യജുർവേദം · അധ്യായം 33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
33.1
अस्याजरासो दमाम् अरित्रा ऽ अर्चद्धूमासो ऽ अग्नयः पावकाः ।
श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः ॥ ३३.१ ॥
ഈ ഗൃഹത്തിലെ ജരയില്ലാത്ത, തുഴക്കാരെപ്പോലെയുള്ള അഗ്നികൾ ജ്വലിക്കുന്നു; പുകയോടുകൂടിയ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അഗ്നികൾ, വെണ്മയോടെ തിളങ്ങുന്നവ, വേഗമേറിയവ, ചഞ്ചലമായവ, വനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവ, വായുക്കളെപ്പോലെ, സോമത്തുള്ളികളെപ്പോലെ.
33.2
हरयो धूमकेतवो वातजूता ऽ उप द्यवि ।
यतन्ते वृथग् अग्नयः ॥ ३३.२ ॥
മഞ്ഞനിറമുള്ള കുതിരകളെപ്പോലെയുള്ള, പുകക്കൊടി വഹിക്കുന്ന, കാറ്റിനാൽ തെളിക്കപ്പെട്ട അഗ്നികൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നു; വേറിട്ട അഗ്നികൾ പ്രയത്നിക്കുന്നു.
33.3
यजा नो मित्रावरुणा यजा देवाꣳ २ऽ ऋतं बृहत् ।
अग्ने यक्षि स्वं दमम् ॥ ३३.३ ॥
ഞങ്ങൾക്കായി മിത്ര-വരുണന്മാരെ യജിക്കുക; ദേവന്മാരെയും മഹത്തായ ഋതത്തെയും യജിക്കുക. ഓ അഗ്നേ, നിന്റെ സ്വന്തം ഗൃഹത്തെ യജിക്കുക.
33.4
युक्ष्वा हि देवहूतमाꣳ२ऽ अश्वाꣳ२ऽ अग्ने रथीर् इव ।
नि होता पूर्व्यः सदः ॥ ३३.४ ॥
ഓ അഗ്നേ, ദേവന്മാരാൽ ഏറ്റവും വിളിക്കപ്പെടുന്ന കുതിരകളെ രഥസാരഥിയെപ്പോലെ പൂട്ടുക. ഹോതാവേ, പുരാതനനേ, നിന്റെ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുക.
33.5
द्वे विरूपे चरतः स्वर्थे ऽ अन्यान्या वत्सम् उप धापयेते ।
हरिर् अन्यस्यां भवति स्वधावाञ्छुक्रो ऽ अन्यस्यां ददृशे सुवर्चाः ॥ ३३.५ ॥
രണ്ട് വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങൾ, ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഒന്ന് മറ്റൊന്നിൽ കിടാവിന് അരികെ പാൽ കൊടുക്കുന്നു. ഒന്നിൽ സ്വധയുള്ള ഹരി (മഞ്ഞ) ഉണ്ട്; മറ്റൊന്നിൽ ശുക്രനും സുവർച്ചസും കാണപ്പെടുന്നു.
33.6
अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ ३३.६ ॥
ഇവിടെ ധാതാക്കളാൽ ആദ്യ ഹോതാവ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; യജ്ഞങ്ങളിൽ ഏറ്റവും യജിക്കപ്പെടേണ്ടവനും സ്തുത്യനും. അപ്നവാനന്മാരും ഭൃഗുക്കളും വനങ്ങളിൽ ആരെ പ്രകാശിപ്പിച്ചുവോ ആ വിചിത്രനും സർവവ്യാപിയുമായവനെ, ഓരോ വിശ്ക്കും.
33.7
त्रीणि शता त्री सहस्राण्य् अग्निं त्रिꣳशच् च देवा नव चासपर्यन् ।
औक्षन् घृतैर् अस्तृणन् बर्हिर् अस्मा ऽ आद् इद् होतारं न्य् असादयन्त ॥ ३३.७ ॥
മുന്നൂറും മൂവായിരവും മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവതകളും അഗ്നിയെ പൂജിച്ചു. നെയ്യ് കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ഇദ്ദേഹത്തിനായി ദർഭ വിരിച്ച്, ഹോതാവിനെ ഇരുത്തി.
33.8
मूर्धानं दिवो ऽ अरतिं पृथिव्या वैश्वानरम् ऋत ऽ आ जातम् अग्निम् ।
कविꣳ सम्राजम् अतिथिं जनानाम् आसन्न् आ पात्रं जनयन्त देवाः ॥ ३३.८ ॥
അഗ്നി ആകാശത്തിന്റെ ശിരസ്സും ഭൂമിയുടെ നാഥനുമാണ്. ഋതത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച വൈശ്വാനരൻ ഇദ്ദേഹം. ജ്ഞാനിയും രാജാവും ജനങ്ങളുടെ അതിഥിയുമാണ്; ദേവകൾ ഇദ്ദേഹത്തെ വായിൽ പാത്രമെന്നപോലെ ഉണ്ടാക്കി.
33.9
अग्निर् वृत्राणि जङ्घनद् द्रविणस्युर् विपन्यया ।
समिद्धः शुक्र ऽ आहुतः ॥ ३३.९ ॥
അഗ്നി തടസ്സങ്ങളെ നശിപ്പിക്കട്ടെ, സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച്, സ്തുത്യമായ വാക്കോടെ. ജ്വലിച്ച, തേജസ്വിയായ, ആഹുതിയാൽ പ്രസാദിച്ചവൻ.
33.10
विश्वेभिः सोम्यं मध्व् अग्न ऽ इन्द्रेण वायुना ।
पिबा मित्रस्य धामभिः ॥ ३३.१० ॥
അഗ്നേ, എല്ലാ ദേവതകളോടും ഇന്ദ്രനും വായുവുമൊത്തും സോമത്തിന്റെ മധുര രസം പാനം ചെയ്യുക; മിത്രന്റെ ധാമങ്ങളിലൂടെ.
33.11
आ यद् इषे नृपतिं तेज ऽ आनट् शुचि रेतो निषिक्तं द्यौर् अभीके ।
अग्निः शर्धम् अनवद्यं युवानꣳ स्वाध्यं जनयत् सूदयच् च ॥ ३३.११ ॥
ഭക്ഷണത്തിനായി രാജാവിൽ തേജസ് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ശുദ്ധമായ ബീജം ആകാശത്തിന് സമീപം പകരപ്പെട്ടപ്പോൾ, അഗ്നി കുറ്റമറ്റതും യുവവുമായ, നന്നായി പോഷിച്ച ബലം ഉണ്ടാക്കി അതിനെ പോഷിപ്പിച്ചു.
