ياجورفيدا · أدهيايا 17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.1
अश्मन्न् ऊर्जं पर्वते शिश्रियाणाम् ऽ अद्भ्य ओषधीभ्यो वनस्पतिभ्यो ऽधि सम्भृतं पयः ।
तां न ऽ इषमूर्जं धत्त मरुतः सꣳरराणाः ।
ऽ अश्मꣳस् ते क्षुत् ।
मयि त ऊर्क् ।
यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १७.१ ॥
العصارة التي تستقر في الحجر على الجبل، واللبن المجموع من المياه والأعشاب والأشجار — يا مارُوت، امنحونا ذلك الغذاء والقوة. هذا الحجر طعامكم. عصارتكم فيّ. ليقع حزنكم على من نكرهه.
17.2
इमा मे ऽ अग्न ऽ इष्टका धेनवः सन्त्व् एका च दश च दश च शतं च शतं च सहस्रं च सहस्रं चायुतं चायुतं च नियुतं च नियुतं च प्रयुतं चार्बुदं च न्यर्बुदꣳ समुद्रश् च मध्यं चान्तश् च परार्धश् चैता मे ऽ अग्न इष्टका धेनवः सन्त्व् अमुत्रामुष्मिंल् लोके ॥ १७.२ ॥
يا أغني، لتكن هذه لَبِناتي أبقارًا حلوبًا — واحد، وعشرة، وعشرة، ومئة، ومئة، وألف، وألف، وعشرة آلاف، وعشرة آلاف، ومئة ألف، ومئة ألف، ومليون، ومئة مليون، وألف مليون، والبحر، والوسط، والنهاية، والعدد الأعلى. يا أغني، لتكن هذه لبناتي أبقارًا حلوبًا في ذلك العالم هناك.
17.3
ऋतव स्थ ऽ ऋतावृध ऽ ऋतुष्ठा स्थ ऽ ऋतावृधः ।
घृतश्च्युतो मधुश्च्युतो विराजो नाम कामदुघा ऽ अक्षीयमाणाः ॥ १७.३ ॥
أنتم الفصول، معززو النظام الكوني؛ أنتم القائمون في الفصول، معززو النظام. يا من تقطرون السمن، تقطرون العسل، المسمّاة فيراج، حالبات الأمنيات، الخالدات.
17.4
समुद्रस्य त्वावकयाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.४ ॥
بماء البحر نُحيطك، يا أغني. كن مطهّرًا ومباركًا لنا.
17.5
हिमस्य त्वा जरायुणाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.५ ॥
يا أغني، نلفّك بغشاء الثلج. أيها المطهِّر، كن مباركًا لنا.
17.6
उप ज्मन्न् उप वेतसेऽव तर नदीष्व् आ ।
अग्ने पित्तम् अपाम् असि ।
मण्डूकि ताभिर् आ गहि सेमं नो यज्ञं पावकवर्णꣳ शिवं कृधि ॥ १७.६ ॥
انزل قرب الأرض، قرب القصب، في الأنهار. يا أغني، أنت جوهر المياه. أيتها الضفدع، تعالي إلى هنا معها، واجعلي قرباننا هذا ذا لون مطهِّر ومباركًا.
17.7
अपाम् इदं न्ययनꣳ समुद्रस्य निवेशनम् ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.७ ॥
هذا مستقر المياه، ومأوى البحر. لتحرق أسلحتك غيرنا بعيدًا عنا. أيها المطهِّر، كن مباركًا لنا.
17.8
अग्ने पावक रोचिषा मन्द्रया देव जिह्वया ।
आ देवान् वक्षि यक्षि च ॥ १७.८ ॥
يا أغني، أيها المطهِّر، بضيائك ولسانك العذب، أيها الإله، أحضر الآلهة إلى هنا وعبدها.
17.9
स नः पावक दीदिवो ग्ने देवाꣳ ऽ इहा वह ।
उप यज्ञꣳ हविश् च नः ॥ १७.९ ॥
فأنت لأجلنا، أيها المطهِّر، يا أغني المتلألئ، أحضر الآلهة إلى هنا، قرب قرباننا وقربانا.
17.10
पावकया यश् चितयन्त्या कृपा क्षामन् रुरुच ऽ उषसो न भानुना ।
तूर्वन् न यामन्न् एतशस्य नू रण ऽ आ यो घृणे न ततृषाणो ऽ अजरः ॥ १७.१० ॥
من بضيائه المطهِّر المنير يضيء الأرض، كشعاع الفجر بنوره؛ كالمنتصر في مسير السريع، الآن مبتهجًا؛ أيها اللهيب، خالد كالظامئ.
17.11
नमस् ते हरसे शोचिषे नमस् ते ऽ अस्त्व् अर्चिषे ।
अन्याꣳस् ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.११ ॥
السلام على لهبك، والسلام على إشراقك. لتحرق سهامك غيرنا، وكن أيها الأگني المطهّر مباركًا لنا.
17.12
नृषदे वेट् ।
अप्सुषदे वेट् ।
बर्हिषदे वेट् ।
वनसदे वेट् ।
स्वर्विदे वेट् ॥ १७.१२ ॥
فَطْ لمن يجلس بين البشر. فَطْ لمن يجلس في المياه. فَطْ لمن يجلس على العشب المقدس. فَطْ لمن يجلس في الغابة. فَطْ لمن يجد نور السماء.
17.13
ये देवा देवानां यज्ञिया यज्ञियानाꣳ संवत्सरीणम् उप भागम् आसते ।
अहुतादो हविषो यज्ञे ऽ अस्मिन्त् स्वयं पिबन्तु मधुनो घृतस्य ॥ १७.१३ ॥
ليشرب الآلهةُ الجديرون بالتقدمة بين الآلهة، الجالسون عند نصيبهم السنوي بين الجديرين، بأنفسهم في هذه القربان العسل والسمن.
