யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 17

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

17.1

अश्मन्न् ऊर्जं पर्वते शिश्रियाणाम् ऽ अद्भ्य ओषधीभ्यो वनस्पतिभ्यो ऽधि सम्भृतं पयः ।
तां न ऽ इषमूर्जं धत्त मरुतः सꣳरराणाः ।
ऽ अश्मꣳस् ते क्षुत् ।
मयि त ऊर्क् ।
यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १७.१ ॥

மலையில் கல்லில் நிலைத்திருக்கும் சாரம், நீர், மூலிகைகள், மரங்களிலிருந்து திரண்ட பால் — ஓ மருத்களே, அந்த உணவையும் வலிமையையும் எங்களுக்கு அளியுங்கள். இந்தக் கல் உங்களுக்கான உணவு. என்னில் உங்கள் சாரம் உள்ளது. நாம் வெறுக்கும் அவன்மேல் உங்கள் துயரம் விழட்டும்.

17.2

इमा मे ऽ अग्न ऽ इष्टका धेनवः सन्त्व् एका च दश च दश च शतं च शतं च सहस्रं च सहस्रं चायुतं चायुतं च नियुतं च नियुतं च प्रयुतं चार्बुदं च न्यर्बुदꣳ समुद्रश् च मध्यं चान्तश् च परार्धश् चैता मे ऽ अग्न इष्टका धेनवः सन्त्व् अमुत्रामुष्मिंल् लोके ॥ १७.२ ॥

ஓ அக்னியே, இந்த என் செங்கற்கள் பசுக்களாகட்டும் — ஒன்று, பத்து, பத்து, நூறு, நூறு, ஆயிரம், ஆயிரம், பத்தாயிரம், பத்தாயிரம், லட்சம், லட்சம், பத்து லட்சம், நூறு லட்சம், கோடி, அர்புதம், நியர்புதம், சமுத்திரம், மத்தியம், அந்தம், பராரthaம் — அக்னியே, இந்த என் செங்கற்கள் அந்த உலகில், அங்கே பசுக்களாகட்டும்.

17.3

ऋतव स्थ ऽ ऋतावृध ऽ ऋतुष्ठा स्थ ऽ ऋतावृधः ।
घृतश्च्युतो मधुश्च्युतो विराजो नाम कामदुघा ऽ अक्षीयमाणाः ॥ १७.३ ॥

நீங்கள் ருதுக்கள்; ருதத்தை வளர்ப்பவர்கள்; ருதுவில் நிலைத்திருப்பவர்கள்; ருதத்தை வளர்ப்பவர்கள். நெய் சொட்டுபவர்களே, தேன் சொட்டுபவர்களே, விராஜ் என்ற பெயருடையவர்களே, விருப்பங்களைக் கறப்பவர்களே, அழியாதவர்களே.

17.4

समुद्रस्य त्वावकयाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.४ ॥

கடலின் நீரால் உன்னை, ஓ அக்னியே, நாங்கள் சுற்றி வளைக்கிறோம். தூய்மையாக்குபவனாய் எங்களுக்கு மங்களகரமாக இரு.

17.5

हिमस्य त्वा जरायुणाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.५ ॥

அக்னியே, பனியின் சவ்வால் உன்னை நாங்கள் சுற்றிக் கட்டுகிறோம். தூய்மைப்படுத்துபவனே, எங்களுக்கு மங்களகரமாக இரு.

17.6

उप ज्मन्न् उप वेतसेऽव तर नदीष्व् आ ।
अग्ने पित्तम् अपाम् असि ।
मण्डूकि ताभिर् आ गहि सेमं नो यज्ञं पावकवर्णꣳ शिवं कृधि ॥ १७.६ ॥

நிலத்தின் அருகே, நாணல் அருகே, ஆறுகளில் இறங்கு. அக்னியே, நீ நீரின் சாரம். தவளையே, அவற்றுடன் இங்கு வா; எங்கள் இந்த யாகத்தை தூய ஒளியுள்ளதும் மங்களமானதுமாக ஆக்கு.

17.7

अपाम् इदं न्ययनꣳ समुद्रस्य निवेशनम् ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.७ ॥

இது நீரின் தங்குமிடம், கடலின் இருப்பிடம். உன் ஆயுதங்கள் எங்களை விட்டு மற்றவர்களை எரிக்கட்டும். தூய்மைப்படுத்துபவனே, எங்களுக்கு மங்களகரமாக இரு.

17.8

अग्ने पावक रोचिषा मन्द्रया देव जिह्वया ।
आ देवान् वक्षि यक्षि च ॥ १७.८ ॥

அக்னியே, தூய்மைப்படுத்துபவனே, ஒளியாலும் இனிய நாவாலும், தேவனே, தேவர்களை இங்கு கொண்டு வந்து வழிபடு.

17.9

स नः पावक दीदिवो ग्ने देवाꣳ ऽ इहा वह ।
उप यज्ञꣳ हविश् च नः ॥ १७.९ ॥

அந்த நீ எங்களுக்காக, தூய்மைப்படுத்துபவனே, ஒளிர்பவனே, அக்னியே, தேவர்களை இங்கு கொண்டு வா. எங்கள் யாகத்தையும் அவியையும் அருகில் கொள்.

17.10

पावकया यश् चितयन्त्या कृपा क्षामन् रुरुच ऽ उषसो न भानुना ।
तूर्वन् न यामन्न् एतशस्य नू रण ऽ आ यो घृणे न ततृषाणो ऽ अजरः ॥ १७.१० ॥

தூய்மைப்படுத்தும், ஒளிரச் செய்யும் பிரகாசத்தால் நிலத்தை ஒளிரச் செய்கிறவன், விடியலின் கதிரைப் போல தன் ஒளியால். விரைவானவனின் பாதையில் வெல்பவனைப் போல, இப்போது மகிழ்வானவன்; ஜ்வாலையே, தாகமுள்ளவனைப் போல முதுமையற்றவன்.