33.12
अग्ने शर्ध महते सौभगाय तव द्युम्नान्य् उत्तमानि सन्तु ।
सं जास्पत्यꣳ सुयमम् आ कृणुष्व शत्रूयताम् अभि तिष्ठा महाꣳसि ॥ ३३.१२ ॥
അഗ്നേ, മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി നിന്റെ ഉത്തമമായ തേജസ്സുകൾ ഉണ്ടാകട്ടെ. ഗൃഹനാഥത്വം നന്നായി നിയന്ത്രിതമാക്കുക; ശത്രുക്കളുടെമേൽ നിന്റെ മഹാശക്തി സ്ഥാപിക്കുക.
33.13
त्वाꣳ हि मन्द्रतमम् अर्कशोकैर् ववृमहे महि नः श्रोष्य् अग्ने ।
इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः ॥ ३३.१३ ॥
അഗ്നേ, അത്യന്തം മധുരനായ നിന്നെ അർക്കജ്വാലകളാൽ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ മഹത്തായ സ്തുതി കേൾക്കുക. ശ്രേഷ്ഠ പുരുഷന്മാർ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ നിന്നെയും വായുവിനെയും ബലംകൊണ്ടും ദാനംകൊണ്ടും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
33.14
त्वे ऽ अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः ।
यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान् दयन्त गोनाम् ॥ ३३.१४ ॥
അഗ്നേ, നന്നായി ആഹുതമാകുന്ന നിന്നാൽ യജമാനന്മാർ പ്രിയരാകട്ടെ. ജനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ദാനശീലരായവർ പശുത്തൊഴുത്തുകളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
33.15
श्रुधि श्रुत्कर्ण वह्निभिर् देवैर् अग्ने सयावभिः ।
आ सीदन्तु बर्हिषि मित्रो ऽ अर्यमा प्रातर्यावाणो ऽ अध्वरम् ॥ ३३.१५ ॥
കേൾക്കുന്ന കാതുള്ള അഗ്നേ, നിന്നോടൊപ്പം വരുന്ന വാഹകരായ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശ്രവിക്കുക. മിത്രനും അര്യമാവും പ്രഭാതത്തിൽ വന്ന് യജ്ഞത്തിൽ ദർഭപ്പുല്ലിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
33.16
विश्वेषाम् अदितिर् यज्ञियानां विश्वेषाम् अतिथिर् मानुषाणाम् ।
अग्निर् देवानाम् अव ऽ आवृणानः सुमृडीको भवतु जातवेदाः ॥ ३३.१६ ॥
യജ്ഞാർഹരായ എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അദിതിയും സകല മനുഷ്യർക്കും അതിഥിയുമായ അഗ്നി, ദേവന്മാരുടെ കൃപ തേടുന്ന ജാതവേദസ്, ഞങ്ങൾക്ക് അത്യന്തം ദയാലുവായിരിക്കട്ടെ.
33.17
महो ऽ अग्नेः समिधानस्य शर्मण्य् अनागा मित्रे वरुणे स्वस्तये ।
श्रेष्ठे स्याम सवितुः सवीमनि तद् देवानाम् अवो ऽ अद्या वृणीमहे ॥ ३३.१७ ॥
മഹാനായ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ നാം കുറ്റമറ്റവരായിരിക്കട്ടെ; മിത്രനും വരുണനും ക്ഷേമത്തിൽ. സവിതാവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠ പ്രേരണയിൽ നാം ആയിരിക്കട്ടെ; ഇന്ന് ദേവന്മാരുടെ ആ രക്ഷ നാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
33.18
आपश् चित् पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्न् ऋतं जरितारस् त ऽ इन्द्र ।
याहि वायुर् न नियुतो नो ऽ अच्छा त्वꣳ हि धीभिर् दयसे वि वाजान् ॥ ३३.१८ ॥
ജലങ്ങൾ വളർത്തുന്നു, വന്ധ്യപ്പശുക്കളെപ്പോലെ; സ്തുതിക്കുന്നവർ ഋതത്തിൽ എത്തട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, കാറ്റുപോലെ നിയുത് കുതിരകളോടെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വരിക; നീയാണ് ബുദ്ധികളാൽ ശക്തികൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നത്.
33.19
गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.१९ ॥
പശുക്കളേ, അടുത്തുവരിക, സംരക്ഷിക്കുക; യജ്ഞത്തിന്റെ മഹത്തായ, തുള്ളികൾ നൽകുന്നവരേ. സ്വർണ്ണച്ചെവികളുള്ള ഇരുവരും.
33.20
यद् अद्य सूर ऽ उदिते नागा मित्रो ऽ अर्यमा ।
सुवाति सविता भगः ॥ ३३.२० ॥
ഇന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ, കുറ്റമറ്റവരായി; മിത്രനും അര്യമാവും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു, സവിതാവും ഭഗനും.
33.21
आ सुते सिञ्चत श्रियꣳ रोदस्योर् अभिश्रियम् ।
रसा दधीत वृषभम् ॥ ३३.२१ ॥
പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽ ഇവിടെ ശ്രീ ചൊരിയുക, ഇരു ലോകങ്ങളുടെയും തിളങ്ങുന്ന ഐശ്വര്യം; രസം വൃഷഭനെ (ഇന്ദ്രനെ) വഹിക്കട്ടെ.
33.22
आतिष्ठन्तं परि विश्वे ऽ अभूषञ् छ्रियो वसानश् चरति स्वरोचिः ।
महत् तद् वृष्णो ऽ असुरस्य नामा विश्वरूपो ऽ अमृतानि तस्थौ ॥ ३३.२२ ॥
നിൽക്കുന്നവനെ എല്ലാവരും അലങ്കരിച്ചു; ശ്രീകളെ അണിഞ്ഞ്, സ്വയം തിളങ്ങി അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ആ മഹത്തായ വൃഷനും അസുരനുമായവന്റെ നാമത്താൽ; വിശ്വരൂപൻ അമൃതങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടു.
33.23
प्र वो महे मन्दमानायान्धसो ऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे ।
इन्द्रस्य यस्य सुमखꣳ सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः ॥ ३३.२३ ॥
മഹത്തായതും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതുമായ സോമരസത്തിനായി നിങ്ങൾ സ്തുതി പാടുവിൻ; വിശ്വാനരനും വിശ്വഭുവിനും പാടുവിൻ. ഏത് ഇന്ദ്രന്റെ നല്ല യജ്ഞവും മഹാബലവും കീർത്തിയും വീര്യവുമുണ്ടോ, അവനെ ഇരു ലോകങ്ങളും സേവിക്കുന്നു.
33.24
बृहन्न् इद् इध्म ऽ एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः ।
येषाम् इन्द्रो युवा सखा ॥ ३३.२४ ॥
ഇവരുടെ ഇധ്മം മഹത്തായതാണ്, ഇവരുടെ സ്തുതി വിപുലവും ഉച്ചത്തിലുള്ളതുമാണ്; ഇവരുടെ യുവസുഹൃത്ത് ഇന്ദ്രൻ.
