യജുർവേദം · അധ്യായം 17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.1
अश्मन्न् ऊर्जं पर्वते शिश्रियाणाम् ऽ अद्भ्य ओषधीभ्यो वनस्पतिभ्यो ऽधि सम्भृतं पयः ।
तां न ऽ इषमूर्जं धत्त मरुतः सꣳरराणाः ।
ऽ अश्मꣳस् ते क्षुत् ।
मयि त ऊर्क् ।
यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १७.१ ॥
മലയിലെ കല്ലിൽ നിലകൊള്ളുന്ന സാരവും, ജലം, ഓഷധികൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവയിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ച പാലും — ഓ മരുത്തുക്കളേ, ആ ആഹാരവും ബലവും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ. ഈ കല്ല് നിങ്ങൾക്ക് ആഹാരമാണ്. എന്നിൽ നിങ്ങളുടെ സാരമുണ്ട്. ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവന്റെ മേൽ നിങ്ങളുടെ ദുഃഖം പതിക്കട്ടെ.
17.2
इमा मे ऽ अग्न ऽ इष्टका धेनवः सन्त्व् एका च दश च दश च शतं च शतं च सहस्रं च सहस्रं चायुतं चायुतं च नियुतं च नियुतं च प्रयुतं चार्बुदं च न्यर्बुदꣳ समुद्रश् च मध्यं चान्तश् च परार्धश् चैता मे ऽ अग्न इष्टका धेनवः सन्त्व् अमुत्रामुष्मिंल् लोके ॥ १७.२ ॥
ഓ അഗ്നേ, ഈ എന്റെ ഇഷ്ടികകൾ പശുക്കളാകട്ടെ — ഒന്ന്, പത്ത്, പത്ത്, നൂറ്, നൂറ്, ആയിരം, ആയിരം, പതിനായിരം, പതിനായിരം, ലക്ഷം, ലക്ഷം, പത്തു ലക്ഷം, നൂറു ലക്ഷം, കോടി, അർബുദം, ന്യർബുദം, സമുദ്രം, മധ്യം, അന്തം, പരാർദ്ധം — ഓ അഗ്നേ, ഈ എന്റെ ഇഷ്ടികകൾ ആ ലോകത്തിൽ പശുക്കളാകട്ടെ.
17.3
ऋतव स्थ ऽ ऋतावृध ऽ ऋतुष्ठा स्थ ऽ ऋतावृधः ।
घृतश्च्युतो मधुश्च्युतो विराजो नाम कामदुघा ऽ अक्षीयमाणाः ॥ १७.३ ॥
നിങ്ങൾ ഋതുക്കൾ; ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവർ; ഋതുവിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ; ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവർ. നെയ്യ് ഒഴുക്കുന്നവരേ, തേൻ ഒഴുക്കുന്നവരേ, വിരാജ് എന്ന പേരുള്ളവരേ, കാമനകളെ കറക്കുന്നവരേ, ക്ഷയമില്ലാത്തവരേ.
17.4
समुद्रस्य त्वावकयाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.४ ॥
സമുദ്രജലംകൊണ്ട് നിന്നെ, ഓ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ ചുറ്റുന്നു. പാവകനായി ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളകരനാകേണമേ.
17.5
हिमस्य त्वा जरायुणाग्ने परि व्ययामसि ।
पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.५ ॥
അഗ്നേ, മഞ്ഞിന്റെ ജരായുവുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ ചുറ്റുന്നു. പാവകനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ശിവനാകേണമേ.
17.6
उप ज्मन्न् उप वेतसेऽव तर नदीष्व् आ ।
अग्ने पित्तम् अपाम् असि ।
मण्डूकि ताभिर् आ गहि सेमं नो यज्ञं पावकवर्णꣳ शिवं कृधि ॥ १७.६ ॥
ഭൂമിയുടെ അരികിൽ, വേതസിന്റെ അരികിൽ, നദികളിൽ ഇറങ്ങുക. അഗ്നേ, നീ ജലങ്ങളുടെ സാരമാണ്. മണ്ഡൂകീ, അവയോടൊപ്പം ഇവിടെ വരിക; ഞങ്ങളുടെ ഈ യജ്ഞത്തെ പാവനവർണ്ണവും ശിവവുമാക്കേണമേ.
17.7
अपाम् इदं न्ययनꣳ समुद्रस्य निवेशनम् ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.७ ॥
ഇത് ജലങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനം, സമുദ്രത്തിന്റെ നിവേശനം. നിന്റെ ആയുധങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അകന്നു മറ്റുള്ളവരെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ. പാവകനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ശിവനാകേണമേ.
17.8
अग्ने पावक रोचिषा मन्द्रया देव जिह्वया ।
आ देवान् वक्षि यक्षि च ॥ १७.८ ॥
അഗ്നേ, പാവകനേ, ദീപ്തിയാലും മധുരമായ നാവിനാലും, ദേവാ, ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു പൂജിക്കുക.
17.9
स नः पावक दीदिवो ग्ने देवाꣳ ऽ इहा वह ।
उप यज्ञꣳ हविश् च नः ॥ १७.९ ॥
ആ നീ ഞങ്ങൾക്കായി, പാവകനേ, ദീപ്തിമാനേ, അഗ്നേ, ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിനും ഹവിസ്സിനും അടുത്തേക്ക്.
17.10
पावकया यश् चितयन्त्या कृपा क्षामन् रुरुच ऽ उषसो न भानुना ।
तूर्वन् न यामन्न् एतशस्य नू रण ऽ आ यो घृणे न ततृषाणो ऽ अजरः ॥ १७.१० ॥
പാവനവും പ്രകാശം പരത്തുന്നതുമായ ദീപ്തിയാൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഉഷസ്സിന്റെ രശ്മിപോലെ തന്റെ പ്രകാശത്താൽ. വേഗവാന്റെ വഴിയിൽ വിജയിയെപ്പോലെ, ഇപ്പോൾ ആനന്ദഭരിതൻ; ജ്വാലേ, ദാഹമുള്ളവനെപ്പോലെ അജരൻ.
17.11
नमस् ते हरसे शोचिषे नमस् ते ऽ अस्त्व् अर्चिषे ।
अन्याꣳस् ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.११ ॥
നിന്റെ ജ്വാലയ്ക്കു നമസ്കാരം, നിന്റെ പ്രകാശത്തിന് നമസ്കാരം. നിന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് മറ്റുള്ളവരെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ; പാവകനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്ക് ശിവനായിരിക്കുക.
17.12
नृषदे वेट् ।
अप्सुषदे वेट् ।
बर्हिषदे वेट् ।
वनसदे वेट् ।
स्वर्विदे वेट् ॥ १७.१२ ॥
മനുഷ്യരിൽ ഇരിക്കുന്നവന് വട്. ജലത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവന് വട്. ദർഭയിൽ ഇരിക്കുന്നവന് വട്. വനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവന് വട്. സ്വർഗപ്രകാശം നേടിയവന് വട്.
17.13
ये देवा देवानां यज्ञिया यज्ञियानाꣳ संवत्सरीणम् उप भागम् आसते ।
अहुतादो हविषो यज्ञे ऽ अस्मिन्त् स्वयं पिबन्तु मधुनो घृतस्य ॥ १७.१३ ॥
ദേവന്മാരിൽ യജ്ഞാർഹരായവർ, യജ്ഞാർഹരിൽ സംവത്സരഭാഗത്തിനരികെ ഇരിക്കുന്നവർ, ഈ യജ്ഞത്തിൽ അവർതന്നെ തേനും നെയ്യും പാനം ചെയ്യട്ടെ.
