Yajurveda · Adhyāya 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.१ ॥
Brilló con esplendor dorado sobre la vasta tierra, resplandeciente para la gloria, de vida invencible. Cuando el cielo de buena simiente lo engendró, Agni se volvió inmortal por sus fuerzas vitales.
12.2
नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १२.२ ॥
La noche y la aurora, de un mismo pensar aunque de formas distintas, alimentan juntas a un solo niño. Entre el cielo y la tierra resplandece el dorado; los dioses, dadores de riqueza, sostienen a Agni.
12.3
विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद् भद्रं द्विपदे चतुष्पदे ।
वि नाकम् अख्यत् सविता वरेण्योऽनु प्रयाणम् उषसो वि राजति ॥ १२.३ ॥
El vidente Savitṛ asume todas las formas; ha impulsado la bendición para el bípedo y el cuadrúpedo. El venerable Savitṛ reveló el reino celeste; resplandece tras el curso de la Aurora.
12.4
सुपर्णोऽसि गरुत्माꣳस् त्रिवृत् ते शिरो गायत्रं चक्षुर् बृहद्रथन्तरे पक्षौ ।
स्तोम ऽ आत्मा छन्दाꣳस्य् अङ्गानि यजूꣳषि नाम ।
साम ते तनूर् वामदेव्यं यज्ञायज्ञियं पुच्छं धिष्ण्याः शफाः ।
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् दिवं गच्छ स्वः पत ॥ १२.४ ॥
Eres el de bello plumaje, el alado; lo triple es tu cabeza, la Gāyatrī tu ojo, el Bṛhat y el Rathantara tus alas. El elogio es tu alma, los metros tus miembros, las fórmulas tus nombres. El canto es tu cuerpo, el Vāmadevya y el Yajñāyajñiya tu cola, los lugares dhiṣṇya tus cascos. Eres el de bello plumaje, el alado; ve al cielo, vuela al mundo celeste.
12.5
विष्णोः क्रमोऽसि सपत्नहा गायत्रं छन्द ऽ आ रोह पृथिवीम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अभिमातिहा त्रैष्टुभं छन्द ऽ आ रोहान्तरिक्षम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अरातीयतो हन्ता जागतं छन्द ऽ आ रोह दिवम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽसि शत्रूयतो हन्ताऽऽनुष्टुभं छन्द ऽ आ रोह दिशोऽनु वि क्रमस्व ॥ १२.५ ॥
Eres el paso de Viṣṇu, matador de rivales. Asciende al metro Gāyatrī; avanza sobre la tierra. Eres el paso de Viṣṇu, matador de los arrogantes. Asciende al metro Triṣṭubh; avanza sobre el espacio intermedio. Eres el paso de Viṣṇu, matador de los hostiles. Asciende al metro Jagatī; avanza sobre el cielo. Eres el paso de Viṣṇu, matador del enemigo. Asciende al metro Anuṣṭubh; avanza sobre las direcciones.
12.6
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धोऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.६ ॥
Agni rugió como el cielo que truena, lamiendo las plantas de la tierra y ungiéndolas. Nacido de inmediato, encendido, se manifestó; con su luz resplandece entre el cielo y la tierra.
12.7
अग्नेऽभ्यावर्तिन्न् अभि मा नि वर्तस्वायुषा वर्चसा प्रजया धनेन ।
सन्या मेधया रय्या पोषेण ॥ १२.७ ॥
¡Oh Agni, vuélvete hacia mí y devuélveme a mí; con larga vida, esplendor, descendencia y riqueza; con provecho, inteligencia, riquezas y sustento.
12.8
अग्ने ऽ अङ्गिरः शतं ते सन्त्वावृतः सहस्रं त ऽ उपावृतः ।
अधा पोषस्य पोषेण पुनर् नो नष्टम् आ कृधि पुनर् नो रयिम् आ कृधि ॥ १२.८ ॥
¡Oh Agni, oh Aṅgiras! Que haya cien y mil caminos de retorno para ti. Entonces, con el alimento del alimento, devuélvenos lo perdido; trae de nuevo la riqueza para nosotros.
12.9
पुनर् ऊर्जा नि वर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.९ ॥
Vuelve de nuevo con vigor; oh Agni, vuelve de nuevo con refresco y vida. Protégenos de nuevo de la aflicción.
12.10
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.१० ॥
Vuelve junto con la riqueza; oh Agni, llénanos con el caudal. Con el caudal que nutre a todos, llénanos por todos lados.
12.11
आ त्वाहार्षम् अन्तर् अभूर् ध्रुवस् तिष्ठाविचाचलिः ।
विशस् त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद् राष्ट्रम् अधि भ्रशत् ॥ १२.११ ॥
Te he traído; te has vuelto firme en el medio. Permanece firme e inmóvil. Que todos los pueblos te deseen; que el reino no decaiga por ti.
12.12
उद् उत्तमं वरुण पाशम् अस्मद् अवाधमं वि मध्यमꣳ श्रथाय ।
अथा वयम् आदित्य व्रते तवानागसो ऽ अदितये स्याम ॥ १२.१२ ॥
Oh Varuṇa, afloja de nosotros el lazo más alto, el más bajo y el del medio. Entonces, oh Āditya, que seamos sin culpa en tu voto y pertenezcamos a Aditi.
12.13
अग्रे बृहन्न् उषसामूर्ध्वो ऽ अस्थान् निर्जगन्वान् तमसो ज्योतिषागात् ।
अग्निर् भानुना रुशता स्वङ्ग ऽ आ जातो विश्वा सद्मान्य् अप्राः ॥ १२.१३ ॥
Ante las auroras, el gran Agni se alzó erguido; habiendo salido de la oscuridad, llegó con luz. Agni de hermosos miembros, nacido con resplandor brillante, llena todas las moradas.
