ಯಜುರ್ವೇದ · ಅಧ್ಯಾಯ 17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.1
अश्मन्न् ऊर्जं पर्वते शिश्रियाणाम् ऽ अद्भ्य ओषधीभ्यो वनस्पतिभ्यो ऽधि सम्भृतं पयः ।
तां न ऽ इषमूर्जं धत्त मरुतः सꣳरराणाः ।
ऽ अश्मꣳस् ते क्षुत् ।
मयि त ऊर्क् ।
यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १७.१ ॥
ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿನ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ರಸ, ನೀರು, ಓಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಒಟ್ಟಾದ ಹಾಲು — ಓ ಮರುತರೇ, ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಬಲವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿರಿ. ಈ ಶಿಲೆ ನಿಮಗೆ ಆಹಾರ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ರಸವಿದೆ. ನಾವು ದ್ವೇಷಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಶೋಕ ಬೀಳಲಿ.
17.2
इमा मे ऽ अग्न ऽ इष्टका धेनवः सन्त्व् एका च दश च दश च शतं च शतं च सहस्रं च सहस्रं चायुतं चायुतं च नियुतं च नियुतं च प्रयुतं चार्बुदं च न्यर्बुदꣳ समुद्रश् च मध्यं चान्तश् च परार्धश् चैता मे ऽ अग्न इष्टका धेनवः सन्त्व् अमुत्रामुष्मिंल् लोके ॥ १७.२ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಈ ನನ್ನ ಇಷ್ಟಿಕೆಗಳು ಧೇನುಗಳಾಗಲಿ — ಒಂದು, ಹತ್ತು, ಹತ್ತು, ನೂರು, ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷ, ಲಕ್ಷ, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ, ನೂರು ಲಕ್ಷ, ಕೋಟಿ, ಅರ್ಬುದ, ನ್ಯರ್ಬುದ, ಸಮುದ್ರ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ, ಪರಾರ್ಧ — ಓ ಅಗ್ನಿ, ಈ ನನ್ನ ಇಷ್ಟಿಕೆಗಳು ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧೇನುಗಳಾಗಲಿ.
17.3
ऋतव स्थ ऽ ऋतावृध ऽ ऋतुष्ठा स्थ ऽ ऋतावृधः ।
घृतश्च्युतो मधुश्च्युतो विराजो नाम कामदुघा ऽ अक्षीयमाणाः ॥ १७.३ ॥
ನೀವು ಋತುಗಳು; ಋತವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವರು; ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತವರು; ಋತವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವರು. ತುಪ್ಪ ಸುರಿಸುವವರೇ, ಜೇನು ಸುರಿಸುವವರೇ, ವಿರಾಜ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವರೇ, ಆಸೆಗಳನ್ನು ಕರೆದು ಕೊಡುವವರೇ, ಅಕ್ಷಯರೇ.
17.4
समुद्रस्य त्वावकयाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.४ ॥
ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಓ ಅಗ್ನಿ, ನಾವು ಸುತ್ತುವರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಪಾವಕನಾಗಿ ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರನಾಗಿರು.
17.5
हिमस्य त्वा जरायुणाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.५ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಹಿಮದ ಜರಾಯುವಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಸುತ್ತುತ್ತೇವೆ. ಪಾವಕನೇ, ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರನಾಗು.
17.6
उप ज्मन्न् उप वेतसेऽव तर नदीष्व् आ ।
अग्ने पित्तम् अपाम् असि ।
मण्डूकि ताभिर् आ गहि सेमं नो यज्ञं पावकवर्णꣳ शिवं कृधि ॥ १७.६ ॥
ಭೂಮಿಯ ಬಳಿ, ಬೆತ್ತದ ಬಳಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಳಿ. ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ನೀರಿನ ಸಾರ. ಮಂಡೂಕಿಯೇ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾ; ನಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪಾವನ ವರ್ಣದ, ಮಂಗಳಕರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.
17.7
अपाम् इदं न्ययनꣳ समुद्रस्य निवेशनम् ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.७ ॥
ಇದು ನೀರಿನ ನೆಲೆ, ಸಮುದ್ರದ ವಾಸಸ್ಥಾನ. ನಿನ್ನ ಆಯುಧಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇತರರನ್ನು ಸುಡಲಿ. ಪಾವಕನೇ, ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರನಾಗು.
17.8
अग्ने पावक रोचिषा मन्द्रया देव जिह्वया ।
आ देवान् वक्षि यक्षि च ॥ १७.८ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಪಾವಕನೇ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಮಧುರ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ, ದೇವನೇ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದು ಪೂಜಿಸು.
17.9
स नः पावक दीदिवो ग्ने देवाꣳ ऽ इहा वह ।
उप यज्ञꣳ हविश् च नः ॥ १७.९ ॥
ಆ ನೀನು ನಮಗಾಗಿ, ಪಾವಕನೇ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೇ, ಅಗ್ನಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಾ. ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ಸಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿ.
17.10
पावकया यश् चितयन्त्या कृपा क्षामन् रुरुच ऽ उषसो न भानुना ।
तूर्वन् न यामन्न् एतशस्य नू रण ऽ आ यो घृणे न ततृषाणो ऽ अजरः ॥ १७.१० ॥
ಪಾವನವಾದ, ಬೆಳಗಿಸುವ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನು, ಉಷೆಯ ಕಿರಣದಂತೆ ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ. ವೇಗವಂತನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಂತೆ, ಈಗ ಆನಂದಭರಿತ; ಜ್ವಾಲೆಯೇ, ದಾಹವುಳ್ಳವನಂತೆ ಅಜರನು.
17.11
नमस् ते हरसे शोचिषे नमस् ते ऽ अस्त्व् अर्चिषे ।
अन्याꣳस् ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.११ ॥
ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಸುಡಲಿ; ಪಾವಕನಾದ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರನಾಗಿರು.
17.12
नृषदे वेट् ।
अप्सुषदे वेट् ।
बर्हिषदे वेट् ।
वनसदे वेट् ।
स्वर्विदे वेट् ॥ १७.१२ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ವಟ್. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ವಟ್. ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ವಟ್. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ವಟ್. ಸ್ವರ್ಗದ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡವನಿಗೆ ವಟ್.
17.13
ये देवा देवानां यज्ञिया यज्ञियानाꣳ संवत्सरीणम् उप भागम् आसते ।
अहुतादो हविषो यज्ञे ऽ अस्मिन्त् स्वयं पिबन्तु मधुनो घृतस्य ॥ १७.१३ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಾದವರು, ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಲ್ಲಿ ವರ್ಷದ ಭಾಗದ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿರುವವರು, ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕುಡಿಯಲಿ.
17.14
ये देवा देवेष्व् अधि देवत्वम् आयन् ये ब्रह्मणः पुरएतारो ऽ अस्य ।
येभ्यो न ऽ ऋते पवते धाम किं चन न ते दिवो न पृथिव्या ऽ अधि स्नुषु ॥ १७.१४ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಈ ಬ್ರಹ್ಮದ ಮುಂದಾಳುಗಳಾದವರು, ಅವರಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಧಾಮವೂ ಶುದ್ಧವಾಗದವರು — ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೂ ಇಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೂ ಇಲ್ಲ.
17.15
प्राणदा ऽ अपानदा व्यानदा वर्चोदा वरिवोदाः ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.१५ ॥
ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ಅಪಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ವ್ಯಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವನೇ — ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಸುಡಲಿ; ಪಾವಕನಾದ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರನಾಗಿರು.
17.16
अग्निस् तिग्मेन शोचिषा यासद् विश्वं न्य् अत्रिणम् ।
अग्निर् नो वनते रयिम् ॥ १७.१६ ॥
ಅಗ್ನಿ ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸರೆಲ್ಲರನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲಿ. ಅಗ್ನಿ ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಡಲಿ.
17.17
य ऽ इमा विश्वा भुवनानि जुह्वद् ऋषिर् होता न्य् असीदत् पिता नः ।
स ऽ आशिषा द्रविणम् इच्छमानः प्रथमच्छद् अवराꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.१७ ॥
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿದ, ಋಷಿ ಮತ್ತು ಹೋತೃ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದವನು ನೆಲೆಸಿದನು. ಅವನು ಆಶೆಯಿಂದ ಧನವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಮೊದಲ ಆವರಣವಾಗಿ ಕೆಳಗಿನ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
17.18
किꣳ स्विद् आसीद् अधिष्ठानम् आरम्भणं कतमत् स्वित् कथासीत् ।
यतो भूमिं जनयन् विश्वकर्मा वि द्याम् और्णोन् महिना विश्वचक्षाः ॥ १७.१८ ॥
ಆಧಾರ ಯಾವುದಾಗಿತ್ತು, ಆರಂಭದ ನೆಲೆ ಯಾವುದು, ಅದು ಹೇಗಿತ್ತು? ಎಲ್ಲಿಂದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನೋ, ಅವನು ಸರ್ವದರ್ಶಿ.
17.19
विश्वतश्चक्षुर् उत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुर् उत विश्वतस्पात् ।
सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर् द्यावाभूमी जनयन् देव ऽ एकः ॥ १७.१९ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಣ್ಣು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಾಹುಗಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪಾದಗಳುಳ್ಳ ಆ ಒಬ್ಬ ದೇವನು ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಊದುತ್ತಾನೆ; ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
17.20
किꣳ स्विद् वनं क ऽ उ स वृक्ष ऽ आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः ।
मनीषिणो मनसा पृच्छतेद् उ तद् यद् अध्यतिष्ठद् भुवनानि धारयन् ॥ १७.२० ॥
ಆ ಅರಣ್ಯ ಯಾವುದು, ಆ ವೃಕ್ಷ ಯಾವುದು, ಅದರಿಂದ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಯಿತು? ಓ ಮನೀಷಿಗಳೇ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿರಿ — ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವುದು ಯಾವುದು?
17.21
या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्न् उतेमा ।
शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः ॥ १७.२१ ॥
ಓ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ್! ನಿನ್ನ ಉನ್ನತ, ಕೆಳ, ಮಧ್ಯಮ ಧಾಮಗಳು ಯಾವುವೋ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು, ಓ ಸ್ವಧಾವಾನ್, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (ಭಾಗ) ನೀಡು; ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ನೀನೇ ಯಜಿಸು.
17.22
विश्वकर्मन् हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीम् उत द्याम् ।
मुह्यन्त्व् अन्ये ऽ अभितो सपत्ना ऽ इहास्माकं मघवा सूरिर् अस्तु ॥ १७.२२ ॥
ಓ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ್! ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನೀನೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ಯಜಿಸು; ಇತರ ಶತ್ರುಗಳು ಸುತ್ತಲೂ ಮೋಹಗೊಳ್ಳಲಿ; ಇಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ದಾನಿಯಾದ ಯಜಮಾನನಾಗಲಿ.
17.23
वाचस् पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे ऽ अद्या हुवेम ।
स नो विश्वानि हवनानि जोषद् विश्वशम्भूर् अवसे साधुकर्मा ॥ १७.२३ ॥
ವಾಕ್ಪತಿ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು, ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನನ್ನು, ಇಂದು ಬಲ-ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸೋಣ; ಅವನು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಆಹ್ವಾನಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿ; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಂಗಳ ನೀಡುವವನು, ಸತ್ಕರ್ಮಿ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ (ಬರಲಿ).
17.24
विश्वकर्मन् हविषा वर्धनेन त्रातारम् इन्द्रम् अकृणोर् अवध्यम् ।
तस्मै विशः समनमन्त पूर्वीर् अयम् उग्रो विहव्यो यथासत् ॥ १७.२४ ॥
ಓ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ್! ಹವಿಸ್ಸು ಮತ್ತು ವರ್ಧನದಿಂದ ರಕ್ಷಕ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅವಧ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ; ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಜೆಗಳು ತಲೆಬಾಗಿದರು; ಈ ಉಗ್ರನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗಲಿ.
17.25
चक्षुषः पिता मनसा हि धीरो घृतम् एने अजनन् नम्नमाने ।
यदेद् अन्ता ऽ अददृहन्त पूर्व ऽ आद् इद् द्यावापृथिवी ऽ अप्रथेताम् ॥ १७.२५ ॥
ಕಣ್ಣಿನ ತಂದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಧೀರನಾದ (ಪ್ರಜಾಪತಿ), ಬಾಗುವ ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಘೃತವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದನು; ಹಿಂದಿನ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸಿದಾಗಲೇ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳು ವಿಸ್ತಾರವಾದವು.