17.11

नमस् ते हरसे शोचिषे नमस् ते ऽ अस्त्व् अर्चिषे ।
अन्याꣳस् ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.११ ॥

உன் சுடருக்கு வணக்கம், உன் ஒளிக்கு வணக்கம். உன் அம்புகள் எங்களிடமிருந்து மற்றவர்களைச் சுடட்டும்; தூய்மைப்படுத்தும் அக்னியே, எங்களுக்கு மங்களமாக இரு.

17.12

नृषदे वेट् ।
अप्सुषदे वेट् ।
बर्हिषदे वेट् ।
वनसदे वेट् ।
स्वर्विदे वेट् ॥ १७.१२ ॥

மனிதர்களில் அமர்ந்தவருக்கு வட். நீரில் அமர்ந்தவருக்கு வட். தர்ப்பையில் அமர்ந்தவருக்கு வட். காட்டில் அமர்ந்தவருக்கு வட். சொர்க்க ஒளியை அடைந்தவருக்கு வட்.

17.13

ये देवा देवानां यज्ञिया यज्ञियानाꣳ संवत्सरीणम् उप भागम् आसते ।
अहुतादो हविषो यज्ञे ऽ अस्मिन्त् स्वयं पिबन्तु मधुनो घृतस्य ॥ १७.१३ ॥

தேவர்களில் யாகத்திற்குரிய தேவர்களாகவும், யாகத்திற்குரியவர்களில் ஆண்டின் பங்கருகே அமர்ந்திருப்பவர்களாகவும் உள்ள தேவர்கள், இந்த யாகத்தில் தாமாகவே மதுவையும் நெய்யையும் பருகட்டும்.

17.14

ये देवा देवेष्व् अधि देवत्वम् आयन् ये ब्रह्मणः पुरएतारो ऽ अस्य ।
येभ्यो न ऽ ऋते पवते धाम किं चन न ते दिवो न पृथिव्या ऽ अधि स्नुषु ॥ १७.१४ ॥

தேவர்களில் தெய்வத்தன்மையை அடைந்தவர்களும், இந்த பிரம்மத்தின் முன்னோடிகளாக இருப்பவர்களும், அவர்கள் இன்றி எந்த உலகமும் தூய்மை பெறாதவர்களும் — அவர்கள் வானத்தின் மேடுகளிலும் பூமியின் மேடுகளிலும் இல்லை.

17.15

प्राणदा ऽ अपानदा व्यानदा वर्चोदा वरिवोदाः ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.१५ ॥

உயிர்மூச்சைத் தருபவனே, அபானனைத் தருபவனே, வியானனைத் தருபவனே, ஒளியைத் தருபவனே, செல்வத்தைத் தருபவனே — உன் அம்புகள் எங்களிடமிருந்து மற்றவர்களைச் சுடட்டும்; தூய்மைப்படுத்தும் அக்னியே, எங்களுக்கு மங்களமாக இரு.

17.16

अग्निस् तिग्मेन शोचिषा यासद् विश्वं न्य् अत्रिणम् ।
अग्निर् नो वनते रयिम् ॥ १७.१६ ॥

அக்னி தனது கூரிய சுடரால் உண்ணும் அரக்கர்கள் அனைவரையும் கீழே வீழ்த்தட்டும். அக்னி எங்களுக்கு செல்வத்தை வென்றுதரட்டும்.

17.17

य ऽ इमा विश्वा भुवनानि जुह्वद् ऋषिर् होता न्य् असीदत् पिता नः ।
स ऽ आशिषा द्रविणम् इच्छमानः प्रथमच्छद् अवराꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.१७ ॥

இந்த உலகங்களனைத்திலும் ஹோமம் செய்த, ரிஷியும் ஹோதாவும் எங்கள் தந்தையுமானவர் அமர்ந்தார். அவர் விருப்பத்துடன் செல்வத்தை நாடி, முதல் போர்வையாகி கீழானவற்றுள் புகுந்தார்.

17.18

किꣳ स्विद् आसीद् अधिष्ठानम् आरम्भणं कतमत् स्वित् कथासीत् ।
यतो भूमिं जनयन् विश्वकर्मा वि द्याम् और्णोन् महिना विश्वचक्षाः ॥ १७.१८ ॥

ஆதாரம் எது, ஆரம்பத்தின் நிலை எது, அது எவ்வாறு இருந்தது? எதிலிருந்து விஸ்வகர்மா பூமியைப் படைத்து, தன் மகிமையால் வானைப் பரப்பினாரோ, அந்த சர்வ திருஷ்டா.

17.19

विश्वतश्चक्षुर् उत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुर् उत विश्वतस्पात् ।
सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर् द्यावाभूमी जनयन् देव ऽ एकः ॥ १७.१९ ॥

எங்கும் கண்கள், எங்கும் முகம், எங்கும் கைகள், எங்கும் கால்கள் உடையவர், அந்த ஒரே தேவன் தம் கரங்களால் ஊதுகிறார்; இறக்கைகளால் வானையும் பூமியையும் படைக்கிறார்.

17.20

किꣳ स्विद् वनं क ऽ उ स वृक्ष ऽ आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः ।
मनीषिणो मनसा पृच्छतेद् उ तद् यद् अध्यतिष्ठद् भुवनानि धारयन् ॥ १७.२० ॥

அந்த வனம் எது, அந்த மரம் எது, அதிலிருந்து வானும் பூமியும் செதுக்கப்பட்டன? ஞானிகளே, மனதால் கேளுங்கள் — உலகங்களைத் தாங்கி அவற்றின்மேல் நிற்பது எது?

17.21

या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्न् उतेमा ।
शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः ॥ १७.२१ ॥

விஸ்வகர்மனே! உன்னுடைய எந்த உயர்ந்த, தாழ்ந்த, நடுத்தர இடங்கள் உள்ளனவோ, இவையனைத்தும், ஸ்வதாவானே, நண்பர்களுக்கு ஹவிஸில் (பங்கை) அளி; நீயே உன் உடலை வளர்த்துக்கொண்டு யஜனம் செய்.