12.14
हꣳसः शुचिषद् वसुर् अन्तरिक्षसद् होता वेदिषद् अतिथिर् दुरोणसत् ।
नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऽ ऋतजा अद्रिजा ऽ ऋतम् बृहत् ॥ १२.१४ ॥
Cisne, sentado en la pureza, el brillante, sentado en la atmósfera, el sacerdote, sentado en el altar, el huésped, sentado en la casa, sentado entre los hombres, sentado en el lugar escogido, sentado en el orden cósmico, sentado en el cielo, nacido de las aguas, nacido de las vacas, nacido del orden cósmico, nacido de la piedra, el vasto ṛta.
12.15
सीद त्वं मातुर् अस्या ऽ उपस्थे विश्वान्य् अग्ने वयुनानि विद्वान् ।
मैनां तपसा मार्चिषाऽभिशोचीर् अन्तर् अस्याꣳ शुक्रज्योतिर् वि भाहि ॥ १२.१५ ॥
Oh Agni, siéntate en el regazo de esta madre, conociendo todas las sabidurías. No la quemes con calor ni con llama; dentro de ella resplandece con luz brillante.
12.16
अन्तर् अग्ने रुचा त्वम् उखायाः सदने स्वे ।
तस्यास् त्वꣳ हरसा तपन् जातवेदः शिवो भव ॥ १२.१६ ॥
Oh Agni, dentro de tu propio asiento, la vasija de fuego, resplandece con luz. Oh Jātavedas, ardiendo con su calor, sé auspicioso.
12.17
शिवो भूत्वा मह्यम् अग्नेऽ अथो सीद शिवस् त्वम् ।
शिवः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.१७ ॥
Oh Agni, hazte auspicioso para mí y siéntate. Siendo auspicioso, haciendo auspiciosas todas las direcciones, siéntate aquí en tu propio lugar.
12.18
दिवस् परि प्रथमं जज्ञे ऽ अग्निर् अस्माद् द्वितीयं परि जातवेदाः ।
तृतीयम् अप्सु नृमणा ऽ अजस्रम् इन्धान ऽ एनं जरते स्वाधीः ॥ १२.१८ ॥
El primer Agni nació del cielo; el segundo de él, Jātavedas. El tercero en las aguas, deleitando a los hombres, encendido sin cesar; el de buen pensamiento lo alaba.
12.19
विद्मा ते ऽ अग्ने त्रेधा त्रयाणि विद्मा ते धाम विभृता पुरुत्रा ।
विद्मा ते नाम परमं गुहा यद् विद्मा तम् उत्सं यत ऽ आजगन्थ ॥ १२.१९ ॥
Oh Agni, te conocemos de tres maneras; conocemos tus tres moradas, dispersas en muchos lugares. Conocemos tu nombre supremo, oculto. Conocemos la fuente de la que has venido.
12.20
समुद्रे त्वा नृमणा ऽ अप्स्व् अन्तर् नृचक्षा ऽ ईधे दिवो अग्न ऽ ऊधन् ।
तृतीये त्वा रजसि तस्थिवाꣳसम् अपाम् उपस्थे महिषा ऽ अवर्धन् ॥ १२.२० ॥
En el océano, dentro de las aguas, los nṛmaṇā, que observan a los hombres, te encendieron, oh Agni, en la ubre del cielo. A ti, que estás en el tercer reino, te fortalecieron los poderosos en el regazo de las aguas.
12.21
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.२१ ॥
Agni rugió como el cielo que truena. Lamiendo las enredaderas de la tierra y ungiéndolas, nacido al instante y encendido, mira a ambos mundos con su luz y brilla en su interior.
12.22
श्रीणाम् उदारो धरुणो रयीणां मनीषाणां प्रार्पणः सोमगोपाः ।
वसुः सूनुः सहसो ऽ अप्सु राजा वि भात्य् अग्र ऽ उषसाम् इधानः ॥ १२.२२ ॥
Generoso entre los esplendores, sostén de los tesoros, dador de pensamientos, guardián de Soma, el brillante, hijo de la fuerza, rey en las aguas; resplandece, encendido ante las auroras.
12.23
विश्वस्य केतुर् भुवनस्य गर्भऽ आ रोदसी ऽ अपृणाज् जायमानः ।
वीडुं चिद् अद्रिम् अभिनत् परायञ् जना यद् अग्निम् अयजन्त पञ्च ॥ १२.२३ ॥
El estandarte de todo, Agni, al nacer en el seno del mundo, llenó los dos mundos. Cuando los cinco pueblos sacrificaron a Agni, avanzando partieron incluso la piedra firme.
12.24
उशिक् पावको अरतिः सुमेधा मर्त्येष्व् अग्निर् अमृतो नि धायि ।
इयर्ति धूमम् अरुषं भरिभ्रद् उच् छुक्रेण शोचिषा द्याम् इनक्षन् ॥ १२.२४ ॥
Anhelante, purificador, veloz, de buena sabiduría, el inmortal Agni ha sido colocado entre los mortales. Llevando humo rojizo, alcanzando el cielo con llama brillante, avanza.
12.25
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.२५ ॥
Dorado y visible, brilló sobre la tierra amplia; resplandeciendo por una vida invencible y esplendor, Agni se hizo inmortal con vigor, cuando el cielo de buena semilla lo engendró.
12.26
यस् ते अद्य कृणवद् भद्रशोचेऽपूपं देव घृतवन्तम् अग्ने ।
प्र तं नय प्रतरं वस्यो ऽ अच्छाभि सुम्नं देवभक्तं यविष्ठ ॥ १२.२६ ॥
¡Oh Agni de llama auspiciosa, oh dios, el más joven! Quien hoy te prepara una torta rica en mantequilla clarificada, condúcelo adelante hacia mayor riqueza, hacia el favor compartido por los dioses.
12.27
आ तं भज सौश्रवसेष्व् अग्न ऽ उक्थ ऽ उक्थ ऽ आ भज शस्यमाने ।
प्रियः सूर्ये प्रियो ऽ अग्ना भवात्य् उज् जातेन भिनदद् उज् जनित्वैः ॥ १२.२७ ॥
¡Oh Agni, concédele parte en los dones famosos; en cada recitación de alabanza, concédele una porción. Se vuelve querido del sol, querido junto con Agni; nacido al nacer, se alza, rompiendo por generación.
12.28
त्वाम् अग्ने यजमाना ऽ अनु द्यून् विश्वा वसु दधिरे वार्याणि ।
त्वया सह द्रविणम् इच्छमाना व्रजं गोमन्तम् उशिजो वि वव्रुः ॥ १२.२८ ॥
Oh Agni, los sacrificadores día tras día colocan bajo tu cuidado todos los tesoros y bienes deseables. Deseando la riqueza junto contigo, los sacerdotes ávidos abren el redil lleno de vacas.
12.29
अस्ताव्य् अग्निर् नराꣳ सुशेवो वैश्वानर ऽ ऋषिभिः सोमगोपाः ।
अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिम् अस्मे सुवीरम् ॥ १२.२९ ॥
Agni Vaiśvānara, benévolo con los hombres y guardián de Soma, ha sido alabado por los videntes. Sin odio invoquemos al cielo y la tierra. Oh dioses, concédennos riqueza rica en hijos valientes.
12.30
समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ १२.३० ॥
Sirve a Agni con leños de combustible; despierta al huésped Agni con mantequilla clarificada. Ofrece aquí las ofrendas en él.
12.31
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो भव शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १२.३१ ॥
Oh Agni, que todos los dioses te eleven con sus mentes. Sé propicio para nosotros, de hermoso semblante y rico en brillante riqueza.
12.32
प्रेद् अग्ने ज्योतिष्मान् याहि शिवेभिर् अर्चिभिष् ट्वम् ।
बृहद्भिर् भानुभिर् भासन् मा हिꣳसीस् तन्वा प्रजाः ॥ १२.३२ ॥
Oh Agni, avanza luminoso con tus llamas propicias. Brillando con grandes rayos, no dañes a las criaturas con tu cuerpo, es decir, tu llama.
12.33
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.३३ ॥
Que Agni ruja como el cielo que truena, lamiendo y ungiendo las plantas de la tierra. Nacido al instante y encendido, resplandece con su luz, iluminando ambos mundos desde dentro.
12.34
प्र-प्रायम् अग्निर् भरतस्य शृण्वे वि यत् सूर्यो न रोचते बृहद् भाः ।
अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थउ दीदाय दैव्यो ऽ अतिथिः शिवो नः ॥ १२.३४ ॥
Este Agni es célebre una y otra vez en el linaje de Bharata, cuando brilla con gran luz como el sol. Quien se mantiene junto a Pūru en las batallas, el huésped divino, resplandece para nosotros como un benefactor.
12.35
आपो देवीः प्रति गृभ्णीत भस्मैतत् स्योने कृणुध्वꣳ सुरभा ऽ उ लोके ।
तस्मै नमन्तां जनयः सुपत्नीर् मातेव पुत्रं बिभृताप्स्व् एनत् ॥ १२.३५ ॥
Oh aguas divinas, recibid esta ceniza; haced que sea agradable y fragante en el mundo. Que las mujeres de buenos esposos se inclinen ante él; como una madre sostiene a su hijo, así sostenedlo en las aguas.
12.36
अप्स्व् अग्ने सधिष् टव सौषधीर् अनु रुध्यसे ।
गर्भै सन् जायसे पुनः ॥ १२.३६ ॥
Oh Agni, habitas junto a las aguas; creces tras las plantas. Estando dentro como un embrión, vuelves a nacer.
12.37
गर्भोऽअस्य् ओषधीनां गर्भो वनस्पतीनाम् ।
गर्भो विश्वस्य भूतस्याग्ने गर्भोऽअपाम् असि ॥ १२.३७ ॥
Tú eres el vientre de las plantas, el vientre de los árboles. Oh Agni, tú eres el vientre de todos los seres; eres el vientre de las aguas.
12.38
प्रसद्य भस्मना योनिम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
सꣳसृज्य मातृभिष् ट्वं ज्योतिष्मान् पुनर् आसदः ॥ १२.३८ ॥
Oh Agni, tras asentarte con ceniza en el lugar de las aguas y de la tierra, unido a las madres, te sentaste de nuevo, lleno de luz.
12.39
पुनर् आसद्य सदनम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
शेषे मातुर् यथोपस्थे ऽन्तर् अस्याꣳ शिवतमः ॥ १२.३९ ॥
Oh Agni, tras sentarte de nuevo en tu asiento, entre las aguas y la tierra, descansas en su interior, lo más propicio, como en el regazo de una madre.
12.40
पुनर् ऊर्जा निवर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.४० ॥
Oh Agni, vuelve de nuevo con vigor; regresa de nuevo con alimento y vida; protégenos de nuevo de la aflicción.
12.41
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.४१ ॥
Oh Agni, vuelve junto con la riqueza; oh Agni, nútrenos con tu corriente; llena por todas partes con toda clase de alimento.
12.42
बोधा मे ऽ अस्य वचसो यविष्ठ मꣳहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः ।
पीयति त्वो ऽ अनु त्वो गृणाति वन्दारुष् टे तन्वं वन्दे ऽ अग्ने ॥ १२.४२ ॥
Oh el más joven, poseedor de svadhā, atiende a esta palabra mía de la más generosa ofrenda; uno hiere, otro alaba; oh Agni, como adorador adoro tu cuerpo.
12.43
स बोधि सूरिर् मघवा वसुपते वसुदावन् ।
युयोध्य् अस्मद् द्वेषाꣳसि ।
विश्वकर्मणे स्वाहा ॥ १२.४३ ॥
Que despiertes, sabio y generoso; oh señor de la riqueza, oh dador de riqueza, aleja de nosotros las hostilidades; svāhā a Viśvakarman.
12.44
पुनस् त्वाऽऽदित्या रुद्रा वसवः सम् इन्धतां पुनर् ब्रह्माणो वसुनीथ यज्ञैः ।
घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः ॥ १२.४४ ॥
Que los Ādityas, los Rudras y los Vasus te enciendan de nuevo juntos. Oh guía de la riqueza, que los sacerdotes te enciendan de nuevo con los sacrificios. Haz crecer tu cuerpo con ghee; que los deseos del sacrificador se cumplan.
12.45
अपेत वीत वि च सर्पतातो ये ऽत्र स्थ पुराणा ये च नूतनाः ।
अदाद् यमो ऽवसानं पृथिव्या ऽ अक्रन्न् इमं पितरो लोकम् अस्मै ॥ १२.४५ ॥
Aléjate, retírate y apártate de aquí, vosotros que estáis aquí, los antiguos y los nuevos. Yama dio un lugar de descanso en la tierra; los padres hicieron este mundo para él.
12.46
संज्ञानम् असि ।
कामधरणम् ।
मयि ते कामधरणं भूयात् ।
अग्नेर् भस्मास्य् अग्नेः पुरीषम् असि ।
चित स्थ परिचित ऽ ऊर्ध्वचितः श्रयध्वम् ॥ १२.४६ ॥
Eres concordia. Sostén del deseo. Que tu sostén del deseo esté en mí. Eres la ceniza de Agni; eres el residuo de Agni. Estáis apilados, bien apilados, apilados hacia arriba; ladrillos, descansad sobre ellos.
12.47
अयꣳ सो ऽ अग्निर् यस्मिन्त् सोमम् इन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः ।
सहस्रिणं वाजम् अत्यं न सप्तिꣳ ससवान्त् सन्त् स्तूयसे जातवेदः ॥ १२.४७ ॥
Este es aquel Agni, en cuyo vientre Indra, ansioso, depositó el soma exprimido. Como un corcel de mil fuerzas, habiendo bebido, oh Jātavedas, eres alabado.
12.48
अग्ने यत् ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यद् ओषधीष्व् अप्स्व् आ यजत्र ।
येनान्तरिक्षम् उर्व् आततन्थ त्वेषः स भानुर् अर्णवो नृचक्षाः ॥ १२.४८ ॥
Agni, el resplandor que es tuyo en el cielo, en la tierra, en las plantas y en las aguas, oh digno de culto, con el que extendiste la amplia atmósfera: ese fulgor ardiente, fluyente, que observa a los hombres, es él.
12.49
अग्ने दिवोऽ अर्णम् अच्छा जिगास्य् अच्छा देवाꣳ ऽ ऊचिषे धिष्ण्या ये ।
या रोचने परस्तात् सूर्यस्य याश् चावस्ताद् उपतिष्ठन्त ऽ आपः ॥ १२.४९ ॥
Agni, vas hacia la corriente del cielo, vas hacia los dioses, y traes las moradas dhiṣṇya que brillan: las que están sobre el sol y las que están debajo; y hay aguas que se detienen arriba y abajo.
12.50
पुरीष्यासो ऽ अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः ।
जुषन्तां यज्ञम् अद्रुहोऽनमीवा ऽइषो महीः ॥ १२.५० ॥
Que los fuegos nutritivos, de un mismo sentir con las piedras de prensado, disfruten del sacrificio: alimentos grandes, sin hostilidad y sin enfermedad.
12.51
इडाम् अग्ने पुरुदꣳसꣳ सनिं गोः शश्वत्तमꣳ हवमानाय साध ।
स्यान् नः सूनुस् तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर् भूत्व् अस्मे ॥ १२.५१ ॥
Agni, concede a quien te invoca el Iḍā de muchas obras, la ganancia más duradera de vacas. Que haya para nosotros un hijo y descendiente con progenie; oh Agni, que tu buena voluntad sea para nosotros.
12.52
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आ रोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १२.५२ ॥
Este es tu lugar de nacimiento propio de la estación, de donde naciste y brillaste. Conociéndolo, oh Agni, asciende y aumenta la riqueza para nosotros.
12.53
चिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ।
परिचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १२.५३ ॥
Eres el cimiento (cit); con esa deidad, como los Aṅgiras, siéntate firme. Eres el cimiento circundante (paricit); con esa deidad, como los Aṅgiras, siéntate firme.
12.54
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १२.५४ ॥
Llena el lugar, llena la brecha; luego siéntate firme. Indra y Agni, y Bṛhaspati, te han asentado en este vientre (yoni).
12.55
ता अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १२.५५ ॥
Sus vacas moteadas que dan leche mezclan el soma; en el nacimiento de los dioses, en las tres luces del cielo, sus clanes.
12.56
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १२.५६ ॥
Todos los cantos han engrandecido a Indra, amplio como el océano; el mejor auriga entre los aurigas, el verdadero señor de los vigores, el señor.
12.57
समितꣳ सं कल्पेथाꣳ सम्प्रियौ रोचिष्णू सुमनस्यमानौ ।
इषमूर्जम् अभि संवसानौ ॥ १२.५७ ॥
Juntos, que vosotros dos seáis preparados y unidos; queridos el uno por el otro, resplandecientes, de ánimo alegre, revestidos de alimento y vigor.