33.25
इन्द्रेहि मत्स्य् अन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः ।
महाꣳ२ऽ अभिष्टिर् ओजसा ॥ ३३.२५ ॥
ഇന്ദ്രാ, വരൂ; എല്ലാ സോമപർവങ്ങളോടുംകൂടി ഈ സോമരസത്തിൽ സന്തോഷിക്കൂ; മഹാസഹായകാ, ഓജസ്സോടെ.
33.26
इन्द्रो वृत्रम् अवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाम् अमिनाद् वर्पणीतिः ।
अहन् व्यꣳसम् उशधग् वनेष्व् आविर् धेना ऽ अकृणोद् राम्याणाम् ॥ ३३.२६ ॥
ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ വളഞ്ഞു, ശക്തമായ സേനയെ നയിച്ച്; മായാവികളെ നശിപ്പിച്ചു, സംഹാരശക്തിയോടെ. കാടുകളിൽ വ്യംസനെ, ആഗ്രഹദാഹത്താൽ, വധിച്ചു; രമ്യരായവർക്കായി ശബ്ദങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി.
33.27
कुतस् त्वम् इन्द्र माहिनः सन्न् एको यासि सत्पते किं त ऽ इत्था ।
सं पृच्छसे समराणः शुभानैर् वोचेस् तन् नो हरिवो यत् ते ऽ अस्मे ।
महाꣳ२ऽ इन्द्रो य ऽ ओजसा ।
कदा चन स्तरीर् असि ।
कदा चन प्र युच्छसि ॥ ३३.२७ ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ മഹാനായിരിക്കെ ഒറ്റയ്ക്ക് എവിടെ പോകുന്നു, സത്പതേ? എന്തുകൊണ്ടാണ് നിന്നോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്? യുദ്ധത്തിൽ ഒന്നിച്ചു പോരാടുന്ന നീ തേജസ്സുള്ള വാക്കുകൾ പറയൂ; ഹരിവാനേ, നിനക്ക് നമ്മോടുള്ളത് പറയൂ. ഓജസ്സോടെ മഹാനായ ഇന്ദ്രൻ ഒരിക്കലും വന്ധ്യനല്ല, ഒരിക്കലും അകന്നുപോകുന്നവനല്ല.
33.28
आ तत् त ऽ इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऽ ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् ।
सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीꣳ सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन् ॥ ३३.२८ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ അനുയായികളായ ആയുക്കൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; പശുക്കൾ നിറഞ്ഞ വേലിയിലേക്ക് കടക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ഒറ്റയടിക്ക് പലപുത്രികളുള്ള, ആയിരം ധാരകളുള്ള ആ മഹതിയെ കറക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവർ.
33.29
इमां ते धियं प्र भरे महो महीम् अस्य स्तोत्रे धिषणा यत् त ऽ आनजे ।
तम् उत्सवे च प्रसवे च सासहिम् इन्द्रं देवासः शवसामदन्न् अनु ॥ ३३.२९ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിനക്കായി ഈ മഹത്തായ, വിശാലമായ ബുദ്ധിയോടുകൂടിയ സ്തോത്രം ഞാൻ കൊണ്ടുവരുന്നു; ഈ സ്തോത്രത്തിൽ നിനക്കായി അലങ്കരിച്ച ആ ബുദ്ധി. ആ വിജയിയായ ഇന്ദ്രനെ, ഉത്സവത്തിലും പ്രേരണയിലും, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ബലത്താൽ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
33.30
विभ्राड् बृहत् पिबतु सोम्यं मध्व् आयुर् दधद् यज्ञपताव् अविह्रुतम् ।
वातजूतो यो ऽ अभिरक्षति त्मना प्रजाः पुपोष पुरुधा वि राजति ॥ ३३.३० ॥
ആ മഹത്തായ, വിശാലമായി പ്രകാശിക്കുന്ന ദേവൻ മധുരമായ സോമം പാനം ചെയ്യട്ടെ; യജ്ഞപതിയിൽ അചഞ്ചലമായ ആയുസ്സ് സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ. വായുവാൽ പ്രേരിതനായവൻ തന്നെ പ്രജകളെ രക്ഷിക്കുന്നു, പലവിധത്തിൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നു, വിശേഷിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു.
33.31
उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यꣳ स्वाहा ॥ ३३.३१ ॥
ആ ജാതവേദസ് ദേവനെ രശ്മികൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു; എല്ലാവരും കാണാൻ സൂര്യനെ. സ്വാഹാ.
33.32
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाꣳ२ऽ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ ३३.३२ ॥
ഓ പാവകാ, ഏത് കണ്ണുകൊണ്ട് ജനങ്ങളിൽ അസ്വസ്ഥമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവരെ നീ കാണുന്നുവോ, ആ കണ്ണുകൊണ്ടു നീ കാണുന്നു, ഓ വരുണാ.
33.33
दैव्याव् अध्वर्यू ऽ आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ।
तं प्रत्नथा । अयं वेनः। चित्रं देवानाम् ।
अयं वेनः ।
चित्रम् देवानाम् ॥ ३३.३३ ॥
ദിവ്യരായ അധ്വര്യുക്കളേ, സൂര്യതേജസ്സുള്ള രഥത്തിൽ ഇവിടെ വരൂ; തേനുകൊണ്ട് യജ്ഞത്തെ അലങ്കരിക്കൂ. അവൻ പുരാതന രീതിയിൽ (വരട്ടെ). ഇവൻ വേനൻ, ദേവന്മാരിൽ അത്ഭുതൻ. ഇവൻ വേനൻ, ദേവന്മാരിൽ അത്ഭുതൻ.
33.34
आ न ऽ इडाभिर् विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव ऽ एतु ।
अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगद् अभिपित्वे मनीषा ॥ ३३.३४ ॥
വിശ്വാനരനായ സവിതാ ദേവൻ, ഇഡയോടും നല്ല സ്തുതിയോടും കൂടി ഞങ്ങളുടെ വിദഥത്തിലേക്ക് വരട്ടെ. യുവാവെന്നപോലെ ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ലോകത്തെ മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കാൻ ബുദ്ധിയാൽ (ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കൂ).
33.35
यद् अद्य कच् च वृत्रहन्न् उदगा ऽ अभि सूर्य ।
सर्वं तद् इन्द्र ते वशे ॥ ३३.३५ ॥
വൃത്രനെ വധിക്കുന്നവനേ, സൂര്യനേ, ഇന്ന് നീ ഉദിച്ചതെല്ലാം — ഇന്ദ്രാ, അതെല്ലാം നിന്റെ അധീനത്തിലാണ്.
33.36
तरणिर् विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृद् असि सूर्य ।
विश्वम् आ भासि रोचनम् ॥ ३३.३६ ॥
നീ തരണി (വേഗമുള്ളവൻ), എല്ലാവർക്കും കാണുന്നവൻ, പ്രകാശം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ — സൂര്യാ. പ്രകാശമുള്ള ലോകമെല്ലാം നീ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
33.37
तत् सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर् विततꣳ सं जभार ।
यदेद् अयुक्त हरितः सधस्थाद् आद् रात्री वासस् तनुते सिमस्मै ॥ ३३.३७ ॥
സൂര്യന്റെ ആ ദേവത്വം, ആ മഹത്വം — മധ്യത്തിൽ കർത്താവിന്റെ വ്യാപിച്ച (തേജസ്സ്) അവൻ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. പച്ചക്കുതിരകളെ സധസ്ഥത്തിൽനിന്ന് കെട്ടിയപ്പോൾ, രാത്രി അവനുവേണ്ടി വസ്ത്രം വിരിക്കുന്നു.
33.38
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योर् उपस्थे ।
अनन्तम् अन्यद् रुशद् अस्य पाजः कृष्णम् अन्यद् धरितः सं भरन्ति ॥ ३३.३८ ॥
മിത്രനെയും വരുണനെയും കാണുവാനായി സൂര്യൻ ദ്യുലോകത്തിന്റെ മടിയിൽ തന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു. അവന്റെ ഒരു തേജസ്സ് അനന്തവും ശോഭയുള്ളതും; മറ്റൊന്ന് കറുത്തതും; ഹരിത അശ്വങ്ങൾ അവനെ ഒന്നിച്ചു വഹിക്കുന്നു.
33.39
बण् महाꣳ२ऽ असि सूर्य बड् आदित्य महाꣳ२ऽ असि ।
महस् ते सतो महिमा पनस्यते द्धा देव महाꣳ२ऽ असि ॥ ३३.३९ ॥
ഹേ സൂര്യാ, നീ മഹാനാണ്; ഹേ ആദിത്യാ, നീ വിശാലനും മഹാനുമാണ്. സത്യസ്വരൂപനായ നിന്റെ മഹിമ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; ഹേ ദേവാ, നീ മഹാനാണ്.
33.40
बट् सूर्य श्रवसा महाꣳ२ऽ असि सत्रा देव महाꣳ२ऽ असि ।
मह्ना देवानाम् असुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिर् अदाभ्यम् ॥ ३३.४० ॥
ഹേ സൂര്യാ, കീർത്തിയാൽ നീ മഹാനാണ്; ഹേ ദേവാ, യഥാർത്ഥത്തിൽ നീ മഹാനാണ്. മഹിമയാൽ ദേവന്മാരിൽ നീ അസുരനും (ശക്തിമാൻ) പുരോഹിതനുമാണ്; നീ വ്യാപിച്ച, തോൽപ്പിക്കാനാവാത്ത പ്രകാശം.
33.41
श्रायन्त ऽ इव सूर्यं विश्वेद् इन्द्रस्य भक्षत ।
वसूनि जाते जनमान ऽ ओजसा प्रति भागं न दीधिम ॥ ३३.४१ ॥
സൂര്യനെ പാകം ചെയ്യപ്പെട്ടവനായി കരുതി, സകല ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രന്റെ ഭാഗം ഭക്ഷിക്കട്ടെ. ജനിച്ച് സമ്പത്തുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഞങ്ങൾ, ഓജസ്സോടെ, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്തിനു പകരം (ഒന്നും) പിടിച്ചുവെക്കുന്നില്ല.
33.42
अद्या देवा ऽ उदिता सूर्यस्य निर् अꣳहसः पिपृता निर् अवद्यात् ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३३.४२ ॥
ദേവന്മാരേ, ഇന്ന് സൂര്യോദയത്തിൽ ഞങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽനിന്ന് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകൂ; നിന്ദയിൽനിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവരൂ. മിത്രനും വരുണനും അദിതിയും സിന്ധുവും പൃഥ്വിയും ദ്യൗവും ഞങ്ങൾക്കായി അത് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
33.43
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३३.४३ ॥
ഇരുണ്ട അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അമർത്യരെയും മർത്യരെയും അവരവരുടെ സ്ഥാനത്ത് ഇരുത്തി, സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ ലോകങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് സവിതാ ദേവൻ വരുന്നു.
33.44
प्र वावृजे सुप्रया बर्हिर् एषाम् आ विश्पतीव बीरिट ऽ इयाते ।
विशाम् अक्तोर् उषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान् ॥ ३३.४४ ॥
ഇവർക്കായി സുഖകരമായ ബർഹിസ് വിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ജനപതിയെപ്പോലെ രണ്ടുപേർ വേഗത്തിൽ വരുന്നു. ഉഷസ്സിന്റെ ആദ്യ വിളിയിൽ വായുവും പൂഷനും കുതിരസംഘത്തോടൊപ്പം ക്ഷേമത്തിനായി വരുന്നു.
33.45
इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् ।
आदित्यान् मारुतं गणम् ॥ ३३.४५ ॥
ഇന്ദ്രവായു, ബൃഹസ്പതി, മിത്രാഗ്നി, പൂഷൻ, ഭഗൻ, ആദിത്യന്മാർ, മരുദ്ഗണം എന്നിവരെ (ക്ഷണിക്കുന്നു).
33.46
वरुणः प्राविता भुवन् मित्रो विश्वाभिर् ऊतिभिः ।
करतां नः सुराधसः ॥ ३३.४६ ॥
വരുണൻ രക്ഷകനാകട്ടെ; മിത്രൻ എല്ലാ സംരക്ഷണങ്ങളോടുംകൂടി ആകട്ടെ; അവർ ഞങ്ങളെ നല്ല ധനമുള്ളവരാക്കട്ടെ.
33.47
अधि न इन्द्रेषां विष्णो सजात्यानाम् ।
इता मरुतो ऽ अश्विना ।
ओमासश् चर्षणीधृतः ॥ ३३.४७ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഇവരുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങൾക്കായി വരൂ; വിഷ്ണോ (വരൂ). മരുത്തുക്കളേ, അശ്വിനികളേ, വരുവിൻ. സംരക്ഷകരേ, ജനങ്ങളെ താങ്ങുന്നവരേ (വരുവിൻ).
33.48
अग्न ऽ इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो ।
उभा नासत्या रुद्रो ऽ अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त ॥ ३३.४८ ॥
അഗ്നേ, ഇന്ദ്രാ, വരുണാ, മിത്രാ, ദേവന്മാരേ, മരുത്തുക്കളുടെ സംഘത്തോടൊപ്പം വരുവിൻ; വിഷ്ണോ, ഇരു നാസത്യരും, രുദ്രനും, ദേവിമാരും, പൂഷനും, ഭഗനും, സരസ്വതിയും (ഞങ്ങളുടെ യാഗത്തിൽ) സന്തോഷിക്കട്ടെ.
33.49
इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिꣳ स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताꣳ२ऽ अपः ।
हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शꣳसꣳ सवितारमूतये ॥ ३३.४९ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളെയും മിത്രാവരുണന്മാരെയും അദിതിയെയും സ്വർലോകത്തെയും പൃഥിവിയെയും ദ്യൗവിനെയും മരുത്തുകളെയും പർവതങ്ങളെയും ജലങ്ങളെയും ഞാൻ വിളിക്കുന്നു. വിഷ്ണു, പൂഷൻ, ബ്രഹ്മണസ്പതി, ഭഗൻ എന്നിവരെ ഇപ്പോൾ സ്തുതിച്ച് സംരക്ഷണത്തിനായി സവിതാവിനെ വിളിക്കുന്നു.