17.22

विश्वकर्मन् हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीम् उत द्याम् ।
मुह्यन्त्व् अन्ये ऽ अभितो सपत्ना ऽ इहास्माकं मघवा सूरिर् अस्तु ॥ १७.२२ ॥

விஸ்வகர்மனே! ஹவிஸால் பெருகியவனாய், நீயே பூமியையும் வானத்தையும் யஜனம் செய்; மற்ற எதிரிகள் எல்லாப் பக்கமும் குழம்பட்டும்; இங்கே நமக்காக கொடையாளியான யஜமானன் ஆகட்டும்.

17.23

वाचस् पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे ऽ अद्या हुवेम ।
स नो विश्वानि हवनानि जोषद् विश्वशम्भूर् अवसे साधुकर्मा ॥ १७.२३ ॥

பேச்சின் தலைவனும், விஸ்வகர்மனும், மனம் போல் வேகமானவனுமான அவனை, பாதுகாப்புக்காக, இன்று போட்டியில் (பலத்துக்காக) அழைப்போம்; அவன் நம் அனைத்து அழைப்புகளையும் ஏற்கட்டும்; அனைவருக்கும் நலம் அளிப்பவன், நற்செயல் செய்பவன், உதவிக்காக (வரட்டும்).

17.24

विश्वकर्मन् हविषा वर्धनेन त्रातारम् इन्द्रम् अकृणोर् अवध्यम् ।
तस्मै विशः समनमन्त पूर्वीर् अयम् उग्रो विहव्यो यथासत् ॥ १७.२४ ॥

விஸ்வகர்மனே! ஹவிஸாலும் வளர்ப்பாலும் பாதுகாவலனான இந்திரனை கொல்லப்பட முடியாதவனாக்கினாய்; அவனுக்கு முன்பிருந்த குடிமக்கள் வணங்கினர்; இந்த உக்கிரன் அழைக்கத்தக்கவனாக இருக்கட்டும்.

17.25

चक्षुषः पिता मनसा हि धीरो घृतम् एने अजनन् नम्नमाने ।
यदेद् अन्ता ऽ अददृहन्त पूर्व ऽ आद् इद् द्यावापृथिवी ऽ अप्रथेताम् ॥ १७.२५ ॥

கண்ணின் தந்தையான, மனத்தால் நிச்சயமாக தீரனான (பிரஜாபதி), வளைந்து நிற்கும் இவ்விரண்டிலும் நெய்யை உண்டாக்கினான்; முன்னிருந்த எல்லைகள் உறுதியாக்கப்பட்டபோதே, வானமும் பூமியும் விரிந்தன.

17.26

विश्वकर्मा विमना ऽ आद् विहाया धाता विधाता परमोत संदृक् ।
तेषाम् इष्टानि सम् इषा मदन्ति यत्रा सप्तऋषीन् पर ऽ एकम् आहुः ॥ १७.२६ ॥

விஸ்வகர்மா, விரிந்த மனமுடையவர், பின்னர் விஹாயா, தாதா, விதாதா, பரமர், சந்த்ருக். அவர்களின் விருப்பமான அவிகள் ஊக்கத்துடன் சேர்ந்து மகிழ்கின்றன; அங்கு அவர்கள் ஏழு ரிஷிகளுக்கு அப்பால் ஒன்றைச் சொல்கிறார்கள்.

17.27

यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामधा ऽ एक ऽ एव तꣳ संप्रश्नं भुवना यन्त्य् अन्या ॥ १७.२७ ॥

நம் தந்தையும் பிறப்பிப்பவரும், விதாதாவும், எல்லா உலகங்களின் இருப்பிடங்களை அறிபவரும், தேவர்களின் பெயர்களை வழங்கும் ஒருவரும் ஆகியவர் யாரோ, அவரைப் பற்றிய கேள்வியை உலகங்கள் பிறரிடம் கொண்டு செல்கின்றன.

17.28

त ऽ आयजन्त द्रविणꣳ सम् अस्मा ऽ ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना ।
असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्न् इमानि ॥ १७.२८ ॥

அந்த முந்தைய ரிஷிகள் இவருக்காகச் செல்வத்துடன் யாகம் செய்தனர், மிகுதியாகத் துதிப்பவர்களைப் போல; அவர்கள் அவ்யக்த, வ்யக்த உலகில் நின்று இவ்வுயிர்களைப் படைத்தவர்கள்.

17.29

परो दिवा पर ऽ एना पृथिव्या परो देवेभिर् असुरैर् यद् अस्ति ।
कꣳ स्विद् गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त पूर्वे ॥ १७.२९ ॥

வானத்திற்கு அப்பால், இந்தப் பூமிக்கு அப்பால், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் அப்பால் உள்ளது எது? நீரில் முதலில் கருவை தாங்கியவர் யார், அங்கு பண்டைய தேவர்கள் கண்டனர்?

17.30

तम् इद् गर्भं प्रथमं दध्र ऽ आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे ।
अजस्य नाभाव् अध्य् एकम् अर्पितं यस्मिन् विश्वानि भुवनानि तस्थुः ॥ १७.३० ॥

அந்த முதல் கருவையே நீர் தாங்கியது, அங்கு எல்லாத் தேவர்களும் கூடினர்; பிறவாதவரின் நாபியில் ஒன்றே நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது, அதில் எல்லா உலகங்களும் நிற்கின்றன.

17.31

न तं विदाथ य ऽ इमा जजानान्यद् युष्माकम् अन्तरं बभूव ।
नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप ऽ उक्थशासश् चरन्ति ॥ १७.३१ ॥

இவற்றைப் படைத்தவனை நீங்கள் அறியவில்லை; உங்களுக்கிடையே வேறொன்று உண்டாகியுள்ளது. பனிமூட்டத்தால் மூடப்பட்டவர்களும், முணுமுணுப்பவர்களும், மூச்சை வளர்ப்பவர்களும், உக்த-ஓதுபவர்களும் திரிகின்றனர்.

17.32

विश्वकर्मा ह्य् अजनिष्ट देव ऽ आद् इद् गन्धर्वो ऽ अभवद् द्वितीयः ।
तृतीयः पिता जनितौषधीनाम् अपां गर्भं व्यदधात् पुरुत्रा ॥ १७.३२ ॥

விசுவகர்மா தேவன் பிறந்தான்; பின்னர் இரண்டாவதாக கந்தர்வன் ஆனான். மூன்றாவதாக மூலிகைகளைப் பெற்ற தந்தையானான்; நீரின் கருவைப் பல இடங்களில் நிறுவினான்.

17.33

आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश् चर्षणीनाम् ।
संक्रन्दनोऽनिमिष ऽ एकवीरः शतꣳ सेना ऽ अजयत् साकम् इन्द्रः ॥ १७.३३ ॥

விரைந்தவன், கூர்மையாக்கப்பட்டவன், காளையைப் போல் அச்சமூட்டுபவன், மேகங்களை அழிப்பவன், மக்களைக் கலக்குபவன், முழங்குபவன், இமையாத, ஒரே வீரன் இந்திரன் நூறு படைகளை ஒருங்கே வென்றான்.

17.34

संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।
तद् इन्द्रेण जयत तत् सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा ॥ १७.३४ ॥

முழங்குபவனும், இமையாதவனும், வெற்றியாளனும், போர்க்கூச்சலிடுபவனும், அசையாதவனும், துணிந்தவனுமான இந்திரனோடு அதை வெல்லுங்கள்; அதை ஒன்றாக தாங்குங்கள். வீரர்களே, கையில் அம்புடன், ஆண்மை மிக்கவனோடு.

17.35

स ऽ इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर् वशी सꣳस्रष्टा स युध ऽ इन्द्रो गणेन ।
सꣳसृष्टजित् सोमपा बाहुशर्ध्य् उग्रधन्वा प्रतिहिताभिर् अस्ता ॥ १७.३५ ॥

அவன் கையில் அம்புகளுடன், அம்புறாத்தூணிகளுடன் இருக்கிறான்; அடக்குபவன், போர்களை இணைப்பவன்; அவன் இந்திரன், தனது கணத்துடன். கூட்டாக வந்தவர்களை வென்றவன், சோமம் பருகுபவன், வலிமையான கைகள் கொண்டவன், கடுமையான வில் உடையவன், எய்யப்பட்ட அம்புகளை எய்பவன்.

17.36

बृहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहामित्राँ२ऽ अपबाधमानः ।
प्रभञ्जन्त् सेनाः प्रमृणो युधा जयन्न् अस्माकम् एध्य् अविता रथानाम् ॥ १७.३६ ॥

பிருகஸ்பதியே, ரக்ஷோகனான நீ தேரோடு சுற்றிச் செல், எதிரிகளை விரட்டியபடி. படைகளை உடைத்து நசுக்கி, போரில் வென்று, எங்கள் தேர்களின் காவலனாக இரு.

17.37

बलविज्ञाय स्थविरः प्रवीरः सहस्वान् वाजी सहमान ऽ उग्रः ।
अभिवीरो ऽ अभिसत्वा सहोजा जैत्रम् इन्द्र रथम् आ तिष्ठ गोवित् ॥ १७.३७ ॥

வலத்தை அறிந்தவனே, உறுதியானவனே, பெரும் வீரனே, வலிமையுள்ளவனே, வேகமுள்ளவனே, வெல்பவனே, உக்கிரனே, வீரர்களை வென்றவனே, வலியில் பிறந்தவனே, இந்திரா, வெற்றித் தேரில் ஏறு, பசுக்களை வெல்பவனே.

17.38

गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तम् अज्म प्रमृणन्तम् ओजसा ।
इमꣳ सजाता ऽ अनु वीरयध्वम् इन्द्रꣳ सखायो ऽ अनु सꣳ रभध्वम् ॥ १७.३८ ॥

பசுத் தொழுவங்களை உடைப்பவனும், பசுக்களைக் கண்டடைபவனும், வஜ்ர-கரத்தவனும், வெல்பவனும், போர்க்களத்தில் ஓஜஸால் நசுக்குபவனுமான இவனை, ஒரே குலத்தவர்களே, வீரத்தோடு பின்தொடருங்கள்; நண்பர்களே, இந்திரனோடு சேர்ந்து முயலுங்கள்.

17.39

अभि गोत्राणि सहसा गाहमानो ऽदयो वीरः शतमन्युर् इन्द्रः ।
दुश्च्यवनः पृतनाषाड् अयुध्यो ऽस्माकꣳ सेना अवतु प्र युत्सु ॥ १७.३९ ॥

வலத்தால் பசுத் தொழுவங்களுள் புகுபவனும், அஞ்சாத வீரனும், நூறு சினம் கொண்ட இந்திரனும்; அசைக்க இயலாதவனும், படைகளை வெல்பவனும், வெல்ல முடியாதவனுமான அவன், போர்களில் எங்கள் படைகளைக் காக்கட்டும்.

17.40

इन्द्र ऽ आसां नेता बृहस्पतिर् दक्षिणा यज्ञः पुर ऽ एतु सोमः ।
देवसेनानाम् अभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्व् अग्रम् ॥ १७.४० ॥

இந்திரன் இவர்களின் தலைவனாகட்டும்; பிருகஸ்பதி, தக்ஷிணை, யஜ்ஞம்; சோமன் முன்னே செல்லட்டும். உடைத்தும் வென்றும் செல்லும் தேவசேனைகளுக்கு முன்னே மருத்துக்கள் செல்லட்டும்.

17.41

इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ ऽ आदित्यानां मरुताꣳ शर्ध ऽ उग्रम् ।
महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयताम् उद् अस्थात् ॥ १७.४१ ॥

இந்திரனின், வலிமையுள்ள வருணன் அரசனின், ஆதித்யர்களின், மருத்துகளின் உக்கிரப் படை; பெருமனம் கொண்ட, உலகை அசைக்கும், வெற்றி பெறும் தேவர்களின் முழக்கம் எழுந்தது.

17.42

उद् धर्षय मघवन्न् आयुधान्य् उत् सत्वनां मामकानां मनाꣳसि ।
उद् वृत्रहन् वाजिनां वाजिनान्य् उद् रथानां जयतां यन्तु घोषाः ॥ १७.४२ ॥

மகவனே, ஆயுதங்களை எழுப்புக; என் வீரர்களின் மனங்கள் உயரட்டும். விருத்திரனைக் கொன்றவனே, வலியோரின் வலிமையும் தேர்களும், வெல்வோரின் முழக்கங்களும் உயரட்டும்.