17.14
ये देवा देवेष्व् अधि देवत्वम् आयन् ये ब्रह्मणः पुरएतारो ऽ अस्य ।
येभ्यो न ऽ ऋते पवते धाम किं चन न ते दिवो न पृथिव्या ऽ अधि स्नुषु ॥ १७.१४ ॥
ദേവന്മാരിൽ ദേവത്വം നേടിയവർ, ഈ ബ്രഹ്മത്തിന് മുന്നിൽ നടക്കുന്നവർ, അവരില്ലാതെ ഒരു ധാമവും പവിത്രമാകാത്തവർ — അവർ സ്വർഗത്തിന്റെയോ ഭൂമിയുടെയോ ഉന്നതങ്ങളിലല്ല.
17.15
प्राणदा ऽ अपानदा व्यानदा वर्चोदा वरिवोदाः ।
अन्याꣳस् ऽ ते अस्मत् तपन्तु हेतयः पावको ऽ अस्मभ्यꣳ शिवो भव ॥ १७.१५ ॥
പ്രാണനെ നൽകുന്നവനേ, അപാനനെ നൽകുന്നവനേ, വ്യാനനെ നൽകുന്നവനേ, തേജസ്സ് നൽകുന്നവനേ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനേ — നിന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് മറ്റുള്ളവരെ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ; പാവകനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്ക് ശിവനായിരിക്കുക.
17.16
अग्निस् तिग्मेन शोचिषा यासद् विश्वं न्य् अत्रिणम् ।
अग्निर् नो वनते रयिम् ॥ १७.१६ ॥
അഗ്നി തന്റെ തീക്ഷ്ണമായ ജ്വാലയാൽ ഭക്ഷിക്കുന്ന രാക്ഷസരെല്ലാവരെയും താഴെ വീഴ്ത്തട്ടെ. അഗ്നി ഞങ്ങൾക്കായി സമ്പത്ത് നേടിത്തരട്ടെ.
17.17
य ऽ इमा विश्वा भुवनानि जुह्वद् ऋषिर् होता न्य् असीदत् पिता नः ।
स ऽ आशिषा द्रविणम् इच्छमानः प्रथमच्छद् अवराꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.१७ ॥
ഈ സർവ്വലോകങ്ങളിലും ഹോമം ചെയ്ത, ഋഷിയും ഹോതാവും ഞങ്ങളുടെ പിതാവുമായവൻ ഉപവിഷ്ടനായി. അവൻ ആശയോടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച്, ആദ്യത്തെ ആവരണമായി താഴ്ന്ന ജീവികളിൽ പ്രവേശിച്ചു.
17.18
किꣳ स्विद् आसीद् अधिष्ठानम् आरम्भणं कतमत् स्वित् कथासीत् ।
यतो भूमिं जनयन् विश्वकर्मा वि द्याम् और्णोन् महिना विश्वचक्षाः ॥ १७.१८ ॥
അടിസ്ഥാനം ഏതായിരുന്നു, ആരംഭസ്ഥാനം ഏതായിരുന്നു, അത് എങ്ങനെയായിരുന്നു? എവിടെനിന്ന് വിശ്വകർമ്മാവ് ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ച്, തന്റെ മഹിമയാൽ ദ്യുലോകത്തെ വിരിച്ചുവോ, ആ സർവദർശി.
17.19
विश्वतश्चक्षुर् उत विश्वतोमुखो विश्वतोबाहुर् उत विश्वतस्पात् ।
सं बाहुभ्यां धमति सं पतत्रैर् द्यावाभूमी जनयन् देव ऽ एकः ॥ १७.१९ ॥
എല്ലായിടത്തും കണ്ണുകളും മുഖവും കൈകളും കാലുകളുമുള്ള ആ ഏകദേവൻ തന്റെ കൈകളാൽ ഊതുന്നു; ചിറകുകളാൽ ദ്യാവാഭൂമികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
17.20
किꣳ स्विद् वनं क ऽ उ स वृक्ष ऽ आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः ।
मनीषिणो मनसा पृच्छतेद् उ तद् यद् अध्यतिष्ठद् भुवनानि धारयन् ॥ १७.२० ॥
ആ വനം ഏതാണ്, ആ വൃക്ഷം ഏതാണ്, അതിൽനിന്ന് ദ്യാവാഭൂമികളെ കൊത്തിയെടുത്തു? മനീഷികളേ, മനസ്സാൽ ചോദിക്കുവിൻ — ലോകങ്ങളെ ധരിച്ച് അവയ്ക്കുമേൽ നിൽക്കുന്നത് ഏതാണ്?
17.21
या ते धामानि परमाणि यावमा या मध्यमा विश्वकर्मन्न् उतेमा ।
शिक्षा सखिभ्यो हविषि स्वधावः स्वयं यजस्व तन्वं वृधानः ॥ १७.२१ ॥
ഹേ വിശ്വകർമൻ! നിന്റെ ഉന്നതവും താഴ്ന്നതും മധ്യമവുമായ ധാമങ്ങൾ ഏതൊക്കെയോ, ഇവയെല്ലാം, ഹേ സ്വധാവൻ, മിത്രങ്ങൾക്ക് ഹവിസ്സിൽ (ഭാഗം) നൽകൂ; നിന്റെ ശരീരം വളർത്തിക്കൊണ്ട് നീതന്നെ യജിക്കൂ.
17.22
विश्वकर्मन् हविषा वावृधानः स्वयं यजस्व पृथिवीम् उत द्याम् ।
मुह्यन्त्व् अन्ये ऽ अभितो सपत्ना ऽ इहास्माकं मघवा सूरिर् अस्तु ॥ १७.२२ ॥
ഹേ വിശ്വകർമൻ! ഹവിസ്സിനാൽ വളർന്നുകൊണ്ട് നീതന്നെ ഭൂമിയെയും ദ്യുലോകത്തെയും യജിക്കൂ; മറ്റ് ശത്രുക്കൾ ചുറ്റിലും മോഹിക്കട്ടെ; ഇവിടെ നമുക്കായി ദാനശീലനായ യജമാനൻ ആകട്ടെ.
17.23
वाचस् पतिं विश्वकर्माणमूतये मनोजुवं वाजे ऽ अद्या हुवेम ।
स नो विश्वानि हवनानि जोषद् विश्वशम्भूर् अवसे साधुकर्मा ॥ १७.२३ ॥
വാക്കുകളുടെ നാഥനും, വിശ്വകർമനുമായ, മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ളവനെ, സംരക്ഷണത്തിനായി, ഇന്ന് ബല-മത്സരത്തിൽ നാം വിളിക്കുന്നു; അവൻ നമ്മുടെ എല്ലാ വിളികളും സ്വീകരിക്കട്ടെ; എല്ലാവർക്കും ക്ഷേമം നൽകുന്നവൻ, സത്കർമി, സഹായത്തിനായി (വരട്ടെ).
17.24
विश्वकर्मन् हविषा वर्धनेन त्रातारम् इन्द्रम् अकृणोर् अवध्यम् ।
तस्मै विशः समनमन्त पूर्वीर् अयम् उग्रो विहव्यो यथासत् ॥ १७.२४ ॥
ഹേ വിശ്വകർമൻ! ഹവിസ്സും വർധനവും കൊണ്ട് രക്ഷകനായ ഇന്ദ്രനെ അവധ്യനാക്കി; അവന്റെ മുന്നിൽ പൂർവ്വജന വിഭാഗങ്ങൾ വണങ്ങി; ഈ ഉഗ്രൻ വിളിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യനാകട്ടെ.
17.25
चक्षुषः पिता मनसा हि धीरो घृतम् एने अजनन् नम्नमाने ।
यदेद् अन्ता ऽ अददृहन्त पूर्व ऽ आद् इद् द्यावापृथिवी ऽ अप्रथेताम् ॥ १७.२५ ॥
കണ്ണിന്റെ പിതാവായ, മനസ്സിനാൽ നിശ്ചയമായും ധീരനായ (പ്രജാപതി), വളയുന്ന ഇവ രണ്ടിലും ഘൃതം ഉണ്ടാക്കി; പൂർവ്വ അറ്റങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് ദ്യാവാപൃഥിവികൾ വിസ്തൃതമായത്.