33.50
अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः ।
यः शꣳसते स्तुवते धायि पज्र ऽ इन्द्रज्येष्ठा ऽ अस्माꣳ२ऽ अवन्तु देवाः ॥ ३३.५० ॥
രുദ്രന്മാരും പർവതങ്ങൾപോലെ ശക്തരായ ദേവന്മാരും വൃത്രഹത്യയിലും ധനാഹ്വാനയുദ്ധത്തിലും ഞങ്ങളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കട്ടെ. സ്തുതിക്കുന്നവനിലും കീർത്തിക്കുന്നവനിലും സ്ഥാപിതനായ, ഇന്ദ്രൻ ജ്യേഷ്ഠനായുള്ള ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
33.51
अर्वाञ्चो ऽ अद्या भवता यजत्रा ऽ आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् ।
त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्ताद् अवपदो यजत्राः ॥ ३३.५१ ॥
യജ്ഞാർഹരായ ദേവന്മാരേ, ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ നേർക്ക് തിരിയണമേ. ഭയന്നുനിൽക്കുന്ന ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ നിങ്ങളിൽനിന്ന് അകന്നുപോകാതിരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരേ, ചെന്നായയുടെ നാശത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ; യജ്ഞാർഹരേ, കുഴിയിലും വീഴ്ചയിലും നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
33.52
विश्वे ऽ अद्य मरुतो विश्व ऽ ऊती विश्वे भवन्त्व् अग्नयः समिद्धाः ।
विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्तु विश्वम् अस्तु द्रविणं वाजो ऽ अस्मे ॥ ३३.५२ ॥
ഇന്ന് എല്ലാ മരുത്തുകളും സഹായത്തോടെ വരട്ടെ; എല്ലാ അഗ്നികളും നന്നായി ജ്വലിക്കട്ടെ. എല്ലാ ദേവന്മാരും അവരുടെ കൃപയോടെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് സകല ധനവും ബലവും ലഭിക്കട്ടെ.
33.53
विश्वे देवाः शृणुतेमꣳ हवं मे ये ऽ अन्तरिक्षे य ऽ उप द्यवि ष्ठ ।
ये ऽ अग्निजिह्वा ऽ उत वा यजत्रा ऽ आसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ॥ ३३.५३ ॥
വിശ്വദേവന്മാരേ, എന്റെ ഈ വിളി കേൾക്കുവിൻ; അന്തരീക്ഷത്തിലും ദ്യുലോകത്തിന് മീതെയും നിൽക്കുന്നവരേ, അഗ്നിനാവുള്ളവരേ, ആരാധ്യരേ, ഈ ദർഭയിൽ ഇരുന്ന് സന്തോഷിക്കുവിൻ.
33.54
देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्यो ऽमृतत्वꣳ सुवसि भागम् उत्तमम् ।
आद् इद् दामानꣳ सवितर् व्य् ऊर्णुषे ऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः ॥ ३३.५४ ॥
സവിതാവേ, നീ യജ്ഞാർഹരായ ദേവന്മാർക്ക് ആദ്യം അമൃതത്വത്തിന്റെ ഉത്തമഭാഗം നൽകുന്നു; പിന്നെ മനുഷ്യർക്കായി ജീവിതബന്ധങ്ങൾ അഴിച്ച് ക്രമത്തിൽ വിടർത്തുന്നു.
33.55
प्र वायुम् अच्छा बृहती मनीषा बृहद्रयिं विश्ववारꣳ रथप्राम् ।
द्युतद्यामा नियुतः पत्यमानः कविः कविम् इयक्षसि प्रयज्यो ॥ ३३.५५ ॥
വായുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി എന്റെ മഹത്തായ ചിന്ത പോകട്ടെ — എല്ലാവർക്കും പ്രിയമായ, രഥം നിറയ്ക്കുന്ന മഹത്തായ സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനിലേക്ക്. പ്രകാശിക്കുന്ന ആകാശമുള്ളവനേ, നിയുത അശ്വങ്ങളുടെ നാഥനേ, കവിയേ, പ്രയജ്യനേ, കവിയെ ആരാധിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
33.56
इन्द्रवायू ऽ इमे सुता ऽ उप प्रयोभिर् आगतम् ।
इन्दवो वाम् उशन्ति हि ॥ ३३.५६ ॥
ഇന്ദ്രനും വായുവുമേ, ഈ സോമരസങ്ങൾ പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ സന്തോഷങ്ങളോടെ അടുത്ത് വരുവിൻ. സോമബിന്ദുക്കൾ നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും തീർച്ചയായും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
33.57
मित्रꣳ हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् ।
धियं घृताचीꣳ साधन्ता ॥ ३३.५७ ॥
ശുദ്ധബലമുള്ള മിത്രനെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു; ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന വരുണനെയും വിളിക്കുന്നു. നെയ്യുള്ള ബുദ്ധി സാധിപ്പിക്കുന്നവരായി (വരിക).
33.58
दस्रा युवाकवः सुता नासत्या वृक्तबर्हिषः ।
आ यातꣳ रुद्रवर्तनी ॥ ३३.५८ ॥
അത്ഭുതരായ, യൗവനോത്സാഹികളായ നാസത്യന്മാരേ, സോമം പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദർഭ മുറിച്ച നിങ്ങൾ ഇരുവരും വരുവിൻ. രുദ്രന്റെ വഴിയുള്ളവരേ, വരുവിൻ.
33.59
विदद् यदी सरमा रुग्णम् अद्रेर् महि पाथः पूर्व्यꣳ सध्र्यक् कः ।
अग्रं नयत् सुपद्य् अक्षराणाम् अच्छा रवं प्रथमा जानती गात् ॥ ३३.५९ ॥
സരമ പർവതത്തിൽ നിന്ന് പൊട്ടിയതിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആരാണ് ഒന്നിച്ച് മഹത്തായ പുരാതന പാത കണ്ടെത്തിയത്? അക്ഷരങ്ങളുടെ സുപദിയായ ശബ്ദത്തിലേക്ക്, ആദ്യം അറിഞ്ഞവൾ മുന്നോട്ടു നയിച്ചു പോയി.
33.60
नहि स्पशम् अविदन्न् अन्यम् अस्माद् वैश्वानरात् पुर ऽ एतारम् अग्नेः ।
एम् एनम् अवृधन्न् अमृता ऽ अमर्त्यं वैश्वानरं क्षैत्रजित्याय देवाः ॥ ३३.६० ॥
ഈ വൈശ്വാനര അഗ്നിയെക്കാൾ മുന്നിൽ നയിക്കുന്ന മറ്റൊരാളെ അവർ സ്പശനായി കണ്ടില്ല. അമൃതരായ ദേവന്മാർ ഈ അമർത്യ വൈശ്വാനരനെ ക്ഷേത്രജയത്തിനായി വളർത്തി.
33.61
उग्रा विघनिना मृध ऽ इन्द्राग्नी हवामहे ।
ता नो मृडात ऽ ईदृशे ॥ ३३.६१ ॥
ഉഗ്രരും ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവരുമായ ഇന്ദ്രാഗ്നികളെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. ഇത്തരമൊരു സന്ദർഭത്തിൽ ആ ഇരുവരും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കട്ടെ.
33.62
उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे ।
अभि देवाꣳ२ऽ इयक्षते ॥ ३३.६२ ॥
മനുഷ്യരേ, ഈ പവമാന ഇന്ദുവിന് (സോമത്തിന്) സമീപം പാടുവിൻ; അവൻ ദേവന്മാരെ ലക്ഷ്യമാക്കി യജ്ഞം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
33.63
ये त्वाहिहत्ये मघवन्न् अवर्धन् ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ ।
ये त्वा नूनम् अनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमꣳ सगणो मरुद्भिः ॥ ३३.६३ ॥
മഘവൻ, അഹിവധത്തിൽ നിന്നെ വളർത്തിയവർ; ഹരിവാൻ, ശംബരയുദ്ധത്തിലും ഗവിഷ്ടിയിലും (പശുതേടലിൽ) നിന്നെ വളർത്തിയവർ; ഇപ്പോൾ നിന്നോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്ന വിപ്രന്മാർ—ഇന്ദ്രാ, മരുത്തുകളോടും നിന്റെ ഗണത്തോടും കൂടെ സോമം കുടിക്കൂ.
33.64
जनिष्ठा ऽ उग्रः सहसे तुराय मन्द्र ऽ ओजिष्ठो बहुलाभिमानः ।
अवर्धन्न् इन्द्रं मरुतश् चिद् अत्र माता यद् वीरं दधनद् धनिष्ठा ॥ ३३.६४ ॥
നീ ഉഗ്രനായി, ശക്തിക്കും വേഗത്തിനുമായി ജനിച്ചവൻ; ആനന്ദമയനും അത്യന്തം ഓജസ്വിയും മഹാഭിമാനിയുമാണ്. ഇവിടെ മരുത്തുകൾ ഇന്ദ്രനെ വളർത്തി; ഏറ്റവും ധനികയായ അമ്മ വീരനെ ധരിച്ചപ്പോൾ.
33.65
आ तू न ऽ इन्द्र वृत्रहन्न् अस्माकम् अर्धम् आ गहि ।
महान् महीभिर् ऊतिभिः ॥ ३३.६५ ॥
ഇന്ദ്രാ, വൃത്രഹന്താവേ, ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്തേക്ക് വരൂ. മഹാനായ നീ മഹത്തായ രക്ഷകളോടെ വരൂ.
33.66
त्वम् इन्द्र प्रतूर्तिष्व् अभि विश्वा ऽ असि स्पृधः ।
अशस्तिहा जनिता विश्वतूर् असि त्वं तूर्य तरुष्यतः ॥ ३३.६६ ॥
ഇന്ദ്രാ, മത്സരങ്ങളിൽ നീ എല്ലാ എതിരാളികളെയും കീഴടക്കുന്നു. വൈരം നശിപ്പിക്കുന്നവനും സൃഷ്ടാവും സർവ്വജേതാവും നീയാണ്; പൊരുതുന്നവരുടെ ജയവും നീയാണ്.
33.67
अनु ते शुष्मं तुरयन्तम् ईयतुः क्षोणी शिशुं न मातरा ।
विश्वास् ते स्पृधः श्नथयन्त मन्यवे वृत्रं यद् इन्द्र तूर्वसि ॥ ३३.६७ ॥
നിന്റെ വേഗമുള്ള ശക്തിയെ പിന്തുടർന്ന് ഇരു ഭൂമികളും പോയി, രണ്ട് അമ്മമാർ ശിശുവിനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ. ഇന്ദ്രാ, നീ വൃത്രനെ ജയിച്ചപ്പോൾ നിന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളും ക്രോധത്തിൽ തകർക്കപ്പെട്ടു.
33.68
यज्ञो देवानां प्रत्य् एति सुम्नम् आदित्यासो भवता मृडयन्तः ।
आ वो ऽर्वाची सुमतिर् ववृत्याद् अꣳहोश् चिद् या वरिवोवित्तरासत् ॥ ३३.६८ ॥
ദേവന്മാരുടെ യജ്ഞം അനുഗ്രഹത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ആദിത്യന്മാരേ, കരുണയുള്ളവരായിരിക്കൂ. നിങ്ങളുടെ നല്ല ബുദ്ധി ഞങ്ങളിലേക്ക് തിരിയട്ടെ; ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവളും അത്യന്തം ദാനശീലയുമായവൾ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.
33.69
अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ ३३.६९ ॥
സവിതാവേ, നശിക്കാത്ത സംരക്ഷണങ്ങളാലും ശുഭമായ സംരക്ഷണങ്ങളാലും ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഗൃഹത്തെ പൂർണ്ണമായി കാക്കേണമേ. സ്വർണ്ണനാവുള്ളവനേ, പുതിയ നന്മയ്ക്കായി ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; ദുഷിച്ചു സംസാരിക്കുന്നവൻ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
33.70
प्र वीरया शुचयो दद्रिरे वाम् अध्वर्युभिर् मधुमन्तः सुतासः ।
वह वायो नियुतो याह्य् अच्छा पिबा सुतस्यान्धसो मदाय ॥ ३३.७० ॥
അധ്വര്യുക്കളാൽ ശുദ്ധവും മധുരവുമായ, പിഴിഞ്ഞ സോമം നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കുമായി ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വായോ, നിന്റെ കുതിരകളോടെ കൊണ്ടുവരിക, അടുത്തുവരിക; പിഴിഞ്ഞ സോമരസം ആനന്ദത്തിനായി പാനം ചെയ്യുക.
33.71
गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.७१ ॥
ഗോക്കളേ, അടുത്തുവരിക, ഇറങ്ങിവരിക; യജ്ഞത്തിന്റെ മഹത്തായ രപ്സു നൽകുന്നവരേ. രണ്ടു ചെവികളും സ്വർണ്ണമയമാകട്ടെ.
33.72
काव्ययोर् आजानेषु क्रत्वा दक्षस्य दुरोणे ।
रिशादसा सधस्थ ऽ आ ॥ ३३.७२ ॥
കവികളുടെ ജന്മങ്ങളിൽ, ശക്തിയും വൈദഗ്ധ്യവുമുള്ള ഗൃഹത്തിൽ — ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരേ, ഒരേ ആസനത്തിൽ ഇവിടെ വരുവിൻ.
33.73
दैव्याव् अध्वर्यू आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ॥ ३३.७३ ॥
ദൈവിക അധ്വര്യുക്കളേ, സൂര്യത്വക്കുള്ളവരേ, രഥത്തിൽ വരുവിൻ; തേനാൽ യജ്ഞത്തെ ഒരുമിച്ച് അഭിഷേകം ചെയ്യുവിൻ.
33.74
तिरश्चीनो विततो रश्मिर् एषाम् अधः स्विद् आसी३द् उपरि स्विद् आसी३त् ।
रेतोधा ऽ आसन् महिमान ऽ आसन्त् स्वधा ऽ अवस्तात् प्रयतिः परस्तात् ॥ ३३.७४ ॥
ഇവയുടെ ചരിഞ്ഞ, വിസ്താരമുള്ള ചരട് — അത് താഴെയായിരുന്നോ, മുകളിലായിരുന്നോ? ബീജധാരികളുണ്ടായിരുന്നു, മഹിമകളുണ്ടായിരുന്നു; സ്വധ താഴെ, പ്രയതി മുകളിൽ.
33.75
आ रोदसी ऽ अपृणद् आ स्वर् महज् जातं यद् एनम् अपसो ऽ अधारयन् ।
सो ऽ अध्वराय परि णीयते कविर् अत्यो न वाजसातये चनोहितः ॥ ३३.७५ ॥
അവൻ ദ്യാവാപൃഥിവികളെ നിറച്ചു; മഹത്തായ സ്വർപ്രകാശം നിറച്ചു. കർമ്മം ചെയ്യുന്നവർ ജനിച്ച അവനെ താങ്ങി; അവൻ യജ്ഞത്തിനായി ചുറ്റും കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു. കവിയായ അവൻ വാജസാതിക്കായി വേഗമുള്ള കുതിരപോലെ, സന്തോഷത്തിനായി സ്ഥാപിതനാണ്.
33.76
उक्थेभिर् वृत्रहन्तमा या मन्दाना चिद् आ गिरा ।
आङ्गूषैर् आविवासतः ॥ ३३.७६ ॥
ഉക്തങ്ങളാൽ, വൃത്രനെ ഏറ്റവും നന്നായി സംഹരിക്കുന്നവരേ, ആനന്ദിച്ചവരായി സ്തുതിവാക്കിനാലും ഗാനങ്ങളാലും നിങ്ങൾ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
33.77
उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्व् अमृतस्य ये ।
सुमृडीका भवन्तु नः ॥ ३३.७७ ॥
അമൃതത്തിന്റെ പുത്രരേ, ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്ന് ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ കേൾക്കുക; ഞങ്ങൾക്ക് സുഖം നൽകുന്നവരാകട്ടെ.
33.78
ब्रह्माणि मे मतयः शꣳ सुतासः शुष्म ऽ इयर्ति प्रभृतो मे ऽ अद्रिः ।
आ शासते प्रति हर्यन्त्य् उक्थेमा हरी वहतस् ता नो ऽ अच्छ ॥ ३३.७८ ॥
എന്റെ ബ്രഹ്മമന്ത്രങ്ങളും ചിന്തകളും, സന്തോഷദായകമായ പിഴിഞ്ഞ സോമവും, എന്റെ ശക്തിയെ ഉണർത്തുന്ന കല്ലും കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. അവർ സ്തുതിക്കുന്നു; ഈ ഉക്തങ്ങൾക്ക് പകരമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആ രണ്ട് ഹരി കുതിരകൾ ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
33.79
अनुत्तमा ते मघवन् नकिर् नु न त्वावाꣳ२ऽ अस्ति देवता विदानः ।
न जायमानो नशते न जातो यानि करिष्या कृणुहि प्रवृद्ध ॥ ३३.७९ ॥
മഘവൻ, നിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത അതുല്യമാണ്; നിന്നെപ്പോലെ ഒരു ദേവതയില്ല, അറിയുന്നവനുമില്ല. ജനിക്കുന്നവനോ ജനിച്ചവനോ നിന്നെ എത്തുന്നില്ല. പ്രവൃദ്ധാ, നീ ചെയ്യാനിരിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക.
33.80
तद् इद् आस भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ ऽ उग्रस् त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यं विश्वे मदन्त्य् ऊमाः ॥ ३३.८० ॥
അത് ലോകങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായിരുന്നു; അതിൽനിന്ന് ഉഗ്രനും തേജോബലവാനുമായവൻ ജനിച്ചു. ജനിച്ച ഉടനെ അവൻ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; അവനെ പിന്തുടർന്ന് സകല സഹായികളും ആനന്ദിക്കുന്നു.
33.81
इमा ऽ उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम ।
पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितो ऽभि स्तोमैर् अनूषत ॥ ३३.८१ ॥
അനേകം സമ്പത്തുള്ള അഗ്നിയേ, എന്റെ ഈ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ നിന്നെ വളർത്തട്ടെ. അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, ശുദ്ധരും ജ്ഞാനികളുമായവർ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ സ്തുതിച്ചു.
33.82
यस्यायं विश्व ऽ आर्यो दासः शेवधिपा ऽ अरिः ।
तिरश् चिद् अर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत् सो ऽ अज्यते रयिः ॥ ३३.८२ ॥
ആരുടെ ഈ സകല ആര്യനും ദാസനും നിധി കാക്കുന്നവനും ശത്രുവും ഉണ്ടോ, അവന്നായി, തിളങ്ങുന്ന ആര്യനും, ഈ സമ്പത്ത് നിനക്കായി തന്നെ നയിക്കപ്പെടുന്നു.
33.83
अयꣳ सहस्रम् ऋषिभिः सहस्कृतः समुद्र ऽ इव पप्रथे ।
सत्यः सो ऽ अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये ॥ ३३.८३ ॥
ആയിരമായി, ഋഷിമാരാൽ ബലപ്പെടുത്തപ്പെട്ടത്, സമുദ്രംപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ മഹിമ സത്യമാണ്; യജ്ഞങ്ങളിലും വിപ്രരാജ്യത്തിലും ഇതിന്റെ ബലത്തെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
33.84
अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ ३३.८४ ॥
സവിതാവേ, ഇന്നു നീ അക്ഷയവും മംഗളകരവുമായ രക്ഷകളാൽ ഞങ്ങളുടെ ഗൃഹത്തെ ചുറ്റും കാക്കേണമേ. സ്വർണ്ണനാവുള്ളവനേ, പുതിയ ക്ഷേമത്തിനായി രക്ഷിക്കേണമേ; ദോഷം പറയുന്നവൻ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
33.85
आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः ।
अन्तः पवित्र ऽ उपरि श्रीणानो ऽयꣳ शुक्रो ऽ अयामि ते ॥ ३३.८५ ॥
വായുവേ, സ്വർഗ്ഗത്തെ തൊടുന്ന ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് നല്ല ചിന്തകളോടെ വരിക. പവിത്രമായ അരിപ്പയുടെ ഉള്ളിലും മുകളിലും കലർന്ന ഈ ശുദ്ധ സോമത്തെ നിനക്കായി ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു.