17.26
विश्वकर्मा विमना ऽ आद् विहाया धाता विधाता परमोत संदृक् ।
तेषाम् इष्टानि सम् इषा मदन्ति यत्रा सप्तऋषीन् पर ऽ एकम् आहुः ॥ १७.२६ ॥
ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ನಂತರ ವಿಹಾಯ, ಧಾತ, ವಿಧಾತ, ಪರಮ, ಸಂದೃಕ್. ಅವರ ಇಷ್ಟ ಹವಿಸ್ಸುಗಳು ಪ್ರೇರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಆಚೆ ಒಂದನ್ನು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
17.27
यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामधा ऽ एक ऽ एव तꣳ संप्रश्नं भुवना यन्त्य् अन्या ॥ १७.२७ ॥
ನಮ್ಮ ತಂದೆ, ಜನಕ, ವಿಧಾತ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಧಾಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ದೇವತೆಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಒಬ್ಬನೇ ಯಾರೋ, ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಲೋಕಗಳು ಇತರರ ಬಳಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.
17.28
त ऽ आयजन्त द्रविणꣳ सम् अस्मा ऽ ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना ।
असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्न् इमानि ॥ १७.२८ ॥
ಆ ಪೂರ್ವ ಋಷಿಗಳು ಇವನಿಗಾಗಿ ಧನದೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು, ಅಧಿಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುವವರಂತೆ; ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಈ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರು.
17.29
परो दिवा पर ऽ एना पृथिव्या परो देवेभिर् असुरैर् यद् अस्ति ।
कꣳ स्विद् गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त पूर्वे ॥ १७.२९ ॥
ಸ್ವರ್ಗದ ಆಚೆ, ಈ ಭೂಮಿಯ ಆಚೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಆಚೆ ಇರುವುದು ಯಾವುದು? ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ಯಾರು, ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದ ದೇವತೆಗಳು ಕಂಡರು?
17.30
तम् इद् गर्भं प्रथमं दध्र ऽ आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे ।
अजस्य नाभाव् अध्य् एकम् अर्पितं यस्मिन् विश्वानि भुवनानि तस्थुः ॥ १७.३० ॥
ಆ ಪ್ರಥಮ ಗರ್ಭವನ್ನೇ ನೀರು ಧರಿಸಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿದರು; ಅಜನ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಅರ್ಪಿತವಾಗಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ.
17.31
न तं विदाथ य ऽ इमा जजानान्यद् युष्माकम् अन्तरं बभूव ।
नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप ऽ उक्थशासश् चरन्ति ॥ १७.३१ ॥
ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಮಂಜಿನಿಂದ ಆವೃತರಾದವರು, ಗೊಣಗುವವರು, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರು, ಉಕ್ಥ-ಪಠಕರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
17.32
विश्वकर्मा ह्य् अजनिष्ट देव ऽ आद् इद् गन्धर्वो ऽ अभवद् द्वितीयः ।
तृतीयः पिता जनितौषधीनाम् अपां गर्भं व्यदधात् पुरुत्रा ॥ १७.३२ ॥
ವಿಶ್ವಕರ್ಮ ದೇವನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ನಂತರ ಎರಡನೆಯವನು ಗಂಧರ್ವನಾದನು. ಮೂರನೆಯವನು ಓಷಧಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ತಂದೆ; ನೀರಿನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹಲವೆಡೆ ಇರಿಸಿದನು.
17.33
आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश् चर्षणीनाम् ।
संक्रन्दनोऽनिमिष ऽ एकवीरः शतꣳ सेना ऽ अजयत् साकम् इन्द्रः ॥ १७.३३ ॥
ವೇಗವಂತ, ಹರಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವ, ಎತ್ತಿನಂತೆ ಭಯಂಕರ, ಮೇಘಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವ, ಜನರನ್ನು ಕಲಕುವವ, ಗರ್ಜಿಸುವವ, ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದ, ಏಕವೀರ ಇಂದ್ರನು ನೂರು ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗೆದ್ದನು.
17.34
संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।
तद् इन्द्रेण जयत तत् सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा ॥ १७.३४ ॥
ಗರ್ಜಿಸುವ, ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದ, ವಿಜಯಿ, ಯುದ್ಧಘೋಷ ಮಾಡುವ, ಅಚಲ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿರಿ; ಅದನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಹಿಸಿ. ಓ ನರರೇ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣದೊಂದಿಗೆ, ವೃಷನೊಂದಿಗೆ.
17.35
स ऽ इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर् वशी सꣳस्रष्टा स युध ऽ इन्द्रो गणेन ।
सꣳसृष्टजित् सोमपा बाहुशर्ध्य् उग्रधन्वा प्रतिहिताभिर् अस्ता ॥ १७.३५ ॥
ಅವನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನು ನಿಯಂತ್ರಕ, ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುವವ; ಅವನು ಇಂದ್ರ, ತನ್ನ ಗಣದೊಂದಿಗೆ. ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವ, ಸೋಮಪಾನಿ, ಬಲಭುಜದವ, ಉಗ್ರ ಧನುಸ್ಸಿನವ, ಹೂಡಿದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುವವ.
17.36
बृहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहामित्राँ२ऽ अपबाधमानः ।
प्रभञ्जन्त् सेनाः प्रमृणो युधा जयन्न् अस्माकम् एध्य् अविता रथानाम् ॥ १७.३६ ॥
ಓ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೇ, ರಕ್ಷೋಹನಾದ ನೀನು ರಥದೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಲೂ ಸಂಚರಿಸು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ. ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಿ ಮರ್ದಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ, ನಮ್ಮ ರಥಗಳ ರಕ್ಷಕನಾಗಿರು.
17.37
बलविज्ञाय स्थविरः प्रवीरः सहस्वान् वाजी सहमान ऽ उग्रः ।
अभिवीरो ऽ अभिसत्वा सहोजा जैत्रम् इन्द्र रथम् आ तिष्ठ गोवित् ॥ १७.३७ ॥
ಬಲವನ್ನು ಅರಿತವನೇ, ಸ್ಥಿರನೇ, ಮಹಾವೀರನೇ, ಸಹಸ್ವಾನನೇ, ವಾಜಿಯೇ, ಜಯಿಸುವವನೇ, ಉಗ್ರನೇ, ವೀರರನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ, ಬಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ಇಂದ್ರನೇ, ಜಯರಥವನ್ನು ಏರು, ಗೋವುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನೇ.
17.38
गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तम् अज्म प्रमृणन्तम् ओजसा ।
इमꣳ सजाता ऽ अनु वीरयध्वम् इन्द्रꣳ सखायो ऽ अनु सꣳ रभध्वम् ॥ १७.३८ ॥
ಗೋಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವವನು, ಗೋವುಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವವನು, ವಜ್ರಬಾಹುವಾದ, ಜಯಿಸುವ, ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮರ್ದಿಸುವ ಈ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಓ ಸಹೋದರರೇ, ವೀರತ್ವದಿಂದ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ; ಓ ಮಿತ್ರರೇ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಶ್ರಮಿಸಿ.
