Yajurveda · Adhyāya 33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
33.1
अस्याजरासो दमाम् अरित्रा ऽ अर्चद्धूमासो ऽ अग्नयः पावकाः ।
श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः ॥ ३३.१ ॥
Die unalternden, ruderartigen Feuer dieses Hauses leuchten; rauchende, reinigende Feuer, weiß glänzend, schnell, unruhig, in den Wäldern sitzend, wie Winde, wie Soma-Tropfen.
33.2
हरयो धूमकेतवो वातजूता ऽ उप द्यवि ।
यतन्ते वृथग् अग्नयः ॥ ३३.२ ॥
Fahle, rauchbannerführende, vom Wind getriebene Feuer steigen zum Himmel; die getrennten Feuer streben.
33.3
यजा नो मित्रावरुणा यजा देवाꣳ २ऽ ऋतं बृहत् ।
अग्ने यक्षि स्वं दमम् ॥ ३३.३ ॥
Verehre Mitra und Varuṇa für uns; verehre die Götter und das große ṛta. O Agni, verehre dein eigenes Haus!
33.4
युक्ष्वा हि देवहूतमाꣳ२ऽ अश्वाꣳ२ऽ अग्ने रथीर् इव ।
नि होता पूर्व्यः सदः ॥ ३३.४ ॥
O Agni, spanne die von den Göttern meistgerufenen Rosse an wie ein Wagenlenker. Hotṛ, Uralter, setz dich auf deinen Sitz.
33.5
द्वे विरूपे चरतः स्वर्थे ऽ अन्यान्या वत्सम् उप धापयेते ।
हरिर् अन्यस्यां भवति स्वधावाञ्छुक्रो ऽ अन्यस्यां ददृशे सुवर्चाः ॥ ३३.५ ॥
Zwei verschiedengestaltige bewegen sich zu einem gemeinsamen Zweck; die eine säugt das Kalb bei der anderen. In der einen ist das fahle, opfergabenbesitzende Hari; in der anderen erscheint der leuchtende Śukra, strahlend.
33.6
अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ ३३.६ ॥
Hier wurde der erste Hotṛ von den Dhātṛ eingesetzt, der verehrungswürdigste und lobenswerteste bei den Opfern; den die Apnavāna und die Bhṛgu in den Wäldern leuchten ließen — der wunderbare, allgegenwärtige, für jede Sippe.
33.7
त्रीणि शता त्री सहस्राण्य् अग्निं त्रिꣳशच् च देवा नव चासपर्यन् ।
औक्षन् घृतैर् अस्तृणन् बर्हिर् अस्मा ऽ आद् इद् होतारं न्य् असादयन्त ॥ ३३.७ ॥
Dreihundert, dreitausend und dreiunddreißig Götter verehrten Agni. Sie besprengten ihn mit ghṛta, breiteten für ihn das barhis aus und setzten dann den hotṛ ein.
33.8
मूर्धानं दिवो ऽ अरतिं पृथिव्या वैश्वानरम् ऋत ऽ आ जातम् अग्निम् ।
कविꣳ सम्राजम् अतिथिं जनानाम् आसन्न् आ पात्रं जनयन्त देवाः ॥ ३३.८ ॥
Agni ist das Haupt des Himmels und der Herr der Erde, Vaiśvānara, im ṛta geboren. Der weise Herrscher, Gast der Völker: Die Götter brachten ihn hervor wie ein Gefäß im Mund.
33.9
अग्निर् वृत्राणि जङ्घनद् द्रविणस्युर् विपन्यया ।
समिद्धः शुक्र ऽ आहुतः ॥ ३३.९ ॥
Agni möge die Hindernisse niederschlagen, nach Reichtum strebend, mit lobenswerter Rede. Entzündet, leuchtend, in das Feuer gegossen.
33.10
विश्वेभिः सोम्यं मध्व् अग्न ऽ इन्द्रेण वायुना ।
पिबा मित्रस्य धामभिः ॥ ३३.१० ॥
O Agni, mit allen Göttern, mit Indra und Vāyu, trinke den süßen Soma-Saft durch die Wohnstätten des Mitra.
33.11
आ यद् इषे नृपतिं तेज ऽ आनट् शुचि रेतो निषिक्तं द्यौर् अभीके ।
अग्निः शर्धम् अनवद्यं युवानꣳ स्वाध्यं जनयत् सूदयच् च ॥ ३३.११ ॥
Als der Glanz für die Nahrung in den Herrn der Menschen eindrang und der reine Same nahe dem Himmel ausgegossen wurde, erzeugte Agni makellose, junge, wohlgenährte Kraft und nährte sie.
33.12
अग्ने शर्ध महते सौभगाय तव द्युम्नान्य् उत्तमानि सन्तु ।
सं जास्पत्यꣳ सुयमम् आ कृणुष्व शत्रूयताम् अभि तिष्ठा महाꣳसि ॥ ३३.१२ ॥
O Agni, mögen deine höchsten Glanzkräfte zu großem Glück dienen. Bringe die Herrschaft im Hause unter gute Ordnung und erhebe dich über die großen Mächte jener, die uns Böses wollen.
