ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.१ ॥
ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਆ; ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਦਮਕਦਾ, ਅਜਿੱਤ ਉਮਰ ਵਾਲਾ। ਜਦੋਂ ਸੁਰੇਤਾ ਦਿਊਲੋਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਗਨੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅਮਰ ਹੋ ਗਿਆ।
12.2
नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १२.२ ॥
ਇੱਕ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੱਖਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਤ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਊ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਅਗਨੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਧਾਰਦੇ ਹਨ।
12.3
विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद् भद्रं द्विपदे चतुष्पदे ।
वि नाकम् अख्यत् सविता वरेण्योऽनु प्रयाणम् उषसो वि राजति ॥ १२.३ ॥
ਕਵੀ ਸਵਿਤਾ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ; ਦੋ-ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ-ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਪ੍ਰੇਰੀ। ਵਰੇਣਯ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ; ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
12.4
सुपर्णोऽसि गरुत्माꣳस् त्रिवृत् ते शिरो गायत्रं चक्षुर् बृहद्रथन्तरे पक्षौ ।
स्तोम ऽ आत्मा छन्दाꣳस्य् अङ्गानि यजूꣳषि नाम ।
साम ते तनूर् वामदेव्यं यज्ञायज्ञियं पुच्छं धिष्ण्याः शफाः ।
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् दिवं गच्छ स्वः पत ॥ १२.४ ॥
ਤੂੰ ਸੁਪਰਣ ਅਤੇ ਗਰੁਤਮਾਨ ਹੈਂ; ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ ਤੇਰਾ ਸਿਰ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤੇਰੀ ਅੱਖ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਤੇ ਰਥੰਤਰ ਤੇਰੇ ਖੰਭ। ਸਤੋਮ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ, ਛੰਦ ਤੇਰੇ ਅੰਗ, ਯਜੁ ਤੇਰੇ ਨਾਮ। ਸਾਮ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਵਾਮਦੇਵ੍ਯ ਤੇ ਯਜ੍ਞਾਯਜ੍ਞੀਯ ਤੇਰੀ ਪੂਛ, ਧਿਸ਼ਣ੍ਯ ਤੇਰੇ ਖੁਰ। ਤੂੰ ਸੁਪਰਣ ਅਤੇ ਗਰੁਤਮਾਨ ਹੈਂ; ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਉੱਡ।
12.5
विष्णोः क्रमोऽसि सपत्नहा गायत्रं छन्द ऽ आ रोह पृथिवीम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अभिमातिहा त्रैष्टुभं छन्द ऽ आ रोहान्तरिक्षम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अरातीयतो हन्ता जागतं छन्द ऽ आ रोह दिवम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽसि शत्रूयतो हन्ताऽऽनुष्टुभं छन्द ऽ आ रोह दिशोऽनु वि क्रमस्व ॥ १२.५ ॥
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਕਦਮ ਹੈਂ; ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਕਦਮ ਹੈਂ; ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਕਦਮ ਹੈਂ; ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਹੰਤਾ। ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਦਿਊਲੋਕ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਕਦਮ ਹੈਂ; ਸ਼ਤਰੂ ਦਾ ਹੰਤਾ। ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ।
12.6
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धोऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.६ ॥
ਅਗਨੀ ਗਰਜਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਗਰਜਿਆ; ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਟਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ। ਤੁਰੰਤ ਜਨਮਿਆ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦਿਊ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
12.7
अग्नेऽभ्यावर्तिन्न् अभि मा नि वर्तस्वायुषा वर्चसा प्रजया धनेन ।
सन्या मेधया रय्या पोषेण ॥ १२.७ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ; ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਤੇਜ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ। ਲਾਭ, ਬੁੱਧੀ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ।
12.8
अग्ने ऽ अङ्गिरः शतं ते सन्त्वावृतः सहस्रं त ऽ उपावृतः ।
अधा पोषस्य पोषेण पुनर् नो नष्टम् आ कृधि पुनर् नो रयिम् आ कृधि ॥ १२.८ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ! ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਮੁੜਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਗੁਆਚਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆ ਦੇ; ਧਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫਿਰ ਲਿਆ।
12.9
पुनर् ऊर्जा नि वर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.९ ॥
ਮੁੜ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੁੜ ਇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਉਮਰ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ। ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ।
12.10
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.१० ॥
ਧਨ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਸਾਨੂੰ ਭਰ ਦੇ।
12.11
आ त्वाहार्षम् अन्तर् अभूर् ध्रुवस् तिष्ठाविचाचलिः ।
विशस् त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद् राष्ट्रम् अधि भ्रशत् ॥ १२.११ ॥
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਅਟੱਲ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਸਥਿਰ, ਅਚੱਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ। ਸਾਰੀ ਪਰਜਾ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਵੇ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨਾ ਡਿੱਗੇ।
12.12
उद् उत्तमं वरुण पाशम् अस्मद् अवाधमं वि मध्यमꣳ श्रथाय ।
अथा वयम् आदित्य व्रते तवानागसो ऽ अदितये स्याम ॥ १२.१२ ॥
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਹੇਠਲਾ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਫਾਹਾ ਖੋਲ੍ਹ। ਫਿਰ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪਹੀਣ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਹੋਈਏ।
12.13
अग्रे बृहन्न् उषसामूर्ध्वो ऽ अस्थान् निर्जगन्वान् तमसो ज्योतिषागात् ।