33.86
इन्द्रवायू सुसंदृशा सुहवेह हवामहे ।
यथा नः सर्व ऽ इज् जनो ऽनमीवः संगमे सुमना ऽ असत् ॥ ३३.८६ ॥
ഇന്ദ്രനും വായുവും, സുന്ദരദർശനരായവരേ, എളുപ്പം വിളിക്കപ്പെടാവുന്നവരേ, ഇവിടെ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ജനങ്ങളും രോഗമില്ലാത്തവരും സംഗമത്തിൽ നല്ല മനസ്സുള്ളവരുമായിരിക്കട്ടെ.
33.87
ऋधग् इत्था स मर्त्यः शशमे देवतातये ।
यो नूनं मित्रावरुणाव् अभिष्टय ऽ आचक्रे हव्यदातये ॥ ३३.८७ ॥
ഇങ്ങനെ ആ മർത്യൻ ദേവന്മാരുടെ സേവയ്ക്കായി നന്നായി പരിശ്രമിക്കുന്നു; അഭീഷ്ടത്തിനായി മിത്രാവരുണന്മാരെ വിളിച്ച് ഹവ്യദാനത്തിനായി അവരെ ക്ഷണിക്കുന്നു.
33.88
आ यातम् उप भूषतं मध्वः पिबतम् अश्विना ।
दुग्धं पयो वृषणा जेन्यावसू मा नो मर्धिष्टम् आ गतम् ॥ ३३.८८ ॥
അശ്വിനികളേ, വരൂ, (യാഗത്തെ) അലങ്കരിക്കൂ, മധു പാനം ചെയ്യൂ. വൃഷഭശക്തികളേ, വിജയികളേ, സമ്പന്നരേ, കറന്ന പാൽ കുടിക്കൂ; ഞങ്ങൾക്ക് ഹാനി വരുത്തരുതേ, ഇങ്ങോട്ട് വരൂ.
33.89
प्रैतु ब्रह्मणस् पतिः प्र देव्य् एतु सूनृता ।
अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः ॥ ३३.८९ ॥
ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അധിപതി മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ; ദിവ്യമായ സത്യവാക്ക് വരട്ടെ. വീരനും മനുഷ്യർക്ക് ഹിതകരനും പംക്തിദാനം നൽകുന്നവനുമായ (യജമാനന്റെ) അടുത്തേക്ക്, ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ യാഗത്തെ നയിക്കൂ.
33.90
चन्द्रमा ऽ अप्स्व् अन्तर् आ सुपर्णो धावते दिवि ।
रयिं पिशंगं बहुलं पुरुस्पृहꣳ हरिर् एति कनिक्रदत् ॥ ३३.९० ॥
ചന്ദ്രൻ ജലത്തിനുള്ളിലുണ്ട്; മനോഹര ചിറകുള്ള പക്ഷി ആകാശത്ത് ഓടുന്നു. പൊൻനിറമുള്ള, സമൃദ്ധമായ, ഏറെപ്പേർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്ത് ഹരി ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നു.
33.91
देवं-देवं वो ऽवसे देवं-देवम् अभिष्टये ।
देवं-देवꣳ हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया ॥ ३३.९१ ॥
നിങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഓരോ ദേവനെയും, സഹായത്തിനായി ഓരോ ദേവനെയും, ബലം നേടുന്നതിനായി ഓരോ ദേവനെയും ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; ദിവ്യബുദ്ധിയോടെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ദേവനെ വിളിക്കുന്നു.
33.92
दिवि पृष्टो ऽ अरोचताग्निर् वैश्वानरो बृहन् ।
क्ष्मया वृधान ऽ ओजसा चनोहितो ज्योतिषा बाधते तमः ॥ ३३.९२ ॥
ആകാശത്ത് സ്ഥാപിതനായ വൈശ്വാനര അഗ്നി മഹാനായി പ്രകാശിച്ചു. ഭൂമിയിൽ ഓജസ്സോടെ വളരുന്ന, ആനന്ദത്തിനായി സ്ഥാപിതനായ (അഗ്നി) വെളിച്ചത്താൽ അന്ധകാരത്തെ അകറ്റുന്നു.
33.93
इन्द्राग्नी ऽ अपाद् इयं पूर्वागात् पद्वतीभ्यः ।
हित्वी शिरो जिह्वया वावदच् चरत् त्रिꣳशत् पदा न्य् अक्रमीत् ॥ ३३.९३ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ; കാലില്ലാത്ത ഈ ആദ്യത്തേത് കാലുള്ളവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. തലയുപേക്ഷിച്ച് നാവുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു; മുപ്പത് പദങ്ങളാൽ താഴേക്ക് ചുവടുവച്ചു.
33.94
देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकꣳ सरातयः ।
ते नो ऽ अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः ॥ ३३.९४ ॥
ദേവന്മാർ മനുവിനായി തുല്യ ഉത്സാഹത്തോടെ, എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ദാതാക്കളാണ്. അവർ ഇന്ന് നമുക്കുള്ളവരാകട്ടെ; പിന്നീടും നമ്മുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി നമ്മുടേതാകട്ടെ; അവർ സമ്പത്ത് നേടുന്നവരാകട്ടെ.
33.95
अपाधमद् अभिशस्तीर् अशस्तिहाथेन्द्रो द्युम्न्य् आभवत् ।
देवास् त ऽ इन्द्र सख्याय येमिरे बृहद्भानो मरुद्गण ॥ ३३.९५ ॥
ഇന്ദ്രൻ നിന്ദകളെ അകറ്റി; നിന്ദകളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ തേജസ്വിയായി. ഇന്ദ്രാ, ദേവന്മാർ നിന്റെ സൗഹൃദത്തിനായി പരിശ്രമിച്ചു; ബൃഹദ്ഭാനോ, മരുദ്ഗണമേ.
33.96
प्र व ऽ इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत ।
वृत्रꣳ हनति वृत्रहा शतक्रतुर् वज्रेण शतपर्वणा ॥ ३३.९६ ॥
മരുത്തുകളേ, മഹാനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിങ്ങളുടെ ബ്രഹ്മമന്ത്രം മുന്നോട്ട് പാടുവിൻ. വൃത്രനെ കൊല്ലുന്ന നൂറ് ശക്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ നൂറ് സന്ധികളുള്ള വജ്രംകൊണ്ട് വൃത്രനെ അടിക്കുന്നു.
33.97
अस्येद् इन्द्रो वावृधे वृष्ण्यꣳ शवो मदे सुतस्य विष्णवि ।
अद्या तम् अस्य महिमानम् आयवो ऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥ ३३.९७ ॥
പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ ഉല്ലാസത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ കാളയെപ്പോലെ ശക്തി വളർത്തി. വിഷ്ണോ, ഇന്ന് മനുഷ്യർ മുമ്പത്തെപ്പോലെ അവന്റെ ആ മഹിമയെ സ്തുതിക്കുന്നു.