ಯಜುರ್ವೇದ · ಅಧ್ಯಾಯ 12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.1
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.१ ॥
ಅವನು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಿಂದ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆದನು; ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಮಿನುಗುವ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ಆಯುಷ್ಯವುಳ್ಳವನು. ಉತ್ತಮ ಬೀಜವುಳ್ಳ ದ್ಯುಲೋಕವು ಅವನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದಾಗ, ಅಗ್ನಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅಮರನಾದನು.
12.2
नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १२.२ ॥
ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನ, ಬೇರೆ ರೂಪದ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಉಷೆ ಒಬ್ಬನೇ ಶಿಶುವನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯ ನಡುವೆ ಚಿನ್ನದ ಅಗ್ನಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನದಾತ ದೇವತೆಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.3
विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद् भद्रं द्विपदे चतुष्पदे ।
वि नाकम् अख्यत् सविता वरेण्योऽनु प्रयाणम् उषसो वि राजति ॥ १२.३ ॥
ಕವಿ ಸವಿತೃ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ದ್ವಿಪದ ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸಿದನು. ವರೇಣ್ಯನಾದ ಸವಿತೃ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದನು; ಉಷೆಯ ಪ್ರಯಾಣದ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.4
सुपर्णोऽसि गरुत्माꣳस् त्रिवृत् ते शिरो गायत्रं चक्षुर् बृहद्रथन्तरे पक्षौ ।
स्तोम ऽ आत्मा छन्दाꣳस्य् अङ्गानि यजूꣳषि नाम ।
साम ते तनूर् वामदेव्यं यज्ञायज्ञियं पुच्छं धिष्ण्याः शफाः ।
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् दिवं गच्छ स्वः पत ॥ १२.४ ॥
ನೀನು ಸುಪರ್ಣ, ಗರುತ್ಮಾನ್; ತ್ರಿವೃತ್ ನಿನ್ನ ತಲೆ, ಗಾಯತ್ರಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು, ಬೃಹತ್ ಮತ್ತು ರಥಂತರ ನಿನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು. ಸ್ತೋಮ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮ, ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳು, ಯಜುಸ್ಸುಗಳು ನಿನ್ನ ಹೆಸರುಗಳು. ಸಾಮ ನಿನ್ನ ದೇಹ, ವಾಮದೇವ್ಯ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಾಯಜ್ಞೀಯ ನಿನ್ನ ಬಾಲ, ಧಿಷ್ಣ್ಯಗಳು ನಿನ್ನ ಗೊರಸುಗಳು. ನೀನು ಸುಪರ್ಣ, ಗರುತ್ಮಾನ್; ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹಾರು.
12.5
विष्णोः क्रमोऽसि सपत्नहा गायत्रं छन्द ऽ आ रोह पृथिवीम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अभिमातिहा त्रैष्टुभं छन्द ऽ आ रोहान्तरिक्षम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अरातीयतो हन्ता जागतं छन्द ऽ आ रोह दिवम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽसि शत्रूयतो हन्ताऽऽनुष्टुभं छन्द ऽ आ रोह दिशोऽनु वि क्रमस्व ॥ १२.५ ॥
ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಜ್ಜೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು. ಗಾಯತ್ರೀ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಏರು; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡು. ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಜ್ಜೆ; ಅಹಂಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು. ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಏರು; ಅಂತರಿಕ್ಷದ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡು. ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಜ್ಜೆ; ವೈರಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು. ಜಗತೀ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಏರು; ಆಕಾಶದ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡು. ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಜ್ಜೆ; ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು. ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಏರು; ದಿಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡು.
12.6
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धोऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.६ ॥
ಅಗ್ನಿ ಗುಡುಗುವ ಆಕಾಶದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ಭೂಮಿಯ ಗಿಡಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಪ್ರಕಟನಾದನು; ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ದ್ಯಾವಾಪೃಥ್ವಿಯ ನಡುವೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.7
अग्नेऽभ्यावर्तिन्न् अभि मा नि वर्तस्वायुषा वर्चसा प्रजया धनेन ।
सन्या मेधया रय्या पोषेण ॥ १२.७ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗು; ನನಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸು; ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ತೇಜಸ್ಸು, ಸಂತಾನ, ಧನದೊಂದಿಗೆ. ಲಾಭ, ಬುದ್ಧಿ, ಸಂಪತ್ತು, ಪೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ.
12.8
अग्ने ऽ अङ्गिरः शतं ते सन्त्वावृतः सहस्रं त ऽ उपावृतः ।
अधा पोषस्य पोषेण पुनर् नो नष्टम् आ कृधि पुनर् नो रयिम् आ कृधि ॥ १२.८ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಓ ಅಂಗಿರಸ! ನಿನಗೆ ನೂರು, ಸಾವಿರ ಮರಳುವ ದಾರಿಗಳಿರಲಿ. ಅನಂತರ ಪೋಷಣೆಯ ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಕಳೆದುಹೋದದ್ದನ್ನು ನಮಗೆ ಮರಳಿ ತಂದುಕೊಡು; ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ತಂದುಕೊಡು.
12.9
पुनर् ऊर्जा नि वर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.९ ॥
ಮತ್ತೆ ಊರ್ಜೆಯೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಾ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಮತ್ತೆ ಇಷೆ ಮತ್ತು ಆಯುಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಾ. ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು.
12.10
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.१० ॥
ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಮರಳಿ ಬಾ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಧಾರೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸುವ ಧಾರೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬಿಸು.
12.11
आ त्वाहार्षम् अन्तर् अभूर् ध्रुवस् तिष्ठाविचाचलिः ।
विशस् त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद् राष्ट्रम् अधि भ्रशत् ॥ १२.११ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದೆ. ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಲಿ; ನಿನ್ನಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರ ಬೀಳದಿರಲಿ.
12.12
उद् उत्तमं वरुण पाशम् अस्मद् अवाधमं वि मध्यमꣳ श्रथाय ।
अथा वयम् आदित्य व्रते तवानागसो ऽ अदितये स्याम ॥ १२.१२ ॥
ಓ ವರುಣ, ನಮ್ಮಿಂದ ಅತ್ಯುನ್ನತ, ಕೆಳಗಿನ, ಮಧ್ಯದ ಪಾಶವನ್ನು ಬಿಚ್ಚು. ನಂತರ, ಓ ಆದಿತ್ಯ, ನಿನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಪಾಪರಾಗಿ ನಾವು ಅದಿತಿಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗೋಣ.
12.13
अग्रे बृहन्न् उषसामूर्ध्वो ऽ अस्थान् निर्जगन्वान् तमसो ज्योतिषागात् ।
अग्निर् भानुना रुशता स्वङ्ग ऽ आ जातो विश्वा सद्मान्य् अप्राः ॥ १२.१३ ॥
ಉಷಸ್ಸುಗಳ ಮುಂದೆ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿ ಮೇಲೆದ್ದು ನಿಂತ; ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ಬಂದ. ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ ಅಗ್ನಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.