17.39
अभि गोत्राणि सहसा गाहमानो ऽदयो वीरः शतमन्युर् इन्द्रः ।
दुश्च्यवनः पृतनाषाड् अयुध्यो ऽस्माकꣳ सेना अवतु प्र युत्सु ॥ १७.३९ ॥
ಬಲದಿಂದ ಗೋಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗುವವನು, ಭಯವಿಲ್ಲದ ವೀರನು, ನೂರು ಕೋಪದ ಇಂದ್ರನು; ಅಲುಗಾಡಿಸಲಾಗದವನು, ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಅಜೇಯನು, ನಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
17.40
इन्द्र ऽ आसां नेता बृहस्पतिर् दक्षिणा यज्ञः पुर ऽ एतु सोमः ।
देवसेनानाम् अभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्व् अग्रम् ॥ १७.४० ॥
ಇಂದ್ರನು ಇವರ ನಾಯಕನಾಗಲಿ; ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ದಕ್ಷಿಣೆ, ಯಜ್ಞ; ಸೋಮನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿ. ಭಂಗಗೊಳಿಸಿ ಜಯಿಸುವ ದೇವಸೇನೆಗಳಿಗೆ ಮುಂದೆ ಮರುತ್ತುಗಳು ಸಾಗಲಿ.
17.41
इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ ऽ आदित्यानां मरुताꣳ शर्ध ऽ उग्रम् ।
महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयताम् उद् अस्थात् ॥ १७.४१ ॥
ಇಂದ್ರನ, ವೃಷಭ ವರುಣ ರಾಜನ, ಆದಿತ್ಯರ, ಮರುತ್ತುಗಳ ಉಗ್ರ ಸೇನೆ; ಮಹಾಮನಸ್ಕರು, ಲೋಕವನ್ನು ಕದಲಿಸುವವರು, ಜಯಿಸುವ ದೇವತೆಗಳ ಘೋಷ ಮೇಲೆದ್ದಿತು.
17.42
उद् धर्षय मघवन्न् आयुधान्य् उत् सत्वनां मामकानां मनाꣳसि ।
उद् वृत्रहन् वाजिनां वाजिनान्य् उद् रथानां जयतां यन्तु घोषाः ॥ १७.४२ ॥
ಓ ಮಘವನ್, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತು; ನನ್ನ ವೀರರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಉತ್ಸಾಹಗೊಳ್ಳಲಿ. ಓ ವೃತ್ರಹನ್, ಬಲಿಷ್ಠರ ಬಲ, ರಥಗಳು, ಜಯಿಸುವವರ ಘೋಷಗಳು ಮೇಲೇಳಲಿ.
17.43
अस्माकम् इन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्व् अस्माकं या ऽ इषवस् ता जयन्तु ।
अस्माकं वीरा ऽ उत्तरे भवन्त्व् अस्माꣳऽ उ देवा ऽ अवता हवेषु ॥ १७.४३ ॥
ನಮಗಾಗಿ ಇಂದ್ರನು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ವಜಗಳ ಮೇಲಿರಲಿ; ನಮ್ಮ ಬಾಣಗಳು ಜಯಿಸಲಿ. ನಮ್ಮ ವೀರರು ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಲಿ; ದೇವತೆಗಳೇ, ಆಹ್ವಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ.
17.44
अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्य् अप्वे परेहि ।
अभि प्रेहि निर् दह हृत्सु शोकैर् अन्धेनामित्रास् तमसा सचन्ताम् ॥ १७.४४ ॥
ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕುತ್ತ, ಅವರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿ; ಓ ಅಪ್ವ, ಮುಂದೆ ಬಾ. ಮುಂದೆ ಸಾಗು, ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಶೋಕದಿಂದ ಸುಡು; ಶತ್ರುಗಳು ಕುರುಡುತನ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲಿ.
17.45
अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसꣳशिते ।
गच्छामित्रान् प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच् छिषः ॥ १७.४५ ॥
ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟವಳೇ, ದೂರಕ್ಕೆ ಹಾರು; ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಹರಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶರವ್ಯೆ. ಶತ್ರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು, ಅವರ ಮೇಲೆ ಬೀಳು; ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಉಳಿಸಬೇಡ.
17.46
प्रेता जयता नर ऽ इन्द्रो वः शर्म यच्छतु ।
उग्रा वः सन्तु बाहवो ऽनाधृष्या यथासथ ॥ १७.४६ ॥
ಮುಂದೆ ಸಾಗಿರಿ, ಓ ನರರೇ, ಜಯ ಗಳಿಸಿರಿ. ಇಂದ್ರನು ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಾಹುಗಳು ಉಗ್ರವಾಗಿರಲಿ; ನೀವು ಅಜೇಯರಾಗಿರಿ.
17.47
असौ या सेना मरुतः परेषाम् अभ्येति न ऽ ओजसा स्पर्धमाना ।
तां गूहत तमसापव्रतेन यथामी ऽ अन्यो ऽ अन्यं न जानन् ॥ १७.४७ ॥
ಓ ಮರುತ್ತುಗಳೇ, ಶತ್ರುಗಳ ಆ ಸೇನೆ ಬಲದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮತ್ತ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರಿ; ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗುರುತಿಸದಿರಲಿ.
17.48
यत्र वाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखाऽइव ।
तन्न ऽ इन्द्रो बृहस्पतिर् अदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ १७.४८ ॥
ಬಾಣಗಳು ಯುವಕರಂತೆ ಧಾವಿಸಿ ಬೀಳುವಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮತ್ತು ಅದಿತಿ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಿ; ಸದಾ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಿ.
17.49
मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस् त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर् वरीयो वरुणस् ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥ १७.४९ ॥
ನಿನ್ನ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕವಚದಿಂದ ಮುಚ್ಚುತ್ತೇನೆ. ರಾಜ ಸೋಮನು ಅಮೃತದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಲಿ. ವರುಣನು ನಿನ್ನ ಎದೆಯನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಲಿ. ಜಯಿಸುವ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಹರ್ಷಿಸಲಿ.
17.50
उद् एनम् उत्तरां नयाग्ने घृतेनाहुत ।
रायस्पोषेण सꣳ सृज प्रजया च बहुं कृधि ॥ १७.५० ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಆಹುತಿಯಾಗಿ, ಇವನನ್ನು ಮೇಲಿನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯು. ಸಂಪತ್ತಿನ ಪೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಇವನನ್ನು ಸೇರಿಸು; ಸಂತಾನದಿಂದ ಇವನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸು.
