யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 33

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

33.1

अस्याजरासो दमाम् अरित्रा ऽ अर्चद्धूमासो ऽ अग्नयः पावकाः ।
श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः ॥ ३३.१ ॥

இந்த இல்லத்தின் முதுமையற்ற அக்னிகள், துடுப்புகள் போல் ஒளிர்கின்றன; புகையுடன் தூய்மைப்படுத்தும் அக்னிகள், வெண்மையாக ஒளிர்பவை, விரைந்தவை, துடிப்பானவை, காடுகளில் அமர்பவை, காற்றைப் போன்றவை, சோம துளிகள் போன்றவை.

33.2

हरयो धूमकेतवो वातजूता ऽ उप द्यवि ।
यतन्ते वृथग् अग्नयः ॥ ३३.२ ॥

பழுப்பு நிறக் குதிரைகள் போன்ற, புகைக் கொடி கொண்ட, காற்றால் செலுத்தப்படும் அக்னிகள் வானத்தை நோக்கி எழுகின்றன; தனித்தனியாக அக்னிகள் முயல்கின்றன.

33.3

यजा नो मित्रावरुणा यजा देवाꣳ २ऽ ऋतं बृहत् ।
अग्ने यक्षि स्वं दमम् ॥ ३३.३ ॥

எங்களுக்காக மித்ர-வருணரை வழிபடு; தேவர்களை வழிபடு, பெரிய ரிதத்தை. ஓ அக்னி, உன் சொந்த இல்லத்தை வழிபடு.

33.4

युक्ष्वा हि देवहूतमाꣳ२ऽ अश्वाꣳ२ऽ अग्ने रथीर् इव ।
नि होता पूर्व्यः सदः ॥ ३३.४ ॥

ஓ அக்னி, தேவர்களால் மிக அழைக்கப்படும் குதிரைகளை பூட்டு, தேரோட்டி போல. ஹோதா, பண்டையவன், உன் இருக்கையில் அமர்.

33.5

द्वे विरूपे चरतः स्वर्थे ऽ अन्यान्या वत्सम् उप धापयेते ।
हरिर् अन्यस्यां भवति स्वधावाञ्छुक्रो ऽ अन्यस्यां ददृशे सुवर्चाः ॥ ३३.५ ॥

இரு வேறு வடிவங்கள் கொண்டவை, ஒரே நோக்கத்துடன் நடக்கின்றன; ஒன்று மற்றொன்றில் கன்றுக்கு அருகில் பாலூட்டுகின்றன. ஒன்றில் பழுப்பு நிறம் உள்ள ஸ்வதா உடையது; மற்றதில் சுக்ரம், சுவர்சஸ் காணப்படுகிறது.

33.6

अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ ३३.६ ॥

இங்கு முதல் ஹோதா, தாதாக்களால் நிறுவப்பட்டான்; வேள்விகளில் மிகவும் வழிபடத்தக்கவனும் புகழத்தக்கவனும். அப்னவானர்களும் பிருகுக்களும் காடுகளில் எவனை ஒளிரச் செய்தனரோ, அந்த அற்புதமான, எங்கும் வியாபித்தவன், ஒவ்வொரு விசுக்கும்.

33.7

त्रीणि शता त्री सहस्राण्य् अग्निं त्रिꣳशच् च देवा नव चासपर्यन् ।
औक्षन् घृतैर् अस्तृणन् बर्हिर् अस्मा ऽ आद् इद् होतारं न्य् असादयन्त ॥ ३३.७ ॥

முந்நூறும் மூவாயிரமும் முப்பத்து மூன்று தேவர்களும் அக்னியை வழிபட்டனர். நெய்யால் அபிஷேகம் செய்து, இவருக்காகக் தர்ப்பையை விரித்து, ஹோதாவை அமர்த்தினர்.

33.8

मूर्धानं दिवो ऽ अरतिं पृथिव्या वैश्वानरम् ऋत ऽ आ जातम् अग्निम् ।
कविꣳ सम्राजम् अतिथिं जनानाम् आसन्न् आ पात्रं जनयन्त देवाः ॥ ३३.८ ॥

அக்னி வானத்தின் உச்சியும் பூமியின் தலைவரும் ஆவார். ஒழுங்கிலிருந்து பிறந்த வைஸ்வானரர் அவர். அவர் ஞானி, அரசர், மக்களின் விருந்தினர்; தேவர்கள் அவரை வாயில் ஒரு பாத்திரம்போல் உண்டாக்கினர்.

33.9

अग्निर् वृत्राणि जङ्घनद् द्रविणस्युर् विपन्यया ।
समिद्धः शुक्र ऽ आहुतः ॥ ३३.९ ॥

அக்னி தடைகளை அழிக்கட்டும், செல்வத்தை விரும்பி, புகழ்மிக்க சொல்லுடன். பற்றவைக்கப்பட்டு, ஒளிரும் அவர் ஆகுதியால் நிறைந்தவர்.

33.10

विश्वेभिः सोम्यं मध्व् अग्न ऽ इन्द्रेण वायुना ।
पिबा मित्रस्य धामभिः ॥ ३३.१० ॥

அக்னியே, அனைத்து தேவர்களுடனும், இந்திரன் மற்றும் வாயுவுடனும், சோமத்தின் இனிய சாற்றைப் பருகு; மித்திரனின் உறைவிடங்களின் வழியாக.

33.11

आ यद् इषे नृपतिं तेज ऽ आनट् शुचि रेतो निषिक्तं द्यौर् अभीके ।
अग्निः शर्धम् अनवद्यं युवानꣳ स्वाध्यं जनयत् सूदयच् च ॥ ३३.११ ॥

உணவுக்காக அரசனுள் தேஜஸ் புகுந்தபோது, தூய விதை வானத்தின் அருகில் சிந்தப்பட்டபோது, அக்னி குற்றமற்ற, இளமையான, நன்கு வளர்ந்த வலிமையை உண்டாக்கி அதனை வளர்த்தார்.

33.12

अग्ने शर्ध महते सौभगाय तव द्युम्नान्य् उत्तमानि सन्तु ।
सं जास्पत्यꣳ सुयमम् आ कृणुष्व शत्रूयताम् अभि तिष्ठा महाꣳसि ॥ ३३.१२ ॥

அக்னியே, பெரிய செல்வத்திற்காக உன் உயர்ந்த ஒளிகள் இருக்கட்டும். இல்லற ஆட்சியை நன்கு அடக்கமாக அமைத்திடு; பகைவர்கள்மீது உன் பெரும் வலிமையை நிலைநாட்டு.

33.13

त्वाꣳ हि मन्द्रतमम् अर्कशोकैर् ववृमहे महि नः श्रोष्य् अग्ने ।
इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः ॥ ३३.१३ ॥

அக்னியே, மிக இனிமையான உன்னை அர்க்கத்தின் ஜ்வாலைகளால் நாங்கள் வழிபடுகிறோம்; எங்கள் பெரிய துதியைக் கேள். வலிமையுடைய மனிதர்கள் இந்திரனைப் போல உன்னையும், வாயுவையும் பலத்தாலும் செல்வத்தாலும் நிறைவு செய்கின்றனர்.

33.14

त्वे ऽ अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः ।
यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान् दयन्त गोनाम् ॥ ३३.१४ ॥

அக்னியே, நன்கு அர்ப்பிக்கப்பட்ட உன்னால் யஜமானர்கள் அன்பிற்குரியவர்களாகட்டும். மக்களை அடக்கி ஆளும் செல்வமுடைய வள்ளல்கள் பசுக்களின் தொழுவங்களைக் காக்கட்டும்.

33.15

श्रुधि श्रुत्कर्ण वह्निभिर् देवैर् अग्ने सयावभिः ।
आ सीदन्तु बर्हिषि मित्रो ऽ अर्यमा प्रातर्यावाणो ऽ अध्वरम् ॥ ३३.१५ ॥

கேட்கும் செவியுடைய அக்னியே, உடன் வரும் வாஹனர்களான தேவர்களுடன் கேள். மித்ரனும் அர்யமனும் காலையில் வந்து யாகத்தில் தர்ப்பையின்மேல் அமரட்டும்.

33.16

विश्वेषाम् अदितिर् यज्ञियानां विश्वेषाम् अतिथिर् मानुषाणाम् ।
अग्निर् देवानाम् अव ऽ आवृणानः सुमृडीको भवतु जातवेदाः ॥ ३३.१६ ॥

யஜ்ஞார்ஹர்களான அனைத்து தேவர்களுக்கும் அதிதியும், அனைத்து மனிதர்களுக்கும் விருந்தினருமான அக்னி, தேவர்களின் அருளை விரும்புபவனாக, ஜாதவேதஸாக எங்களுக்கு மிக்க இனியவனாக இருக்கட்டும்.

33.17

महो ऽ अग्नेः समिधानस्य शर्मण्य् अनागा मित्रे वरुणे स्वस्तये ।
श्रेष्ठे स्याम सवितुः सवीमनि तद् देवानाम् अवो ऽ अद्या वृणीमहे ॥ ३३.१७ ॥

பெரிய, சுடர்விடும் அக்கினியின் பாதுகாப்பில் நாம் குற்றமற்றவர்களாக இருப்போம்; மித்திரன் வருணன் நல்வாழ்வில். சவிதாவின் சிறந்த தூண்டுதலில் நாம் இருப்போமாக; இன்று தேவர்களின் அந்தப் பாதுகாப்பை நாம் வேண்டுகிறோம்.

33.18

आपश् चित् पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्न् ऋतं जरितारस् त ऽ इन्द्र ।
याहि वायुर् न नियुतो नो ऽ अच्छा त्वꣳ हि धीभिर् दयसे वि वाजान् ॥ ३३.१८ ॥

நீர்கள் வளர்க்கின்றன; மலட்டுப் பசுக்கள் போல. பாடுபவர்கள் ரதத்தை அடையட்டும். இந்திரா, காற்று போல நியுத குதிரைகளுடன் எங்களிடம் வா; நீயே அறிவுகளால் வெற்றிகளைப் பகிர்கிறாய்.

33.19

गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.१९ ॥

பசுக்களே, அருகில் வாருங்கள், காப்பாற்றுங்கள்; யாகத்தின் பெரிய, துளிகளைத் தரும் பசுக்களே. பொன்னாலான இரு காதுகளுடன்.

33.20

यद् अद्य सूर ऽ उदिते नागा मित्रो ऽ अर्यमा ।
सुवाति सविता भगः ॥ ३३.२० ॥

இன்று சூரியன் உதிக்கையில், குற்றமற்றவர்களாய்; மித்திரனும் அர்யமனும் தூண்டுகின்றனர், சவிதாவும் பகனும்.

33.21

आ सुते सिञ्चत श्रियꣳ रोदस्योर् अभिश्रियम् ।
रसा दधीत वृषभम् ॥ ३३.२१ ॥

பிழிந்த சோமத்தில் இங்கே ஒளியைப் பொழியுங்கள், இரு உலகங்களின் ஒளிரும் செல்வம்; சாறு காளையை (இந்திரனை) தாங்கட்டும்.

33.22

आतिष्ठन्तं परि विश्वे ऽ अभूषञ् छ्रियो वसानश् चरति स्वरोचिः ।
महत् तद् वृष्णो ऽ असुरस्य नामा विश्वरूपो ऽ अमृतानि तस्थौ ॥ ३३.२२ ॥

நிற்பவனை அனைவரும் அலங்கரித்தனர்; செல்வங்களை அணிந்து, தானாகவே ஒளிர்ந்து அவன் சஞ்சரிக்கிறான். அந்த மகத்தான வலிமையுள்ள அசுரனின் பெயரால்; விஸ்வரூபன் அமர்த்துவங்களில் நின்றான்.

33.23

प्र वो महे मन्दमानायान्धसो ऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे ।
इन्द्रस्य यस्य सुमखꣳ सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः ॥ ३३.२३ ॥

மகத்தான, மகிழ்விக்கும் சோமத்திற்காக உங்களுக்கு முன்னால் துதி பாடுங்கள்; விஶ்வானரனுக்கும் விஶ்வபூவுக்கும் பாடுங்கள். எந்த இந்திரனின் நல்ல யாகம், மகத்தான பலம், புகழ், வீரியம் உள்ளதோ, அவனை இரு உலகங்களும் வழிபடுகின்றன.

33.24

बृहन्न् इद् इध्म ऽ एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः ।
येषाम् इन्द्रो युवा सखा ॥ ३३.२४ ॥

இவர்களின் இத்மம் பெரியது, இவர்களின் புகழ் மிகுதியும் உரத்தும் உள்ளது; இவர்களின் இளைய நண்பன் இந்திரன்.

33.25

इन्द्रेहि मत्स्य् अन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः ।
महाꣳ२ऽ अभिष्टिर् ओजसा ॥ ३३.२५ ॥

இந்திரா, வா; எல்லா சோம பர்வங்களுடன் இந்த சோமத்தில் மகிழ்ச்சியடை; மகத்தான உதவியாளனே, வீரியத்துடன்.

33.26

इन्द्रो वृत्रम् अवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाम् अमिनाद् वर्पणीतिः ।
अहन् व्यꣳसम् उशधग् वनेष्व् आविर् धेना ऽ अकृणोद् राम्याणाम् ॥ ३३.२६ ॥

இந்திரன் வ்ருத்ரனைச் சுற்றி வளைத்தான், வலிமைமிக்க படையை நடத்தி; மாயாவிகளை அழித்தான், அழிக்கும் வலிமையால். காடுகளில் வ்யம்சனை, ஆசையின் எரிதலுடன், கொன்றான்; இனிய மக்களுக்காகக் குரல்களை வெளிப்படுத்தினான்.

33.27

कुतस् त्वम् इन्द्र माहिनः सन्न् एको यासि सत्पते किं त ऽ इत्था ।
सं पृच्छसे समराणः शुभानैर् वोचेस् तन् नो हरिवो यत् ते ऽ अस्मे ।
महाꣳ२ऽ इन्द्रो य ऽ ओजसा ।
कदा चन स्तरीर् असि ।
कदा चन प्र युच्छसि ॥ ३३.२७ ॥

இந்திரா, நீ மகத்தானவனாக இருந்தும் தனியாக எங்கே செல்கிறாய், சத்பதியே? உன்னிடம் ஏன் இவ்வாறு கேட்கப்படுகிறது? போரில் ஒன்றாகப் போரிடும் நீ மகிமையான சொற்களைச் சொல், ஹரிவானே, உனக்கு நமக்கான அது எதுவோ அதைச் சொல். ஓஜஸுடன் கூடிய மகத்தான இந்திரன் ஒருபோதும் மலட்டுத்தன்மை கொண்டவன் அல்ல, ஒருபோதும் விலகிச் செல்பவன் அல்ல.

33.28

आ तत् त ऽ इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऽ ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् ।
सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीꣳ सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन् ॥ ३३.२८ ॥

இந்திரனின் ஆயுக்கள் உன்னைப் புகழ்கின்றனர்; பசுக்கள் நிறைந்த வேலிக்கு ஏற விரும்புபவர்கள், ஒரே முறையில் பல மகன்கள் நிறைந்த, ஆயிரம் தாரைகள் கொண்ட அந்த மகத்தான பெரியதை கறக்க விரும்புபவர்கள்.

33.29

इमां ते धियं प्र भरे महो महीम् अस्य स्तोत्रे धिषणा यत् त ऽ आनजे ।
तम् उत्सवे च प्रसवे च सासहिम् इन्द्रं देवासः शवसामदन्न् अनु ॥ ३३.२९ ॥

இந்திரா, உனக்காக இந்த மகத்தான, பெரிய ஞானப் புகழ்ச்சியைக் கொண்டுவருகிறேன்; உன்னை இப்பாடலில் அலங்கரித்த அந்த ஞானம். அந்த வெற்றியாளனான இந்திரனை, விழாவிலும் ஊக்கத்திலும், தேவர்கள் தம் வலிமையால் மகிழ்வித்தனர்.

33.30

विभ्राड् बृहत् पिबतु सोम्यं मध्व् आयुर् दधद् यज्ञपताव् अविह्रुतम् ।
वातजूतो यो ऽ अभिरक्षति त्मना प्रजाः पुपोष पुरुधा वि राजति ॥ ३३.३० ॥

அந்த மகத்தான, பரவி ஒளிரும் தேவன் இனிய சோமத்தைப் பருகட்டும்; யஜ்ஞபதியில் அசையாத ஆயுளை நிலைநிறுத்துபவன். காற்றால் தூண்டப்பட்டவன் தானே உயிர்களைக் காக்கிறான், பல வகையில் போஷிக்கிறான், விசேஷமாக ஒளிர்கிறான்.

33.31

उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यꣳ स्वाहा ॥ ३३.३१ ॥

அந்த ஜாதவேதஸ் தேவனை எழுப்பி, கதிர்கள் சுமந்து செல்கின்றன; அனைவரும் காண சூரியனை. ஸ்வாஹா.

33.32

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाꣳ२ऽ अनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ ३३.३२ ॥

ஓ பாவகா, எந்தக் கண்ணால் மக்களைத் தொடர்ந்து அலைந்து திரிபவர்களைக் காண்கிறாயோ, அந்தக் கண்ணால் நீ பார்க்கிறாய், ஓ வருணா.

33.33

दैव्याव् अध्वर्यू ऽ आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ।
तं प्रत्नथा । अयं वेनः। चित्रं देवानाम् ।
अयं वेनः ।
चित्रम् देवानाम् ॥ ३३.३३ ॥

தெய்வீக அத்வர்யுக்களே, சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடைய தேரில் இங்கு வாருங்கள்; தேனால் யஜ்ஞத்தை அலங்கரியுங்கள். அவர் பழங்கால முறைப்படி (வரட்டும்). இவன் வேனன், தேவர்களில் அற்புதமானவன். இவன் வேனன், தேவர்களில் அற்புதமானவன்.

33.34

आ न ऽ इडाभिर् विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव ऽ एतु ।
अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगद् अभिपित्वे मनीषा ॥ ३३.३४ ॥

விஶ்வானரரான சவிதா தேவர், இடா (துதி-ஆஹுதிகள்) உடனும் நல்ல புகழுடனும் எங்கள் வித்தத்திற்கு வரட்டும். இளைஞனாக நீங்கள் எங்களை மகிழ்விப்பது போல், உலகம் முழுவதையும் காக்க ஞானத்தால் (எங்களை மகிழ்விக்கட்டும்).

33.35

यद् अद्य कच् च वृत्रहन्न् उदगा ऽ अभि सूर्य ।
सर्वं तद् इन्द्र ते वशे ॥ ३३.३५ ॥

வृத்திரனை வெல்பவரே, சூரியனே, இன்று நீர் எழுந்த எல்லாம் — இந்திரா, அது அனைத்தும் உமது ஆளுகையில் உள்ளது.

33.36

तरणिर् विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृद् असि सूर्य ।
विश्वम् आ भासि रोचनम् ॥ ३३.३६ ॥

நீர் தரணி (விரைந்து கடப்பவர்), அனைவருக்கும் தெரியும் காட்சியர், ஒளியை உண்டாக்குபவர் — சூரியனே. எல்லா ஒளிர் உலகத்தையும் நீர் ஒளிரச் செய்கிறீர்.

33.37

तत् सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर् विततꣳ सं जभार ।
यदेद् अयुक्त हरितः सधस्थाद् आद् रात्री वासस् तनुते सिमस्मै ॥ ३३.३७ ॥

சூரியனின் அந்த தெய்வத்தன்மை, அந்த மகிமை — நடுவில் படைப்பாளியின் பரவிய (ஒளியை) அவர் சேகரித்தார். பச்சைக் குதிரைகளை சதஸ்தத்திலிருந்து பூட்டியபோது, இரவு அவருக்காக ஆடையை விரிக்கிறது.

33.38

तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योर् उपस्थे ।
अनन्तम् अन्यद् रुशद् अस्य पाजः कृष्णम् अन्यद् धरितः सं भरन्ति ॥ ३३.३८ ॥

மித்ர வருணரைக் காண்பதற்காக சூரியன் வானத்தின் மடியில் தனது வடிவை ஏற்கிறான். அவனது ஒன்று எல்லையற்றதும் ஒளிர்வதும்; மற்றொன்று கருமையானது; பொன்னிற குதிரைகள் அவனை ஒருங்கே தாங்குகின்றன.

33.39

बण् महाꣳ२ऽ असि सूर्य बड् आदित्य महाꣳ२ऽ असि ।
महस् ते सतो महिमा पनस्यते द्धा देव महाꣳ२ऽ असि ॥ ३३.३९ ॥

சூரியனே, நீ பெரியவன்; ஆதித்யனே, நீ விரிந்தவனும் பெரியவனும். உன் உண்மையான இருப்பின் மகிமை போற்றப்படுகிறது; தேவனே, நீ பெரியவன்.

33.40

बट् सूर्य श्रवसा महाꣳ२ऽ असि सत्रा देव महाꣳ२ऽ असि ।
मह्ना देवानाम् असुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिर् अदाभ्यम् ॥ ३३.४० ॥

சூரியனே, புகழால் நீ பெரியவன்; தேவனே, உண்மையில் நீ பெரியவன். மகிமையால் நீ தேவர்களிடையே வல்லமை மிக்கவனும் புரோகிதனுமாவாய்; நீ வியாபித்த, வெல்லப்பட முடியாத ஒளி.

33.41

श्रायन्त ऽ इव सूर्यं विश्वेद् इन्द्रस्य भक्षत ।
वसूनि जाते जनमान ऽ ओजसा प्रति भागं न दीधिम ॥ ३३.४१ ॥

சூரியனைப் பக்குவமாகச் சமைக்கப்பட்டவனாகக் கருதி, அனைத்து தேவர்களும் இந்திரனின் பங்கை உண்ணட்டும். பிறந்து செல்வங்களை உருவாக்கும் நாங்கள் வலிமையால் நம் பங்குக்கு ஈடாக எதையும் பற்றிக்கொள்ளவில்லை.

33.42

अद्या देवा ऽ उदिता सूर्यस्य निर् अꣳहसः पिपृता निर् अवद्यात् ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३३.४२ ॥

தேவர்களே, இன்று சூரியன் உதிக்கையில் துன்பத்திலிருந்து எங்களைக் கடத்துங்கள்; பழியிலிருந்து வெளியே கொண்டுவாருங்கள். மித்ரனும் வருணனும், அதிதியும், சிந்துவும், பூமியும், வானமும் எங்களுக்காக அதை அருளட்டும்.

33.43

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३३.४३ ॥

இருளான வெளியில் சஞ்சரித்து, அமரர்களையும் மரணியரையும் அவரவர் இடத்தில் அமர்த்தியபடி, பொன்னிறத் தேரில் உலகங்களைக் காண்கிறவராய் சவிதா தேவர் வருகிறார்.

33.44

प्र वावृजे सुप्रया बर्हिर् एषाम् आ विश्पतीव बीरिट ऽ इयाते ।
विशाम् अक्तोर् उषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान् ॥ ३३.४४ ॥

இவர்களுக்கான இனிய தர்ப்பை விரிக்கப்பட்டது; குலத் தலைவனைப் போல் இரண்டு வேகமானவர்கள் வருகின்றனர். விடியலின் முதல் அழைப்பில் வாயுவும் பூஷனும் குதிரைப்படையுடன் நலனுக்காக வருகின்றனர்.

33.45

इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् ।
आदित्यान् मारुतं गणम् ॥ ३३.४५ ॥

இந்திரவாயு, பிருகஸ்பதி, மித்ராக்னி, பூஷன், பகன், ஆதித்யர்கள் மற்றும் மருத் கணத்தை (அழைக்கிறேன்).

33.46

वरुणः प्राविता भुवन् मित्रो विश्वाभिर् ऊतिभिः ।
करतां नः सुराधसः ॥ ३३.४६ ॥

வருணன் காப்பாளராகட்டும்; மித்ரன் எல்லா பாதுகாப்புகளுடன் இருக்கட்டும்; அவர்கள் எங்களை நல்ல செல்வமுள்ளவர்களாக ஆக்கட்டும்.

33.47

अधि न इन्द्रेषां विष्णो सजात्यानाम् ।
इता मरुतो ऽ अश्विना ।
ओमासश् चर्षणीधृतः ॥ ३३.४७ ॥

இந்திரா, இவர்கள் மத்தியில் எங்களுக்காக வாரும்; விஷ்ணுவே (வாரும்). மருத்துக்களே, அஸ்வினிகளே, வாருங்கள். காப்பவர்களும் மக்களைத் தாங்குபவர்களுமே (வாருங்கள்).

33.48

अग्न ऽ इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो ।
उभा नासत्या रुद्रो ऽ अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त ॥ ३३.४८ ॥

அக்னியே, இந்திரா, வருணா, மித்ரா, தேவர்களே, மருத்துக் கூட்டத்துடன் வாருங்கள்; விஷ்ணுவே, இரு நாசத்யர்களும், ருத்ரனும், தேவியரும், பூஷனும், பகனும், சரஸ்வதியும் மகிழ்ச்சியடையட்டும்.

33.49

इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिꣳ स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताꣳ२ऽ अपः ।
हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शꣳसꣳ सवितारमूतये ॥ ३३.४९ ॥

இந்திரன், அக்னி, மித்ரன்-வருணன், அதிதி, ஸ்வர், பிருथிவி, த்யௌ, மருத்கள், மலைகள், நீர்கள் ஆகியோரை நான் அழைக்கிறேன். விஷ்ணு, பூஷன், பிரஹ்மணஸ்பதி, பகன் ஆகியோரை இப்போது துதித்து, பாதுகாப்பிற்காக சவிதாவை அழைக்கிறேன்.

33.50

अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः ।
यः शꣳसते स्तुवते धायि पज्र ऽ इन्द्रज्येष्ठा ऽ अस्माꣳ२ऽ अवन्तु देवाः ॥ ३३.५० ॥

ருத்ரர்களும் மலைகள் போன்ற வலிமை மிக்க தேவர்களும் விருத்திரனை வதைக்கும் போரிலும் செல்வத்திற்கான அழைப்புப் போரிலும் எங்களுடன் மகிழ்ந்திருக்கட்டும். துதிப்பவரிலும் புகழ்பவரிலும் நிலைபெற்றுள்ள, இந்திரனை முதன்மையாகக் கொண்ட தேவர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும்.

33.51

अर्वाञ्चो ऽ अद्या भवता यजत्रा ऽ आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् ।
त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्ताद् अवपदो यजत्राः ॥ ३३.५१ ॥

யாகத்திற்குரிய தேவர்களே, இன்று எங்கள் பக்கம் திரும்புங்கள். அஞ்சி நிற்கும் நான் உங்களிடமிருந்து என் இதயத்தில் விலகிவிடாமல் இருக்கட்டும். தேவர்களே, ஓநாயின் அழிவிலிருந்து எங்களைக் காருங்கள்; யாகத்திற்குரியவர்களே, பள்ளம் மற்றும் வீழ்ச்சியிலிருந்து எங்களைக் காருங்கள்.

33.52

विश्वे ऽ अद्य मरुतो विश्व ऽ ऊती विश्वे भवन्त्व् अग्नयः समिद्धाः ।
विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्तु विश्वम् अस्तु द्रविणं वाजो ऽ अस्मे ॥ ३३.५२ ॥

இன்று அனைத்து மருத்கள்களும் உதவிக்காக வரட்டும்; அனைத்து அக்னிகளும் நன்கு எரியட்டும். அனைத்து தேவர்களும் தங்கள் அருளால் எங்களிடம் வரட்டும்; எங்களுக்கு எல்லா செல்வமும் பலமும் உண்டாகட்டும்.

33.53

विश्वे देवाः शृणुतेमꣳ हवं मे ये ऽ अन्तरिक्षे य ऽ उप द्यवि ष्ठ ।
ये ऽ अग्निजिह्वा ऽ उत वा यजत्रा ऽ आसद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम् ॥ ३३.५३ ॥

விஶ்வ தேவர்களே, என் இந்த அழைப்பைக் கேளுங்கள்; அந்தரிக்ஷத்திலும் த்யுலோகத்தின் மேலும் நிற்பவர்களே, அக்னி நாவுடைய, வழிபாட்டிற்குரிய தேவர்களே, இந்தத் தர்ப்பையில் அமர்ந்து மகிழுங்கள்.

33.54

देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्यो ऽमृतत्वꣳ सुवसि भागम् उत्तमम् ।
आद् इद् दामानꣳ सवितर् व्य् ऊर्णुषे ऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः ॥ ३३.५४ ॥

சவிதாவே, நீர் யஜ்ஞார்ஹ தேவர்களுக்கு முதலில் அமிருதத்துவத்தின் உயர்ந்த பங்கைத் தருகிறீர்; பின்னர் மனிதர்களுக்காக வாழ்வின் கட்டுகளை விரித்து வரிசையாக நீட்டுகிறீர்.

33.55

प्र वायुम् अच्छा बृहती मनीषा बृहद्रयिं विश्ववारꣳ रथप्राम् ।
द्युतद्यामा नियुतः पत्यमानः कविः कविम् इयक्षसि प्रयज्यो ॥ ३३.५५ ॥

வாயுவை நோக்கி என் பெரிய சிந்தனை செல்லட்டும் — அனைவரும் விரும்பும் பெரும் செல்வத்தையும், தேரை நிறைக்கும் செல்வத்தையும் தருபவரை நோக்கி. ஒளிரும் வானமுடையவரே, நியுத குதிரைகளின் தலைவரே, கவியே, பிரயஜ்யரே, கவியை வழிபட விரும்புகிறீர்.

33.56

इन्द्रवायू ऽ इमे सुता ऽ उप प्रयोभिर् आगतम् ।
इन्दवो वाम् उशन्ति हि ॥ ३३.५६ ॥

இந்திரனே, வாயுவே, இந்த சோமங்கள் பிழியப்பட்டுள்ளன; உங்கள் இன்பங்களுடன் அருகில் வாருங்கள். சோமத் துளிகள் உங்கள் இருவரையும் நிச்சயமாக விரும்புகின்றன.

33.57

मित्रꣳ हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् ।
धियं घृताचीꣳ साधन्ता ॥ ३३.५७ ॥

தூய வலிமையுடைய மித்திரனை அழைக்கிறேன்; பகைவரை அழிக்கும் வருணனையும் அழைக்கிறேன். நெய்யுடைய சிந்தனையை நிறைவேற்றுபவர்களே (வாருங்கள்).

33.58

दस्रा युवाकवः सुता नासत्या वृक्तबर्हिषः ।
आ यातꣳ रुद्रवर्तनी ॥ ३३.५८ ॥

அற்புதமானவர்களே, இளமையும் ஆர்வமும் உடைய நாசத்யர்களே, சோமம் பிழியப்பட்டுள்ளது; தர்ப்பையை வெட்டிய நீங்கள் இருவரும் வாருங்கள். ருத்திரனின் வழியுடையவர்களே, வாருங்கள்.

33.59

विदद् यदी सरमा रुग्णम् अद्रेर् महि पाथः पूर्व्यꣳ सध्र्यक् कः ।
अग्रं नयत् सुपद्य् अक्षराणाम् अच्छा रवं प्रथमा जानती गात् ॥ ३३.५९ ॥

சரமா மலையிலிருந்து உடைந்ததை கண்டபோது, யார் ஒன்றாக பெரிய பழமையான வழியைக் கண்டான்? அட்சரங்களின் நல்ல அடியுடைய ஒலியை நோக்கி, முதலில் அறிந்தவள் முன்னே கொண்டு சென்று சென்றாள்.

33.60

नहि स्पशम् अविदन्न् अन्यम् अस्माद् वैश्वानरात् पुर ऽ एतारम् अग्नेः ।
एम् एनम् अवृधन्न् अमृता ऽ अमर्त्यं वैश्वानरं क्षैत्रजित्याय देवाः ॥ ३३.६० ॥

இந்த வைஸ்வானரனான அக்னியைவிட முன்னே செல்லும் வேறொருவரை அவர்கள் ஒற்றனாகக் காணவில்லை. அமரர்களான தேவர்கள் இந்த அமர்த்தியமான வைஸ்வானரனை நிலம் வெல்வதற்காக வளர்த்தனர்.

33.61

उग्रा विघनिना मृध ऽ इन्द्राग्नी हवामहे ।
ता नो मृडात ऽ ईदृशे ॥ ३३.६१ ॥

கொடிய, எதிரிகளை அழிக்கும் இந்திரனையும் அக்னியையும் நாங்கள் அழைக்கிறோம். அவ்விருவரும் இத்தகைய நிலையில் எங்களுக்கு அருள் புரியட்டும்.

33.62

उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे ।
अभि देवाꣳ२ऽ इयक्षते ॥ ३३.६२ ॥

மனிதர்களே, இந்த பவமான இந்து (சோம) அருகில் பாடுங்கள்; அவர் தேவர்களை நோக்கி யாகம் செய்ய விரும்புகிறார்.

33.63

ये त्वाहिहत्ये मघवन्न् अवर्धन् ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ ।
ये त्वा नूनम् अनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमꣳ सगणो मरुद्भिः ॥ ३३.६३ ॥

மகவன், அகி வதத்தில் உன்னை வளர்த்தவர்கள்; ஹரிவான், சம்பரப் போரிலும், கோ தேடலிலும் உன்னை வளர்த்தவர்கள்; இப்போது உன்னுடன் மகிழும் விப்ரர்கள்—இந்திரா, மருத்துக்களுடன் தம் கணத்தோடு சோமத்தைப் பருகு.

33.64

जनिष्ठा ऽ उग्रः सहसे तुराय मन्द्र ऽ ओजिष्ठो बहुलाभिमानः ।
अवर्धन्न् इन्द्रं मरुतश् चिद् अत्र माता यद् वीरं दधनद् धनिष्ठा ॥ ३३.६४ ॥

நீ பிறந்தவன்; உக்கிரன், வேகத்திற்கும் வலிமைக்கும் உரியவன்; மகிழ்ச்சியும் மிக்க ஓஜஸும் பெருமிதமும் கொண்டவன். இங்கே மருத்துகள் இந்திரனை வளர்த்தனர்; செல்வம் மிக்க தாய் வீரனைத் தாங்கினாள்.

33.65

आ तू न ऽ इन्द्र वृत्रहन्न् अस्माकम् अर्धम् आ गहि ।
महान् महीभिर् ऊतिभिः ॥ ३३.६५ ॥

வேகமாக எங்களிடம் வா, இந்திரா, விருத்திரனைக் கொல்பவனே, எங்கள் பக்கம் வா. மகானாக மகத்தான பாதுகாப்புகளுடன் வா.

33.66

त्वम् इन्द्र प्रतूर्तिष्व् अभि विश्वा ऽ असि स्पृधः ।
अशस्तिहा जनिता विश्वतूर् असि त्वं तूर्य तरुष्यतः ॥ ३३.६६ ॥

இந்திரா, போட்டிகளில் நீ எல்லா எதிரிகளையும் வெல்பவன். பகையை அழிப்பவனும், உருவாக்குபவனும், எல்லாவற்றையும் வெல்பவனும் நீயே; போராடுபவர்களின் வெற்றியும் நீயே.

33.67

अनु ते शुष्मं तुरयन्तम् ईयतुः क्षोणी शिशुं न मातरा ।
विश्वास् ते स्पृधः श्नथयन्त मन्यवे वृत्रं यद् इन्द्र तूर्वसि ॥ ३३.६७ ॥

உன் விரைவான வலிமையைப் பின்தொடர்ந்து இரு உலகங்களும் சென்றன, இரு தாய்கள் குழந்தையைப் பின்தொடர்வது போல். இந்திரா, நீ விருத்திரனை வென்றபோது, உன் பகைவர்கள் அனைவரும் கோபத்தில் நசுக்கப்பட்டனர்.

33.68

यज्ञो देवानां प्रत्य् एति सुम्नम् आदित्यासो भवता मृडयन्तः ।
आ वो ऽर्वाची सुमतिर् ववृत्याद् अꣳहोश् चिद् या वरिवोवित्तरासत् ॥ ३३.६८ ॥

தேவர்களின் யாகம் அருளை நோக்கிச் செல்கிறது. ஆதித்யர்களே, கருணையுடையவர்களாக இருங்கள். உங்கள் நல்ல எண்ணம் எங்கள் பக்கம் திரும்பட்டும்; துன்பத்திலிருந்து காப்பவளும் மிகுந்த செல்வம் அளிப்பவளும் ஆகட்டும்.

33.69

अदब्धेभिः सवितः पायुभिष् ट्वꣳ शिवेभिर् अद्य परि पाहि नो गयम् ।
हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर् नो ऽ अघशꣳस ऽ ईशत ॥ ३३.६९ ॥

சவிதாவே, அழியாத காப்புகளாலும் மங்களமான காப்புகளாலும் இன்று எங்கள் இல்லத்தை முழுமையாகக் காப்பாயாக. பொன்னாக்கு உடையவனே, புதிய நலனுக்காக எங்களைக் காப்பாயாக; தீய சொல்லுடையவன் எங்களை ஆளாதிருக்கட்டும்.

33.70

प्र वीरया शुचयो दद्रिरे वाम् अध्वर्युभिर् मधुमन्तः सुतासः ।
वह वायो नियुतो याह्य् अच्छा पिबा सुतस्यान्धसो मदाय ॥ ३३.७० ॥

அத்வர்யுக்களால் தூய்மையான, இனிய, பிழிந்த சோமம் உங்கள் இருவருக்காகவும் உயர்த்தி வைக்கப்பட்டது. வாயுவே, உன் குதிரைகளுடன் கொண்டுவா, அருகில் வா; பிழிந்த சோமரசத்தைப் பருகு, மகிழ்ச்சிக்காக.

33.71

गाव ऽ उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा ।
उभा कर्णा हिरण्यया ॥ ३३.७१ ॥

பசுக்களே, அருகில் வாருங்கள், கீழே இறங்குங்கள்; நீங்கள் யஞ்ஞத்தின் பெரிய, துளியை அளிப்பவை. இரண்டு காதுகளும் பொன்னாக இருக்கட்டும்.

33.72

काव्ययोर् आजानेषु क्रत्वा दक्षस्य दुरोणे ।
रिशादसा सधस्थ ऽ आ ॥ ३३.७२ ॥

கவிகளின் பிறப்புகளில், ஆற்றலாலும் திறமையாலும் உள்ள இல்லத்தில் — பகைவரை அழிப்பவர்களே, ஒரே இருக்கையில் இங்கே வாருங்கள்.

33.73

दैव्याव् अध्वर्यू आ गतꣳ रथेन सूर्यत्वचा ।
मध्वा यज्ञꣳ सम् अञ्जाथे ॥ ३३.७३ ॥

தெய்வீக அத்வர்யுக்களே, சூரியத்தோல் உடையவர்களே, தேரில் வாருங்கள்; தேனால் யஞ்ஞத்தை ஒன்றாக அபிஷேகம் செய்யுங்கள்.

33.74

तिरश्चीनो विततो रश्मिर् एषाम् अधः स्विद् आसी३द् उपरि स्विद् आसी३त् ।
रेतोधा ऽ आसन् महिमान ऽ आसन्त् स्वधा ऽ अवस्तात् प्रयतिः परस्तात् ॥ ३३.७४ ॥

இவற்றின் சாய்வான, விரிந்த கயிறு — அது கீழே இருந்ததா, மேலே இருந்ததா? விதை தாங்குபவர்கள் இருந்தனர், மகிமைகள் இருந்தன; ஸ்வதா கீழே, பிரயதி மேலே இருந்தன.

33.75

आ रोदसी ऽ अपृणद् आ स्वर् महज् जातं यद् एनम् अपसो ऽ अधारयन् ।
सो ऽ अध्वराय परि णीयते कविर् अत्यो न वाजसातये चनोहितः ॥ ३३.७५ ॥

அவர் வானத்தையும் பூமியையும் நிரப்பினார்; பெரிய வானொளியை நிரப்பினார். செயல்புரிவோர் பிறந்த அவரைத் தாங்கினர்; அவர் யாகத்திற்காகச் சுற்றி கொண்டுசெல்லப்படுகிறார். கவியாகிய அவர் வெற்றிச் செல்வத்திற்காக விரையும் குதிரையைப் போல் மகிழ்ச்சிக்காக நிறுவப்பட்டவர்.