17.43

अस्माकम् इन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्व् अस्माकं या ऽ इषवस् ता जयन्तु ।
अस्माकं वीरा ऽ उत्तरे भवन्त्व् अस्माꣳऽ उ देवा ऽ अवता हवेषु ॥ १७.४३ ॥

நமக்காக இந்திரன் போர்களில் கொடிகளில் இருக்கட்டும்; நம் அம்புகள் வெல்லட்டும். நம் வீரர்கள் உயர்ந்தவர்களாகட்டும்; தேவர்களே, அழைப்புகளில் நம்மைக் காத்தருளுங்கள்.

17.44

अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्य् अप्वे परेहि ।
अभि प्रेहि निर् दह हृत्सु शोकैर् अन्धेनामित्रास् तमसा सचन्ताम् ॥ १७.४४ ॥

அவர்களின் மனத்தைக் குழப்பியபடி, அவர்களின் அங்கங்களைப் பற்று; அப்வா, முன்வா. முன்செல், இதயங்களைத் துயரால் எரி; பகைவர் குருட்டுத்தனத்தோடும் இருளோடும் சேரட்டும்.

17.45

अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसꣳशिते ।
गच्छामित्रान् प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच् छिषः ॥ १७.४५ ॥

ஏவப்பட்டவளே, தொலைவில் பற; பிரம்மத்தால் கூர்மையாக்கப்பட்ட சரவ்யே. பகைவர்களிடம் செல், அவர்கள் மீது விழு; அவர்களில் எவரையும் மீதமாக விடாதே.

17.46

प्रेता जयता नर ऽ इन्द्रो वः शर्म यच्छतु ।
उग्रा वः सन्तु बाहवो ऽनाधृष्या यथासथ ॥ १७.४६ ॥

முன்னேறுங்கள், மனிதர்களே, வெற்றி பெறுங்கள். இந்திரன் உங்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கட்டும். உங்கள் கரங்கள் வலிமையானவையாகட்டும்; நீங்கள் தோற்கடிக்க இயலாதவர்களாக இருங்கள்.

17.47

असौ या सेना मरुतः परेषाम् अभ्येति न ऽ ओजसा स्पर्धमाना ।
तां गूहत तमसापव्रतेन यथामी ऽ अन्यो ऽ अन्यं न जानन् ॥ १७.४७ ॥

ஓ மருத்துகளே, எதிரிகளின் அந்தப் படை வலிமையுடன் போட்டியிட்டு நம்மை நோக்கி வருகிறது. அதை இருளால் மூடுங்கள்; அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அறியாதிருக்கட்டும்.

17.48

यत्र वाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखाऽइव ।
तन्न ऽ इन्द्रो बृहस्पतिर् अदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ १७.४८ ॥

அம்புகள் சிறுவர்களைப் போல் பாய்ந்து விழும் அந்த இடத்தில், இந்திரனும் பிருஹஸ்பதியும் அதிதியும் நமக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கட்டும்; எல்லா நாட்களிலும் பாதுகாப்பு அளிக்கட்டும்.

17.49

मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस् त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर् वरीयो वरुणस् ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥ १७.४९ ॥

உன் உயிர்நிலைகளை கவசத்தால் மூடுகிறேன். அரசன் சோமன் அமிர்தத்தால் உன்னைப் போர்த்தட்டும். வருணன் உன் மார்பை விரிவாக்கட்டும். வெற்றி பெறும் உன்னுடன் தேவர்கள் மகிழட்டும்.

17.50

उद् एनम् उत्तरां नयाग्ने घृतेनाहुत ।
रायस्पोषेण सꣳ सृज प्रजया च बहुं कृधि ॥ १७.५० ॥

ஓ அக்னி, நெய்யால் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவனே, இவனை மேலான உலகுக்கு உயர்த்திச் செல். செல்வத்தின் வளர்ச்சியுடன் இவனை இணைத்து, மக்கட்செல்வத்தால் இவனைப் பெருக்கு.

17.51

इन्द्रेमं प्रतरां नय सजातानाम् असद्वशी ।
सम् एनं वर्चसा सृज देवानां भागदा ऽ असत् ॥ १७.५१ ॥

ஓ இந்திரா, இவனை மேலும் முன்னேற்றிச் செல். உறவினர்களிடையே இவன் தலைவனாகட்டும். இவனை ஒளியுடன் இணை; இவன் தேவர்களின் பங்குபெறுபவனாகட்டும்.

17.52

यस्य कुर्मो गृहे हविस् तम् अग्ने वर्धया त्वम् ।
तस्मै देवा ऽ अधि ब्रुवन्न् अयं च ब्रह्मणस्पतिः ॥ १७.५२ ॥

அக்னியே, எவருடைய வீட்டில் நாம் ஹவிஸ் அளிக்கிறோமோ, அவரை நீ வளர்த்திடு. தேவர்கள் அவரைப் பற்றிச் சொல்லட்டும்; இந்த பிரம்மணஸ்பதியும் சொல்லட்டும்.

17.53

उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो बह्व शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १७.५३ ॥

அக்னியே, எல்லா தேவர்களும் உன்னை சித்திகளுடன் (செங்கற்களுடன்) உயர்த்தட்டும். நீ எங்களுக்கு மிகவும் மங்களமானவனாய், அழகிய முகம் கொண்டவனாய், ஒளிச்செல்வம் நிறைந்தவனாய் இருப்பாயாக.

17.54

पञ्च दिशो दैवीर् यज्ञम् अवन्तु देवीर् अपामतिं दुर्मतिं बाधमानाः ।
रायस्पोषे यज्ञपतिम् आभजन्ती रायस्पोषे ऽ अधि यज्ञो ऽ अस्थात् ॥ १७.५४ ॥

ஐந்து தெய்வீகத் திசைகள் யாகத்தைக் காக்கட்டும்; நீரின் துர்மதியையும் கெட்ட எண்ணத்தையும் விரட்டும் தேவியர், செல்வப் பெருக்கில் யஜ்ஞபதியைப் பங்கேற்கச் செய்து; செல்வப் பெருக்கில் யாகம் நிலைபெற்றது.