17.14
ये देवा देवेष्व् अधि देवत्वम् आयन् ये ब्रह्मणः पुरएतारो ऽ अस्य ।
येभ्यो न ऽ ऋते पवते धाम किं चन न ते दिवो न पृथिव्या ऽ अधि स्नुषु ॥ १७.१४ ॥
أولئك الآلهة الذين بلغوا الألوهية بين الآلهة، المتقدمون إلى هذه الكلمة المقدسة، والذين بدونهم لا يتطهر مقام ما — هم ليسوا على قمم السماء ولا على قمم الأرض.
17.15
प्राणदा ऽ अपानदा व्यानदा वर्चोदा वरिवोदाः ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.१५ ॥
يا واهب النفس، يا واهب الزفير، يا واهب النفس المنبسط، يا واهب البهاء، يا واهب الثروة: لتحرق سهامك غيرنا، وكن أيها الأگني المطهّر مباركًا لنا.
17.16
अग्निस् तिग्मेन शोचिषा यासद् विश्वं न्य् अत्रिणम् ।
अग्निर् नो वनते रयिम् ॥ १७.१६ ॥
ليُسقط أغني بلهيبه الحاد كل الآكلين. وليكسب لنا أغني الثروة.
17.17
य ऽ इमा विश्वा भुवनानि जुह्वद् ऋषिर् होता न्य् असीदत् पिता नः ।
स ऽ आशिषा द्रविणम् इच्छमानः प्रथमच्छद् अवराꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.१७ ॥
الذي يقدّم القرابين في جميع هذه العوالم، رائيًا وكاهنًا وأبًا لنا، جلس؛ راغبًا في الثروة بشوق، دخل في الكائنات الدنيا غطاءً أولًا.
17.18
किꣳ स्विद् आसीद् अधिष्ठानम् आरम्भणं कतमत् स्वित् कथासीत् ।
यतो भूमिं जनयन् विश्वकर्मा वि द्याम् और्णोन् महिना विश्वचक्षाः ॥ १७.१८ ॥
ما كان السند، وما كان أساس البداية، وكيف كان؟ من حيث أحدث صانع الكل الأرض، ونشر السماء بعظمته، الرائي لكل شيء.
17.19
विश्वतश्चक्षुर् उत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुर् उत विश्वतस्पात् ।
सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर् द्यावाभूमी जनयन् देव ऽ एकः ॥ १७.१९ ॥
ذو العيون من كل جهة، والوجوه من كل جهة، والأذرع والأقدام من كل جهة، يَنفخ الإله الواحد بذراعيه، ويُنشئ بجناحيه السماء والأرض.
17.20
किꣳ स्विद् वनं क ऽ उ स वृक्ष ऽ आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः ।
मनीषिणो मनसा पृच्छतेद् उ तद् यद् अध्यतिष्ठद् भुवनानि धारयन् ॥ १७.२० ॥
ما ذلك الغاب، وما تلك الشجرة، التي منها نُحِتَت السماء والأرض؟ أيها الحكماء، اسألوا بالعقل: من هو الذي يحمل جميع العوالم ويقف فوقها؟
17.21
या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्न् उतेमा ।
शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः ॥ १७.२१ ॥
يا فيشفاكرمان! مساكنك العليا والدنيا والوسطى، وهذه، يا صاحب السفاها، امنح أصدقاءك نصيبهم في القربان؛ قدّم نفسك قربانًا، مُنمّيًا جسدك.
17.22
विश्वकर्मन् हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीम् उत द्याम् ।
मुह्यन्त्व् अन्ये ऽ अभितो सपत्ना ऽ इहास्माकं मघवा सूरिर् अस्तु ॥ १७.२२ ॥
يا فيشفاكرمان! مُتنامياً بالقربان، قدّم أنت نفسك للأرض والسماء؛ لتضطرب سائر الأعداء من كل جانب، وليكن هنا لنا سيّد القربان الكريم.
17.23
वाचस् पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे ऽ अद्या हुवेम ।
स नो विश्वानि हवनानि जोषद् विश्वशम्भूर् अवसे साधुकर्मा ॥ १७.२३ ॥
لندعُ اليوم، في مسابقة القوة، فيشفاكرمان سيّد الكلام السريع كالفكر، طلباً للحماية؛ ليقبل جميع دعواتنا، واهب الخير للجميع، فاعل الأعمال الصالحة، ليأتِ للعون.
17.24
विश्वकर्मन् हविषा वर्धनेन त्रातारम् इन्द्रम् अकृणोर् अवध्यम् ।
तस्मै विशः समनमन्त पूर्वीर् अयम् उग्रो विहव्यो यथासत् ॥ १७.२४ ॥
يا فيشفاكرمان! بالقربان والتعزيز جعلتَ إندرا الحامي لا يُقتل؛ أمامه انحنت الشعوب القديمة جميعاً؛ ليكن هذا الجبار جديراً بالدعوة.
17.25
चक्षुषः पिता मनसा हि धीरो घृतम् एने अजनन् नम्नमाने ।
यदेद् अन्ता ऽ अददृहन्त पूर्व ऽ आद् इद् द्यावापृथिवी ऽ अप्रथेताम् ॥ १७.२५ ॥
أبو البصر، الحكيم حقاً بالعقل (براجاباتي)، أنتج الزبدة في هذين المنحنيين؛ حين ثُبّتت الأطراف الأولى، عندئذٍ امتدّت السماء والأرض.