17.26
विश्वकर्मा विमना ऽ आद् विहाया धाता विधाता परमोत संदृक् ।
तेषाम् इष्टानि सम् इषा मदन्ति यत्रा सप्तऋषीन् पर ऽ एकम् आहुः ॥ १७.२६ ॥
വിശ്വകർമ്മാവ്, വിശാലമനസ്കൻ, പിന്നെ വിഹായാവ്, ധാതാവ്, വിധാതാവ്, പരമൻ, സംദൃക്. അവരുടെ ഇഷ്ടഹവിസ്സുകൾ പ്രേരണയോടെ ഒന്നിച്ച് ആനന്ദിക്കുന്നു; അവിടെ സപ്തർഷികൾക്കപ്പുറം ഒന്നിനെ അവർ പറയുന്നു.
17.27
यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा ।
यो देवानां नामधा ऽ एक ऽ एव तꣳ संप्रश्नं भुवना यन्त्य् अन्या ॥ १७.२७ ॥
നമ്മുടെ പിതാവും ജനിതാവും വിധാതാവും സർവലോകങ്ങളുടെ ധാമങ്ങൾ അറിയുന്നവനും ദേവന്മാരുടെ നാമം നൽകുന്ന ഏകനും ആരോ, അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം ലോകങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
17.28
त ऽ आयजन्त द्रविणꣳ सम् अस्मा ऽ ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना ।
असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्न् इमानि ॥ १७.२८ ॥
ആ പൂർവ ഋഷിമാർ ഇവനായി ധനത്തോടെ യജ്ഞം ചെയ്തു, ഏറെ സ്തുതിക്കുന്നവരെപ്പോലെ; അവ്യക്തവും വ്യക്തവുമായ ലോകത്തിൽ നിലകൊണ്ട് ഈ ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവർ.
17.29
परो दिवा पर ऽ एना पृथिव्या परो देवेभिर् असुरैर् यद् अस्ति ।
कꣳ स्विद् गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त पूर्वे ॥ १७.२९ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിനപ്പുറം, ഈ ഭൂമിക്കപ്പുറം, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും അപ്പുറം ഉള്ളത് എന്ത്? ജലത്തിൽ ആദ്യം ഗർഭം ധരിച്ചത് ആരാണ്, അവിടെ പൂർവദേവന്മാർ കണ്ടത്?
17.30
तम् इद् गर्भं प्रथमं दध्र ऽ आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे ।
अजस्य नाभाव् अध्य् एकम् अर्पितं यस्मिन् विश्वानि भुवनानि तस्थुः ॥ १७.३० ॥
ആ ആദ്യഗർഭത്തെ തന്നെ ജലം ധരിച്ചു, അവിടെ സർവദേവന്മാരും ഒന്നിച്ചുചേർന്നു; അജന്റെ നാഭിയിൽ ഒന്നുമാത്രം അർപ്പിതമായിരിക്കുന്നു, അതിൽ സകല ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
17.31
न तं विदाथ य ऽ इमा जजानान्यद् युष्माकम् अन्तरं बभूव ।
नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप ऽ उक्थशासश् चरन्ति ॥ १७.३१ ॥
ഇവയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചവനെ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; നിങ്ങൾക്കിടയിൽ മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. മഞ്ഞുമൂടിയവരും, പിറുപിറുക്കുന്നവരും, പ്രാണനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവരും, ഉക്ഥ-പാരായണം ചെയ്യുന്നവരും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
17.32
विश्वकर्मा ह्य् अजनिष्ट देव ऽ आद् इद् गन्धर्वो ऽ अभवद् द्वितीयः ।
तृतीयः पिता जनितौषधीनाम् अपां गर्भं व्यदधात् पुरुत्रा ॥ १७.३२ ॥
വിശ്വകർമ്മാവായ ദേവൻ ജനിച്ചു; പിന്നെ രണ്ടാമതായി ഗന്ധർവ്വനായി. മൂന്നാമതായി ഔഷധികളെ ജനിപ്പിച്ച പിതാവായി; ജലത്തിന്റെ ഗർഭത്തെ പലയിടത്തും സ്ഥാപിച്ചു.
17.33
आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश् चर्षणीनाम् ।
संक्रन्दनोऽनिमिष ऽ एकवीरः शतꣳ सेना ऽ अजयत् साकम् इन्द्रः ॥ १७.३३ ॥
വേഗമുള്ളവൻ, മൂർച്ചകൂട്ടപ്പെട്ടവൻ, കാളയെപ്പോലെ ഭയങ്കരൻ, മേഘങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ജനങ്ങളെ ഇളക്കുന്നവൻ, ഗർജ്ജിക്കുന്നവൻ, കണ്ണടയ്ക്കാത്തവൻ, ഏകവീരനായ ഇന്ദ്രൻ നൂറു സേനകളെ ഒരുമിച്ചു ജയിച്ചു.
17.34
संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना ।
तद् इन्द्रेण जयत तत् सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा ॥ १७.३४ ॥
ഗർജ്ജിക്കുന്നവനും, കണ്ണടയ്ക്കാത്തവനും, ജയിക്കുന്നവനും, യുദ്ധനാദം ചെയ്യുന്നവനും, ഇളകാത്തവനും, ധീരനുമായ ഇന്ദ്രനോടുകൂടി അത് ജയിക്കുവിൻ; അത് ഒരുമിച്ചു സഹിക്കുവിൻ. ഹേ നരന്മാരേ, കയ്യിൽ അമ്പുമായി, വൃഷനോടുകൂടി.
17.35
स ऽ इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर् वशी सꣳस्रष्टा स युध ऽ इन्द्रो गणेन ।
सꣳसृष्टजित् सोमपा बाहुशर्ध्य् उग्रधन्वा प्रतिहिताभिर् अस्ता ॥ १७.३५ ॥
അവൻ കയ്യിൽ അമ്പുകളോടും ആവനാഴികളോടും കൂടിയവനാണ്; അവൻ നിയന്ത്രകനും, യുദ്ധങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്; അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്, തന്റെ ഗണത്തോടുകൂടി. ഒന്നിച്ചു വന്നവരെ ജയിക്കുന്നവനും, സോമപാനം ചെയ്യുന്നവനും, ബലമുള്ള ഭുജങ്ങളുള്ളവനും, ഉഗ്രമായ വില്ലുള്ളവനും, തൊടുത്ത അമ്പുകളെ എയ്യുന്നവനുമാണ്.
17.36
बृहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहामित्राँ२ऽ अपबाधमानः ।
प्रभञ्जन्त् सेनाः प्रमृणो युधा जयन्न् अस्माकम् एध्य् अविता रथानाम् ॥ १७.३६ ॥
ഹേ ബൃഹസ്പതേ, രക്ഷോഘ്നനായ നീ രഥത്തോടെ ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുക, ശത്രുക്കളെ അകറ്റിക്കൊണ്ട്. സേനകളെ തകർത്ത് ചതച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ രഥങ്ങളുടെ രക്ഷകനായിരിക്കുക.
17.37
बलविज्ञाय स्थविरः प्रवीरः सहस्वान् वाजी सहमान ऽ उग्रः ।
अभिवीरो ऽ अभिसत्वा सहोजा जैत्रम् इन्द्र रथम् आ तिष्ठ गोवित् ॥ १७.३७ ॥
ബലമറിഞ്ഞവനേ, സ്ഥിരനേ, മഹാവീരനേ, സഹസ്വാനേ, വാജിയേ, ജയിക്കുന്നവനേ, ഉഗ്രനേ, വീരന്മാരെ കീഴടക്കുന്നവനേ, ബലത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, ഇന്ദ്രാ, ജയരഥത്തിൽ കയറുക, ഗോക്കളെ നേടുന്നവനേ.