17.55

समिद्धे ऽ अग्नाव् अधि मामहान ऽ उक्थपत्र ऽ ईड्यो गृभीतः ।
तप्तं घर्मं परिगृह्यायजन्तोर्जा यद् यज्ञम् अयजन्त देवाः ॥ १७.५५ ॥

அக்னி நன்கு பற்றி எரியும்போது, உக்த பாத்திரத்தை உடையவரும் புகழப்படுபவரும் ஏற்கப்பட்டவருமான அந்தப் பெரியவர் மேலே நிற்கட்டும். சூடான கர்மத்தை ஏற்று, வலிமையுடன் தேவர்கள் யாகம் செய்தனர்.

17.56

दैव्याय धर्त्रे जोष्ट्रे देवश्रीः श्रीमनाः शतपयाः ।
परिगृह्य देवा यज्ञम् आयन् देवा देवेभ्यो ऽ अध्वर्यन्तो ऽ अस्थुः ॥ १७.५६ ॥

தேவர்களுக்கு உரியதும், தாங்குபவளும், மகிழ்விப்பவளுமான தேவஸ்ரீ, ஸ்ரீமனஸ், நூறு ஓட்டங்களை உடையவள். எடுத்துக்கொண்டு தேவர்கள் யாகத்திற்கு வந்தனர்; தேவர்களுக்காக அத்வர்யுக்களாகி நின்றனர்.

17.57

वीतꣳ हविः शमितꣳ शमिता यजध्यै तुरीयो यज्ञो यत्र हव्यम् एति ।
ततो वाका ऽ आशिषो नो जुषन्ताम् ॥ १७.५७ ॥

ஹவிஸ் முழுமையாக ஏற்கப்பட்டது; யஜமானன் அதைச் செய்து முடித்தான். நான்காவது யஜ்ஞம் ஹவ்யம் செல்லும் இடத்திற்குச் செல்கிறது. பின்பு வாக்குகளும் ஆசிகளும் நம்மை மகிழ்விக்கட்டும்.

17.58

सूर्यरश्मिर् हरिकेशः पुरस्तात् सविता ज्योतिर् उद् अयाꣳऽ अजस्रम् ।
तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्त् सम्पश्यन् विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ १७.५८ ॥

சூரிய ஒளிக்கதிர், பொன்னிறக் கேசம் கொண்டவர், கிழக்கில்; சவிதா ஒளியை இடைவிடாமல் எழுப்புகிறார். அவருடைய பிரசவத்தில் அறிவுள்ள பூஷன் செல்கிறார், எல்லா உலகங்களையும் நோக்கி, காவலராக.

17.59

विमान ऽ एष दिवो मध्य ऽ आस्त ऽ आपप्रिवान् रोदसी ऽ अन्तरिक्षम् ।
स विश्वाचीर् अभि चष्टे घृताचीर् अन्तरा पूर्वम् अपरं च केतुम् ॥ १७.५९ ॥

இந்த விமானன் வானத்தின் நடுவில் நிற்கிறான், வானையும் பூமியையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் நிரப்பியவாறு. அவன் எல்லா திசைகளையும் நோக்குகிறான், நெய் திசைகளை நோக்கி, கிழக்கிற்கும் மேற்கிற்கும் இடையில், ஒளிக்குறியாக.

17.60

उक्षा समुद्रो ऽ अरुणः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुर् आ विवेश ।
मध्ये दिवो निहितः पृश्निर् अश्मा वि चक्रमे रजसस् पात्य् अन्तौ ॥ १७.६० ॥

காளை, கடல், செந்நிறமானவன், அழகிறகு பறவை; முந்தையவரின் தந்தையின் கருப்பையில் நுழைந்தான். வானின் நடுவில் வைக்கப்பட்ட புள்ளிகள் கொண்ட கல் ரஜஸின் இரு முனைகளையும் காத்து நடந்தது.

17.61

इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १७.६१ ॥

எல்லாப் பாடல்களும் இந்திரனை உயர்த்தின; அவன் கடல் போல் விரிந்தவன்; தேர்வீரர்களில் மிகச் சிறந்த தேர்வீரன், பலன்களின் உண்மைத் தலைவன், தலைவன்.

17.62

देवहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् सुम्नहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् ।
यक्षद् अग्निर् देवो देवाꣳऽ आ च वक्षत् ॥ १७.६२ ॥

தேவர்களை அழைக்கும் யாகம் இங்கு கொண்டு வரட்டும்; சும்னத்தை அழைக்கும் யாகம் இங்கு கொண்டு வரட்டும். தேவ அக்னி யஜனம் செய்து தேவர்களை இங்கு கொண்டு வரட்டும்.

17.63

वाजस्य मा प्रसव ऽ उद्ग्राभेणोद् अग्रभीत् ।
अध सपत्नान् इन्द्रो मे निग्राभेणाधराꣳऽ अकः ॥ १७.६३ ॥

வலிமையின் தூண்டுதலில் உத்கிராபத்தால் என்னை மேலே எடுத்தான். பின்னர் இந்திரன் எனக்காக நிக்ராபத்தால் என் எதிரிகளைக் கீழே தள்ளினான்.

17.64

उद्ग्राभं च निग्राभं च ब्रह्म देवा ऽ अवीवृधन् ।
अधा सपत्नान् इन्द्राग्नी मे विषूचीनान् व्यस्यताम् ॥ १७.६४ ॥

உத்கிராபத்தையும் நிக்ராபத்தையும் தேவர்கள் பிரமத்தால் வளர்த்தனர். பின்னர் இந்திரனும் அக்னியும் எனக்காக என் எதிரிகளைச் சிதறடிக்கட்டும்.

17.65

क्रमध्वम् अग्निना नाकम् उख्यꣳ हस्तेषु बिभ्रतः ।
दिवस् पृष्ठꣳ स्वर् गत्वा मिश्रा देवेभिर् आध्वम् ॥ १७.६५ ॥

அக்னியுடன் சொர்க்கத்தை நோக்கி முன்னேறுங்கள்; கைகளில் உக்கியத்தைத் தாங்கியவர்களாய். வானின் முதுகில் சுவர்க்கம் சென்று தேவர்களுடன் கலவுங்கள்.