17.26
विश्वकर्मा विमना ऽ आद् विहाया धाता विधाता परमोत संदृक् ।
तेषाम् इष्टानि सम् इषा मदन्ति यत्रा सप्तऋषीन् पर ऽ एकम् आहुः ॥ १७.२६ ॥
فيشفاكارمان ذو الفكر الواسع، ثم فيهاياس المثبِّت المدبِّر الأعلى الرائي للكل. تفرح قرابينهم المرغوبة معًا بالحافز، حيث يسمّون الواحد الذي وراء الرائين السبعة.
17.27
यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामधा ऽ एक ऽ एव तꣳ संप्रश्नं भुवना यन्त्य् अन्या ॥ १७.२७ ॥
الذي هو أبونا ووالدنا، المدبِّر، العالِم بمساكن جميع العوالم، الواحد الذي يمنح أسماء الآلهة — عنه تذهب العوالم بسؤالها إلى غيره.
17.28
त ऽ आयजन्त द्रविणꣳ सम् अस्मा ऽ ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना ।
असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्न् इमानि ॥ १७.२८ ॥
قدّم أولئك الرائون القدماء له القرابين مع الثروة، كالمادحين الكثيرين؛ الذين، مقيمين في المجال غير المتشكل والمتشكل، أوجدوا هذه الكائنات.
17.29
परो दिवा पर ऽ एना पृथिव्या परो देवेभिर् असुरैर् यद् अस्ति ।
कꣳ स्विद् गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त पूर्वे ॥ १७.२९ ॥
ما الذي وراء السماء، وراء هذه الأرض، وراء الآلهة والأسورا؟ من حمل الرحم أولًا في المياه، حيث رأته الآلهة القدماء؟
17.30
तम् इद् गर्भं प्रथमं दध्र ऽ आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे ।
अजस्य नाभाव् अध्य् एकम् अर्पितं यस्मिन् विश्वानि भुवनानि तस्थुः ॥ १७.३० ॥
ذلك الرحم الأول حملته المياه، حيث اجتمعت جميع الآلهة؛ وعلى سرّة غير المولود قد ثُبِّت واحد، فيه تقوم جميع العوالم.
17.31
न तं विदाथ य ऽ इमा जजानान्यद् युष्माकम् अन्तरं बभूव ।
नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप ऽ उक्थशासश् चरन्ति ॥ १७.३१ ॥
أنتم لا تعرفون من أنتج هذه كلها؛ وقد حدث بينكم شيء آخر. يتجولون مغطَّين بالضباب، يتمتمون، يُنعشون النفَس، وهم مرتّلو الأُكثا.
17.32
विश्वकर्मा ह्य् अजनिष्ट देव ऽ आद् इद् गन्धर्वो ऽ अभवद् द्वितीयः ।
तृतीयः पिता जनितौषधीनाम् अपां गर्भं व्यदधात् पुरुत्रा ॥ १७.३२ ॥
وُلد الإله فيشفاكرمان؛ ثم صار الثاني، الغاندهاروة. والثالث هو الأب الذي ولّد الأعشاب، وضع رحم المياه في أماكن كثيرة.
17.33
आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश् चर्षणीनाम् ।
संक्रन्दनोऽनिमिष ऽ एकवीरः शतꣳ सेना ऽ अजयत् साकम् इन्द्रः ॥ १७.३३ ॥
سريع، مشحوذ، مرعب كالثور، ضارب الضاربين، مُزلزل الشعوب، زائر الصيحات، لا يُطرف، البطل الواحد إندرا غلب مئة جيش معًا.
17.34
संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।
तद् इन्द्रेण जयत तत् सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा ॥ १७.३४ ॥
مع إندرا المزمجر، الذي لا يُطرف، الظافر، صارخ الحرب، الذي لا يتزعزع، الجسور، فاغلبوا ذلك؛ واحتملوه معًا. أيها الرجال، والسهم في اليد، مع الذكر الفحل.
17.35
स ऽ इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर् वशी सꣳस्रष्टा स युध ऽ इन्द्रो गणेन ।
सꣳसृष्टजित् सोमपा बाहुशर्ध्य् उग्रधन्वा प्रतिहिताभिर् अस्ता ॥ १७.३५ ॥
هو، والسهام في يده والكنانات، المسيطر، جامع المعارك، هو إندرا مع جنده؛ غالب المجتمعين، شارب السوما، شديد الذراعين، قوي القوس، رامي السهام المعدّة.
17.36
बृहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहामित्राँ२ऽ अपबाधमानः ।
प्रभञ्जन्त् सेनाः प्रमृणो युधा जयन्न् अस्माकम् एध्य् अविता रथानाम् ॥ १७.३६ ॥
يا بريهاسباتي، قاتل الشياطين، طُف بعربتك من حولنا، طاردًا الأعداء. محطّمًا الجيوش وساحقًا إياها، ظافرًا في القتال، كن حامي عرباتنا.
17.37
बलविज्ञाय स्थविरः प्रवीरः सहस्वान् वाजी सहमान ऽ उग्रः ।
अभिवीरो ऽ अभिसत्वा सहोजा जैत्रम् इन्द्र रथम् आ तिष्ठ गोवित् ॥ १७.३७ ॥
يا إندرا، عارف القوة، الثابت، البطل العظيم، القوي السريع، الظافر المتوحش، قاهر الأبطال، المولود من القوة، اعتلِ العربة الظافرة، يا فائز الأبقار.
17.38
गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तम् अज्म प्रमृणन्तम् ओजसा ।
इमꣳ सजाता ऽ अनु वीरयध्वम् इन्द्रꣳ सखायो ऽ अनु सꣳ रभध्वम् ॥ १७.३८ ॥
يا كاسر حظائر الأبقار، يا واجد الأبقار، ذو الذراع الصاعقية، الغالب في الميدان، المحطّم بالقوة: اتبعوا هذا إندرا أيها الأقارب، وشجعوه كالأبطال. أيها الأصدقاء، اتحدوا مع إندرا في السعي.
