Yajurveda · Adhyāya 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.१ ॥
Brilhou com esplendor dourado sobre a vasta terra, resplandecente para a glória, de vida invencível. Quando o céu de boa semente o gerou, Agni tornou-se imortal pelas suas forças vitais.
12.2
नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १२.२ ॥
A noite e a aurora, de um só pensamento embora de formas distintas, nutrem juntas uma única criança. Entre o céu e a terra resplandece o dourado; os deuses, doadores de riqueza, sustentam Agni.
12.3
विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद् भद्रं द्विपदे चतुष्पदे ।
वि नाकम् अख्यत् सविता वरेण्योऽनु प्रयाणम् उषसो वि राजति ॥ १२.३ ॥
O vidente Savitṛ assume todas as formas; impulsionou a bênção para o bípede e o quadrúpede. O venerável Savitṛ revelou o céu; resplandece na esteira do curso da Aurora.
12.4
सुपर्णोऽसि गरुत्माꣳस् त्रिवृत् ते शिरो गायत्रं चक्षुर् बृहद्रथन्तरे पक्षौ ।
स्तोम ऽ आत्मा छन्दाꣳस्य् अङ्गानि यजूꣳषि नाम ।
साम ते तनूर् वामदेव्यं यज्ञायज्ञियं पुच्छं धिष्ण्याः शफाः ।
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् दिवं गच्छ स्वः पत ॥ १२.४ ॥
Tu és o de belas asas, o alado; o triplo é a tua cabeça, a Gāyatrī o teu olho, o Bṛhat e o Rathantara as tuas asas. O louvor é o teu eu, os metros os teus membros, as fórmulas os teus nomes. O canto é o teu corpo, o Vāmadevya e o Yajñāyajñiya a tua cauda, os lugares dhiṣṇya os teus cascos. Tu és o de belas asas, o alado; vai ao céu, voa ao mundo celeste.
12.5
विष्णोः क्रमोऽसि सपत्नहा गायत्रं छन्द ऽ आ रोह पृथिवीम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अभिमातिहा त्रैष्टुभं छन्द ऽ आ रोहान्तरिक्षम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अरातीयतो हन्ता जागतं छन्द ऽ आ रोह दिवम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽसि शत्रूयतो हन्ताऽऽनुष्टुभं छन्द ऽ आ रोह दिशोऽनु वि क्रमस्व ॥ १२.५ ॥
Tu és o passo de Viṣṇu, matador dos rivais. Sobe ao metro Gāyatrī; avança sobre a terra. Tu és o passo de Viṣṇu, matador dos arrogantes. Sobe ao metro Triṣṭubh; avança sobre o espaço intermédio. Tu és o passo de Viṣṇu, matador dos hostis. Sobe ao metro Jagatī; avança sobre o céu. Tu és o passo de Viṣṇu, matador do inimigo. Sobe ao metro Anuṣṭubh; avança sobre as direções.
12.6
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धोऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.६ ॥
Agni rugiu como o céu que troveja, lambendo as plantas da terra e ungindo-as. Nascido de imediato, aceso, manifestou-se; com a sua luz resplandece entre o céu e a terra.
12.7
अग्नेऽभ्यावर्तिन्न् अभि मा नि वर्तस्वायुषा वर्चसा प्रजया धनेन ।
सन्या मेधया रय्या पोषेण ॥ १२.७ ॥
Ó Agni, volta-te para mim e devolve-me a mim; com longa vida, esplendor, descendência e riqueza; com ganho, inteligência, bens e sustento.
12.8
अग्ने ऽ अङ्गिरः शतं ते सन्त्वावृतः सहस्रं त ऽ उपावृतः ।
अधा पोषस्य पोषेण पुनर् नो नष्टम् आ कृधि पुनर् नो रयिम् आ कृधि ॥ १२.८ ॥
Ó Agni, ó Aṅgiras! Que haja cem e mil caminhos de retorno para ti. Então, com o alimento do alimento, devolve-nos o que se perdeu; traz de volta a riqueza para nós.
12.9
पुनर् ऊर्जा नि वर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.९ ॥
Retorna de novo com vigor; ó Agni, retorna de novo com refrigério e vida. Protege-nos de novo da aflição.
12.10
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.१० ॥
Retorna junto com a riqueza; ó Agni, enche-nos com a corrente. Com a corrente que nutre tudo, enche-nos por todos os lados.
12.11
आ त्वाहार्षम् अन्तर् अभूर् ध्रुवस् तिष्ठाविचाचलिः ।
विशस् त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद् राष्ट्रम् अधि भ्रशत् ॥ १२.११ ॥
Eu te trouxe; tornaste-te firme no meio. Permanece firme e inabalável. Que todos os povos te desejem; que o reino não caia por tua causa.
12.12
उद् उत्तमं वरुण पाशम् अस्मद् अवाधमं वि मध्यमꣳ श्रथाय ।
अथा वयम् आदित्य व्रते तवानागसो ऽ अदितये स्याम ॥ १२.१२ ॥
Ó Varuṇa, solta de nós o laço mais alto, o mais baixo e o do meio. Então, ó Āditya, sejamos sem culpa no teu voto e pertençamos a Aditi.
12.13
अग्रे बृहन्न् उषसामूर्ध्वो ऽ अस्थान् निर्जगन्वान् तमसो ज्योतिषागात् ।
अग्निर् भानुना रुशता स्वङ्ग ऽ आ जातो विश्वा सद्मान्य् अप्राः ॥ १२.१३ ॥
Diante das auroras, o grande Agni ergueu-se; tendo saído da escuridão, veio com luz. Agni de belos membros, nascido com brilho reluzente, enche todas as moradas.
12.14
हꣳसः शुचिषद् वसुर् अन्तरिक्षसद् होता वेदिषद् अतिथिर् दुरोणसत् ।
नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऽ ऋतजा अद्रिजा ऽ ऋतम् बृहत् ॥ १२.१४ ॥
Cisne, sentado na pureza, o brilhante, sentado na atmosfera, o sacerdote, sentado no altar, o hóspede, sentado na casa, sentado entre os homens, sentado no lugar escolhido, sentado na ordem cósmica, sentado no céu, nascido das águas, nascido das vacas, nascido da ordem cósmica, nascido da pedra, o vasto ṛta.
12.15
सीद त्वं मातुर् अस्या ऽ उपस्थे विश्वान्य् अग्ने वयुनानि विद्वान् ।
मैनां तपसा मार्चिषाऽभिशोचीर् अन्तर् अस्याꣳ शुक्रज्योतिर् वि भाहि ॥ १२.१५ ॥
Ó Agni, senta-te no colo desta mãe, conhecendo todas as sabedorias. Não a queimes com calor nem com chama; dentro dela, brilha com luz resplandecente.
12.16
अन्तर् अग्ने रुचा त्वम् उखायाः सदने स्वे ।
तस्यास् त्वꣳ हरसा तपन् जातवेदः शिवो भव ॥ १२.१६ ॥
Ó Agni, dentro do teu próprio assento, o vaso de fogo, resplandece com brilho. Ó Jātavedas, ardendo com o seu calor, torna-te auspicioso.
12.17
शिवो भूत्वा मह्यम् अग्नेऽ अथो सीद शिवस् त्वम् ।
शिवः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.१७ ॥
Ó Agni, torna-te auspicioso para mim e senta-te. Sendo auspicioso, tornando auspiciosas todas as direções, senta-te aqui no teu próprio lugar.
12.18
दिवस् परि प्रथमं जज्ञे ऽ अग्निर् अस्माद् द्वितीयं परि जातवेदाः ।
तृतीयम् अप्सु नृमणा ऽ अजस्रम् इन्धान ऽ एनं जरते स्वाधीः ॥ १२.१८ ॥
O primeiro Agni nasceu do céu; o segundo dele, Jātavedas. O terceiro nas águas, deleitando os homens, aceso sem cessar; o de bom pensamento o louva.
12.19
विद्मा ते ऽ अग्ने त्रेधा त्रयाणि विद्मा ते धाम विभृता पुरुत्रा ।
विद्मा ते नाम परमं गुहा यद् विद्मा तम् उत्सं यत ऽ आजगन्थ ॥ १२.१९ ॥
Ó Agni, conhecemos-te de três maneiras; conhecemos as tuas três moradas, espalhadas em muitos lugares. Conhecemos o teu nome supremo, oculto. Conhecemos a fonte de onde vieste.
12.20
समुद्रे त्वा नृमणा ऽ अप्स्व् अन्तर् नृचक्षा ऽ ईधे दिवो अग्न ऽ ऊधन् ।
तृतीये त्वा रजसि तस्थिवाꣳसम् अपाम् उपस्थे महिषा ऽ अवर्धन् ॥ १२.२० ॥
No oceano, dentro das águas, os nṛmaṇā que veem os homens te acenderam, ó Agni, na ubre do céu. A ti, que estás no terceiro reino, os poderosos fortaleceram no regaço das águas.
12.21
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.२१ ॥
Agni rugiu como o céu trovejante. Lambendo as trepadeiras da terra e ungindo-as, nascido de imediato e aceso, olha os dois mundos com a sua luz e brilha por dentro.
12.22
श्रीणाम् उदारो धरुणो रयीणां मनीषाणां प्रार्पणः सोमगोपाः ।
वसुः सूनुः सहसो ऽ अप्सु राजा वि भात्य् अग्र ऽ उषसाम् इधानः ॥ १२.२२ ॥
Generoso entre os esplendores, sustentáculo dos tesouros, doador dos pensamentos, guardião do Soma, o brilhante, filho da força, rei nas águas; brilha, aceso diante das auroras.
12.23
विश्वस्य केतुर् भुवनस्य गर्भऽ आ रोदसी ऽ अपृणाज् जायमानः ।
वीडुं चिद् अद्रिम् अभिनत् परायञ् जना यद् अग्निम् अयजन्त पञ्च ॥ १२.२३ ॥
O estandarte de tudo, Agni, ao nascer no seio do mundo, preencheu os dois mundos. Quando os cinco povos sacrificaram a Agni, avançando, romperam até a pedra firme.
12.24
उशिक् पावको अरतिः सुमेधा मर्त्येष्व् अग्निर् अमृतो नि धायि ।
इयर्ति धूमम् अरुषं भरिभ्रद् उच् छुक्रेण शोचिषा द्याम् इनक्षन् ॥ १२.२४ ॥
Desejoso, purificador, veloz, de boa sabedoria, o imortal Agni foi colocado entre os mortais. Carregando fumaça avermelhada, alcançando o céu com chama brilhante, ele avança.
12.25
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.२५ ॥
Dourado e visível, brilhou sobre a terra vasta; resplandecendo por uma vida invencível e esplendor, Agni tornou-se imortal com vigor, quando o céu de boa semente o gerou.
12.26
यस् ते अद्य कृणवद् भद्रशोचेऽपूपं देव घृतवन्तम् अग्ने ।
प्र तं नय प्रतरं वस्यो ऽ अच्छाभि सुम्नं देवभक्तं यविष्ठ ॥ १२.२६ ॥
Ó Agni de chama auspiciosa, ó deus, o mais jovem! Quem hoje te prepara um bolo rico em manteiga clarificada, conduze-o adiante, para maior riqueza, para o favor partilhado pelos deuses.
12.27
आ तं भज सौश्रवसेष्व् अग्न ऽ उक्थ ऽ उक्थ ऽ आ भज शस्यमाने ।
प्रियः सूर्ये प्रियो ऽ अग्ना भवात्य् उज् जातेन भिनदद् उज् जनित्वैः ॥ १२.२७ ॥
Ó Agni, concede-lhe parte nos dons famosos; em cada recitação de louvor, concede-lhe uma porção. Ele torna-se querido do sol, querido junto com Agni; nascido ao nascer, eleva-se, rompendo pela geração.
12.28
त्वाम् अग्ने यजमाना ऽ अनु द्यून् विश्वा वसु दधिरे वार्याणि ।
त्वया सह द्रविणम् इच्छमाना व्रजं गोमन्तम् उशिजो वि वव्रुः ॥ १२.२८ ॥
Ó Agni, os sacrificadores, dia após dia, colocam sob a tua guarda todos os tesouros e bens desejáveis. Desejando a riqueza contigo, os sacerdotes ávidos abrem o curral cheio de vacas.
12.29
अस्ताव्य् अग्निर् नराꣳ सुशेवो वैश्वानर ऽ ऋषिभिः सोमगोपाः ।
अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिम् अस्मे सुवीरम् ॥ १२.२९ ॥
Agni Vaiśvānara, benevolente para com os homens e guardião do Soma, foi louvado pelos videntes. Sem ódio, invoquemos o céu e a terra. Ó deuses, concedei-nos riqueza rica em filhos valorosos.
12.30
समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ १२.३० ॥
Serve Agni com lenha de acendimento; desperta o hóspede Agni com manteiga clarificada. Oferece aqui as oblações nele.
12.31
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो भव शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १२.३१ ॥
Ó Agni, que todos os deuses te elevem com as suas mentes. Sê propício para nós, de belo semblante e rico em riqueza resplandecente.
12.32
प्रेद् अग्ने ज्योतिष्मान् याहि शिवेभिर् अर्चिभिष् ट्वम् ।
बृहद्भिर् भानुभिर् भासन् मा हिꣳसीस् तन्वा प्रजाः ॥ १२.३२ ॥
Ó Agni, avança luminoso com as tuas chamas propícias. Brilhando com grandes raios, não firas as criaturas com o teu corpo, isto é, a tua chama.
12.33
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.३३ ॥
Que Agni ruja como o céu que troveja, lambendo e ungindo as plantas da terra. Nascido de imediato e aceso, resplandece com sua luz, iluminando os dois mundos por dentro.
12.34
प्र-प्रायम् अग्निर् भरतस्य शृण्वे वि यत् सूर्यो न रोचते बृहद् भाः ।
अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थउ दीदाय दैव्यो ऽ अतिथिः शिवो नः ॥ १२.३४ ॥
Este Agni é celebrado ao longo da linhagem de Bharata, quando brilha com grande luz como o sol. Aquele que se mantém junto a Pūru nas batalhas, o hóspede divino, resplandece para nós como um benfeitor.
12.35
आपो देवीः प्रति गृभ्णीत भस्मैतत् स्योने कृणुध्वꣳ सुरभा ऽ उ लोके ।
तस्मै नमन्तां जनयः सुपत्नीर् मातेव पुत्रं बिभृताप्स्व् एनत् ॥ १२.३५ ॥
Ó águas divinas, recebei esta cinza; tornai-a agradável e perfumada no mundo. Que as mulheres de bons maridos se curvem diante dele; como uma mãe carrega seu filho, carregai-o nas águas.
12.36
अप्स्व् अग्ने सधिष् टव सौषधीर् अनु रुध्यसे ।
गर्भै सन् जायसे पुनः ॥ १२.३६ ॥
Ó Agni, habitas junto às águas; cresces após as plantas. Estando dentro como embrião, nasces de novo.
12.37
गर्भोऽअस्य् ओषधीनां गर्भो वनस्पतीनाम् ।
गर्भो विश्वस्य भूतस्याग्ने गर्भोऽअपाम् असि ॥ १२.३७ ॥
Tu és o ventre das plantas, o ventre das árvores. Ó Agni, tu és o ventre de todos os seres; és o ventre das águas.
12.38
प्रसद्य भस्मना योनिम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
सꣳसृज्य मातृभिष् ट्वं ज्योतिष्मान् पुनर् आसदः ॥ १२.३८ ॥
Ó Agni, tendo-te assentado com a cinza no lugar das águas e da terra, unido às Mães, sentaste-te de novo, cheio de luz.
12.39
पुनर् आसद्य सदनम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
शेषे मातुर् यथोपस्थे ऽन्तर् अस्याꣳ शिवतमः ॥ १२.३९ ॥
Ó Agni, tendo-te de novo assentado, nas águas e na terra, repousas dentro dela, muito propício, como no colo da mãe.
12.40
पुनर् ऊर्जा निवर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.४० ॥
Ó Agni, volta de novo com vigor; regressa de novo com alimento e vida; protege-nos de novo da aflição.
12.41
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.४१ ॥
Ó Agni, volta junto com a riqueza; Ó Agni, nutre com a tua corrente; enche por todos os lados com toda espécie de alimento.
12.42
बोधा मे ऽ अस्य वचसो यविष्ठ मꣳहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः ।
पीयति त्वो ऽ अनु त्वो गृणाति वन्दारुष् टे तन्वं वन्दे ऽ अग्ने ॥ १२.४२ ॥
Ó mais jovem, possuidor de svadhā, atende a esta minha palavra da oferenda mais generosa; um fere, outro louva; Ó Agni, como adorador adoro o teu corpo.
12.43
स बोधि सूरिर् मघवा वसुपते वसुदावन् ।
युयोध्य् अस्मद् द्वेषाꣳसि ।
विश्वकर्मणे स्वाहा ॥ १२.४३ ॥
Que despertes, sábio e generoso; Ó senhor da riqueza, Ó doador de riqueza, afasta de nós as hostilidades; svāhā a Viśvakarman.
12.44
पुनस् त्वाऽऽदित्या रुद्रा वसवः सम् इन्धतां पुनर् ब्रह्माणो वसुनीथ यज्ञैः ।
घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः ॥ १२.४४ ॥
Que os Ādityas, os Rudras e os Vasus te acendam novamente juntos. Ó guia da riqueza, que os sacerdotes te acendam de novo com os sacrifícios. Faze crescer o teu corpo com ghee; que os desejos do sacrificador se cumpram.
12.45
अपेत वीत वि च सर्पतातो ये ऽत्र स्थ पुराणा ये च नूतनाः ।
अदाद् यमो ऽवसानं पृथिव्या ऽ अक्रन्न् इमं पितरो लोकम् अस्मै ॥ १२.४५ ॥
Afastai-vos, parti e retirai-vos daqui, vós que estais aqui, os antigos e os novos. Yama deu um lugar de repouso sobre a terra; os pais fizeram este mundo para ele.
12.46
संज्ञानम् असि ।
कामधरणम् ।
मयि ते कामधरणं भूयात् ।
अग्नेर् भस्मास्य् अग्नेः पुरीषम् असि ।
चित स्थ परिचित ऽ ऊर्ध्वचितः श्रयध्वम् ॥ १२.४६ ॥
Tu és a concórdia. Sustentação do desejo. Que a tua sustentação do desejo esteja em mim. Tu és a cinza de Agni; tu és o resíduo de Agni. Vós estais empilhados, bem empilhados, empilhados para cima; (tijolos) apoiai-vos.
12.47
अयꣳ सो ऽ अग्निर् यस्मिन्त् सोमम् इन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः ।
सहस्रिणं वाजम् अत्यं न सप्तिꣳ ससवान्त् सन्त् स्तूयसे जातवेदः ॥ १२.४७ ॥
Este é aquele Agni, em cujo ventre Indra, ansioso, depositou o soma prensado. Como um corcel de força mil vezes maior, tendo bebido, ó Jātavedas, és louvado.
12.48
अग्ने यत् ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यद् ओषधीष्व् अप्स्व् आ यजत्र ।
येनान्तरिक्षम् उर्व् आततन्थ त्वेषः स भानुर् अर्णवो नृचक्षाः ॥ १२.४८ ॥
Agni, o esplendor que é teu no céu, na terra, nas plantas e nas águas, ó digno de culto, com o qual estendeste a vasta atmosfera: essa luz ardente, fluente, que observa os homens, é ele.
12.49
अग्ने दिवोऽ अर्णम् अच्छा जिगास्य् अच्छा देवाꣳ ऽ ऊचिषे धिष्ण्या ये ।
या रोचने परस्तात् सूर्यस्य याश् चावस्ताद् उपतिष्ठन्त ऽ आपः ॥ १२.४९ ॥
Agni, tu vais em direção ao fluxo do céu, vais em direção aos deuses, e trazes as moradas dhiṣṇya que brilham: as que estão acima do sol e as que estão abaixo; e há as águas que permanecem acima e abaixo.
12.50
पुरीष्यासो ऽ अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः ।
जुषन्तां यज्ञम् अद्रुहोऽनमीवा ऽइषो महीः ॥ १२.५० ॥
Que os fogos nutridores, de um só acordo com as pedras de prensagem, desfrutem do sacrifício: alimentos grandes, sem hostilidade e sem doença.
12.51
इडाम् अग्ने पुरुदꣳसꣳ सनिं गोः शश्वत्तमꣳ हवमानाय साध ।
स्यान् नः सूनुस् तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर् भूत्व् अस्मे ॥ १२.५१ ॥
Agni, realiza para quem te invoca a Iḍā de muitas obras, o ganho mais duradouro de vacas. Que haja para nós um filho e descendente com prole; ó Agni, que essa tua boa vontade esteja conosco.
12.52
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आ रोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १२.५२ ॥
Este é o teu lugar de origem próprio da estação, de onde, nascido, brilhaste. Conhecendo-o, ó Agni, ergue-te e aumenta a riqueza para nós.
12.53
चिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ।
परिचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १२.५३ ॥
Tu és o fundamento (cit); com aquela divindade, como os Aṅgiras, senta-te firme. Tu és o fundamento circundante (paricit); com aquela divindade, como os Aṅgiras, senta-te firme.
12.54
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १२.५४ ॥
Enche o lugar, enche a fenda; então senta-te firme. Indra e Agni, e Bṛhaspati, assentaram-te neste ventre (yoni).
12.55
ता अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १२.५५ ॥
Suas vacas malhadas que dão leite misturam o soma; no nascimento dos deuses, nas três luzes do céu, seus clãs.
12.56
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १२.५६ ॥
Todos os cantos exaltaram Indra, vasto como o oceano; o melhor condutor de carro entre os condutores, o verdadeiro senhor das forças, o senhor.
12.57
समितꣳ सं कल्पेथाꣳ सम्प्रियौ रोचिष्णू सुमनस्यमानौ ।
इषमूर्जम् अभि संवसानौ ॥ १२.५७ ॥
Juntos, sejam os dois aptos e unidos; caros um ao outro, resplandecentes, de mente alegre, vestidos de alimento e vigor.
12.58
सं वां मनाꣳसि सं व्रता सम् उ चित्तान्य् आकरम् ।
अग्ने पुरीष्याधिपा भव त्वं न ऽ इषमूर्जं यजमानाय धेहि ॥ १२.५८ ॥
Eu reúno os ânimos, votos e pensamentos de vós dois. Ó Agni da plenitude, sê nosso protetor; concede alimento e vigor ao sacrificador.
12.59
अग्ने त्वं पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिमाꣳ२ ऽ असि ।
शिवाः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.५९ ॥
Ó Agni, tu és purīṣya, rico em riqueza e pleno de sustento. Tendo tornado auspiciosas todas as direções, senta-te aqui no teu próprio lugar.
12.60
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ १२.६० ॥
Sede ambos de um mesmo ânimo, de um mesmo entendimento e sem falha para conosco. Ó Jātavedas, não prejudiqueis o sacrifício nem o senhor do sacrifício; sede auspiciosos para nós hoje.
12.61
मातेव पुत्रं पृथिवी पुरीष्यम् अग्निꣳ स्वे योनाव् अभार् उखा ।
तां विश्वैर् देवैर् ऋतुभिः संविदानः प्रजापतिर् विश्वकर्मा वि मुञ्चतु ॥ १२.६१ ॥
Assim como uma mãe carrega seu filho, a terra carregou em seu próprio ventre Agni, nascido da terra. Que Prajāpati Viśvakarman, em acordo com todos os deuses e as estações, liberte aquela ukhā.
12.62
असुन्वन्तम् अयजमानम् इच्छ स्तेनस्येत्याम् अन्व् इहि तस्करस्य ।
अन्यम् अस्मद् इच्छ सा त इत्या नमो देवि निर्ऋते तुभ्यम् अस्तु ॥ १२.६२ ॥
Procura aquele que não prensa o soma e não sacrifica; segue o caminho do ladrão e vai pela senda do bandido. Procura outro que não nós; esse caminho é teu. Homenagem a ti, deusa Nirṛti.
12.63
नमः सु ते निर्ऋते तिग्मतेजो ऽयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् ।
यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमे नाके ऽ अधि रोहयैनम् ॥ १२.६३ ॥
Boa homenagem a ti, ó Nirṛti, de chama aguda. Desata este laço de ferro; de acordo com Yama e Yamī, eleva-o ao céu mais alto.
12.64
यस्यास् ते घोर ऽ आसन् जुहोम्य् एषां बन्धानाम् अवसर्जनाय ।
यां त्वा जनो भूमिर् इति प्रमन्दते निर्ऋतिं त्वाहं परि वेद विश्वतः ॥ १२.६४ ॥
Cujas formas eram terríveis, ofereço oblações para a libertação destes laços. A Nirṛti, a quem as pessoas alegremente chamam 'terra', conheço bem por todos os lados.
12.65
यं ते देवी निर्ऋतिर् आबबन्ध पाशं ग्रीवास्व् अविचृत्यम् ।
तं ते वि ष्याम्य् आयुषो न मध्याद् अथैतं पितुम् अद्धि प्रसूतः ।
नमो भूत्यै येदं चकार ॥ १२.६५ ॥
O laço que a deusa Nirṛti atou ao teu pescoço, que não se pode desfazer, eu o desato de ti — não do meio da tua vida. Depois, impelido, come este alimento. Homenagem a Bhūti, que fez isto.
12.66
निवेशनः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाऽभि चष्टे शचीभिः ।
देव ऽ इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे पथीनाम् ॥ १२.६६ ॥
Doador de repouso e reunidor dos Vasus, contempla todas as formas por seus poderes. Como o deus Savitṛ, verdadeiro na lei, como Indra, manteve-se firme na batalha dos caminhos.
12.67
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नया ॥ १२.६७ ॥
Os sábios atrelam os arados e estendem os jugos separadamente; os firmes fazem isto entre os deuses, por seu favor.
12.68
युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन् नो नेदीयऽ इत् सृण्यः पक्वम् एयात् ॥ १२.६८ ॥
Atrelem os arados, estendam os jugos; semeiem aqui a semente no campo preparado. Com o canto e a resposta rápida, seja abundante a colheita para nós; alcance a foice o grão maduro próximo.
12.69
शुनꣳ सु फाला वि कृषन्तु भूमिꣳ शुनं कीनाशा ऽ अभि यन्तु वाहैः ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ऽ ओषधीः कर्तनास्मे ॥ १२.६९ ॥
Que as lâminas auspiciosas arem bem a terra; que os lavradores avancem auspiciosamente com seus animais de tração. Satisfeitos com a oblação, que Śunāsīra faça para nós plantas cheias de bons frutos.
12.70
घृतेन सीता मधुना सम् अज्यतां विश्वैर् देवैर् अनुमता मरुद्भिः ।
ऊर्जस्वती पयसा पिन्वमानास्मान्त् सीते पयसाभ्या ववृत्स्व ॥ १२.७० ॥
Que Sītā seja ungida com manteiga clarificada e mel, aprovada por todos os deuses e pelos Maruts. Ó Sītā, cheia de nutrição e inchada de leite, volta-te para nós com leite!
12.71
लाङ्गलं पवीरवत् सुशेवꣳ सोमपित्सरु ।
तद् उद् वपति गाम् अविं प्रफर्व्यं च पीवरीं प्रस्थावद् रथवाहनम् ॥ १२.७१ ॥
O arado pontiagudo, muito auspicioso, amante do soma, semeia aquilo que dá vaca e ovelha — reluzente e robusto, que carrega o carro com sua plataforma e o carro de guerra.
12.72
कामं कामदुघे धुक्ष्व मित्राय वरुणाय च ।
इन्द्रायाश्विभ्यां पूष्णे प्रजाभ्य ऽ ओषधीभ्यः ॥ १२.७२ ॥
Ó vaca dos desejos, dá o leite desejado: para Mitra e Varuṇa, para Indra, os Aśvin e Pūṣan, para o povo e para as plantas!
12.73
वि मुच्यध्वम् अघ्न्या देवयाना ऽ अगन्म तमसस् पारम् अस्य ज्योतिर् आपाम ॥ १२.७३ ॥
Sede libertados, ó invioláveis que percorreis o caminho dos deuses. Chegámos além das trevas; alcancemos esta luz.
12.74
सजूर् अब्दो ऽ अयवोभिः सजूर् उषा ऽ अरुणीभिः सजोषसाव् अश्विना दꣳसोभिः सजूः सूर ऽ एतशेन सजूर् वैश्वानर ऽ इडया घृतेन स्वाहा ॥ १२.७४ ॥
Que o ano esteja unido aos ayavas; que a aurora esteja unida às aruṇīs; que os dois Aśvins, satisfeitos, estejam unidos às suas obras maravilhosas; que o sol esteja unido a Etaśa; que Vaiśvānara esteja unido a Iḍā e ao ghee. Svāhā.
12.75
या ओषधीः पूर्वा जाता देवेभ्यस् त्रियुगं पुरा ।
मनै नु बभ्रूणाम् अहꣳ शतं धामानि सप्त च ॥ १२.७५ ॥
As ervas que nasceram primeiro para os deuses, há muito, em três idades: de fato conheço as cento e sete moradas das de cor parda.
12.76
शतं वो ऽ अम्ब धामानि सहस्रम् उत वो रुहः ।
अधा शतक्रत्वो यूयम् इमं मे ऽ अगदं कृत ॥ १२.७६ ॥
Ó mãe, vós tendes cem moradas e mil brotos. Portanto, vós de cem poderes, fazei disto um remédio curativo para mim.
12.77
ओषधीः प्रति मोदध्वं पुष्पवतीः प्रसूवरीः ।
अश्वा ऽ इव सजित्वरीर् वीरुधः पारयिष्ण्वः ॥ १२.७७ ॥
Alegrai-vos, ó ervas, floridas e dando fruto; ó trepadeiras, vitoriosas juntas como cavalos, sede as que conduzem à outra margem.
12.78
ओषधीर् इति मातरस् तद् वो देवीर् उप ब्रुवे ।
सनेयम् अश्वं गां वास ऽ आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.७८ ॥
Assim, ó ervas, ó mães, digo-vos isto, divinas: que eu ganhe um cavalo, uma vaca, uma veste e o eu — por ti, ó homem.
12.79
अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष् कृता ।
गोभाज ऽ इत् किलासथ यत् सनवथ पूरुषम् ॥ १२.७९ ॥
O vosso assento está na árvore aśvattha; a vossa morada foi feita na folha. Em verdade sois partícipes do gado, pois fazeis o homem ganhar.
12.80
यत्रौषधीः समग्मत राजानः समिताव् इव ।
विप्रः स ऽ उच्यते भिषग् रक्षोहामीवचातनः ॥ १२.८० ॥
Onde as ervas se reuniram, como reis em assembleia, ele é chamado o sábio médico, destruidor dos demônios e das doenças.
12.81
अश्वावतीꣳ सोमावतीमूर्जयन्तीम् उदोजसम् ।
आवित्सि सर्वा ऽ ओषधीर् अस्मा अरिष्टतातये ॥ १२.८१ ॥
Ervas ricas em cavalos, ricas em soma, nutritivas e cheias de vigor, protegei-o todas para um bem-estar sem dano.
12.82
उच् छुष्मा ऽ ओषधीनां गावो गोष्ठाद् इवेरते ।
धनꣳ सनिष्यन्तीनाम् आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.८२ ॥
As forças das ervas se elevam como vacas que saem do curral; por meio das ervas que dão riqueza, ó homem, que o teu ser ganhe força.
12.83
इष्कृतिर् नाम वो माताथो यूयꣳ स्थ निष्कृतीः ।
सीराः पतत्रिणी स्थन यद् आमयति निष्कृथ ॥ १२.८३ ॥
A vossa mãe chama-se Iṣkṛti, e vós mesmas sois restauradoras; sois Sīrā, as aladas; o que a doença aflige, vós afastais.
12.84
अति विश्वाः परिष्ठा स्तेन इव ऽ व्रजम् अक्रमुः ।
ओषधीः प्राचुच्यवुर् यत् किं च तन्वो रपः ॥ १२.८४ ॥
Tudo o que estava em volta passou como um ladrão que entra num curral; as ervas expulsaram qualquer defeito ou pecado do corpo.
12.85
यद् इमा वाजयन्न् अहम् ओषधीर् हस्त ऽ आदधे ।
आत्मा यक्ष्मस्य नश्यति पुरा जीवगृभो यथा ॥ १२.८५ ॥
Quando tomo nas mãos estas ervas, dando-lhes força, a alma da consunção perece, como outrora pereceu o que apanhava os seres vivos.
12.86
यस्यौषधीः प्रसर्पथाङ्गम्-अङ्गं परुष्-परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधध्व ऽ उग्रो मध्यमशीर् इव ॥ १२.८६ ॥
Aquelas ervas que se espalham membro a membro e junta a junta, com elas afastai a doença que consome, como a feroz planta madhyamaśī.
12.87
साकं यक्ष्म प्रपत चाषेण किकिदीविना ।
साकं वातस्य ध्राज्या साकं नश्य निहाकया ॥ १२.८७ ॥
Junto com o falcão e a ave kikidīvi, voa para longe, doença consumidora; junto com o ímpeto do vento e o mergulho para baixo, perece.
12.88
अन्या वो ऽ अन्याम् अवत्व् अन्यान्यस्या ऽ उपावत ।
ताः सर्वाः संविदाना ऽ इदं मे प्रावता वचः ॥ १२.८८ ॥
Que uma de vós proteja outra, que cada uma acuda em socorro da outra. Todas vós, em comum acordo, protegei esta minha palavra.
12.89
याः फलिनीर् या ऽ अफला ऽ अपुष्पा याश् च पुष्पिणीः ।
बृहस्पतिप्रसूतास् ता नो मुञ्चन्त्व् अꣳहसः ॥ १२.८९ ॥
As que dão fruto, as estéreis e sem flor, e as que florescem, enviadas por Bṛhaspati: que nos libertem da aflição.
12.90
मुञ्चन्तु मा शपथ्याद् अथो वरुण्याद् उत ।
अथो यमस्य पड्वीशात् सर्वस्माद् देवकिल्विषात् ॥ १२.९० ॥
Liberta-me da maldição e também do laço de Varuṇa; da algema dos pés de Yama e de toda falta contra os deuses, liberta-me.
12.91
अवपतन्तीर् अवदन् दिव ऽ ओषधयस् परि ।
यं जीवम् अश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः ॥ १२.९१ ॥
As ervas que caem do céu falam ao redor: o homem cuja vida alcançamos não perecerá.
12.92
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् बह्वीः शतविचक्षणाः ।
तासाम् असि त्वम् उत्तमारं कामाय शꣳ हृदे ॥ १२.९२ ॥
Ó ervas que tendes Soma por rei, numerosas e de cem olhos, entre elas tu és o melhor apoio; para o desejo e o bem-estar do coração.
12.93
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् विष्ठिताः पृथिवीम् अनु ।
बृहस्पतिप्रसूता ऽ अस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९३ ॥
Ó ervas que tendes Soma por rei, espalhadas pela terra, impelidas por Bṛhaspati, dai vigor a isto.
12.94
याश् चेदम् उपशृण्वन्ति याश् च दूरं परागताः ।
सर्वाः संगत्य वीरुधो ऽस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९४ ॥
Todas as trepadeiras que ouvem isto e as que foram para longe, reunidas, dai vigor a isto.
12.95
मा वो रिषत् खनिता यस्मै चाहं खनामि वः ।
द्विपाच् चतुष्पाद् अस्माकꣳ सर्वम् अस्त्व् अनातुरम् ॥ १२.९५ ॥
Que o cavador não vos prejudique, eu que vos cavo para aquele a quem; que todos os nossos bípedes e quadrúpedes estejam livres de doença.
12.96
ओषधयः सम् अवदन्त सोमेन सह राज्ञा ।
यस्मै कृणोति ब्राह्मणस् तꣳ राजन् पारयामसि ॥ १२.९६ ॥
As ervas, junto com o rei Soma, disseram: àquele para quem o brâmane prepara, ó rei, nós o levaremos além.
12.97
नाशयित्री बलासस्यार्शस ऽउपचिताम् असि ।
अथो शतस्य यक्ष्माणां पाकारोर् असि नाशनी ॥ १२.९७ ॥
És a destruidora da flegma e das hemorroidas, remédio do inchaço; e também destróis as cem consunções, és a destruidora do pākāru.
12.98
त्वां गन्धर्वा ऽअखनꣳस् त्वाम् इन्द्रस् त्वां बृहस्पतिः ।
त्वाम् ओषधे सोमो राजा विद्वान् यक्ष्माद् अमुच्यत ॥ १२.९८ ॥
Os Gandharvas te desenterraram, Indra te desenterrou, Bṛhaspati te desenterrou. Ó erva, o rei Soma, conhecendo-te, libertou-se da consumpção (yakṣma).
12.99
सहस्व मे ऽ अरातीः सहस्व पृतनायतः ।
सहस्व सर्वं पाप्मानꣳ सहमानास्य् ओषधे ॥ १२.९९ ॥
Vence os meus inimigos, vence os que desejam combater, vence todo mal. És tu a que vence, ó erva.
12.100
दीर्घायुस्त ऽ ओषधे खनिता यस्मै च त्वा खनाम्य् अहम् ।
अथो त्वं दीर्घायुर् भूत्वा शतवल्शा वि रोहतात् ॥ १२.१०० ॥
Ó erva, que a tua vida seja longa, para aquele por quem te escavo. Depois, tornando-te de longa vida, cresce com cem rebentos.
12.101
त्वम् उत्तमास्य् ओषधे तव वृक्षा ऽ उपस्तयः ।
उपस्तिर् अस्तु सो स्माकं योऽअस्माꣳ२ऽ अभिदासति ॥ १२.१०१ ॥
Tu és a mais elevada, ó erva; as tuas árvores são apoio. Que esse apoio seja nosso, contra quem nos ataca.
12.102
मा मा हिꣳसीज् जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवꣳ सत्यधर्मा व्यानट् ।
यश् चापश् चन्द्राः प्रथमो जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ १२.१०२ ॥
Que o gerador da terra não me prejudique. Aquele cuja lei é verdade, que penetrou o céu e primeiro gerou as águas brilhantes: a qual deus oferecemos com oblação?
12.103
अभ्या वर्तस्व पृथिवि यज्ञेन पयसा सह ।
वपां ते अग्निर् ऽ इषितो ऽ अरोहत् ॥ १२.१०३ ॥
Volta-te para nós, ó terra, junto com o sacrifício e o leite; Agni, enviado, elevou a tua gordura (vapā).
12.104
अग्ने यत् ते शुक्रं यच् चन्द्रं यत् पूतं यच् च यज्ञियम् ।
तद् देवेभ्यो भरामसि ॥ १२.१०४ ॥
Ó Agni, o que é teu, brilhante, resplandecente, puro e próprio do sacrifício, isso trazemos aos deuses.
12.105
इषमूर्जम् अहम् इत ऽ आदम् ऋतस्य योनिं महिषस्य धाराम् ।
आ मा गोषु विशत्वा तनूषु जहामि सेदिम् अनिराम् अमीवाम् ॥ १२.१०५ ॥
Tomo daqui alimento e força, o ventre do ṛta, a corrente do búfalo. Que entre em mim entre o gado e nos corpos; deixo para trás o definhamento e a doença.
12.106
अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते ऽ अर्चयो विभावसो ।
बृहद्भानो शवसा वाजम् उक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे ॥ १२.१०६ ॥
Ó Agni, tua fama e vigor são grandes; tuas chamas brilham. Ó Bṛhadbhānu, com poder concedes alimento louvável ao oferente, ó sábio.
12.107
पावकवर्चाः शुक्रवर्चा ऽ अनूनवर्चा ऽ उद् इयर्षि भानुना ।
पुत्रो मातरा विचरन्न् उपावसि पृणक्षि रोदसी ऽ उभे ॥ १२.१०७ ॥
Com o esplendor do purificador, de brilho puro e pleno, te elevas com tua luz. Como filho que circula entre as duas mães, enches os dois mundos.
12.108
ऊर्जो नपाज् जातवेदः सुशस्तिभिर् मन्दस्व धीतिभिर् हितः ।
त्वे ऽ इषः सं दधुर् भूरिवर्पसश् चित्रोतयो वामजाताः ॥ १२.१०८ ॥
Neto da força, ó Jātavedas, alegra-te com bons louvores e pensamentos piedosos, tu que és colocado. Em ti, os de muitas formas, de ajuda maravilhosa, nascidos para o bem, depositaram alimentos.
12.109
इरज्यन्न् अग्ने प्रथयस्व जन्तुभिर् अस्मे रायो ऽ अमर्त्य ।
स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि सानसिं क्रतुम् ॥ १२.१०९ ॥
Ó Agni, desejando, estende para nós a riqueza entre os seres, ó imortal. Daquela bela forma resplandeces; enches o abundante propósito.
12.110
इष्कर्तारम् अध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तꣳ राधसो महः ।
रातिं वामस्य सुभगां महीम् इषं दधासि सानसिꣳ रयिम् ॥ १२.११० ॥
Ó Agni, tu és o realizador do sacrifício, o sábio, que habita na grande riqueza. Sustentas o excelente dom, o grande alimento auspicioso e a riqueza a ser conquistada.
12.111
ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतम् अग्निꣳ सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः ।
श्रुत्कर्णꣳ सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा ॥ १२.१११ ॥
Agni, possuidor da verdade, poderoso, visível a todos, foi colocado diante deles pelos homens para o bem-estar. Ó tu de ouvido veloz, o mais renomado, chamamos-te com o canto; as gerações divinas e humanas te sustentam.
12.112
आ प्यायस्व सम् एतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् ।
भवा वाजस्य संगथे ॥ १२.११२ ॥
Ó Soma, incha por completo; que o vigor potente chegue a ti de todos os lados. Sê a força da vitória na disputa.
12.113
सं ते पयाꣳसि सम् उ यन्तु वाजाः सं वृष्ण्यान्य् अभिमातिषाहः ।
आप्यायमानो ऽ अमृताय सोम दिवि श्रवाꣳस्य् उत्तमानि धिष्व ॥ १२.११३ ॥
Que os teus sumos lácteos se reúnam, que as forças e os poderes viris venham juntos, e os poderes que vencem os inimigos. Ó Soma, crescendo para a imortalidade, estabelece a maior fama no céu.
12.114
आ प्यायस्व मदिन्तम सोम विश्वेभिर् अꣳशुभिः ।
भवा नः सुश्रवस्तमः सखा वृधे ॥ १२.११४ ॥
Ó Soma, o mais exaltante, incha por completo com todos os teus raios. Sê para nós o amigo mais renomado, para o nosso crescimento.
12.115
आ ते वत्सो मनो यमत् परमाच् चित् सधस्थात् ।
अग्ने त्वां कामया गिरा ॥ १२.११५ ॥
Que o bezerro volte a sua mente para ti, mesmo de longe, mesmo do seu lugar comum. Ó Agni, com canto cheio de desejo, eu te chamo.
12.116
तुभ्यं ता ऽ अङ्गिरस्तम विश्वाः सुक्षितयः पृथक् ।
अग्ने कामाय येमिरे ॥ १२.११६ ॥
O mais vigoroso dos Aṅgiras, todos os povos bem assentados são teus, cada um à parte; ó Agni, eles se apegam a ti para a realização do desejo.
12.117
अग्निः प्रियेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।
सम्राड् एको वि राजति ॥ १२.११७ ॥
Agni, o desejo entre as moradas queridas, do que foi e do que há de ser; como único soberano universal, ele resplandece.