अग्निर् भानुना रुशता स्वङ्ग ऽ आ जातो विश्वा सद्मान्य् अप्राः ॥ १२.१३ ॥
ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮਹਾਨ ਅਗਨੀ ਉੱਚਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਹ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਭਰਦਾ ਹੈ।
12.14
हꣳसः शुचिषद् वसुर् अन्तरिक्षसद् होता वेदिषद् अतिथिर् दुरोणसत् ।
नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऽ ऋतजा अद्रिजा ऽ ऋतम् बृहत् ॥ १२.१४ ॥
ਹੰਸਃ, ਸ਼ੁਚਿਸ਼ਦ੍, ਵਸੁਃ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ਸਦ੍, ਹੋਤਾ, ਵੇਦਿਸ਼ਦ੍, ਅਤਿਥਿਃ, ਦੁਰੋਣਸਦ੍ ਅਗਨੀ। ਨ੍ਰਿਸ਼ਦ੍, ਵਰਸਦ੍, ਰਿਤਸਦ੍, ਵਯੋਮਸਦ੍, ਅਬ੍ਜਾ, ਗੋਜਾ, ਰਿਤਜਾ, ਅਦ੍ਰਿਜਾ; ਮਹਾਨ ਰਿਤ।
12.15
सीद त्वं मातुर् अस्या ऽ उपस्थे विश्वान्य् अग्ने वयुनानि विद्वान् ।
मैनां तपसा मार्चिषाऽभिशोचीर् अन्तर् अस्याꣳ शुक्रज्योतिर् वि भाहि ॥ १२.१५ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇਸ ਮਾਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ, ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਸਨੂੰ ਤਪਸ਼ ਅਤੇ ਲਾਟ ਨਾਲ ਨਾ ਸਾੜ; ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ੁਕਰ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ।
12.16
अन्तर् अग्ने रुचा त्वम् उखायाः सदने स्वे ।
तस्यास् त्वꣳ हरसा तपन् जातवेदः शिवो भव ॥ १२.१६ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਉਖਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਇਸਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵ ਬਣ।
12.17
शिवो भूत्वा मह्यम् अग्नेऽ अथो सीद शिवस् त्वम् ।
शिवः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.१७ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਸ਼ਿਵ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਬਣਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ।
12.18
दिवस् परि प्रथमं जज्ञे ऽ अग्निर् अस्माद् द्वितीयं परि जातवेदाः ।
तृतीयम् अप्सु नृमणा ऽ अजस्रम् इन्धान ऽ एनं जरते स्वाधीः ॥ १२.१८ ॥
ਪਹਿਲਾ ਅਗਨੀ ਦਿਵ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ; ਦੂਜਾ ਇਸੇ ਤੋਂ ਜਾਤਵੇਦ। ਤੀਜਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲਗਾਤਾਰ ਬਲਦਾ; ਸੁਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.19
विद्मा ते ऽ अग्ने त्रेधा त्रयाणि विद्मा ते धाम विभृता पुरुत्रा ।
विद्मा ते नाम परमं गुहा यद् विद्मा तम् उत्सं यत ऽ आजगन्थ ॥ १२.१९ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਫੈਲੇ ਤੇਰੇ ਤਿੰਨ ਨਿਵਾਸ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਗੁਪਤ ਤੇਰਾ ਪਰਮ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।
12.20
समुद्रे त्वा नृमणा ऽ अप्स्व् अन्तर् नृचक्षा ऽ ईधे दिवो अग्न ऽ ऊधन् ।
तृतीये त्वा रजसि तस्थिवाꣳसम् अपाम् उपस्थे महिषा ऽ अवर्धन् ॥ १२.२० ॥
ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨ੍ਰਿਮਣਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਾਲਿਆ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਥਣ ਉੱਤੇ। ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਧਾਇਆ।
12.21
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.२१ ॥
ਅਗਨੀ ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਗਰਜਿਆ। ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਲੇਪ ਲਾਉਂਦਾ, ਝੱਟ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਬਲ ਕੇ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਅੰਦਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
12.22
श्रीणाम् उदारो धरुणो रयीणां मनीषाणां प्रार्पणः सोमगोपाः ।
वसुः सूनुः सहसो ऽ अप्सु राजा वि भात्य् अग्र ऽ उषसाम् इधानः ॥ १२.२२ ॥
ਸ਼ੋਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦਾਰ, ਧਨ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਸੋਮ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ, ਵਸੂ, ਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ; ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਬਲ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
12.23
विश्वस्य केतुर् भुवनस्य गर्भऽ आ रोदसी ऽ अपृणाज् जायमानः ।
वीडुं चिद् अद्रिम् अभिनत् परायञ् जना यद् अग्निम् अयजन्त पञ्च ॥ १२.२३ ॥
ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਅਗਨੀ, ਭੁਵਨ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਊ-ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਪੱਕੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਗਏ।
12.24
उशिक् पावको अरतिः सुमेधा मर्त्येष्व् अग्निर् अमृतो नि धायि ।
इयर्ति धूमम् अरुषं भरिभ्रद् उच् छुक्रेण शोचिषा द्याम् इनक्षन् ॥ १२.२४ ॥
ਚਾਹਵਾਨ, ਪਾਵਨ, ਤੇਜ਼, ਸੁਮਤ ਵਾਲਾ ਅਮਰ ਅਗਨੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਲਾਲ ਧੂੰਏਂ ਨੂੰ ਧਾਰਦਾ, ਚਮਕਦੀ ਲਾਟ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਉਹ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
12.25
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.२५ ॥
ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਅਜਿੱਤ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਦਾ ਅਗਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਹਿਤ ਅਮਰ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਦਿਊਲੋਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
12.26
यस् ते अद्य कृणवद् भद्रशोचेऽपूपं देव घृतवन्तम् अग्ने ।
प्र तं नय प्रतरं वस्यो ऽ अच्छाभि सुम्नं देवभक्तं यविष्ठ ॥ १२.२६ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਲਾਟ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ! ਅੱਜ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘਿਓ ਵਾਲਾ ਅਪੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵ! ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਵਾਨ ਅਗਨੀ! ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਧਨ ਵੱਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੰਡੀ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ।
12.27
आ तं भज सौश्रवसेष्व् अग्न ऽ उक्थ ऽ उक्थ ऽ आ भज शस्यमाने ।
प्रियः सूर्ये प्रियो ऽ अग्ना भवात्य् उज् जातेन भिनदद् उज् जनित्वैः ॥ १२.२७ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ! ਉਸਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣਾ; ਹਰ ਉਕਥ-ਪਾਠ ਵਿੱਚ, ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦਿਆਂ ਉਸਨੂੰ ਭਾਗ ਦੇ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਉਭਰ ਕੇ (ਰੁਕਾਵਟਾਂ) ਤੋੜਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।
12.28
त्वाम् अग्ने यजमाना ऽ अनु द्यून् विश्वा वसु दधिरे वार्याणि ।
त्वया सह द्रविणम् इच्छमाना व्रजं गोमन्तम् उशिजो वि वव्रुः ॥ १२.२८ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਯਜਮਾਨ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਤਸੁਕ ਰਿਤਵਿਜ ਗਊਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਾੜਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ।
12.29
अस्ताव्य् अग्निर् नराꣳ सुशेवो वैश्वानर ऽ ऋषिभिः सोमगोपाः ।
अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिम् अस्मे सुवीरम् ॥ १२.२९ ॥
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਵੈਰ ਦੇ ਦਿਯਾਵਾਪ੍ਰਿਥਵੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿਓ।
12.30
समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ १२.३० ॥
ਸਮਿਧਾ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ; ਘਿਓ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਓ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਵਿਆਂ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦਿਓ।
12.31
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो भव शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १२.३१ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੋ; ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੋ।
12.32
प्रेद् अग्ने ज्योतिष्मान् याहि शिवेभिर् अर्चिभिष् ट्वम् ।
बृहद्भिर् भानुभिर् भासन् मा हिꣳसीस् तन्वा प्रजाः ॥ १२.३२ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋਤਿਰਮਯ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੁਭ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਵੱਡੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ (ਲਪਟ) ਨਾਲ ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ।
12.33
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.३३ ॥
ਅਗਨੀ ਗਰਜਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਗਰਜੇ; ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਟਦੇ ਅਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਤੁਰੰਤ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋਏ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
12.34
प्र-प्रायम् अग्निर् भरतस्य शृण्वे वि यत् सूर्यो न रोचते बृहद् भाः ।
अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थउ दीदाय दैव्यो ऽ अतिथिः शिवो नः ॥ १२.३४ ॥
ਇਹ ਅਗਨੀ ਭਰਤ-ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਨਾਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ। ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੂ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੈਵੀ ਮਹਿਮਾਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਬਣ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
12.35
आपो देवीः प्रति गृभ्णीत भस्मैतत् स्योने कृणुध्वꣳ सुरभा ऽ उ लोके ।
तस्मै नमन्तां जनयः सुपत्नीर् मातेव पुत्रं बिभृताप्स्व् एनत् ॥ १२.३५ ॥
ਹੇ ਦਿਵ ਜਲੋ, ਇਸ ਭਸਮ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੋ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਬਣਾਓ। ਚੰਗੇ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ; ਮਾਤਾ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਾਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਧਾਰੋ।
12.36
अप्स्व् अग्ने सधिष् टव सौषधीर् अनु रुध्यसे ।
गर्भै सन् जायसे पुनः ॥ १२.३६ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ; ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਮਗਰ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਗਰਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤੂੰ ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
12.37
गर्भोऽअस्य् ओषधीनां गर्भो वनस्पतीनाम् ।
गर्भो विश्वस्य भूतस्याग्ने गर्भोऽअपाम् असि ॥ १२.३७ ॥
ਤੂੰ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈਂ; ਬਨਸਪਤੀਆਂ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਗਰਭ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਜਲਾਂ ਦਾ ਗਰਭ ਵੀ ਤੂੰ ਹੈਂ।
12.38
प्रसद्य भस्मना योनिम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
सꣳसृज्य मातृभिष् ट्वं ज्योतिष्मान् पुनर् आसदः ॥ १२.३८ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੂੰ ਬੈਠਾ; ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਟਿਕਿਆ।
12.39
पुनर् आसद्य सदनम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
शेषे मातुर् यथोपस्थे ऽन्तर् अस्याꣳ शिवतमः ॥ १२.३९ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੁੜ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤਿ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
12.40
पुनर् ऊर्जा निवर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.४० ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੁੜ ਬਲ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ; ਅੰਨ ਅਤੇ ਉਮਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ; ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ।
12.41
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.४१ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਧਨ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਭਰ ਦੇ।
12.42
बोधा मे ऽ अस्य वचसो यविष्ठ मꣳहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः ।
पीयति त्वो ऽ अनु त्वो गृणाति वन्दारुष् टे तन्वं वन्दे ऽ अग्ने ॥ १२.४२ ॥
ਹੇ ਯਵਿਸ਼ਠ, ਸ੍ਵਧਾਵਾਨ, ਅਤਿ ਦਾਨੀ ਮੇਰੇ ਇਸ ਬਚਨ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ; ਕੋਈ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਉਸਤਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵੰਦਕ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
12.43
स बोधि सूरिर् मघवा वसुपते वसुदावन् ।
युयोध्य् अस्मद् द्वेषाꣳसि ।
विश्वकर्मणे स्वाहा ॥ १२.४३ ॥
ਤੂੰ ਜਾਗ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਹੋ ਕੇ; ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
12.44
पुनस् त्वाऽऽदित्या रुद्रा वसवः सम् इन्धतां पुनर् ब्रह्माणो वसुनीथ यज्ञैः ।
घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः ॥ १२.४४ ॥
ਆਦਿੱਤਿਆ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਇਕੱਠੇ ਬਾਲਣ। ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਗਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ (ਤੈਨੂੰ ਬਾਲਣ)। ਘਿਓ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਧਾ; ਯਜਮਾਨ ਦੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ।
12.45
अपेत वीत वि च सर्पतातो ये ऽत्र स्थ पुराणा ये च नूतनाः ।
अदाद् यमो ऽवसानं पृथिव्या ऽ अक्रन्न् इमं पितरो लोकम् अस्मै ॥ १२.४५ ॥
ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ, ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਖਿਸਕ ਜਾ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਨਵੇਂ ਹਨ। ਯਮ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਲੋਕ ਬਣਾਇਆ।
12.46
संज्ञानम् असि ।
कामधरणम् ।
मयि ते कामधरणं भूयात् ।
अग्नेर् भस्मास्य् अग्नेः पुरीषम् असि ।
चित स्थ परिचित ऽ ऊर्ध्वचितः श्रयध्वम् ॥ १२.४६ ॥
ਤੂੰ ਸਹਿਮਤੀ ਹੈਂ। ਕਾਮਧਾਰਣ। ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਕਾਮਧਾਰਣ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਭਸਮ ਹੈਂ; ਅਗਨੀ ਦਾ ਬਚਿਆ-ਖੁਚਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਚਿਣੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਣੇ ਹੋਏ, ਉੱਪਰ ਚਿਣੇ ਹੋਏ ਹੋ; (ਇੱਟੋ) ਆਸਰਾ ਲਓ।
12.47
अयꣳ सो ऽ अग्निर् यस्मिन्त् सोमम् इन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः ।
सहस्रिणं वाजम् अत्यं न सप्तिꣳ ससवान्त् सन्त् स्तूयसे जातवेदः ॥ १२.४७ ॥
ਇਹ ਉਹ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਕੱਢਿਆ ਸੋਮ ਰੱਖਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਬਲ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਪੀ ਕੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਾ, ਤੂੰ ਉਸਤਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
12.48
अग्ने यत् ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यद् ओषधीष्व् अप्स्व् आ यजत्र ।
येनान्तरिक्षम् उर्व् आततन्थ त्वेषः स भानुर् अर्णवो नृचक्षाः ॥ १२.४८ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੇਰਾ ਤੇਜ ਹੈ, ਹੇ ਪੂਜਨੀਯ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ—ਉਹ ਚਮਕਦਾ, ਵਹਿੰਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇਜ ਉਹੀ ਹੈ।
12.49
अग्ने दिवोऽ अर्णम् अच्छा जिगास्य् अच्छा देवाꣳ ऽ ऊचिषे धिष्ण्या ये ।
या रोचने परस्तात् सूर्यस्य याश् चावस्ताद् उपतिष्ठन्त ऽ आपः ॥ १२.४९ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਚਮਕਦੇ ਧਿਸ਼ਣਯ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਜਲ ਵੀ ਹਨ।
12.50
पुरीष्यासो ऽ अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः ।
जुषन्तां यज्ञम् अद्रुहोऽनमीवा ऽइषो महीः ॥ १२.५० ॥
ਪੋਸ਼ਕ ਅਗਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਵਣ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕਮਤ ਹੋ ਕੇ ਯੱਗ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ—ਵੈਰ-ਰਹਿਤ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਮਹਾਨ ਅੰਨ-ਰਸ।
12.51
इडाम् अग्ने पुरुदꣳसꣳ सनिं गोः शश्वत्तमꣳ हवमानाय साध ।
स्यान् नः सूनुस् तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर् भूत्व् अस्मे ॥ १२.५१ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਇਡਾ, ਗਊਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਥਾਈ ਲਾਭ, ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਿੱਧ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਣ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਉਹ ਸੁਮਤੀ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਹੋਵੇ।
12.52
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आ रोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १२.५२ ॥
ਇਹ ਤੇਰਾ ਰੁੱਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ ਹੈ; ਇਥੋਂ ਜੰਮ ਕੇ ਤੂੰ ਚਮਕਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਵਧਾ।
12.53
चिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ।
परिचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १२.५३ ॥
ਤੂੰ ਚਿਤ੍ ਹੈਂ; ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਪਰਿਚਿਤ੍ ਹੈਂ; ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ।
12.54
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १२.५४ ॥
ਥਾਂ ਭਰ, ਛੇਦ ਭਰ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ।
12.55
ता अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १२.५५ ॥
ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੱਬੇਦਾਰ ਗਾਵਾਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ।
12.56
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १२.५६ ॥
ਸਾਰੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ; ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਥੀ, ਬਲਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸੁਆਮੀ।
12.57
समितꣳ सं कल्पेथाꣳ सम्प्रियौ रोचिष्णू सुमनस्यमानौ ।
इषमूर्जम् अभि संवसानौ ॥ १२.५७ ॥
ਇਕੱਠੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੋ; ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ, ਚਮਕਦੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਅੰਨ ਅਤੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ।
12.58
सं वां मनाꣳसि सं व्रता सम् उ चित्तान्य् आकरम् ।
अग्ने पुरीष्याधिपा भव त्वं न ऽ इषमूर्जं यजमानाय धेहि ॥ १२.५८ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਨ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਮੈਂ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੋ; ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅੰਨ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ।
12.59
अग्ने त्वं पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिमाꣳ२ ऽ असि ।
शिवाः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.५९ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਹੈਂ; ਧਨ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬਿਰਾਜ।
12.60
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ १२.६० ॥
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਕੋ ਚੇਤਨਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵੋ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਾ, ਯੱਗ ਅਤੇ ਯੱਗਪਤੀ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ; ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਓ।
12.61
मातेव पुत्रं पृथिवी पुरीष्यम् अग्निꣳ स्वे योनाव् अभार् उखा ।
तां विश्वैर् देवैर् ऋतुभिः संविदानः प्रजापतिर् विश्वकर्मा वि मुञ्चतु ॥ १२.६१ ॥
ਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਾਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਉਸ ਉਖਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੇ।
12.62
असुन्वन्तम् अयजमानम् इच्छ स्तेनस्येत्याम् अन्व् इहि तस्करस्य ।
अन्यम् अस्मद् इच्छ सा त इत्या नमो देवि निर्ऋते तुभ्यम् अस्तु ॥ १२.६२ ॥
ਜੋ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਕੱਢਦਾ ਤੇ ਯੱਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ; ਚੋਰ ਦੇ ਰਾਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ, ਲੁਟੇਰੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰ। ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਭ; ਉਹ ਰਾਹ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ ਨਿਰਰਿਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
12.63
नमः सु ते निर्ऋते तिग्मतेजो ऽयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् ।
यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमे नाके ऽ अधि रोहयैनम् ॥ १२.६३ ॥
ਹੇ ਨਿਰਰਿਤੀ, ਤਿੱਖੇ ਤੇਜ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ; ਯਮ ਅਤੇ ਯਮੀ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ।
12.64
यस्यास् ते घोर ऽ आसन् जुहोम्य् एषां बन्धानाम् अवसर्जनाय ।
यां त्वा जनो भूमिर् इति प्रमन्दते निर्ऋतिं त्वाहं परि वेद विश्वतः ॥ १२.६४ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਆਹੂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ 'ਧਰਤੀ' ਕਹਿ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੌਂਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
12.65
यं ते देवी निर्ऋतिर् आबबन्ध पाशं ग्रीवास्व् अविचृत्यम् ।
तं ते वि ष्याम्य् आयुषो न मध्याद् अथैतं पितुम् अद्धि प्रसूतः ।
नमो भूत्यै येदं चकार ॥ १२.६५ ॥
ਦੇਵੀ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਤੇਰੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਨਾ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਫੰਦਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ — ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਅੰਨ ਖਾ। ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਉਸ ਭੂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
12.66
निवेशनः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाऽभि चष्टे शचीभिः ।
देव ऽ इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे पथीनाम् ॥ १२.६६ ॥
ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇ ਕੇ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਸਤਿਆਧਰਮਾ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਚੱਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।
12.67
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नया ॥ १२.६७ ॥
ਕਵੀ ਹਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੂਲੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਧੀਰ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।
12.68
युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन् नो नेदीयऽ इत् सृण्यः पक्वम् एयात् ॥ १२.६८ ॥
ਹਲ ਜੋੜੋ, ਜੂਲੇ ਫੈਲਾਓ। ਇੱਥੇ ਤਿਆਰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਬੀਜੋ। ਗੀਤ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਉੱਤਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫ਼ਸਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ; ਨੇੜੇ ਹੀ ਪੱਕੇ ਅਨਾਜ ਤੱਕ ਦਾਤੀ ਪਹੁੰਚੇ।
12.69
शुनꣳ सु फाला वि कृषन्तु भूमिꣳ शुनं कीनाशा ऽ अभि यन्तु वाहैः ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ऽ ओषधीः कर्तनास्मे ॥ १२.६९ ॥
ਸ਼ੁਭ ਫਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਹੁਣ; ਸ਼ੁਭ ਹਲ-ਵਾਹਕ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ। ਹਵੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਸ਼ੁਨਾਸੀਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਬਣਾਉਣ।
12.70
घृतेन सीता मधुना सम् अज्यतां विश्वैर् देवैर् अनुमता मरुद्भिः ।
ऊर्जस्वती पयसा पिन्वमानास्मान्त् सीते पयसाभ्या ववृत्स्व ॥ १२.७० ॥
ਘਿਓ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਵੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ। ਊਰਜਸਵਤੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਸੀਤਾ, ਦੁੱਧ ਸਮੇਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ।
12.71
लाङ्गलं पवीरवत् सुशेवꣳ सोमपित्सरु ।
तद् उद् वपति गाम् अविं प्रफर्व्यं च पीवरीं प्रस्थावद् रथवाहनम् ॥ १२.७१ ॥
ਤਿੱਖਾ, ਅਤਿ ਸ਼ੁਭ, ਸੋਮਪ੍ਰਿਯ ਹਲ ਉਹ ਬੀਜਦਾ ਹੈ — ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੇਡ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟ, ਰਥ ਢੋਣ ਵਾਲਾ।
12.72
कामं कामदुघे धुक्ष्व मित्राय वरुणाय च ।
इन्द्रायाश्विभ्यां पूष्णे प्रजाभ्य ऽ ओषधीभ्यः ॥ १२.७२ ॥
ਹੇ ਕਾਮਧੇਨੂ, ਲੋੜੀਂਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇ — ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਲਈ, ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਲਈ।
12.73
वि मुच्यध्वम् अघ्न्या देवयाना ऽ अगन्म तमसस् पारम् अस्य ज्योतिर् आपाम ॥ १२.७३ ॥
ਹੇ ਅਘ੍ਨਯੋ, ਦੇਵਯਾਨ ਮਾਰਗ ਦੇ ਯਾਤਰੀਓ, ਮੁਕਤ ਹੋਵੋ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਾਰ ਆ ਗਏ ਹਾਂ; ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਈਏ।
12.74
सजूर् अब्दो ऽ अयवोभिः सजूर् उषा ऽ अरुणीभिः सजोषसाव् अश्विना दꣳसोभिः सजूः सूर ऽ एतशेन सजूर् वैश्वानर ऽ इडया घृतेन स्वाहा ॥ १२.७४ ॥
ਸਾਲ ਅਯਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ; ਉਸ਼ਾ ਅਰੁਣੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹੇ; ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ; ਸੂਰਜ ਏਤਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਇਡਾ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ। ਸ੍ਵਾਹਾ।
12.75
या ओषधीः पूर्वा जाता देवेभ्यस् त्रियुगं पुरा ।
मनै नु बभ्रूणाम् अहꣳ शतं धामानि सप्त च ॥ १२.७५ ॥
ਪਹਿਲਾਂ, ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜੰਮੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਸੌ ਅਤੇ ਸੱਤ ਧਾਮਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
12.76
शतं वो ऽ अम्ब धामानि सहस्रम् उत वो रुहः ।
अधा शतक्रत्वो यूयम् इमं मे ऽ अगदं कृत ॥ १२.७६ ॥
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੌ ਧਾਮ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੰਕੁਰ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਵਾਲੀਓ ਔਸ਼ਧੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਵਾਈ ਬਣਾਓ।
12.77
ओषधीः प्रति मोदध्वं पुष्पवतीः प्रसूवरीः ।
अश्वा ऽ इव सजित्वरीर् वीरुधः पारयिष्ण्वः ॥ १२.७७ ॥
ਹੇ ਔਸ਼ਧੀਓ, ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਵੋ; ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣੋ; ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੀਆਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਓ ਵੇਲਾਂ, ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣੋ।
12.78
ओषधीर् इति मातरस् तद् वो देवीर् उप ब्रुवे ।
सनेयम् अश्वं गां वास ऽ आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.७८ ॥
ਹੇ ਔਸ਼ਧੀਓ, ਮਾਤਾਓ, ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ; ਹੇ ਪੁਰਖ, ਤੇਰੇ ਲਈ।
12.79
अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष् कृता ।
गोभाज ऽ इत् किलासथ यत् सनवथ पूरुषम् ॥ १२.७९ ॥
ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਣ ਹੈ; ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਖ ਨੂੰ (ਧਨ) ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹੋ।
12.80
यत्रौषधीः समग्मत राजानः समिताव् इव ।
विप्रः स ऽ उच्यते भिषग् रक्षोहामीवचातनः ॥ १२.८० ॥
ਜਿੱਥੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹੀ ਵਿਪ੍ਰ ਵੈਦ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.81
अश्वावतीꣳ सोमावतीमूर्जयन्तीम् उदोजसम् ।
आवित्सि सर्वा ऽ ओषधीर् अस्मा अरिष्टतातये ॥ १२.८१ ॥
ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਓ, ਸੋਮ ਵਾਲੀਓ, ਪੋਸ਼ਕ ਤੇ ਓਜ ਵਾਲੀਓ ਔਸ਼ਧੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਨਿਰਵਿਘਨ ਕਲਿਆਣ ਲਈ।
12.82
उच् छुष्मा ऽ ओषधीनां गावो गोष्ठाद् इवेरते ।
धनꣳ सनिष्यन्तीनाम् आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.८२ ॥
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ; ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੁਰਖ, ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ (ਬਲ ਪਾਵੇ)।
12.83
इष्कृतिर् नाम वो माताथो यूयꣳ स्थ निष्कृतीः ।
सीराः पतत्रिणी स्थन यद् आमयति निष्कृथ ॥ १२.८३ ॥
'ਇਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀ' ਨਾਮ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ (ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ) ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸੀਰਾ, ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ; ਜੋ ਰੋਗ ਪੀੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰੋ।
12.84
अति विश्वाः परिष्ठा स्तेन इव ऽ व्रजम् अक्रमुः ।
ओषधीः प्राचुच्यवुर् यत् किं च तन्वो रपः ॥ १२.८४ ॥
ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਭ, ਚੋਰ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਵਾਂਗ, ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਜੋ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਜਾਂ ਪਾਪ ਸਨ, ਉਹ ਭਜਾ ਦਿੱਤੇ।
12.85
यद् इमा वाजयन्न् अहम् ओषधीर् हस्त ऽ आदधे ।
आत्मा यक्ष्मस्य नश्यति पुरा जीवगृभो यथा ॥ १२.८५ ॥
ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਯਕਸ਼ਮਾ (ਤਪਦਿਕ) ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ।
12.86
यस्यौषधीः प्रसर्पथाङ्गम्-अङ्गं परुष्-परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधध्व ऽ उग्रो मध्यमशीर् इव ॥ १२.८६ ॥
ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਅਤੇ ਜੋੜ-ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਰੋਗ ਨੂੰ ਭਜਾਓ, ਉਗਰ ਮਧਿਅਮਸ਼ੀ ਵਾਂਗ।
12.87
साकं यक्ष्म प्रपत चाषेण किकिदीविना ।
साकं वातस्य ध्राज्या साकं नश्य निहाकया ॥ १२.८७ ॥
ਹੇ ਰੋਗ, ਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਕਿਕਿਦੀਵੀ ਪੰਛੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਜਾ; ਹਵਾ ਦੇ ਵੇਗ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਝਪਟਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾ।
12.88
अन्या वो ऽ अन्याम् अवत्व् अन्यान्यस्या ऽ उपावत ।
ताः सर्वाः संविदाना ऽ इदं मे प्रावता वचः ॥ १२.८८ ॥
ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਇੱਕ-ਦੂਜੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਮਦਦ ਕਰੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਕਮਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਇਹ ਬੋਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
12.89
याः फलिनीर् या ऽ अफला ऽ अपुष्पा याश् च पुष्पिणीः ।
बृहस्पतिप्रसूतास् ता नो मुञ्चन्त्व् अꣳहसः ॥ १२.८९ ॥
ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਫਲ ਰਹਿਤ, ਫੁੱਲ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ — ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਉਹ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਕਸ਼ਟ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ।
12.90
मुञ्चन्तु मा शपथ्याद् अथो वरुण्याद् उत ।
अथो यमस्य पड्वीशात् सर्वस्माद् देवकिल्विषात् ॥ १२.९० ॥
ਮੈਨੂੰ ਸਹੁੰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਛੁਡਾਓ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਵੀ; ਯਮ ਦੀ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਬੇੜੀ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਰੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਓ।
12.91
अवपतन्तीर् अवदन् दिव ऽ ओषधयस् परि ।
यं जीवम् अश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः ॥ १२.९१ ॥
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਚੁਫੇਰੇ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ — ਜਿਸ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
12.92
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् बह्वीः शतविचक्षणाः ।
तासाम् असि त्वम् उत्तमारं कामाय शꣳ हृदे ॥ १२.९२ ॥
ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਅਤੇ ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਓ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਉੱਤਮ ਆਧਾਰ ਹੈਂ; ਕਾਮਨਾ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਲਈ।
12.93
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् विष्ठिताः पृथिवीम् अनु ।
बृहस्पतिप्रसूता ऽ अस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९३ ॥
ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਓ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੀਰਜ ਦਿਓ।
12.94
याश् चेदम् उपशृण्वन्ति याश् च दूरं परागताः ।
सर्वाः संगत्य वीरुधो ऽस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९४ ॥
ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੀਰਜ ਦਿਓ।
12.95
मा वो रिषत् खनिता यस्मै चाहं खनामि वः ।
द्विपाच् चतुष्पाद् अस्माकꣳ सर्वम् अस्त्व् अनातुरम् ॥ १२.९५ ॥
ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਟਦਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਭ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ।
12.96
ओषधयः सम् अवदन्त सोमेन सह राज्ञा ।
यस्मै कृणोति ब्राह्मणस् तꣳ राजन् पारयामसि ॥ १२.९६ ॥
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸੋਮ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੋਲੀਆਂ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਸ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਾਰ ਲਾਵਾਂਗੇ।
12.97
नाशयित्री बलासस्यार्शस ऽउपचिताम् असि ।
अथो शतस्य यक्ष्माणां पाकारोर् असि नाशनी ॥ १२.९७ ॥
ਤੂੰ ਬਲਾਸ ਅਤੇ ਅਰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਸੁੱਜਣ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਸੌ ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਾਕਾਰੂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
12.98
त्वां गन्धर्वा ऽअखनꣳस् त्वाम् इन्द्रस् त्वां बृहस्पतिः ।
त्वाम् ओषधे सोमो राजा विद्वान् यक्ष्माद् अमुच्यत ॥ १२.९८ ॥
ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਟਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ; ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਯਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
12.99
सहस्व मे ऽ अरातीः सहस्व पृतनायतः ।
सहस्व सर्वं पाप्मानꣳ सहमानास्य् ओषधे ॥ १२.९९ ॥
ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ; ਲੜਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ; ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੂੰ ਵੱਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
12.100
दीर्घायुस्त ऽ ओषधे खनिता यस्मै च त्वा खनाम्य् अहम् ।
अथो त्वं दीर्घायुर् भूत्वा शतवल्शा वि रोहतात् ॥ १२.१०० ॥
ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਲੰਬੀ ਹੋਵੇ; ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਟਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਲਈ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਗ।
12.101
त्वम् उत्तमास्य् ओषधे तव वृक्षा ऽ उपस्तयः ।
उपस्तिर् अस्तु सो स्माकं योऽअस्माꣳ२ऽ अभिदासति ॥ १२.१०१ ॥
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਔਸ਼ਧੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਰੁੱਖ ਆਸਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਆਸਰਾ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ।
12.102
मा मा हिꣳसीज् जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवꣳ सत्यधर्मा व्यानट् ।
यश् चापश् चन्द्राः प्रथमो जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ १२.१०२ ॥
ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮਦਾਤਾ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ; ਸੱਚ-ਧਰਮੀ ਹੋ ਕੇ ਦਿਉਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਿਆ ਜੋ, ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ — ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਿ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪੂਜੀਏ?
12.103
अभ्या वर्तस्व पृथिवि यज्ञेन पयसा सह ।
वपां ते अग्निर् ऽ इषितो ऽ अरोहत् ॥ १२.१०३ ॥
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਯੱਗ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ; ਤੇਰੀ ਵਪਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਗਨੀ ਨੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
12.104
अग्ने यत् ते शुक्रं यच् चन्द्रं यत् पूतं यच् च यज्ञियम् ।
तद् देवेभ्यो भरामसि ॥ १२.१०४ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਸ਼ੁਕਰ, ਜੋ ਚੰਦਰ, ਜੋ ਪੂਤ ਅਤੇ ਜੋ ਯਜ੍ਞਿਯ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।
12.105
इषमूर्जम् अहम् इत ऽ आदम् ऋतस्य योनिं महिषस्य धाराम् ।
आ मा गोषु विशत्वा तनूषु जहामि सेदिम् अनिराम् अमीवाम् ॥ १२.१०५ ॥
ਅੰਨ ਅਤੇ ਬਲ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਰਿਤ ਦਾ ਸੋਤ, ਮਹਿਸ਼ ਦੀ ਧਾਰ। ਉਹ ਗਊਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ; ਮੈਂ ਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਰੋਗ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ।
12.106
अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते ऽ अर्चयो विभावसो ।
बृहद्भानो शवसा वाजम् उक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे ॥ १२.१०६ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰਾ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਬਲ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਦਭਾਨੂ, ਬਲ ਨਾਲ ਦਾਤੇ ਨੂੰ ਉਸਤਤਿਯੋਗ ਅੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕਵੀ।
12.107
पावकवर्चाः शुक्रवर्चा ऽ अनूनवर्चा ऽ उद् इयर्षि भानुना ।
पुत्रो मातरा विचरन्न् उपावसि पृणक्षि रोदसी ऽ उभे ॥ १२.१०७ ॥
ਪਾਵਕ ਵਰਚਸ, ਸ਼ੁਕਰ ਵਰਚਸ, ਅਨੂਨ ਵਰਚਸ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈਂ। ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਚਰਦਾ ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਭਰਦਾ ਹੈਂ।
12.108
ऊर्जो नपाज् जातवेदः सुशस्तिभिर् मन्दस्व धीतिभिर् हितः ।
त्वे ऽ इषः सं दधुर् भूरिवर्पसश् चित्रोतयो वामजाताः ॥ १२.१०८ ॥
ਊਰਜ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਜਾਤਵੇਦ, ਚੰਗੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਰੂਪ, ਅਦਭੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁਭਜਾਤ ਅੰਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
12.109
इरज्यन्न् अग्ने प्रथयस्व जन्तुभिर् अस्मे रायो ऽ अमर्त्य ।
स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि सानसिं क्रतुम् ॥ १२.१०९ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਫੈਲਾ; ਹੇ ਅਮਰਤਯ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਭਰਪੂਰ ਸੰਕਲਪ ਭਰਦਾ ਹੈਂ।
12.110
इष्कर्तारम् अध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तꣳ राधसो महः ।
रातिं वामस्य सुभगां महीम् इषं दधासि सानसिꣳ रयिम् ॥ १२.११० ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਯੱਗ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਉੱਤਮ ਦਾਨ, ਸ਼ੁਭ ਮਹਾਨ ਅੰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਧਨ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
12.111
ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतम् अग्निꣳ सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः ।
श्रुत्कर्णꣳ सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा ॥ १२.१११ ॥
ਰਿਤਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ। ਹੇ ਤੇਜ਼ ਕੰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਗਨੀ, ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਮਾਨਵੀ ਯੁਗ ਤੈਨੂੰ ਧਾਰਦੇ ਹਨ।
12.112
आ प्यायस्व सम् एतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् ।
भवा वाजस्य संगथे ॥ १२.११२ ॥
ਹੇ ਸੋਮ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ ਅਤੇ ਭਰ ਜਾ; ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਆਵੇ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਾ ਬਲ ਤੂੰ ਹੋ ਜਾ।
12.113
सं ते पयाꣳसि सम् उ यन्तु वाजाः सं वृष्ण्यान्य् अभिमातिषाहः ।
आप्यायमानो ऽ अमृताय सोम दिवि श्रवाꣳस्य् उत्तमानि धिष्व ॥ १२.११३ ॥
ਤੇਰੇ ਦੁੱਧ-ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਆਉਣ; ਬਲ ਤੇ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਣ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਆਉਣ। ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਵਧ ਰਹੇ ਹੇ ਸੋਮ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਯਸ਼ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
12.114
आ प्यायस्व मदिन्तम सोम विश्वेभिर् अꣳशुभिः ।
भवा नः सुश्रवस्तमः सखा वृधे ॥ १२.११४ ॥
ਅਤਿ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯਸ਼ਸਵੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਵਾਧੇ ਲਈ ਰਹਿ।
12.115
आ ते वत्सो मनो यमत् परमाच् चित् सधस्थात् ।
अग्ने त्वां कामया गिरा ॥ १२.११५ ॥
ਵੱਛਾ ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੂਰੋਂ, ਸਾਂਝੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੋੜੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇੱਛਾ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ।
12.116
तुभ्यं ता ऽ अङ्गिरस्तम विश्वाः सुक्षितयः पृथक् ।
अग्ने कामाय येमिरे ॥ १२.११६ ॥
ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਹੇ! ਸੁਕਸ਼ਿਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰਜਾਵਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇਰੀਆਂ ਹੀ ਹਨ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਥਾਮਦੀਆਂ ਹਨ।
12.117
अग्निः प्रियेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।
सम्राड् एको वि राजति ॥ १२.११७ ॥
ਅਗਨੀ ਪਿਆਰੇ ਧਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਨਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਭੂਤ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਹੈ; ਇਕੱਲਾ ਸਮਰਾਟ ਬਣ ਕੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।