17.66

प्राचीम् अनु प्रदिशं प्रेहि विद्वान् अग्नेर् अग्ने पुरो ऽ अग्निर् भवेह ।
विश्वा ऽ आशा दीद्यानो वि भाह्य् ऊर्जं नो धेहि द्विपदे चतुष्पदे ॥ १७.६६ ॥

கிழக்குத் திசையின்படி அறிந்தவனாய் முன்செல். அக்னியே, இங்கே அக்னி முன்னே இருக்கட்டும். எல்லாத் திசைகளிலும் ஒளிர்ந்து பிரகாசி; எங்கள் இருகால் உயிர்களுக்கும் நாலுகால் உயிர்களுக்கும் ஊர்ஜஸை வை.

17.67

पृथिव्या ऽ अहम् उद् अन्तरिक्षम् आरुहम् अन्तरिक्षाद् दिवम् आरुहम् ।
दिवो नाकस्य पृष्ठात् स्वर् ज्योतिर् अगाम् अहम् ॥ १७.६७ ॥

நான் பூமியிலிருந்து அந்தரிக்ஷத்தின் மேல் ஏறினேன்; அந்தரிக்ஷத்திலிருந்து வானத்தின் மேல் ஏறினேன். வானக் குவட்டின் முதுகிலிருந்து நான் சுவர்ஒளியை அடைந்தேன்.

17.68

स्वर् यन्तो नापेक्षन्त ऽ आ द्याꣳ रोहन्ति रोदसी ।
यज्ञं ये विश्वतोधारꣳ सुविद्वाꣳसो वितेनिरे ॥ १७.६८ ॥

சுவர்க்கத்தை நோக்கிச் செல்பவர்கள் தயங்குவதில்லை; அவர்கள் வானத்தின் மேல் ஏறுகிறார்கள், இரு உலகங்களும் (ஏறுகின்றன). எல்லாப் பக்கமும் தாங்கும் யாகத்தை நன்கு அறிந்து அவர்கள் விரித்தார்கள்.

17.69

अग्ने प्रेहि प्रथमो देवयतां चक्षुर् देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
इयक्षमाणा भृगुभिः सजोषाः स्वर् यन्तु यजमानाः स्वस्ति ॥ १७.६९ ॥

அக்னியே, முன்செல்; தேவர்களை நாடுபவர்களில் முதன்மையானவனாய், தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் கண்ணாய். யாகம் செய்ய விரும்பும் யஜமானர்கள் பிருகுக்களுடன் ஒன்றுபட்டு நலமுடன் சுவர்க்கம் செல்லட்டும்.

17.70

नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १७.७० ॥

ஒரே மனமுடைய வேறுபட்ட வடிவங்களான இரவும் உஷஸும் ஒன்றாக ஒரே குழந்தையை ஊட்டுகின்றனர். துய்ய-பிருதிவிக்கு இடையே பொன்னிறமானவன் ஒளிர்கிறான்; செல்வம் தரும் தேவர்கள் அக்னியைத் தாங்கினர்.

17.71

अग्ने सहस्राक्ष शतमूर्धञ् छतं ते प्राणाः सहस्रं व्यानाः ।
त्वꣳ साहस्रस्य राय ऽ ईशिषे तस्मै ते विधेम वाजाय स्वाहा ॥ १७.७१ ॥

அக்னியே, ஆயிரங்கண்ணனே, நூறு தலையனே! உன் நூறு பிராணன்கள், ஆயிரம் வ்யானன்கள். ஆயிரம் மடங்கு செல்வத்தின் ஆட்சியாளன் நீ; அந்த உனக்கு நாங்கள் வலிமைக்காகச் செய்கிறோம், ஸ்வாஹா.

17.72

सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् पृष्ठे पृथिव्याः सीद ।
भासान्तरिक्षम् आ पृण ज्योतिषा दिवम् उत् तभान तेजसा दिश ऽ उद् दृꣳह ॥ १७.७२ ॥

நீ சிறகுள்ள கருடன்; பூமியின் முதுகில் அமர்ந்திரு. ஒளியால் அந்தரிக்ஷத்தை நிரப்பு, ஜோதியால் வானத்தைத் தாங்கு, தேஜஸால் திசைகளை உறுதிப்படுத்து.

17.73

आजुह्वानः सुप्रतीकः पुरस्ताद् अग्ने योनिम् आ सीद साधुया ।
अस्मिन्त्सधस्थे ऽ अध्य् उत्तरस्मिन् विश्वे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १७.७३ ॥

அழைக்கப்பட்டவனும் அழகிய முகமுடையவனுமான அக்னியே, கிழக்கிலிருந்து உன் இருப்பிடத்தில் நன்றாக அமர். இந்த உயர்ந்த இருக்கையில் எல்லா தேவர்களும் யஜமானனும் அமரட்டும்.

17.74

तꣳ सवितुर् वरेण्यस्य चित्राम् आहं वृणे सुमतिं विश्वजन्याम् ।
याम् अस्य कण्वो अदुहत् प्रपीनाꣳ सहस्रधारां पयसा महीं गाम् ॥ १७.७४ ॥

அந்த வரேண்ய சவிதாவின் அற்புதமான, உலகனைத்தையும் சார்ந்த நற்புத்தியை நான் வேண்டுகிறேன்; இதன் நிறைந்த, ஆயிரம் தாரைகளுள்ள மகத்தான பசுவிலிருந்து கண்வர் பாலைக் கறந்தார்.

17.75

विधेम ते परमे जन्मन्न् अग्ने विधेम स्तोमैर् अवरे सधस्थे ।
यस्माद् योनेर् उदारिथा यजे तं प्र त्वे हवीꣳषि जुहुरे समिद्धे ॥ १७.७५ ॥

அக்னியே, உன் உயர்ந்த பிறப்பிடத்தில் உன்னை வணங்குவோமாக; தாழ்ந்த இருக்கையில் துதிகளால் வணங்குவோமாக. எந்தப் பிறப்பிடத்திலிருந்து நீ எழுந்தாயோ அதையே வழிபடுவோம்; எரியும் உன்னில் ஹவிஸ்கள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டன.

17.76

प्रेद्धो ऽ अग्ने दीदिहि पुरो नो ऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ ।
त्वाꣳ शश्वन्त ऽ उप यन्ति वाजाः ॥ १७.७६ ॥

அக்னியே, கொழுந்துவிட்டெரிந்து எங்கள் முன் குன்றாத ஜ்வாலையால் ஒளிவிடு, இளையவனே. உன்னை எப்போதும் பல வாஜங்கள் (வலிமை, பரிசுகள்) அடைகின்றன.

17.77

अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १७.७७ ॥

அக்னியே, இன்று நாங்கள் துதிகளால் உன்னை குதிரையைப் போல் (பலமுள்ளவனாக்குகிறோம்); நன்மையானதும் இதயத்தைத் தொடுவதுமான வேள்விச் சக்தியைப் போல். உன் துதிகளால் நாங்கள் செழிக்கட்டும்.

17.78

चित्तिं जुहोमि मनसा घृतेन यथा देवा ऽ इहागमन् वीतिहोत्रा ऽ ऋतावृधः ।
पत्ये विश्वस्य भूमनो जुहोमि विश्वकर्मणे विश्वाहादाभ्यꣳ हवि ॥ १७.७८ ॥

மனதாலும் நெய்யாலும் சித்தியில் (வேள்வித்தீயில்) ஆஹுதி அளிக்கிறேன்; முன்பு ஏற்றுக்கொண்டு ரிதத்தை வளர்த்த தேவர்கள் இங்கு வந்தது போல். அனைத்தின் தலைவரான விஸ்வகர்மாவுக்கு என்றும் ஏமாற்றப்படாத ஹவிஸை அளிக்கிறேன்.

17.79

सप्त ते ऽ अग्ने समिधः सप्त जिह्वाः सप्त ऽ ऋषयः सप्त धाम प्रियाणि ।
सप्त होत्राः सप्तधा त्वा यजन्ति सप्त योनीर् आ पृणस्व घृतेन स्वाहा ॥ १७.७९ ॥

அக்னியே, உனக்கு ஏழு சமிதைகள், ஏழு நாக்குகள், ஏழு ரிஷிகள், ஏழு அன்பான தாமங்கள் உண்டு. ஏழு ஹோதாக்கள் உன்னை ஏழு வகையில் வழிபடுகிறார்கள். ஏழு யோனிகளை நெய்யால் நிரப்புக. ஸ்வாஹா.

17.80

शुक्रज्योतिश् च चित्रज्योतिश् च सत्यज्योतिश् च ज्योतिष्माꣳश् च ।
शुक्रश् च ऽ ऋतपाश् चात्यꣳहाः ॥ १७.८० ॥

சுக்ர-ஜ்யோதி, சித்ர-ஜ்யோதி, சத்ய-ஜ்யோதி, ஜ்யோதிஷ்மான், சுக்ரன், ரிதபா, அத்யம்ஹா (துயரைக் கடந்தவன்) ஆகிய அக்னி வடிவங்கள்.

17.81

ईदृङ् चान्यदृङ् च सदृङ् च प्रतिसदृङ् च ।
मितश् च संमितश् च सभराः ॥ १७.८१ ॥

ஈத்ருக், அன்யத்ருக், சத்ருக், ப்ரதிசத்ருக், மித, சம்மித, சபர (அனைத்தையும் தாங்குபவன்) ஆகிய அக்னி வடிவங்கள்.

17.82

ऋतश् च सत्यश् च ध्रुवश् च धरुणश् च ।
धर्ता च विधर्ता च विधारयः ॥ १७.८२ ॥

ரிதம், சத்யம், துருவ, தருண, தர்த்தா, விதர்த்தா, விதாரயா ஆகிய அக்னி வடிவங்கள்.

17.83

ऋतजिच् च सत्यजिच् च सेनजिच् च सुषेणश् च ।
अन्तिमित्रश् च दूरेऽअमित्रश् च गणः ॥ १७.८३ ॥

ऋतजित्, सत्यजित्, सेनजित्, சுषेणன், அந்திமித்ரன், தூரேஅமித்ரன் மற்றும் கணம்.

17.84

ईदृक्षास ऽ एतादृक्षास ऽ ऊ षु णः सदृक्षासः प्रतिसदृक्षास ऽ एतन ।
मितासश् च संमितासो नो ऽ अद्य सभरसो मरुतो यज्ञे ऽ अस्मिन् ॥ १७.८४ ॥

இத்தகைய தோற்றமுடையோரே, இத்தகைய தோற்றமுடையோரே, எங்களுக்கு நல்ல ஒத்த தோற்றமுடையோரே, வாருங்கள். மிதர், சம்மிதர், இன்று இந்த யாகத்தில் சபரர் மருத்துகளே.

17.85

स्वतवाꣳश् च प्रघासी च सांतपनश् च गृहमेधी च ।
क्रीडी च शाकी चोज्जेषी ॥ १७.८५ ॥

ஸ்வதவான், ப்ரகாசி, சாந்தபனன், கிருஹமேதீ, கிரீடீ, சாகீ மற்றும் உஜ்ஜேஷீ.

17.86

उग्रश् च भीमश् च ध्वान्तश् च धुनिश् च ।
सासह्वाꣳश् चाभियुग्वा च विक्षिपः स्वाहा ।
इन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् यथेन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् ।
एवम् इमं यजमानं दैवीश् च विशो मानुषीश् चानुवर्त्मानो भवन्तु ॥ १७.८६ ॥

உக்ரன், பீமன், த்வாந்தன், துனி, சாஸஹ்வான், அபியுக் அல்லது விக்ஷிப், ஸ்வாஹா. இந்திரனை தெய்வ விசுகள் மருத்துகள் பின்பற்றியவர்களானார்கள்; அதுபோல, இந்திரனை தெய்வ விசுகள் மருத்துகள் பின்பற்றியவர்களானார்கள். இவ்வாறு இந்த யஜமானனை தெய்வ விசுகளும் மானுஷ விசுகளும் பின்பற்றுபவர்களாகட்டும்.