ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
19.1
स्वाद्वीं त्वा स्वादुना तीव्रां तीव्रेणामृताम् अमृतेन ।
मधुमतीं मधुमता सृजामि सꣳ सोमेन ।
सोमोऽसि ।
अश्विभ्यां पच्यस्व ।
सरस्वत्यै पच्यस्व ।
इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व ॥ १९.१ ॥
ମଧୁର ତୁମକୁ ମଧୁର ସହିତ, ତୀବ୍ରକୁ ତୀବ୍ର ସହିତ, ଅମୃତକୁ ଅମୃତ ସହିତ, ମଧୁମତୀକୁ ମଧୁ ସହିତ, ସୋମ ସହିତ ମିଶାଉଛି। ତୁମେ ସୋମ। ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ପାଇଁ ପକ। ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ପକ। ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପକ।
19.2
परीतो षिञ्चता सुतꣳ सोमो य ऽ उत्तमꣳ हविः ।
दधन्वान् यो नर्यो अप्स्व् अन्तर् आ सुषाव सोमम् अद्रिभिः ॥ १९.२ ॥
ନିଚୋଡ଼ା ସୋମକୁ ଚାରିପଟେ ଢାଳ। ତାହା ଉତ୍ତମ ହବି। ଜଳ ଭିତରେ ପଥର ଦ୍ୱାରା ନିଷ୍ପେଷିତ ପ୍ରବାହୀ ମାନବ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ସୋମ।
19.3
वायोः पूतः पवित्रेण प्रत्यङ्क् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ।
वायोः पूतः पवित्रेण प्राङ् सोमो ऽ अतिद्रुतः ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥ १९.३ ॥
ବାୟୁଙ୍କ ପବିତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ, ଭିତର ଦିଗକୁ ଅତି ଦ୍ରୁତ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ସଖା। ବାୟୁଙ୍କ ପବିତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ, ଆଗ ଦିଗକୁ ଅତି ଦ୍ରୁତ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ସଖା।
19.4
पुनाति ते परिस्रुतꣳ सोमꣳ सूर्यस्य दुहिता ।
वारेण शश्वता तना ॥ १९.४ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ତୁମ ପାଇଁ ଚାରିପଟେ ପ୍ରବାହିତ ସୋମକୁ ଶାଶ୍ୱତ ଛଣାରେ ଶୁଦ୍ଧ କରେ।
19.5
ब्रह्म क्षत्रं पवते तेज ऽ इन्द्रियꣳ सुरया सोमः सुत ऽ आसुतो मदाय ।
शुक्रेण देव देवताः पिपृग्धि रसेनान्नं यजमानाय धेहि ॥ १९.५ ॥
ବ୍ରହ୍ମ, କ୍ଷତ୍ର, ତେଜ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଳ ପାଇଁ ସୋମ ପ୍ରବାହିତ; ମଦ ପାଇଁ ସୁରା ସହିତ ନିଚୋଡ଼ା ଓ ଢଳା ସୋମ। ହେ ଦେବ, ଶୁକ୍ରରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର; ରସରେ ଯଜମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଦିଅ।
19.6
कुविद् अङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा सरस्वत्यै त्वेन्द्राय त्वा सुत्राम्णे ।
ऽ एष ते योनिस् तेजसे त्वा वीर्याय त्वा बलाय त्वा ॥ १९.६ ॥
ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ପ୍ରିୟ, ଯବବନ୍ତ ଲୋକେ ଯବକୁ କ୍ରମରେ ପୃଥକ କରି ଦଳନ୍ତି ପରି, ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଏମାନଙ୍କ ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଯେଉଁମାନେ ବର୍ହିସ୍ ନିକଟରେ ନମସ୍କାର-ବାକ୍ୟରେ ଯଜନ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉପଯାମ-ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ପାଇଁ, ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ସୁତ୍ରାମନ ପାଇଁ ତୁମେ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ତେଜ ପାଇଁ ତୁମେ, ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ, ବଳ ପାଇଁ ତୁମେ।
19.7
नाना हि वां देवहितꣳ सदस् कृतं मा सꣳ सृक्षाथां परमे व्योमन् ।
सुरा त्वम् असि शुष्मिणी सोम ऽ एष मा मा हिꣳसीः स्वां योनिम् आविशन्ती ॥ १९.७ ॥
ତୁମ ଦୁହିଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ ହିତକାରୀ ସଦନ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କରାଯାଇଛି; ପରମ ଆକାଶରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ମୋ ସହ ମିଶ ନାହିଁ। ତୁମେ ସୁରା, ବଳବତୀ; ଏହା ସୋମ। ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମୋତେ ହିଂସା କର ନାହିଁ।
19.8
उपयामगृहीतो ऽस्य् आश्विनं तेजः सारस्वतं वीर्यम् ऐन्द्रं बलम् ।
एष ते योनिर् मोदाय त्वानन्दाय त्वा महसे त्वा ॥ १९.८ ॥
ତୁମେ ଉପଯାମ-ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ତୁମେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ତେଜ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଳ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୁମେ, ହର୍ଷ ପାଇଁ ତୁମେ, ମହିମା ପାଇଁ ତୁମେ।
19.9
तेजो ऽसि तेजो मयि धेहि ।
वीर्यम् असि वीर्यं मयि धेहि ।
बलम् असि बलं मयि धेहि ।
ओजो ऽस्य् ओजो मयि धेहि ।
मन्युर् असि मन्युं मयि धेहि ।
सहो ऽसि सहो मयि धेहि ॥ १९.९ ॥
ତୁମେ ତେଜ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ତେଜ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ବୀର୍ଯ୍ୟ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ବଳ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବଳ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ଓଜ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଓଜ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ମନ୍ୟୁ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ୟୁ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ସହ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ସହ ଧାରଣ କର।
19.10
या व्याघ्रं विषूचिकोभौ वृकं च रक्षति ।
श्येनं पतत्रिणꣳ सिꣳहꣳ सेमं पात्व् अꣳहसः ॥ १९.१० ॥
ଯିଏ ବାଘ, ବିଷୂଚିକା, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏବଂ ନେକଡ଼ିଆକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଶ୍ୟେନ, ପକ୍ଷୀ ଓ ସିଂହକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ଏହାକୁ ସଙ୍କଟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