33.13
त्वाꣳ हि मन्द्रतमम् अर्कशोकैर् ववृमहे महि नः श्रोष्य् अग्ने ।
इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः ॥ ३३.१३ ॥
O Agni, du Entzückendster, wir ehren dich mit den Flammen des Gesangs; höre unser großes Lob. Wie die Mächtigsten Indra erfreuen, so erfreuen die Götter dich und Vāyu mit Kraft und Gaben.
33.14
त्वे ऽ अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः ।
यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान् दयन्त गोनाम् ॥ ३३.१४ ॥
O Agni, wohlgespendet, durch dich mögen die Opfernden lieb sein. Mögen die freigebigen Lenker der Menschen die Pferche der Kühe bewachen.
33.15
श्रुधि श्रुत्कर्ण वह्निभिर् देवैर् अग्ने सयावभिः ।
आ सीदन्तु बर्हिषि मित्रो ऽ अर्यमा प्रातर्यावाणो ऽ अध्वरम् ॥ ३३.१५ ॥
O Agni mit den aufmerksamen Ohren, höre mit den Göttern, die die Gaben tragen und mit dir gehen. Mögen Mitra und Aryaman am Morgen kommen und sich am Opfer auf das heilige Gras setzen.
33.16
विश्वेषाम् अदितिर् यज्ञियानां विश्वेषाम् अतिथिर् मानुषाणाम् ।
अग्निर् देवानाम् अव ऽ आवृणानः सुमृडीको भवतु जातवेदाः ॥ ३३.१६ ॥
Agni, Aditi aller opferwürdigen Götter und Gast aller Menschen, der die Gunst der Götter sucht, Jātavedas: möge er uns sehr gnädig sein.
33.17
महो ऽ अग्नेः समिधानस्य शर्मण्य् अनागा मित्रे वरुणे स्वस्तये ।
श्रेष्ठे स्याम सवितुः सवीमनि तद् देवानाम् अवो ऽ अद्या वृणीमहे ॥ ३३.१७ ॥
Mögen wir im Schutz des großen, entfachten Agni untadelig sein, im Wohl von Mitra und Varuṇa. Mögen wir im besten Antrieb Savitṛs stehen; heute wählen wir jenen Schutz der Götter.
33.18
आपश् चित् पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्न् ऋतं जरितारस् त ऽ इन्द्र ।
याहि वायुर् न नियुतो नो ऽ अच्छा त्वꣳ हि धीभिर् दयसे वि वाजान् ॥ ३३.१८ ॥
Die Wasser schwellen, wie unfruchtbare Kühe; mögen die Sänger das ṛta erreichen. O Indra, komm zu uns wie der Wind mit deinen Gespannen; du verteilst die Kräfte durch deine Einsichten.
33.19
गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.१९ ॥
O Kühe, kommt herbei und schützt das große Opfer, ihr Spenderinnen des Saftes; ihr beiden mit goldenen Ohren.
33.20
यद् अद्य सूर ऽ उदिते नागा मित्रो ऽ अर्यमा ।
सुवाति सविता भगः ॥ ३३.२० ॥
Wenn heute die Sonne aufgeht, mögen wir untadelig sein; Mitra und Aryaman treiben an, ebenso Savitṛ und Bhaga.
33.21
आ सुते सिञ्चत श्रियꣳ रोदस्योर् अभिश्रियम् ।
रसा दधीत वृषभम् ॥ ३३.२१ ॥
Gieße hier Glanz in den gepressten Soma, die strahlende Herrlichkeit beider Welten; der Saft möge den Stier (Indra) tragen.
33.22
आतिष्ठन्तं परि विश्वे ऽ अभूषञ् छ्रियो वसानश् चरति स्वरोचिः ।
महत् तद् वृष्णो ऽ असुरस्य नामा विश्वरूपो ऽ अमृतानि तस्थौ ॥ ३३.२२ ॥
Den Hochstehenden haben alle geschmückt; in Herrlichkeiten gekleidet, selbstleuchtend, wandert er umher. Groß ist dieser Name des mächtigen Asura; der Allgestaltige stand unter den Unsterblichen.
33.23
प्र वो महे मन्दमानायान्धसो ऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे ।
इन्द्रस्य यस्य सुमखꣳ सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः ॥ ३३.२३ ॥
Singt Lob für den großen, berauschenden Somatrank, für Viśvānara und Viśvābhū. Himmel und Erde dienen Indra, dessen Opfer gut ist und dessen Kraft, Ruhm und männliche Stärke groß sind.
33.24
बृहन्न् इद् इध्म ऽ एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः ।
येषाम् इन्द्रो युवा सखा ॥ ३३.२४ ॥
Groß ist ihr Brennholz, reichlich ihr Lob, weit und laut; jene, deren junger Freund Indra ist.
33.25
इन्द्रेहि मत्स्य् अन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः ।
महाꣳ२ऽ अभिष्टिर् ओजसा ॥ ३३.२५ ॥
O Indra, komm und freue dich an diesem Somatrank mit allen Somateilen; großer Helfer, mit Kraft!