17.39
अभि गोत्राणि सहसा गाहमानो ऽदयो वीरः शतमन्युर् इन्द्रः ।
दुश्च्यवनः पृतनाषाड् अयुध्यो ऽस्माकꣳ सेना अवतु प्र युत्सु ॥ १७.३९ ॥
المندفع بالقوة إلى القطعان، البطل الذي لا يهاب، إندرا ذو المئة غضب؛ الذي لا يتزعزع، قاهر الجيوش، الذي لا يُقهر، ليحفظ جيوشنا في المعارك.
17.40
इन्द्र ऽ आसां नेता बृहस्पतिर् दक्षिणा यज्ञः पुर ऽ एतु सोमः ।
देवसेनानाम् अभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्व् अग्रम् ॥ १७.४० ॥
ليكن إندرا قائدهم، وبريهاسباتي، والدكشينا والقربان؛ ويتقدم سوما. أمام جيوش الآلهة، التي تخترق وتغلب، ليتقدم المارُوت.
17.41
इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ ऽ आदित्यानां मरुताꣳ शर्ध ऽ उग्रम् ।
महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयताम् उद् अस्थात् ॥ १७.४१ ॥
جيش إندرا الشديد، ومِلك الملك فارونا القوي، والآديتيا والمارُوت؛ صيحة الآلهة ذات القلوب الكبيرة، المزلزلة للعالم، الظافرة، قد ارتفعت.
17.42
उद् धर्षय मघवन्न् आयुधान्य् उत् सत्वनां मामकानां मनाꣳसि ।
उद् वृत्रहन् वाजिनां वाजिनान्य् उद् रथानां जयतां यन्तु घोषाः ॥ १७.४२ ॥
أيها الكريم، أيقظ الأسلحة؛ لترتفع نفوس محاربيّ. أيها قاتل فريتra، لترتفع قوة الأقوياء والعربات وصيحات المنتصرين!
17.43
अस्माकम् इन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्व् अस्माकं या ऽ इषवस् ता जयन्तु ।
अस्माकं वीरा ऽ उत्तरे भवन्त्व् अस्माꣳऽ उ देवा ऽ अवता हवेषु ॥ १७.४३ ॥
ليكن إندرا لنا على الرايات في المعارك المجتمعة؛ لتنتصر سهامنا. ليكن أبطالنا الأعلى؛ أيها الآلهة، احمونا عند النداءات.
17.44
अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्य् अप्वे परेहि ।
अभि प्रेहि निर् दह हृत्सु शोकैर् अन्धेनामित्रास् तमसा सचन्ताम् ॥ १७.४४ ॥
مُربِكةً عقولَهم، أمسِكي أطرافَهم؛ أيتها (الإلهة) الظلام، تقدّمي. تقدّمي، أحرِقي قلوبهم بالحزن؛ لتتّحد الأعداء بالعمى والظلمة.
17.45
अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसꣳशिते ।
गच्छामित्रान् प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच् छिषः ॥ १७.४५ ॥
أيتها المُطلَقة، طيري بعيدًا؛ يا سهمَ المعركة المُشحوذ بالتراتيل. اذهبي إلى الأعداء، واسقطي عليهم؛ لا تُبقي منهم أحدًا.
17.46
प्रेता जयता नर ऽ इन्द्रो वः शर्म यच्छतु ।
उग्रा वः सन्तु बाहवो ऽनाधृष्या यथासथ ॥ १७.४६ ॥
تقدّموا أيها الرجال وانتصروا. ليمنحكم إندرا الحماية. لتكن أذرعكم شديدة، ولتكونوا غير مقهورين.
17.47
असौ या सेना मरुतः परेषाम् अभ्येति न ऽ ओजसा स्पर्धमाना ।
तां गूहत तमसापव्रतेन यथामी ऽ अन्यो ऽ अन्यं न जानन् ॥ १७.४७ ॥
أيها المارُوت، ذلك الجيش من الأعداء الذي يقبل علينا متنافساً في القوة، استرُوه بالظلام، حتى لا يعرف بعضهم بعضاً.
17.48
यत्र वाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखाऽइव ।
तन्न ऽ इन्द्रो बृहस्पतिर् अदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ १७.४८ ॥
حيث تنطلق السهام معاً كالفتيان، ليمنحنا إندرا وبرهسباتي وأديتي الحماية؛ ليمنحونا الحماية كل الأيام.
17.49
मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस् त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर् वरीयो वरुणस् ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥ १७.४९ ॥
أغطي مواضعك الحيوية بالدرع. ليكسك الملك سوما خلود الحياة. ليوسّع فارونا صدرك. ليفرح بك الآلهة، أيها المنتصر.
17.50
उद् एनम् उत्तरां नयाग्ने घृतेनाहुत ।
रायस्पोषेण सꣳ सृज प्रजया च बहुं कृधि ॥ १७.५० ॥
يا أغني، يا من قُدِّم بالسمن، ارفعه إلى عالم أعلى. اجمعه بغذاء الثروة، واجعله كثيراً بالذرية.
17.51
इन्द्रेमं प्रतरां नय सजातानाम् असद्वशी ।
सम् एनं वर्चसा सृज देवानां भागदा ऽ असत् ॥ १७.५१ ॥
يا إندرا، قُدْه أبعد إلى الأمام. ليكن سيداً بين ذويه. اجمعه بالبهاء؛ ليصبح شريكاً في نصيب الآلهة.
17.52
यस्य कुर्मो गृहे हविस् तम् अग्ने वर्धया त्वम् ।
तस्मै देवा ऽ अधि ब्रुवन्न् अयं च ब्रह्मणस्पतिः ॥ १७.५२ ॥
يا أغني، في بيت من نقدّم القربان، فَنمِّهِ أنت. فليتكلم الآلهة عنه، وليتكلم أيضاً هذا البراهمانسباتي.