19.11
यद् आपिपेष मातरं पुत्रः प्रमुदितो धयन् ।
एतत् तद् अग्ने ऽ अनृणो भवाम्य् अहतौ पितरौ मया ।
सम्पृच स्थ सं मा भद्रेण पृङ्क्त ।
विपृच स्थ वि मा पाप्मना पृङ्क्त ॥ १९.११ ॥
ପୁତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ଦୁଗ୍ଧ ପାନ କରି ମାତାଙ୍କୁ ଯେପରି ଚାପେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ସେପରି ଋଣମୁକ୍ତ ହୁଏ; ମୋ ଦ୍ୱାରା ମାତାପିତା ଅହତ ରହନ୍ତୁ। ତୁମେ ସଂଯୁକ୍ତ, ମୋତେ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ କର। ତୁମେ ବିଯୁକ୍ତ, ମୋତେ ପାପରୁ ବିଯୁକ୍ତ କର।
19.12
देवा यज्ञम् अतन्वत भेषजं भिषजाश्विना ।
वाचा सरस्वती भिषग् इन्द्रायेन्द्रियाणि दधतः ॥ १९.१२ ॥
ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାର କଲେ, ଔଷଧ ମଧ୍ୟ; ବୈଦ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ବିସ୍ତାର କଲେ; ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସରସ୍ୱତୀ ବୈଦ୍ୟା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
19.13
दीक्षायै रूपꣳ शष्पाणि प्रायणीयस्य तोक्मानि ।
क्रयस्य रूपꣳ सोमस्य लाजाः सोमाꣳशवो मधु ॥ १९.१३ ॥
ଦୀକ୍ଷାର ରୂପ ଘାସ ଅଙ୍କୁର; ପ୍ରାୟଣୀୟର ଅଙ୍କୁର; କ୍ରୟର ରୂପ ସୋମର ଲାଜ; ସୋମାଂଶ ଓ ମଧୁ।
19.14
आतिथ्यरूपं मासरं महावीरस्य नग्नहुः ।
रूपम् उपसदाम् एतत् तिस्रो रात्रीः सुरासुता ॥ १९.१४ ॥
ଆତିଥ୍ୟର ରୂପ ମାସର, ମହାବୀରର ନଗ୍ନହୁ। ଉପସଦର ଏହି ରୂପ; ସୁରା ନିଷ୍କାସନର ତିନି ରାତ୍ରି।
19.15
सोमस्य रूप क्रीतस्य परिस्रुत् परि षिच्यते ।
अश्विभ्यां दुग्धं भेषजम् इन्द्रायैन्द्रꣳ सरस्वत्या ॥ १९.१५ ॥
ସୋମର ରୂପ କ୍ରୀତ ସୋମର ପରିସ୍ରୁତ୍, ଯାହା ଚାରିପଟେ ଢଳାଯାଏ। ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଗ୍ଧ ଔଷଧ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଐନ୍ଦ୍ର, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
19.16
आसन्दी रूपꣳ राजासन्द्यै वेद्यै कुम्भी सुराधानी ।
अन्तर ऽ उत्तरवेद्या रूपं कारोतरो भिषक् ॥ १९.१६ ॥
ଆସନ୍ଦୀ ରୂପ; ରାଜାସନ୍ଦୀ ଓ ବେଦି ପାଇଁ କୁମ୍ଭୀ, ସୁରାଧାନୀ। ଉତ୍ତରବେଦିର ମଧ୍ୟବର୍ତୀ ରୂପ କାରୋତର ଭିଷକ୍।
19.17
वेद्या वेदिः सम् आप्यते बर्हिषा बर्हिर् इन्द्रियम् ।
यूपेन यूप ऽ आप्यते प्रणीतो ऽ अग्निर् अग्निना ॥ १९.१७ ॥
ବେଦିଦ୍ୱାରା ବେଦି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ବର୍ହିଦ୍ୱାରା ବର୍ହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଦ୍ୱାରା। ଯୂପଦ୍ୱାରା ଯୂପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ପ୍ରଣୀତ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି।
19.18
हविर्धानं यद् अश्विनाग्नीध्रं यत् सरस्वती ।
इन्द्रायैन्द्रꣳ सदस् कृतं पत्नीशालं गार्हपत्यः ॥ १९.१८ ॥
ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ହବିର୍ଧାନ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଆଗ୍ନୀଧ୍ର। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଐନ୍ଦ୍ର ସଦସ କରାଗଲା; ପତ୍ନୀଶାଳା ଗାର୍ହପତ୍ୟ।
19.19
प्रैषेभिः प्रैषान् आप्नोत्य् आप्रीभिर् आप्रीर् यज्ञस्य ।
प्रयाजेभिर् अनुयाजान् वषट्कारेभिर् आहुतीः ॥ १९.१९ ॥
ପ୍ରୈଷ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପ୍ରୈଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଯଜ୍ଞର ଆପ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଆପ୍ରୀ। ପ୍ରୟାଜଦ୍ୱାରା ଅନୁୟାଜ; ବଷଟ୍କାରଦ୍ୱାରା ଆହୁତି।
19.20
पशुभिः पशून् आप्नोति पुरोडाशैर् हवीꣳष्य् आ ।
छन्दोभिः सामिधेनीर् याज्याभिर् वषट्कारान् ॥ १९.२० ॥
ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଶୁ, ପୁରୋଡାଶ ଦ୍ୱାରା ହବିଃ ପାଏ; ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ସାମିଧେନୀ, ଯାଜ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବଷଟ୍କାର।
19.21
धानाः करम्भः सक्तवः परीवापः पयो दधि ।
सोमस्य रूपꣳ हविष आमिक्षा वाजिनं मधु ॥ १९.२१ ॥
ଧାନା, କରମ୍ଭ, ସକ୍ତୁ, ପରୀବାପ, ଦୁଧ, ଦହି — ଏ ସୋମର ରୂପ; ହବିଃର ରୂପ ଆମିକ୍ଷା, ବାଜିନ ଓ ମଧୁ।
19.22
धानानाꣳ रूपं कुवलं परीवापस्य गोधूमाः ।
सक्तूनाꣳ रूपं बदरम् उपवाकाः करम्भस्य ॥ १९.२२ ॥
ଧାନାର ରୂପ କୁବଲ (ବଦର); ପରୀବାପର ରୂପ ଗହମ; ସକ୍ତୁର ରୂପ ବଦର; କରମ୍ଭର ରୂପ ଉପବାକ।
19.23
पयसो रूपं यद् यवा दध्नो रूपं कर्कन्धूनि ।
सोमस्य रूपं वाजिनꣳ सौम्यस्य रूपम् आमिक्षा ॥ १९.२३ ॥
ଦୁଧର ରୂପ ଯବ; ଦହିର ରୂପ କର୍କନ୍ଧୁ; ସୋମର ରୂପ ବାଜିନ; ସୌମ୍ୟର ରୂପ ଆମିକ୍ଷା।
19.24
आ श्रावयेति स्तोत्रियाः प्रत्याश्रावो ऽ अनुरूपः ।
यजेति धाय्यारूपं प्रगाथा येयजामहाः ॥ १९.२४ ॥
'ଆ ଶ୍ରାବୟ' ସ୍ତୋତ୍ରୀୟର ରୂପ; ପ୍ରତ୍ୟାଶ୍ରାବ ଅନୁରୂପ। 'ଯଜ' ଧାୟ୍ୟାର ରୂପ; ପ୍ରଗାଥ ଯେଯଜାମହ।
19.25
अर्धऽऋचैर् उक्थानाꣳ रूपं पदैर् आप्नोति निविदः ।
प्रणवैः शस्त्राणाꣳ रूपं पयसा सोम आप्यते ॥ १९.२५ ॥
ଅର୍ଧ-ଋକ୍ ଦ୍ୱାରା ଉକ୍ଥର ରୂପ; ପଦ ଦ୍ୱାରା ନିବିଦ୍; ପ୍ରଣବ ଦ୍ୱାରା ଶସ୍ତ୍ରର ରୂପ; ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ସୋମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
19.26
अश्विभ्यां प्रातःसवनम् इन्द्रेणैन्द्रं माध्यन्दिनम् ।
वैश्वदेवꣳ सरस्वत्या तृतीयम् आप्तꣳ सवनम् ॥ १९.२६ ॥
ଅଶ୍ବିନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାତଃସବନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାଧ୍ୟନ୍ଦିନ (ଐନ୍ଦ୍ର) ସବନ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୃତୀୟ ବୈଶ୍ୱଦେବ ସବନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