33.26
इन्द्रो वृत्रम् अवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाम् अमिनाद् वर्पणीतिः ।
अहन् व्यꣳसम् उशधग् वनेष्व् आविर् धेना ऽ अकृणोद् राम्याणाम् ॥ ३३.२६ ॥
Indra umzingelte Vṛtra, seine kraftbringende Schar führend; er zermalmte die Listigen mit seiner vernichtenden Macht. In den Wäldern erschlug er Vyaṃsa, von Begierde brennend, und machte die Stimmen offenbar für die Anmutigen.
33.27
कुतस् त्वम् इन्द्र माहिनः सन्न् एको यासि सत्पते किं त ऽ इत्था ।
सं पृच्छसे समराणः शुभानैर् वोचेस् तन् नो हरिवो यत् ते ऽ अस्मे ।
महाꣳ२ऽ इन्द्रो य ऽ ओजसा ।
कदा चन स्तरीर् असि ।
कदा चन प्र युच्छसि ॥ ३३.२७ ॥
O Indra, so groß du bist, warum gehst du allein, o Herr der Guten? Warum wird dir so gefragt? Im gemeinsamen Kampf sprich glänzende Worte; o Fahlbrauner, sag uns, was dein ist für uns. Indra, groß an Kraft, ist niemals unfruchtbar und zieht sich niemals zurück.
33.28
आ तत् त ऽ इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऽ ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् ।
सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीꣳ सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन् ॥ ३३.२८ ॥
Die Gefolgsleute des Indra preisen dich, die den rinderreichen Hof erreichen wollen, die jene weite, an vielen Söhnen reiche, tausendströmige auf einmal melken wollen.
33.29
इमां ते धियं प्र भरे महो महीम् अस्य स्तोत्रे धिषणा यत् त ऽ आनजे ।
तम् उत्सवे च प्रसवे च सासहिम् इन्द्रं देवासः शवसामदन्न् अनु ॥ ३३.२९ ॥
Indra, dir bringe ich diesen großen, weiten Gedanken; diese Weisheit, die in diesem Lobgesang für dich geschmückt ist. Die Götter erfreuten jenen siegreichen Indra mit ihrer Kraft, beim Fest und beim Antrieb.
33.30
विभ्राड् बृहत् पिबतु सोम्यं मध्व् आयुर् दधद् यज्ञपताव् अविह्रुतम् ।
वातजूतो यो ऽ अभिरक्षति त्मना प्रजाः पुपोष पुरुधा वि राजति ॥ ३३.३० ॥
Der große, weithin leuchtende Gott möge den süßen Soma trinken und dem Herrn des Opfers ein unwandelbares Leben verleihen. Vom Wind getrieben, beschützt er selbst die Geschöpfe, nährt sie auf vielerlei Weise und erstrahlt.
33.31
उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यꣳ स्वाहा ॥ ३३.३१ ॥
Die Strahlen heben jenen allwissenden Gott empor und tragen ihn, die Sonne, damit alle ihn sehen. Svāhā.
33.32
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाꣳ२ऽ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ ३३.३२ ॥
O Reiniger, mit jenem Auge, mit dem du die Menschen betrachtest, die unruhig umherziehen, mit eben diesem Auge, o Varuṇa, siehst du.
33.33
दैव्याव् अध्वर्यू ऽ आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ।
तं प्रत्नथा । अयं वेनः। चित्रं देवानाम् ।
अयं वेनः ।
चित्रम् देवानाम् ॥ ३३.३३ ॥
Ihr göttlichen Adhvaryus, kommt hierher auf dem Wagen mit Sūryas Glanz; schmückt das Opfer mit Honig. Er komme auf die alte Weise. Dieser Vena, wunderbar unter den Göttern. Dieser Vena, wunderbar unter den Göttern.
33.34
आ न ऽ इडाभिर् विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव ऽ एतु ।
अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगद् अभिपित्वे मनीषा ॥ ३३.३४ ॥
Der Gott Savitṛ, allen Menschen zugehörig, komme zu unserer Opferversammlung mit den Lobgaben der Iḍā und gutem Lob. Wie du als Jüngling uns erfreust, so erfreue uns mit Einsicht zum Schutz der ganzen Welt.
33.35
यद् अद्य कच् च वृत्रहन्न् उदगा ऽ अभि सूर्य ।
सर्वं तद् इन्द्र ते वशे ॥ ३३.३५ ॥
O Vṛtra-Erschläger, was du, o Sonne, heute aufgegangen bist — o Indra, all das steht in deiner Gewalt.
33.36
तरणिर् विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृद् असि सूर्य ।
विश्वम् आ भासि रोचनम् ॥ ३३.३६ ॥
Du bist der schnell Überquerende, allen sichtbar, Schöpfer des Lichts, o Sonne. Du leuchtest über die ganze leuchtende Welt.