17.38
गोत्रभिदं गोविदं वज्रबाहुं जयन्तम् अज्म प्रमृणन्तम् ओजसा ।
इमꣳ सजाता ऽ अनु वीरयध्वम् इन्द्रꣳ सखायो ऽ अनु सꣳ रभध्वम् ॥ १७.३८ ॥
ഗോശാലകൾ ഭേദിക്കുന്നവനും, ഗോക്കളെ കണ്ടെത്തുന്നവനും, വജ്രബാഹുവും, ജയിക്കുന്നവനും, യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഓജസ്സോടെ ചതയ്ക്കുന്നവനുമായ ഈ ഇന്ദ്രനെ പിന്തുടരുവിൻ, സഹോദരരേ, വീരത്വത്തോടെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുവിൻ; സുഹൃത്തുക്കളേ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് പരിശ്രമിക്കുവിൻ.
17.39
अभि गोत्राणि सहसा गाहमानो ऽदयो वीरः शतमन्युर् इन्द्रः ।
दुश्च्यवनः पृतनाषाड् अयुध्यो ऽस्माकꣳ सेना अवतु प्र युत्सु ॥ १७.३९ ॥
ബലത്താൽ ഗോശാലകളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവനും, ഭയമില്ലാത്ത വീരനും, നൂറു കോപമുള്ള ഇന്ദ്രനും; കുലുക്കാനാവാത്തവനും, സേനകളെ ജയിക്കുന്നവനും, അജയ്യനുമായ അവൻ യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ സേനകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
17.40
इन्द्र ऽ आसां नेता बृहस्पतिर् दक्षिणा यज्ञः पुर ऽ एतु सोमः ।
देवसेनानाम् अभिभञ्जतीनां जयन्तीनां मरुतो यन्त्व् अग्रम् ॥ १७.४० ॥
ഇന്ദ്രൻ ഇവരുടെ നേതാവാകട്ടെ; ബൃഹസ്പതി, ദക്ഷിണ, യജ്ഞം; സോമൻ മുന്നിൽ നടക്കട്ടെ. ഭേദിച്ചും ജയിച്ചും മുന്നേറുന്ന ദേവസേനകൾക്കു മുന്നിൽ മരുത്തുകൾ പോകട്ടെ.
17.41
इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ ऽ आदित्यानां मरुताꣳ शर्ध ऽ उग्रम् ।
महामनसां भुवनच्यवानां घोषो देवानां जयताम् उद् अस्थात् ॥ १७.४१ ॥
ഇന്ദ്രന്റെയും വൃഷഭനായ വരുണരാജാവിന്റെയും ആദിത്യരുടെയും മരുത്തുകളുടെയും ഉഗ്രസൈന്യം; മഹാമനസ്കരും ലോകത്തെ ഇളക്കുന്നവരുമായ, ജയിക്കുന്ന ദേവതകളുടെ ഘോഷം ഉയർന്നു.
17.42
उद् धर्षय मघवन्न् आयुधान्य् उत् सत्वनां मामकानां मनाꣳसि ।
उद् वृत्रहन् वाजिनां वाजिनान्य् उद् रथानां जयतां यन्तु घोषाः ॥ १७.४२ ॥
ഓ മഘവൻ, ആയുധങ്ങളെ ഉയർത്തുക; എന്റെ വീരന്മാരുടെ മനസ്സുകൾ ഉണരട്ടെ. ഓ വൃത്രഹന്, ശക്തരുടെ ബലവും രഥങ്ങളും ജയിക്കുന്നവരുടെ ഘോഷങ്ങളും ഉയരട്ടെ.
17.43
अस्माकम् इन्द्रः समृतेषु ध्वजेष्व् अस्माकं या ऽ इषवस् ता जयन्तु ।
अस्माकं वीरा ऽ उत्तरे भवन्त्व् अस्माꣳऽ उ देवा ऽ अवता हवेषु ॥ १७.४३ ॥
നമുക്കുവേണ്ടി ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധങ്ങളിൽ കൊടികളിൽ ഇരിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ അമ്പുകൾ ജയിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ വീരന്മാർ ഉന്നതരാകട്ടെ; ദേവന്മാരേ, വിളികളിൽ നമ്മെ രക്ഷിക്കുവിൻ.
17.44
अमीषां चित्तं प्रतिलोभयन्ती गृहाणाङ्गान्य् अप्वे परेहि ।
अभि प्रेहि निर् दह हृत्सु शोकैर् अन्धेनामित्रास् तमसा सचन्ताम् ॥ १७.४४ ॥
അവരുടെ മനസ്സിനെ മയക്കി, അവരുടെ അവയവങ്ങളെ പിടിക്കുക; ഓ അപ്വ, മുന്നോട്ടു വരിക. മുന്നോട്ടു പോകുക, ഹൃദയങ്ങളെ ശോകത്താൽ ദഹിപ്പിക്കുക; ശത്രുക്കൾ അന്ധതയോടും ഇരുളോടും ചേരട്ടെ.
17.45
अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्मसꣳशिते ।
गच्छामित्रान् प्र पद्यस्व मामीषां कं चनोच् छिषः ॥ १७.४५ ॥
അയയ്ക്കപ്പെട്ടവളേ, ദൂരേക്ക് പറക്കുക; ബ്രഹ്മത്താൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ശരവ്യേ. ശത്രുക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ, അവരുടെമേൽ വീഴൂ; അവരിൽ ആരെയും ബാക്കിവെക്കരുത്.
17.46
प्रेता जयता नर ऽ इन्द्रो वः शर्म यच्छतु ।
उग्रा वः सन्तु बाहवो ऽनाधृष्या यथासथ ॥ १७.४६ ॥
മുന്നോട്ടു പോകൂ, മനുഷ്യരേ, ജയിക്കൂ. ഇന്ദ്രൻ നിങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ബാഹുക്കൾ ഉഗ്രമാകട്ടെ; നിങ്ങൾ അജയ്യരായിരിക്കട്ടെ.
17.47
असौ या सेना मरुतः परेषाम् अभ्येति न ऽ ओजसा स्पर्धमाना ।
तां गूहत तमसापव्रतेन यथामी ऽ अन्यो ऽ अन्यं न जानन् ॥ १७.४७ ॥
ഓ മരുത്തുക്കളേ, ശത്രുക്കളുടെ ആ സേന ശക്തിയോടെ മത്സരിച്ച് നമ്മുടെ നേരെ വരുന്നു. അതിനെ ഇരുട്ടുകൊണ്ട് മറയ്ക്കൂ; അവർ പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാതിരിക്കട്ടെ.
17.48
यत्र वाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखाऽइव ।
तन्न ऽ इन्द्रो बृहस्पतिर् अदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ १७.४८ ॥
അമ്പുകൾ യുവാക്കളെപ്പോലെ ഒന്നിച്ചു പതിക്കുന്നിടത്ത്, ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും അദിതിയും നമുക്ക് സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ; എല്ലാ ദിവസവും സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ.
17.49
मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस् त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर् वरीयो वरुणस् ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥ १७.४९ ॥
നിന്റെ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളെ കവചം കൊണ്ട് മറയ്ക്കുന്നു. രാജാവായ സോമൻ അമൃതംകൊണ്ട് നിന്നെ പൊതിയട്ടെ. വരുണൻ നിന്റെ മാറിടം വിശാലമാക്കട്ടെ. ജയിക്കുന്ന നിന്നോടൊപ്പം ദേവന്മാർ ആനന്ദിക്കട്ടെ.
17.50
उद् एनम् उत्तरां नयाग्ने घृतेनाहुत ।
रायस्पोषेण सꣳ सृज प्रजया च बहुं कृधि ॥ १७.५० ॥
ഓ അഗ്നേ, നെയ്യിനാൽ ആഹുതനായി, ഇവനെ ഉയർന്ന ലോകത്തേക്ക് നയിക്കൂ. സമ്പത്തിന്റെ പോഷണത്തോടെ ഇവനെ യോജിപ്പിക്കൂ; സന്താനത്താൽ ഇവനെ വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.
17.51
इन्द्रेमं प्रतरां नय सजातानाम् असद्वशी ।
सम् एनं वर्चसा सृज देवानां भागदा ऽ असत् ॥ १७.५१ ॥
ഓ ഇന്ദ്രാ, ഇവനെ കൂടുതൽ മുന്നോട്ടു നയിക്കൂ. ബന്ധുക്കൾക്കിടയിൽ ഇവൻ അധിപനാകട്ടെ. ഇവനെ തേജസ്സോടെ യോജിപ്പിക്കൂ; ഇവൻ ദേവന്മാരുടെ ഓഹരി അവകാശിയാകട്ടെ.
17.52
यस्य कुर्मो गृहे हविस् तम् अग्ने वर्धया त्वम् ।
तस्मै देवा ऽ अधि ब्रुवन्न् अयं च ब्रह्मणस्पतिः ॥ १७.५२ ॥
അഗ്നേ, ആരുടെ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുന്നുവോ, അവനെ നീ വളർത്തേണമേ. ദേവന്മാർ അവനെക്കുറിച്ച് പറയട്ടെ; ഈ ബ്രഹ്മണസ്പതിയും പറയട്ടെ.
17.53
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो बह्व शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १७.५३ ॥
അഗ്നേ, സകല ദേവന്മാരും നിന്നെ ചിത്തികളോടെ (ഇഷ്ടികകളോടെ) ഉയർത്തട്ടെ. നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറെ ശുഭകരനും സുന്ദരമുഖനും പ്രകാശധനസമൃദ്ധനും ആയിരിക്കേണമേ.
17.54
पञ्च दिशो दैवीर् यज्ञम् अवन्तु देवीर् अपामतिं दुर्मतिं बाधमानाः ।
रायस्पोषे यज्ञपतिम् आभजन्ती रायस्पोषे ऽ अधि यज्ञो ऽ अस्थात् ॥ १७.५४ ॥
അഞ്ച് ദൈവിക ദിക്കുകൾ യജ്ഞത്തെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ജലങ്ങളുടെ ദുർമതിയും ദുർബുദ്ധിയും അകറ്റുന്ന ദേവിമാർ, സമ്പത്തിന്റെ വർധനയിൽ യജ്ഞപതിയെ പങ്കാളിയാക്കി; സമ്പത്തിന്റെ വർധനയിൽ യജ്ഞം സ്ഥിതിചെയ്തു.
17.55
समिद्धे ऽ अग्नाव् अधि मामहान ऽ उक्थपत्र ऽ ईड्यो गृभीतः ।
तप्तं घर्मं परिगृह्यायजन्तोर्जा यद् यज्ञम् अयजन्त देवाः ॥ १७.५५ ॥
അഗ്നി നന്നായി ജ്വലിക്കുമ്പോൾ, ഉക്ഥപാത്രമുള്ള, സ്തുത്യനായ, ഗൃഹീതനായ ആ മഹാനായവൻ മുകളിൽ നിൽക്കട്ടെ. തപ്തമായ ഘർമ്മം സ്വീകരിച്ച്, ബലത്തോടെ ദേവന്മാർ യജ്ഞം ചെയ്തു.
17.56
दैव्याय धर्त्रे जोष्ट्रे देवश्रीः श्रीमनाः शतपयाः ।
परिगृह्य देवा यज्ञम् आयन् देवा देवेभ्यो ऽ अध्वर्यन्तो ऽ अस्थुः ॥ १७.५६ ॥
ദൈവികമായ, ധരിക്കുന്ന, സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന (പാത്രത്തിന്), ദേവശ്രീ, ശ്രീമനസ്, നൂറു ധാരകളുള്ളവൾ. സ്വീകരിച്ച് ദേവന്മാർ യജ്ഞത്തിൽ വന്നു; ദേവന്മാർക്കായി അധ്വര്യുക്കളായി നിന്നു.
17.57
वीतꣳ हविः शमितꣳ शमिता यजध्यै तुरीयो यज्ञो यत्र हव्यम् एति ।
ततो वाका ऽ आशिषो नो जुषन्ताम् ॥ १७.५७ ॥
ഹവിസ്സ് പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; യജമാനൻ അത് പൂർത്തിയാക്കി. നാലാമത്തെ യജ്ഞം ഹവ്യം പോകുന്നിടത്തേക്ക് എത്തുന്നു. അപ്പോൾ വാക്കുകളും ആശീർവാദങ്ങളും നമ്മെ പ്രസാദിപ്പിക്കട്ടെ.
17.58
सूर्यरश्मिर् हरिकेशः पुरस्तात् सविता ज्योतिर् उद् अयाꣳऽ अजस्रम् ।
तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्त् सम्पश्यन् विश्वा भुवनानि गोपाः ॥ १७.५८ ॥
സൂര്യരശ്മി, ഹരികേശൻ, കിഴക്ക്; സവിതാവ് പ്രകാശത്തെ നിരന്തരം ഉയർത്തുന്നു. അവന്റെ പ്രസവത്തിൽ അറിവുള്ള പൂഷാവ് എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും കണ്ട് രക്ഷകനായി നീങ്ങുന്നു.
17.59
विमान ऽ एष दिवो मध्य ऽ आस्त ऽ आपप्रिवान् रोदसी ऽ अन्तरिक्षम् ।
स विश्वाचीर् अभि चष्टे घृताचीर् अन्तरा पूर्वम् अपरं च केतुम् ॥ १७.५९ ॥
ഈ വിമാനൻ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നു; ദ്യാവാപൃഥിവിയെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും നിറയ്ക്കുന്നു. അവൻ എല്ലാ ദിക്കുകളെയും നോക്കുന്നു, ഘൃതാചി ദിക്കുകളിലേക്ക്, കിഴക്കിനും പടിഞ്ഞാറിനും ഇടയിൽ, പ്രകാശചിഹ്നമായി.
17.60
उक्षा समुद्रो ऽ अरुणः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुर् आ विवेश ।
मध्ये दिवो निहितः पृश्निर् अश्मा वि चक्रमे रजसस् पात्य् अन्तौ ॥ १७.६० ॥
കാള, സമുദ്രം, അരുണൻ, സുന്ദരചിറകുള്ള പക്ഷി; പൂർവ്വന്റെ പിതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. സ്വർഗ്ഗമധ്യത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച പൃശ്നി-ശില രജസിന്റെ രണ്ടറ്റങ്ങളെയും കാത്ത് ചുവടുവച്ചു.
17.61
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १७.६१ ॥
എല്ലാ സ്തുതികളും ഇന്ദ്രനെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു; അവൻ സമുദ്രംപോലെ വിശാലൻ; രഥികരിൽ ഏറ്റവും മഹാനായ രഥി, ശക്തികളുടെ യഥാർത്ഥ നാഥൻ, നാഥൻ.