17.53
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो बह्व शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १७.५३ ॥
يا أغني، لترفعك جميع الآلهة مع الآجُر. كن لنا مباركاً جداً، جميل الوجه، غنياً بالثراء المتلألئ.
17.54
पञ्च दिशो दैवीर् यज्ञम् अवन्तु देवीर् अपामतिं दुर्मतिं बाधमानाः ।
रायस्पोषे यज्ञपतिम् आभजन्ती रायस्पोषे ऽ अधि यज्ञो ऽ अस्थात् ॥ १७.५४ ॥
لتحفظ الاتجاهات الخمسة الإلهية القربان؛ وَلتطرد الإلهات سوء النية وسوء الفكر من المياه، مُشركةً سيد القربان في نماء الثروة؛ وفي نماء الثروة قام القربان.
17.55
समिद्धे ऽ अग्नाव् अधि मामहान ऽ उक्थपत्र ऽ ईड्यो गृभीतः ।
तप्तं घर्मं परिगृह्यायजन्तोर्जा यद् यज्ञम् अयजन्त देवाः ॥ १७.५५ ॥
عندما يشتعل أغني جيداً، فليقم ذلك العظيم، الذي له الأناشيد المتلوة إناءً، المستحق للحمد، المأخوذ، فوق النار. وبعد أن أخذوا الغرْمَ المسخّن، قدّم الآلهة القربان بقوة حين قدّموا القربان.
17.56
दैव्याय धर्त्रे जोष्ट्रे देवश्रीः श्रीमनाः शतपयाः ।
परिगृह्य देवा यज्ञम् आयन् देवा देवेभ्यो ऽ अध्वर्यन्तो ऽ अस्थुः ॥ १७.५६ ॥
للحاملة الإلهية، المُسعِدة، مجد الآلهة، ذات الفكر المجيد، ذات المائة مجرى. بعد أن أخذوها، جاء الآلهة إلى القربان؛ وصاروا أدهوريو للآلهة وقاموا.
17.57
वीतꣳ हविः शमितꣳ शमिता यजध्यै तुरीयो यज्ञो यत्र हव्यम् एति ।
ततो वाका ऽ आशिषो नो जुषन्ताम् ॥ १७.५७ ॥
قُبِلَتِ الْهَوِيُّ وَأُتِمَّتْ، وَأَتَمَّهَا الْيَجْمَانُ. يَصِلُ الْيَجْنُ الرَّابِعُ إِلَى حَيْثُ يَذْهَبُ الْهَوْيُ. فَلْتَرْضَ عَنَّا الْكَلِمَاتُ وَالْبَرَكَاتُ.
17.58
सूर्यरश्मिर् हरिकेशः पुरस्तात् सविता ज्योतिर् उद् अयाꣳऽ अजस्रम् ।
तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्त् सम्पश्यन् विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ १७.५८ ॥
شُعاعُ الشَّمْسِ ذُو الشَّعْرِ الذَّهَبِيِّ فِي الشَّرْقِ؛ يُصْعِدُ سَافِيترِي النُّورَ بِلا انْقِطَاعٍ. وَفي إِلْهَامِهِ يَسِيرُ بُوشَانُ الْعَالِمُ، يَرى جَمِيعَ الْعَوَالِمِ حَارِسًا لَهَا.
17.59
विमान ऽ एष दिवो मध्य ऽ आस्त ऽ आपप्रिवान् रोदसी ऽ अन्तरिक्षम् ।
स विश्वाचीर् अभि चष्टे घृताचीर् अन्तरा पूर्वम् अपरं च केतुम् ॥ १७.५९ ॥
يَقِفُ هَذَا الْمُقَدِّرُ لِلسَّمَاءِ فِي وَسَطِ السَّمَاءِ، مُمْتَلِئًا بِالْعَالَمَيْنِ وَالْفَضَاءِ الْمُتَوَسِّطِ. يَنْظُرُ إِلَى جَمِيعِ الِاتِّجَاهَاتِ، إِلَى الْجِهَاتِ الْمُتَدَفِّقَةِ بِالسَّمْنِ، بَيْنَ الشَّرْقِ وَالْغَرْبِ، عَلامَةً لِلنُّورِ.
17.60
उक्षा समुद्रो ऽ अरुणः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुर् आ विवेश ।
मध्ये दिवो निहितः पृश्निर् अश्मा वि चक्रमे रजसस् पात्य् अन्तौ ॥ १७.६० ॥
دَخَلَ الثَّوْرُ وَالْبَحْرُ وَالطَّائِرُ الْأَحْمَرُ ذُو الْجَنَاحِ الْجَمِيلِ رَحِمَ الْأَبِ السَّابِقِ. وَخَطَتِ الْحَجَرُ الْمُنَقَّطُ الْمَوْضُوعُ فِي وَسَطِ السَّمَاءِ، حَارِسًا طَرَفَيِ الْهَوَاءِ.
17.61
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १७.६१ ॥
رَفَعَتْ جَمِيعُ الْأَنَاشِيدِ إِنْدْرَا، الْوَاسِعَ كَالْبَحْرِ؛ أَغْنَى السَّادَةِ بِالْعَرَبَاتِ، وَالسَّيِّدُ الْحَقُّ لِلْقُوَى، السَّيِّدُ.
17.62
देवहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् सुम्नहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् ।
यक्षद् अग्निर् देवो देवाꣳऽ आ च वक्षत् ॥ १७.६२ ॥
ليأتِ بالآلهة إلى هنا القربانُ الذي يدعو الآلهة، وليأتِ بها إلى هنا القربانُ الذي يدعو الخير. وليُقِم الإلهُ أغني القربان ويأتِ بالآلهة إلى هنا.
