ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
33.1
अस्याजरासो दमाम् अरित्रा ऽ अर्चद्धूमासो ऽ अग्नयः पावकाः ।
श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः ॥ ३३.१ ॥
ଏହି ଗୃହର ଅଜର, ଅରିତ୍ର (ନାବିକ ସଦୃଶ) ଅଗ୍ନିମାନେ ଜଳନ୍ତି; ଧୂଆଁଯୁକ୍ତ, ପବିତ୍ରକାରୀ ଅଗ୍ନିମାନେ, ଶ୍ୱେତ ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ, ବେଗବାନ, ଚଞ୍ଚଳ, ବନରେ ବସିଥିବା, ବାୟୁ ପରି, ସୋମବିନ୍ଦୁ ପରି।
33.2
हरयो धूमकेतवो वातजूता ऽ उप द्यवि ।
यतन्ते वृथग् अग्नयः ॥ ३३.२ ॥
ପୀତ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଧୂଆଁ ପତାକା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପବନରେ ଚାଳିତ ଅଗ୍ନିମାନେ ଆକାଶ ଆଡ଼େ ଉଠନ୍ତି; ପୃଥକ ଅଗ୍ନିମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
33.3
यजा नो मित्रावरुणा यजा देवाꣳ २ऽ ऋतं बृहत् ।
अग्ने यक्षि स्वं दमम् ॥ ३३.३ ॥
ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କୁ ଯଜ; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ, ମହାନ ଋତକୁ ଯଜ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ନିଜ ଗୃହକୁ ଯଜ।
33.4
युक्ष्वा हि देवहूतमाꣳ२ऽ अश्वाꣳ२ऽ अग्ने रथीर् इव ।
नि होता पूर्व्यः सदः ॥ ३३.४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବାଧିକ ଆହୂତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ରଥୀ (ସାରଥି) ପରି ଯୋଡ଼। ହୋତା, ପ୍ରାଚୀନ, ତୁମ ଆସନରେ ବସ।
33.5
द्वे विरूपे चरतः स्वर्थे ऽ अन्यान्या वत्सम् उप धापयेते ।
हरिर् अन्यस्यां भवति स्वधावाञ्छुक्रो ऽ अन्यस्यां ददृशे सुवर्चाः ॥ ३३.५ ॥
ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ରୂପ, ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ଗୋଟିଏ ଅନ୍ୟରେ ବତ୍ସକୁ ନିକଟରୁ ଦୁଗ୍ଧ ପିଆଏ। ଗୋଟିଏରେ ସ୍ୱଧାବାନ ହରି (ପୀତ) ଥାଏ; ଅନ୍ୟରେ ଶୁକ୍ର, ସୁବର୍ଚସ ଦେଖାଯାଏ।
33.6
अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ ३३.६ ॥
ଏଠାରେ ଧାତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମ ହୋତା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି; ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବାଧିକ ଯଜନୀୟ ଓ ସ୍ତୁତ୍ୟ। ଅପ୍ନବାନ ଓ ଭୃଗୁମାନେ ବନରେ ଯାହାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ, ସେହି ବିଚିତ୍ର, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପ୍ରତି ବିଶ୍ ପାଇଁ।
33.7
त्रीणि शता त्री सहस्राण्य् अग्निं त्रिꣳशच् च देवा नव चासपर्यन् ।
औक्षन् घृतैर् अस्तृणन् बर्हिर् अस्मा ऽ आद् इद् होतारं न्य् असादयन्त ॥ ३३.७ ॥
ତିନି ଶହ, ତିନି ହଜାର ଏବଂ ତେତିରିଶି ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଘୃତରେ ଅଭିଷେକ କରି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୁଶ ବିଛାଇ, ହୋତାଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
33.8
मूर्धानं दिवो ऽ अरतिं पृथिव्या वैश्वानरम् ऋत ऽ आ जातम् अग्निम् ।
कविꣳ सम्राजम् अतिथिं जनानाम् आसन्न् आ पात्रं जनयन्त देवाः ॥ ३३.८ ॥
ଅଗ୍ନି ଆକାଶର ମସ୍ତକ ଓ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି। ଋତରୁ ଜାତ ବୈଶ୍ବାନର ଏହି। ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ସମ୍ରାଟ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଅତିଥି; ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ମୁଖରେ ପାତ୍ର ପରି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
33.9
अग्निर् वृत्राणि जङ्घनद् द्रविणस्युर् विपन्यया ।
समिद्धः शुक्र ऽ आहुतः ॥ ३३.९ ॥
ଅଗ୍ନି ବାଧାସବୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ, ଧନ ଇଚ୍ଛା କରି, ପ୍ରଶଂସନୀୟ ବାଣୀ ସହ। ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆହୁତିରେ ତୃପ୍ତ।
33.10
विश्वेभिः सोम्यं मध्व् अग्न ऽ इन्द्रेण वायुना ।
पिबा मित्रस्य धामभिः ॥ ३३.१० ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ସହିତ, ସୋମର ମଧୁର ରସ ପାନ କର; ମିତ୍ରଙ୍କ ଧାମ ଦ୍ୱାରା।
33.11
आ यद् इषे नृपतिं तेज ऽ आनट् शुचि रेतो निषिक्तं द्यौर् अभीके ।
अग्निः शर्धम् अनवद्यं युवानꣳ स्वाध्यं जनयत् सूदयच् च ॥ ३३.११ ॥
ଅନ୍ନ ପାଇଁ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତେଜ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଶୁଦ୍ଧ ବୀଜ ଆକାଶ ନିକଟରେ ସିଞ୍ôଚିତ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଯୁବ, ସୁପୋଷିତ ବଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ତାକୁ ପୋଷଣ କଲେ।
33.12
अग्ने शर्ध महते सौभगाय तव द्युम्नान्य् उत्तमानि सन्तु ।
सं जास्पत्यꣳ सुयमम् आ कृणुष्व शत्रूयताम् अभि तिष्ठा महाꣳसि ॥ ३३.१२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମହାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମର ଉତ୍ତମ ଦୀପ୍ତି ହେଉ। ଗୃହସ୍ୱାମିତ୍ୱକୁ ସୁନିୟନ୍ତ୍ରିତ କର; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମର ମହାଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କର।
33.13
त्वाꣳ हि मन्द्रतमम् अर्कशोकैर् ववृमहे महि नः श्रोष्य् अग्ने ।
इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः ॥ ३३.१३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅତି ମଧୁର ତୁମକୁ ଅର୍କର ଶିଖାରେ ଆମେ ପୂଜା କରୁ; ଆମର ମହାନ ସ୍ତୁତି ଶୁଣ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ତୁମକୁ ଓ ବାୟୁକୁ ବଳ ଓ ଦାନରେ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି।
33.14
त्वे ऽ अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः ।
यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान् दयन्त गोनाम् ॥ ३३.१४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁହୁତ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯଜମାନମାନେ ପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତୁ। ଲୋକଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ଦାନଶୀଳମାନେ ଗୋଶାଳା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
33.15
श्रुधि श्रुत्कर्ण वह्निभिर् देवैर् अग्ने सयावभिः ।
आ सीदन्तु बर्हिषि मित्रो ऽ अर्यमा प्रातर्यावाणो ऽ अध्वरम् ॥ ३३.१५ ॥
ହେ ଶ୍ରୁତକର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସହିତ ଚାଲୁଥିବା ବାହକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୁଣ। ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯମା ପ୍ରଭାତରେ ଆସି ଯଜ୍ଞରେ ଦର୍ଭ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।
33.16
विश्वेषाम् अदितिर् यज्ञियानां विश्वेषाम् अतिथिर् मानुषाणाम् ।
अग्निर् देवानाम् अव ऽ आवृणानः सुमृडीको भवतु जातवेदाः ॥ ३३.१६ ॥
ଯଜ୍ଞାର୍ହ ସକଳ ଦେବତାଙ୍କ ଅଦିତି ଓ ସକଳ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଅତିଥି ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ଚାହୁଁଥିବା ଜାତବେଦା, ଆମ ପ୍ରତି ଅତି ସୁଖଦାୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।
33.17
महो ऽ अग्नेः समिधानस्य शर्मण्य् अनागा मित्रे वरुणे स्वस्तये ।
श्रेष्ठे स्याम सवितुः सवीमनि तद् देवानाम् अवो ऽ अद्या वृणीमहे ॥ ३३.१७ ॥
ମହାନ୍, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଆଶ୍ରୟରେ ଆମେ ନିଷ୍ପାପ ହେଉ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ କଲ୍ୟାଣରେ। ସବିତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେରଣାରେ ଆମେ ରହିବା; ଆଜି ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେହି ରକ୍ଷା ଆମେ ବରଣ କରୁ।
33.18
आपश् चित् पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्न् ऋतं जरितारस् त ऽ इन्द्र ।
याहि वायुर् न नियुतो नो ऽ अच्छा त्वꣳ हि धीभिर् दयसे वि वाजान् ॥ ३३.१८ ॥
ଜଳ ବଢ଼ାଏ, ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି; ସ୍ତୋତାମାନେ ଋତରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପବନ ପରି ନିଯୁତ ଅଶ୍ୱ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ତୁମେ ହିଁ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ବଳ ବଣ୍ଟନ କର।
33.19
गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.१९ ॥
ହେ ଗାଈମାନେ, ନିକଟକୁ ଆସ, ରକ୍ଷା କର; ଯଜ୍ଞର ମହାନ, ରସଦାୟିନୀ। ସୁନାର ଦୁଇ କାନ ସହିତ।
33.20
यद् अद्य सूर ऽ उदिते नागा मित्रो ऽ अर्यमा ।
सुवाति सविता भगः ॥ ३३.२० ॥
ଆଜି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେବା ସମୟରେ, ନିଷ୍ପାପ ହୋଇ; ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯମା ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି, ସବିତା ଓ ଭଗ ମଧ୍ୟ।
33.21
आ सुते सिञ्चत श्रियꣳ रोदस्योर् अभिश्रियम् ।
रसा दधीत वृषभम् ॥ ३३.२१ ॥
ନିଗୁଡ଼ା ସୋମରେ ଏଠାରେ ଶ୍ରୀ ସିଞ୍ଚନ କର, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀର ଦୀପ୍ତ ସମ୍ପଦ; ରସ ବୃଷଭ (ଇନ୍ଦ୍ର)କୁ ଧାରଣ କରୁ।
33.22
आतिष्ठन्तं परि विश्वे ऽ अभूषञ् छ्रियो वसानश् चरति स्वरोचिः ।
महत् तद् वृष्णो ऽ असुरस्य नामा विश्वरूपो ऽ अमृतानि तस्थौ ॥ ३३.२२ ॥
ଠିଆ ହୋଇଥିବାକୁ ସମସ୍ତେ ଅଳଙ୍କୃତ କଲେ; ଶ୍ରୀ ଧାରଣ କରି, ସ୍ୱୟଂପ୍ରକାଶ ହୋଇ ସେ ବିଚରଣ କରେ। ସେହି ମହାନ ବୃଷ ଅସୁରଙ୍କ ନାମରେ; ବିଶ୍ୱରୂପ ଅମୃତମାନଙ୍କରେ ସ୍ଥିତ ହେଲେ।
33.23
प्र वो महे मन्दमानायान्धसो ऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे ।
इन्द्रस्य यस्य सुमखꣳ सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः ॥ ३३.२३ ॥
ମହାନ୍, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମରସ ପାଇଁ ତୁମେ ସ୍ତୁତି ଗାଅ; ବିଶ୍ୱାନର ଓ ବିଶ୍ୱଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାଅ। ଯେଉଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ, ମହାନ ବଳ, ଯଶ ଓ ପରାକ୍ରମ ଅଛି, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ଲୋକ ସେବା କରନ୍ତି।
33.24
बृहन्न् इद् इध्म ऽ एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः ।
येषाम् इन्द्रो युवा सखा ॥ ३३.२४ ॥
ସେମାନଙ୍କର ଇଧ୍ମ ମହାନ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ବିପୁଳ ଓ ଉଚ୍ଚସ୍ୱର; ଯାହାଙ୍କର ଯୁବା ସଖା ଇନ୍ଦ୍ର।
33.25
इन्द्रेहि मत्स्य् अन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः ।
महाꣳ२ऽ अभिष्टिर् ओजसा ॥ ३३.२५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ; ସମସ୍ତ ସୋମପର୍ବ ସହିତ ଏହି ସୋମରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ମହାନ ସହାୟକ, ଓଜ ସହିତ।
33.26
इन्द्रो वृत्रम् अवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाम् अमिनाद् वर्पणीतिः ।
अहन् व्यꣳसम् उशधग् वनेष्व् आविर् धेना ऽ अकृणोद् राम्याणाम् ॥ ३३.२६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଘେରିଲେ, ବଳବାନ ସେନାର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇ; ମାୟାବୀମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ବିନାଶକ ବଳରେ। ବନରେ ବ୍ୟଂସକୁ, ଇଚ୍ଛାର ଦାହରେ, ବଧ କଲେ; ରମଣୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧ୍ୱନି ପ୍ରକାଶ କଲେ।