19.27
वायव्यैर् वायव्यान् आप्नोति सतेन द्रोणकलशम् ।
कुम्भीभ्याम् अम्भृणौ सुते स्थालीभि स्थालीर् आप्नोति ॥ १९.२७ ॥
ବାୟବ୍ୟ (ପାତ୍ର) ଦ୍ୱାରା ବାୟବ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଚାଲୁଣୀ ଓ ଦ୍ରୋଣକଳଶ ସହିତ, କୁମ୍ଭୀ ଦ୍ୱାରା ଅମ୍ଭୃଣ ସୋମାଭିଷବରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ସ୍ଥାଲୀ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାଲୀ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
19.28
यजुर्भिर् आप्यन्ते ग्रहा ग्रहै स्तोमाश् च विष्टुतीः ।
छन्दोभिर् उक्थाशस्त्राणि साम्नावभृथऽआप्यते ॥ १९.२८ ॥
ଯଜୁସ୍ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହସମୂହ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୋମ ଓ ବିଷ୍ଟୁତି; ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଉକ୍ଥ ଓ ଶସ୍ତ୍ର; ସାମ ଦ୍ୱାରା ଅବଭୃଥରେ (ଏ ସମସ୍ତ) ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
19.29
इडाभिर् भक्षान् आप्नोति सूक्तवाकेनाशिषः ।
शंयुना पत्नीसंयाजान्त् समिष्टयजुषा सꣳस्थाम् ॥ १९.२९ ॥
ଇଡା (ମନ୍ତ୍ର) ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ସୂକ୍ତବାକ ଦ୍ୱାରା ଆଶିଷ; ଶଂୟୁ ଦ୍ୱାରା ପତ୍ନୀସଂୟାଜ; ସମିଷ୍ଟଯଜୁଷ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍ଥା (ସମାପ୍ତି)।
19.30
व्रतेन दीक्षाम् आप्नोति दीक्षयाप्नोति दक्षिणाम् ।
दक्षिणा श्रद्धाम् आप्नोति श्रद्धया सत्यम् आप्यते ॥ १९.३० ॥
ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଦୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷିଣା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରଦ୍ଧା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
19.31
एतावद् रूपं यज्ञस्य यद् देवैर् ब्रह्मणा कृतम् ।
तद् एतत् सर्वम् आप्नोति यज्ञे सौत्रामणी सुते ॥ १९.३१ ॥
ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞର ଯେତେ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ତାହା ସମସ୍ତ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଯଜ୍ଞରେ ସୌତ୍ରାମଣୀର ସୋମାଭିଷବରେ।
19.32
सुरावन्तं बर्हिषदꣳ सुवीरं यज्ञꣳ हिन्वन्ति महिषा नमोभिः ।
दधानाः सोमं दिवि देवतासु मदेमेन्द्रं यजमानाः स्वर्काः ॥ १९.३२ ॥
ସୁରା ସହିତ, କୁଶରେ ବସିଥିବା, ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିବା ଯଜ୍ଞକୁ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ନମସ୍କାରସହ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି। ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ଧାରଣ କରି, ସ୍ୱର୍ଗ ଇଚ୍ଛୁକ ଯଜମାନ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
19.33
यस् ते रसः सम्भृत ऽ ओषधीषु सोमस्य शुष्मः सुरया सुतस्य ।
तेन जिन्व यजमानं मदेन सरस्वतीम् अश्विनाव् इन्द्रम् अग्निम् ॥ १९.३३ ॥
ଔଷଧିମାନଙ୍କରେ ସଂଗୃହୀତ ତୁମ ଯେଉଁ ରସ, ସୁରା ସହିତ ନିଷ୍ପେଷିତ ସୋମର ଯେଉଁ ବଳ — ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଯଜମାନକୁ ଆନନ୍ଦରେ ସଞ୍ଜୀବିତ କର। ସରସ୍ୱତୀ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ସେହିପରି କର)।
19.34
यम् अश्विना नमुचेर् आसुराद् अधि सरस्वत्य् असुनोद् इन्द्रियाय ।
इमं तꣳ शुक्रं मधुमन्तम् इन्दुꣳ सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३४ ॥
ନମୁଚି ନାମକ ଅସୁରଙ୍କଠାରୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ଇନ୍ଦ୍ରିୟବଳ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଧୁର ବିନ୍ଦୁଯୁକ୍ତ ରାଜା ସୋମକୁ ନିଷ୍ପେଷଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ସୋମକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଭକ୍ଷଣ କରେ।
19.35
यद् अत्र रिप्तꣳ रसिनः सुतस्य यद् इन्द्रो ऽ अपिबच्छचीभिः ।
अहं तद् अस्य मनसा शिवेन सोमꣳ राजानम् इह भक्षयामि ॥ १९.३५ ॥
ଏଠାରେ ରସବାନ୍ ସୋମ ନିଷ୍ପେଷଣ ପରେ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯାହା ପାନ କଲେ, ତାହା ଶୁଭ ମନରେ ମୁଁ ଏଠାରେ ଭକ୍ଷଣ କରେ — ସେହି ରାଜା ସୋମକୁ।
19.36
पितृभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
पितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
प्रपितामहेभ्यः स्वधायिभ्यः स्वधा नमः ।
अक्षन् पितरः ।
ऽअमीमदन्त पितरः ।
ऽअतीतृपन्त पितरः ।
पितरः शुन्धध्वम् ॥ १९.३६ ॥
ସ୍ୱଧା ଗ୍ରହଣକାରୀ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ସ୍ୱଧା ଓ ନମସ୍କାର। ସ୍ୱଧା ଗ୍ରହଣକାରୀ ପିତାମହଗଣଙ୍କୁ ସ୍ୱଧା ଓ ନମସ୍କାର। ସ୍ୱଧା ଗ୍ରହଣକାରୀ ପ୍ରପିତାମହଗଣଙ୍କୁ ସ୍ୱଧା ଓ ନମସ୍କାର। ପିତୃଗଣ ଭୋଜନ କଲେ। ପିତୃଗଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ପିତୃଗଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ ହେଲେ। ହେ ପିତୃଗଣ, ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତୁ।
19.37
पुनन्तु मा पितरः सोम्यासः पुनन्तु मा पितामहाः ।
पुनन्तु प्रपितामहाः पवित्रेण शतायुषा ।
पुनन्तु मा पितामहाः सोम्यासः पुनन्तु प्रपितामहाः ।
पवित्रेण शतायुषा विश्वम् आयुर् व्यश्नवै ॥ १९.३७ ॥
ସୋମସମ୍ବନ୍ଧୀ ପିତୃଗଣ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ସୋମସମ୍ବନ୍ଧୀ ପିତାମହଗଣ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ପ୍ରପିତାମହଗଣ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ପବିତ୍ରତା ଓ ଶହେ ବର୍ଷ ଆୟୁ ସହିତ। ପିତାମହଗଣ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ସୋମସମ୍ବନ୍ଧୀ ପ୍ରପିତାମହଗଣ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ପବିତ୍ରତା ଓ ଶହେ ବର୍ଷ ଆୟୁ ସହିତ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।
19.38
अग्न ऽ आयूꣳषि पवस ऽ आ सुवोर्जम् इषं च नः ।
आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥ १९.३८ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆୟୁକୁ ପବିତ୍ର କର; ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଓ ଅନ୍ନ ପ୍ରେରଣା କର। ଦୁଷ୍ଟ କୁକୁରମାନଙ୍କୁ (ଦୁର୍ଜନମାନଙ୍କୁ) ଦୂରକୁ ତଡ଼ିଦିଅ।
19.39
पुनन्तु मा देवजनाः पुनन्तु मनसा धियः ।
पुनन्तु विश्वा भूतानि जातवेदः पुनीहि मा ॥ १९.३९ ॥
ଦେବଜନମାନେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଭୂତ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ହେ ଜାତବେଦା (ଅଗ୍ନି), ମୋତେ ପବିତ୍ର କର।
19.40
पवित्रेण पुनीहि मा शुक्रेण देव दीद्यत् ।
अग्ने क्रत्वा क्रतूँ२ऽर् अनु ॥ १९.४० ॥
ହେ ଦେବ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ପବିତ୍ରକାରୀ ଓ ଶୁଭ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପବିତ୍ର କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ସଂକଳ୍ପ ସହିତ ସଂକଳ୍ପମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି।
19.41
यत् ते पवित्रम् अर्चिष्य् अग्ने विततम् अन्तरा ।
ब्रह्म तेन पुनातु मा ॥ १९.४१ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶିଖାରେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ବିସ୍ତୃତ ଅଛି, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମ ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କରୁ।
19.42
पवमानः सो ऽ अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः ।
यः पोता स पुनातु मा ॥ १९.४२ ॥
ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ପବିତ୍ରରେ ଶୋଧନକାରୀ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ସେହି ପବମାନ — ପୋତା — ସେ ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କରୁ।
19.43
उभाभ्यां देव सवितः पवित्रेण सवेन च ।
मां पुनीहि विश्वतः ॥ १९.४३ ॥
ହେ ଦେବ ସବିତା, ପବିତ୍ର ଓ ସବ ଉଭୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସର୍ବତୋଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ କର।
19.44
वैश्वदेवी पुनती देव्य् आगाद् यस्याम् इमा बह्व्यस् तन्वो वीतपृष्ठाः ।
तया मदन्तः सधमादेषु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.४४ ॥
ବୈଶ୍ୱଦେବୀ, ପବିତ୍ରକାରୀ ଦେବୀ ଆସିଛନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କଠାରେ ଦାଗଯୁକ୍ତ ପିଠିର ଏହି ବହୁ ଶରୀର ଅଛି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସଧମାଦରେ (ସାମୂହିକ ଭୋଜନରେ) ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି ହେଉ।
19.45
ये समानाः समनसः पितरो यमराज्ये ।
तेषां लोकः स्वधा नमो यज्ञो देवेषु कल्पताम् ॥ १९.४५ ॥
ଯମରାଜ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମାନ, ସମାନ ମନର ପିତୃଗଣ ଅଛନ୍ତି — ସେମାନଙ୍କର ଲୋକ, ସ୍ୱଧା, ନମସ୍କାର, ଯଜ୍ଞ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ।
19.46
ये समानाः समनसो जीवा जीवेषु मामकाः ।
तेषाꣳ श्रीर् मयि कल्पताम् अस्मिँल्लोके शतꣳ समाः ॥ १९.४६ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସମାନ, ସମାନ ମନର, ଜୀବିତ, ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର — ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରୀ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ଏହି ଲୋକରେ ଶହେ ବର୍ଷ।
19.47
द्वे सृती ऽ अशृणवं पितॄणाम् अहं देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
ताभ्याम् इदं विश्वम् एजत् सम् एति यद् अन्तरा पितरं मातरं च ॥ १९.४७ ॥
ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦୁଇ ପଥ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ସେହି ଦୁଇଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗତିଶୀଳ ସମସ୍ତ ଚାଲେ; ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କରୁ ମିଳେ।
19.48
इदꣳ हविः प्रजननं मे ऽ अस्तु दशवीरꣳ सर्वगणꣳ स्वस्तये ।
आत्मसनि प्रजासनि पशुसनि लोकसन्य् अभयसनि ।
अग्निः प्रजां बहुलां मे करोत्व् अन्नं पयो रेतो ऽ अस्मासु धत्त ॥ १९.४८ ॥
ଏହି ହବି ମୋ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ-ବୃଦ୍ଧି କରୁ; ଦଶ ବୀର ଓ ସମସ୍ତ ପରିବାର ସହିତ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ। ଆତ୍ମଲାଭ, ସନ୍ତାନଲାଭ, ପଶୁଲାଭ, ଲୋକଲାଭ, ଅଭୟଲାଭ ହେଉ। ଅଗ୍ନି ମୋ ସନ୍ତାନକୁ ବହୁଳ କରନ୍ତୁ; ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ନ, ଦୁଗ୍ଧ ଓ ରେତ ରଖନ୍ତୁ।
19.49
उद् ईरताम् ऽ अवर उत् परास ऽ उन् मध्यमाः पितरः सोम्यासः ।
असुं य ऽ ईयुर् अवृका ऽ ऋतज्ञास् ते नो ऽवन्तु पितरो हवेषु ॥ १९.४९ ॥
ତଳ, ଉପର ଓ ମଝିର ସୋମଯୋଗ୍ୟ ପିତୃଗଣ ଉଠନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଣ ପାଇ ଚାଲିଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅହିଂସକ ଓ ଋତଜ୍ଞ, ସେହି ପିତୃଗଣ ଆହ୍ୱାନରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
19.50
अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा ऽ अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः ।
तेषां वयꣳ सुमतौ यज्ञियानाम् अपि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ १९.५० ॥
ଆମ ଅଙ୍ଗିରସ, ନବଗ୍ୱ, ଅଥର୍ବ ଓ ଭୃଗୁ ପିତୃଗଣ — ସୋମଯୋଗ୍ୟ। ଯଜ୍ଞାର୍ହ ସେମାନଙ୍କର ସୁମତି ଓ ଶୁଭ ସୌମନସ୍ୟରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ରହିବା।
19.51
ये नः पूर्वे पितरः सोम्यासो ऽनूहिरे सोमपीथं वसिष्ठाः ।
तेभिर् यमः सꣳरराणो हवीꣳष्य् उशन्न् उशद्भिः प्रतिकामम् अत्तु ॥ १९.५१ ॥
ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ପିତୃଗଣ ଯେଉଁମାନେ ସୋମପ୍ରିୟ ଥିଲେ, ଯେଉଁ ବସିଷ୍ଠମାନେ ସୋମପାନ କଲେ — ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯମ ଆନନ୍ଦରେ ହବିଃ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ।
19.52
त्वꣳ सोम प्र चिकितो मनीषा त्वꣳ रजिष्ठम् अनु नेषि पन्थाम् ।
तव प्रणीती पितरो न ऽ इन्दो देवेषु रत्नम् अभजन्त धीराः ॥ १९.५२ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିରେ ବିବେଚକ ହୋଇ ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ସିଧା ପଥରେ ନେଇଯାଅ। ତୁମ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନରେ ଆମ ଧୀର ପିତୃଗଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ ପାଇଲେ।
19.53
त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः ।
वन्वन्न् अवातः परिधीँ२ऽर् अपोर्णु वीरेभिर् अश्वैर् मघवा भवा नः ॥ १९.५३ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମ ଦ୍ୱାରାରେ ହିଁ ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଧୀର ହୋଇ କର୍ମ କରିଥିଲେ। ହେ ପବମାନ, ବାଧାହୀନ ଭାବେ ବେଡ଼ା ଖୋଲ, ବୀର ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ଧନବାନ ହୁଅ।
19.54
त्वꣳ सोम पितृभिः संविदानो ऽनु द्यावापृथिवी ऽ आ ततन्थ ।
तस्मै त ऽ इन्दो हविषा विधेम वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.५४ ॥
ହେ ସୋମ, ପିତୃଗଣଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମତ ହୋଇ ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଚାରିଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିଲ। ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମ ପାଇଁ ହବିଃ ଦ୍ୱାରା ସେବା କରିବା; ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି ହେଉ।
19.55
बर्हिषदः पितर ऽ ऊत्य् अर्वाग् इमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् ।
त ऽ आ गतावसा शंतमेनाथा नः शं योर् अरपो दधात ॥ १९.५५ ॥
ବର୍ହିଷରେ ବସିଥିବା ପିତୃଗଣ, ରକ୍ଷା ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ହବ୍ୟ କରିଛୁ; ଏଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ରକ୍ଷା ସହିତ ଆସି ଆମକୁ ଶାନ୍ତି, କଲ୍ୟାଣ ଓ ନିର୍ଦୋଷତା ଦିଅନ୍ତୁ।
19.56
आहं पितॄन् सुविदत्राꣳ२ऽ अवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः ।
बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त ऽ इहागमिष्ठाः ॥ १९.५६ ॥
ଉତ୍ତମ ଦାତା ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପାଇଛି; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୌତ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ପଦକ୍ଷେପକୁ ମଧ୍ୟ। କୁଶ ଉପରେ ବସି ସ୍ୱଧା ଓ ସୁତ ସୋମର ଭାଗ ନେଉଥିବା ପିତୃଗଣ ଏଠାକୁ ଆସିବାକୁ ସର୍ବାଧିକ ଇଚ୍ଛୁକ।
19.57
उपहूताः पितरः सोम्यासो बर्हिष्येषु निधिषु प्रियेषु ।
त ऽ आ गमन्तु त ऽ इह श्रुवन्त्व् अधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५७ ॥
ଆହୂତ, ସୋମ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପିତୃଗଣ କୁଶର ପ୍ରିୟ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଶୁଣନ୍ତୁ, କହନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
19.58
आ यन्तु नः पितरः सोम्यासोऽग्निष्वात्ताः पथिभिर् देवयानैः ।
अस्मिन् यज्ञे स्वधया मदन्तो ऽधि ब्रुवन्तु ते ऽवन्त्व् अस्मान् ॥ १९.५८ ॥
ସୋମ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ପିତୃଗଣ ଦେବଯାନ ପଥରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ୱଧାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେମାନେ କହନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
19.59
अग्निष्वात्ताः पितर ऽ एह गच्छत सदः-सदः सदत सुप्रणीतयः ।
अत्ता हवीꣳषि प्रयतानि बर्हिष्य् अथा रयिꣳ सर्ववीरं दधातन ॥ १९.५९ ॥
ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ପିତୃଗଣ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ, ସୁପରିଚାଳିତ ହୋଇ। କୁଶ ଉପରେ ଅର୍ପିତ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ; ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ବୀର ପୁତ୍ର ସହିତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
19.60
ये ऽ अग्निष्वात्ता ये ऽ अनग्निष्वात्ता मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते ।
तेभ्यः स्वराड् असुनीतिम् एतां यथावशं तन्वं कल्पयाति ॥ १९.६० ॥
ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ଓ ଅନଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱଧାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱରାଟ୍ ଏହି ପ୍ରାଣପଥ ଓ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶରୀର ରଚନ୍ତୁ।
19.61
अग्निष्वात्ताꣳ ऋतुमतो हवामहे नाराशꣳसे सोमपीथं य ऽ आशुः ।
ते नो विप्रासः सुहवा भवन्तु वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ १९.६१ ॥
ଆମେ ଅଗ୍ନିଷ୍ବାତ୍ତ ପିତୃମାନଙ୍କୁ, ଋତୁ ସହିତ ଥିବାମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ସୋମପାନ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ନାରାଶଂସଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ସେହି ବିପ୍ରମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତୁ; ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି ହେଉ।
19.62
आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येमं यज्ञम् अभि गृणीत विश्वे ।
मा हिꣳसिष्ट पितरः केन चिन् नो यद्व ऽ आगः पुरुषता कराम ॥ १९.६२ ॥
ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଜାନୁ ପାତି ବସି ଏହି ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଶଂସା କର, ହେ ସମସ୍ତ ପିତୃଗଣ। ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱଭାବରୁ ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେ ଅପରାଧ କରିଛୁ, ତାହା ଯୋଗୁଁ ଆମକୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଆଘାତ କର ନାହିଁ।
19.63
आसीनासो ऽ अरुणीनाम् उपस्थे रयिं धत्त दाशुषे मर्त्याय ।
पुत्रेभ्यः पितरस् तस्य वस्वः प्र यच्छत त ऽ इहोर्जं दधात ॥ १९.६३ ॥
ଅରୁଣୀମାନଙ୍କ କୋଳରେ ବସିଥିବା ହେ ପିତୃଗଣ, ଦାନକାରୀ ମର୍ତ୍ୟକୁ ଧନ ଦିଅ। ସେହି ଧନରୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦିଅ; ସେମାନେ ଏଠାରେ ଆମକୁ ବଳ ଓ ଅନ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ।
19.64
यम् अग्ने कव्यवाहन त्वं चिन् मन्यसे रयिम् ।
तं नो गीर्भिः श्रवाय्यं देवत्रा पनया युजम् ॥ १९.६४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, କବ୍ୟବାହନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଧନକୁ ଉତ୍ତମ ମନେ କରୁଛ, ତାହାକୁ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସା କର; କୀର୍ତ୍ତିଯୋଗ୍ୟ ସେହି ଧନକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମିତ୍ର ଏହି ଆମ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କର।
19.65
यो ऽ अग्निः कव्यवाहनः पितॄन् यक्षद् ऋतावृधः ।
प्रेद् उ हव्यानि वोचति देवेभ्यश् च पितृभ्य ऽ आ ॥ १९.६५ ॥
କବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନି ଯେ ଋତବର୍ଧକ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବ୍ୟ ଏଠାରେ ଘୋଷଣା କରେ।
19.66
त्वम् अग्न ऽ ईडितः कव्यवाहनावाड् हव्यानि सुरभीणि कृत्वी ।
प्रादाः पितृभ्यः स्वधया ते ऽ अक्षन्न् अद्धि त्वं देव प्रयता हवीꣳषि ॥ १९.६६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସ୍ତୁତ କବ୍ୟବାହନ। ସୁଗନ୍ଧି ହବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସ୍ୱଧା ସହିତ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଦେଇଛ; ସେମାନେ ଖାଇଛନ୍ତି। ହେ ଦେବ, ଭକ୍ତିରେ ଅର୍ପିତ ହବିଷ୍ୟ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଖାଅ।
19.67
ये चेह पितरो ये च नेह याꣳश् च विद्म याꣳ२ऽ उ च न प्रविद्म ।
त्वं वेत्थ यति ते जातवेदः स्वधाभिर् यज्ञꣳ सुकृतं जुषस्व ॥ १९.६७ ॥
ଏଠାରେ ଥିବା ପିତୃଗଣ ଓ ଏଠାରେ ନ ଥିବା ପିତୃଗଣ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଜାଣୁ ଓ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ — ହେ ଜାତବେଦ, ସେମାନେ କେତେ ତାହା ତୁମେ ଜାଣ। ସ୍ୱଧା ଆହୁତିରେ ଏହି ସୁକୃତ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର।
19.68
इदं पितृभ्यो नमो ऽ अस्त्व् अद्य ये पूर्वासो य ऽ उपरास ईयुः ।
ये पार्थिवे रजस्य् आ निषत्ता ये वा नूनꣳ सुवृजनासु विक्षु ॥ १९.६८ ॥
ଆଜି ଏହି ନମସ୍କାର ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ — ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପରେ ଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀ-ଲୋକରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉତ୍ତମ ବସତିରେ ଅଛନ୍ତି।
19.69
अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो ऽ अग्न ऽ ऋतम् आशुषाणाः ।
शुचीदयन् दीधितिम् उक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो ऽ अरुणीर् अप व्रन् ॥ १९.६९ ॥
ତାପରେ, ଦୂରକୁ ଯାଇଥିବା ଆମ ପ୍ରାଚୀନ ପିତୃମାନେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଋତ ପାଇ, ଉକ୍ଥ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରି, ପୃଥିବୀ ଭେଦ କରି ରକ୍ତିମ (ଉଷାର) ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଥିଲେ, ଯେପରି।
19.70
उशन्तस् त्वा नि धीमह्य् उशन्तः सम् इधीमहि ।
उशन्न् उशत ऽ आ वह पितॄन् हविषे ऽ अत्तवे ॥ १९.७० ॥
ଇଚ୍ଛାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁ; ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମକୁ ଭଲ ଭାବେ ଜାଳୁ। ହେ ଇଚ୍ଛୁକ ଅଗ୍ନି, ଇଚ୍ଛୁକ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ହବିଷ୍ୟ ଖାଇବା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
19.71
अपां फेनेन नमुचेः शिर ऽ इन्द्रोद् अवर्तयः ।
विश्वा यद् अजय स्पृधः ॥ १९.७१ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜଳର ଫେଣରେ ନମୁଚିର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଲ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସବୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଲ।
19.72
सोमो राजामृतꣳ सुत ऽ ऋजीषेणाजहान् मृत्युम् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७२ ॥
ରାଜା ସୋମ, ଅମୃତ ରୂପେ ନିଚୋଡ଼ାଯାଇଥିବା, ଋଜୀଷ ଦ୍ୱାରା ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କଲେ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ଶକ୍ତି), ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସ — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ଶକ୍ତି, ଏହି କ୍ଷୀର, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.73