33.37
तत् सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर् विततꣳ सं जभार ।
यदेद् अयुक्त हरितः सधस्थाद् आद् रात्री वासस् तनुते सिमस्मै ॥ ३३.३७ ॥
Jene Göttlichkeit der Sonne, jene Größe — in der Mitte sammelte er das ausgebreitete Licht des Schöpfers. Als er die grünen Pferde vom gemeinsamen Sitz anschirrte, da breitet die Nacht ein Gewand für ihn aus.
33.38
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योर् उपस्थे ।
अनन्तम् अन्यद् रुशद् अस्य पाजः कृष्णम् अन्यद् धरितः सं भरन्ति ॥ ३३.३८ ॥
Zum Anblick von Mitra und Varuṇa nimmt die Sonne ihre Gestalt im Schoß des Himmels an. Einer seiner Glanzstrahlen ist grenzenlos und hell, der andere dunkel; die fahlbraunen Rosse tragen ihn gemeinsam.
33.39
बण् महाꣳ२ऽ असि सूर्य बड् आदित्य महाꣳ२ऽ असि ।
महस् ते सतो महिमा पनस्यते द्धा देव महाꣳ२ऽ असि ॥ ३३.३९ ॥
O Sonne, du bist groß; o Āditya, du bist weit und groß. Die Herrlichkeit deines wahren Seins wird gepriesen; o Gott, du bist groß.
33.40
बट् सूर्य श्रवसा महाꣳ२ऽ असि सत्रा देव महाꣳ२ऽ असि ।
मह्ना देवानाम् असुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिर् अदाभ्यम् ॥ ३३.४० ॥
O Sonne, du bist groß an Ruhm; o Gott, wahrhaftig, du bist groß. Durch deine Größe bist du der Herr der Kraft und der oberste Priester unter den Göttern; du bist das allgegenwärtige, unbezwingbare Licht.
33.41
श्रायन्त ऽ इव सूर्यं विश्वेद् इन्द्रस्य भक्षत ।
वसूनि जाते जनमान ऽ ओजसा प्रति भागं न दीधिम ॥ ३३.४१ ॥
Die Sonne gleichsam als gekocht betrachtend, mögen alle Götter den Anteil Indras genießen. Wir, geboren und Schätze erzeugend durch Kraft, halten nichts zurück als Gegengabe für unseren Anteil.
33.42
अद्या देवा ऽ उदिता सूर्यस्य निर् अꣳहसः पिपृता निर् अवद्यात् ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३३.४२ ॥
O Götter, heute beim Aufgang der Sonne, führt uns hinüber aus der Not und bringt uns heraus aus der Schuld. Mögen Mitra und Varuṇa, Aditi, der Strom, die Erde und der Himmel uns das gewähren.
33.43
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३३.४३ ॥
Im dunklen Luftraum sich bewegend, Unsterbliche und Sterbliche an ihre Plätze setzend, kommt der Gott Savitṛ auf seinem goldenen Wagen und schaut auf die Welten.
33.44
प्र वावृजे सुप्रया बर्हिर् एषाम् आ विश्पतीव बीरिट ऽ इयाते ।
विशाम् अक्तोर् उषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान् ॥ ३३.४४ ॥
Ihr leicht zugänglicher Barhis wird ausgebreitet; wie Herren der Sippen kommen die beiden Eiligen. Beim ersten Ruf der Uṣas, der Morgenröte, kommen Vāyu und Pūṣan mit ihrem Gespann zum Heil.
33.45
इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् ।
आदित्यान् मारुतं गणम् ॥ ३३.४५ ॥
Indra-Vāyu, Bṛhaspati, Mitra-Agni, Pūṣan, Bhaga, die Ādityas und die Schar der Maruts.
33.46
वरुणः प्राविता भुवन् मित्रो विश्वाभिर् ऊतिभिः ।
करतां नः सुराधसः ॥ ३३.४६ ॥
Möge Varuṇa unser Beschützer sein und Mitra mit allen seinen Hilfen; mögen sie uns reich an guten Gaben machen.
33.47
अधि न इन्द्रेषां विष्णो सजात्यानाम् ।
इता मरुतो ऽ अश्विना ।
ओमासश् चर्षणीधृतः ॥ ३३.४७ ॥
O Indra, komm zu uns unter diesen Verwandten; o Viṣṇu, komm. O Maruts, o Aśvins, kommt. Schützer, Erhalter der Völker, kommt.
33.48
अग्न ऽ इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो ।
उभा नासत्या रुद्रो ऽ अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त ॥ ३३.४८ ॥
O Agni, Indra, Varuṇa, Mitra, ihr Götter, kommt mit der Schar der Maruts; o Viṣṇu, mögen die beiden Aśvins, Rudra, die Göttinnen, Pūṣan, Bhaga und Sarasvatī sich erfreuen.
33.49
इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिꣳ स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताꣳ२ऽ अपः ।
हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शꣳसꣳ सवितारमूतये ॥ ३३.४९ ॥
Ich rufe Indra und Agni, Mitra und Varuṇa, Aditi, Svar, Pṛthivī, Dyau, die Maruts, die Berge und die Wasser an. Nachdem ich nun Viṣṇu, Pūṣan, Brahmaṇaspati und Bhaga gepriesen habe, rufe ich Savitṛ zur Hilfe.
33.50
अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः ।
यः शꣳसते स्तुवते धायि पज्र ऽ इन्द्रज्येष्ठा ऽ अस्माꣳ२ऽ अवन्तु देवाः ॥ ३३.५० ॥
Mögen die Rudras und die Götter, stark wie Berge, uns verbunden und wohlgesinnt sein im Erschlagen Vṛtras und in der um Beute angerufenen Schlacht. Mögen die Götter, mit Indra als ihrem Ältesten, der in dem ruht, der preist und singt, uns beschützen.
33.51
अर्वाञ्चो ऽ अद्या भवता यजत्रा ऽ आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् ।
त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्ताद् अवपदो यजत्राः ॥ ३३.५१ ॥
O Götter, würdig des Opfers, wendet euch heute uns zu. Möge ich, voll Furcht, euch im Herzen nicht ferne sein. O Götter, schützt uns vor dem Verderben des Wolfes; o Götter, würdig des Opfers, schützt uns vor Grube und Sturz.
33.52
विश्वे ऽ अद्य मरुतो विश्व ऽ ऊती विश्वे भवन्त्व् अग्नयः समिद्धाः ।
विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्तु विश्वम् अस्तु द्रविणं वाजो ऽ अस्मे ॥ ३३.५२ ॥
Mögen heute alle Maruts mit Hilfe kommen; mögen alle Feuer gut entzündet sein. Mögen alle Götter mit ihrer Gunst zu uns kommen; möge uns alle Habe und Kraft gehören.
33.53
विश्वे देवाः शृणुतेमꣳ हवं मे ये ऽ अन्तरिक्षे य ऽ उप द्यवि ष्ठ ।
ये ऽ अग्निजिह्वा ऽ उत वा यजत्रा ऽ आसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ॥ ३३.५३ ॥
Ihr Allgötter, hört diesen meinen Ruf! Ihr, die ihr im Luftraum und über dem Himmel weilt, mit Agni als Zunge und verehrungswürdig: setzt euch auf dieses heilige Gras und freut euch.
33.54
देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्यो ऽमृतत्वꣳ सुवसि भागम् उत्तमम् ।
आद् इद् दामानꣳ सवितर् व्य् ऊर्णुषे ऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः ॥ ३३.५४ ॥
Denn den opferwürdigen Göttern gewährst du zuerst den höchsten Anteil an Unsterblichkeit; dann, o Savitṛ, löst du die Bande und entfaltest für die Sterblichen die Leben nacheinander.
33.55
प्र वायुम् अच्छा बृहती मनीषा बृहद्रयिं विश्ववारꣳ रथप्राम् ।
द्युतद्यामा नियुतः पत्यमानः कविः कविम् इयक्षसि प्रयज्यो ॥ ३३.५५ ॥
Zu Vāyu hin möge mein großer Gedanke sich erheben, zu dem, der großen Reichtum bringt, von allen begehrt, den Wagen füllend. O du mit dem leuchtenden Himmel, Herr der schnellen Rosse, Seher, des Opfers würdig, du willst den Seher ehren.
33.56
इन्द्रवायू ऽ इमे सुता ऽ उप प्रयोभिर् आगतम् ।
इन्दवो वाम् उशन्ति हि ॥ ३३.५६ ॥
O Indra und Vāyu, diese gepressten Soma-Säfte sind bereit; kommt herbei mit euren Freuden. Wahrlich, die Somatropfen verlangen nach euch beiden.
33.57
मित्रꣳ हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् ।
धियं घृताचीꣳ साधन्ता ॥ ३३.५७ ॥
Ich rufe Mitra von reiner Kraft an und Varuṇa, den Vernichter der Feinde; vollendet den butterglänzenden Gedanken, kommt.
33.58
दस्रा युवाकवः सुता नासत्या वृक्तबर्हिषः ।
आ यातꣳ रुद्रवर्तनी ॥ ३३.५८ ॥
O wunderbare, junge und eifrige Nāsatyas, der Soma ist gepresst; ihr beiden, die ihr das heilige Gras geschnitten habt, kommt herbei. O ihr auf den Wegen Rudras, kommt.
33.59
विदद् यदी सरमा रुग्णम् अद्रेर् महि पाथः पूर्व्यꣳ सध्र्यक् कः ।
अग्रं नयत् सुपद्य् अक्षराणाम् अच्छा रवं प्रथमा जानती गात् ॥ ३३.५९ ॥
Als Saramā das vom Felsen Abgebrochene fand, wer erlangte zugleich den großen alten Pfad? Zum Klang der Silben mit gutem Schritt ging die Erste, die wusste, voran und schritt fort.
33.60
नहि स्पशम् अविदन्न् अन्यम् अस्माद् वैश्वानरात् पुर ऽ एतारम् अग्नेः ।
एम् एनम् अवृधन्न् अमृता ऽ अमर्त्यं वैश्वानरं क्षैत्रजित्याय देवाः ॥ ३३.६० ॥
Sie fanden keinen anderen Späher, der vor diesem Vaiśvānara Agni voranginge. Die unsterblichen Götter stärkten diesen unsterblichen Vaiśvānara zur Eroberung des Landes.
33.61
उग्रा विघनिना मृध ऽ इन्द्राग्नी हवामहे ।
ता नो मृडात ऽ ईदृशे ॥ ३३.६१ ॥
Wir rufen Indra und Agni an, die gewaltigen Vernichter der Feinde. Mögen die beiden uns in solchem Falle gnädig sein.
33.62
उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे ।
अभि देवाꣳ२ऽ इयक्षते ॥ ३३.६२ ॥
Singt bei diesem reinigenden Indu (Soma), o Männer, der den Göttern zu opfern begehrt.
33.63
ये त्वाहिहत्ये मघवन्न् अवर्धन् ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ ।
ये त्वा नूनम् अनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमꣳ सगणो मरुद्भिः ॥ ३३.६३ ॥
Du, den stärkten, als du Ahi erschlugst, im Kampf gegen Śambara und bei der Suche nach den Kühen, und mit dem sich nun die begeisterten Seher freuen: trink den Soma, o Indra, mit deiner Schar und den Maruts.
33.64
जनिष्ठा ऽ उग्रः सहसे तुराय मन्द्र ऽ ओजिष्ठो बहुलाभिमानः ।
अवर्धन्न् इन्द्रं मरुतश् चिद् अत्र माता यद् वीरं दधनद् धनिष्ठा ॥ ३३.६४ ॥
Du bist wild geboren, für Kraft und Schnelligkeit; freudig, der Kraftvollste, von großem Stolz. Hier stärkten die Marut Indra, als die reichste Mutter den Helden trug.
33.65
आ तू न ऽ इन्द्र वृत्रहन्न् अस्माकम् अर्धम् आ गहि ।
महान् महीभिर् ऊतिभिः ॥ ३३.६५ ॥
Komm zu unserer Seite, Indra, Vṛtra-Töter. Großer, komm mit großen Schutzen.
33.66
त्वम् इन्द्र प्रतूर्तिष्व् अभि विश्वा ऽ असि स्पृधः ।
अशस्तिहा जनिता विश्वतूर् असि त्वं तूर्य तरुष्यतः ॥ ३३.६६ ॥
Du, Indra, überwindest alle Rivalen in den Wettkämpfen. Du bist der Vernichter der Feindschaft, der Erzeuger, der Sieger über alle; du bist der Sieg derer, die streben.
33.67
अनु ते शुष्मं तुरयन्तम् ईयतुः क्षोणी शिशुं न मातरा ।
विश्वास् ते स्पृधः श्नथयन्त मन्यवे वृत्रं यद् इन्द्र तूर्वसि ॥ ३३.६७ ॥
Deiner schnellen Kraft folgten beide Erden, wie zwei Mütter einem Kind. Indra, als du Vṛtra überwandest, wurden alle deine Feinde im Zorn zermalmt.
33.68
यज्ञो देवानां प्रत्य् एति सुम्नम् आदित्यासो भवता मृडयन्तः ।
आ वो ऽर्वाची सुमतिर् ववृत्याद् अꣳहोश् चिद् या वरिवोवित्तरासत् ॥ ३३.६८ ॥
Das Opfer der Götter geht zur Gunst. Ādityas, seid gnädig. Möge euer guter Wille sich uns zuwenden, und möge sie, die aus der Not rettet und die Freigebigste ist, bei uns sein.
33.69
अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ ३३.६९ ॥
O Savitṛ, mit unfehlbaren und heilbringenden Schutzmitteln bewahre heute unser Haus vollständig. Du Goldzüngiger, schütze uns für neues Wohl; kein Übelredner möge über uns herrschen.
33.70
प्र वीरया शुचयो दद्रिरे वाम् अध्वर्युभिर् मधुमन्तः सुतासः ।
वह वायो नियुतो याह्य् अच्छा पिबा सुतस्यान्धसो मदाय ॥ ३३.७० ॥
Reiner, süßer, gepresster Soma wurde für euch beide von den Adhvaryus emporgehoben. O Vāyu, bring deine Gespanne, komm herbei und trink den gepressten Soma-Saft zur Freude.
33.71
गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.७१ ॥
O Kühe, kommt näher und steigt herab, großen Spenderinnen des rituellen Tropfens des Opfers; mögen beide Ohren golden sein.
33.72
काव्ययोर् आजानेषु क्रत्वा दक्षस्य दुरोणे ।
रिशादसा सधस्थ ऽ आ ॥ ३३.७२ ॥
In den Geburten der Weisen, im Hause von Kraft und Geschick — ihr Feindevernichter, kommt hierher auf den gemeinsamen Sitz.
33.73
दैव्याव् अध्वर्यू आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ॥ ३३.७३ ॥
Ihr göttlichen Adhvaryus, sonnenhäutig, kommt auf dem Wagen und salbt das Opfer gemeinsam mit Honig.
33.74
तिरश्चीनो विततो रश्मिर् एषाम् अधः स्विद् आसी३द् उपरि स्विद् आसी३त् ।
रेतोधा ऽ आसन् महिमान ऽ आसन्त् स्वधा ऽ अवस्तात् प्रयतिः परस्तात् ॥ ३३.७४ ॥
Ihr schräges, ausgespanntes Seil — war es unten, war es oben? Es gab Samenträger, es gab Größen; die Selbstkraft war unten, der Antrieb oben.
33.75
आ रोदसी ऽ अपृणद् आ स्वर् महज् जातं यद् एनम् अपसो ऽ अधारयन् ।
सो ऽ अध्वराय परि णीयते कविर् अत्यो न वाजसातये चनोहितः ॥ ३३.७५ ॥
Er füllte Himmel und Erde, er füllte das große himmlische Licht. Die Wirkenden trugen ihn, als er geboren war; er wird um das Opfer herumgeführt, der Seher, wie ein schneller Renner zum Gewinn der Beute, zur Freude aufgestellt.
33.76
उक्थेभिर् वृत्रहन्तमा या मन्दाना चिद् आ गिरा ।
आङ्गूषैर् आविवासतः ॥ ३३.७६ ॥
Mit den Rezitationen, ihr, die größten Töter des Vṛtra, berauscht, fürwahr hierher mit dem Lobpreis; ihr werdet mit Gesängen geehrt.
33.77
उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्व् अमृतस्य ये ।
सुमृडीका भवन्तु नः ॥ ३३.७७ ॥
Nah zu uns mögen die Söhne der Unsterblichkeit unsere Lobpreisungen hören; mögen sie uns gnädig sein.
33.78
ब्रह्माणि मे मतयः शꣳ सुतासः शुष्म ऽ इयर्ति प्रभृतो मे ऽ अद्रिः ।
आ शासते प्रति हर्यन्त्य् उक्थेमा हरी वहतस् ता नो ऽ अच्छ ॥ ३३.७८ ॥
Meine Gebete und Gedanken, der erfreuende gepresste Soma, mein Stein, der die Kraft erregt, ist herbeigebracht. Sie preisen; als Gegengabe für diese Rezitationen begehren sie; mögen jene beiden braunen Rosse uns herzu tragen.
33.79
अनुत्तमा ते मघवन् नकिर् नु न त्वावाꣳ२ऽ अस्ति देवता विदानः ।
न जायमानो नशते न जातो यानि करिष्या कृणुहि प्रवृद्ध ॥ ३३.७९ ॥
Deine Überlegenheit, o Freigebiger, ist unübertroffen; kein Gott ist wie du, keiner, der so weiß; niemand, geboren oder gebärend, erreicht dich. O Hochgewachsener, tue die Taten, die du tun wirst.
33.80
तद् इद् आस भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ ऽ उग्रस् त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यं विश्वे मदन्त्य् ऊमाः ॥ ३३.८० ॥
Das war das Erste unter den Welten, aus dem der wilde Starke von flammender Kraft geboren wurde; geboren, streckt er sogleich seine Feinde nieder, und ihm nach freuen sich alle Helfer.
33.81
इमा ऽ उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम ।
पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितो ऽभि स्तोमैर् अनूषत ॥ ३३.८१ ॥
O Agni, reich an vielen Gütern, mögen diese meine Lieder dich wachsen lassen. Hell wie der Reiniger haben die reinen und weisen dich mit Lobgesängen gepriesen.
33.82
यस्यायं विश्व ऽ आर्यो दासः शेवधिपा ऽ अरिः ।
तिरश् चिद् अर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत् सो ऽ अज्यते रयिः ॥ ३३.८२ ॥
Dem, dessen all diese Edlen und Knechte, Hüter der Schätze und Feinde sind, auch dem leuchtenden Edlen, wird dieser Reichtum für dich getrieben.
33.83
अयꣳ सहस्रम् ऋषिभिः सहस्कृतः समुद्र ऽ इव पप्रथे ।
सत्यः सो ऽ अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये ॥ ३३.८३ ॥
Dies, tausendfach, von den Sehern gestärkt, hat sich wie das Meer ausgebreitet. Wahr ist seine Größe; bei den Opfern, im Reich der Weisen, preise ich seine Kraft.
33.84
अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ ३३.८४ ॥
O Savitṛ, heute beschütze unser Haus ringsum mit deinen unfehlbaren, heilvollen Schutzmitteln. Goldzüngiger, bewahre uns zu neuem Wohl; kein Übelredner möge über uns herrschen.
33.85
आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः ।
अन्तः पवित्र ऽ उपरि श्रीणानो ऽयꣳ शुक्रो ऽ अयामि ते ॥ ३३.८५ ॥
O Vāyu, komm zu unserem Opfer, das den Himmel berührt, mit guten Gedanken. In und über dem reinen Seihtuch biete ich dir diesen gemischten, leuchtenden Soma dar.
33.86
इन्द्रवायू सुसंदृशा सुहवेह हवामहे ।
यथा नः सर्व ऽ इज् जनो ऽनमीवः संगमे सुमना ऽ असत् ॥ ३३.८६ ॥
Indra und Vāyu, schön anzuschauen und leicht anzurufen, hier rufen wir euch an, damit alle unsere Leute frei von Krankheit und wohlgesinnt in der Versammlung seien.
33.87
ऋधग् इत्था स मर्त्यः शशमे देवतातये ।
यो नूनं मित्रावरुणाव् अभिष्टय ऽ आचक्रे हव्यदातये ॥ ३३.८७ ॥
So bemüht sich der Sterbliche recht um den Dienst der Götter, der jetzt Mitra und Varuṇa um Hilfe anruft und sie zur Darbringung der Opfergaben herbeiruft.
33.88
आ यातम् उप भूषतं मध्वः पिबतम् अश्विना ।
दुग्धं पयो वृषणा जेन्यावसू मा नो मर्धिष्टम् आ गतम् ॥ ३३.८८ ॥
Kommt her, ihr Aśvins, schmückt (das Opfer), trinkt vom Süßen. Ihr Männlichen, Siegreichen, Reichen Aśvins, trinkt die gemolkene Milch; schadet uns nicht, kommt her.
33.89
प्रैतु ब्रह्मणस् पतिः प्र देव्य् एतु सूनृता ।
अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः ॥ ३३.८९ ॥
Der Herr des Gebets soll vorwärts gehen, die göttliche wahre Rede komme hervor. Zum Helden, dem Wohltäter der Menschen, dem Geber der Tischgemeinschaft, ihr Götter, führt unser Opfer.
33.90
चन्द्रमा ऽ अप्स्व् अन्तर् आ सुपर्णो धावते दिवि ।
रयिं पिशंगं बहुलं पुरुस्पृहꣳ हरिर् एति कनिक्रदत् ॥ ३३.९० ॥
Der Mond ist inmitten der Gewässer; der schönbeschwingte Vogel läuft am Himmel. Den gelbbraunen, reichen, vielbegehrten Reichtum bringt Hari, laut rufend.
33.91
देवं-देवं वो ऽवसे देवं-देवम् अभिष्टये ।
देवं-देवꣳ हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया ॥ ३३.९१ ॥
Zu eurem Schutz rufen wir jeden Gott, zur Hilfe jeden Gott, zur Gewinnung der Kraft jeden Gott; preisend mit göttlichem Denken rufen wir den Gott.
33.92
दिवि पृष्टो ऽ अरोचताग्निर् वैश्वानरो बृहन् ।
क्ष्मया वृधान ऽ ओजसा चनोहितो ज्योतिषा बाधते तमः ॥ ३३.९२ ॥
Am Himmel gesetzt, leuchtete Agni Vaiśvānara, der Große. Auf der Erde mit Kraft wachsend, zur Freude eingesetzt, vertreibt er die Finsternis mit Licht.
33.93
इन्द्राग्नी ऽ अपाद् इयं पूर्वागात् पद्वतीभ्यः ।
हित्वी शिरो जिह्वया वावदच् चरत् त्रिꣳशत् पदा न्य् अक्रमीत् ॥ ३३.९३ ॥
Indra und Agni: Diese erste, fußlos, kam zu den Wesen mit Füßen. Den Kopf zurücklassend, mit der Zunge sprechend, bewegte sie sich; mit dreißig Füßen trat sie herab.
33.94
देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकꣳ सरातयः ।
ते नो ऽ अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः ॥ ३३.९४ ॥
Fürwahr, die Götter, für Manu gleichermaßen eifrig, alle zusammen sind freigebig. Mögen sie heute uns gehören; und später, zu unserem Schutz, mögen sie uns gehören; mögen sie Finder des Reichtums sein.
33.95
अपाधमद् अभिशस्तीर् अशस्तिहाथेन्द्रो द्युम्न्य् आभवत् ।
देवास् त ऽ इन्द्र सख्याय येमिरे बृहद्भानो मरुद्गण ॥ ३३.९५ ॥
Indra vertrieb die Anschuldigungen; Indra, der Töter der Flüche, wurde glanzvoll. O Indra, die Götter haben sich um deine Freundschaft bemüht; o Großleuchtender, o Schar der Marut.
33.96
प्र व ऽ इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत ।
वृत्रꣳ हनति वृत्रहा शतक्रतुर् वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३३.९६ ॥
O Marut, singt eure heilige Formel vor für den großen Indra. Der Vṛtra-Töter, Indra der hundert Kräfte, schlägt Vṛtra mit dem hundertgliedrigen Donnerkeil.
33.97
अस्येद् इन्द्रो वावृधे वृष्ण्यꣳ शवो मदे सुतस्य विष्णवि ।
अद्या तम् अस्य महिमानम् आयवो ऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥ ३३.९७ ॥
In der Hochstimmung dieses ausgepressten Soma steigerte Indra seine männliche Kraft. O Viṣṇu, heute preisen die Menschen seine Größe, wie in früheren Zeiten.