17.51
इन्द्रेमं प्रतरां नय सजातानाम् असद्वशी ।
सम् एनं वर्चसा सृज देवानां भागदा ऽ असत् ॥ १७.५१ ॥
ಓ ಇಂದ್ರ, ಇವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯು. ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಇವನು ಒಡೆಯನಾಗಲಿ. ಇವನನ್ನು ತೇಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸು; ಇವನು ದೇವತೆಗಳ ಪಾಲುದಾರನಾಗಲಿ.
17.52
यस्य कुर्मो गृहे हविस् तम् अग्ने वर्धया त्वम् ।
तस्मै देवा ऽ अधि ब्रुवन्न् अयं च ब्रह्मणस्पतिः ॥ १७.५२ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವನನ್ನು ನೀನು ಬೆಳೆಸು. ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಿ; ಈ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯೂ ಹೇಳಲಿ.
17.53
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो बह्व शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १७.५३ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಚಿತ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳೊಂದಿಗೆ) ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲಿ. ನೀನು ನಮಗೆ ಬಹಳ ಮಂಗಳಕರನಾಗಿರು, ಸುಂದರ ಮುಖವುಳ್ಳವನಾಗಿರು, ತೇಜಸ್ಸಿನ ಸಂಪತ್ತು ತುಂಬಿದವನಾಗಿರು.
17.54
पञ्च दिशो दैवीर् यज्ञम् अवन्तु देवीर् अपामतिं दुर्मतिं बाधमानाः ।
रायस्पोषे यज्ञपतिम् आभजन्ती रायस्पोषे ऽ अधि यज्ञो ऽ अस्थात् ॥ १७.५४ ॥
ಐದು ದೈವಿಕ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ನೀರಿನ ದುರ್ಮತಿ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಓಡಿಸುವ ದೇವತೆಗಳು, ಸಂಪತ್ತಿನ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಪತಿಯನ್ನು ಭಾಗಿಯಾಗಿಸಿ; ಸಂಪತ್ತಿನ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವು ನಿಂತಿದೆ.
17.55
समिद्धे ऽ अग्नाव् अधि मामहान ऽ उक्थपत्र ऽ ईड्यो गृभीतः ।
तप्तं घर्मं परिगृह्यायजन्तोर्जा यद् यज्ञम् अयजन्त देवाः ॥ १७.५५ ॥
ಅಗ್ನಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉರಿಯುವಾಗ, ಉಕ್ಥಪಾತ್ರವುಳ್ಳ, ಸ್ತುತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ, ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾನ್ ಪುರುಷನು ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಲಿ. ತಪ್ತ ಘರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬಲದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು.
17.56
दैव्याय धर्त्रे जोष्ट्रे देवश्रीः श्रीमनाः शतपयाः ।
परिगृह्य देवा यज्ञम् आयन् देवा देवेभ्यो ऽ अध्वर्यन्तो ऽ अस्थुः ॥ १७.५६ ॥
ದೈವಿಕವಾದ, ಧರಿಸುವ, ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ (ಪಾತ್ರೆಗೆ), ದೇವಶ್ರೀ, ಶ್ರೀಮನಸ್, ನೂರು ಧಾರೆಗಳುಳ್ಳ. ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಂದರು; ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳಾಗಿ ನಿಂತರು.
17.57
वीतꣳ हविः शमितꣳ शमिता यजध्यै तुरीयो यज्ञो यत्र हव्यम् एति ।
ततो वाका ऽ आशिषो नो जुषन्ताम् ॥ १७.५७ ॥
ಹವಿಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಯಜಮಾನನು ಅದನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನು. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಯಜ್ಞವು ಹವ್ಯವು ಹೋಗುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ನಂತರ ವಾಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲಿ.
17.58
सूर्यरश्मिर् हरिकेशः पुरस्तात् सविता ज्योतिर् उद् अयाꣳऽ अजस्रम् ।
तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्त् सम्पश्यन् विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ १७.५८ ॥
ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿ, ಹರಿಕೇಶ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ; ಸವಿತೃ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೇಲೇರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪ್ರಸವದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಪೂಷನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
17.59
विमान ऽ एष दिवो मध्य ऽ आस्त ऽ आपप्रिवान् रोदसी ऽ अन्तरिक्षम् ।
स विश्वाचीर् अभि चष्टे घृताचीर् अन्तरा पूर्वम् अपरं च केतुम् ॥ १७.५९ ॥
ಈ ವಿಮಾನನು ಸ್ವರ್ಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಘೃತಾಚಿ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ, ಪೂರ್ವ ಪಶ್ಚಿಮಗಳ ನಡುವೆ, ಬೆಳಕಿನ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ.
17.60
उक्षा समुद्रो ऽ अरुणः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुर् आ विवेश ।
मध्ये दिवो निहितः पृश्निर् अश्मा वि चक्रमे रजसस् पात्य् अन्तौ ॥ १७.६० ॥
ಎತ್ತು, ಸಮುದ್ರ, ಅರುಣ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ; ಹಿಂದಿನವನ ತಂದೆಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ. ಸ್ವರ್ಗ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾದ ಪೃಶ್ನಿ-ಕಲ್ಲು ರಜಸ್ಸಿನ ಎರಡು ಅಂಚುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿತು.
17.61
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १७.६१ ॥
ಎಲ್ಲ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದವು; ಅವನು ಸಮುದ್ರದಂತೆ ವಿಶಾಲ; ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಥಿಕ, ಬಲಗಳ ನಿಜವಾದ ಒಡೆಯ, ಒಡೆಯ.
17.62
देवहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् सुम्नहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् ।
यक्षद् अग्निर् देवो देवाꣳऽ आ च वक्षत् ॥ १७.६२ ॥
ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕರೆಯುವ ಯಜ್ಞ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರಲಿ; ಸುಮ್ನವನ್ನು ಕರೆಯುವ ಯಜ್ಞ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರಲಿ. ದೇವ ಅಗ್ನಿ ಯಜಿಸಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರಲಿ.
17.63
वाजस्य मा प्रसव ऽ उद्ग्राभेणोद् अग्रभीत् ।
अध सपत्नान् इन्द्रो मे निग्राभेणाधराꣳऽ अकः ॥ १७.६३ ॥
ಬಲದ ಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಗ್ರಾಭದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲಾಯಿತು. ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ನಿಗ್ರಾಭದಿಂದ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿದನು.
17.64
उद्ग्राभं च निग्राभं च ब्रह्म देवा ऽ अवीवृधन् ।
अधा सपत्नान् इन्द्राग्नी मे विषूचीनान् व्यस्यताम् ॥ १७.६४ ॥
ಉದ್ಗ್ರಾಭ ಮತ್ತು ನಿಗ್ರಾಭ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬೆಳೆಸಿದರು. ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರಾಗ್ನಿಗಳು ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಲಿ.
17.65
क्रमध्वम् अग्निना नाकम् उख्यꣳ हस्तेषु बिभ्रतः ।
दिवस् पृष्ठꣳ स्वर् गत्वा मिश्रा देवेभिर् आध्वम् ॥ १७.६५ ॥
ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ; ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉಖ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದು. ಆಕಾಶದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗ ತಲುಪಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿರಿ.
17.66
प्राचीम् अनु प्रदिशं प्रेहि विद्वान् अग्नेर् अग्ने पुरो ऽ अग्निर् भवेह ।
विश्वा ऽ आशा दीद्यानो वि भाह्य् ऊर्जं नो धेहि द्विपदे चतुष्पदे ॥ १७.६६ ॥
ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗು. ಓ ಅಗ್ನಿ, ಇಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಮುಂದಾಗಲಿ. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸು; ನಮ್ಮ ದ್ವಿಪದ ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಇಡು.
17.67
पृथिव्या ऽ अहम् उद् अन्तरिक्षम् आरुहम् अन्तरिक्षाद् दिवम् आरुहम् ।
दिवो नाकस्य पृष्ठात् स्वर् ज्योतिर् अगाम् अहम् ॥ १७.६७ ॥
ನಾನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಏರಿದೆನು; ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ ದ್ಯುಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರಿದೆನು. ನಾಕದ ಬೆನ್ನಿನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದೆನು.
17.68
स्वर् यन्तो नापेक्षन्त ऽ आ द्याꣳ रोहन्ति रोदसी ।
यज्ञं ये विश्वतोधारꣳ सुविद्वाꣳसो वितेनिरे ॥ १७.६८ ॥
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು ಹಿಂಜರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ದ್ಯುಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಲೋಕಗಳು ಏರುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧಾರಣ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರು ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು.
17.69
अग्ने प्रेहि प्रथमो देवयतां चक्षुर् देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
इयक्षमाणा भृगुभिः सजोषाः स्वर् यन्तु यजमानाः स्वस्ति ॥ १७.६९ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಮುಂದೆ ಸಾಗು; ದೇವರನ್ನು ಬಯಸುವವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮರ್ತ್ಯರಿಗೂ ಕಣ್ಣಾಗಿ. ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬಯಸುವ ಯಜಮಾನರು ಭೃಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ.
17.70
नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १७.७० ॥
ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪದ ರಾತ್ರಿ ಉಷೆ ಒಂದೇ ಶಿಶುವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ. ದ್ಯಾವಾಕ್ಷಾಮಗಳ ನಡುವೆ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದವನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನದಾತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.
17.71
अग्ने सहस्राक्ष शतमूर्धञ् छतं ते प्राणाः सहस्रं व्यानाः ।
त्वꣳ साहस्रस्य राय ऽ ईशिषे तस्मै ते विधेम वाजाय स्वाहा ॥ १७.७१ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣಿನವನೇ, ನೂರು ತಲೆಯವನೇ! ನಿನ್ನ ನೂರು ಪ್ರಾಣಗಳು, ಸಾವಿರ ವ್ಯಾನಗಳು. ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು ಧನಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಒಡೆಯ; ಆ ನಿನಗೆ ಬಲಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ, ಸ್ವಾಹಾ.
17.72
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् पृष्ठे पृथिव्याः सीद ।
भासान्तरिक्षम् आ पृण ज्योतिषा दिवम् उत् तभान तेजसा दिश ऽ उद् दृꣳह ॥ १७.७२ ॥
ನೀನು ರೆಕ್ಕೆಯ ಗರುಡ; ಭೂಮಿಯ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೋ. ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬು, ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸು.
17.73
आजुह्वानः सुप्रतीकः पुरस्ताद् अग्ने योनिम् आ सीद साधुया ।
अस्मिन्त्सधस्थे ऽ अध्य् उत्तरस्मिन् विश्वे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १७.७३ ॥
ಆಹ್ವಾನಿತನೇ, ಸುಂದರ ಮುಖನೇ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ. ಈ ಉನ್ನತ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ಯಜಮಾನನೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ.
17.74
तꣳ सवितुर् वरेण्यस्य चित्राम् आहं वृणे सुमतिं विश्वजन्याम् ।
याम् अस्य कण्वो अदुहत् प्रपीनाꣳ सहस्रधारां पयसा महीं गाम् ॥ १७.७४ ॥
ಆ ವರೇಣ್ಯ ಸವಿತೃವಿನ ಅದ್ಭುತ, ವಿಶ್ವಜನರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸುಮತಿಯನ್ನು ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ; ಕಣ್ವನು ಈ ತುಂಬಿದ ಕೆಚ್ಚಲಿನ, ಸಾವಿರ ಧಾರೆಗಳ ಮಹಾ ಗೋವಿನಿಂದ ಹಾಲನ್ನು ಕರೆದನು.
17.75
विधेम ते परमे जन्मन्न् अग्ने विधेम स्तोमैर् अवरे सधस्थे ।
यस्माद् योनेर् उदारिथा यजे तं प्र त्वे हवीꣳषि जुहुरे समिद्धे ॥ १७.७५ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಜನ್ಮಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸೋಣ; ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸೋಣ. ನೀನು ಯಾವ ಮೂಲದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದೆಯೋ ಆ ಮೂಲವನ್ನೇ ಯಜಿಸೋಣ; ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸುಗಳು ಅರ್ಪಿತವಾದವು.
17.76
प्रेद्धो ऽ अग्ने दीदिहि पुरो नो ऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ ।
त्वाꣳ शश्वन्त ऽ उप यन्ति वाजाः ॥ १७.७६ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಅಕ್ಷಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಹೊಳೆ, ಓ ಯುವನೇ. ಅನೇಕ ವಾಜಗಳು (ಬಲ, ಬಹುಮಾನ) ನಿನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ.
17.77
अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १७.७७ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಇಂದು ನಾವು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕುದುರೆಯಂತೆ (ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನಾಗಿ) ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಮಂಗಳಕರವೂ ಹೃದಯ ಮುಟ್ಟುವುದೂ ಆದ ಯಜ್ಞಶಕ್ತಿಯಂತೆ. ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಾವು ಸಮೃದ್ಧರಾಗೋಣ.
17.78
चित्तिं जुहोमि मनसा घृतेन यथा देवा ऽ इहागमन् वीतिहोत्रा ऽ ऋतावृधः ।
पत्ये विश्वस्य भूमनो जुहोमि विश्वकर्मणे विश्वाहादाभ्यꣳ हवि ॥ १७.७८ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಚಿತ್ತಿಯಲ್ಲಿ (ವೇದಿ-ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ) ಆಹುತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಹಿಂದೆ ಆಹುತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಋತವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಂತೆ. ಸರ್ವರ ಪ್ರಭುವಾದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಎಂದೂ ವಂಚಿಸದ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
17.79
सप्त ते ऽ अग्ने समिधः सप्त जिह्वाः सप्त ऽ ऋषयः सप्त धाम प्रियाणि ।
सप्त होत्राः सप्तधा त्वा यजन्ति सप्त योनीर् आ पृणस्व घृतेन स्वाहा ॥ १७.७९ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಏಳು ಸಮಿಧೆಗಳು, ಏಳು ನಾಲಿಗೆಗಳು, ಏಳು ಋಷಿಗಳು, ಏಳು ಪ್ರಿಯ ಧಾಮಗಳಿವೆ. ಏಳು ಹೋತೃಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಏಳು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಳು ಯೋನಿಗಳನ್ನು ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿಸು. ಸ್ವಾಹಾ.
17.80
शुक्रज्योतिश् च चित्रज्योतिश् च सत्यज्योतिश् च ज्योतिष्माꣳश् च ।
शुक्रश् च ऽ ऋतपाश् चात्यꣳहाः ॥ १७.८० ॥
ಶುಕ್ರಜ್ಯೋತಿ, ಚಿತ್ರಜ್ಯೋತಿ, ಸತ್ಯಜ್ಯೋತಿ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮಾನ್, ಶುಕ್ರ, ಋತಪಾ, ಅತ್ಯಂಹಾ (ಕಷ್ಟ ದಾಟಿದವನು) ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ-ರೂಪಗಳು.
17.81
ईदृङ् चान्यदृङ् च सदृङ् च प्रतिसदृङ् च ।
मितश् च संमितश् च सभराः ॥ १७.८१ ॥
ಈದೃಕ್, ಅನ್ಯದೃಕ್, ಸದೃಕ್, ಪ್ರತಿಸದೃಕ್, ಮಿತ, ಸಂಮಿತ, ಸಭರ (ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊರುವವನು) ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ-ರೂಪಗಳು.
17.82
ऋतश् च सत्यश् च ध्रुवश् च धरुणश् च ।
धर्ता च विधर्ता च विधारयः ॥ १७.८२ ॥
ಋತ, ಸತ್ಯ, ಧ್ರುವ, ಧರುಣ, ಧರ್ತಾ, ವಿಧರ್ತಾ, ವಿಧಾರಯ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ-ರೂಪಗಳು.
17.83
ऋतजिच् च सत्यजिच् च सेनजिच् च सुषेणश् च ।
अन्तिमित्रश् च दूरेऽअमित्रश् च गणः ॥ १७.८३ ॥
ಋತಜಿತ್, ಸತ್ಯಜಿತ್, ಸೇನಜಿತ್, ಸುಷೇಣ, ಅಂತಿಮಿತ್ರ, ದೂರೇಽಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಗಣ.
17.84
ईदृक्षास ऽ एतादृक्षास ऽ ऊ षु णः सदृक्षासः प्रतिसदृक्षास ऽ एतन ।
मितासश् च संमितासो नो ऽ अद्य सभरसो मरुतो यज्ञे ऽ अस्मिन् ॥ १७.८४ ॥
ಇಂತಹ ರೂಪದವರೇ, ಇದೇ ರೂಪದವರೇ, ನಮಗೆ ಸಮರೂಪರೇ, ಬನ್ನಿರಿ. ಮಿತರೇ, ಸಂಮಿತರೇ, ಇಂದು ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಭರ ಮರುತರೇ.
17.85
स्वतवाꣳश् च प्रघासी च सांतपनश् च गृहमेधी च ।
क्रीडी च शाकी चोज्जेषी ॥ १७.८५ ॥
ಸ್ವತವಾನ್, ಪ್ರಘಾಸೀ, ಸಾಂತಪನ, ಗೃಹಮೇಧೀ, ಕ್ರೀಡೀ, ಶಾಕೀ ಮತ್ತು ಉಜ್ಜೇಷೀ.
17.86
उग्रश् च भीमश् च ध्वान्तश् च धुनिश् च ।
सासह्वाꣳश् चाभियुग्वा च विक्षिपः स्वाहा ।
इन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् यथेन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् ।
एवम् इमं यजमानं दैवीश् च विशो मानुषीश् चानुवर्त्मानो भवन्तु ॥ १७.८६ ॥
ಉಗ್ರ, ಭೀಮ, ಧ್ವಾಂತ, ಧುನಿ, ಸಾಸಹ್ವಾನ್, ಅಭಿಯುಕ್ ಅಥವಾ ವಿಕ್ಷಿಪ, ಸ್ವಾಹಾ. ಇಂದ್ರನನ್ನು ದೈವೀ ವಿಶರು ಮತ್ತು ಮರುತರು ಅನುಸರಿಸುವವರಾದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದ್ರನನ್ನು ದೈವೀ ವಿಶರು ಮತ್ತು ಮರುತರು ಅನುಸರಿಸುವವರಾದರು. ಹೀಗೆಯೇ ಈ ಯಜಮಾನನನ್ನು ದೈವೀ ಮತ್ತು ಮಾನುಷೀ ವಿಶರು ಅನುಸರಿಸುವವರಾಗಲಿ.
17.87
इमꣳ स्तनमूर्जस्वन्तं धयापां प्रपीनम् अग्ने सरिरस्य मध्ये ।
उत्सं जुषस्व मधुमन्तम् अर्वन्त् समुद्रियꣳ सदनम् आ विशस्व ॥ १७.८७ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಪೋಷಕ, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ತನವನ್ನು ಹೀರು. ಮಧುರ, ವೇಗದ ಚಿಲುಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಸಮುದ್ರದ ಆಸನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು.
17.88
घृतं मिमिक्षे घृतम् अस्य योनिर् घृते श्रितो घृतम् व् अस्य धाम ।
अनुष्वधम् आ वह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षि हव्यम् ॥ १७.८८ ॥
ತುಪ್ಪವನ್ನು ಚಿಮುಕಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ; ಇದರ ಮೂಲ ತುಪ್ಪ, ಇದು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ, ಇದರ ನೆಲೆ ತುಪ್ಪ. ಓ ವೃಷಭನೇ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ತಂದು, ತೃಪ್ತನಾಗು, ಸ್ವಾಹಾ ಅರ್ಪಿತ ಹವ್ಯವನ್ನು ಒಯ್ಯು.
17.89
समुद्राद् ऊर्मिर् मधुमाꣳऽ उद् आरद् उपाꣳशुना सम् अमृतत्वम् आनट् ।
घृतस्य नाम गुह्यं यद् अस्ति जिह्वा देवानाम् अमृतस्य नाभिः ॥ १७.८९ ॥
ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಮಧುರ ತರಂಗ ಏಳುತ್ತದೆ; ಉಪಾಂಶುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅದು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ತುಪ್ಪದ ಗುಹ್ಯ ಹೆಸರು ದೇವತೆಗಳ ನಾಲಿಗೆ, ಅಮೃತದ ನಾಭಿ.
17.90
वयं नाम प्र ब्रवामा घृतस्यास्मिन् यज्ञे धारयामा नमोभिः ।
उप ब्रह्मा शृणवच् छस्यमानं चतुःशृङ्गो ऽवमीद् गौर एतत् ॥ १७.९० ॥
ನಾವು ತುಪ್ಪದ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇವೆ; ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪಠಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಮೀಪದಿಂದ ಕೇಳಲಿ; ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬಿನ ಕಂದು ವೃಷಭ ಇದನ್ನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತದೆ.
17.91
चत्वारि शृङ्गा त्रयो ऽ अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्त हस्तासो ऽ अस्य ।
त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महो देवो मर्त्याꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.९१ ॥
ಇದಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬು, ಮೂರು ಪಾದ, ಎರಡು ತಲೆ, ಏಳು ಕೈಗಳು. ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತ ವೃಷಭ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತದೆ; ಮಹಾದೇವನು ಮರ್ತ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ.
17.92
त्रिधा हितं पणिभिर् गुह्यमानं गवि देवासो घृतम् अन्व् अविन्दन् ।
इन्द्र ऽ एकꣳ सूर्य ऽ एकं जजान वेनाद् एकꣳ स्वधया निष्टतक्षुः ॥ १७.९२ ॥
ಮೂರು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪಣಿಗಳಿಂದ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ತುಪ್ಪವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಹಸುವಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಇಂದ್ರನು ಒಂದನ್ನು, ಸೂರ್ಯನು ಒಂದನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದನು; ವೇನನಿಂದ ಒಂದನ್ನು, ಸ್ವಧೆಯಿಂದ ಒಂದನ್ನು ಅವರು ರೂಪಿಸಿದರು.
17.93
एता ऽअर्षन्ति हृद्यात् समुद्राच् छतव्रजा रिपुणा नावचक्षे ।
घृतस्य धारा ऽ अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्य ऽ आसाम् ॥ १७.९३ ॥
ಹೃದಯದಿಂದ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ನೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಇವು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬೆತ್ತವಿದೆ.
17.94
सम्यक् स्रवन्ति सरितो न धेना ऽ अन्तर् हृदा मनसा पूयमानाः ।
एते ऽ अर्षन्त्य् ऊर्मयो घृतस्य मृगा ऽइव क्षिपणोर् ईषमाणाः ॥ १७.९४ ॥
ನದಿಗಳಂತೆ ಧಾರೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಾ. ಈ ತುಪ್ಪದ ಅಲೆಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ.
17.95
सिन्धोर् इव प्राध्वने शूघनासो वातप्रमियः पतयन्ति यह्वाः ।
घृतस्य धारा ऽ अरुषो न वाजी काष्ठा भिन्दन्न् ऊर्मिभिः पिन्वमानः ॥ १७.९५ ॥
ನದಿಯಂತೆ ದೂರದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವೇಗದ ಮೂಗಿನವರು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರುತ್ತಾರೆ. ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆ ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಯಂತೆ, ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಾ, ಉಬ್ಬುತ್ತದೆ.
17.96
अभि प्रवन्त समनेव योषाः कल्याण्यः स्मयमानासो ऽ अग्निम् ।
घृतस्य धाराः समिधो नसन्त ता जुषाणो हर्यति जातवेदाः ॥ १७.९६ ॥
ಹೆಂಗಸರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಮಂಗಳಕರರು, ನಗುತ್ತಾ, ಅಗ್ನಿಯ ಕಡೆಗೆ ಅವು ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳು ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತವೆ; ಅವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಜಾತವೇದಸ್ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
17.97
कन्या ऽइव वहतुम् एतवा ऽ उ ऽ अञ्ज्य् अञ्जाना ऽ अभि चाकशीमि ।
यत्र सोमः सूयते यत्र यज्ञो घृतस्य धारा ऽ अभि तत् पवन्ते ॥ १७.९७ ॥
ಮದುವೆಯ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಹೊರಡುವ ಕನ್ಯೆಯಂತೆ, ಅಭ್ಯಂಜಿತನಾಗಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಸೋಮ ಹಿಂಡಲ್ಪಡುವಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುವಲ್ಲಿ, ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳು ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.
17.98
अभ्य् अर्षत सुष्टुतिं गव्यम् आजिम् अस्मासु भद्रा द्रविणानि धत्त ।
इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस्य धारा मधुमत् पवन्ते ॥ १७.९८ ॥
ಉತ್ತಮ ಸ್ತುತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ, ಗೋಧನದ ಸಮರದ ಕಡೆಗೆ. ನಮಗೆ ಶುಭ ಧನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ. ದೇವತೆಗಳೇ, ನಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿ; ತುಪ್ಪದ ಸಿಹಿಯಾದ ಧಾರೆಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ.
17.99
धामन् ते विश्वं भुवनम् अधि श्रितम् अन्तः समुद्रे हृद्यन्तर् आयुषि ।
अपाम् अनीके समिथे य ऽ आभृतस् तम् अश्याम मधुमन्तं त ऽ ऊर्मिम् ॥ १७.९९ ॥
ನಿನ್ನ ಧಾಮದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಭುವನಗಳು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿವೆ; ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗೆ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಆಯುಷ್ಯದಲ್ಲಿ. ನೀರುಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ತರಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು, ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಅಲೆಯನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ.