Yajurveda · Adhyāya 17

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

17.1

अश्मन्न् ऊर्जं पर्वते शिश्रियाणाम् ऽ अद्भ्य ओषधीभ्यो वनस्पतिभ्यो ऽधि सम्भृतं पयः ।
तां न ऽ इषमूर्जं धत्त मरुतः सꣳरराणाः ।
ऽ अश्मꣳस् ते क्षुत् ।
मयि त ऊर्क् ।
यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १७.१ ॥

El jugo que reposa en la piedra de la montaña, la leche reunida de las aguas, las hierbas y los árboles — oh Marutas, otorgadnos ese alimento y fuerza. Esta piedra es vuestro alimento. Vuestro jugo está en mí. Que vuestro pesar caiga sobre aquel a quien odiamos.

17.2

इमा मे ऽ अग्न ऽ इष्टका धेनवः सन्त्व् एका च दश च दश च शतं च शतं च सहस्रं च सहस्रं चायुतं चायुतं च नियुतं च नियुतं च प्रयुतं चार्बुदं च न्यर्बुदꣳ समुद्रश् च मध्यं चान्तश् च परार्धश् चैता मे ऽ अग्न इष्टका धेनवः सन्त्व् अमुत्रामुष्मिंल् लोके ॥ १७.२ ॥

Oh Agni, que estos mis ladrillos sean vacas lecheras — uno, diez, diez, cien, cien, mil, mil, diez mil, diez mil, cien mil, cien mil, un millón, cien millones, mil millones, el océano, el medio, el fin y el número supremo. Oh Agni, que estos mis ladrillos sean vacas lecheras en el otro mundo, en aquel mundo allá.

17.3

ऋतव स्थ ऽ ऋतावृध ऽ ऋतुष्ठा स्थ ऽ ऋतावृधः ।
घृतश्च्युतो मधुश्च्युतो विराजो नाम कामदुघा ऽ अक्षीयमाणाः ॥ १७.३ ॥

Vosotros sois las estaciones, promotores del orden; estáis firmes en las estaciones, promotores del orden. Que destiláis mantequilla clarificada, que destiláis miel, de nombre Virāj, ordeñadores de deseos, imperecederos.

17.4

समुद्रस्य त्वावकयाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.४ ॥

Con el agua del océano te rodeamos, oh Agni. Sé purificador y auspicioso para nosotros.

17.5

हिमस्य त्वा जरायुणाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.५ ॥

¡Oh Agni, te envolvemos con la membrana de la nieve! Purificador, sé propicio para nosotros.

17.6

उप ज्मन्न् उप वेतसेऽव तर नदीष्व् आ ।
अग्ने पित्तम् अपाम् असि ।
मण्डूकि ताभिर् आ गहि सेमं नो यज्ञं पावकवर्णꣳ शिवं कृधि ॥ १७.६ ॥

Desciende junto a la tierra, junto a la caña, hacia los ríos. Oh Agni, tú eres la esencia de las aguas. Oh rana, ven aquí con ellas y haz que este nuestro sacrificio sea de color purificador y propicio.

17.7

अपाम् इदं न्ययनꣳ समुद्रस्य निवेशनम् ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.७ ॥

Este es el lugar de reposo de las aguas, la morada del océano. Que tus armas quemen a otros, lejos de nosotros. Purificador, sé propicio para nosotros.

17.8

अग्ने पावक रोचिषा मन्द्रया देव जिह्वया ।
आ देवान् वक्षि यक्षि च ॥ १७.८ ॥

Oh Agni, purificador, con resplandor y lengua deleitosa, oh dios, trae aquí a los dioses y adóralos.

17.9

स नः पावक दीदिवो ग्ने देवाꣳ ऽ इहा वह ।
उप यज्ञꣳ हविश् च नः ॥ १७.९ ॥

Tú, por nosotros, oh purificador, Agni resplandeciente, trae aquí a los dioses, cerca de nuestro sacrificio y oblación.

17.10

पावकया यश् चितयन्त्या कृपा क्षामन् रुरुच ऽ उषसो न भानुना ।
तूर्वन् न यामन्न् एतशस्य नू रण ऽ आ यो घृणे न ततृषाणो ऽ अजरः ॥ १७.१० ॥

Quien con resplandor purificador e iluminador ilumina la tierra, como el rayo de la aurora con su luz; como un vencedor en la carrera del veloz, ahora gozoso; oh llama, inmortal como quien tiene sed.

17.11

नमस् ते हरसे शोचिषे नमस् ते ऽ अस्त्व् अर्चिषे ।
अन्याꣳस् ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.११ ॥

Homenaje a tu llama, homenaje a tu resplandor. Que tus proyectiles quemen a otros, no a nosotros; Agni purificador, sé propicio para nosotros.

17.12

नृषदे वेट् ।
अप्सुषदे वेट् ।
बर्हिषदे वेट् ।
वनसदे वेट् ।
स्वर्विदे वेट् ॥ १७.१२ ॥

Vaṭ a quien está sentado entre los hombres. Vaṭ a quien está sentado en las aguas. Vaṭ a quien está sentado sobre la hierba sagrada. Vaṭ a quien está sentado en el bosque. Vaṭ al que encuentra la luz del cielo.

17.13

ये देवा देवानां यज्ञिया यज्ञियानाꣳ संवत्सरीणम् उप भागम् आसते ।
अहुतादो हविषो यज्ञे ऽ अस्मिन्त् स्वयं पिबन्तु मधुनो घृतस्य ॥ १७.१३ ॥

Que los dioses dignos de sacrificio entre los dioses, los que se sientan junto a su porción anual entre los dignos, beban ellos mismos en este sacrificio la miel y el ghee de la oblación no ofrecida.

17.14

ये देवा देवेष्व् अधि देवत्वम् आयन् ये ब्रह्मणः पुरएतारो ऽ अस्य ।
येभ्यो न ऽ ऋते पवते धाम किं चन न ते दिवो न पृथिव्या ऽ अधि स्नुषु ॥ १७.१४ ॥

Aquellos dioses que alcanzaron la divinidad entre los dioses, que preceden a esta palabra sagrada, sin los cuales ningún reino se purifica: no están en las cumbres del cielo ni de la tierra.

17.15

प्राणदा ऽ अपानदा व्यानदा वर्चोदा वरिवोदाः ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.१५ ॥

Dador del aliento, dador de la exhalación, dador del aliento difuso, dador del resplandor, dador de la riqueza: que tus proyectiles quemen a otros, no a nosotros; Agni purificador, sé propicio para nosotros.

17.16

अग्निस् तिग्मेन शोचिषा यासद् विश्वं न्य् अत्रिणम् ।
अग्निर् नो वनते रयिम् ॥ १७.१६ ॥

Que Agni, con su llama aguda, derribe a todos los devoradores. Que Agni nos gane riqueza.

17.17

य ऽ इमा विश्वा भुवनानि जुह्वद् ऋषिर् होता न्य् असीदत् पिता नः ।
स ऽ आशिषा द्रविणम् इच्छमानः प्रथमच्छद् अवराꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.१७ ॥

Quien, ofreciendo en todos estos mundos, como vidente, sacerdote y padre nuestro, se sentó; deseando la riqueza con anhelo, entró en los seres inferiores como primera cubierta.

17.18

किꣳ स्विद् आसीद् अधिष्ठानम् आरम्भणं कतमत् स्वित् कथासीत् ।
यतो भूमिं जनयन् विश्वकर्मा वि द्याम् और्णोन् महिना विश्वचक्षाः ॥ १७.१८ ॥

¿Cuál fue el sostén, cuál el fundamento del comienzo, y cómo era? Desde donde el Creador de todo, produciendo la tierra, desplegó el cielo con su grandeza, el omnividente.

17.19

विश्वतश्चक्षुर् उत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुर् उत विश्वतस्पात् ।
सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर् द्यावाभूमी जनयन् देव ऽ एकः ॥ १७.१९ ॥

Con ojos por todas partes, rostros por todas partes, brazos y pies por todas partes, el dios único sopla con sus dos brazos, y con sus alas produce cielo y tierra.

17.20

किꣳ स्विद् वनं क ऽ उ स वृक्ष ऽ आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः ।
मनीषिणो मनसा पृच्छतेद् उ तद् यद् अध्यतिष्ठद् भुवनानि धारयन् ॥ १७.२० ॥

¿Qué bosque era aquel, qué árbol aquel, del que fueron tallados el cielo y la tierra? Oh sabios, preguntad con la mente: ¿quién es el que, sosteniendo todos los mundos, se alza sobre ellos?

17.21

या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्न् उतेमा ।
शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः ॥ १७.२१ ॥

¡Oh Viśvakarman! Tus moradas supremas, inferiores y medias, y estas, oh poseedor de svadhā, concede a tus amigos parte en la oblación; sacrifícate tú mismo, haciendo crecer tu cuerpo.

17.22

विश्वकर्मन् हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीम् उत द्याम् ।
मुह्यन्त्व् अन्ये ऽ अभितो सपत्ना ऽ इहास्माकं मघवा सूरिर् अस्तु ॥ १७.२२ ॥

¡Oh Viśvakarman! Creciendo con la oblación, sacrifica tú mismo a la tierra y al cielo; que los demás rivales queden confundidos por todas partes, y que aquí sea para nosotros un patrón generoso.

17.23

वाचस् पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे ऽ अद्या हुवेम ।
स नो विश्वानि हवनानि जोषद् विश्वशम्भूर् अवसे साधुकर्मा ॥ १७.२३ ॥

Invoquemos hoy, en la contienda de la fuerza, a Viśvakarman, señor de la palabra, veloz como el pensamiento, para protección; que acepte todas nuestras invocaciones, dador de bienestar para todos, hacedor de buenas obras, venga a ayudar.

17.24

विश्वकर्मन् हविषा वर्धनेन त्रातारम् इन्द्रम् अकृणोर् अवध्यम् ।
तस्मै विशः समनमन्त पूर्वीर् अयम् उग्रो विहव्यो यथासत् ॥ १७.२४ ॥

¡Oh Viśvakarman! Con la oblación y el fortalecimiento hiciste invencible a Indra, el protector; ante él se inclinaron juntos los numerosos pueblos; que este fuerte sea digno de invocación.

17.25

चक्षुषः पिता मनसा हि धीरो घृतम् एने अजनन् नम्नमाने ।
यदेद् अन्ता ऽ अददृहन्त पूर्व ऽ आद् इद् द्यावापृथिवी ऽ अप्रथेताम् ॥ १७.२५ ॥

El padre de la vista, sabio en verdad por la mente (Prajāpati), produjo ghee en estos dos que se inclinan; cuando los extremos anteriores fueron afirmados, entonces el cielo y la tierra se extendieron.

17.26

विश्वकर्मा विमना ऽ आद् विहाया धाता विधाता परमोत संदृक् ।
तेषाम् इष्टानि सम् इषा मदन्ति यत्रा सप्तऋषीन् पर ऽ एकम् आहुः ॥ १७.२६ ॥

Viśvakarman, de mente amplia, luego Vihāyas, el sustentador, el disponedor, el supremo, el que todo lo ve. Sus ofrendas deseadas se regocijan juntas con el impulso, donde llaman al Uno más allá de los siete videntes.

17.27

यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामधा ऽ एक ऽ एव तꣳ संप्रश्नं भुवना यन्त्य् अन्या ॥ १७.२७ ॥

Aquel que es nuestro padre y progenitor, el disponente, que conoce las moradas de todos los mundos, el único que da los nombres de los dioses: acerca de él, los mundos acuden a otros con su pregunta.

17.28

त ऽ आयजन्त द्रविणꣳ सम् अस्मा ऽ ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना ।
असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्न् इमानि ॥ १७.२८ ॥

Aquellos antiguos videntes le sacrificaron con riquezas, como abundantes alabadores; ellos que, morando en la esfera no manifestada y en la manifestada, produjeron estos seres.

17.29

परो दिवा पर ऽ एना पृथिव्या परो देवेभिर् असुरैर् यद् अस्ति ।
कꣳ स्विद् गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त पूर्वे ॥ १७.२९ ॥

¿Qué hay más allá del cielo, más allá de esta tierra, más allá de dioses y demonios? ¿Quién sostuvo primero el vientre en las aguas, donde lo contemplaron los dioses antiguos?

17.30

तम् इद् गर्भं प्रथमं दध्र ऽ आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे ।
अजस्य नाभाव् अध्य् एकम् अर्पितं यस्मिन् विश्वानि भुवनानि तस्थुः ॥ १७.३० ॥

Ese vientre primero lo sostuvieron las aguas, donde se reunieron todos los dioses; en el ombligo del no nacido está fijado uno solo, en el cual se sostienen todos los mundos.

17.31

न तं विदाथ य ऽ इमा जजानान्यद् युष्माकम् अन्तरं बभूव ।
नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप ऽ उक्थशासश् चरन्ति ॥ १७.३१ ॥

No conocéis a aquel que produjo todo esto; algo otro ha surgido entre vosotros. Envueltos en niebla, murmurando, sustentadores del aliento, los recitadores de los ukthas deambulan.

17.32

विश्वकर्मा ह्य् अजनिष्ट देव ऽ आद् इद् गन्धर्वो ऽ अभवद् द्वितीयः ।
तृतीयः पिता जनितौषधीनाम् अपां गर्भं व्यदधात् पुरुत्रा ॥ १७.३२ ॥

Viśvakarman, el dios, nació; luego se convirtió en el segundo, el Gandharva. El tercero es el padre que engendró las hierbas; colocó el vientre de las aguas en muchos lugares.

17.33

आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश् चर्षणीनाम् ।
संक्रन्दनोऽनिमिष ऽ एकवीरः शतꣳ सेना ऽ अजयत् साकम् इन्द्रः ॥ १७.३३ ॥

Veloz, afilado, temible como un toro, golpeador de golpeadores, agitador de los pueblos, rugiente, sin pestañear, el único héroe, Indra conquistó a la vez cien ejércitos.

17.34

संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।
तद् इन्द्रेण जयत तत् सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा ॥ १७.३४ ॥

Con Indra, el rugiente, el que no parpadea, el victorioso, el que grita en batalla, el inconmovible, el audaz, conquistad eso; soportadlo juntos. Oh hombres, con la flecha en la mano, con el viril.

17.35

स ऽ इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर् वशी सꣳस्रष्टा स युध ऽ इन्द्रो गणेन ।
सꣳसृष्टजित् सोमपा बाहुशर्ध्य् उग्रधन्वा प्रतिहिताभिर् अस्ता ॥ १७.३५ ॥

Él, con flechas en la mano y carcajes, el controlador, el unidor de combates, ese es Indra con su hueste; vencedor de los unidos, bebedor de soma, de brazos fuertes, de arco feroz, el lanzador de las flechas colocadas.

17.36

बृहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहामित्राँ२ऽ अपबाधमानः ।
प्रभञ्जन्त् सेनाः प्रमृणो युधा जयन्न् अस्माकम् एध्य् अविता रथानाम् ॥ १७.३६ ॥

¡Oh Bṛhaspati, matador de demonios, cabalga alrededor con tu carro, apartando a los enemigos. Quebrando y aplastando a los ejércitos, venciendo en batalla, sé el protector de nuestros carros.

17.37

बलविज्ञाय स्थविरः प्रवीरः सहस्वान् वाजी सहमान ऽ उग्रः ।
अभिवीरो ऽ अभिसत्वा सहोजा जैत्रम् इन्द्र रथम् आ तिष्ठ गोवित् ॥ १७.३७ ॥

Conocedor de la fuerza, firme, gran héroe, poderoso y veloz, victorioso y feroz, vencedor de los héroes, nacido de la fuerza: ¡Oh Indra, sube al carro victorioso, ganador de vacas!

17.38

गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तम् अज्म प्रमृणन्तम् ओजसा ।
इमꣳ सजाता ऽ अनु वीरयध्वम् इन्द्रꣳ सखायो ऽ अनु सꣳ रभध्वम् ॥ १७.३८ ॥

Quebrantador de corrales, hallador de vacas, de brazo de rayo, conquistador en el campo, aplastando con vigor: seguid a este Indra, oh parientes; animadle como héroes. Oh amigos, uníos a Indra en el esfuerzo.

17.39

अभि गोत्राणि सहसा गाहमानो ऽदयो वीरः शतमन्युर् इन्द्रः ।
दुश्च्यवनः पृतनाषाड् अयुध्यो ऽस्माकꣳ सेना अवतु प्र युत्सु ॥ १७.३९ ॥

Adentrándose por la fuerza en los rebaños, el héroe sin temor, Indra de cien iras; inconmovible, conquistador de ejércitos, inatacable: que proteja nuestros ejércitos en las batallas.

17.40

इन्द्र ऽ आसां नेता बृहस्पतिर् दक्षिणा यज्ञः पुर ऽ एतु सोमः ।
देवसेनानाम् अभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्व् अग्रम् ॥ १७.४० ॥

Sea Indra su guía, Bṛhaspati, la ofrenda de dakṣiṇā y el sacrificio; que Soma vaya delante. Ante los ejércitos de los dioses, que rompen y conquistan, que vayan adelante los Marut.

17.41

इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ ऽ आदित्यानां मरुताꣳ शर्ध ऽ उग्रम् ।
महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयताम् उद् अस्थात् ॥ १७.४१ ॥

La feroz hueste de Indra, del poderoso Varuṇa rey, de los Ādityas y de los Marut; el clamor de los dioses magnánimos, sacudidores del mundo y victoriosos, se ha levantado.

17.42

उद् धर्षय मघवन्न् आयुधान्य् उत् सत्वनां मामकानां मनाꣳसि ।
उद् वृत्रहन् वाजिनां वाजिनान्य् उद् रथानां जयतां यन्तु घोषाः ॥ १७.४२ ॥

¡Oh generoso, despierta las armas; que se eleven las mentes de mis guerreros. ¡Oh matador de Vṛtra, que suban la fuerza de los fuertes, los carros y los gritos de los vencedores!

17.43

अस्माकम् इन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्व् अस्माकं या ऽ इषवस् ता जयन्तु ।
अस्माकं वीरा ऽ उत्तरे भवन्त्व् अस्माꣳऽ उ देवा ऽ अवता हवेषु ॥ १७.४३ ॥

Para nosotros esté Indra en los estandartes en las batallas reunidas; que nuestras flechas venzan. Que nuestros héroes sean superiores; oh dioses, protegednos en las llamadas.

17.44

अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्य् अप्वे परेहि ।
अभि प्रेहि निर् दह हृत्सु शोकैर् अन्धेनामित्रास् तमसा सचन्ताम् ॥ १७.४४ ॥

Confundiendo su mente, apresa sus miembros; oh (diosa de) la oscuridad, sal. Avanza, quema sus corazones con dolor; que los enemigos se unan a la ceguera y a la oscuridad.

17.45

अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसꣳशिते ।
गच्छामित्रान् प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच् छिषः ॥ १७.४५ ॥

Lanzada, vuela lejos; oh flecha de batalla, afilada por la plegaria. Ve hacia los enemigos, cae sobre ellos; no dejes a ninguno de ellos.

17.46

प्रेता जयता नर ऽ इन्द्रो वः शर्म यच्छतु ।
उग्रा वः सन्तु बाहवो ऽनाधृष्या यथासथ ॥ १७.४६ ॥

Avanzad, oh hombres, y venced. Que Indra os conceda refugio. Que vuestros brazos sean feroces; que seáis invencibles.

17.47

असौ या सेना मरुतः परेषाम् अभ्येति न ऽ ओजसा स्पर्धमाना ।
तां गूहत तमसापव्रतेन यथामी ऽ अन्यो ऽ अन्यं न जानन् ॥ १७.४७ ॥

Oh Maruts, aquel ejército de los enemigos que avanza contra nosotros, rivalizando en fuerza: cubridlo con oscuridad, para que no se reconozcan unos a otros.

17.48

यत्र वाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखाऽइव ।
तन्न ऽ इन्द्रो बृहस्पतिर् अदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ १७.४८ ॥

Donde las flechas caen juntas como jóvenes, que Indra, Bṛhaspati y Aditi nos concedan refugio; que nos concedan refugio todos los días.

17.49

मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस् त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर् वरीयो वरुणस् ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥ १७.४९ ॥

Cubro tus partes vitales con armadura. Que el rey Soma te vista con inmortalidad. Que Varuṇa haga más ancho tu pecho. Que los dioses se regocijen contigo, el vencedor.

17.50

उद् एनम् उत्तरां नयाग्ने घृतेनाहुत ।
रायस्पोषेण सꣳ सृज प्रजया च बहुं कृधि ॥ १७.५० ॥

Oh Agni, ofrecido con mantequilla clarificada, eleva a este a un mundo más alto. Únelo con el sustento de la riqueza, y hazlo abundante en descendencia.

17.51

इन्द्रेमं प्रतरां नय सजातानाम् असद्वशी ।
सम् एनं वर्चसा सृज देवानां भागदा ऽ असत् ॥ १७.५१ ॥

Oh Indra, conduce a este más adelante. Que sea señor entre sus parientes. Únelo con el esplendor; que se convierta en partícipe de los dioses.

17.52

यस्य कुर्मो गृहे हविस् तम् अग्ने वर्धया त्वम् ।
तस्मै देवा ऽ अधि ब्रुवन्न् अयं च ब्रह्मणस्पतिः ॥ १७.५२ ॥

¡Oh Agni, en cuya casa hacemos la ofrenda, hazle prosperar! Hablen de él los dioses, y también este Brahmaṇaspati.

17.53

उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो बह्व शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १७.५३ ॥

¡Oh Agni, que todos los dioses te eleven con los ladrillos! Sé para nosotros muy propicio, de hermoso semblante, rico en brillante riqueza.

17.54

पञ्च दिशो दैवीर् यज्ञम् अवन्तु देवीर् अपामतिं दुर्मतिं बाधमानाः ।
रायस्पोषे यज्ञपतिम् आभजन्ती रायस्पोषे ऽ अधि यज्ञो ऽ अस्थात् ॥ १७.५४ ॥

Que las cinco direcciones divinas protejan el sacrificio; las diosas, alejando la mala voluntad y el mal pensamiento de las aguas, haciendo que el señor del sacrificio participe en el aumento de la riqueza; en el aumento de la riqueza se ha sostenido el sacrificio.

17.55

समिद्धे ऽ अग्नाव् अधि मामहान ऽ उक्थपत्र ऽ ईड्यो गृभीतः ।
तप्तं घर्मं परिगृह्यायजन्तोर्जा यद् यज्ञम् अयजन्त देवाः ॥ १७.५५ ॥

Cuando Agni está bien encendido, que aquel grande, que tiene los himnos recitados como vasija, digno de alabanza y tomado, se alce sobre el fuego. Habiendo tomado el ghṛma calentado, los dioses sacrificaron con fuerza cuando sacrificaron el sacrificio.

17.56

दैव्याय धर्त्रे जोष्ट्रे देवश्रीः श्रीमनाः शतपयाः ।
परिगृह्य देवा यज्ञम् आयन् देवा देवेभ्यो ऽ अध्वर्यन्तो ऽ अस्थुः ॥ १७.५६ ॥

Para el divino portador, el deleitador, la gloria divina, de mente gloriosa, de cien corrientes. Habiéndola tomado, los dioses vinieron al sacrificio; convirtiéndose en adhvaryus para los dioses, se pusieron en pie.

17.57

वीतꣳ हविः शमितꣳ शमिता यजध्यै तुरीयो यज्ञो यत्र हव्यम् एति ।
ततो वाका ऽ आशिषो नो जुषन्ताम् ॥ १७.५७ ॥

La oblación ha sido aceptada y completada; el sacrificador la ha cumplido. El cuarto sacrificio llega adonde va la ofrenda. Entonces que las palabras y las bendiciones se complazcan en nosotros.

17.58

सूर्यरश्मिर् हरिकेशः पुरस्तात् सविता ज्योतिर् उद् अयाꣳऽ अजस्रम् ।
तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्त् सम्पश्यन् विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ १७.५८ ॥

El rayo del sol, de cabellera fulgurante, en el oriente; Savitṛ, el impulsor, eleva sin cesar la luz. En su impulso va Pūṣan, sabio, contemplando todos los mundos como protector.

17.59

विमान ऽ एष दिवो मध्य ऽ आस्त ऽ आपप्रिवान् रोदसी ऽ अन्तरिक्षम् ।
स विश्वाचीर् अभि चष्टे घृताचीर् अन्तरा पूर्वम् अपरं च केतुम् ॥ १७.५९ ॥

Este medidor del cielo se alza en medio del cielo, llenando los dos mundos y el espacio intermedio. Mira hacia todas las direcciones, hacia los cuartos que destilan manteca, entre oriente y occidente, como señal de luz.

17.60

उक्षा समुद्रो ऽ अरुणः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुर् आ विवेश ।
मध्ये दिवो निहितः पृश्निर् अश्मा वि चक्रमे रजसस् पात्य् अन्तौ ॥ १७.६० ॥

El toro, el océano, el rojizo pájaro de bellas alas entró en el seno del padre anterior. La piedra moteada colocada en medio del cielo dio sus pasos, protegiendo los dos extremos del aire.

17.61

इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १७.६१ ॥

Todos los cantos han engrandecido a Indra, amplio como el océano; el más rico en carros de los señores de carros, verdadero señor de las fuerzas, el señor.

17.62

देवहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् सुम्नहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् ।
यक्षद् अग्निर् देवो देवाꣳऽ आ च वक्षत् ॥ १७.६२ ॥

Que el sacrificio que invoca a los dioses los traiga aquí; que el sacrificio que invoca el favor los traiga aquí. Que el dios Agni ofrezca y traiga aquí a los dioses.

17.63

वाजस्य मा प्रसव ऽ उद्ग्राभेणोद् अग्रभीत् ।
अध सपत्नान् इन्द्रो मे निग्राभेणाधराꣳऽ अकः ॥ १७.६३ ॥

En el impulso de la fuerza me alzó con el asidero ascendente. Entonces Indra, por mí, hizo caer a mis rivales con el asidero descendente.

17.64

उद्ग्राभं च निग्राभं च ब्रह्म देवा ऽ अवीवृधन् ।
अधा सपत्नान् इन्द्राग्नी मे विषूचीनान् व्यस्यताम् ॥ १७.६४ ॥

El asidero ascendente y el descendente, la fórmula sagrada, los dioses la fortalecieron. Entonces que Indra y Agni dispersen a mis rivales.

17.65

क्रमध्वम् अग्निना नाकम् उख्यꣳ हस्तेषु बिभ्रतः ।
दिवस् पृष्ठꣳ स्वर् गत्वा मिश्रा देवेभिर् आध्वम् ॥ १७.६५ ॥

Avanzad con Agni hacia el cielo, portando el ukhya en vuestras manos. Habiendo ido al mundo celeste sobre el lomo del cielo, uníos a los dioses.

17.66

प्राचीम् अनु प्रदिशं प्रेहि विद्वान् अग्नेर् अग्ने पुरो ऽ अग्निर् भवेह ।
विश्वा ऽ आशा दीद्यानो वि भाह्य् ऊर्जं नो धेहि द्विपदे चतुष्पदे ॥ १७.६६ ॥

Avanza siguiendo la dirección oriental, sabiendo. ¡Oh Agni, que aquí Agni vaya delante! Brillando en todas las regiones, haz resplandecer la luz; pon vigor en nuestros bípedos y cuadrúpedos.

17.67

पृथिव्या ऽ अहम् उद् अन्तरिक्षम् आरुहम् अन्तरिक्षाद् दिवम् आरुहम् ।
दिवो नाकस्य पृष्ठात् स्वर् ज्योतिर् अगाम् अहम् ॥ १७.६७ ॥

He ascendido desde la tierra al aire; desde el aire he ascendido al cielo. Desde el lomo de la bóveda celeste he alcanzado la luz del mundo celestial.

17.68

स्वर् यन्तो नापेक्षन्त ऽ आ द्याꣳ रोहन्ति रोदसी ।
यज्ञं ये विश्वतोधारꣳ सुविद्वाꣳसो वितेनिरे ॥ १७.६८ ॥

Quienes van hacia el cielo no vacilan; ascienden al cielo y ascienden ambos mundos. Conociendo bien el sacrificio que sostiene por todos lados, lo han extendido.

17.69

अग्ने प्रेहि प्रथमो देवयतां चक्षुर् देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
इयक्षमाणा भृगुभिः सजोषाः स्वर् यन्तु यजमानाः स्वस्ति ॥ १७.६९ ॥

¡Oh Agni, avanza, el primero entre los que buscan a los dioses, ojo de dioses y de mortales! Que los sacrificantes que desean ofrecer, unidos en armonía con los Bhṛgus, vayan al cielo en bienestar.

17.70

नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १७.७० ॥

La noche y la aurora, de un mismo ánimo aunque de formas diferentes, amamantan juntas a un solo niño. Entre el cielo y la tierra resplandece el dorado; los dioses, dadores de riqueza, han sostenido a Agni.

17.71

अग्ने सहस्राक्ष शतमूर्धञ् छतं ते प्राणाः सहस्रं व्यानाः ।
त्वꣳ साहस्रस्य राय ऽ ईशिषे तस्मै ते विधेम वाजाय स्वाहा ॥ १७.७१ ॥

¡Oh Agni, de mil ojos, de cien cabezas! Cien son tus alientos vitales y mil tus alientos difusos. Tú gobiernas la riqueza multiplicada por mil; a ti, a él, ofrecemos por la fuerza. Svāhā.

17.72

सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् पृष्ठे पृथिव्याः सीद ।
भासान्तरिक्षम् आ पृण ज्योतिषा दिवम् उत् तभान तेजसा दिश ऽ उद् दृꣳह ॥ १७.७२ ॥

Eres el de alas hermosas, el alado; siéntate sobre el lomo de la tierra. Llena el atmósfera con luz, sostén el cielo con resplandor y afirma las direcciones con brillo.

17.73

आजुह्वानः सुप्रतीकः पुरस्ताद् अग्ने योनिम् आ सीद साधुया ।
अस्मिन्त्सधस्थे ऽ अध्य् उत्तरस्मिन् विश्वे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १७.७३ ॥

Invocado y de hermoso semblante, oh Agni, siéntate bien en tu asiento desde el oriente. Sobre este asiento superior, que se sienten todos los dioses y el sacrificador.

17.74

तꣳ सवितुर् वरेण्यस्य चित्राम् आहं वृणे सुमतिं विश्वजन्याम् ।
याम् अस्य कण्वो अदुहत् प्रपीनाꣳ सहस्रधारां पयसा महीं गाम् ॥ १७.७४ ॥

Elijo esa maravillosa buena voluntad de Savitṛ, el adorable, propia de todos los pueblos, la que Kaṇva ordeñó como leche de esta vaca grande, de ubres llenas y mil corrientes.

17.75

विधेम ते परमे जन्मन्न् अग्ने विधेम स्तोमैर् अवरे सधस्थे ।
यस्माद् योनेर् उदारिथा यजे तं प्र त्वे हवीꣳषि जुहुरे समिद्धे ॥ १७.७५ ॥

Oh Agni, te veneremos en tu más alto lugar de nacimiento y te veneremos con alabanzas en el asiento inferior. Sacrifiquemos a aquella misma fuente de la que surgiste; en ti encendido se ofrecieron oblaciones.

17.76

प्रेद्धो ऽ अग्ने दीदिहि पुरो नो ऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ ।
त्वाꣳ शश्वन्त ऽ उप यन्ति वाजाः ॥ १७.७६ ॥

Oh Agni, encendido, brilla ante nosotros con llama inagotable, oh el más joven. Muchos vajas (fuerzas, premios) se acercan constantemente a ti.

17.77

अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १७.७७ ॥

Oh Agni, hoy te fortalecemos con alabanzas, como a un caballo, como un sacrificio auspicioso que toca el corazón. Que prosperemos por tus llamadas.

17.78

चित्तिं जुहोमि मनसा घृतेन यथा देवा ऽ इहागमन् वीतिहोत्रा ऽ ऋतावृधः ।
पत्ये विश्वस्य भूमनो जुहोमि विश्वकर्मणे विश्वाहादाभ्यꣳ हवि ॥ १७.७८ ॥

Con la mente y el ghee ofrezco en Citti (el fuego del altar), como vinieron aquí los dioses que aceptan la ofrenda y acrecientan el orden cósmico. Al señor de todo, Viśvakarman, siempre ofrezco una oblación que no engaña.

17.79

सप्त ते ऽ अग्ने समिधः सप्त जिह्वाः सप्त ऽ ऋषयः सप्त धाम प्रियाणि ।
सप्त होत्राः सप्तधा त्वा यजन्ति सप्त योनीर् आ पृणस्व घृतेन स्वाहा ॥ १७.७९ ॥

Oh Agni, tienes siete leños, siete lenguas, siete videntes, siete moradas queridas. Siete sacerdotes te adoran de siete maneras. Llena las siete matrices con ghee. Svāhā.

17.80

शुक्रज्योतिश् च चित्रज्योतिश् च सत्यज्योतिश् च ज्योतिष्माꣳश् च ।
शुक्रश् च ऽ ऋतपाश् चात्यꣳहाः ॥ १७.८० ॥

Las formas de Agni: Luz-Brillante y Luz-Maravillosa, Luz-Verdadera y la Luminosa, el Brillante y Guardián del Orden, y el Que está más allá de la aflicción.

17.81

ईदृङ् चान्यदृङ् च सदृङ् च प्रतिसदृङ् च ।
मितश् च संमितश् च सभराः ॥ १७.८१ ॥

Las formas de Agni: De-Este-Tipo y De-Otro-Tipo, De-Igual-Tipo y De-Tipo-Opuesto, Medido y Bien-Medido, y el Portador-de-Todo.

17.82

ऋतश् च सत्यश् च ध्रुवश् च धरुणश् च ।
धर्ता च विधर्ता च विधारयः ॥ १७.८२ ॥

Las formas de Agni: el Orden y la Verdad, el Firme y el Sustentador, el Portador y el Sostenedor, y el Preservador.

17.83

ऋतजिच् च सत्यजिच् च सेनजिच् च सुषेणश् च ।
अन्तिमित्रश् च दूरेऽअमित्रश् च गणः ॥ १७.८३ ॥

Ṛtajit y Satyajit, Senajit y Suṣeṇa, Antimitra y Dūre-amitra, y la hueste (gaṇa).

17.84

ईदृक्षास ऽ एतादृक्षास ऽ ऊ षु णः सदृक्षासः प्रतिसदृक्षास ऽ एतन ।
मितासश् च संमितासो नो ऽ अद्य सभरसो मरुतो यज्ञे ऽ अस्मिन् ॥ १७.८४ ॥

Vosotros de tal aspecto, vosotros de este aspecto, en verdad de semejante apariencia para nosotros, de correspondiente apariencia, venid. Mitas y Saṃmitas, hoy en este sacrificio, Sabhara Maruts.

17.85

स्वतवाꣳश् च प्रघासी च सांतपनश् च गृहमेधी च ।
क्रीडी च शाकी चोज्जेषी ॥ १७.८५ ॥

Svatavān y Praghāsī, Sāṃtapana y Gṛhamedhī, Krīḍī y Śākī, y Ujjeṣī.

17.86

उग्रश् च भीमश् च ध्वान्तश् च धुनिश् च ।
सासह्वाꣳश् चाभियुग्वा च विक्षिपः स्वाहा ।
इन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् यथेन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् ।
एवम् इमं यजमानं दैवीश् च विशो मानुषीश् चानुवर्त्मानो भवन्तु ॥ १७.८६ ॥

Feroz y terrible, oscurecedor y sacudidor, vencedor, atacante o dispersor, ¡svāhā! Así como las huestes divinas y los Maruts se hicieron seguidores de Indra, así las huestes divinas y los Maruts se hicieron seguidores de Indra. Así que las huestes divinas y humanas sean seguidoras de este sacrificador.