17.63
वाजस्य मा प्रसव ऽ उद्ग्राभेणोद् अग्रभीत् ।
अध सपत्नान् इन्द्रो मे निग्राभेणाधराꣳऽ अकः ॥ १७.६३ ॥
في دفعة القوة رفعني بالقبضة الصاعدة. ثم جعل إندرا من أجلي أعدائي منخفضين بالقبضة النازلة.
17.64
उद्ग्राभं च निग्राभं च ब्रह्म देवा ऽ अवीवृधन् ।
अधा सपत्नान् इन्द्राग्नी मे विषूचीनान् व्यस्यताम् ॥ १७.६४ ॥
القبضة الصاعدة والقبضة النازلة والصيغة المقدسة قوّاها الآلهة. فليُشتِّت إندرا وأغني أعدائي.
17.65
क्रमध्वम् अग्निना नाकम् उख्यꣳ हस्तेषु बिभ्रतः ।
दिवस् पृष्ठꣳ स्वर् गत्वा मिश्रा देवेभिर् आध्वम् ॥ १७.६५ ॥
تقدّموا مع أغني نحو السماء حاملين الإناء الناري في أيديكم. وبعد أن تبلغوا عالم السماء على ظهر السماء، اتحدوا بالآلهة.
17.66
प्राचीम् अनु प्रदिशं प्रेहि विद्वान् अग्नेर् अग्ने पुरो ऽ अग्निर् भवेह ।
विश्वा ऽ आशा दीद्यानो वि भाह्य् ऊर्जं नो धेहि द्विपदे चतुष्पदे ॥ १७.६६ ॥
امضِ في الاتجاه الشرقي عارفًا. يا أغني، ليكن أغني هنا في المقدمة. أشرِق في جميع الجهات وأظهِر النور؛ وامنح القوة لذوات القدمين وذوات الأربع لدينا.
17.67
पृथिव्या ऽ अहम् उद् अन्तरिक्षम् आरुहम् अन्तरिक्षाद् दिवम् आरुहम् ।
दिवो नाकस्य पृष्ठात् स्वर् ज्योतिर् अगाम् अहम् ॥ १७.६७ ॥
صعدتُ من الأرض إلى الفضاء، ومن الفضاء صعدتُ إلى السماء. ومن ظهر قبة السماء بلغتُ نور العالم السماوي.
17.68
स्वर् यन्तो नापेक्षन्त ऽ आ द्याꣳ रोहन्ति रोदसी ।
यज्ञं ये विश्वतोधारꣳ सुविद्वाꣳसो वितेनिरे ॥ १७.६८ ॥
الذين يذهبون نحو السماء لا يترددون؛ يصعدون إلى السماء، ويصعد العالمان. عارفين جيدًا بالتضحية التي تحمل من كل جانب، قد بسطوها.
17.69
अग्ने प्रेहि प्रथमो देवयतां चक्षुर् देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
इयक्षमाणा भृगुभिः सजोषाः स्वर् यन्तु यजमानाः स्वस्ति ॥ १७.६९ ॥
يا أغني، تقدّم، أولَ الساعين إلى الآلهة، عينًا للآلهة والفانين. ليذهب القائمون بالتضحية الراغبون فيها، متّحدين مع البهريغو، إلى السماء في سلامة.
17.70
नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १७.७० ॥
الليل والفجر، متّحدان في القلب وإن اختلفا في الهيئة، يرضعان معًا طفلًا واحدًا. بين السماء والأرض يتلألأ الذهبيّ؛ والآلهة معطو الثروة قد حملوا أغني.
17.71
अग्ने सहस्राक्ष शतमूर्धञ् छतं ते प्राणाः सहस्रं व्यानाः ।
त्वꣳ साहस्रस्य राय ऽ ईशिषे तस्मै ते विधेम वाजाय स्वाहा ॥ १७.७१ ॥
يا أغني، ذا الألف عين والمئة رأس! مئة هي أنفاسك الحيوية، وألف أنفاسك المنتشرة. أنت تحكم الثروة الألفية؛ لك، له، نقدّم من أجل القوة. سواها.
17.72
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् पृष्ठे पृथिव्याः सीद ।
भासान्तरिक्षम् आ पृण ज्योतिषा दिवम् उत् तभान तेजसा दिश ऽ उद् दृꣳह ॥ १७.७२ ॥
أنت ذو الجناحين الجميلين، الجناح؛ اجلس على ظهر الأرض. املأ الفضاء بالنور، واحمل السماء بالضياء، وثبّت الجهات بالبريق.
17.73
आजुह्वानः सुप्रतीकः पुरस्ताद् अग्ने योनिम् आ सीद साधुया ।
अस्मिन्त्सधस्थे ऽ अध्य् उत्तरस्मिन् विश्वे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १७.७३ ॥
أيها أغني المدعوّ ذو الوجه الجميل، اجلس جيدًا في مكانك من جهة الشرق. وليجلس على هذا المقعد الأعلى جميع الآلهة والمُقرِّب الذبيحة.
17.74
तꣳ सवितुर् वरेण्यस्य चित्राम् आहं वृणे सुमतिं विश्वजन्याम् ।
याम् अस्य कण्वो अदुहत् प्रपीनाꣳ सहस्रधारां पयसा महीं गाम् ॥ १७.७४ ॥
أختار تلك النعمة الحسنة العجيبة للمُرحَّب به سافيتري، المنسوبة إلى جميع الشعوب، التي حلبها كانفا كاللبن من هذه البقرة العظيمة الممتلئة الضروع ذات الألف مجرى.
17.75
विधेम ते परमे जन्मन्न् अग्ने विधेम स्तोमैर् अवरे सधस्थे ।
यस्माद् योनेर् उदारिथा यजे तं प्र त्वे हवीꣳषि जुहुरे समिद्धे ॥ १७.७५ ॥
يا أغني، لنعبدك في موضع ولادتك الأسمى، ولنعبدك بالتسبيحات في المقعد الأدنى. لنُقرِّب القربان لذلك الأصل نفسه الذي نهضتَ منه؛ وفيك المشتعل قُدِّمت القرابين.
17.76
प्रेद्धो ऽ अग्ने दीदिहि पुरो नो ऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ ।
त्वाꣳ शश्वन्त ऽ उप यन्ति वाजाः ॥ १७.७६ ॥
يا أغني المشتعل، أضئ أمامنا بلهيب لا ينفد، يا أصغر الكل. إن كثيرًا من القوى والعطايا تقبل إليك دائمًا.
17.77
अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १७.७७ ॥
يا أغني، اليوم نقوّيك بالتسابيح كالفرس، كالقربان المبارك الذي يمس القلب. فلنزدهر بدعواتك.
17.78
चित्तिं जुहोमि मनसा घृतेन यथा देवा ऽ इहागमन् वीतिहोत्रा ऽ ऋतावृधः ।
पत्ये विश्वस्य भूमनो जुहोमि विश्वकर्मणे विश्वाहादाभ्यꣳ हवि ॥ १७.७८ ॥
بالعقل والسمن أقدّم في تشيتي (نار المذبح)، كما جاءت الآلهة هنا، قابلةً القربان ومعززةً النظام الكوني. لفيشفاكرمان سيد الكل أقدّم دائماً قربانًا لا يخدع.
17.79
सप्त ते ऽ अग्ने समिधः सप्त जिह्वाः सप्त ऽ ऋषयः सप्त धाम प्रियाणि ।
सप्त होत्राः सप्तधा त्वा यजन्ति सप्त योनीर् आ पृणस्व घृतेन स्वाहा ॥ १७.७९ ॥
يا أغني، لك سبعة حطبات وسبعة ألسنة وسبعة رُؤاة وسبعة مساكن محبوبة. يعبدك سبعة هوتريين بسبعة أوجه. املأ الأرحام السبعة بالسمن. سواها.
17.80
शुक्रज्योतिश् च चित्रज्योतिश् च सत्यज्योतिश् च ज्योतिष्माꣳश् च ।
शुक्रश् च ऽ ऋतपाश् चात्यꣳहाः ॥ १७.८० ॥
صور أغني: النور الساطع والنور البديع، ونور الحق والمضيء، واللامع وحارس النظام، والمتعالي على الشدة.
17.81
ईदृङ् चान्यदृङ् च सदृङ् च प्रतिसदृङ् च ।
मितश् च संमितश् च सभराः ॥ १७.८१ ॥
صور أغني: المماثل لهذا وغير المماثل، والمشابه والمضاد، والمقدّر والمقدّر جيدًا، وحامل الكل.
17.82
ऋतश् च सत्यश् च ध्रुवश् च धरुणश् च ।
धर्ता च विधर्ता च विधारयः ॥ १७.८२ ॥
صور أغني: النظام والحق، والثابت والسند، والحامل والمتعهد، والمُدِيم.
17.83
ऋतजिच् च सत्यजिच् च सेनजिच् च सुषेणश् च ।
अन्तिमित्रश् च दूरेऽअमित्रश् च गणः ॥ १७.८३ ॥
ṛtajit وsatyajit، وsenajit وsuṣeṇa، وantimitra وdūre-amitra، والجمع (gaṇa).
17.84
ईदृक्षास ऽ एतादृक्षास ऽ ऊ षु णः सदृक्षासः प्रतिसदृक्षास ऽ एतन ।
मितासश् च संमितासो नो ऽ अद्य सभरसो मरुतो यज्ञे ऽ अस्मिन् ॥ १७.८४ ॥
يا من على هذه الهيئة، يا من على هذه الهيئة، حقا يا من على شكل مماثل لنا، على هيئة مناظرة، تعالوا. ميتاس وسمّيتاس، اليوم في هذه القربان، سبهرا ماروتس.
17.85
स्वतवाꣳश् च प्रघासी च सांतपनश् च गृहमेधी च ।
क्रीडी च शाकी चोज्जेषी ॥ १७.८५ ॥
svatavān وpraghāsī، وsāṃtapana وgṛhamedhī، وkrīḍī وśākī، وujjeṣī.
17.86
उग्रश् च भीमश् च ध्वान्तश् च धुनिश् च ।
सासह्वाꣳश् चाभियुग्वा च विक्षिपः स्वाहा ।
इन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् यथेन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् ।
एवम् इमं यजमानं दैवीश् च विशो मानुषीश् चानुवर्त्मानो भवन्तु ॥ १७.८६ ॥
الشرس والمرعب، المُظلِم والمُزلزِل، الغالب، المهاجم أو المُبعثِر، سواها! كما صارت القبائل الإلهية والماروتس تابعين لإندرا، كذلك صارت القبائل الإلهية والماروتس تابعين لإندرا. فلتصر القبائل الإلهية والبشرية تابعين لهذا المُقرِّب.
17.87
इमꣳ स्तनमूर्जस्वन्तं धयापां प्रपीनम् अग्ने सरिरस्य मध्ये ।
उत्सं जुषस्व मधुमन्तम् अर्वन्त् समुद्रियꣳ सदनम् आ विशस्व ॥ १७.८७ ॥
يا أغني، اشرب هذا الثدي المغذي المنتفخ بالمياه في وسط المحيط. اقبل النبع الحلو السريع. ادخل مقعد المحيط.