17.62
देवहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् सुम्नहूर् यज्ञ ऽ आ च वक्षत् ।
यक्षद् अग्निर् देवो देवाꣳऽ आ च वक्षत् ॥ १७.६२ ॥
ദേവന്മാരെ വിളിക്കുന്ന യജ്ഞം ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ; സുമ്നത്തെ വിളിക്കുന്ന യജ്ഞം ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ. ദേവനായ അഗ്നി യജിച്ച് ദേവന്മാരെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
17.63
वाजस्य मा प्रसव ऽ उद्ग्राभेणोद् अग्रभीत् ।
अध सपत्नान् इन्द्रो मे निग्राभेणाधराꣳऽ अकः ॥ १७.६३ ॥
ബലത്തിന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ ഉദ്ഗ്രാഭത്താൽ എന്നെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. പിന്നെ ഇന്ദ്രൻ നിഗ്രാഭത്താൽ എന്റെ ശത്രുക്കളെ താഴ്ത്തി.
17.64
उद्ग्राभं च निग्राभं च ब्रह्म देवा ऽ अवीवृधन् ।
अधा सपत्नान् इन्द्राग्नी मे विषूचीनान् व्यस्यताम् ॥ १७.६४ ॥
ഉദ്ഗ്രാഭവും നിഗ്രാഭവും ബ്രഹ്മവും ദേവന്മാർ വളർത്തി. പിന്നെ ഇന്ദ്രാഗ്നികൾ എന്റെ ശത്രുക്കളെ ചിതറിക്കട്ടെ.
17.65
क्रमध्वम् अग्निना नाकम् उख्यꣳ हस्तेषु बिभ्रतः ।
दिवस् पृष्ठꣳ स्वर् गत्वा मिश्रा देवेभिर् आध्वम् ॥ १७.६५ ॥
അഗ്നിയോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കാലടി വയ്ക്കുക; കൈകളിൽ ഉഖ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ട്. ആകാശത്തിന്റെ പുറത്ത് സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തി ദേവന്മാരോടു ചേരുക.
17.66
प्राचीम् अनु प्रदिशं प्रेहि विद्वान् अग्नेर् अग्ने पुरो ऽ अग्निर् भवेह ।
विश्वा ऽ आशा दीद्यानो वि भाह्य् ऊर्जं नो धेहि द्विपदे चतुष्पदे ॥ १७.६६ ॥
കിഴക്കൻ ദിശയെ പിന്തുടർന്ന് ജ്ഞാനിയായി മുന്നോട്ടു പോകുക. ഓ അഗ്നേ, ഇവിടെ അഗ്നി മുന്നിലാകട്ടെ. എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രകാശിച്ച് തിളങ്ങുക; ഞങ്ങളുടെ ദ്വിപദങ്ങൾക്കും ചതുഷ്പദങ്ങൾക്കും ഊർജ്ജം നൽകുക.
17.67
पृथिव्या ऽ अहम् उद् अन्तरिक्षम् आरुहम् अन्तरिक्षाद् दिवम् आरुहम् ।
दिवो नाकस्य पृष्ठात् स्वर् ज्योतिर् अगाम् अहम् ॥ १७.६७ ॥
ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു കയറി; അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്ന് ദ്യുലോകത്തിലേക്കു കയറി. നാകത്തിന്റെ പുറത്തുനിന്ന് സ്വർഗ്ഗജ്യോതിസ്സിൽ ഞാൻ എത്തി.
17.68
स्वर् यन्तो नापेक्षन्त ऽ आ द्याꣳ रोहन्ति रोदसी ।
यज्ञं ये विश्वतोधारꣳ सुविद्वाꣳसो वितेनिरे ॥ १७.६८ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ മടിക്കുന്നില്ല; അവർ ദ്യുലോകത്തിലേക്കു കയറുന്നു, ഇരുലോകങ്ങളും കയറുന്നു. എല്ലായിടത്തും താങ്ങുന്ന യജ്ഞത്തെ നന്നായി അറിയുന്നവർ അതു വിരിച്ചു.
17.69
अग्ने प्रेहि प्रथमो देवयतां चक्षुर् देवानाम् उत मर्त्यानाम् ।
इयक्षमाणा भृगुभिः सजोषाः स्वर् यन्तु यजमानाः स्वस्ति ॥ १७.६९ ॥
അഗ്നേ, മുന്നോട്ടു പോകൂ; ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരിൽ പ്രഥമനായി, ദേവന്മാർക്കും മർത്യർക്കും കണ്ണായി. യജിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന യജമാനന്മാർ ഭൃഗുക്കളോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചു ക്ഷേമത്തോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകട്ടെ.
17.70
नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १७.७० ॥
ഒരേ മനസ്സുള്ള വ്യത്യസ്തരൂപങ്ങളായ രാത്രിയും ഉഷസ്സും ഒരേ ശിശുവിനെ ഊട്ടുന്നു. ദ്യാവാക്ഷാമങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വർണ്ണനിറമുള്ളവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; ധനദാതാക്കളായ ദേവന്മാർ അഗ്നിയെ ധരിച്ചു.
17.71
अग्ने सहस्राक्ष शतमूर्धञ् छतं ते प्राणाः सहस्रं व्यानाः ।
त्वꣳ साहस्रस्य राय ऽ ईशिषे तस्मै ते विधेम वाजाय स्वाहा ॥ १७.७१ ॥
അഗ്നേ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ, നൂറു തലയുള്ളവനേ! നിന്റെ നൂറു പ്രാണന്മാർ, ആയിരം വ്യാനന്മാർ. ആയിരമിരട്ടി ധനത്തിന്റെ ഈശ്വരൻ നീ; ആ നിനക്കു ബലത്തിനായി ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു, സ്വാഹാ.
17.72
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् पृष्ठे पृथिव्याः सीद ।
भासान्तरिक्षम् आ पृण ज्योतिषा दिवम् उत् तभान तेजसा दिश ऽ उद् दृꣳह ॥ १७.७२ ॥
നീ ചിറകുള്ള ഗരുഡനാകുന്നു; ഭൂമിയുടെ പുറത്ത് ഇരിക്കുക. പ്രകാശത്താൽ അന്തരീക്ഷം നിറയ്ക്കുക, ജ്യോതിസ്സിനാൽ ആകാശത്തെ താങ്ങുക, തേജസ്സിനാൽ ദിക്കുകളെ ഉറപ്പിക്കുക.
17.73
आजुह्वानः सुप्रतीकः पुरस्ताद् अग्ने योनिम् आ सीद साधुया ।
अस्मिन्त्सधस्थे ऽ अध्य् उत्तरस्मिन् विश्वे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १७.७३ ॥
വിളിക്കപ്പെട്ടവനും സുന്ദരമുഖനുമായ അഗ്നേ, കിഴക്കുനിന്ന് നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് നന്നായി ഇരിക്കുക. ഈ ഉന്നത ആസനത്തിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും യജമാനനും ഇരിക്കട്ടെ.
17.74
तꣳ सवितुर् वरेण्यस्य चित्राम् आहं वृणे सुमतिं विश्वजन्याम् ।
याम् अस्य कण्वो अदुहत् प्रपीनाꣳ सहस्रधारां पयसा महीं गाम् ॥ १७.७४ ॥
ആ വരേണ്യനായ സവിതാവിന്റെ അദ്ഭുതകരവും വിശ്വജനങ്ങൾക്കുള്ളതുമായ സുമതിയെ ഞാൻ വരിക്കുന്നു; നിറഞ്ഞ അകിടുള്ള, ആയിരം ധാരകളുള്ള മഹത്തായ ഈ പശുവിൽനിന്ന് കണ്വൻ പാൽ കറന്നു.