33.27
कुतस् त्वम् इन्द्र माहिनः सन्न् एको यासि सत्पते किं त ऽ इत्था ।
सं पृच्छसे समराणः शुभानैर् वोचेस् तन् नो हरिवो यत् ते ऽ अस्मे ।
महाꣳ२ऽ इन्द्रो य ऽ ओजसा ।
कदा चन स्तरीर् असि ।
कदा चन प्र युच्छसि ॥ ३३.२७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମହାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକାକୀ କେଉଁଠି ଯାଉଛ, ହେ ସତ୍ପତି? ତୁମକୁ ଏପରି କାହିଁକି ପଚରାଯାଉଛି? ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକତ୍ର ଲଢ଼ୁଥିବା ତୁମେ ତେଜସ୍ୱୀ ବାକ୍ୟ କୁହ; ହେ ହରିବାନ, ତୁମର ଯାହା ଆମ ପାଇଁ ତାହା କୁହ। ଓଜରେ ଯୁକ୍ତ ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର କଦାପି ବନ୍ଧ୍ୟା ନୁହଁନ୍ତି, କଦାପି ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
33.28
आ तत् त ऽ इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऽ ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् ।
सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीꣳ सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन् ॥ ३३.२८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ଆୟୁଗଣ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଗୋଧନପୂର୍ଣ୍ଣ ବାଡ଼ ଆଡ଼କୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନେ, ଏକବାରରେ ବହୁପୁତ୍ରବତୀ, ସହସ୍ରଧାରାବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ମହତୀକୁ ଦୁହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନେ।
33.29
इमां ते धियं प्र भरे महो महीम् अस्य स्तोत्रे धिषणा यत् त ऽ आनजे ।
तम् उत्सवे च प्रसवे च सासहिम् इन्द्रं देवासः शवसामदन्न् अनु ॥ ३३.२९ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ମହାନ, ବିଶାଳ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ମୁଁ ଆଣୁଛି; ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମ ପାଇଁ ସଜ୍ଜିତ ସେହି ବୁଦ୍ଧି। ସେହି ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଉତ୍ସବ ଓ ପ୍ରେରଣାରେ, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ବଳରେ ଆନନ୍ଦିତ କଲେ।
33.30
विभ्राड् बृहत् पिबतु सोम्यं मध्व् आयुर् दधद् यज्ञपताव् अविह्रुतम् ।
वातजूतो यो ऽ अभिरक्षति त्मना प्रजाः पुपोष पुरुधा वि राजति ॥ ३३.३० ॥
ସେହି ମହାନ, ବିଶେଷ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବ ମଧୁର ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ; ଯଜ୍ଞପତିରେ ଅଚଳ ଆୟୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ବାୟୁଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ସେ ନିଜେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।
33.31
उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यꣳ स्वाहा ॥ ३३.३१ ॥
ସେହି ଜାତବେଦା ଦେବଙ୍କୁ କିରଣମାନେ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ବହନ କରନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ। ସ୍ୱାହା।
33.32
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाꣳ२ऽ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ ३३.३२ ॥
ହେ ପାବକ, ଯେଉଁ ଚକ୍ଷୁରେ ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଚଞ୍ଚଳ ଭାବେ ଭ୍ରମଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖ, ସେହି ଚକ୍ଷୁରେ ତୁମେ ଦେଖ, ହେ ବରୁଣ।
33.33
दैव्याव् अध्वर्यू ऽ आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ।
तं प्रत्नथा । अयं वेनः। चित्रं देवानाम् ।
अयं वेनः ।
चित्रम् देवानाम् ॥ ३३.३३ ॥
ହେ ଦୈବ ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଗଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ରଥରେ ଏଠାକୁ ଆସ; ମଧୁରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କର। ସେ ପ୍ରାଚୀନ ରୀତିରେ (ଆସନ୍ତୁ)। ଏ ବେନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ। ଏ ବେନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ।
33.34
आ न ऽ इडाभिर् विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव ऽ एतु ।
अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगद् अभिपित्वे मनीषा ॥ ३३.३४ ॥
ବିଶ୍ୱାନର ସବିତା ଦେବ, ଇଡା (ସ୍ତୁତି-ଆହୁତି) ଓ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ସହ ଆମ ବିଦଥକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଯୁବକ ପରି ଆପଣ ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ସମଗ୍ର ଜଗତ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିରେ (ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ)।
33.35
यद् अद्य कच् च वृत्रहन्न् उदगा ऽ अभि सूर्य ।
सर्वं तद् इन्द्र ते वशे ॥ ३३.३५ ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆଜି ଯାହା ତୁମେ ଉଦିତ ହେଲ — ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାହା ସବୁ ତୁମ ବଶରେ।
33.36
तरणिर् विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृद् असि सूर्य ।
विश्वम् आ भासि रोचनम् ॥ ३३.३६ ॥
ତୁମେ ତରଣି (ଦ୍ରୁତଗାମୀ), ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୃଶ୍ୟ, ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା — ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ। ସମଗ୍ର ଆଲୋକମୟ ଲୋକକୁ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର।
33.37
तत् सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर् विततꣳ सं जभार ।
यदेद् अयुक्त हरितः सधस्थाद् आद् रात्री वासस् तनुते सिमस्मै ॥ ३३.३७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସେ ଦେବତ୍ୱ, ସେ ମହତ୍ତ୍ୱ — ମଧ୍ୟରେ କର୍ତ୍ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ (ତେଜ) ସେ ସଂଗ୍ରହ କଲେ। ହରିତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ସଧସ୍ଥରୁ ଯୋଡ଼ିଲେ ରାତ୍ରି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ବିସ୍ତାର କରେ।
33.38
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योर् उपस्थे ।
अनन्तम् अन्यद् रुशद् अस्य पाजः कृष्णम् अन्यद् धरितः सं भरन्ति ॥ ३३.३८ ॥
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୟୁଲୋକର କୋଳରେ ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ତେଜ ଅନନ୍ତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ୟଟି କଳା; ହରିତ ଅଶ୍ୱମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ବହନ କରନ୍ତି।
33.39
बण् महाꣳ२ऽ असि सूर्य बड् आदित्य महाꣳ२ऽ असि ।
महस् ते सतो महिमा पनस्यते द्धा देव महाꣳ२ऽ असि ॥ ३३.३९ ॥
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ମହାନ; ହେ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ବିଶାଳ ଓ ମହାନ। ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ ତୁମ ମହିମା ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ; ହେ ଦେବ, ତୁମେ ମହାନ।
33.40
बट् सूर्य श्रवसा महाꣳ२ऽ असि सत्रा देव महाꣳ२ऽ असि ।
मह्ना देवानाम् असुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिर् अदाभ्यम् ॥ ३३.४० ॥
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯଶରେ ତୁମେ ମହାନ; ହେ ଦେବ, ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ ମହାନ। ମହିମାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅସୁର (ଶକ୍ତିମାନ) ଓ ପୁରୋହିତ; ତୁମେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅଜେୟ ଆଲୋକ।
33.41
श्रायन्त ऽ इव सूर्यं विश्वेद् इन्द्रस्य भक्षत ।
वसूनि जाते जनमान ऽ ओजसा प्रति भागं न दीधिम ॥ ३३.४१ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପକ୍ୱ ଭାବି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଗ ଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ଜନ୍ମ ନେଇ ଧନ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଆମେ, ଓଜରେ, ଆମ ଭାଗ ବଦଳରେ (କିଛି) ଧରି ରଖୁନାହୁଁ।
33.42
अद्या देवा ऽ उदिता सूर्यस्य निर् अꣳहसः पिपृता निर् अवद्यात् ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३३.४२ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଆଜି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ପାର କରନ୍ତୁ; ନିନ୍ଦାରୁ ବାହାର କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌ — ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ତାହା (କଲ୍ୟାଣ) ଦିଅନ୍ତୁ।
33.43
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३३.४३ ॥
କଳା ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବିଚରଣ କରି, ଅମର ଓ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ଲୋକସମୂହ ଦେଖି ସବିତା ଦେବ ଆସନ୍ତି।
33.44
प्र वावृजे सुप्रया बर्हिर् एषाम् आ विश्पतीव बीरिट ऽ इयाते ।
विशाम् अक्तोर् उषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान् ॥ ३३.४४ ॥
ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖକର ବର୍ହିସ୍ ବିଛାଯାଇଛି; ବିଶ୍ପତି ପରି ଦୁଇ ଜଣ ବେଗରେ ଆସନ୍ତି। ଉଷାର ପ୍ରଥମ ଆହ୍ୱାନରେ ବାୟୁ ଓ ପୂଷା ଅଶ୍ୱଦଳ ସହିତ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି।
33.45
इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् ।
आदित्यान् मारुतं गणम् ॥ ३३.४५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର-ବାୟୁ, ବୃହସ୍ପତି, ମିତ୍ର-ଅଗ୍ନି, ପୂଷା, ଭଗ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କୁ (ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି)।
33.46
वरुणः प्राविता भुवन् मित्रो विश्वाभिर् ऊतिभिः ।
करतां नः सुराधसः ॥ ३३.४६ ॥
ବରୁଣ ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ; ମିତ୍ର ସବୁ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ରହନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଧନବାନ କରନ୍ତୁ।
33.47
अधि न इन्द्रेषां विष्णो सजात्यानाम् ।
इता मरुतो ऽ अश्विना ।
ओमासश् चर्षणीधृतः ॥ ३३.४७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଇଁ ଆସ; ହେ ବିଷ୍ଣୁ (ଆସ)। ହେ ମରୁତଗଣ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସ। ରକ୍ଷକ ଓ ପ୍ରଜାଧାରକଗଣ (ଆସ)।
33.48
अग्न ऽ इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो ।
उभा नासत्या रुद्रो ऽ अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त ॥ ३३.४८ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଦେବଗଣ, ମରୁତଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଆସ; ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଉଭୟ ନାସତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଦେବୀଗଣ, ପୂଷା, ଭଗ ଓ ସରସ୍ୱତୀ (ଆମ ଯଜ୍ଞରେ) ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତୁ।
33.49
इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिꣳ स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताꣳ२ऽ अपः ।
हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शꣳसꣳ सवितारमूतये ॥ ३३.४९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ମିତ୍ରାବରୁଣ, ଅଦିତି, ସ୍ୱଃ, ପୃଥିବୀ, ଦ୍ୟୌ, ମରୁଦ୍ଗଣ, ପର୍ବତ ଓ ଜଳକୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷନ୍, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଓ ଭଗଙ୍କୁ ଏବେ ପ୍ରଶଂସା କରି ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସବିତାଙ୍କୁ ଡାକେ।
33.50
अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः ।
यः शꣳसते स्तुवते धायि पज्र ऽ इन्द्रज्येष्ठा ऽ अस्माꣳ२ऽ अवन्तु देवाः ॥ ३३.५० ॥
ରୁଦ୍ରଗଣ, ପର୍ବତ ତୁଲ୍ୟ ବଳବାନ ଦେବତାମାନେ, ବୃତ୍ରବଧ ଓ ଧନ-ଆହ୍ୱାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ରହନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ପ୍ରଶଂସକ ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ସେହି ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
33.51
अर्वाञ्चो ऽ अद्या भवता यजत्रा ऽ आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् ।
त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्ताद् अवपदो यजत्राः ॥ ३३.५१ ॥
ହେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଦେବଗଣ, ଆଜି ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରନ୍ତୁ। ଭୟଗ୍ରସ୍ତ ମୁଁ ହୃଦୟରେ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେ ନ ହେଉ। ହେ ଦେବଗଣ, ନେକଡ଼ିଆର ବିନାଶରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ହେ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟଗଣ, ଗର୍ତ୍ତ ଓ ପତନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
33.52
विश्वे ऽ अद्य मरुतो विश्व ऽ ऊती विश्वे भवन्त्व् अग्नयः समिद्धाः ।
विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्तु विश्वम् अस्तु द्रविणं वाजो ऽ अस्मे ॥ ३३.५२ ॥
ଆଜି ସମସ୍ତ ମରୁଦ୍ଗଣ ସହାୟତା ସହ ଆସନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ କୃପାରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ବଳ ମିଳୁ।
33.53
विश्वे देवाः शृणुतेमꣳ हवं मे ये ऽ अन्तरिक्षे य ऽ उप द्यवि ष्ठ ।
ये ऽ अग्निजिह्वा ऽ उत वा यजत्रा ऽ आसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ॥ ३३.५३ ॥
ହେ ବିଶ୍ୱଦେବଗଣ, ମୋ ଏ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଉପରେ ଥିବା ଆପଣମାନେ, ଅଗ୍ନିଜିହ୍ୱ ଓ ପୂଜନୀୟ ଆପଣମାନେ, ଏ କୁଶ ଉପରେ ବସି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
33.54
देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्यो ऽमृतत्वꣳ सुवसि भागम् उत्तमम् ।
आद् इद् दामानꣳ सवितर् व्य् ऊर्णुषे ऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः ॥ ३३.५४ ॥
ହେ ସବିତା, ଆପଣ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଅମୃତତ୍ୱର ଉତ୍ତମ ଭାଗ ଦିଅନ୍ତି; ପରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନର ବନ୍ଧନ ଖୋଲି କ୍ରମାନୁସାରେ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।
33.55
प्र वायुम् अच्छा बृहती मनीषा बृहद्रयिं विश्ववारꣳ रथप्राम् ।
द्युतद्यामा नियुतः पत्यमानः कविः कविम् इयक्षसि प्रयज्यो ॥ ३३.५५ ॥
ବାୟୁ ଆଡ଼କୁ ମୋର ମହତୀ ବୁଦ୍ଧି ଯାଉ — ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ରଥ ପୂର୍ଣ୍ଣକାରୀ ମହାଧନ ଦେଉଥିବା ଜଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ। ହେ ଦୀପ୍ତ ଆକାଶ ବିଶିଷ୍ଟ, ନିୟୁତ ଅଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ, କବି, ପ୍ରଯଜ୍ୟ, ଆପଣ କବିଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
33.56
इन्द्रवायू ऽ इमे सुता ऽ उप प्रयोभिर् आगतम् ।
इन्दवो वाम् उशन्ति हि ॥ ३३.५६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏ ସୋମରସ ନିଙ୍ଗାଯାଇଛି; ଆପଣଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ସୋମବିନ୍ଦୁ ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
33.57
मित्रꣳ हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् ।
धियं घृताचीꣳ साधन्ता ॥ ३३.५७ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ବଳବିଶିଷ୍ଟ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ବରୁଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଘୃତଯୁକ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ସାଧନ କରୁଥିବା ହୋଇ (ଆସନ୍ତୁ)।
33.58
दस्रा युवाकवः सुता नासत्या वृक्तबर्हिषः ।
आ यातꣳ रुद्रवर्तनी ॥ ३३.५८ ॥
ହେ ଦସ୍ର, ଯୁବା ଓ ଉତ୍ସୁକ ନାସତ୍ୟ, ସୋମ ନିଙ୍ଗାଯାଇଛି; କୁଶ କାଟିଥିବା ଆପଣ ଦୁହେଁ ଆସନ୍ତୁ। ହେ ରୁଦ୍ରପଥୀ, ଆସନ୍ତୁ।
33.59
विदद् यदी सरमा रुग्णम् अद्रेर् महि पाथः पूर्व्यꣳ सध्र्यक् कः ।
अग्रं नयत् सुपद्य् अक्षराणाम् अच्छा रवं प्रथमा जानती गात् ॥ ३३.५९ ॥
ସରମା ପର୍ବତରୁ ଭଙ୍ଗା ବସ୍ତୁ ପାଇଲାବେଳେ, କିଏ ଏକତ୍ର ମହାନ ପ୍ରାଚୀନ ପଥ ପାଇଲା? ଅକ୍ଷରର ସୁପଦୀ ଧ୍ୱନି ଆଡ଼କୁ, ପ୍ରଥମ ଜାଣିଥିବା ସରମା ଆଗେ ନେଇ ଗଲା।
33.60
नहि स्पशम् अविदन्न् अन्यम् अस्माद् वैश्वानरात् पुर ऽ एतारम् अग्नेः ।
एम् एनम् अवृधन्न् अमृता ऽ अमर्त्यं वैश्वानरं क्षैत्रजित्याय देवाः ॥ ३३.६० ॥
ଏହି ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଆଗେ ଚାଲୁଥିବା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ସେମାନେ ସ୍ପଶ (ଗୁପ୍ତଚର) ଭାବେ ପାଇଲେ ନାହିଁ। ଅମର ଦେବତାମାନେ ଏହି ଅମର୍ତ୍ୟ ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ କ୍ଷେତ୍ରଜୟ ପାଇଁ ବଢ଼ାଇଲେ।
33.61
उग्रा विघनिना मृध ऽ इन्द्राग्नी हवामहे ।
ता नो मृडात ऽ ईदृशे ॥ ३३.६१ ॥
ଉଗ୍ର, ଶତ୍ରୁ ସଂହାରକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ସେହି ଦୁଇଜଣ ଏପରି ସମୟରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।
33.62
उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे ।
अभि देवाꣳ२ऽ इयक्षते ॥ ३३.६२ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଏହି ପବମାନ ଇନ୍ଦୁ (ସୋମ)ଙ୍କ ନିକଟରେ ଗାଅ; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
33.63
ये त्वाहिहत्ये मघवन्न् अवर्धन् ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ ।
ये त्वा नूनम् अनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमꣳ सगणो मरुद्भिः ॥ ३३.६३ ॥
ହେ ମଘବନ୍, ଅହି-ବଧରେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଲେ; ହେ ହରିବାନ୍, ଶମ୍ବର ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଗବିଷ୍ଟିରେ (ଗାଈ ଖୋଜରେ) ଯେଉଁମାନେ; ଏବଂ ଯେଉଁ ବିପ୍ରମାନେ ଏବେ ତୁମ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ତୁମ ଗଣ ସହିତ ସୋମ ପାନ କର।
33.64
जनिष्ठा ऽ उग्रः सहसे तुराय मन्द्र ऽ ओजिष्ठो बहुलाभिमानः ।
अवर्धन्न् इन्द्रं मरुतश् चिद् अत्र माता यद् वीरं दधनद् धनिष्ठा ॥ ३३.६४ ॥
ତୁମେ ଉଗ୍ର, ଶକ୍ତି ଓ ବେଗ ପାଇଁ ଜନ୍ମିତ; ଆନନ୍ଦମୟ, ଅତି ଓଜସ୍ୱୀ ଓ ମହା ଅଭିମାନୀ। ଏଠାରେ ମରୁତ୍ମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ, ଯେତେବେଳେ ସର୍ବାଧିକ ଧନବତୀ ମାତା ବୀରକୁ ଧାରଣ କଲେ।
33.65
आ तू न ऽ इन्द्र वृत्रहन्न् अस्माकम् अर्धम् आ गहि ।
महान् महीभिर् ऊतिभिः ॥ ३३.६५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଆମ ପକ୍ଷକୁ ଆସ। ମହାନ ତୁମେ ମହତ୍ ରକ୍ଷା ସହିତ ଆସ।
33.66
त्वम् इन्द्र प्रतूर्तिष्व् अभि विश्वा ऽ असि स्पृधः ।
अशस्तिहा जनिता विश्वतूर् असि त्वं तूर्य तरुष्यतः ॥ ३३.६६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀଙ୍କୁ ଜୟ କର। ବୈରୀ ବିନାଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସର୍ବଜେତା ତୁମେ; ସଂଗ୍ରାମକାରୀଙ୍କର ଜୟ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
33.67
अनु ते शुष्मं तुरयन्तम् ईयतुः क्षोणी शिशुं न मातरा ।
विश्वास् ते स्पृधः श्नथयन्त मन्यवे वृत्रं यद् इन्द्र तूर्वसि ॥ ३३.६७ ॥
ତୁମ ଦ୍ରୁତ ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଦୁଇ ପୃଥିବୀ ଗଲେ, ଯେପରି ଦୁଇ ମାତା ଶିଶୁକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ଜିଣିଲ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ସମସ୍ତ ବୈରୀ କ୍ରୋଧରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
33.68
यज्ञो देवानां प्रत्य् एति सुम्नम् आदित्यासो भवता मृडयन्तः ।
आ वो ऽर्वाची सुमतिर् ववृत्याद् अꣳहोश् चिद् या वरिवोवित्तरासत् ॥ ३३.६८ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଗ୍ରହ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ। ହେ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, କୃପାଳୁ ହୁଅ। ତୁମର ଶୁଭବୁଦ୍ଧି ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରୁ; ସଙ୍କଟରୁ ଉଦ୍ଧାରକାରିଣୀ ଓ ଅତି ଦାନଶୀଳା ଆମ ସହିତ ରହୁ।
33.69
अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ ३३.६९ ॥
ହେ ସବିତା, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଶୁଭ ରକ୍ଷାରେ ଆଜି ଆମ ଗୃହକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ଷା କର। ସୁବର୍ଣ୍ଣଜିହ୍ୱ ଦେବ, ନୂତନ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; କୁବାକ୍ୟ ବକ୍ତା ଆମ ଉପରେ ଶାସନ ନ କରୁ।
33.70
प्र वीरया शुचयो दद्रिरे वाम् अध्वर्युभिर् मधुमन्तः सुतासः ।
वह वायो नियुतो याह्य् अच्छा पिबा सुतस्यान्धसो मदाय ॥ ३३.७० ॥
ଅଧ୍ୱର୍ଯୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ମଧୁର, ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ ତୁମ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉଠାଯାଇଛି। ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଣ, ନିକଟକୁ ଆସ; ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମରସ ପାନ କର।
33.71
गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.७१ ॥
ହେ ଗାଈମାନେ, ନିକଟକୁ ଆସ, ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଅ; ଯଜ୍ଞର ମହାନ ରପ୍ସୁଦା। ଦୁଇ କାନ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ହେଉ।
33.72
काव्ययोर् आजानेषु क्रत्वा दक्षस्य दुरोणे ।
रिशादसा सधस्थ ऽ आ ॥ ३३.७२ ॥
କବିମାନଙ୍କ ଜନ୍ମରେ, ବଳ ଓ କୌଶଳର ଗୃହରେ — ଶତ୍ରୁନାଶକ ହେ, ଏକ ଆସନରେ ଏଠାକୁ ଆସ।
33.73
दैव्याव् अध्वर्यू आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ॥ ३३.७३ ॥
ହେ ଦୈବ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଦ୍ୱୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟତ୍ୱକ୍, ରଥରେ ଆସ; ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ଏକତ୍ର ଅଭିଷେକ କର।
33.74
तिरश्चीनो विततो रश्मिर् एषाम् अधः स्विद् आसी३द् उपरि स्विद् आसी३त् ।
रेतोधा ऽ आसन् महिमान ऽ आसन्त् स्वधा ऽ अवस्तात् प्रयतिः परस्तात् ॥ ३३.७४ ॥
ଏମାନଙ୍କର ତିର୍ଯ୍ୟକ୍, ବିସ୍ତୃତ ରଶ୍ମି — ତାହା ତଳେ ଥିଲା ନା ଉପରେ ଥିଲା? ବୀଜଧାରୀମାନେ ଥିଲେ, ମହିମା ଥିଲା; ସ୍ୱଧା ତଳେ, ପ୍ରୟତି ଉପରେ ଥିଲା।
33.75
आ रोदसी ऽ अपृणद् आ स्वर् महज् जातं यद् एनम् अपसो ऽ अधारयन् ।
सो ऽ अध्वराय परि णीयते कविर् अत्यो न वाजसातये चनोहितः ॥ ३३.७५ ॥
ସେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ମହାନ ସ୍ବର୍ଜ୍ୟୋତି ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। କର୍ମକାରୀମାନେ ଜନ୍ମିତ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ; ସେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଚାରିଦିଗରେ ନିଆଯାଆନ୍ତି। କବି ସେ ବାଜସାତି ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ ପରି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ।
33.76
उक्थेभिर् वृत्रहन्तमा या मन्दाना चिद् आ गिरा ।
आङ्गूषैर् आविवासतः ॥ ३३.७६ ॥
ଉକ୍ଥ ଦ୍ୱାରା, ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଅତି ଅଧିକ ବଧ କରୁଥିବା, ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସ୍ତୁତିବାଣୀ ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଆପଣେ ସେବିତ ହୁଅନ୍ତି।
33.77
उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्व् अमृतस्य ये ।
सुमृडीका भवन्तु नः ॥ ३३.७७ ॥
ଅମୃତର ପୁତ୍ରମାନେ, ଆମ ନିକଟକୁ ଆସି ଆମର ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ସୁଖଦାୟୀ ହୁଅନ୍ତୁ।
33.78
ब्रह्माणि मे मतयः शꣳ सुतासः शुष्म ऽ इयर्ति प्रभृतो मे ऽ अद्रिः ।
आ शासते प्रति हर्यन्त्य् उक्थेमा हरी वहतस् ता नो ऽ अच्छ ॥ ३३.७८ ॥
ମୋ ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ର ଓ ଚିନ୍ତା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ, ମୋ ବଳ ପ୍ରେରଣାକାରୀ ପଥର ଆଣି ଦିଆଗଲା। ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଏହି ଉକ୍ଥ ପରିବର୍ତ୍ତରେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ସେହି ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ଆମ ଆଡ଼କୁ ବହନ କରନ୍ତୁ।
33.79
अनुत्तमा ते मघवन् नकिर् नु न त्वावाꣳ२ऽ अस्ति देवता विदानः ।
न जायमानो नशते न जातो यानि करिष्या कृणुहि प्रवृद्ध ॥ ३३.७९ ॥
ହେ ମଘବନ୍, ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅତୁଳନୀୟ; ତୁମ ପରି ଦେବତା ନାହିଁ, ଜାଣିବାଳା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଜନ୍ମିବା ବା ଜନ୍ମିତ କେହି ତୁମକୁ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ। ହେ ପ୍ରବୃଦ୍ଧ, ଯାହା କରିବ ତାହା କର।
33.80
तद् इद् आस भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ ऽ उग्रस् त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यं विश्वे मदन्त्य् ऊमाः ॥ ३३.८० ॥
ତାହା ଭୁବନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲା; ଯାହାଠାରୁ ଉଗ୍ର ଓ ତେଜୋବଳଶାଳୀ ଜନ୍ମିଲେ। ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ପଛରେ ସମସ୍ତ ସହାୟକ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
33.81
इमा ऽ उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम ।
पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितो ऽभि स्तोमैर् अनूषत ॥ ३३.८१ ॥
ହେ ବହୁଧନ ଅଗ୍ନି, ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିଗୀତ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ। ଅଗ୍ନିପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବିଜ୍ଞ ଲୋକେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି।
33.82
यस्यायं विश्व ऽ आर्यो दासः शेवधिपा ऽ अरिः ।
तिरश् चिद् अर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत् सो ऽ अज्यते रयिः ॥ ३३.८२ ॥
ଯାହାର ଏହି ସମସ୍ତ ଆର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦାସ, ଧନଭଣ୍ଡାରର ରକ୍ଷକ ଓ ଶତ୍ରୁ ଅଛନ୍ତି, ସେହି (ଦେବତା) ପାଇଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ, ଏହି ଧନ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
33.83
अयꣳ सहस्रम् ऋषिभिः सहस्कृतः समुद्र ऽ इव पप्रथे ।
सत्यः सो ऽ अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये ॥ ३३.८३ ॥
ହଜାରଗୁଣ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳବାନ କରାଯାଇଥିବା ଏହା ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତାରିତ। ଏହାର ମହିମା ସତ୍ୟ; ଯଜ୍ଞରେ, ବିପ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ, ମୁଁ ଏହାର ବଳକୁ ସ୍ତୁତି କରେ।
33.84
अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ ३३.८४ ॥
ହେ ସବିତା, ଆଜି ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ ଓ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ରକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ଆମ ଗୃହକୁ ଚାରିଆଡ଼ୁ ରକ୍ଷା କର। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଜିହ୍ୱ, ନୂତନ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର; ଅଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହୁଥିବା କେହି ଆମ ଉପରେ ଶାସନ ନ କରନ୍ତୁ।
33.85
आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः ।
अन्तः पवित्र ऽ उपरि श्रीणानो ऽयꣳ शुक्रो ऽ अयामि ते ॥ ३३.८५ ॥
ହେ ବାୟୁ, ଆମ ସ୍ୱର୍ଗ ସ୍ପର୍ଶୀ ଯଜ୍ଞକୁ ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ସହିତ ଆସ। ପବିତ୍ର ଛାଣିର ଭିତରେ ଓ ଉପରେ ମିଶ୍ରିତ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରେ।
33.86
इन्द्रवायू सुसंदृशा सुहवेह हवामहे ।
यथा नः सर्व ऽ इज् जनो ऽनमीवः संगमे सुमना ऽ असत् ॥ ३३.८६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ସୁନ୍ଦର ଦର୍ଶନ ଥିବା, ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ, ଏଠାରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଆମ ସମସ୍ତ ଲୋକ ରୋଗମୁକ୍ତ ଓ ସଭାରେ ଶୁଭମନସ୍କ ହେଉନ୍ତୁ।
33.87
ऋधग् इत्था स मर्त्यः शशमे देवतातये ।
यो नूनं मित्रावरुणाव् अभिष्टय ऽ आचक्रे हव्यदातये ॥ ३३.८७ ॥
ଏହିପରି ସେ ମର୍ତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ ଭଲଭାବେ ଚେଷ୍ଟା କରେ; ଅଭୀଷ୍ଟ ପାଇଁ ମିତ୍ରାବରୁଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ ଏବଂ ହବ୍ୟଦାନ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକେ।
33.88
आ यातम् उप भूषतं मध्वः पिबतम् अश्विना ।
दुग्धं पयो वृषणा जेन्यावसू मा नो मर्धिष्टम् आ गतम् ॥ ३३.८८ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆସ, (ଯଜ୍ଞକୁ) ଶୋଭାଇ ଦିଅ, ମଧୁ ପାନ କର। ହେ ବୃଷଭ ସଦୃଶ, ବିଜୟୀ, ଧନବାନ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦୋହାଯାଇଥିବା କ୍ଷୀର ପାନ କର; ଆମର ଅନିଷ୍ଟ କରନାହିଁ, ଏଠାକୁ ଆସ।
33.89
प्रैतु ब्रह्मणस् पतिः प्र देव्य् एतु सूनृता ।
अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः ॥ ३३.८९ ॥
ବ୍ରହ୍ମର ଅଧିପତି ଅଗ୍ରସର ହେଉନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ସତ୍ୟବାଣୀ ଆଗକୁ ଆସୁ। ବୀର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ହିତକାରୀ, ପଂକ୍ତି-ଦାନକାରୀ (ଯଜମାନ) ଆଡ଼କୁ, ହେ ଦେବଗଣ, ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ନିଅ।
33.90
चन्द्रमा ऽ अप्स्व् अन्तर् आ सुपर्णो धावते दिवि ।
रयिं पिशंगं बहुलं पुरुस्पृहꣳ हरिर् एति कनिक्रदत् ॥ ३३.९० ॥
ଚନ୍ଦ୍ର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀ ଆକାଶରେ ଧାଇଁ ଚାଲେ। ପୀତ, ପ୍ରଚୁର, ବହୁଜନ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ନେଇ ହରି ଗର୍ଜନ କରି ଆସେ।
33.91
देवं-देवं वो ऽवसे देवं-देवम् अभिष्टये ।
देवं-देवꣳ हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया ॥ ३३.९१ ॥
ତୁମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରତି ଦେବତାଙ୍କୁ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରତି ଦେବତାଙ୍କୁ, ବଳ ଲାଭ ପାଇଁ ପ୍ରତି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁ; ଦିବ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିରେ ସ୍ତୁତି କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକୁ।
33.92
दिवि पृष्टो ऽ अरोचताग्निर् वैश्वानरो बृहन् ।
क्ष्मया वृधान ऽ ओजसा चनोहितो ज्योतिषा बाधते तमः ॥ ३३.९२ ॥
ଆକାଶରେ ସ୍ଥାପିତ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି ମହାନ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ପୃଥିବୀରେ ଓଜରେ ବଢ଼ୁଥିବା, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ (ଅଗ୍ନି) ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତି।
33.93
इन्द्राग्नी ऽ अपाद् इयं पूर्वागात् पद्वतीभ्यः ।
हित्वी शिरो जिह्वया वावदच् चरत् त्रिꣳशत् पदा न्य् अक्रमीत् ॥ ३३.९३ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି; ପାଦହୀନ ଏହି ପ୍ରଥମଟି ପାଦବିଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ମସ୍ତକ ଛାଡ଼ି ଜିଭରେ କଥା କହି ଚାଲିଲା; ତିରିଶ ପଦରେ ତଳକୁ ପାଦ ରଖିଲା।
33.94
देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकꣳ सरातयः ।
ते नो ऽ अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः ॥ ३३.९४ ॥
ଦେବଗଣ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ଉତ୍ସାହରେ, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ଦାତା। ସେମାନେ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ହେଉନ୍ତୁ; ପରେ ମଧ୍ୟ ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମର ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତୁ।
33.95
अपाधमद् अभिशस्तीर् अशस्तिहाथेन्द्रो द्युम्न्य् आभवत् ।
देवास् त ऽ इन्द्र सख्याय येमिरे बृहद्भानो मरुद्गण ॥ ३३.९५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ନିନ୍ଦାମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ିଦେଲେ; ନିନ୍ଦା ନାଶକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତେଜସ୍ୱୀ ହେଲେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ହେ ବୃହଦ୍ଭାନୁ, ହେ ମରୁଦ୍ଗଣ।
33.96
प्र व ऽ इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत ।
वृत्रꣳ हनति वृत्रहा शतक्रतुर् वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३३.९६ ॥
ହେ ମରୁତ୍ଗଣ, ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ର ଆଗକୁ ଗାଅ। ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶତଗ୍ରନ୍ଥି ବଜ୍ରରେ ବୃତ୍ରକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତି।
33.97
अस्येद् इन्द्रो वावृधे वृष्ण्यꣳ शवो मदे सुतस्य विष्णवि ।
अद्या तम् अस्य महिमानम् आयवो ऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥ ३३.९७ ॥
ନିଗୁଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମର ଉଲ୍ଲାସରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୃଷଭ ପରି ବଳ ବଢ଼ାଇଲେ। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆଜି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବ ପରି ତାଙ୍କ ସେହି ମହିମାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।