17.88
घृतं मिमिक्षे घृतम् अस्य योनिर् घृते श्रितो घृतम् व् अस्य धाम ।
अनुष्वधम् आ वह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षि हव्यम् ॥ १७.८८ ॥
يُرشّ السمن؛ أصله السمن، وهو مستقر في السمن، ومقامه السمن. أيها الثور، أحضر القربان بحسب الترتيب، وابتهج، واحمل القربان المقدَّم بالسواها.
17.89
समुद्राद् ऊर्मिर् मधुमाꣳऽ उद् आरद् उपाꣳशुना सम् अमृतत्वम् आनट् ।
घृतस्य नाम गुह्यं यद् अस्ति जिह्वा देवानाम् अमृतस्य नाभिः ॥ १७.८९ ॥
من البحر تنهض موجة حلوة؛ ومع الأوبامشو تبلغ الخلود. والاسم السري للسمن هو لسان الآلهة، ومركز الخلود.
17.90
वयं नाम प्र ब्रवामा घृतस्यास्मिन् यज्ञे धारयामा नमोभिः ।
उप ब्रह्मा शृणवच् छस्यमानं चतुःशृङ्गो ऽवमीद् गौर एतत् ॥ १७.९० ॥
نُعلن اسم السمن، ونحمله في هذه القربة بالتعظيم. ليسمع البراهمن الترنيمة المتلوة قريبًا؛ فالثور الأسمر ذو القرون الأربعة يخور بهذا.
17.91
चत्वारि शृङ्गा त्रयो ऽ अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्त हस्तासो ऽ अस्य ।
त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महो देवो मर्त्याꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.९१ ॥
له أربعة قرون، وثلاث أرجل، ورأسان، وسبع أيدٍ. الثور المربوط ثلاثيًا يخور؛ والإله العظيم قد دخل الفانين.
17.92
त्रिधा हितं पणिभिर् गुह्यमानं गवि देवासो घृतम् अन्व् अविन्दन् ।
इन्द्र ऽ एकꣳ सूर्य ऽ एकं जजान वेनाद् एकꣳ स्वधया निष्टतक्षुः ॥ १७.९२ ॥
وُضِع ثلاث مرات، والسمن المخفي من قِبل البانيس، وجدته الآلهة في البقرة. أنجب إندرا واحدًا، وأنجب الشمس واحدًا؛ من فينا صاغوا واحدًا، وبسفادها صنعوا واحدًا.
17.93
एता ऽअर्षन्ति हृद्यात् समुद्राच् छतव्रजा रिपुणा नावचक्षे ।
घृतस्य धारा ऽ अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्य ऽ आसाम् ॥ १७.९३ ॥
هذه تجري من القلب، من البحر، بمائة مسار، لا يراها العدو. أنظر إلى تيارات السمن؛ وفي وسطها القصبة الذهبية.
17.94
सम्यक् स्रवन्ति सरितो न धेना ऽ अन्तर् हृदा मनसा पूयमानाः ।
एते ऽ अर्षन्त्य् ऊर्मयो घृतस्य मृगा ऽइव क्षिपणोर् ईषमाणाः ॥ १७.९४ ॥
كالأنهار تجري المجاري جيدًا، تتطهر في القلب والعقل. تجري هذه أمواج السمن كالظباء السريعة المسرعة.
17.95
सिन्धोर् इव प्राध्वने शूघनासो वातप्रमियः पतयन्ति यह्वाः ।
घृतस्य धारा ऽ अरुषो न वाजी काष्ठा भिन्दन्न् ऊर्मिभिः पिन्वमानः ॥ १७.९५ ॥
كنهر على طريق بعيد، تطير ذوات الأنوف السريعة، تدفعها الريح، بسرعة عظيمة. تيار السمن كحصان أحمر أصيل، يشق الأخشاب بأمواجه، ويتضخم.
17.96
अभि प्रवन्त समनेव योषाः कल्याण्यः स्मयमानासो ऽ अग्निम् ।
घृतस्य धाराः समिधो नसन्त ता जुषाणो हर्यति जातवेदाः ॥ १७.९६ ॥
كالنساء يمضين معًا، جميلات مبتسمات، تتدفق نحو أغني. تبلغ تيارات السمن الحطب الموقد؛ وفرحًا بقبولها يبتهج جاتافيدس.
17.97
कन्या ऽइव वहतुम् एतवा ऽ उ ऽ अञ्ज्य् अञ्जाना ऽ अभि चाकशीमि ।
यत्र सोमः सूयते यत्र यज्ञो घृतस्य धारा ऽ अभि तत् पवन्ते ॥ १७.९७ ॥
كعذراء تمضي في موكب العرس، ممسوحًا بالزيت، أنظر إليه. حيث يُعصر السوما، حيث القربان، تتدفق نحوه سيول الزبدة المصفاة.
17.98
अभ्य् अर्षत सुष्टुतिं गव्यम् आजिम् अस्मासु भद्रा द्रविणानि धत्त ।
इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस्य धारा मधुमत् पवन्ते ॥ १७.९८ ॥
اندفعوا نحو الحمد الحسن، نحو صراع الماشية. امنحونا ثروات مباركة. أيها الآلهة، اقودوا قرباننا هذا؛ تجري سيول الزبدة المصفاة العذبة.
17.99
धामन् ते विश्वं भुवनम् अधि श्रितम् अन्तः समुद्रे हृद्यन्तर् आयुषि ।
अपाम् अनीके समिथे य ऽ आभृतस् तम् अश्याम मधुमन्तं त ऽ ऊर्मिम् ॥ १७.९९ ॥
في مسكنك تستقر العوالم كلها، في داخل المحيط، في القلب، في الحياة. في حضرة المياه، في المجلس، ليتنا ننال من أُحضر، وموجتك العذبة.