प्लीहा शचीभिर् आसन्दी नाभिर् उदरं न माता ॥ १९.८६ ॥

குடல்கள் சமையல் பாண்டங்கள், தேனால் நிறைந்தவை; ஆசனவாய் பாத்திரங்கள், எளிதில் பால் கறக்கும் பசுவைப் போல். பருந்தின் சிறகைப் போல் மண்ணீரல் தன் சக்திகளால்; ஆசனமும் தொப்புளும் வயிறும் தாயைப் போல்.

19.87

कुम्भो वनिष्ठुर् जनिता शचीभिर् यस्मिन्न् अग्रे योन्यां गर्भो ऽ अन्तः ।
प्लाशिर् व्यक्तः शतधार ऽ उत्सो दुहे न कुम्भी स्वधां पितृभ्यः ॥ १९.८७ ॥

குடம், மிக விரும்பத்தக்கது, சக்திகளால் பிறப்பிப்பவர்; அதில் முன்னே யோனியில் கருவு உள்ளது. பிளாசி, வெளிப்பட்டது, நூறு தாரைகள் கொண்ட ஊற்று, குடத்தைப் போல் பிதுர்களுக்கு சுவதாவைக் கறக்கிறது.

19.88

मुखꣳ सद् अस्य शिर ऽ इत् सतेन जिह्वा पवित्रम् अश्विनासन्त् सरस्वती ।
चप्यं न पायुर् भिषग् अस्य वालो वस्तिर् न शेपो हरसा तरस्वी ॥ १९.८८ ॥

இதன் வாய் உண்மை; தலை உண்மையால் ஆனது; நாக்கு தூய்மையாக்குவது; அஸ்வின்களும் சரஸ்வதியும் இதன் அங்கங்களாயின. சப்யம் போன்றது இதன் ஆசனவாய்; இதன் வால் மயிர் மருத்துவர்; வஸ்தியைப் போன்றது, சேபம் வலிமையால் பலமுள்ளது.

19.89

अश्विभ्यां चक्षुर् अमृतं ग्रहाभ्यां छागेन तेजो हविषा शृतेन ।
पक्ष्माणि गोधूमैः कुवलैर् उतानि पेशो न शुक्रम् असितं वसाते ॥ १९.८९ ॥

அஸ்வின்கள் கிரஹ பாத்திரங்களால் இதன் கண்ணுக்கு அமிர்தத்தை அளித்தனர்; வெள்ளாட்டால் ஒளியையும், வேகவைத்த ஹவிசால் ஒளியையும் அளித்தனர். கோதுமையால் இமைகள்; இலந்தைப் பழங்களால் இமைகளின் மேல் பகுதிகள்; அவை பிரகாசமும் கருமையுமாய், அழகைப் போல இதனை அணிவிக்கின்றன.

19.90

अविर् न मेषो नसि वीर्याय प्राणस्य पन्था ऽ अमृतो ग्रहाभ्याम् ।
सरस्वत्य् उपवाकैर् व्यानं नस्यानि बर्हिर् बदरैर् जजान ॥ १९.९० ॥

ஆடு போன்ற மேஷம் வலிமைக்காக மூக்கில் உள்ளது; பிராணனின் அழியாத பாதை கிரஹ பாத்திரங்களால். சரஸ்வதியின் உபவாகங்களால் வியானம்; தர்ப்பை இலந்தைப் பழங்களால் நாசிகளை உண்டாக்கியது.

19.91

इन्द्रस्य रूपं वृषभो बलाय कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रम् अमृतं ग्रहाभ्यां ।
यवा न बर्हिर् भ्रुवि केसराणि कर्कन्धु जज्ञे मधु सारघं मुखात् ॥ १९.९१ ॥

இந்திரனின் உருவம், காளை வலிமைக்காக; காதுகளுக்கு கேட்பது அமிர்தம், கிரஹ பாத்திரங்களால். வாற்கோதுமை போல தர்ப்பை புருவத்தில் மயிர்கள்; கர்க்கந்து (இலந்தை) வாயிலிருந்து இனிய தேன் பிறந்தது.

19.92

आत्मन्न् उपस्थे न वृकस्य लोम मुखे श्मश्रूणि न व्याघ्रलोम ।
केशा न शीर्षन् यशसे श्रियै शिखा सिꣳहस्य लोम त्विषिर् इन्द्रियाणि ॥ १९.९२ ॥

உடலின் மடியில் ஓநாயின் ரோமம் போல, முகத்தில் தாடி-மீசை புலியின் ரோமம் போல. தலையில் முடி புகழுக்கும் செல்வத்துக்கும்; சிங்கத்தின் ரோமச் சிகை, ஒளியும் புலன்களும்.

19.93

अङ्गान्य् आत्मन् भिषजा तद् अश्विनात्मानम् अङ्गैः सम् अधात् सरस्वती ।
इन्द्रस्य रूपꣳ शतमानम् आयुश् चन्द्रेण ज्योतिर् अमृतं दधानाः ॥ १९.९३ ॥

அங்கங்களை உடலுக்காக மருத்துவர்களான அஸ்வினர் அதைச் செய்தனர்; சரஸ்வதி உடலை அங்கங்களுடன் சேர்த்தாள். இந்திரனின் உருவம், நூறு ஆண்டு ஆயுள், சந்திரனுடன் ஒளி, அமிர்தத்தைத் தாங்கியவர்கள்.

19.94

सरस्वती योन्यां गर्भम् अन्तर् अश्विभ्यां पत्नी सुकृतं बिभर्ति ।
अपाꣳ रसेन वरुणो न साम्नेन्द्रꣳ श्रियै जनयन्न् अप्सु राजा ॥ १९.९४ ॥

சரஸ்வதி கருவை யோனியின் உள்ளே தாங்குகிறாள்; அஸ்வினரின் மனைவி நற்செயலைத் தாங்குகிறாள். நீரின் சாறால், வருணனைப் போல சாமத்தால், இந்திரனை செல்வத்துக்காகப் பிறப்பித்து, நீரில் அரசன்.

19.95

तेजः पशूनाꣳ हविर् इन्द्रियावत् परिस्रुता पयसा सारघं मधु ।
अश्विभ्यां दुग्धं भिषजा सरस्वत्या सुतासुताभ्याम् अमृतः सोम ऽ इन्दुः ॥ १९.९५ ॥

கால்நடைகளின் ஒளி, புலன்களுடன் கூடிய ஹவிஸ்; பால் நிரம்பிய பரிஸ்ருதம் இனிய தேனுடன். அஸ்வினருக்காகக் கறக்கப்பட்டது, மருத்துவர்கள் சரஸ்வதியுடன்—பிழிந்ததும் பிழியாததுமான சோமத்துக்கு. அமிர்த சோமம், துளி.