12.58
सं वां मनाꣳसि सं व्रता सम् उ चित्तान्य् आकरम् ।
अग्ने पुरीष्याधिपा भव त्वं न ऽ इषमूर्जं यजमानाय धेहि ॥ १२.५८ ॥
Reúno juntos los ánimos, votos y pensamientos de ambos. Oh Agni de la plenitud, sé nuestro protector; concede alimento y vigor al sacrificador.
12.59
अग्ने त्वं पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिमाꣳ२ ऽ असि ।
शिवाः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.५९ ॥
Oh Agni, tú eres purīṣya, rico en riqueza y pleno de nutrición. Habiendo vuelto auspiciosas todas las direcciones, siéntate aquí en tu propio lugar.
12.60
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ १२.६० ॥
Sed ambos de un mismo ánimo, de un mismo entendimiento y sin falta para con nosotros. Oh Jātavedas, no dañéis el sacrificio ni al señor del sacrificio; sed auspiciosos para nosotros hoy.
12.61
मातेव पुत्रं पृथिवी पुरीष्यम् अग्निꣳ स्वे योनाव् अभार् उखा ।
तां विश्वैर् देवैर् ऋतुभिः संविदानः प्रजापतिर् विश्वकर्मा वि मुञ्चतु ॥ १२.६१ ॥
Como una madre sostiene a su hijo, la tierra llevó en su propio seno a Agni, nacido de la tierra. Que Prajāpati Viśvakarman, de acuerdo con todos los dioses y las estaciones, libere esa ukhā.
12.62
असुन्वन्तम् अयजमानम् इच्छ स्तेनस्येत्याम् अन्व् इहि तस्करस्य ।
अन्यम् अस्मद् इच्छ सा त इत्या नमो देवि निर्ऋते तुभ्यम् अस्तु ॥ १२.६२ ॥
Busca a quien no prensa el soma y no sacrifica; sigue el camino del ladrón e ve por la senda del bandido. Busca a otro que no seamos nosotros; ese camino es tuyo. Homenaje a ti, diosa Nirṛti.
12.63
नमः सु ते निर्ऋते तिग्मतेजो ऽयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् ।
यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमे नाके ऽ अधि रोहयैनम् ॥ १२.६३ ॥
Buen homenaje a ti, oh Nirṛti, de llama aguda. Desata este lazo de hierro; de acuerdo con Yama y Yamī, eleva a éste al cielo más alto.
12.64
यस्यास् ते घोर ऽ आसन् जुहोम्य् एषां बन्धानाम् अवसर्जनाय ।
यां त्वा जनो भूमिर् इति प्रमन्दते निर्ऋतिं त्वाहं परि वेद विश्वतः ॥ १२.६४ ॥
Cuyas formas eran terribles, ofrezco oblaciones para la liberación de estos lazos. A Nirṛti, a quien la gente invoca alegremente como 'tierra', la conozco bien por todos lados.
12.65
यं ते देवी निर्ऋतिर् आबबन्ध पाशं ग्रीवास्व् अविचृत्यम् ।
तं ते वि ष्याम्य् आयुषो न मध्याद् अथैतं पितुम् अद्धि प्रसूतः ।
नमो भूत्यै येदं चकार ॥ १२.६५ ॥
El lazo que la diosa Nirṛti ató a tu cuello, que no puede deshacerse, lo desato de ti — no desde la mitad de tu vida. Luego, impulsado, come este alimento. Homenaje a Bhūti, que hizo esto.
12.66
निवेशनः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाऽभि चष्टे शचीभिः ।
देव ऽ इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे पथीनाम् ॥ १२.६६ ॥
Dador de descanso y reunidor de los Vasus, contempla todas las formas por sus poderes. Como el dios Savitṛ, verdadero en la ley, como Indra, se mantuvo firme en la batalla de los caminos.
12.67
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नया ॥ १२.६७ ॥
Los sabios uncen los arados y extienden los yugos por separado; los firmes lo hacen entre los dioses, por su favor.
12.68
युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन् नो नेदीयऽ इत् सृण्यः पक्वम् एयात् ॥ १२.६८ ॥
Unce los arados, extienda los yugos; siembra aquí la semilla en el campo preparado. Con el canto y la pronta respuesta sea abundante la cosecha para nosotros; llegue la hoz al grano maduro cercano.
12.69
शुनꣳ सु फाला वि कृषन्तु भूमिꣳ शुनं कीनाशा ऽ अभि यन्तु वाहैः ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ऽ ओषधीः कर्तनास्मे ॥ १२.६९ ॥
Que las rejas auspiciosas aren bien la tierra; que los labradores avancen auspiciosamente con sus bueyes. Complacidos por la oblación, que Śunāsīra haga para nosotros las plantas llenas de buenos frutos.
12.70
घृतेन सीता मधुना सम् अज्यतां विश्वैर् देवैर् अनुमता मरुद्भिः ।
ऊर्जस्वती पयसा पिन्वमानास्मान्त् सीते पयसाभ्या ववृत्स्व ॥ १२.७० ॥
Que Sītā sea ungida con mantequilla clarificada y miel, aprobada por todos los dioses y los Maruts. ¡Oh Sītā, llena de nutrición y rebosante de leche, vuelve hacia nosotros con leche!
12.71
लाङ्गलं पवीरवत् सुशेवꣳ सोमपित्सरु ।
तद् उद् वपति गाम् अविं प्रफर्व्यं च पीवरीं प्रस्थावद् रथवाहनम् ॥ १२.७१ ॥
El arado puntiagudo, muy auspicioso, amante del soma, siembra aquello que da vaca y oveja — resplandeciente y robusto, que lleva el carro con su plataforma y el carro de guerra.
12.72
कामं कामदुघे धुक्ष्व मित्राय वरुणाय च ।
इन्द्रायाश्विभ्यां पूष्णे प्रजाभ्य ऽ ओषधीभ्यः ॥ १२.७२ ॥
¡Oh vaca de los deseos, da la leche deseada: para Mitra y Varuṇa, para Indra, los Aśvin y Pūṣan, para el pueblo y para las plantas!
12.73
वि मुच्यध्वम् अघ्न्या देवयाना ऽ अगन्म तमसस् पारम् अस्य ज्योतिर् आपाम ॥ १२.७३ ॥
Libraos, oh inviolables que recorréis el camino de los dioses. Hemos llegado más allá de la oscuridad; alcancemos esta luz.
12.74
सजूर् अब्दो ऽ अयवोभिः सजूर् उषा ऽ अरुणीभिः सजोषसाव् अश्विना दꣳसोभिः सजूः सूर ऽ एतशेन सजूर् वैश्वानर ऽ इडया घृतेन स्वाहा ॥ १२.७४ ॥
Que el año esté unido a los ayavas; que la aurora esté unida a las aruṇīs; que los dos Aśvins, complacidos, estén unidos a sus hazañas maravillosas; que el sol esté unido a Etaśa; que Vaiśvānara esté unido a Iḍā y al ghee. Svāhā.
12.75
या ओषधीः पूर्वा जाता देवेभ्यस् त्रियुगं पुरा ।
मनै नु बभ्रूणाम् अहꣳ शतं धामानि सप्त च ॥ १२.७५ ॥
Las hierbas que nacieron primero para los dioses, hace tres edades: en verdad conozco las ciento siete moradas de las de color pardo.
12.76
शतं वो ऽ अम्ब धामानि सहस्रम् उत वो रुहः ।
अधा शतक्रत्वो यूयम् इमं मे ऽ अगदं कृत ॥ १२.७६ ॥
Oh madre, tenéis cien moradas y mil brotes. Por tanto, vosotras de cien poderes, haced de esto un remedio curativo para mí.
12.77
ओषधीः प्रति मोदध्वं पुष्पवतीः प्रसूवरीः ।
अश्वा ऽ इव सजित्वरीर् वीरुधः पारयिष्ण्वः ॥ १२.७७ ॥
Alegraos, oh hierbas, floreciendo y dando fruto; oh enredaderas, victoriosas juntas como caballos, sed las que conducen a través.
12.78
ओषधीर् इति मातरस् तद् वो देवीर् उप ब्रुवे ।
सनेयम् अश्वं गां वास ऽ आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.७८ ॥
Así, oh hierbas, oh madres, os digo esto, divinas: que yo gane un caballo, una vaca, una vestidura y el yo — por ti, oh hombre.
12.79
अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष् कृता ।
गोभाज ऽ इत् किलासथ यत् सनवथ पूरुषम् ॥ १२.७९ ॥
Vuestro asiento está en el árbol aśvattha; vuestra morada está hecha en la hoja. En verdad sois partícipes del ganado, pues hacéis ganar al hombre.
12.80
यत्रौषधीः समग्मत राजानः समिताव् इव ।
विप्रः स ऽ उच्यते भिषग् रक्षोहामीवचातनः ॥ १२.८० ॥
Donde se reunieron las hierbas, como reyes en asamblea, se le llama el sabio médico, destructor de demonios y de enfermedades.
12.81
अश्वावतीꣳ सोमावतीमूर्जयन्तीम् उदोजसम् ।
आवित्सि सर्वा ऽ ओषधीर् अस्मा अरिष्टतातये ॥ १२.८१ ॥
Hierbas ricas en caballos, ricas en soma, nutritivas y llenas de vigor, protegedlo todas para un bienestar libre de daño.
12.82
उच् छुष्मा ऽ ओषधीनां गावो गोष्ठाद् इवेरते ।
धनꣳ सनिष्यन्तीनाम् आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.८२ ॥
Las fuerzas de las hierbas se elevan como vacas que salen del establo; por medio de las hierbas que dan riqueza, oh hombre, que tu ser cobre fuerza.
12.83
इष्कृतिर् नाम वो माताथो यूयꣳ स्थ निष्कृतीः ।
सीराः पतत्रिणी स्थन यद् आमयति निष्कृथ ॥ १२.८३ ॥
Vuestra madre se llama Iṣkṛti, y vosotras mismas sois restauradoras; sois Sīrā, las aladas; lo que la enfermedad aflige, vosotras lo apartáis.
12.84
अति विश्वाः परिष्ठा स्तेन इव ऽ व्रजम् अक्रमुः ।
ओषधीः प्राचुच्यवुर् यत् किं च तन्वो रपः ॥ १२.८४ ॥
Todo lo que estaba alrededor pasó de largo como un ladrón que entra en un establo; las hierbas expulsaron cualquier defecto o pecado del cuerpo.
12.85
यद् इमा वाजयन्न् अहम् ओषधीर् हस्त ऽ आदधे ।
आत्मा यक्ष्मस्य नश्यति पुरा जीवगृभो यथा ॥ १२.८५ ॥
Cuando tomo en mi mano estas hierbas, dándoles fuerza, el alma del consumo perece, como antes pereció el que atrapa a los seres vivos.
12.86
यस्यौषधीः प्रसर्पथाङ्गम्-अङ्गं परुष्-परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधध्व ऽ उग्रो मध्यमशीर् इव ॥ १२.८६ ॥
Aquellas hierbas que se extienden miembro a miembro y articulación a articulación, con ellas aleja la enfermedad consumidora, como la feroz medicina madhyamaśī.
12.87
साकं यक्ष्म प्रपत चाषेण किकिदीविना ।
साकं वातस्य ध्राज्या साकं नश्य निहाकया ॥ १२.८७ ॥
Junto con el halcón y el pájaro kikidīvi, vuela lejos, enfermedad consumidora; junto con el ímpetu del viento y el descenso impetuoso, perece.
12.88
अन्या वो ऽ अन्याम् अवत्व् अन्यान्यस्या ऽ उपावत ।
ताः सर्वाः संविदाना ऽ इदं मे प्रावता वचः ॥ १२.८८ ॥
Que una de vosotras proteja a otra, que cada una acuda en ayuda de la otra. Todas vosotras, de común acuerdo, proteged esta mi palabra.
12.89
याः फलिनीर् या ऽ अफला ऽ अपुष्पा याश् च पुष्पिणीः ।
बृहस्पतिप्रसूतास् ता नो मुञ्चन्त्व् अꣳहसः ॥ १२.८९ ॥
Las que dan fruto, las estériles y sin flor, y las que florecen, enviadas por Bṛhaspati: que nos libren de la aflicción.
12.90
मुञ्चन्तु मा शपथ्याद् अथो वरुण्याद् उत ।
अथो यमस्य पड्वीशात् सर्वस्माद् देवकिल्विषात् ॥ १२.९० ॥
Líbrame de la maldición y también del lazo de Varuṇa; de la atadura de los pies de Yama y de toda falta contra los dioses, líbrame.
12.91
अवपतन्तीर् अवदन् दिव ऽ ओषधयस् परि ।
यं जीवम् अश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः ॥ १२.९१ ॥
Las hierbas que caen del cielo hablan por todas partes: el hombre cuya vida alcancemos no perecerá.
12.92
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् बह्वीः शतविचक्षणाः ।
तासाम् असि त्वम् उत्तमारं कामाय शꣳ हृदे ॥ १२.९२ ॥
Oh hierbas que tenéis a Soma por rey, numerosas y de cien ojos, entre ellas tú eres el mejor sostén; para el deseo y el bienestar del corazón.
12.93
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् विष्ठिताः पृथिवीम् अनु ।
बृहस्पतिप्रसूता ऽ अस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९३ ॥
Oh hierbas que tenéis a Soma por rey, extendidas sobre la tierra, impulsadas por Bṛhaspati, dad vigor a esto.
12.94
याश् चेदम् उपशृण्वन्ति याश् च दूरं परागताः ।
सर्वाः संगत्य वीरुधो ऽस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९४ ॥
Todas las enredaderas que escuchan esto y las que se han alejado mucho, reuniéndose, dad vigor a esto.
12.95
मा वो रिषत् खनिता यस्मै चाहं खनामि वः ।
द्विपाच् चतुष्पाद् अस्माकꣳ सर्वम् अस्त्व् अनातुरम् ॥ १२.९५ ॥
Que el cavador no os dañe, yo que os cavo para aquel a quien; que todos nuestros bípedos y cuadrúpedos estén libres de enfermedad.
12.96
ओषधयः सम् अवदन्त सोमेन सह राज्ञा ।
यस्मै कृणोति ब्राह्मणस् तꣳ राजन् पारयामसि ॥ १२.९६ ॥
Las hierbas, junto con el rey Soma, dijeron: a aquel para quien el brahmán prepara, oh rey, lo llevaremos al otro lado.
12.97
नाशयित्री बलासस्यार्शस ऽउपचिताम् असि ।
अथो शतस्य यक्ष्माणां पाकारोर् असि नाशनी ॥ १२.९७ ॥
Eres la destructora de la flema y de las hemorroides, remedio de lo hinchado; y también destruyes las cien consunciones, eres destructora del pākāru.
12.98
त्वां गन्धर्वा ऽअखनꣳस् त्वाम् इन्द्रस् त्वां बृहस्पतिः ।
त्वाम् ओषधे सोमो राजा विद्वान् यक्ष्माद् अमुच्यत ॥ १२.९८ ॥
Los Gandharvas te excavaron, Indra te excavó, Bṛhaspati te excavó. ¡Oh hierba, el rey Soma, conociéndote, quedó libre de la consunción (yakṣma)!
12.99
सहस्व मे ऽ अरातीः सहस्व पृतनायतः ।
सहस्व सर्वं पाप्मानꣳ सहमानास्य् ओषधे ॥ १२.९९ ॥
Vence a mis enemigos, vence a los que desean combatir, vence todo mal. Tú eres la que vence, ¡oh hierba!
12.100
दीर्घायुस्त ऽ ओषधे खनिता यस्मै च त्वा खनाम्य् अहम् ।
अथो त्वं दीर्घायुर् भूत्वा शतवल्शा वि रोहतात् ॥ १२.१०० ॥
¡Oh hierba, que tu vida sea larga, para aquel por quien te excavo! Luego, siendo de larga vida, crece con cien brotes.
12.101
त्वम् उत्तमास्य् ओषधे तव वृक्षा ऽ उपस्तयः ।
उपस्तिर् अस्तु सो स्माकं योऽअस्माꣳ२ऽ अभिदासति ॥ १२.१०१ ॥
Tú eres la suprema, ¡oh hierba; tus árboles son sostén. Que ese sostén sea nuestro, contra quien nos ataca.
12.102
मा मा हिꣳसीज् जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवꣳ सत्यधर्मा व्यानट् ।
यश् चापश् चन्द्राः प्रथमो जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ १२.१०२ ॥
Que el engendrador de la tierra no me dañe. El que, con ley verdadera, impregnó el cielo y primero engendró las aguas brillantes: ¿a qué dios ofreceremos con oblación?
12.103
अभ्या वर्तस्व पृथिवि यज्ञेन पयसा सह ।
वपां ते अग्निर् ऽ इषितो ऽ अरोहत् ॥ १२.१०३ ॥
Vuelve hacia nosotros, ¡oh tierra, junto con el sacrificio y la leche; Agni, enviado, elevó tu grasa (vapā).
12.104
अग्ने यत् ते शुक्रं यच् चन्द्रं यत् पूतं यच् च यज्ञियम् ।
तद् देवेभ्यो भरामसि ॥ १२.१०४ ॥
Oh Agni, lo que es tuyo, brillante, resplandeciente, puro y propio del sacrificio, eso lo traemos a los dioses.
12.105
इषमूर्जम् अहम् इत ऽ आदम् ऋतस्य योनिं महिषस्य धाराम् ।
आ मा गोषु विशत्वा तनूषु जहामि सेदिम् अनिराम् अमीवाम् ॥ १२.१०५ ॥
Tomo de aquí alimento y fuerza, el seno del ṛta, la corriente del búfalo. Que entre en mí entre el ganado y en los cuerpos; abandono el desgaste y la enfermedad.
12.106
अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते ऽ अर्चयो विभावसो ।
बृहद्भानो शवसा वाजम् उक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे ॥ १२.१०६ ॥
Oh Agni, tu gloria y vigor son grandes; tus llamas brillan. Oh Bṛhadbhānu, con poder das alimento digno de alabanza al oferente, oh sabio.
12.107
पावकवर्चाः शुक्रवर्चा ऽ अनूनवर्चा ऽ उद् इयर्षि भानुना ।
पुत्रो मातरा विचरन्न् उपावसि पृणक्षि रोदसी ऽ उभे ॥ १२.१०७ ॥
Con el esplendor del purificador, de brillo puro y de plenitud, te elevas con tu luz. Como hijo que se mueve entre las dos madres, llenas ambos mundos.
12.108
ऊर्जो नपाज् जातवेदः सुशस्तिभिर् मन्दस्व धीतिभिर् हितः ।
त्वे ऽ इषः सं दधुर् भूरिवर्पसश् चित्रोतयो वामजाताः ॥ १२.१०८ ॥
Nieto de la fuerza, oh Jātavedas, alégrate con buenas alabanzas y oraciones, tú que eres colocado. En ti los de muchas formas, de ayuda maravillosa, nacidos para el bien, han puesto alimentos.
12.109
इरज्यन्न् अग्ने प्रथयस्व जन्तुभिर् अस्मे रायो ऽ अमर्त्य ।
स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि सानसिं क्रतुम् ॥ १२.१०९ ॥
Oh Agni, deseando, extiende para nosotros la riqueza entre los seres, oh inmortal. De esa forma hermosa resplandeces; llenas el abundante propósito.
12.110
इष्कर्तारम् अध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तꣳ राधसो महः ।
रातिं वामस्य सुभगां महीम् इषं दधासि सानसिꣳ रयिम् ॥ १२.११० ॥
Oh Agni, eres el realizador del sacrificio, el sabio, que habita en la gran riqueza. Sostienes el excelente don, el gran alimento auspicioso y la riqueza que ha de ser conquistada.
12.111
ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतम् अग्निꣳ सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः ।
श्रुत्कर्णꣳ सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा ॥ १२.१११ ॥
Agni, poseedor de la verdad, poderoso, visible para todos, fue colocado ante ellos por los pueblos para su bienestar. ¡Oh, de oído veloz, el más renombrado, te llamamos con el canto; las generaciones divinas y humanas te sostienen!
12.112
आ प्यायस्व सम् एतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् ।
भवा वाजस्य संगथे ॥ १२.११२ ॥
¡Oh Soma, crece y rebosa por completo! Que te llegue el vigor potente desde todos lados. Sé la fuerza de la victoria en la contienda.
12.113
सं ते पयाꣳसि सम् उ यन्तु वाजाः सं वृष्ण्यान्य् अभिमातिषाहः ।
आप्यायमानो ऽ अमृताय सोम दिवि श्रवाꣳस्य् उत्तमानि धिष्व ॥ १२.११३ ॥
Que tus jugos lácteos se reúnan, que vengan juntas las fuerzas y los poderes viriles, y los poderes que vencen a los enemigos. ¡Oh Soma, creciendo hacia la inmortalidad, establece la mayor fama en el cielo!
12.114
आ प्यायस्व मदिन्तम सोम विश्वेभिर् अꣳशुभिः ।
भवा नः सुश्रवस्तमः सखा वृधे ॥ १२.११४ ॥
¡Oh Soma, el más exhilarante, crece por completo con todos tus rayos! Sé para nosotros el amigo más renombrado, para nuestro crecimiento.
12.115
आ ते वत्सो मनो यमत् परमाच् चित् सधस्थात् ।
अग्ने त्वां कामया गिरा ॥ १२.११५ ॥
Que el ternero vuelva su mente hacia ti, incluso desde lejos, incluso desde su lugar común. ¡Oh Agni, con canto lleno de deseo te invoco!
12.116
तुभ्यं ता ऽ अङ्गिरस्तम विश्वाः सुक्षितयः पृथक् ।
अग्ने कामाय येमिरे ॥ १२.११६ ॥
Lo más vigoroso de los Aṅgiras, todos los pueblos bien asentados son tuyos, cada uno por separado; ¡oh Agni!, se aferran a ti para el cumplimiento del deseo.
12.117
अग्निः प्रियेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।
सम्राड् एको वि राजति ॥ १२.११७ ॥
Agni, deseo en las moradas queridas, de lo que fue y de lo que será; como único soberano universal, resplandece.