17.75
विधेम ते परमे जन्मन्न् अग्ने विधेम स्तोमैर् अवरे सधस्थे ।
यस्माद् योनेर् उदारिथा यजे तं प्र त्वे हवीꣳषि जुहुरे समिद्धे ॥ १७.७५ ॥
അഗ്നേ, നിന്റെ പരമജന്മസ്ഥാനത്ത് നിന്നെ ആരാധിക്കാം; അവരസ്ഥാനത്ത് സ്തോത്രങ്ങളാൽ ആരാധിക്കാം. ഏത് ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തുനിന്ന് നീ ഉയർന്നുവോ അതിനെത്തന്നെ യജിക്കാം; ജ്വലിക്കുന്ന നിന്നിൽ ഹവിസ്സുകൾ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
17.76
प्रेद्धो ऽ अग्ने दीदिहि पुरो नो ऽजस्रया सूर्म्या यविष्ठ ।
त्वाꣳ शश्वन्त ऽ उप यन्ति वाजाः ॥ १७.७६ ॥
അഗ്നേ, ജ്വലിച്ച് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ അക്ഷയമായ ജ്വാലയോടെ പ്രകാശിക്കുക, ഹേ യവിഷ്ഠാ. അനേകം വാജങ്ങൾ (ബലം, സമ്മാനം) നിന്നെ സദാ സമീപിക്കുന്നു.
17.77
अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १७.७७ ॥
അഗ്നേ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ കുതിരയെപ്പോലെ (ബലവാനാക്കുന്നു); ശുഭവും ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുന്നതുമായ യജ്ഞശക്തിപോലെ. നിന്റെ സ്തുതികളാൽ ഞങ്ങൾ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കട്ടെ.
17.78
चित्तिं जुहोमि मनसा घृतेन यथा देवा ऽ इहागमन् वीतिहोत्रा ऽ ऋतावृधः ।
पत्ये विश्वस्य भूमनो जुहोमि विश्वकर्मणे विश्वाहादाभ्यꣳ हवि ॥ १७.७८ ॥
മനസ്സോടെ നെയ്യാൽ ചിത്തിയിൽ (വേദിയിലെ അഗ്നിയിൽ) ആഹുതി നൽകുന്നു; മുൻപ് ആഹുതി സ്വീകരിച്ച് ഋതം വളർത്തിയ ദേവന്മാർ ഇവിടെ വന്നതുപോലെ. എല്ലാറ്റിന്റെയും നാഥനായ വിശ്വകർമ്മാവിന് എന്നും വഞ്ചിതമല്ലാത്ത ഹവിസ് സമർപ്പിക്കുന്നു.
17.79
सप्त ते ऽ अग्ने समिधः सप्त जिह्वाः सप्त ऽ ऋषयः सप्त धाम प्रियाणि ।
सप्त होत्राः सप्तधा त्वा यजन्ति सप्त योनीर् आ पृणस्व घृतेन स्वाहा ॥ १७.७९ ॥
അഗ്നേ, നിനക്ക് ഏഴ് സമിധകൾ, ഏഴ് നാവുകൾ, ഏഴ് ഋഷികൾ, ഏഴ് പ്രിയ ധാമങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഏഴ് ഹോതാക്കൾ നിന്നെ ഏഴു വിധത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു. ഏഴ് യോനികളെ നെയ്യാൽ നിറയ്ക്കുക. സ്വാഹാ.
17.80
शुक्रज्योतिश् च चित्रज्योतिश् च सत्यज्योतिश् च ज्योतिष्माꣳश् च ।
शुक्रश् च ऽ ऋतपाश् चात्यꣳहाः ॥ १७.८० ॥
ശുക്രജ്യോതി, ചിത്രജ്യോതി, സത്യജ്യോതി, ജ്യോതിഷ്മാൻ, ശുക്രൻ, ഋതപാ, അത്യംഹാ (കഷ്ടം കടന്നവൻ) എന്ന അഗ്നിരൂപങ്ങൾ.
17.81
ईदृङ् चान्यदृङ् च सदृङ् च प्रतिसदृङ् च ।
मितश् च संमितश् च सभराः ॥ १७.८१ ॥
ഈദൃക്, അന്യദൃക്, സദൃക്, പ്രതിസദൃക്, മിതൻ, സംമിതൻ, സഭരൻ (എല്ലാം വഹിക്കുന്നവൻ) എന്ന അഗ്നിരൂപങ്ങൾ.
17.82
ऋतश् च सत्यश् च ध्रुवश् च धरुणश् च ।
धर्ता च विधर्ता च विधारयः ॥ १७.८२ ॥
ഋതൻ, സത്യൻ, ധ്രുവൻ, ധരുണൻ, ധർത്താ, വിധർത്താ, വിധാരയൻ എന്ന അഗ്നിരൂപങ്ങൾ.
17.83
ऋतजिच् च सत्यजिच् च सेनजिच् च सुषेणश् च ।
अन्तिमित्रश् च दूरेऽअमित्रश् च गणः ॥ १७.८३ ॥
ഋതജിത്, സത്യജിത്, സേനജിത്, സുഷേണൻ, അന്തിമിത്രൻ, ദൂരേഽമിത്രൻ, ഗണൻ.
17.84
ईदृक्षास ऽ एतादृक्षास ऽ ऊ षु णः सदृक्षासः प्रतिसदृक्षास ऽ एतन ।
मितासश् च संमितासो नो ऽ अद्य सभरसो मरुतो यज्ञे ऽ अस्मिन् ॥ १७.८४ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ളവരേ, ഇതുപോലുള്ളവരേ, ഞങ്ങൾക്ക് തുല്യരൂപരേ, വരിക. മിതരേ, സംമിതരേ, ഇന്ന് ഈ യജ്ഞത്തിൽ സഭര മരുത്തുക്കളേ.
17.85
स्वतवाꣳश् च प्रघासी च सांतपनश् च गृहमेधी च ।
क्रीडी च शाकी चोज्जेषी ॥ १७.८५ ॥
സ്വതവാൻ, പ്രഘാസീ, സാന്തപനൻ, ഗൃഹമേധീ, ക്രീഡീ, ശാകീ, ഉജ്ജേഷീ.
17.86
उग्रश् च भीमश् च ध्वान्तश् च धुनिश् च ।
सासह्वाꣳश् चाभियुग्वा च विक्षिपः स्वाहा ।
इन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् यथेन्द्रं दैवीर् विशो मरुतो ऽनुवर्त्मानो ऽभवन् ।
एवम् इमं यजमानं दैवीश् च विशो मानुषीश् चानुवर्त्मानो भवन्तु ॥ १७.८६ ॥
ഉഗ്രൻ, ഭീമൻ, ധ്വാന്തൻ, ധുനി, സാസഹ്വാൻ, അഭിയുക്‌ അഥവാ വിക്ഷിപൻ, സ്വാഹാ. ഇന്ദ്രനെ ദൈവവിശുകളും മരുത്തുക്കളും അനുസരിച്ചവരായതുപോലെ, ഇന്ദ്രനെ ദൈവവിശുകളും മരുത്തുക്കളും അനുസരിച്ചവരായി. അതുപോലെ ഈ യജമാനനെ ദൈവവിശുകളും മാനുഷവിശുകളും അനുസരിക്കട്ടെ.
17.87
इमꣳ स्तनमूर्जस्वन्तं धयापां प्रपीनम् अग्ने सरिरस्य मध्ये ।
उत्सं जुषस्व मधुमन्तम् अर्वन्त् समुद्रियꣳ सदनम् आ विशस्व ॥ १७.८७ ॥
അഗ്നേ, സമുദ്രമധ്യത്തിലുള്ള ഈ പോഷകവും ജലം നിറഞ്ഞതുമായ മുലയെ നുകരുക. മധുരവും വേഗവുമുള്ള ഉറവ സ്വീകരിക്കുക. സമുദ്രാസനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക.