अद्भ्यः क्षीरं व्यपिबत् क्रुङ्ङ् आङ्गिरसो धिया ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७३ ॥
ଆଙ୍ଗିରସ କ୍ରୁଙ୍ଙ୍ ବୁଦ୍ଧିରେ ଜଳରୁ କ୍ଷୀର ପିଇଲେ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ଶକ୍ତି), ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସ — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ଶକ୍ତି, ଏହି କ୍ଷୀର, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.74
सोमम् अद्भ्यो व्यपिबच् छन्दसा हꣳसः शुचिषत् ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७४ ॥
ଶୁଚିରେ ରହୁଥିବା ହଂସ ଛନ୍ଦରେ ଜଳରୁ ସୋମ ପିଇଲା। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ଶକ୍ତି), ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସ — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ଶକ୍ତି, ଏହି କ୍ଷୀର, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.75
अन्नात् परिस्रुतो रसं ब्रह्मणा व्यपिबत् क्षत्रं पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७५ ॥
ପ୍ରଜାପତି ଅନ୍ନରୁ ଝରୁଥିବା ରସ ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପିଇଲେ — କ୍ଷତ୍ର, କ୍ଷୀର, ସୋମ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ଶକ୍ତି), ଉତ୍ସାହଦାୟକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସ — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ଶକ୍ତି, ଏହି କ୍ଷୀର, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.76
रेतो मूत्रं वि जहाति योनिं प्रविशद् इन्द्रियम् ।
गर्भो जरायुणावृत ऽ उल्वं जहाति जन्मना ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७६ ॥
ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ମୂତ୍ର ଯୋନିକୁ ଛାଡ଼େ; ପ୍ରବେଶକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ଶକ୍ତି) ଭିତରକୁ ଯାଏ। ଜରାୟୁରେ ଆବୃତ ଗର୍ଭ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଝିଲ୍ଲି ଛାଡ଼େ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ନିର୍ମଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ; ଏହା ହିଁ ଦୁଗ୍ଧ, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.77
दृष्ट्वा रूपे व्याकरोत् सत्यानृते प्रजापतिः ।
अश्रद्धाम् अनृते ऽदधाच् छ्रद्धाꣳ सत्ये प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७७ ॥
ପ୍ରଜାପତି ଦୁଇ ରୂପ ଦେଖି ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟକୁ ପୃଥକ କଲେ। ଅସତ୍ୟରେ ଅଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିଲେ; ସତ୍ୟରେ ପ୍ରଜାପତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିଲେ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ନିର୍ମଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ; ଏହା ହିଁ ଦୁଗ୍ଧ, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.78
वेदेन रूपे व्यपिबत् सुतासुतौ प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७८ ॥
ପ୍ରଜାପତି ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ରୂପ, ସୁତ ଓ ଅସୁତ (ନିଚୁଡ଼ା ଓ ନ ନିଚୁଡ଼ା ସୋମ), ଅଲଗା ଅଲଗା ପାନ କଲେ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ନିର୍ମଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ; ଏହା ହିଁ ଦୁଗ୍ଧ, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.79
दृष्ट्वा परिस्रुतो रसꣳ शुक्रेण शुक्रं व्यपिबत् ।
पयः सोमं प्रजापतिः ।
ऋतेन सत्यम् इन्द्रियं विपानꣳ शुक्रम् अन्धस ऽ इन्द्रस्येन्द्रियम् इदं पयो ऽमृतं मधु ॥ १९.७९ ॥
ପ୍ରବାହୀ ରସ ଦେଖି ପ୍ରଜାପତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାତ୍ରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ପାନ କଲେ। ଦୁଗ୍ଧ, ସୋମ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାନ, ସୋମପାନର; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଦୁଗ୍ଧ, ଅମୃତ, ମଧୁ।
19.80
सीसेन तन्त्रं मनसा मनीषिण ऽ ऊर्णासूत्रेण कवयो वयन्ति ।
अश्विना यज्ञꣳ सविता सरस्वतीन्द्रस्य रूपं वरुणो भिषज्यन् ॥ १९.८० ॥
ସୀସାରେ ସୂତା, ମନରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଊଣା ସୂତାରେ ବୁଣନ୍ତି। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଯଜ୍ଞକୁ, ସବିତା ଓ ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ; ବରୁଣ ଆରୋଗ୍ୟ କରନ୍ତି।
19.81
तद् अस्य रूपम् अमृतꣳ शचीभिस् तिस्रो दधुर् देवताः सꣳरराणाः ।
लोमानि शष्पैर् बहुधा न तोक्मभिस् त्वग् अस्य माꣳसम् अभवन् न लाजाः ॥ १९.८१ ॥
ତାହାର ସେଇ ଅମୃତ ରୂପ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଦେବତା ରଖିଲେ, ମିଳିତ ଭାବେ ଦାନକାରୀ। ଲୋମ ତୃଣରେ, ବହୁ ପ୍ରକାରେ, ଅଙ୍କୁର ପରି; ଏହାର ଚର୍ମ ଓ ମାଂସ ଭଜା ଶସ୍ୟ ପରି ହେଲା।
19.82
तद् अश्विना भिषजा रुद्रवर्तनी सरस्वती वयति पेशो ऽ अन्तरम् ।
अस्थि मज्जानं मासरैः कारोतरेण दधतो गवां त्वचि ॥ १९.८२ ॥
ତାହାକୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବୈଦ୍ୟ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଥ; ସରସ୍ୱତୀ ବୁଣନ୍ତି, ରୂପ ଭିତରେ। ଅସ୍ଥି, ମଜ୍ଜା, ଊଣା ଦଉଡ଼ି ଓ କାଠ ଦଉଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ରଖି, ଗାଈମାନଙ୍କ ଚର୍ମରେ।
19.83
सरस्वती मनसा पेशलं वसु नासत्याभ्यां वयति दर्शतं वपुः ।
रसं परिस्रुता न रोहितं नग्नहुर् धीरस् तसरं न वेम ॥ १९.८३ ॥
ସରସ୍ୱତୀ ମନରେ ସୁନ୍ଦର ଧନ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟଙ୍କ ସହ ବୁଣନ୍ତି, ଦର୍ଶନୀୟ ଶରୀର। ପ୍ରବାହୀ ରସ ପରି ଲାଲ, ନଗ୍ନହୁ ଧୀର, ତାନ୍ତର ନଳୀ ଓ ବୁଣା କାଠି ପରି।
19.84
पयसा शुक्रम् अमृतं जनित्रꣳ सुरया मूत्राज् जनयन्त रेतः ।
अपामतिं दुर्मतिं बाधमाना ऽ ऊवध्यं वातꣳ सब्वं तद् आरात् ॥ १९.८४ ॥
ଦୁଧରେ ଶୁକ୍ର ଓ ଅମୃତ, ଜନ୍ମଦାୟୀ ଅଙ୍ଗ; ସୁରାରେ ମୂତ୍ରରୁ ସେମାନେ ରେତଃ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଜଳପଥ ଓ ଦୁର୍ମତିକୁ ତଡ଼ି, ଫୁଲା ଓ ବାୟୁ, ସବୁ ଦୂରେ ଯାଉ।
19.85
इन्द्रः सुत्रामा हृदयेन सत्यं पुरोडाशेन सविता जजान ।
यकृत् क्लोमानं वरुणो भिषज्यन् मतस्ने वायव्यैर् न मिनाति पित्तम् ॥ १९.८५ ॥
ସୁତ୍ରାମା ଇନ୍ଦ୍ର ହୃଦୟରେ ସତ୍ୟ; ସବିତା ପୁରୋଡାଶରେ ତାହା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ବରୁଣ ଚିକିତ୍ସା କରି ଯକୃତ ଓ ପ୍ଲୀହା; ବାୟବ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ବୃକ୍କ ଓ ପିତ୍ତକୁ ଆଘାତ କରେ ନାହିଁ।
19.86
आन्त्राणि स्थालीर् मधु पिन्वमाना गुदाः पात्राणि सुदुघा न धेनुः ।
श्येनस्य पत्रं न प्लीहा शचीभिर् आसन्दी नाभिर् उदरं न माता ॥ १९.८६ ॥
ଅନ୍ତ୍ର ରନ୍ଧନ ପାତ୍ର, ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଗୁଦ ପାତ୍ର ପରି, ସହଜରେ କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି। ଶ୍ୟେନର ପକ୍ଷ ପରି ପ୍ଲୀହା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ; ଆସନ୍ଦୀ, ନାଭି ଓ ଉଦର ମାତା ପରି।
19.87
कुम्भो वनिष्ठुर् जनिता शचीभिर् यस्मिन्न् अग्रे योन्यां गर्भो ऽ अन्तः ।
प्लाशिर् व्यक्तः शतधार ऽ उत्सो दुहे न कुम्भी स्वधां पितृभ्यः ॥ १९.८७ ॥
କୁମ୍ଭ, ଅତି ପ୍ରିୟ, ଶକ୍ତିରେ ଜନକ; ଯାହାର ଆଗରେ ଯୋନିରେ ଗର୍ଭ ଭିତରେ। ପ୍ଲାଶି, ପ୍ରକଟ, ଶତଧାରା ଉତ୍ସ, କୁମ୍ଭୀ ପରି ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱଧା ଦୋହେ।
19.88
मुखꣳ सद् अस्य शिर ऽ इत् सतेन जिह्वा पवित्रम् अश्विनासन्त् सरस्वती ।
चप्यं न पायुर् भिषग् अस्य वालो वस्तिर् न शेपो हरसा तरस्वी ॥ १९.८८ ॥
ଏହାର ମୁଖ ସତ୍ୟ; ମସ୍ତକ ପ୍ରକୃତରେ ସତ୍ୟରୁ ନିର୍ମିତ; ଜିହ୍ବା ପବିତ୍ରକାରୀ; ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ଏହାର ଅଙ୍ଗ ହେଲେ। ଚପ୍ୟ ପରି ଏହାର ପାୟୁ; ଲାଞ୍ଜର ଲୋମ ବୈଦ୍ୟ; ବସ୍ତି ପରି, ଶେପ ବଳରେ ବଳବାନ।
19.89
अश्विभ्यां चक्षुर् अमृतं ग्रहाभ्यां छागेन तेजो हविषा शृतेन ।
पक्ष्माणि गोधूमैः कुवलैर् उतानि पेशो न शुक्रम् असितं वसाते ॥ १९.८९ ॥
ଅଶ୍ୱିନୀ ଗ୍ରହପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହାର ଚକ୍ଷୁକୁ ଅମୃତ ଦେଲେ; ଛାଗଳ ଦ୍ୱାରା ତେଜ, ପକା ହବି ଦ୍ୱାରା ତେଜ। ଗହମ ଦ୍ୱାରା ପାପୁଡ଼ି, ବେର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପାପୁଡ଼ିର ଉପର ଭାଗ; ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ କଳା ରୂପ ପରି ଏହାକୁ ପିନ୍ଧାନ୍ତି।
19.90
अविर् न मेषो नसि वीर्याय प्राणस्य पन्था ऽ अमृतो ग्रहाभ्याम् ।
सरस्वत्य् उपवाकैर् व्यानं नस्यानि बर्हिर् बदरैर् जजान ॥ १९.९० ॥
ମେଣ୍ଢା ପରି ମେଷ ବଳ ପାଇଁ ନାକରେ; ପ୍ରାଣର ଅମର ପଥ ଗ୍ରହପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା। ସରସ୍ୱତୀର ଉପବାକ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାନ; ବର୍ହି ବେର ଦ୍ୱାରା ନାସିକା ସୃଷ୍ଟି କଲା।
19.91
इन्द्रस्य रूपं वृषभो बलाय कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रम् अमृतं ग्रहाभ्यां ।
यवा न बर्हिर् भ्रुवि केसराणि कर्कन्धु जज्ञे मधु सारघं मुखात् ॥ १९.९१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ, ବୃଷଭ ବଳ ପାଇଁ; କାନ ପାଇଁ ଶ୍ରବଣ ଅମୃତ, ଗ୍ରହପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା। ଯବ ପରି ବର୍ହି ଭୃତ୍ରେ କେଶର; କର୍କନ୍ଧୁ (ବେର)ରୁ ମୁଖରୁ ମଧୁର ମଧୁ ଜନ୍ମିଲା।
19.92
आत्मन्न् उपस्थे न वृकस्य लोम मुखे श्मश्रूणि न व्याघ्रलोम ।
केशा न शीर्षन् यशसे श्रियै शिखा सिꣳहस्य लोम त्विषिर् इन्द्रियाणि ॥ १९.९२ ॥
ଶରୀରର କୋଳରେ ନେଉଟିର ରୋମ ପରି, ମୁଖରେ ଦାଢ଼ି-ଗୋଫ ବାଘର ରୋମ ପରି। ମୁଣ୍ଡର କେଶ ଯଶ ଓ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ; ସିଂହର ରୋମର ଶିଖା, ତେଜ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସମୂହ।
19.93
अङ्गान्य् आत्मन् भिषजा तद् अश्विनात्मानम् अङ्गैः सम् अधात् सरस्वती ।
इन्द्रस्य रूपꣳ शतमानम् आयुश् चन्द्रेण ज्योतिर् अमृतं दधानाः ॥ १९.९३ ॥
ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ବୈଦ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନମାନେ ତାହା କଲେ; ସରସ୍ୱତୀ ଆତ୍ମାକୁ ଅଙ୍ଗ ସହ ଯୋଡ଼ିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ, ଶହେ ବର୍ଷର ଆୟୁ, ଚନ୍ଦ୍ରସହ ଜ୍ୟୋତି, ଅମୃତ ଧାରଣକାରୀ।
19.94
सरस्वती योन्यां गर्भम् अन्तर् अश्विभ्यां पत्नी सुकृतं बिभर्ति ।
अपाꣳ रसेन वरुणो न साम्नेन्द्रꣳ श्रियै जनयन्न् अप्सु राजा ॥ १९.९४ ॥
ସରସ୍ୱତୀ ଯୋନିର ଭିତରେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୁକୃତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଜଳ ରସ ସହ, ବରୁଣ ପରି ସାମ ସହ, ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଜଳରେ ରାଜା।
19.95
तेजः पशूनाꣳ हविर् इन्द्रियावत् परिस्रुता पयसा सारघं मधु ।
अश्विभ्यां दुग्धं भिषजा सरस्वत्या सुतासुताभ्याम् अमृतः सोम ऽ इन्दुः ॥ १९.९५ ॥
ପଶୁମାନଙ୍କର ତେଜ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଯୁକ୍ତ ହବି; ପରିସ୍ରୁତ କ୍ଷୀର ଓ ମଧୁର ମଧୁ ସହ। ଅଶ୍ୱିନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୋହାଯାଇଥିବା, ବୈଦ୍ୟ ସରସ୍ୱତୀ ସହ—ସୁତ ଓ ଅସୁତ ପାଇଁ। ଅମୃତ ସୋମ, ବିନ୍ଦୁ।