12.14
हꣳसः शुचिषद् वसुर् अन्तरिक्षसद् होता वेदिषद् अतिथिर् दुरोणसत् ।
नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऽ ऋतजा अद्रिजा ऽ ऋतम् बृहत् ॥ १२.१४ ॥
ಹಂಸಃ, ಶುಚಿಷತ್, ವಸುಃ, ಅಂತರಿಕ್ಷಸತ್, ಹೋತಾ, ವೇದಿಷತ್, ಅತಿಥಿಃ, ದುರೋಣಸತ್ ಅಗ್ನಿ. ನೃಷತ್, ವರಸತ್, ಋತಸತ್, ವ್ಯೋಮಸತ್, ಅಬ್ಜಾ, ಗೋಜಾ, ಋತಜಾ, ಅದ್ರಿಜಾ; ಮಹತ್ ಋತ.
12.15
सीद त्वं मातुर् अस्या ऽ उपस्थे विश्वान्य् अग्ने वयुनानि विद्वान् ।
मैनां तपसा मार्चिषाऽभिशोचीर् अन्तर् अस्याꣳ शुक्रज्योतिर् वि भाहि ॥ १२.१५ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಈ ತಾಯಿಯ ಮಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಿತವನಾಗಿ. ಇವಳನ್ನು ತಾಪದಿಂದ, ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಸುಡಬೇಡ; ಇವಳೊಳಗೆ ಶುಕ್ರ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸು.
12.16
अन्तर् अग्ने रुचा त्वम् उखायाः सदने स्वे ।
तस्यास् त्वꣳ हरसा तपन् जातवेदः शिवो भव ॥ १२.१६ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸ್ಥಾನವಾದ ಉಖೆಯ ಒಳಗೆ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆ. ಓ ಜಾತವೇದ, ಅದರ ತಾಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾ ಶಿವನಾಗು.
12.17
शिवो भूत्वा मह्यम् अग्नेऽ अथो सीद शिवस् त्वम् ।
शिवः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.१७ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ನನಗಾಗಿ ಶಿವನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ. ಶಿವನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಶಿವಮಯವಾಗಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ.
12.18
दिवस् परि प्रथमं जज्ञे ऽ अग्निर् अस्माद् द्वितीयं परि जातवेदाः ।
तृतीयम् अप्सु नृमणा ऽ अजस्रम् इन्धान ऽ एनं जरते स्वाधीः ॥ १२.१८ ॥
ಮೊದಲ ಅಗ್ನಿ ದ್ಯುಲೋಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಎರಡನೆಯವನು ಇವನಿಂದಲೇ ಜಾತವೇದ. ಮೂರನೆಯವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವನಾಗಿ, ಎಡೆಬಿಡದೆ ಉರಿಯುತ್ತಾ; ಸುಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.19
विद्मा ते ऽ अग्ने त्रेधा त्रयाणि विद्मा ते धाम विभृता पुरुत्रा ।
विद्मा ते नाम परमं गुहा यद् विद्मा तम् उत्सं यत ऽ आजगन्थ ॥ १२.१९ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ; ಅನೇಕ ಕಡೆ ಹರಡಿರುವ ನಿನ್ನ ಮೂರು ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಗುಪ್ತವಾಗಿರುವ ನಿನ್ನ ಪರಮ ನಾಮವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ನೀನು ಬಂದ ಮೂಲವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ.
12.20
समुद्रे त्वा नृमणा ऽ अप्स्व् अन्तर् नृचक्षा ऽ ईधे दिवो अग्न ऽ ऊधन् ।
तृतीये त्वा रजसि तस्थिवाꣳसम् अपाम् उपस्थे महिषा ऽ अवर्धन् ॥ १२.२० ॥
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನ ಒಳಗೆ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡುವ ನೃಮಣರು ನಿನ್ನನ್ನು ಉರಿಸಿದರು. ಓ ಅಗ್ನಿ, ಆಕಾಶದ ಕೆಚ್ಚಲಿನಲ್ಲಿ. ಮೂರನೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀರಿನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾ ದೇವತೆಗಳು ಬೆಳೆಸಿದರು.
12.21
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.२१ ॥
ಅಗ್ನಿ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು, ಆಕಾಶದಂತೆ ಘೋಷಿಸಿದನು. ಭೂಮಿಯ ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತ, ಸುಗಂಧ ಲೇಪವನ್ನು ಹಚ್ಚುತ್ತ, ತಕ್ಷಣ ಹುಟ್ಟಿ, ಉರಿದು, ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಕಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಒಳಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.22
श्रीणाम् उदारो धरुणो रयीणां मनीषाणां प्रार्पणः सोमगोपाः ।
वसुः सूनुः सहसो ऽ अप्सु राजा वि भात्य् अग्र ऽ उषसाम् इधानः ॥ १२.२२ ॥
ಸಂಪತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಉದಾರನು, ಐಶ್ವರ್ಯಗಳಿಗೆ ಆಧಾರನು, ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಸೋಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ವಸು, ಬಲದ ಮಗ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜ; ಉಷೆಗಳ ಮುಂದೆ ಉರಿದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.23
विश्वस्य केतुर् भुवनस्य गर्भऽ आ रोदसी ऽ अपृणाज् जायमानः ।
वीडुं चिद् अद्रिम् अभिनत् परायञ् जना यद् अग्निम् अयजन्त पञ्च ॥ १२.२३ ॥
ವಿಶ್ವದ ಧ್ವಜನಾದ ಅಗ್ನಿ, ಲೋಕದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದನು. ಐದು ಜನರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಯಜಿಸಿದಾಗ, ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಲ್ಲನ್ನೂ ಒಡೆದರು.
12.24
उशिक् पावको अरतिः सुमेधा मर्त्येष्व् अग्निर् अमृतो नि धायि ।
इयर्ति धूमम् अरुषं भरिभ्रद् उच् छुक्रेण शोचिषा द्याम् इनक्षन् ॥ १२.२४ ॥
ಬಯಸುವ, ಪಾವನಕಾರಕ, ವೇಗವಂತ, ಸದ್ಬುದ್ಧಿಯ ಅಮೃತ ಅಗ್ನಿ ಮರ್ತ್ಯರ ನಡುವೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು. ಕೆಂಪು ಹೊಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತ ಅವನು ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.25
दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.२५ ॥
ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದವನು ವಿಸ್ತಾರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗಿದನು. ಅಜೇಯ ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ ಅಗ್ನಿ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಮೃತನಾದನು; ಉತ್ತಮ ಬೀಜವುಳ್ಳ ದ್ಯುಲೋಕವು ಅವನನ್ನು ಜನ್ಮಿಸಿದಾಗ.
12.26
यस् ते अद्य कृणवद् भद्रशोचेऽपूपं देव घृतवन्तम् अग्ने ।
प्र तं नय प्रतरं वस्यो ऽ अच्छाभि सुम्नं देवभक्तं यविष्ठ ॥ १२.२६ ॥
ಶುಭ ಜ್ವಾಲೆಯ ಅಗ್ನಿಯೇ! ಇಂದು ನಿನಗಾಗಿ ತುಪ್ಪದ ಅಪೂಪವನ್ನು ಮಾಡುವವನನ್ನು, ಓ ದೇವ! ಓ ಕಿರಿಯವನೇ ಅಗ್ನಿ! ಅವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತಿನತ್ತ, ದೇವರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಗ್ರಹದತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸು.
12.27
आ तं भज सौश्रवसेष्व् अग्न ऽ उक्थ ऽ उक्थ ऽ आ भज शस्यमाने ।
प्रियः सूर्ये प्रियो ऽ अग्ना भवात्य् उज् जातेन भिनदद् उज् जनित्वैः ॥ १२.२७ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ! ಅವನನ್ನು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ಪ್ರತಿ ಉಕ್ಥ-ಪಠನದಲ್ಲೂ, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಭಾಗ ನೀಡು. ಅವನು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಉದಯಿಸಿ (ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು) ಸೀಳಿ ಮೇಲೇರುತ್ತಾನೆ.
12.28
त्वाम् अग्ने यजमाना ऽ अनु द्यून् विश्वा वसु दधिरे वार्याणि ।
त्वया सह द्रविणम् इच्छमाना व्रजं गोमन्तम् उशिजो वि वव्रुः ॥ १२.२८ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಯಜಮಾನರು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಯಸಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ, ಉತ್ಸುಕ ಋತ್ವಿಜರು ಗೋವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗೊಹಟ್ಟಿಯನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾರೆ.
12.29
अस्ताव्य् अग्निर् नराꣳ सुशेवो वैश्वानर ऽ ऋषिभिः सोमगोपाः ।
अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिम् अस्मे सुवीरम् ॥ १२.२९ ॥
ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುವ, ಸೋಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸೋಣ. ದೇವತೆಗಳೇ, ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ವೀರ ಪುತ್ರರುಳ್ಳ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಿರಿ.
12.30
समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ १२.३० ॥
ಸಮಿತ್ತಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿರಿ; ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅತಿಥಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿರಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ.
12.31
उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो भव शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १२.३१ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಚೇತನದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಲಿ. ನೀನು ನಮಗೆ ಮಂಗಳಕರನಾಗು; ಸುಂದರ ಮುಖವುಳ್ಳವನು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸಂಪತ್ತುಳ್ಳವನು ಆಗು.
12.32
प्रेद् अग्ने ज्योतिष्मान् याहि शिवेभिर् अर्चिभिष् ट्वम् ।
बृहद्भिर् भानुभिर् भासन् मा हिꣳसीस् तन्वा प्रजाः ॥ १२.३२ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯನಾಗಿ ಮಂಗಳಕರ ಜ್ವಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗು. ದೊಡ್ಡ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ (ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ) ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ.
12.33
अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.३३ ॥
ಅಗ್ನಿ ಗುಡುಗುವ ಆಕಾಶದಂತೆ ಘರ್ಜಿಸಲಿ; ಭೂಮಿಯ ಗಿಡಮರಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತ, ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತ. ತಕ್ಷಣ ಜನಿಸಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ ಅವನು ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.34
प्र-प्रायम् अग्निर् भरतस्य शृण्वे वि यत् सूर्यो न रोचते बृहद् भाः ।
अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थउ दीदाय दैव्यो ऽ अतिथिः शिवो नः ॥ १२.३४ ॥
ಈ ಅಗ್ನಿ ಭರತನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಕೀರ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಮಹಾ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಾಗ. ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರುವಿನ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲುವ ಅವನು ದೈವಿಕ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ನಮಗೆ ಶುಭಕರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.35
आपो देवीः प्रति गृभ्णीत भस्मैतत् स्योने कृणुध्वꣳ सुरभा ऽ उ लोके ।
तस्मै नमन्तां जनयः सुपत्नीर् मातेव पुत्रं बिभृताप्स्व् एनत् ॥ १२.३५ ॥
ದಿವ್ಯ ನೀರುಗಳೇ, ಈ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸುಖಕರವಾಗಿ, ಸುಗಂಧಭರಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿ. ಉತ್ತಮ ಪತಿಗಳುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲಿ; ತಾಯಿ ಮಗನನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ಧರಿಸಿ.
12.36
अप्स्व् अग्ने सधिष् टव सौषधीर् अनु रुध्यसे ।
गर्भै सन् जायसे पुनः ॥ १२.३६ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ನೀರುಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೀಯೆ. ಗರ್ಭರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದು ನೀನು ಮತ್ತೆ ಜನಿಸುತ್ತೀಯೆ.
12.37
गर्भोऽअस्य् ओषधीनां गर्भो वनस्पतीनाम् ।
गर्भो विश्वस्य भूतस्याग्ने गर्भोऽअपाम् असि ॥ १२.३७ ॥
ನೀನು ಔಷಧಿಗಳ ಗರ್ಭ; ವನಸ್ಪತಿಗಳ ಗರ್ಭ. ಅಗ್ನಿಯೇ, ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳ ಗರ್ಭ ನೀನು; ನೀರುಗಳ ಗರ್ಭವೂ ನೀನೇ.
12.38
प्रसद्य भस्मना योनिम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
सꣳसृज्य मातृभिष् ट्वं ज्योतिष्मान् पुनर् आसदः ॥ १२.३८ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಭಸ್ಮದೊಂದಿಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ; ತಾಯಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ನೆಲೆಗೊಂಡೆ.
12.39
पुनर् आसद्य सदनम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
शेषे मातुर् यथोपस्थे ऽन्तर् अस्याꣳ शिवतमः ॥ १२.३९ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಿನಂತೆ ಅದರೊಳಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಂಗಳಕರನಾಗಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತೀ.
12.40
पुनर् ऊर्जा निवर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.४० ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಮತ್ತೆ ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು; ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆಯುಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗು; ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು.
12.41
सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.४१ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಧಾರೆಯಿಂದ ಪೋಷಿಸು; ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬು.
12.42
बोधा मे ऽ अस्य वचसो यविष्ठ मꣳहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः ।
पीयति त्वो ऽ अनु त्वो गृणाति वन्दारुष् टे तन्वं वन्दे ऽ अग्ने ॥ १२.४२ ॥
ಯುವನೇ, ಸ್ವಧಾವಂತನೇ, ಅತ್ಯಂತ ದಾನಶೀಲ ನನ್ನ ಈ ವಚನವನ್ನು ಗಮನಿಸು; ಒಬ್ಬರು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ವಂದಿಸುವವನಾಗಿ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.43
स बोधि सूरिर् मघवा वसुपते वसुदावन् ।
युयोध्य् अस्मद् द्वेषाꣳसि ।
विश्वकर्मणे स्वाहा ॥ १२.४३ ॥
ನೀನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳು, ಜ್ಞಾನಿಯೂ ದಾನಶೀಲನೂ ಆಗಿ; ಸಂಪತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ, ಸಂಪತ್ತು ನೀಡುವವನೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ದ್ವೇಷಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡು; ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ.
12.44
पुनस् त्वाऽऽदित्या रुद्रा वसवः सम् इन्धतां पुनर् ब्रह्माणो वसुनीथ यज्ञैः ।
घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः ॥ १२.४४ ॥
ಆದಿತ್ಯರು, ರುದ್ರರು, ವಸುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಉರಿಸಲಿ. ಸಂಪತ್ತಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ (ನಿನ್ನನ್ನು ಉರಿಸಲಿ). ತುಪ್ಪದಿಂದ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೋ; ಯಜಮಾನನ ಕಾಮನೆಗಳು ಸತ್ಯವಾಗಲಿ.
12.45
अपेत वीत वि च सर्पतातो ये ऽत्र स्थ पुराणा ये च नूतनाः ।
अदाद् यमो ऽवसानं पृथिव्या ऽ अक्रन्न् इमं पितरो लोकम् अस्मै ॥ १२.४५ ॥
ದೂರ ಹೋಗು, ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಸರಿದುಹೋಗು; ಇಲ್ಲಿರುವ ಹಳಬರೂ ಹೊಸಬರೂ. ಯಮನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಪಿತೃಗಳು ಇವನಿಗಾಗಿ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
12.46
संज्ञानम् असि ।
कामधरणम् ।
मयि ते कामधरणं भूयात् ।
अग्नेर् भस्मास्य् अग्नेः पुरीषम् असि ।
चित स्थ परिचित ऽ ऊर्ध्वचितः श्रयध्वम् ॥ १२.४६ ॥
ನೀನು ಒಪ್ಪಂದ. ಕಾಮಧಾರಣ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಾಮಧಾರಣ ಇರಲಿ. ನೀನು ಅಗ್ನಿಯ ಭಸ್ಮ; ಅಗ್ನಿಯ ಶೇಷ. ನೀವು ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು; (ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳೇ) ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಿರಿ.
12.47
अयꣳ सो ऽ अग्निर् यस्मिन्त् सोमम् इन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः ।
सहस्रिणं वाजम् अत्यं न सप्तिꣳ ससवान्त् सन्त् स्तूयसे जातवेदः ॥ १२.४७ ॥
ಇವನೇ ಆ ಅಗ್ನಿ, ಇವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹಿಂಡಿದ ಸೋಮವನ್ನು ಇಟ್ಟನು. ಸಾವಿರ ಬಲದ ಕುದುರೆಯಂತೆ, ಕುಡಿದವನಾಗಿ, ಓ ಜಾತವೇದಸನೇ, ನೀನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ.
12.48
अग्ने यत् ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यद् ओषधीष्व् अप्स्व् आ यजत्र ।
येनान्तरिक्षम् उर्व् आततन्थ त्वेषः स भानुर् अर्णवो नृचक्षाः ॥ १२.४८ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದೆ, ಓಷಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜಲಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಪೂಜ್ಯನೇ, ಅದರಿಂದಲೇ ನೀನು ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ. ಆ ಹೊಳೆಯುವ, ಹರಿಯುವ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವ ತೇಜಸ್ಸು ಅವನೇ.
12.49
अग्ने दिवोऽ अर्णम् अच्छा जिगास्य् अच्छा देवाꣳ ऽ ऊचिषे धिष्ण्या ये ।
या रोचने परस्तात् सूर्यस्य याश् चावस्ताद् उपतिष्ठन्त ऽ आपः ॥ १२.४९ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದ ಪ್ರವಾಹದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ, ದೇವತೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ. ಹೊಳೆಯುವ ಧಿಷ್ಣ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು, ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿರುವ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೀನು ತರುತ್ತೀಯೆ; ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಗೆ ನಿಲ್ಲುವ ಜಲಗಳೂ ಇವೆ.
12.50
पुरीष्यासो ऽ अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः ।
जुषन्तां यज्ञम् अद्रुहोऽनमीवा ऽइषो महीः ॥ १२.५० ॥
ಪೋಷಕ ಅಗ್ನಿಗಳು ಪ್ರಾವಣ ಕಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಮ್ಮತದಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ—ದ್ರೋಹರಹಿತ, ರೋಗರಹಿತ, ಮಹಾ ಅನ್ನಗಳನ್ನು.
12.51
इडाम् अग्ने पुरुदꣳसꣳ सनिं गोः शश्वत्तमꣳ हवमानाय साध ।
स्यान् नः सूनुस् तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर् भूत्व् अस्मे ॥ १२.५१ ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳುಳ್ಳ ಇಡಾ (ಹವಿಸ್ಸನ್ನು), ಗೋವುಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಶಾಶ್ವತ ಲಾಭವನ್ನು, ಕರೆಯುವವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಗೊಳಿಸು. ನಮಗೆ ಮಗನೂ ವಂಶಜನೂ ಇರಲಿ; ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಆ ಸುಮತಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರಲಿ.
12.52
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आ रोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १२.५२ ॥
ಇದು ನಿನ್ನ ಋತುವಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಯೋನಿ (ಸ್ಥಾನ); ಇಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ನೀನು ಹೊಳೆದೆ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅಗ್ನಿಯೇ, ಮೇಲೇರು; ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸು.
12.53
चिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ।
परिचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १२.५३ ॥
ನೀನು ಚಿತ್ ಆಗಿರುವೆ; ಆ ದೇವತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅಂಗಿರಸರಂತೆ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ. ನೀನು ಪರಿಚಿತ್ ಆಗಿರುವೆ; ಆ ದೇವತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅಂಗಿರಸರಂತೆ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ.
12.54
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १२.५४ ॥
ಸ್ಥಳವನ್ನು ತುಂಬು, ರಂಧ್ರವನ್ನು ತುಂಬು; ನಂತರ ನೀನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ, ಹಾಗೂ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದರು.
12.55
ता अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १२.५५ ॥
ಇದರ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಚುಕ್ಕೆಯ ಹಸುಗಳು ಸೋಮವನ್ನು ಬೆರೆಸುತ್ತವೆ; ದೇವತೆಗಳ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದ ಮೂರು ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ವಂಶಗಳು.
12.56
इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १२.५६ ॥
ಎಲ್ಲ ಸ್ತೋತ್ರಗಳೂ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ವಿಶಾಲನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದವು; ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕ, ಬಲಗಳ ನಿಜವಾದ ಒಡೆಯ.
12.57
समितꣳ सं कल्पेथाꣳ सम्प्रियौ रोचिष्णू सुमनस्यमानौ ।
इषमूर्जम् अभि संवसानौ ॥ १२.५७ ॥
ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಸಮರ್ಥರಾಗಿ ಸೇರಿರಿ; ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಿಯರಾಗಿ, ಹೊಳೆಯುವವರಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ರಸವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡವರಾಗಿ.
12.58
सं वां मनाꣳसि सं व्रता सम् उ चित्तान्य् आकरम् ।
अग्ने पुरीष्याधिपा भव त्वं न ऽ इषमूर्जं यजमानाय धेहि ॥ १२.५८ ॥
ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಪುರೀಷ್ಯ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ನಮಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗು; ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಕೊಡು.
12.59
अग्ने त्वं पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिमाꣳ२ ऽ असि ।
शिवाः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.५९ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ಪುರೀಷ್ಯ; ಧನವಂತ, ಪುಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಶುಭಗೊಳಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳು.
12.60
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ १२.६० ॥
ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನಮಗೆ ಸಮಮನಸ್ಕರು, ಸಮಚೇತನರು, ನಿರ್ದೋಷರಾಗಿರಿ. ಓ ಜಾತವೇದಸರೇ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಯಜ್ಞಪತಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಡಿ; ಇಂದು ನಮಗೆ ಶುಭರಾಗಿರಿ.
12.61
मातेव पुत्रं पृथिवी पुरीष्यम् अग्निꣳ स्वे योनाव् अभार् उखा ।
तां विश्वैर् देवैर् ऋतुभिः संविदानः प्रजापतिर् विश्वकर्मा वि मुञ्चतु ॥ १२.६१ ॥
ತಾಯಿ ಮಗನನ್ನು ಹೊತ್ತಂತೆ, ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರೀಷ್ಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಋತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಿದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಆ ಉಖೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿ.
12.62
असुन्वन्तम् अयजमानम् इच्छ स्तेनस्येत्याम् अन्व् इहि तस्करस्य ।
अन्यम् अस्मद् इच्छ सा त इत्या नमो देवि निर्ऋते तुभ्यम् अस्तु ॥ १२.६२ ॥
ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡದವನನ್ನೂ ಯಜ್ಞ ಮಾಡದವನನ್ನೂ ಹುಡುಕು; ಕಳ್ಳನ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸು, ದರೋಡೆಕೋರನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗು. ನಮ್ಮಿಂದ ಬೇರೆಯವನನ್ನು ಹುಡುಕು; ಆ ದಾರಿ ನಿನ್ನದೇ. ದೇವಿ ನಿರ್ಋತಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.63
नमः सु ते निर्ऋते तिग्मतेजो ऽयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् ।
यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमे नाके ऽ अधि रोहयैनम् ॥ १२.६३ ॥
ನಿರ್ಋತಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನವಳೇ, ನಿನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಂಧನವನ್ನು ಬಿಡಿಸು; ಯಮ ಮತ್ತು ಯಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಿ, ಇವನನ್ನು ಉತ್ತಮ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಏರಿಸು.
12.64
यस्यास् ते घोर ऽ आसन् जुहोम्य् एषां बन्धानाम् अवसर्जनाय ।
यां त्वा जनो भूमिर् इति प्रमन्दते निर्ऋतिं त्वाहं परि वेद विश्वतः ॥ १२.६४ ॥
ಯಾರ ಭಯಂಕರ ರೂಪಗಳಿದ್ದವೋ, ಈ ಬಂಧನಗಳ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ನಾನು ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜನರು 'ಭೂಮಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಂತೋಷಿಸುವ ನಿರ್ಋತಿಯನ್ನು ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ.
12.65
यं ते देवी निर्ऋतिर् आबबन्ध पाशं ग्रीवास्व् अविचृत्यम् ।
तं ते वि ष्याम्य् आयुषो न मध्याद् अथैतं पितुम् अद्धि प्रसूतः ।
नमो भूत्यै येदं चकार ॥ १२.६५ ॥
ದೇವಿ ನಿರ್ಋತಿ ನಿನ್ನ ಕೊರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ, ಬಿಚ್ಚಲಾಗದ ಆ ಪಾಶವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಬಿಚ್ಚುತ್ತೇನೆ — ನಿನ್ನ ಆಯುಷ್ಯದ ಮಧ್ಯದಿಂದಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಈ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನು. ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ ಭೂತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.66
निवेशनः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाऽभि चष्टे शचीभिः ।
देव ऽ इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे पथीनाम् ॥ १२.६६ ॥
ವಸುಗಳಿಗೆ ನೆಲೆ ನೀಡಿ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯಧರ್ಮಿ ಸವಿತೃದೇವನಂತೆ, ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಮಾರ್ಗಗಳ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಚಲನಾಗಿ ನಿಂತ.
12.67
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नया ॥ १२.६७ ॥
ಕವಿಗಳು ನೇಗಿಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ನೊಗಗಳನ್ನು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಾರೆ. ಧೀರರು ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
12.68
युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन् नो नेदीयऽ इत् सृण्यः पक्वम् एयात् ॥ १२.६८ ॥
ನೇಗಿಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿರಿ, ನೊಗಗಳನ್ನು ಹರಡಿರಿ. ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿರಿ. ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೆ, ತ್ವರಿತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮಗೆ ಫಸಲು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಲಿ; ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಹಣ್ಣಾದ ಧಾನ್ಯಕ್ಕೆ ಕುಡುಗೋಲು ಬರಲಿ.
12.69
शुनꣳ सु फाला वि कृषन्तु भूमिꣳ शुनं कीनाशा ऽ अभि यन्तु वाहैः ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ऽ ओषधीः कर्तनास्मे ॥ १२.६९ ॥
ಶುಭವಾದ ನೇಗಿಲ ಮೊನೆಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಳಲಿ; ರೈತರು ಎತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಶುಭವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿ. ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟರಾದ ಶುನಾಸೀರರು ನಮಗಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಫಲಗಳುಳ್ಳ ಓಷಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
12.70
घृतेन सीता मधुना सम् अज्यतां विश्वैर् देवैर् अनुमता मरुद्भिः ।
ऊर्जस्वती पयसा पिन्वमानास्मान्त् सीते पयसाभ्या ववृत्स्व ॥ १२.७० ॥
ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ಸೀತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತವಾಗಲಿ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮರುದ್ಗಣರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ. ಊರ್ಜಸ್ವತಿಯೇ, ಹಾಲಿನಿಂದ ಉಬ್ಬುವ ಸೀತೆಯೇ, ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗು.
12.71
लाङ्गलं पवीरवत् सुशेवꣳ सोमपित्सरु ।
तद् उद् वपति गाम् अविं प्रफर्व्यं च पीवरीं प्रस्थावद् रथवाहनम् ॥ १२.७१ ॥
ಮೊನೆಯುಳ್ಳ, ಅತಿ ಶುಭ, ಸೋಮಪ್ರಿಯವಾದ ನೇಗಿಲು ಅದನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತದೆ — ಹಸು ಮತ್ತು ಕುರಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು, ಹೊಳೆಯುವುದು, ಪುಷ್ಟವಾದುದು, ರಥವನ್ನು ಹೊರುವುದು.
12.72
कामं कामदुघे धुक्ष्व मित्राय वरुणाय च ।
इन्द्रायाश्विभ्यां पूष्णे प्रजाभ्य ऽ ओषधीभ्यः ॥ १२.७२ ॥
ಕಾಮಧೇನುವೇ, ಬಯಸಿದುದನ್ನು ಹಾಲುಕೊಡು — ಮಿತ್ರನಿಗೂ ವರುಣನಿಗೂ, ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಅಶ್ವಿನರಿಗೂ ಪೂಷನಿಗೂ, ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೂ ಓಷಧಿಗಳಿಗೂ.
12.73
वि मुच्यध्वम् अघ्न्या देवयाना ऽ अगन्म तमसस् पारम् अस्य ज्योतिर् आपाम ॥ १२.७३ ॥
ಅಘ್ನ್ಯರೇ, ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವವರೇ, ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿರಿ. ಕತ್ತಲೆಯ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಈ ಬೆಳಕನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ.
12.74
सजूर् अब्दो ऽ अयवोभिः सजूर् उषा ऽ अरुणीभिः सजोषसाव् अश्विना दꣳसोभिः सजूः सूर ऽ एतशेन सजूर् वैश्वानर ऽ इडया घृतेन स्वाहा ॥ १२.७४ ॥
ವರ್ಷವು ಅಯವರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರಲಿ; ಉಷೆಯು ಅರುಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರಲಿ; ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನರು ತಮ್ಮ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿ; ಸೂರ್ಯನು ಏತಶನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರಲಿ; ವೈಶ್ವಾನರನು ಇಡೆ ಮತ್ತು ಘೃತದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರಲಿ. ಸ್ವಾಹಾ.
12.75
या ओषधीः पूर्वा जाता देवेभ्यस् त्रियुगं पुरा ।
मनै नु बभ्रूणाम् अहꣳ शतं धामानि सप्त च ॥ १२.७५ ॥
ಹಿಂದೆ, ಮೂರು ಯುಗಗಳ ಮೊದಲು, ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಯಾವ ಓಷಧಿಗಳೋ, ಆ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಓಷಧಿಗಳ ನೂರೇಳು ಧಾಮಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ.
12.76
शतं वो ऽ अम्ब धामानि सहस्रम् उत वो रुहः ।
अधा शतक्रत्वो यूयम् इमं मे ऽ अगदं कृत ॥ १२.७६ ॥
ತಾಯೇ, ನಿಮಗೆ ನೂರು ಧಾಮಗಳಿವೆ, ನಿಮಗೆ ಸಾವಿರ ಚಿಗುರುಗಳೂ ಇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶತಕ್ರತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನೀವು ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಔಷಧವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ.
12.77
ओषधीः प्रति मोदध्वं पुष्पवतीः प्रसूवरीः ।
अश्वा ऽ इव सजित्वरीर् वीरुधः पारयिष्ण्वः ॥ १२.७७ ॥
ಓಷಧಿಗಳೇ, ಸಂತೋಷಪಡಿರಿ; ಹೂವುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಫಲ ನೀಡುವವರಾಗಿರಿ; ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಜಯಿಸುವ ಬಳ್ಳಿಗಳೇ, ದಾಟಿಸುವವರಾಗಿರಿ.
12.78
ओषधीर् इति मातरस् तद् वो देवीर् उप ब्रुवे ।
सनेयम् अश्वं गां वास ऽ आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.७८ ॥
ಓಷಧಿಗಳೇ, ತಾಯಂದಿರೇ, ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯರಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಕುದುರೆ, ಹಸು, ವಸ್ತ್ರ, ಆತ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಗಳಿಸಲಿ; ಓ ಪುರುಷನೇ, ನಿನಗಾಗಿ.
12.79
अश्वत्थे वो निषदनं पर्णे वो वसतिष् कृता ।
गोभाज ऽ इत् किलासथ यत् सनवथ पूरुषम् ॥ १२.७९ ॥
ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆಸನ; ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ವಾಸ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ನೀವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗೋವುಗಳ ಪಾಲುಗಾರರು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಪುರುಷನಿಗೆ (ಸಂಪತ್ತನ್ನು) ಗಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತೀರಿ.
12.80
यत्रौषधीः समग्मत राजानः समिताव् इव ।
विप्रः स ऽ उच्यते भिषग् रक्षोहामीवचातनः ॥ १२.८० ॥
ಎಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಗಳು ಕೂಡಿದವೋ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜರಂತೆ, ಅವನೇ ವಿಪ್ರನಾದ ವೈದ್ಯನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಮತ್ತು ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.
12.81
अश्वावतीꣳ सोमावतीमूर्जयन्तीम् उदोजसम् ।
आवित्सि सर्वा ऽ ओषधीर् अस्मा अरिष्टतातये ॥ १२.८१ ॥
ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸೋಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪೋಷಕವಾದ, ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಔಷಧಿಗಳೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಇವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಹಾನಿರಹಿತ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ.
12.82
उच् छुष्मा ऽ ओषधीनां गावो गोष्ठाद् इवेरते ।
धनꣳ सनिष्यन्तीनाम् आत्मानं तव पूरुष ॥ १२.८२ ॥
ಔಷಧಿಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮೇಲೇರುತ್ತವೆ, ಗೋಶಾಲೆಯಿಂದ ಹಸುಗಳು ಹೊರಬರುವಂತೆ; ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವುಗಳಿಂದ, ಓ ಪುರುಷ, ನಿನ್ನ ಆತ್ಮ (ಬಲ ಪಡೆಯಲಿ).
12.83
इष्कृतिर् नाम वो माताथो यूयꣳ स्थ निष्कृतीः ।
सीराः पतत्रिणी स्थन यद् आमयति निष्कृथ ॥ १२.८३ ॥
'ಇಷ್ಕೃತಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿ ಇದ್ದಾಳೆ, ನೀವೂ ನಿಷ್ಕೃತಿಗಳು (ಶುದ್ಧಿಕರ್ತರು); ನೀವು ಸೀರರು, ರೆಕ್ಕೆಯವರು; ರೋಗ ಪೀಡಿಸುವುದನ್ನು ನೀವು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ.
12.84
अति विश्वाः परिष्ठा स्तेन इव ऽ व्रजम् अक्रमुः ।
ओषधीः प्राचुच्यवुर् यत् किं च तन्वो रपः ॥ १२.८४ ॥
ಸುತ್ತಲೂ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲವೂ, ಕಳ್ಳನು ಗೋಶಾಲೆಗೆ ನುಸುಳುವಂತೆ, ದಾಟಿಹೋದವು; ಔಷಧಿಗಳು ದೇಹದ ಯಾವುದೇ ದೋಷ ಅಥವಾ ಪಾಪವನ್ನು ಓಡಿಸಿದವು.
12.85
यद् इमा वाजयन्न् अहम् ओषधीर् हस्त ऽ आदधे ।
आत्मा यक्ष्मस्य नश्यति पुरा जीवगृभो यथा ॥ १२.८५ ॥
ನಾನು ಈ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಬಲ ನೀಡುತ್ತಾ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ, ಯಕ್ಷ್ಮದ (ಕ್ಷಯ ರೋಗದ) ಆತ್ಮ ನಶಿಸುತ್ತದೆ, ಹಿಂದೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವನಂತೆ.
12.86
यस्यौषधीः प्रसर्पथाङ्गम्-अङ्गं परुष्-परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधध्व ऽ उग्रो मध्यमशीर् इव ॥ १२.८६ ॥
ಯಾವ ಔಷಧಿಗಳು ಅಂಗಾಂಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿ ಕೀಲಿನಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತವೆಯೋ, ಅವುಗಳಿಂದ ರೋಗವನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಉಗ್ರ ಮಧ್ಯಮಶೀ ಔಷಧಿಯಂತೆ.
12.87
साकं यक्ष्म प्रपत चाषेण किकिदीविना ।
साकं वातस्य ध्राज्या साकं नश्य निहाकया ॥ १२.८७ ॥
ರೋಗವೇ, ಗಿಡುಗ ಮತ್ತು ಕಿಕಿದೀವಿ ಪಕ್ಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾರಿಹೋಗು; ಗಾಳಿಯ ವೇಗ ಮತ್ತು ಕೆಳಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಶಿಸು.
12.88
अन्या वो ऽ अन्याम् अवत्व् अन्यान्यस्या ऽ उपावत ।
ताः सर्वाः संविदाना ऽ इदं मे प्रावता वचः ॥ १२.८८ ॥
ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನೆರವಾಗಲಿ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮತದಿಂದ ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ.
12.89
याः फलिनीर् या ऽ अफला ऽ अपुष्पा याश् च पुष्पिणीः ।
बृहस्पतिप्रसूतास् ता नो मुञ्चन्त्व् अꣳहसः ॥ १२.८९ ॥
ಫಲ ಕೊಡುವವು, ಫಲವಿಲ್ಲದವು, ಹೂವಿಲ್ಲದವು, ಹೂ ಬಿಡುವವು — ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಔಷಧಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಬಿಡಿಸಲಿ.
12.90
मुञ्चन्तु मा शपथ्याद् अथो वरुण्याद् उत ।
अथो यमस्य पड्वीशात् सर्वस्माद् देवकिल्विषात् ॥ १२.९० ॥
ಶಪಥದ ದೋಷದಿಂದ, ವರುಣನ ಪಾಶದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ; ಯಮನ ಕಾಲುಕಟ್ಟಿನಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಎಲ್ಲ ಅಪರಾಧಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ.
12.91
अवपतन्तीर् अवदन् दिव ऽ ओषधयस् परि ।
यं जीवम् अश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः ॥ १२.९१ ॥
ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಔಷಧಿಗಳು ಸುತ್ತಲೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ — ನಾವು ಯಾವ ಜೀವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಆ ಮನುಷ್ಯ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.92
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् बह्वीः शतविचक्षणाः ।
तासाम् असि त्वम् उत्तमारं कामाय शꣳ हृदे ॥ १२.९२ ॥
ಸೋಮರಾಜನನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಅನೇಕ, ನೂರು ಕಣ್ಣಿನ ಓಷಧಿಗಳೇ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಉತ್ತಮ ಆಧಾರ; ಕಾಮನೆಗೂ ಹೃದಯದ ಶುಭಕ್ಕೂ.
12.93
या ऽ ओषधीः सोमराज्ञीर् विष्ठिताः पृथिवीम् अनु ।
बृहस्पतिप्रसूता ऽ अस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९३ ॥
ಸೋಮರಾಜನನ್ನು ಹೊಂದಿ ಭೂಮಿಯಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿರುವ ಓಷಧಿಗಳೇ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರೇ, ಇದಕ್ಕೆ ವೀರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿರಿ.
12.94
याश् चेदम् उपशृण्वन्ति याश् च दूरं परागताः ।
सर्वाः संगत्य वीरुधो ऽस्यै सं दत्त वीर्यम् ॥ १२.९४ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮತ್ತು ದೂರ ಹೋದ ಎಲ್ಲ ಬಳ್ಳಿಗಳೇ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದು ಇದಕ್ಕೆ ವೀರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿರಿ.
12.95
मा वो रिषत् खनिता यस्मै चाहं खनामि वः ।
द्विपाच् चतुष्पाद् अस्माकꣳ सर्वम् अस्त्व् अनातुरम् ॥ १२.९५ ॥
ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಗೆಯುತ್ತಿರುವವನು ಯಾರಿಗಾಗಿಯೋ, ಅಗೆಯುವವನು ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ; ನಮ್ಮ ದ್ವಿಪಾದ ಚತುಷ್ಪಾದಗಳೆಲ್ಲವೂ ರೋಗರಹಿತವಾಗಲಿ.
12.96
ओषधयः सम् अवदन्त सोमेन सह राज्ञा ।
यस्मै कृणोति ब्राह्मणस् तꣳ राजन् पारयामसि ॥ १२.९६ ॥
ಓಷಧಿಗಳು ಸೋಮರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದವು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನನ್ನು ನಾವು ದಾಟಿಸುತ್ತೇವೆ.
12.97
नाशयित्री बलासस्यार्शस ऽउपचिताम् असि ।
अथो शतस्य यक्ष्माणां पाकारोर् असि नाशनी ॥ १२.९७ ॥
ನೀನು ಬಲಾಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಶಸ್ಸನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು; ಊತವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳು; ನೂರು ಯಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು, ಪಾಕಾರುವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವವಳು.
12.98
त्वां गन्धर्वा ऽअखनꣳस् त्वाम् इन्द्रस् त्वां बृहस्पतिः ।
त्वाम् ओषधे सोमो राजा विद्वान् यक्ष्माद् अमुच्यत ॥ १२.९८ ॥
ಗಂಧರ್ವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಗೆದರು, ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಿನ್ನನ್ನು; ಓ ಔಷಧಿಯೇ, ರಾಜ ಸೋಮನು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದು ಯಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದನು.
12.99
सहस्व मे ऽ अरातीः सहस्व पृतनायतः ।
सहस्व सर्वं पाप्मानꣳ सहमानास्य् ओषधे ॥ १२.९९ ॥
ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮಣಿಸು; ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸುವವರನ್ನು ಮಣಿಸು; ಸರ್ವ ಪಾಪವನ್ನು ಮಣಿಸು; ಓ ಔಷಧಿಯೇ, ನೀನು ಮಣಿಸುವವಳು.
12.100
दीर्घायुस्त ऽ ओषधे खनिता यस्मै च त्वा खनाम्य् अहम् ।
अथो त्वं दीर्घायुर् भूत्वा शतवल्शा वि रोहतात् ॥ १२.१०० ॥
ಓ ಔಷಧಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ದೀರ್ಘವಾಗಲಿ; ಯಾರಿಗಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಗೆಯುತ್ತೇನೋ ಅವರಿಗಾಗಿ; ಆಮೇಲೆ ನೀನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಳಾಗಿ ನೂರು ಕೊಂಬೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆ.
12.101
त्वम् उत्तमास्य् ओषधे तव वृक्षा ऽ उपस्तयः ।
उपस्तिर् अस्तु सो स्माकं योऽअस्माꣳ२ऽ अभिदासति ॥ १२.१०१ ॥
ನೀನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಔಷಧಿ; ನಿನ್ನ ಮರಗಳು ಆಶ್ರಯಗಳು. ಆ ಆಶ್ರಯ ನಮಗಿರಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬಾಧಿಸುವವನ ವಿರುದ್ಧ.
12.102
मा मा हिꣳसीज् जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवꣳ सत्यधर्मा व्यानट् ।
यश् चापश् चन्द्राः प्रथमो जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ १२.१०२ ॥
ಭೂಮಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸದಿರಲಿ; ಸತ್ಯಧರ್ಮನಾಗಿ ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದವನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ನೀರುಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿಸಿದವನು — ಆ ದೇವನಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವು ಪೂಜಿಸೋಣ?
12.103
अभ्या वर्तस्व पृथिवि यज्ञेन पयसा सह ।
वपां ते अग्निर् ऽ इषितो ऽ अरोहत् ॥ १२.१०३ ॥
ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ಯಜ್ಞದೊಂದಿಗೆ, ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗು; ನಿನ್ನ ವಪೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರಿತ ಅಗ್ನಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದನು.
12.104
अग्ने यत् ते शुक्रं यच् चन्द्रं यत् पूतं यच् च यज्ञियम् ।
तद् देवेभ्यो भरामसि ॥ १२.१०४ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನದಾದ ಶುಕ್ರವನ್ನು, ಚಂದ್ರವನ್ನು, ಪೂತವನ್ನು, ಯಜ್ಞಿಯವನ್ನು ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ನಾವು ತರುತ್ತೇವೆ.
12.105
इषमूर्जम् अहम् इत ऽ आदम् ऋतस्य योनिं महिषस्य धाराम् ।
आ मा गोषु विशत्वा तनूषु जहामि सेदिम् अनिराम् अमीवाम् ॥ १२.१०५ ॥
ಅನ್ನವನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ಋತದ ಮೂಲವನ್ನು, ಮಹಿಷದ ಧಾರೆಯನ್ನು. ಅದು ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ, ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ; ನಾನು ಕ್ಷಯವನ್ನೂ ರೋಗವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.106
अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते ऽ अर्चयो विभावसो ।
बृहद्भानो शवसा वाजम् उक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे ॥ १२.१०६ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಬಲವೂ ಮಹತ್ತರ; ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಓ ಬೃಹದ್ಭಾನು, ಬಲದಿಂದ ದಾನಿಗೆ ಸ್ತುತ್ಯವಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀ, ಓ ಕವಿಯೇ.
12.107
पावकवर्चाः शुक्रवर्चा ऽ अनूनवर्चा ऽ उद् इयर्षि भानुना ।
पुत्रो मातरा विचरन्न् उपावसि पृणक्षि रोदसी ऽ उभे ॥ १२.१०७ ॥
ಪಾವಕ ತೇಜಸ್ಸು, ಶುಕ್ರ ತೇಜಸ್ಸು, ಪೂರ್ಣ ತೇಜಸ್ಸು ಉಳ್ಳವನೇ, ನಿನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮೇಲೇರುತ್ತೀ. ಮಗನಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ತಾಯಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸಿ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತೀ.
12.108
ऊर्जो नपाज् जातवेदः सुशस्तिभिर् मन्दस्व धीतिभिर् हितः ।
त्वे ऽ इषः सं दधुर् भूरिवर्पसश् चित्रोतयो वामजाताः ॥ १२.१०८ ॥
ಊರ್ಜನ ಮೊಮ್ಮಗನೇ, ಜಾತವೇದನೇ, ಉತ್ತಮ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ಧೀಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸು; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದವನೇ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಬಹುರೂಪರಾದ, ಅದ್ಭುತ ಸಹಾಯವುಳ್ಳ, ಶುಭಜಾತರು ಅನ್ನಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟರು.
12.109
इरज्यन्न् अग्ने प्रथयस्व जन्तुभिर् अस्मे रायो ऽ अमर्त्य ।
स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि सानसिं क्रतुम् ॥ १२.१०९ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಬಯಸುತ್ತಾ, ಜೀವಿಗಳ ನಡುವೆ ನಮಗಾಗಿ ಧನವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸು; ಓ ಅಮರ್ತ್ಯನೇ. ಆ ಸುಂದರ ರೂಪದಿಂದ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ; ಸಮೃದ್ಧ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತೀ.
12.110
इष्कर्तारम् अध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तꣳ राधसो महः ।
रातिं वामस्य सुभगां महीम् इषं दधासि सानसिꣳ रयिम् ॥ १२.११० ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುವವನು, ಜ್ಞಾನಿಯು, ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು. ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನವನ್ನೂ, ಮಂಗಳಕರ ಮಹಾ ಅನ್ನವನ್ನೂ, ಗಳಿಸಬಹುದಾದ ಧನವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ.
12.111
ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतम् अग्निꣳ सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः ।
श्रुत्कर्णꣳ सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा ॥ १२.१११ ॥
ಸತ್ಯವುಳ್ಳವನೂ, ಮಹಿಮಾನ್ವಿತನೂ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣುವವನೂ ಆದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಇರಿಸಿದರು. ಚುರುಕು ಕಿವಿಯವನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಖ್ಯಾತನೇ, ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ; ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನುಷ ಯುಗಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ.
12.112
आ प्यायस्व सम् एतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् ।
भवा वाजस्य संगथे ॥ १२.११२ ॥
ಸೋಮನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ತುಂಬು; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನಿನಗೆ ವೀರ್ಯಶಕ್ತಿ ಬರಲಿ. ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಿನ ಬಲವಾಗಿ ನೀನಾಗು.
12.113
सं ते पयाꣳसि सम् उ यन्तु वाजाः सं वृष्ण्यान्य् अभिमातिषाहः ।
आप्यायमानो ऽ अमृताय सोम दिवि श्रवाꣳस्य् उत्तमानि धिष्व ॥ १२.११३ ॥
ನಿನ್ನ ಹಾಲಿನ ರಸಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬರಲಿ; ಬಲಗಳೂ ವೀರ್ಯಶಕ್ತಿಗಳೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬರಲಿ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಬರಲಿ. ಅಮರತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸೋಮನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.
12.114
आ प्यायस्व मदिन्तम सोम विश्वेभिर् अꣳशुभिः ।
भवा नः सुश्रवस्तमः सखा वृधे ॥ १२.११४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಾಯಕ ಸೋಮನೇ, ಎಲ್ಲ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ತುಂಬು. ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೀರ್ತಿವಂತ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಇರು.
12.115
आ ते वत्सो मनो यमत् परमाच् चित् सधस्थात् ।
अग्ने त्वां कामया गिरा ॥ १२.११५ ॥
ಕರು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೂ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಳದಿಂದಲೂ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಲಿ. ಅಗ್ನಿಯೇ, ಬಯಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.
12.116
तुभ्यं ता ऽ अङ्गिरस्तम विश्वाः सुक्षितयः पृथक् ।
अग्ने कामाय येमिरे ॥ १२.११६ ॥
ಅಂಗಿರಸರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿಯೇ! ಸುಸ್ಥಿತ ವಾಸಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ಜನರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿನ್ನವರು; ಅಗ್ನಿಯೇ, ಬಯಕೆಯ ಈಡೇರಿಕೆಗಾಗಿ ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
12.117
अग्निः प्रियेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।
सम्राड् एको वि राजति ॥ १२.११७ ॥
ಅಗ್ನಿಯು ಪ್ರಿಯ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಯಕೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು; ಏಕನಾದ ಸಮ್ರಾಟನಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.