17.88
घृतं मिमिक्षे घृतम् अस्य योनिर् घृते श्रितो घृतम् व् अस्य धाम ।
अनुष्वधम् आ वह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षि हव्यम् ॥ १७.८८ ॥
നെയ്യ് തളിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതിന്റെ ഉറവിടം നെയ്യ്, ഇത് നെയ്യിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു, ഇതിന്റെ ആവാസം നെയ്യ്. വൃഷഭാ, ക്രമപ്രകാരം ഹവിസ്സ് കൊണ്ടുവരിക, സന്തുഷ്ടനാകുക, സ്വാഹാകൃതമായ ഹവ്യം വഹിക്കുക.
17.89
समुद्राद् ऊर्मिर् मधुमाꣳऽ उद् आरद् उपाꣳशुना सम् अमृतत्वम् आनट् ।
घृतस्य नाम गुह्यं यद् अस्ति जिह्वा देवानाम् अमृतस्य नाभिः ॥ १७.८९ ॥
സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് മധുരമായ തിര ഉയരുന്നു; ഉപാംശുവോടുകൂടി അത് അമൃതത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. നെയ്യിന്റെ രഹസ്യനാമം ദേവന്മാരുടെ നാവും അമൃതത്തിന്റെ നാഭിയുമാണ്.
17.90
वयं नाम प्र ब्रवामा घृतस्यास्मिन् यज्ञे धारयामा नमोभिः ।
उप ब्रह्मा शृणवच् छस्यमानं चतुःशृङ्गो ऽवमीद् गौर एतत् ॥ १७.९० ॥
നെയ്യിന്റെ നാമം നാം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; ഈ യജ്ഞത്തിൽ നമസ്കാരങ്ങളോടെ അതിനെ ധരിക്കുന്നു. ചൊല്ലപ്പെടുന്ന മന്ത്രം ബ്രഹ്മാവ് അടുത്ത് കേൾക്കട്ടെ; നാലുകൊമ്പുള്ള മഞ്ഞനിറമുള്ള കാള ഇതിനെ മുഴക്കുന്നു.
17.91
चत्वारि शृङ्गा त्रयो ऽ अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्त हस्तासो ऽ अस्य ।
त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महो देवो मर्त्याꣳ ऽ आ विवेश ॥ १७.९१ ॥
ഇതിന് നാല് കൊമ്പുകൾ, മൂന്ന് കാലുകൾ, രണ്ട് തലകൾ, ഏഴ് കൈകൾ. മൂന്നുവിധത്തിൽ ബന്ധിതനായ കാള മുഴങ്ങുന്നു; മഹാദേവൻ മർത്യരിൽ പ്രവേശിച്ചു.
17.92
त्रिधा हितं पणिभिर् गुह्यमानं गवि देवासो घृतम् अन्व् अविन्दन् ।
इन्द्र ऽ एकꣳ सूर्य ऽ एकं जजान वेनाद् एकꣳ स्वधया निष्टतक्षुः ॥ १७.९२ ॥
മൂന്നു വിധത്തിൽ വെച്ചതും പണികൾ ഒളിപ്പിച്ചതുമായ നെയ്യ് ദേവന്മാർ പശുവിൽ കണ്ടെത്തി. ഇന്ദ്രൻ ഒന്നിനെയും സൂര്യൻ ഒന്നിനെയും ജനിപ്പിച്ചു; വേനനിൽ നിന്ന് ഒന്നും സ്വധയാൽ ഒന്നും അവർ രൂപപ്പെടുത്തി.
17.93
एता ऽअर्षन्ति हृद्यात् समुद्राच् छतव्रजा रिपुणा नावचक्षे ।
घृतस्य धारा ऽ अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्य ऽ आसाम् ॥ १७.९३ ॥
ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും സമുദ്രത്തിൽ നിന്നും നൂറുവഴികളിൽ ഒഴുകുന്ന ഇവ ശത്രുവിന് കാണാനാവാത്തവ. നെയ്യിന്റെ ധാരകൾ ഞാൻ കാണുന്നു; ഇവയുടെ നടുവിൽ സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള വേതസ് ഉണ്ട്.
17.94
सम्यक् स्रवन्ति सरितो न धेना ऽ अन्तर् हृदा मनसा पूयमानाः ।
एते ऽ अर्षन्त्य् ऊर्मयो घृतस्य मृगा ऽइव क्षिपणोर् ईषमाणाः ॥ १७.९४ ॥
നദികൾ പോലെ ധാരകൾ നന്നായി ഒഴുകുന്നു, ഹൃദയത്തിലും മനസ്സിലും ശുദ്ധമാകുന്നവ. ഈ നെയ്യിന്റെ തിരമാലകൾ ഒഴുകുന്നു, വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന മാനുകളെപ്പോലെ.
17.95
सिन्धोर् इव प्राध्वने शूघनासो वातप्रमियः पतयन्ति यह्वाः ।
घृतस्य धारा ऽ अरुषो न वाजी काष्ठा भिन्दन्न् ऊर्मिभिः पिन्वमानः ॥ १७.९५ ॥
നദിപോലെ ദൂരപാതയിൽ വേഗമുള്ള മൂക്കുള്ളവർ, കാറ്റാൽ തള്ളപ്പെട്ട്, മഹാവേഗത്തിൽ പറക്കുന്നു. നെയ്യിന്റെ ധാര ചുവന്ന കുതിരപോലെ, തിരമാലകളാൽ വിറകുകൾ പിളർന്ന്, വളരുന്നു.
17.96
अभि प्रवन्त समनेव योषाः कल्याण्यः स्मयमानासो ऽ अग्निम् ।
घृतस्य धाराः समिधो नसन्त ता जुषाणो हर्यति जातवेदाः ॥ १७.९६ ॥
സ്ത്രീകൾ ഒന്നിച്ചു പോകുന്നതുപോലെ, മംഗളകരരായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, അഗ്നിയിലേക്ക് അവ ഒഴുകുന്നു. നെയ്യിന്റെ ധാരകൾ സമിധകളിൽ എത്തുന്നു; അവയെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ച് ജാതവേദസ് ആനന്ദിക്കുന്നു.
17.97
कन्या ऽइव वहतुम् एतवा ऽ उ ऽ अञ्ज्य् अञ्जाना ऽ अभि चाकशीमि ।
यत्र सोमः सूयते यत्र यज्ञो घृतस्य धारा ऽ अभि तत् पवन्ते ॥ १७.९७ ॥
വിവാഹയാത്രയ്ക്കു പോകുന്ന കന്യകയെപ്പോലെ, അഭ്യഞ്ജിതനായി ഞാൻ അതിനെ നോക്കുന്നു. സോമം പിഴിയുന്നിടത്തും യജ്ഞം നടക്കുന്നിടത്തും നെയ്യിന്റെ ധാരകൾ അതിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
17.98
अभ्य् अर्षत सुष्टुतिं गव्यम् आजिम् अस्मासु भद्रा द्रविणानि धत्त ।
इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस्य धारा मधुमत् पवन्ते ॥ १७.९८ ॥
നല്ല സ്തുതിയിലേക്ക് പായുവിൻ, പശുധനത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിലേക്ക്. ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭധനങ്ങൾ നൽകുവിൻ. ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ ഈ യജ്ഞത്തെ നയിക്കുവിൻ; നെയ്യിന്റെ മധുരധാരകൾ ഒഴുകുന്നു.
17.99
धामन् ते विश्वं भुवनम् अधि श्रितम् अन्तः समुद्रे हृद्यन्तर् आयुषि ।
अपाम् अनीके समिथे य ऽ आभृतस् तम् अश्याम मधुमन्तं त ऽ ऊर्मिम् ॥ १७.९९ ॥
നിന്റെ ധാമത്തിൽ സകല ലോകങ്ങളും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, ആയുസ്സിൽ. ജലങ്ങളുടെ സന്നിധിയിൽ, സഭയിൽ, കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടവനെയും, നിന്റെ മധുരതരംഗത്തെയും ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ.