യജുർവേദം · അധ്യായം 12

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

12.1

दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.१ ॥

അവൻ സ്വർണ്ണവർണ്ണത്തിൽ വിശാലമായ ഭൂമിയിൽ പ്രകാശിച്ചു; ഐശ്വര്യത്തിനായി തിളങ്ങുന്ന, മറികടക്കാനാവാത്ത ആയുസ്സുള്ളവൻ. നല്ല ബീജമുള്ള ദ്യുലോകം അവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അഗ്നി തന്റെ ശക്തികളാൽ അമരനായി.

12.2

नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची ।
द्यावाक्षामा रुक्मो ऽ अन्तर् वि भाति देवा ऽ अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ १२.२ ॥

ഒരേ മനസ്സുള്ള, വ്യത്യസ്ത രൂപമുള്ള രാത്രിയും ഉഷസ്സും ഒരേ ശിശുവിനെ ഒരുമിച്ച് പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ദ്യാവാപൃഥിവികൾക്കിടയിൽ സ്വർണ്ണവർണ്ണനായ അഗ്നി പ്രകാശിക്കുന്നു; ധനം നൽകുന്ന ദേവന്മാർ അഗ്നിയെ ധരിക്കുന്നു.

12.3

विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद् भद्रं द्विपदे चतुष्पदे ।
वि नाकम् अख्यत् सविता वरेण्योऽनु प्रयाणम् उषसो वि राजति ॥ १२.३ ॥

കവിയായ സവിതാവ് എല്ലാ രൂപങ്ങളും ധരിക്കുന്നു; ദ്വിപദങ്ങൾക്കും ചതുഷ്പദങ്ങൾക്കും മംഗളം പ്രേരിപ്പിച്ചു. വരേണ്യനായ സവിതാവ് സ്വർഗ്ഗത്തെ വെളിപ്പെടുത്തി; ഉഷസ്സിന്റെ യാത്രയ്ക്കുശേഷം പ്രകാശിക്കുന്നു.

सुपर्णोऽसि गरुत्माꣳस् त्रिवृत् ते शिरो गायत्रं चक्षुर् बृहद्रथन्तरे पक्षौ ।
स्तोम ऽ आत्मा छन्दाꣳस्य् अङ्गानि यजूꣳषि नाम ।
साम ते तनूर् वामदेव्यं यज्ञायज्ञियं पुच्छं धिष्ण्याः शफाः ।
सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् दिवं गच्छ स्वः पत ॥ १२.४ ॥

നീ സുപർണ്ണനും ഗരുത്മാനുമാണ്; ത്രിവൃത്ത് നിന്റെ ശിരസ്സ്, ഗായത്രി നിന്റെ കണ്ണ്, ബൃഹത്തും രഥന്തരവും നിന്റെ ചിറകുകൾ. സ്തോമം നിന്റെ ആത്മാവ്, ഛന്ദസ്സുകൾ നിന്റെ അംഗങ്ങൾ, യജുസ്സുകൾ നിന്റെ നാമങ്ങൾ. സാമം നിന്റെ ശരീരം, വാമദേവ്യവും യജ്ഞായജ്ഞീയവും നിന്റെ വാൽ, ധിഷ്ണ്യങ്ങൾ നിന്റെ കുളമ്പുകൾ. നീ സുപർണ്ണനും ഗരുത്മാനുമാണ്; ആകാശത്തേക്ക് പോകൂ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പറക്കൂ.

12.5

विष्णोः क्रमोऽसि सपत्नहा गायत्रं छन्द ऽ आ रोह पृथिवीम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अभिमातिहा त्रैष्टुभं छन्द ऽ आ रोहान्तरिक्षम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽस्य् अरातीयतो हन्ता जागतं छन्द ऽ आ रोह दिवम् अनु वि क्रमस्व ।
विष्णोः क्रमोऽसि शत्रूयतो हन्ताऽऽनुष्टुभं छन्द ऽ आ रोह दिशोऽनु वि क्रमस्व ॥ १२.५ ॥

നീ വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്; ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിൽ കയറുക; ഭൂമിയിൽ കാലൂന്നുക. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്; അഹങ്കാരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിൽ കയറുക; അന്തരീക്ഷത്തിൽ കാലൂന്നുക. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്; വൈരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ജഗതീ ഛന്ദസ്സിൽ കയറുക; ദ്യുലോകത്തിൽ കാലൂന്നുക. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്; ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിൽ കയറുക; ദിക്കുകളിൽ കാലൂന്നുക.

12.6

अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धोऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.६ ॥

അഗ്നി ഇടിമുഴക്കുന്ന ആകാശംപോലെ ഗർജ്ജിച്ചു; ഭൂമിയിലെ സസ്യങ്ങളെ നക്കി അവയെ അഭിഷേകം ചെയ്തു. ഉടനെ ജനിച്ചവൻ, ജ്വലിച്ചു പ്രകടനായി; തന്റെ പ്രകാശത്താൽ ദ്യാവാപൃഥിവികൾക്കിടയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

12.7

अग्नेऽभ्यावर्तिन्न् अभि मा नि वर्तस्वायुषा वर्चसा प्रजया धनेन ।
सन्या मेधया रय्या पोषेण ॥ १२.७ ॥

അഗ്നേ, എന്നിലേക്ക് തിരിയുക; എന്നെ തിരികെ നൽകുക; ദീർഘായുസ്സോടും തേജസ്സോടും സന്താനത്തോടും ധനത്തോടും. ലാഭത്തോടും ബുദ്ധിയോടും സമ്പത്തോടും പോഷണത്തോടും.

12.8

अग्ने ऽ अङ्गिरः शतं ते सन्त्वावृतः सहस्रं त ऽ उपावृतः ।
अधा पोषस्य पोषेण पुनर् नो नष्टम् आ कृधि पुनर् नो रयिम् आ कृधि ॥ १२.८ ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഹേ അംഗിരസേ! നിനക്ക് നൂറും ആയിരവും മടങ്ങിവരവിന്റെ വഴികളുണ്ടാകട്ടെ. പിന്നെ പോഷണത്തിന്റെ പോഷണത്താൽ ഞങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും കൊണ്ടുവരൂ; സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും കൊണ്ടുവരൂ.

12.9

पुनर् ऊर्जा नि वर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.९ ॥

വീണ്ടും ഊർജത്തോടെ മടങ്ങിവരൂ; ഹേ അഗ്നേ, വീണ്ടും ഇഷയോടും ആയുസ്സോടും മടങ്ങിവരൂ. വീണ്ടും ഞങ്ങളെ വിഷമത്തിൽ നിന്ന് കാക്കൂ.

12.10

सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.१० ॥

സമ്പത്തോടൊപ്പം മടങ്ങിവരൂ; ഹേ അഗ്നേ, ധാരയാൽ നിറയ്ക്കൂ. എല്ലാം പോഷിപ്പിക്കുന്ന ധാരയാൽ എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ നിറയ്ക്കൂ.

12.11

आ त्वाहार्षम् अन्तर् अभूर् ध्रुवस् तिष्ठाविचाचलिः ।
विशस् त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद् राष्ट्रम् अधि भ्रशत् ॥ १२.११ ॥

നിന്നെ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു; നീ മധ്യത്തിൽ ഉറച്ചവനായി. ഉറച്ചും ഇളകാതെയും നിൽക്കൂ. എല്ലാ പ്രജകളും നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ; നിന്നിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രം വീഴാതിരിക്കട്ടെ.

12.12

उद् उत्तमं वरुण पाशम् अस्मद् अवाधमं वि मध्यमꣳ श्रथाय ।
अथा वयम् आदित्य व्रते तवानागसो ऽ अदितये स्याम ॥ १२.१२ ॥

ഹേ വരുണാ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും ഉയർന്ന, താഴ്ന്ന, നടുവിലെ പാശത്തെ അഴിക്കൂ. പിന്നെ, ഹേ ആദിത്യാ, നിന്റെ വ്രതത്തിൽ കുറ്റമറ്റവരായി ഞങ്ങൾ അദിതിക്ക് ഉള്ളവരാകട്ടെ.

12.13

अग्रे बृहन्न् उषसामूर्ध्वो ऽ अस्थान् निर्जगन्वान् तमसो ज्योतिषागात् ।
अग्निर् भानुना रुशता स्वङ्ग ऽ आ जातो विश्वा सद्मान्य् अप्राः ॥ १२.१३ ॥

ഉഷസ്സുകൾക്കു മുന്നിൽ മഹാനായ അഗ്നി ഉയർന്നുനിന്നു; ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് വെളിച്ചത്തോടെ എത്തി. മനോഹരാംഗനായ അഗ്നി, തിളങ്ങുന്ന തേജസ്സോടെ ജനിച്ച് എല്ലാ സ്ഥാനങ്ങളും നിറയ്ക്കുന്നു.

12.14

हꣳसः शुचिषद् वसुर् अन्तरिक्षसद् होता वेदिषद् अतिथिर् दुरोणसत् ।
नृषद् वरसद् ऋतसद् व्योमसद् अब्जा गोजा ऽ ऋतजा अद्रिजा ऽ ऋतम् बृहत् ॥ १२.१४ ॥

ഹംസഃ, ശുചിഷത്, വസുഃ, അന്തരിക്ഷസത്, ഹോതാ, വേദിഷത്, അതിഥിഃ, ദുരോണസത് അഗ്നി. നൃഷത്, വരസത്, ഋതസത്, വ്യോമസത്, അബ്ജാ, ഗോജാ, ഋതജാ, അദ്രിജാ; മഹത് ഋതം.

12.15

सीद त्वं मातुर् अस्या ऽ उपस्थे विश्वान्य् अग्ने वयुनानि विद्वान् ।
मैनां तपसा मार्चिषाऽभिशोचीर् अन्तर् अस्याꣳ शुक्रज्योतिर् वि भाहि ॥ १२.१५ ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഈ അമ്മയുടെ മടിയിൽ ഇരിക്കുക, സർവ്വജ്ഞാനവും അറിയുന്നവനായി. ഇവളെ തപസ്സുകൊണ്ടോ ജ്വാലകൊണ്ടോ ദഹിപ്പിക്കരുത്; ഇവളുടെ ഉള്ളിൽ ശുക്രജ്യോതിസ്സോടെ പ്രകാശിക്കുക.

12.16

अन्तर् अग्ने रुचा त्वम् उखायाः सदने स्वे ।
तस्यास् त्वꣳ हरसा तपन् जातवेदः शिवो भव ॥ १२.१६ ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ സ്വന്തം ഇരിപ്പിടമായ ഉഖയുടെ ഉള്ളിൽ പ്രഭയോടെ പ്രകാശിക്കുക. ഹേ ജാതവേദസ്, അതിന്റെ താപത്താൽ ജ്വലിച്ച് ശിവനായി ഭവിക്കുക.

12.17

शिवो भूत्वा मह्यम् अग्नेऽ अथो सीद शिवस् त्वम् ।
शिवः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.१७ ॥

ഹേ അഗ്നേ, എനിക്കായി ശിവനായി ഇരിക്കുക. ശിവനായി സർവ്വദിശകളെയും ശിവമാക്കി, ഇവിടെ നിന്റെ സ്വന്തം യോനിയിൽ ഇരിക്കുക.

12.18

दिवस् परि प्रथमं जज्ञे ऽ अग्निर् अस्माद् द्वितीयं परि जातवेदाः ।
तृतीयम् अप्सु नृमणा ऽ अजस्रम् इन्धान ऽ एनं जरते स्वाधीः ॥ १२.१८ ॥

ആദ്യ അഗ്നി ദ്യുലോകത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; രണ്ടാമത്തേത് ഇവനിൽ നിന്നുതന്നെ ജാതവേദസ്. മൂന്നാമത്തേത് ജലത്തിൽ, മനുഷ്യരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവനായി, നിരന്തരം ജ്വലിച്ച്; സദ്ബുദ്ധിയുള്ളവൻ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

12.19

विद्मा ते ऽ अग्ने त्रेधा त्रयाणि विद्मा ते धाम विभृता पुरुत्रा ।
विद्मा ते नाम परमं गुहा यद् विद्मा तम् उत्सं यत ऽ आजगन्थ ॥ १२.१९ ॥

അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ മൂന്നു വിധത്തിൽ അറിയുന്നു; പലയിടത്തായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്ന നിന്റെ മൂന്നു വാസസ്ഥാനങ്ങൾ അറിയുന്നു. ഗുപ്തമായ നിന്റെ പരമനാമം അറിയുന്നു. നീ വന്ന ഉറവിടം അറിയുന്നു.

12.20

समुद्रे त्वा नृमणा ऽ अप्स्व् अन्तर् नृचक्षा ऽ ईधे दिवो अग्न ऽ ऊधन् ।
तृतीये त्वा रजसि तस्थिवाꣳसम् अपाम् उपस्थे महिषा ऽ अवर्धन् ॥ १२.२० ॥

സമുദ്രത്തിൽ, ജലത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ, മനുഷ്യരെ നോക്കുന്ന നൃമണർ നിന്നെ ജ്വലിപ്പിച്ചു. ഓ അഗ്നേ, ആകാശത്തിന്റെ അകിടിൽ. മൂന്നാം ലോകത്ത് നിൽക്കുന്ന നിന്നെ, ജലത്തിന്റെ മടിയിൽ മഹാന്മാരായ ദേവന്മാർ വളർത്തി.

12.21

अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.२१ ॥

അഗ്നി ഇടിപോലെ മുഴങ്ങി, ആകാശംപോലെ ഗർജിച്ചു. ഭൂമിയിലെ വള്ളികളെ നക്കി, അവയ്ക്ക് സുഗന്ധലേപനം ചാർത്തി, ഉടനെ ജനിച്ച്, ജ്വലിച്ച്, രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും പ്രകാശത്താൽ നോക്കുന്നു; ഉള്ളിൽ തിളങ്ങുന്നു.

12.22

श्रीणाम् उदारो धरुणो रयीणां मनीषाणां प्रार्पणः सोमगोपाः ।
वसुः सूनुः सहसो ऽ अप्सु राजा वि भात्य् अग्र ऽ उषसाम् इधानः ॥ १२.२२ ॥

സമ്പത്തുകളിൽ ഉദാരനായവൻ, സമ്പത്തുകൾക്ക് ആധാരമായവൻ, ചിന്തകൾ നൽകുന്നവൻ, സോമത്തെ കാക്കുന്നവൻ, വസു, ബലത്തിന്റെ പുത്രൻ, ജലത്തിൽ രാജാവ്; ഉഷസ്സുകൾക്കു മുമ്പിൽ ജ്വലിച്ചു പ്രകാശിക്കുന്നു.

12.23

विश्वस्य केतुर् भुवनस्य गर्भऽ आ रोदसी ऽ अपृणाज् जायमानः ।
वीडुं चिद् अद्रिम् अभिनत् परायञ् जना यद् अग्निम् अयजन्त पञ्च ॥ १२.२३ ॥

ലോകത്തിന്റെ കൊടിയായ അഗ്നി, ലോകഗർഭത്തിൽ ജനിക്കുമ്പോൾ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ നിറച്ചു. അഞ്ചു ജനങ്ങൾ അഗ്നിയെ യജിച്ചപ്പോൾ, മുന്നോട്ടുപോയി ഉറച്ച കല്ലും പിളർന്നു.

12.24

उशिक् पावको अरतिः सुमेधा मर्त्येष्व् अग्निर् अमृतो नि धायि ।
इयर्ति धूमम् अरुषं भरिभ्रद् उच् छुक्रेण शोचिषा द्याम् इनक्षन् ॥ १२.२४ ॥

ആഗ്രഹിക്കുന്ന, പാവനനായ, വേഗമുള്ള, സദ്ബുദ്ധിയുള്ള അമൃതനായ അഗ്നി മർത്യരിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ചുവന്ന പുകയെ വഹിച്ച്, തിളങ്ങുന്ന ജ്വാലയാൽ ആകാശത്തെ സ്പർശിച്ച് അവൻ നീങ്ങുന്നു.

12.25

दृशानो रुक्म ऽ उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः ।
अग्निर् अमृतो ऽ अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् जनयत् सुरेताः ॥ १२.२५ ॥

സ്വർണ്ണവർണ്ണനായവൻ വിശാലഭൂമിയിൽ തിളങ്ങി. തോൽപ്പിക്കാനാകാത്ത ആയുസ്സിനും ശ്രീക്കുമായി പ്രകാശിച്ച് അഗ്നി ശക്തികളോടെ അമൃതനായി; നല്ല ബീജമുള്ള ദ്യുലോകം അവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ.

12.26

यस् ते अद्य कृणवद् भद्रशोचेऽपूपं देव घृतवन्तम् अग्ने ।
प्र तं नय प्रतरं वस्यो ऽ अच्छाभि सुम्नं देवभक्तं यविष्ठ ॥ १२.२६ ॥

ശുഭജ്വാലയായ അഗ്നേ! ഇന്ന് നിനക്കായി നെയ്യോടുകൂടിയ അപൂപം ഉണ്ടാക്കുന്നവനെ, ദേവാ! യൗവനതമനായ അഗ്നേ! അവനെ കൂടുതൽ സമ്പത്തിലേക്ക്, ദേവന്മാർ പങ്കിടുന്ന അനുഗ്രഹത്തിലേക്ക് നയിക്കൂ.

12.27

आ तं भज सौश्रवसेष्व् अग्न ऽ उक्थ ऽ उक्थ ऽ आ भज शस्यमाने ।
प्रियः सूर्ये प्रियो ऽ अग्ना भवात्य् उज् जातेन भिनदद् उज् जनित्वैः ॥ १२.२७ ॥

അഗ്നേ! അവനെ പ്രസിദ്ധദാനങ്ങളിൽ പങ്കാളിയാക്കൂ; ഓരോ ഉക്ഥപാരായണത്തിലും, സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവനു പങ്ക് നൽകൂ. അവൻ സൂര്യന് പ്രിയനാണ്, അഗ്നിയോടുകൂടെ പ്രിയനാകുന്നു; ജന്മത്തിൽ തന്നെ ഉയർന്ന് (തടസ്സങ്ങളെ) പിളർന്ന് മുകളിലേക്ക് കയറുന്നു.

12.28

त्वाम् अग्ने यजमाना ऽ अनु द्यून् विश्वा वसु दधिरे वार्याणि ।
त्वया सह द्रविणम् इच्छमाना व्रजं गोमन्तम् उशिजो वि वव्रुः ॥ १२.२८ ॥

അഗ്നേ, യജമാനന്മാർ ദിനംതോറും നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ എല്ലാ സമ്പത്തുകളും അഭികാമ്യ വസ്തുക്കളും വെക്കുന്നു. നിന്നോടൊപ്പം ധനം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഉത്സുകരായ ഋത്വിക്കുകൾ പശുക്കളാൽ നിറഞ്ഞ തൊഴുത്ത് തുറക്കുന്നു.

12.29

अस्ताव्य् अग्निर् नराꣳ सुशेवो वैश्वानर ऽ ऋषिभिः सोमगोपाः ।
अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिम् अस्मे सुवीरम् ॥ १२.२९ ॥

മനുഷ്യർക്ക് ഹിതകാരിയും സോമരക്ഷകനുമായ വൈശ്വാനര അഗ്നിയെ ഋഷിമാർ സ്തുതിച്ചു. വിദ്വേഷമില്ലാതെ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ വിളിക്കാം. ദേവന്മാരേ, നല്ല വീരപുത്രന്മാരോടുകൂടിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ.

12.30

समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर् बोधयतातिथिम् ।
आस्मिन् हव्या जुहोतन ॥ १२.३० ॥

സമിധകൊണ്ട് അഗ്നിയെ സേവിക്കുക; നെയ്യുകൊണ്ട് അതിഥിയായ അഗ്നിയെ ഉണർത്തുക. ഇതിൽ ഹവ്യങ്ങൾ ഹോമിക്കുക.

12.31

उद् उ त्वा विश्वे देवा ऽ अग्ने भरन्तु चित्तिभिः ।
स नो भव शिवस् त्वꣳ सुप्रतीको विभावसुः ॥ १२.३१ ॥

അഗ്നേ, എല്ലാ ദേവന്മാരും അവരുടെ ചിത്തത്താൽ നിന്നെ ഉയർത്തട്ടെ. നീ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭകാരിയായിരിക്കേണമേ; സുന്ദരമുഖവും തിളങ്ങുന്ന സമ്പത്തുമുള്ളവനായിരിക്കേണമേ.

12.32

प्रेद् अग्ने ज्योतिष्मान् याहि शिवेभिर् अर्चिभिष् ट्वम् ।
बृहद्भिर् भानुभिर् भासन् मा हिꣳसीस् तन्वा प्रजाः ॥ १२.३२ ॥

അഗ്നേ, ജ്യോതിർമയനായി ശുഭമായ ജ്വാലകളോടെ മുന്നോട്ടു പോകുക. വലിയ രശ്മികളാൽ തിളങ്ങി, നിന്റെ ശരീരം (ജ്വാല) കൊണ്ട് പ്രജകൾക്ക് ഹാനി വരുത്തരുതേ.

12.33

अक्रन्दद् अग्नि स्तनयन्न् इव द्यौः क्षामा रेरिहद् वीरुधः समञ्जन् ।
सद्यो जज्ञानो वि हीम् इद्धो ऽ अख्यद् आ रोदसी भानुना भात्य् अन्तः ॥ १२.३३ ॥

അഗ്നി ഇടിമുഴക്കുന്ന ആകാശംപോലെ ഗർജ്ജിക്കട്ടെ; ഭൂമിയിലെ സസ്യങ്ങളെ നക്കിത്തുടച്ച് അഭിഷേകം ചെയ്തുകൊണ്ട്. ഉടൻ ജനിച്ച് ജ്വലിച്ച അവൻ തന്റെ പ്രഭയാൽ ദ്യാവാപൃഥിവികളെ ഉള്ളിൽനിന്ന് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

12.34

प्र-प्रायम् अग्निर् भरतस्य शृण्वे वि यत् सूर्यो न रोचते बृहद् भाः ।
अभि यः पूरुं पृतनासु तस्थउ दीदाय दैव्यो ऽ अतिथिः शिवो नः ॥ १२.३४ ॥

ഈ അഗ്നി ഭരതവംശത്തിൽ മുന്നിൽ മുന്നിൽ പ്രസിദ്ധനാകുന്നു; സൂര്യനെപ്പോലെ മഹത്തായ പ്രഭയോടെ വിടരുമ്പോൾ. യുദ്ധങ്ങളിൽ പൂരുവിനരികെ നിൽക്കുന്ന അവൻ ദൈവികനായ അതിഥിയായി നമുക്ക് ശുഭകരനായി പ്രകാശിക്കുന്നു.

12.35

आपो देवीः प्रति गृभ्णीत भस्मैतत् स्योने कृणुध्वꣳ सुरभा ऽ उ लोके ।
तस्मै नमन्तां जनयः सुपत्नीर् मातेव पुत्रं बिभृताप्स्व् एनत् ॥ १२.३५ ॥

ദിവ്യജലങ്ങളേ, ഈ ഭസ്മം സ്വീകരിക്കൂ; ലോകത്തിൽ ഇതിനെ സുഖകരവും സുഗന്ധമുള്ളതുമാക്കൂ. നല്ല ഭർത്താക്കന്മാരുള്ള സ്ത്രീകൾ അവന് വണങ്ങട്ടെ; അമ്മ പുത്രനെ വഹിക്കുന്നതുപോലെ ജലത്തിൽ ഇവനെ വഹിക്കൂ.

12.36

अप्स्व् अग्ने सधिष् टव सौषधीर् अनु रुध्यसे ।
गर्भै सन् जायसे पुनः ॥ १२.३६ ॥

അഗ്നേ, നീ ജലങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ച് വസിക്കുന്നു; ഔഷധികളെ പിന്തുടർന്ന് നീ വളരുന്നു. ഗർഭരൂപത്തിൽ ഇരുന്ന് നീ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

12.37

गर्भोऽअस्य् ओषधीनां गर्भो वनस्पतीनाम् ।
गर्भो विश्वस्य भूतस्याग्ने गर्भोऽअपाम् असि ॥ १२.३७ ॥

നീ ഔഷധികളുടെ ഗർഭമാണ്; വനസ്പതികളുടെ ഗർഭമാണ്. അഗ്നേ, സകല ഭൂതങ്ങളുടെയും ഗർഭം നീ; ജലങ്ങളുടെ ഗർഭവും നീ തന്നെ.

12.38

प्रसद्य भस्मना योनिम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
सꣳसृज्य मातृभिष् ट्वं ज्योतिष्मान् पुनर् आसदः ॥ १२.३८ ॥

ഓ അഗ്നേ, ഭസ്മത്തോടൊപ്പം വെള്ളത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും സ്ഥാനത്ത് നീ ഇരുന്നു; മാതാക്കളുമായി ചേർന്ന് പ്രകാശത്തോടെ വീണ്ടും സ്ഥിരപ്പെട്ടു.

12.39

पुनर् आसद्य सदनम् अपश् च पृथिवीम् अग्ने ।
शेषे मातुर् यथोपस्थे ऽन्तर् अस्याꣳ शिवतमः ॥ १२.३९ ॥

ഓ അഗ്നേ, വീണ്ടും സ്ഥാനത്ത് ഇരുന്ന്, വെള്ളത്തിലും ഭൂമിയിലും, അമ്മയുടെ മടിയിലെന്നപോലെ അതിനുള്ളിൽ അതിമംഗളനായി നീ വിശ്രമിക്കുന്നു.

12.40

पुनर् ऊर्जा निवर्तस्व पुनर् अग्न ऽ इषायुषा ।
पुनर् नः पाह्य् अꣳहसः ॥ १२.४० ॥

ഓ അഗ്നേ, വീണ്ടും ശക്തിയോടെ മടങ്ങുക; അന്നവും ആയുസ്സുമായി വീണ്ടും മടങ്ങുക; വീണ്ടും ഞങ്ങളെ പാപത്തിൽനിന്ന് കാക്കുക.

12.41

सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया ।
विश्वप्स्न्या विश्वतस् परि ॥ १२.४१ ॥

ഓ അഗ്നേ, സമ്പത്തോടൊപ്പം മടങ്ങുക; ഓ അഗ്നേ, ധാരയാൽ പോഷിപ്പിക്കുക; എല്ലാവിധ പോഷണത്താൽ ചുറ്റും നിറയ്ക്കുക.

12.42

बोधा मे ऽ अस्य वचसो यविष्ठ मꣳहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः ।
पीयति त्वो ऽ अनु त्वो गृणाति वन्दारुष् टे तन्वं वन्दे ऽ अग्ने ॥ १२.४२ ॥

യുവാവേ, സ്വധാവാനേ, അതിദാനശീലമായ എന്റെ ഈ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുക; ഒരാൾ പീഡിപ്പിക്കുന്നു, മറ്റൊരാൾ സ്തുതിക്കുന്നു; ഓ അഗ്നേ, വന്ദകനായി നിന്റെ ശരീരത്തെ വന്ദിക്കുന്നു.

12.43

स बोधि सूरिर् मघवा वसुपते वसुदावन् ।
युयोध्य् अस्मद् द्वेषाꣳसि ।
विश्वकर्मणे स्वाहा ॥ १२.४३ ॥

നീ ഉണരുക, ജ്ഞാനിയും ദാനശീലനുമായി; ധനപതേ, ധനദാതാവേ, ഞങ്ങളിൽനിന്ന് വൈരങ്ങളെ അകറ്റുക; വിശ്വകർമാവിന് സ്വാഹാ.

12.44

पुनस् त्वाऽऽदित्या रुद्रा वसवः सम् इन्धतां पुनर् ब्रह्माणो वसुनीथ यज्ञैः ।
घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः ॥ १२.४४ ॥

ആദിത്യന്മാരും രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും നിന്നെ വീണ്ടും ഒന്നിച്ച് ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ. സമ്പത്തിനെ നയിക്കുന്നവനേ, ബ്രാഹ്മണർ യജ്ഞങ്ങളാൽ വീണ്ടും (നിന്നെ ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ). നെയ്യാൽ നിന്റെ ശരീരം വളർത്തുക; യജമാനന്റെ കാമനകൾ സത്യമാകട്ടെ.

12.45

अपेत वीत वि च सर्पतातो ये ऽत्र स्थ पुराणा ये च नूतनाः ।
अदाद् यमो ऽवसानं पृथिव्या ऽ अक्रन्न् इमं पितरो लोकम् अस्मै ॥ १२.४५ ॥

അകന്നുപോകൂ, വേർപിരിഞ്ഞ് മാറിപ്പോകൂ; ഇവിടെയുള്ള പഴയവരും പുതിയവരും. യമൻ ഭൂമിയിൽ വിശ്രമസ്ഥലം നൽകി; പിതൃക്കൾ ഇവനുവേണ്ടി ഈ ലോകം ഉണ്ടാക്കി.

12.46

संज्ञानम् असि ।
कामधरणम् ।
मयि ते कामधरणं भूयात् ।
अग्नेर् भस्मास्य् अग्नेः पुरीषम् असि ।
चित स्थ परिचित ऽ ऊर्ध्वचितः श्रयध्वम् ॥ १२.४६ ॥

നീ ഐക്യമത്യം. കാമധാരണം. എന്നിൽ നിന്റെ കാമധാരണം ഉണ്ടാകട്ടെ. നീ അഗ്നിയുടെ ഭസ്മം; അഗ്നിയുടെ അവശിഷ്ടം. നിങ്ങൾ അടുക്കപ്പെട്ടവർ, നന്നായി അടുക്കപ്പെട്ടവർ, മുകളിലേക്ക് അടുക്കപ്പെട്ടവർ; (ഇഷ്ടികകളേ) ആശ്രയിക്കുക.

12.47

अयꣳ सो ऽ अग्निर् यस्मिन्त् सोमम् इन्द्रः सुतं दधे जठरे वावशानः ।
सहस्रिणं वाजम् अत्यं न सप्तिꣳ ससवान्त् सन्त् स्तूयसे जातवेदः ॥ १२.४७ ॥

ഇതാണ് ആ അഗ്നി, ഇവന്റെ വയറ്റിൽ ഇന്ദ്രൻ ആവേശത്തോടെ പിഴിഞ്ഞ സോമം വെച്ചു. ആയിരം ബലമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ, കുടിച്ചവനായി, ജാതവേദസേ, നീ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.

12.48

अग्ने यत् ते दिवि वर्चः पृथिव्यां यद् ओषधीष्व् अप्स्व् आ यजत्र ।
येनान्तरिक्षम् उर्व् आततन्थ त्वेषः स भानुर् अर्णवो नृचक्षाः ॥ १२.४८ ॥

അഗ്നേ, സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഔഷധികളിലും ജലങ്ങളിലും ഉള്ള നിന്റെ തേജസ്സ് ഏതോ, ആരാധ്യനേ, അതിനാൽ നീ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തെ വ്യാപിപ്പിച്ചു. ആ ജ്വലിക്കുന്ന, പ്രവഹിക്കുന്ന, മനുഷ്യരെ വീക്ഷിക്കുന്ന പ്രകാശം അവനത്രേ.

12.49

अग्ने दिवोऽ अर्णम् अच्छा जिगास्य् अच्छा देवाꣳ ऽ ऊचिषे धिष्ण्या ये ।
या रोचने परस्तात् सूर्यस्य याश् चावस्ताद् उपतिष्ठन्त ऽ आपः ॥ १२.४९ ॥

അഗ്നേ, സ്വർഗ്ഗപ്രവാഹത്തിലേക്ക് നീ പോകുന്നു, ദേവന്മാരിലേക്ക് നീ പോകുന്നു. പ്രകാശിക്കുന്ന ധിഷ്ണ്യസ്ഥാനങ്ങളെ, സൂര്യന് മുകളിലും താഴെയുമുള്ളവയെ നീ കൊണ്ടുവരുന്നു; മുകളിലും താഴെയും നിലകൊള്ളുന്ന ജലങ്ങളുമുണ്ട്.

12.50

पुरीष्यासो ऽ अग्नयः प्रावणेभिः सजोषसः ।
जुषन्तां यज्ञम् अद्रुहोऽनमीवा ऽइषो महीः ॥ १२.५० ॥

പോഷിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നികൾ പ്രാവണ കല്ലുകളോടൊപ്പം ഏകചിത്തരായി യജ്ഞത്തെ സ്വീകരിക്കട്ടെ—വൈരമില്ലാത്ത, രോഗമില്ലാത്ത, മഹത്തായ അന്നങ്ങളെ.

12.51

इडाम् अग्ने पुरुदꣳसꣳ सनिं गोः शश्वत्तमꣳ हवमानाय साध ।
स्यान् नः सूनुस् तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर् भूत्व् अस्मे ॥ १२.५१ ॥

അഗ്നേ, പല കർമ്മങ്ങളുള്ള ഇഡയെയും, പശുക്കളുടെ ഏറ്റവും ശാശ്വതമായ ലാഭത്തെയും, വിളിക്കുന്നവന് സാധിപ്പിക്കേണമേ. ഞങ്ങൾക്ക് പുത്രനും വംശജനും ഉണ്ടാകട്ടെ; അഗ്നേ, നിന്റെ ആ സുമതി ഞങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.

12.52

अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आ रोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १२.५२ ॥

ഇതാണ് നിന്റെ ഋതുവിന് അനുയോജ്യമായ യോനി; ഇവിടെനിന്ന് ജനിച്ച് നീ പ്രകാശിച്ചു. അത് അറിഞ്ഞ്, അഗ്നേ, ഉയരുക; ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ.

12.53

चिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ।
परिचिद् असि तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १२.५३ ॥

നീ ചിത് ആകുന്നു; ആ ദേവതയോടുകൂടി, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഉറച്ചിരിക്കുക. നീ പരിചിത് ആകുന്നു; ആ ദേവതയോടുകൂടി, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ, ഉറച്ചിരിക്കുക.

12.54

लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १२.५४ ॥

സ്ഥലം നിറയ്ക്കുക, ദ്വാരം നിറയ്ക്കുക; പിന്നെ നീ ഉറച്ചിരിക്കുക. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ബൃഹസ്പതിയും നിന്നെ ഈ യോനിയിൽ ഇരുത്തി.

12.55

ता अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १२.५५ ॥

ഇതിന്റെ പാൽ ചുരത്തുന്ന പുള്ളിപ്പശുക്കൾ സോമത്തെ കലർത്തുന്നു; ദേവന്മാരുടെ ജന്മത്തിൽ, ആകാശത്തിലെ മൂന്ന് പ്രകാശങ്ങളിൽ, അവരുടെ പ്രജകൾ.

12.56

इन्द्रं विश्वा ऽ अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १२.५६ ॥

എല്ലാ സ്തുതികളും സമുദ്രംപോലെ വിശാലനായ ഇന്ദ്രനെ വർധിപ്പിച്ചു; രഥികരിൽ ഉത്തമനായ രഥി, ബലങ്ങളുടെ യഥാർഥ നാഥൻ.

12.57

समितꣳ सं कल्पेथाꣳ सम्प्रियौ रोचिष्णू सुमनस्यमानौ ।
इषमूर्जम् अभि संवसानौ ॥ १२.५७ ॥

ഒന്നിച്ചു നിങ്ങൾ ഇരുവരും യോഗ്യരായി ചേരുക; പരസ്പരം പ്രിയരായി, പ്രകാശിക്കുന്നവരായി, പ്രസന്നമനസ്സുള്ളവരായി, അന്നവും ഊർജ്ജവും അണിഞ്ഞവരായി.

12.58

सं वां मनाꣳसि सं व्रता सम् उ चित्तान्य् आकरम् ।
अग्ने पुरीष्याधिपा भव त्वं न ऽ इषमूर्जं यजमानाय धेहि ॥ १२.५८ ॥

നിങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും മനസ്സുകളും വ്രതങ്ങളും ചിത്തങ്ങളും ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുന്നു. ഓ പുരീഷ്യ അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളുടെ അധിപനാകുക; യജമാനന് അന്നവും ബലവും നൽകുക.

12.59

अग्ने त्वं पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिमाꣳ२ ऽ असि ।
शिवाः कृत्वा दिशः सर्वाः स्वं योनिम् इहासदः ॥ १२.५९ ॥

അഗ്നേ, നീ പുരീഷ്യനാണ്; സമ്പത്തും പുഷ്ടിയും ഉള്ളവനാണ്. എല്ലാ ദിശകളെയും ശുഭമാക്കി, ഇവിടെ നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുക.

12.60

भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ १२.६० ॥

നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരേ മനസ്സും ഒരേ ബോധവും കുറ്റമറ്റവരുമായിരിക്കുക. ജാതവേദസ്സേ, യജ്ഞത്തെയും യജ്ഞപതിയെയും ഉപദ്രവിക്കരുത്; ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭകരരാകുക.

12.61

मातेव पुत्रं पृथिवी पुरीष्यम् अग्निꣳ स्वे योनाव् अभार् उखा ।
तां विश्वैर् देवैर् ऋतुभिः संविदानः प्रजापतिर् विश्वकर्मा वि मुञ्चतु ॥ १२.६१ ॥

അമ്മ മകനെ വഹിക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമി സ്വന്തം ഗർഭത്തിൽ പുരീഷ്യനായ അഗ്നിയെ വഹിച്ചു. എല്ലാ ദേവന്മാരോടും ഋതുക്കളോടും യോജിച്ച വിശ്വകർമാ പ്രജാപതി ആ ഉഖയെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

12.62

असुन्वन्तम् अयजमानम् इच्छ स्तेनस्येत्याम् अन्व् इहि तस्करस्य ।
अन्यम् अस्मद् इच्छ सा त इत्या नमो देवि निर्ऋते तुभ्यम् अस्तु ॥ १२.६२ ॥

സോമം പിഴിയാത്തവനെയും യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവനെയും അന്വേഷിക്കുക; കള്ളന്റെ വഴി പിന്തുടരുക, കൊള്ളക്കാരന്റെ വഴിയിൽ പോകുക. ഞങ്ങളിൽനിന്ന് വേറൊരാളെ അന്വേഷിക്കുക; ആ വഴി നിന്റേതാണ്. ദേവി നിർറൃതേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.

12.63

नमः सु ते निर्ऋते तिग्मतेजो ऽयस्मयं वि चृता बन्धम् एतम् ।
यमेन त्वं यम्या संविदानोत्तमे नाके ऽ अधि रोहयैनम् ॥ १२.६३ ॥

നിർറൃതേ, തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ളവളേ, നിനക്ക് നല്ല നമസ്കാരം. ഈ ഇരുമ്പ് ബന്ധനം അഴിക്കുക; യമനോടും യമിയോടും യോജിച്ച് ഇവനെ ഉത്തമ സ്വർഗത്തിൽ ഉയർത്തുക.

12.64

यस्यास् ते घोर ऽ आसन् जुहोम्य् एषां बन्धानाम् अवसर्जनाय ।
यां त्वा जनो भूमिर् इति प्रमन्दते निर्ऋतिं त्वाहं परि वेद विश्वतः ॥ १२.६४ ॥

ആരുടെ ഭയങ്കര രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവോ, ഈ ബന്ധനങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ആഹുതി അർപ്പിക്കുന്നു. 'ഭൂമി' എന്നു പറഞ്ഞ് ജനങ്ങൾ സന്തോഷിക്കുന്ന നിരൃതിയെ ഞാൻ എല്ലാ വശങ്ങളിൽനിന്നും നന്നായി അറിയുന്നു.

12.65

यं ते देवी निर्ऋतिर् आबबन्ध पाशं ग्रीवास्व् अविचृत्यम् ।
तं ते वि ष्याम्य् आयुषो न मध्याद् अथैतं पितुम् अद्धि प्रसूतः ।
नमो भूत्यै येदं चकार ॥ १२.६५ ॥

ദേവി നിരൃതി നിന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയ, അഴിക്കാനാവാത്ത ആ പാശം നിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ അഴിക്കുന്നു — നിന്റെ ആയുസ്സിന്റെ മധ്യത്തിൽനിന്നല്ല. പിന്നെ പ്രേരിതനായി ഈ അന്നം ഭക്ഷിക്കുക. ഇത് ചെയ്ത ഭൂതിക്ക് നമസ്കാരം.

12.66

निवेशनः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाऽभि चष्टे शचीभिः ।
देव ऽ इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे पथीनाम् ॥ १२.६६ ॥

വസുക്കൾക്ക് വിശ്രമം നൽകി ഒന്നിപ്പിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ശക്തികളാൽ എല്ലാ രൂപങ്ങളും കാണുന്നു. സത്യധർമ്മനായ സവിതാവിനെപ്പോലെ, ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, വഴികളുടെ പോരാട്ടത്തിൽ അചഞ്ചലനായി നിന്നു.

12.67

सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नया ॥ १२.६७ ॥

കവികൾ കലപ്പകളെ കെട്ടുന്നു, നുകങ്ങളെ വെവ്വേറെ വിരിക്കുന്നു. ധീരന്മാർ ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ഇതു ചെയ്യുന്നു.

12.68

युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन् नो नेदीयऽ इत् सृण्यः पक्वम् एयात् ॥ १२.६८ ॥

കലപ്പകളെ കെട്ടുക, നുകങ്ങളെ വിരിക്കുക. ഇവിടെ ഒരുക്കിയ നിലത്ത് വിത്ത് വിതയ്ക്കുക. പാട്ടോടും വേഗമുള്ള പ്രതികരണത്തോടും കൂടി നമുക്ക് വിളവ് സമൃദ്ധമാകട്ടെ; അടുത്തുതന്നെ പഴുത്ത ധാന്യത്തിലേക്ക് അരിവാൾ എത്തട്ടെ.

12.69

शुनꣳ सु फाला वि कृषन्तु भूमिꣳ शुनं कीनाशा ऽ अभि यन्तु वाहैः ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ऽ ओषधीः कर्तनास्मे ॥ १२.६९ ॥

ശുഭകരമായ കലപ്പത്തലകൾ ഭൂമിയെ നന്നായി ഉഴട്ടെ; കർഷകർ കാളകളോടെ ശുഭമായി മുന്നോട്ടുപോകട്ടെ. ഹവിസ്സിൽ സന്തുഷ്ടരായ ശുനാസീരർ ഞങ്ങൾക്കായി നല്ല ഫലങ്ങളുള്ള ഔഷധികൾ ഉണ്ടാക്കട്ടെ.

12.70

घृतेन सीता मधुना सम् अज्यतां विश्वैर् देवैर् अनुमता मरुद्भिः ।
ऊर्जस्वती पयसा पिन्वमानास्मान्त् सीते पयसाभ्या ववृत्स्व ॥ १२.७० ॥

നെയ്യും തേനും കൊണ്ട് സീത നന്നായി അഭിഷിക്തയാകട്ടെ; എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മരുത്തുകളുടെയും അനുമതിയോടെ. ഊർജസ്വതിയും പാലാൽ വർധിക്കുന്നവളുമായ സീതേ, പാലോടെ ഞങ്ങളിലേക്ക് തിരിയുക.

12.71

लाङ्गलं पवीरवत् सुशेवꣳ सोमपित्सरु ।
तद् उद् वपति गाम् अविं प्रफर्व्यं च पीवरीं प्रस्थावद् रथवाहनम् ॥ १२.७१ ॥

കൂർത്ത, അതിശുഭമായ, സോമപ്രിയമായ കലപ്പ അത് വിതയ്ക്കുന്നു — പശുവിനെയും ആടിനെയും നൽകുന്നതും, തിളങ്ങുന്നതും, പുഷ്ടമായതും, രഥം വഹിക്കുന്നതുമായത്.

12.72

कामं कामदुघे धुक्ष्व मित्राय वरुणाय च ।
इन्द्रायाश्विभ्यां पूष्णे प्रजाभ्य ऽ ओषधीभ्यः ॥ १२.७२ ॥

കാമധേനുവേ, ആഗ്രഹിച്ചതു പാൽ ചുരത്തുക — മിത്രനും വരുണനും, ഇന്ദ്രനും അശ്വികൾക്കും പൂഷാവിനും, പ്രജകൾക്കും ഓഷധികൾക്കും.

12.73

वि मुच्यध्वम् अघ्न्या देवयाना ऽ अगन्म तमसस् पारम् अस्य ज्योतिर् आपाम ॥ १२.७३ ॥

അഘ്ന്യരേ, ദേവയാനമാർഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരേ, മോചിതരാകുവിൻ. ഇരുട്ടിന്റെ മറുകരയിൽ ഞങ്ങൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഈ പ്രകാശം നേടുമാറാകട്ടെ.

12.74

सजूर् अब्दो ऽ अयवोभिः सजूर् उषा ऽ अरुणीभिः सजोषसाव् अश्विना दꣳसोभिः सजूः सूर ऽ एतशेन सजूर् वैश्वानर ऽ इडया घृतेन स्वाहा ॥ १२.७४ ॥

സംവത്സരം അയവന്മാരോടുകൂടി ചേർന്നിരിക്കട്ടെ; ഉഷസ്സ് അരുണികളോടുകൂടി ചേർന്നിരിക്കട്ടെ; ഇരുവരായ അശ്വിനികൾ അവരുടെ അത്ഭുതകർമ്മങ്ങളോടുകൂടി സന്തോഷത്തോടെ ചേർന്നിരിക്കട്ടെ; സൂര്യൻ ഏതശനോടുകൂടി ചേർന്നിരിക്കട്ടെ; വൈശ്വാനരൻ ഇളയോടും ഘൃതത്തോടും ചേർന്നിരിക്കട്ടെ. സ്വാഹാ.